WETTERHOUN

Ontstaansgeschiedenis
De Dutch Waterspaniel, beter bekend als de Wetterhoun, komt uit Nederland. De hond kwam vooral veel rond de Friese meren voor. Daar werd hij vooral gebruikt als erfhond. Vroeger werd de hond ook wel als trekhond gebruikt.
Over de oorsprong van de Wetterhoun is weinig bekend. Rond 1600 bestond in Friesland een krulharige hond. Waarschijnlijk is de Wetterhoun een kruising van deze inheemse hond met dogachtige honden van de daar toentertijd rondtrekkende zigeuners. Volgens een andere theorie is de hond afkomstig uit het Oostzeegebied en daarmee verwant met de Sennenhonden. Wél is zeker, dat de Wetterhoun en de Stabyhoun regelmatig met elkaar gekruist zijn, waardoor deze beide rassen in ieder geval aan elkaar verwant zijn.

Uiterlijk
De Wetterhoun weegt tussen de 15 en 20 kg. De schouderhoogte van dit ras bedraagt 53 tot 58 cm. Grote krullen, bedekt over het gehele lichaam zijn kenmerkend voor de vacht van de Wetterhoun. De krullen  dienen uit dikke bundels haar te bestaan. Enkele krullen of haarbundels die te dun zijn, geven de vacht een wollig uiterlijk: dit is niet toegestaan volgens de rasstandaard. De vacht hoort vettig aan te voelen. De vacht van de Wetterhoun komt voor in vier kleuren: bruinwit, zwartwit, bruin en zwart.

Karakter
Oorspronkelijk is de Wetterhoun gefokt voor de jacht op otters. Tegenwoordig zien we deze hond ook als waakhond op het boerenerf, maar het dier past ook uitstekend binnen het gezin. De hond is gevoelig maar kan lichamelijk zeer hard voor zichzelf zijn. Soms stelt het dier zich zeer onafhankelijk op. Hij is dan eigenwijs en ongehoorzaam. Verder is de Wetterhoun waaks en is hij een betrouwbare hond.
Voor mensen, honden en andere dieren uit zijn omgeving is deze Wetterhoun erg vriendelijk. Met vreemden kan hij echter minder goed overweg. Hij zal zich dan ook afwachtend en beschermend opstellen als er gevaar ontstaat of als hij de situatie niet vertrouwt.

Opvoeding en verzorging
De Wetterhoun is een hond die aangeschaft moet worden door mensen die ervaring hebben met het opvoeden van honden. Ondanks zijn intelligentie, negeert het dier de bevelen die hij krijgt. Een strakke, maar liefdevolle opvoeding moet hier uitkomst bieden.
Veel beweging is belangrijk voor de Wetterhoun. Het erf van een boerderij wordt beschouwd als de beste plek voor deze hond. Hij kan hier waaks zijn en er voor zorgen dat er geen ongewenst gedierte op het erf komt. Het dier zal nooit in een klein huis of flat kunnen leven: zijn avontuurlijke instelling is daar zeker debet aan. Het onderhouden van de vacht van deze hond stelt niet veel voor. Af en toe een keer de vacht doorkammen of borstelen is voldoende. U moet ook altijd de oren van het dier nakijken. Door vuil in de gehoorgangen kunnen er infecties ontstaan.