WELSH SPRINGER SPANIEL

Ontstaansgeschiedenis
De Welsh Springer Spaniel komt uit Groot-Brittannië. Het is één van de negen spaniels, en waarschijnlijk de oudste en zuiverste van de soort. Al in 1570 werd de hond in geschriften genoemd. Rond 1900 werd het ras officieel erkend en veranderde de naam van Welsh Cocker in Welsh Springer. Sinds 1950 wordt de hond ook in Nederland gehouden.

Uiterlijk
De schouderhoogte van de Welsh Springer Spaniel is 46 tot 48 cm. De hond weegt tussen de 16 en 20 kg.
De vacht van de Welsh Springer Spaniel is dik en zijdezacht. De beharing is recht, vlak en hangt sluik langs het lichaam. Het haar mag volgens de rasstandaard nooit golvend zijn. Er is maar één kleur vacht bij deze Springer Spaniel en dat is een roodwitte.

Karakter
Vroeger werd de Welsh Springer Spaniel gebruikt voor het opjagen en apporteren van kleinwild. Tegenwoordig zien we hem meer als gezelschaps- of gezinshond, hoewel hij door sommige jagers nog steeds wordt ingezet. Het ras heeft een zachtaardig karakter. Het dier is evenwichtig van aard en behoorlijk intelligent. Verder is deze Spaniel zeer gehoorzaam en volgzaam, maar soms ook een beetje eigenzinnig. De omgang met andere honden en kinderen verloopt doorgaands zeer positief. Ook kan deze hond goed opschieten met andere huisdieren, mits hij daar al op jonge leeftijd regelmatig mee in contact is geweest.

Opvoeding en verzorging
Soms is de Welsh Springer Spaniel wat eigenwijs, maar veel problemen hoeft dit bij de opvoeding niet op te leveren. Ze zijn slim en zijn snel van begrip. Met een consequente aanpak en veel belonen komt men tot het beste resultaat.
Omdat er toch nog een beetje jachtinstinct in deze hond zit, heeft hij veel behoefte aan beweging. Laat de hond daarom veel ravotten: daar is hij al gauw voor te porren. Hij apporteert graag en vindt het heel mooi om lange wandelingen te maken of om te zwemmen. Als hij voldoende beweging krijgt, is hij thuis ook rustiger.
Borstel de vacht af en toe goed om de dode en losse haren te verwijderen. Ook moet het haar tussen de voetzolen en in de oren weg worden geknipt. Deze moeten altijd goed schoon zijn om ontstekingen van de gehoorgangen te voorkomen. Als dit dier ook nog eens ongeveer twee tot drie keer per jaar naar de trimsalon wordt gebracht, is de verzorging compleet.