home
***
CD-ROM
|
disk
|
FTP
|
other
***
search
/
Scena PL EXE
/
scenapl-1995-exe.iso
/
gazetki
/
silesia
/
12
/
silesia12.dms
/
silesia12.adf
/
ARTYKULY
/
ASHKENTE
/
ASHKENTE
Wrap
Text File
|
1978-01-04
|
9KB
|
282 lines
ASHKENTE
(Outsider/CRUEL C.D.)
Grom zahuczaî nad Niewidocznym
Uniwersytetem. Deszcz zalewaî dachy i
chlustaî z pysków maszkaronów, chociaþ
jeden czy dwa sprytniejsze ukryîy siê
szybko w labiryncie dachówek.
O wiele niþej, w Gîównym Holu, oõmiu
najpotêþniejszych magów õwiata Dyku
stanêîo w ramionach ceremonialnego
oktagramu. Prawdê mówiæc, nie byli
chyba najpotêþniejsi, posiadali jednak
niezwykîe zdolnoõci przetrwania, co w
pewnym wspóîzawodnictwa õwiecie magii
wychodzi praktycznie na to samo. Za
kaþdym magiem ósmego stopnia staîo
przynajmniej póî tuzina magów stopnia
siódmego, którzy próbowali zrzuciç go
ze stanowiska. Dlatego u powaþnych
czarowników rozwijaîa siê swego
rodzaju podejrzliwoõç wobec, dajmy na
to, skorpionów znajdywanych w îóþku.
Stare przysîowie podsumowuje to
nastêpujæco: kiedy mag ma juþ doõç
szukania tîuczonego szkîa w jedzeniu,
ma juþ doõç þycia.
Najstarszy z obecnych, Greyhald
Spold z Pradawnych i Jedynie Oryginal-
nych Mêdrców Nieprzerwanego Krêgu,
oparî siê ciêþko o swæ rzeûbionæ laskê
i tymi sîowy przemówiî:
-Poõpiesz siê trochê, Weatherwax.
Nogi mi cierpnæ.
Galder, który przerwaî jedynie dla
wywoîania efektu, spojrzaî spode îba.
-Dobrze wiêc. Bêdê siê streszczaî.
-Znakomicie.
-Wszyscy szukaliõmy rady w sprawie
wydarzeñ dzisiejszego ranka. Czy jest
miêdzy nami ktoõ, kto jæ otrzymaî?
Magowie zerknêli na siebie spod oka.
Nigdzie - poza bankietem na zjazdach
zwiæzków zawodowych - nie spotyka siê
takiej wzajemnej nieufnoõci i
podejrzliwoõci jak na zebraniach
wyþszych stopniem czarnoksiêþników.
Byîo jednak oczywiste, þe dzieñ nie
przyniósî sukcesów. Rozmowne zwykle
demony, przywoîane poõpiesznie z
Piekielnych Wymiarów, spoglædaîy
lêkliwie i cofaîy siê, gdy je
wypytywano. Magiczne zwierciadîa
pêkaîy. Z kart tarota w nie
wyjaõniony sposób znikaîy obrazki.
Mgîa wypeîniaîa krysztaîowe kule.
Nawet fusy herbaty, pogardzane zwykle
jako zbyt frywolne i niegodne uwagi,
kleiîy siê do siebie na dnach
filiþanek i odmawiaîy wszelkich
ruchów.
Krótko mówiæc, zebrani magowie
trafili w õlepy zauîek. Rozlegîy siê
przeczenia.
-Proponujê zatem, byõmy dokonali
Rytuaîu AshkEnte-rzekî dramatycznym
tonem Galder.
Musiaî przyznaç, þe oczekiwaî
þywszej reakcji, czegoõ w rodzaju:
"Nie, tylko nie Rytuaî AshkEnte!
Czîowiek nie powinien mieszaç siê do
takich rzeczy!"
Tymczasem zabrzmiaî ogólny pomruk
aprobaty.
-Niezîy pomysî.
-Brzmi rozsædnie.
-No, to do roboty.
Trochê rozczarowany Galder wezwaî
procesjê mîodszych magów, którzy
wnieõli do holu rozmaite
czarodziejskie przyrzædy.
Wspomniaîem juþ, þe bractwem magów
wstrzæsaîy w tym czasie dyskusje na
temat metod praktykowania czarów.
Szczególnie mîodsi magowie
powtarzali, þe sztuka czarnoksiêska
powinna zmieniç swój wizerunek. Doõç
juþ zabaw z kawaîkami wosku i koõci.
Naleþy wszystko odpowiednio
zorganizowaç, uruchomiç programy
badawcze i trzydniowe konferencje w
dobrych hotelach, gdzie uczestnicy
mogliby wygîaszaç referaty, takie
choçby jak"Dokæd zmierza
geomancja"albo"Rola butów
siedmomilowych w spoîeczeñstwie
opiekuñczym".
