SIBERISCHE HUSKY

Ontstaansgeschiedenis
De Siberische Husky werd gefokt door de Chukchi's, een nomadenvolk uit het uiterste noordoosten van Azië. De Chukchi's werden door agressieve stammen die hen omringden, teruggedrongen tot diep in het onherbergzame dal van Siberië. De enige manier om hier te kunnen overleven, was de jacht. Jacht op wild dat zich in een enorm uitgestrekt gebied snel wist te verplaatsen. Er waren nog geen vuurwapens, dus de enige manier om in de sneeuw op deze dieren te kunnen jagen, was per hondenslee. Hiervoor waren snelle sledehonden nodig, honden die onder extreme omstandigheden vriendelijk en tolerant bleven voor hun soortgenoten en voor de mens. Langzaam maar zeker ontwikkelden de Chukchi's een middelgrote, gracieuze en snelle sledehond met een ongekend uithoudingsvermogen.

Uiterlijk
De Siberische Husky is een middelgrote hond. Reuen van dit ras hebben een schouderhoogte tussen de 53 en 60 cm, teven tussen de 51 tot 56 cm. Het gewicht van reuen ligt tussen de 20,5 en 27 kg, dat van teven tussen de 16 en 22,5 kg.
Een Siberische Husky kan alle kleuren en alle soorten aftekeningen hebben. De meest voorkomende zijn de verschillende variaties van de kleuren wolfsgrauw, zilvergrijs, roestbruin en zwart met witte aftekeningen. Er komen heel veel aftekeningen voor bij dit ras, vooral op de kop. Vele hiervan zijn merkwaardig gevormd en komen bij andere rassen niet voor. Kenmerkende aftekeningen zijn een kapachtig masker ('muts') en brilvormige aftekeningen. Opvallend is de oogkleur die bij dit ras zowel blauw als bruin kan zijn. Er zijn zelfs honden met één blauw en één bruin oog, terwijl het ook voorkomt dat in één oog beide kleuren voorkomen.
Een Siberische Husky heeft een dubbele, middelmatig lange, zware vacht. De ondervacht is zacht en dicht, met voldoende lengte om tot steun voor de bovenvacht te zijn. Het is normaal dat in de ruitijd de ondervacht afwezig is. De hond verhaart 2x per jaar en verliest daarbij een gigantische hoeveelheid haar.

Karakter
De Siberische Husky is een erg vriendelijke hond die niet geschikt is als waakhond. De Husky is dan ook een echte sledehond. Hij is onafhankelijk en eigenzinnig en heeft veel energie. Hij is erg gesteld op zijn baas en op zijn gezin. Wel heeft hij een sterke neiging om weg te lopen en te gaan zwerven.
Siberische Husky's kunnen slecht tegen alleen zijn, waardoor het tegelijk houden van meerdere exemplaren is aan te raden. De omgang met andere honden verloopt over het algemeen probleemloos, wat niet gezegd kan worden van het samenhouden met andere huisdieren als katten en knaagdieren. Husky's zijn erg vriendelijk en lief voor kinderen.

Opvoeding en verzorging
Het opvoeden van een Siberische Husky is niet gemakkelijk. Hij gehoorzaamt alleen als hij daar zelf het nut van inziet. Het vereist dan ook een doortastende en consequente aanpak naast veel geduld en inzicht in het Poolhondenkarakter om deze honden iets te leren.
Siberische Husky's hebben een groot uithoudingsvermogen en veel snelheid, zodat ze wedstrijden voor sledehonden domineren. De honden hebben zeer veel beweging nodig en passen zich niet aan als dat achterwege blijft. Slopen en huilen zijn dan vaak het gevolg van zo'n structureel tekort. Trainen voor een slee of kar is het beste: als alternatief kan het lopen naast de fiets dienen, maar dan wel minimaal één uur per dag.
Borstel en kam de vacht van een Siberische Husky slechts af en toe. Besteedt er met name in de ruiperioden meer aandacht aan. Het komt de vacht over het algemeen ten goede als de dieren in een buitenkennel gehouden worden.