DUITSE DOG

Ontstaansgeschiedenis
Hoewel de Duitse Dog afkomstig is uit Duitsland, zoals zijn naam al aangeeft, staat het ras ook wel bekend onder de naam Deense Dog. Mogelijk bestond dit ras in één  of andere vorm al in de prehistorie toen grote honden als vecht-, waakhonden en veedrijvers werden gebruikt. Het is bekend dat in China rond 1100 v.C. al een hond voorkwam, die sterk op de Duitse Dog leek.
Terwijl men deze hond tijdens de Middeleeuwen bij de jacht op groot wild inzette, ging men later op zoek naar snellere dieren. Hierin slaagde men door de hond met grote windhonden te kruisen. Zo ontstond uiteindelijk een eleganter en vriendelijker dier.
De Duitse Dog is één van de grootste honden, maar maakt niet de voor dit formaat hond gebruikelijke indruk als gedrongen en zwaar. Hij lijkt eerder lenig en rap.

Uiterlijk
De Duitse Dog is een grote hond die door zijn uiterlijk opvalt. Reuen hebben doorgaans een schofthoogte van meer dan 80 cm, teven van meer dan 72 cm. Het is volgens de rasstandaard wenselijk dat deze grootte nog overschreden wordt.
Het ras kent verschillende kleuren, zoals gestroomd, goudgeel, blauw, zwart en harlekijn, waarbij goudgeel de voorkeur heeft. De vacht van deze dog is dicht en glanzend, met zeer korte, aansluitende haren.

Karakter
Vroeger was de Duitse Dog een jachthond voor jachtpartijen op groot wild. Nu wordt hij meer als waakhond en gezinshond gehouden. Het zijn rustige en aanhankelijke dieren die trouw zijn aan hun baas en het gezin waarmee ze samenleven. Ze geven een intelligente en onomkoopbare indruk en lijken nieuwsgierig.
Hoewel deze dog weinig blaft, is het toch een uitstekende waakhond. Hij wantrouwt vreemden, die hij mogelijk wel binnenlaat, maar niet zomaar weer laat gaan. Na een goede opvoeding mag u ervan uitgaan dat de Duitse Dog op een prettige manier met (uw) kinderen, huisdieren en andere honden om kan gaan.

Opvoeding en verzorging
De opvoeding van de Duitse Dog is op zich niet moeilijk. Het is een hond die goed op de intonatie van een stem reageert en dus gemakkelijk kan onderscheiden of iets goed of slecht is. Bij grote honden als de Duitse Dog is het van belang dat ze al direct leren niet aan de riem te trekken. Op die manier kunt u voorkomen dat de hond later met ú gaat wandelen.
De Duitse Dog heeft veel beweging nodig  en moet eigenlijk rond het huis voldoende ruimte hebben om zich te kunnen bewegen. Daarnaast moet u regelmatig met hem gaan wandelen. U kunt hem daarbij alleen los laten lopen als hij goed luistert. Als deze dog buiten voldoende beweging krijgt, is hij binnenshuis een stuk rustiger. Zij tonen daarbij een voorliefde voor comfort, wat betekent dat u de dieren beter niet in een kennel kunt houden.
Tijdens de rui moet men de dog regelmatig borstelen om de dode en losse haren te verwijderen. Hoewel de vacht verder weinig verzorging nodig heeft, moet men toch met enkele punten rekening houden. Door de korte haren kunnen bij het liggen op een harde ondergrond bijvoorbeeld gemakkelijk ligplekken ontstaan. Door de hond een zachte plek te geven, voorkomt u dit.
Duitse Doggen zijn geen kleinzielige dieren, waardoor ze niet direct laten merken of er iets aan de hand is. Let er dus goed op of een dog ziek is: het kan namelijk zijn dat u daar anders te laat achterkomt.