Trymon, na przykîad, ostatnio prawie
wcale nie czarowaî. Kierowaî za to
Obrzædkiem z dokîadnoõciæ klepsydry,
pisaî mnóstwo not, a w gabinecie miaî
wielki wykres, caîy w kolorowych
kleksach, chorægiewkach i liniach,
których nikt prócz niego wîaõciwie nie
rozumiaî, ale które wywieraîy
imponujæce wraþenie.
Inny typ magów uwaþaî takie poglædy
za zwykîy gaz bagienny. Nie chcieli
mieç nic wspólnego z þadnymi
wizerunkami, jeõli nie byîy zrobione z
wosku i nie miaîy powbijanych igieî.
Przywódcy oõmiu obrzædków naleþeli
do grupy radycjonalistów, co do maga.
Dlatego przyrzædy zgromadzone wokóî
oktagramu wyglædaîy zdecydowanie
okultystycznie, bez þadnych udziwnieñ.
Ze wszystkich stron leþaîy baranie
rogi, czaszki, staîy barokowe
konstrukcje z metalu i grube õwiece.
A przecieþ mîodsi magowie odkryli, þe
Rytuaîu AshkEnte moþna dopeîniç,
uþywajæc tylko trzech maîych drewna i
czterech centymetrów szeõciennych
mysiej krwi.
Przygotowania wymagaîy zwykle kilka
godzin, ale poîæczona moc najstarszych
magów pozwoliîa znacznie skróciç ten
czas. Po zaledwie czterdziestu
minutach Galder zaintonowaî ostatnie
sîowa zaklêcia. Zawisîy nad nim na
moment, nim siê rozwiaîy.
Powietrze w õrodku oktagramu
zamigotaîo, zawirowaîo i nagle stanêîa
tam wysoka mroczna postaç. Czarny
pîaszcz z kapturem zakrywaî jæ prawie
caîæ - prawdopodobnie tym lepiej. W
dîoni õciskaîa kosê i trudno byîo nie
zauwa- þyç, þe to, co powinno byç
palcami, jest tylko biaîymi koõçmi.
Druga koõcista dîoñ trzymaîa maîe
kostki sera i ananasa na patyczku.
-CO JEST? - zapytaî Õmierç gîosem
tak ciepîym i barwnym jak góra lodowa.
-BYÎEM NA BALU-dodaî z lekkim
wyrzutem.
-O Istoto Ziemi i Ciemnoõci,
nakazujemy ci porzuciç...-zaczæî
Galder stanowczym, rozkazujæcym tonem.
Õmierç kiwnæî gîowæ.
-TAK, TAK. ZNAM TO WSZYSTKO -
powiedziaî. - PO CO MNIE WEZWALIÕCIE?
-Podobno moþesz zajrzeç w przeszîoõç
i przyszîoõç - wyjaõniî Galder
odrobinê ponury, poniewaþ lubiî tê
wspaniaîæ mowê o przyzywaniu i
nakazywaniu. Ludzie uwaþali, þe
dobrze w niej wypada.
-TO SZCZERA PRAWDA.
-W takim razie moþesz nam
wytîumaczyç, co takiego zdarzyîo siê
dzisiaj rano? - spytaî Galder.
Wyprostowaî siê i dodaî gîoõno: -
Nakazujê ci w imiê Azimrotha,
T`chikela i...
-DOBRA, DOBRA. ROZUMIEM, O CO CI
CHODZI - powiedziaî Õmierç - A CZEGO
KONKRETNIE CHCIELIBYÕCIE SIÊ
DOWIEDZIEÇ? SPORO RZECZY ZASZÎO
DZISAJ RANO. LUDZIE RODZILI SIÊ I
UMIERALI, WSZYSTKIE DRZEWA TROCHÊ
UROSÎY, FALE NA MORZU TWORZYÎY CIEKAWE
WZORY...
-Pytam o Octawo - wyjaõniî chîodno
Galder.
-O TO? OCH, TO ZWYKÎE DOSTROJENIE
RZECZYWISTOÕCI. JAK ROZUMIEM, OCTAVO
ABSOLUTNIE NIE CHCIAÎO UTRACIÇ SWOJEGO
ÓSMEGO ZAKLÊCIA. A TO ZAKLÊCIE
NAJWYRAÛNIEJ SPADAÎO Z DYSKU.
-Chwileczkê. - Galder poskrobaî siê
po brodzie. - Czy mówimy o tym, które
tkwi w gîowie Rincewinda? Taki
wysoki, trochê chudy? O tym, które
on...
