CHOW-CHOW

Ontstaansgeschiedenis
Oorspronkelijk komt dit ras uit het noorden van China. Daar heeft het vele namen: 'hsiung kou' (beerhond), 'lang kou' (wolfshond) en 'hei she-t'ou'. (zwarte tong) Het is een zeer oud ras en hoewel het waarschijnlijk in het noorden van China ontstaan is, komt het ras nu vooral in het zuiden van China voor, in de regio rond Kanton. De hond werd voor het eerst in 1880 in Engeland geïmporteerd. Toen publiekelijk bekend werd dat de Chow-Chow de lievelingshond van koningin Victoria was, steeg de populariteit van het ras sterk. In Amerika werd de hond omstreeks 1890 ingevoerd.

Uiterlijk
De Chow-Chow heeft een leeuwachtig uiterlijk. Zijn uitgebalanceerde bouw en gedrongenheid stralen waardigheid uit. De schouderhoogte moet minstens 46 cm zijn, maar dit is niet officieel vastgesteld. Vaak varieert de schouderhoogte bij teven tussen de 46 en 51 cm en bij reuen tussen de 48 en 56 cm. Hij heeft hele kleine ogen, spitse oren en draagt de staart over de rug. De forse hond weegt ongeveer 30 kg.
De Chow-Chow heeft een schitterende, gekleurde vacht. Deze kan effen zwart, rood, blauw, reekleurig, zandkleurig, roomkleurig of wit zijn. De vacht is zeker niet gevlekt. Vaak is de buik iets lichter van kleur. Verder is de tong opvallend blauwzwart en is het verhemelte zwart.
Er bestaan twee soorten Chow-Chows, namelijk een kortharige en een langharige variant. Beide  hebben een dichte vacht en heel veel haar dat van het lichaam afstaat. De ondervacht is wolachtig zacht. De Chow-Chow verliest relatief veel haar.

Karakter
Vroeger werd de Chow-Chow voor vele doelen gefokt. Het is een uitstekende waakhond, een groot jager op wild en een sterke sledehond. Tegenwoordig is het ook een trouwe gezinshond. In grote delen van Azië staat hij jammer genoeg op de menukaart.
Chow-Chows zijn karaktervolle dieren. Ze zijn redelijk bedrijvig, heel trouw aan hun baas, maar wel  dominant en onafhankelijk. Het zijn geen allemansvrienden en accepteren alleen de baas als hun leider. De Chow-Chow blaft nauwelijks. Als zijn baas bedreigd wordt, kan hij de aanvaller onbevreesd te lijf gaan.
Maak de Chow-Chow vroeg met kinderen en huisdieren bekend: de Chow-Chow gedraagt zich dan sociaal tegenover hen. Wel kan tegenover andere honden dominant zijn. Bij onbekenden houdt hij zich wat afzijdig.

Opvoeding en verzorging
De dominante Chow-Chow heeft een consequente opvoeder nodig. Iemand die overwicht uitstraalt. Ze zijn niet dom, maar te eigenzinnig om grote gehoorzaamheidswonders te worden. Sommige mensen beweren dat de kortharige Chow-Chow sneller leert dan zijn langharige soortgenoot. Het ras verblijft graag buiten. Zorg ervoor dat de Chow-Chow niet te lang in de hitte verblijft: hij kan slecht tegen warmte. Een koele plek in huis verdient dus aanbeveling. De hond heeft niet veel beweging nodig.
Van beide soorten heeft de vacht de nodige verzorging nodig. Borstel de hond regelmatig, zeker als hij in de rui is. Bij de langharige Chow-Chow kost dit meer werk, omdat de vacht kan gaan klitten. Begin al vroeg met de verzorging, zodat hij aan dit ritueel gewend raakt.