SOMERSET HARRIER

Ontstaansgeschiedenis
De Somerset Harrier is één van de oudste Engelse rassen: het ras dateert uit de dertiende eeuw. De benaming 'harrier' wordt verschillend uitgelegd: volgens sommigen komt het van het woord 'hare' dat 'haas' betekent. Anderen beweren dat het woord afkomstig is van het woord 'harier', een door de vroegere Noormannen gebruikte term voor 'jachthond'. De Somerset Harrier stamt af van de in de Middeleeuwen uit Frankrijk naar Engeland gekomen 'lopende' honden. Later werden ze gekruist met Frans Bassets en Foxhounds. Dit heeft de hond wat minder zwaar gemaakt en meer gelijkend op de Foxhound. Het ontwikkelen van een goed reukvermogen stond bij het fokken centraal.
Eind negentiende eeuw werd de vossenjacht zeer geliefd, wat ertoe leidde dat veel eigenaren van meutes te paard gingen jagen. Zij streefden er daarom naar de snelheid van de honden te vergroten. Anders dan de Old English Harrier heeft de Somerset Harrier in de loop der tijd wel zijn snelheid verbeterd; dit ging echter ten koste van de zuiverheid van zijn bloed en van zijn oorspronkelijke eigenschappen.

Uiterlijk
Wat betreft het uiterlijk is de Somerset Harrier sterk, goed gebouwd en zeer karakteristiek met een zeer schrandere uitstraling. De schofthoogte is ongeveer 55 cm.
De vacht heeft meestal wit als basiskleur, gecombineerd met bleek roestbruin, oranje, grijs of reebruin. De beharing is vrij grof maar glad aanliggend.

Karakter
De Somerset Harrier is vooral geschikt voor de jacht op hazen en vossen. Hij heeft een grote passie voor de jacht, een goed uithoudingsvermogen, een uitstekende neus en is zeer snel. Door zijn passie heeft hij een onafhankelijk, wat eigenzinnig en zelfstandig karakter. Daarnaast is hij goedleers, vriendelijk en aanhankelijk. Als meutehond kan hij prima met andere honden opschieten. Voor mensen en kinderen is hij vriendelijk, maar wel onstuimig in de omgang.

Opvoeding en verzorging
Een echt gehoorzame hond wordt de Somerset Harrier nooit. Als gezinshond vergt hij veel geduld en een consequente aanpak. Hij heeft veel behoefte aan beweging en moet dus flinke afstanden kunnen afleggen tijdens bijvoorbeeld het wandelen.
Geregeld borstelen om het losse en dode haar te verwijderen, is voor deze vacht voldoende. Daarnaast moeten de oren goed schoon gehouden worden.