-...KTÓRE PRZEZ TE LATA NOSIÎ W
SWOJEJ GÎOWIE. TAK.
Galder zmarszczyî czoîo. Po co tyle
zachodu? Wszyscy wiedzæ, þe kiedy
umiera mag, wszystkie zaklêcia w jego
gîowie wydostajæ siê na wolnoõç. Wiêc
po co siê mêczyç, þeby ratowaç þycie
Rincewinda? Zaklêcie w koñcu samo
dopîynêîoby z powrotem.
-Domyõlasz siê, dlaczego? - zapytaî
bez zastanowienia. Opamiêtaî siê
jednak od razu i dodaî szybko: - W
imiê Yrripa i Kcharli, nakazujê ci
i...
-WOLAÎBYM, ÞEBYÕ PRZESTAÎ CIÆGLE TO
POWTARZAÇ - mruknæî Õmierç - WIEM
TYLKO TYLE, ÞE WSZYSTKIE OSIEM ZAKLÊÇ
MUSI ZOSTAÇ WYPOWIEDZIANE NARAZ,
PODCZAS NAJBLIÞSZEJ NOCY STRZEÞENIA
WIEDÛM. W PRZECIWNYM RAZIE DYSK
BÊDZIE ZNISZCZONY.
-Gîoõniej tam! - zaþædaî Greyhald
Spold.
-Zamknij siê! - warknæî Galder.
-JA?
-Nie, on. Durny staruch...
-Sîyszaîem - oznajmiî Spold - Wy,
mîodzi...
Urwaî. Õmierç przyjrzaî mu siê w
zamyõleniu, jakby próbowaî zapamiêtaç
jego twarz.
-Spokojnie - poprosiî Galder -
Mógîbyõ powtórzyç ostatnie zdanie?
Dysk bêdzie jaki?
-ZNISZCZONY - powtórzyî Õmierç -
MOGÊ JUÞ IÕÇ? ZOSTAWIÎEM DRINKA.
-Jeszcze chwilê. W imiê Cheliliki,
Orizone i tak dalej, co to znaczy
"zniszczony"?
-TO STAROÞYTNE PROROCTWO WYPISANE NA
WEWNÊTRZNYCH MURACH WIELKIEJ PIRAMIDY
TSORTU. ZNACZENIE SÎOWA "ZNISZCZONY"
WYDAJE MI SIÊ DOÕÇ OCZYWISTE.
-To wszystko, co moþesz nam
zdradziç?
-TAK.
-Ale do Nocy Strzeþenia Wiedûm
zostaîy tylko dwa miesiæce!
-ISTOTNIE.
-Powiedz przynajmniej, gdzie jest
teraz Rincewind!
Õmierç wzruszyî ramionami. Byî to
gest, do którego jego budowa wyjætkowo
siê nadawaîa.
-W LESIE SKUND, PO KRAWÊDZIOWEJ
STRONIE GÓR RAMTOPU.
-Co on tam robi?
-UÞALA SIÊ NAD SOBÆ.
-Aha.
-MOGÊ JUÞ IÕÇ?
Galder z roztargnieniem skinæî
gîowæ. Myõlaî z þalem o rytuale
odpêdzania, zaczynajæcym siê od
sîów"Zniknij, ohydny cieniu" i majæcym
kilka nieûle brzmiæcych wersów, które
pilnie çwiczyî. Ale jakoõ nie
potrafiî wzbudziç w sobie entuzjazmu.
-A tak - powiedziaî - Tak,
oczywiõcie. Dziêkujê ci - Po czym
jako, þe nie naleþy robiç sobie wrogów
poõród istot nocy, dodaî uprzejmie: -
Mam nadziejê, þe to udany bal.
Õmierç nie odpowiedziaî. Patrzyî na
Spolda w sposób, w jaki pies spoglæda
na koõci...Chociaþ w tym przypadku
byîo raczej odwrotnie.
-Powiedziaîem: mam nadziejê, þe to
udany bal - powtórzyî gîoõniej Galder.
-W TEJ CHWILI OWSZEM - odparî
spokojnie Õmierç - OBAWIAM SIÊ JEDNAK,
ÞE O PÓÎNOCY NASTRÓJ SZYBKO SIÊ
POGORSZY.
-Dlaczego?
-SPODZIEWAJÆ SIÊ, ÞE WTEDY ZDEJMÊ
MASKÊ.
Zniknæî, pozostawiajæc tylko
wykaîaczkê i krótkæ papierowæ
serpentynê.
wklepaî Outsider/CRUEL C.D.
*Fragment pochodzi z ksiæþki Terrego
Pratchetta pt."Blask Fantastyczny" -
drugiego tomu powieõci o Õwiecie
Dysku. Ta ksiæþka rulez - kupa
õmiechu.