BEAUCERON

Ontstaansgeschiedenis
De Beauceron is afkomstig uit Frankrijk. Het ras is ook bekend onder de namen Chien de Berger de Beauce, Franse Kortharige Herder en Roodkous (Basrouge, naar de rode vlekken onder aan de poten). Het ras stamt af van een oud en enigszins onedel dier, waarvan de Beauceron zijn ruwharige vacht en woeste uiterlijk zou hebben geërfd. Mogelijk is bij de fok ook gebruikgemaakt van de Dobermann, hoewel Fransen menen dat de Beauceron aan de wieg van de Dobermann heeft gestaan.
Aan het begin van de negentiende eeuw kende men in Frankrijk slechts twee soorten Franse herdershonden: een Dog en de Chien de Brie, een naam die nu voor de Briard wordt gebruikt. Bij de eerste Franse hondententoonstelling in 1863, werden dertien kortharige honden ingeschreven. De Beauceron nam in 1897 voor het eerst aan een tentoonstelling deel, waarbij een duidelijke aanduiding van de beide typen werd gegeven. De honden hadden toen een spitsere snuit en halflang haar. Na een trend waarbij extreem kort haar en een grotere hond werden nagestreefd, gaat men nu weer van de oorspronkelijke situatie uit.

Uiterlijk
De Beauceron is een grote en robuuste hond met een krachtige uitstraling. De reuen van dit ras bereiken een schofthoogte van 65 tot 70 cm, de teven bereiken een hoogte van 63 tot 68 cm. De honden van dit ras kunnen een gewicht tussen de 30 en 50 kg bereiken. De teven zijn iets lichter dan de reuen.
De Beauceron heeft een korte, harde, vlak liggende dekvacht en een dichte, zachte ondervacht. Men onderscheidt twee kleurslagen: zwart met brandaftekening en zwartgrijs gevlekt met brand (harlekijn).

Karakter
De Beauceron is oorspronkelijk een herdershond maar kan ook als gezinshond gehouden worden.
Het is een oplettende en schrandere hond die gehecht is aan zijn baas. Hij maakt een intelligente indruk en lijkt soms zelfs wat eigenwijs. Het dier is actief en waaks en heeft een goed uithoudingsvermogen, waardoor het goed berekend is op zijn taak als herdershond.
De Beauceron kan men onder normale omstandigheden alleen bij kinderen en andere honden laten als hij goed opgevoed en gesocialiseerd is. Slechts dan mag u ervan uitgaan dat er geen problemen ontstaan.

Opvoeding en verzorging
Alleen een consequente opvoeding kan ervoor zorgen dat de Beauceron zich tot een evenwichtig dier ontwikkelt. Daar komt nog een regelmatig contact met de baas, een vriendelijke benadering en veel beweging bij. Doet men dit niet dan ontstaat een nerveus en waarschijnlijk ook agressief dier dat onverwachte reacties kan vertonen. 
Men doet er goed aan een jong dier al vroeg met zijn omgeving te laten kennismaken en hem hiermee vertrouwd te maken. Verder is het van belang dat u het dier al direct leert niet aan de riem te trekken. Op die manier kunt u voorkomen dat de hond later met ú gaat wandelen. 
De Beauceron heeft veel beweging nodig. De dagelijkse rondjes zullen dus regelmatig moeten worden afgewisseld met langere tochten. Als dit tot de mogelijkheden behoort, kunt u de hond ook los laten rennen en spelen. Thuis zal deze hoeveelheid beweging met een stuk eigen vermaak gecompenseerd kunnen worden.
De vacht van de Beauceron vraagt eigenlijk weinig verzorging. Het is voldoende om het dier af en toe te borstelen. Dit moet tijdens de rui wel regelmatig gebeuren.