SHETLAND SHEEPDOG

Ontstaansgeschiedenis
De Shetland Sheepdog, ook wel kortweg Sheltie genoemd, is afkomstig van de Engelse Shetland-eilanden, een eilandengroep ten noorden van Schotland. Het dier is ontstaan uit de herdershonden die door kolonisten naar deze eilanden waren meegenomen. Zijn voorouders komen daarom deels uit Scandinavië. Gedurende de vijftiende de eeuw kwamen daar IJslandse keeshonden, die door vissers waren meegenomen, en Schotse herdershonden bij. Het ras dat ontstond, staat bekend als de 'Toonie Dog'. Kleine exemplaren werden later gekruist met de langharige Collie. Het resultaat daarvan is de huidige Shetland Sheepdog waaraan nog goed de eigenschappen van de Collie te zien zijn. Een andere overeenkomst met de Collie zijn de zogenaamde glasogen, waarbij het oog niet blauw, maar bruin is.
De kleine Shetland Sheepdog past goed in het beeld dat men van de dieren van de Shetland-eilanden heeft, met onder andere z'n kleine Shetland pony's en dito schapen. De Sheepdog lijkt daartoe speciaal te zijn aangepast. Het ras werd pas in 1909 erkend.

Uiterlijk
De Shetland Sheepdog is een kleine hond die voornamelijk door de vacht volume krijgt. Bij de hond, die op een Collie met korte poten lijkt, halen de reuen een gemiddelde schofthoogte van 37 cm, de teefjes blijven hierbij met zo'n 35,5 cm niet veel achter. Het komt voor dat een volwassen Sheltie groter is dan de verwachting was. Dat maakt hem volgens kenners ongeschikt voor tentoonstellingen. 
De drie kleurvariëteiten van de Sheepdog zijn sabelkleurig, blue merle en een driekleurige variant. In geval van sabel mag de kleur variëren tussen bleekgeel en mahonierood. De haren zijn effen of hebben zwarte punten. Bij blue merle is de vacht zilverblauw en zwart gemarmerd: de vacht heeft zwarte vlekjes en een 'tan'-kleurige aftekening. Bij driekleurige Sheepdogs is het lichaam zwart met een 'tan'-kleurige aftekening.
De vacht bestaat bij alle drie de variëteiten uit een dek- en een ondervacht. Het dekhaar is lang, grof en recht, het onderhaar dicht en zacht. Op de hals en de borst is het haar langer en vormt het kragen en manen.

Karakter
Oorspronkelijk wordt de Shetland Sheepdog als schapenhoeder gehouden. Men komt hem daarnaast veelvuldig als gezinshond tegen. Het is een gehoorzame en zeer intelligente hond die trouw is aan zijn baas en het gezin waarbinnen hij woont. Hij is aanhankelijk, vrolijk en slim. De hond beschikt over een uitstekend uithoudingsvermogen en is door zijn gehardheid meer dan voldoende op zijn oorspronkelijke taken berekend.
De Sheepdog is een hond die onder normale omstandigheden goed met andere huisdieren (ook katten), kleinvee en rasgenoten kan omgaan. Ook in de relatie met kinderen is het een aangename hond, hoewel men ervoor moet oppassen dat hij niet alles accepteert. Tegenover onbekenden neemt het diertje een afwachtende houding aan.

Opvoeding en verzorging
Omdat de Shetland Sheepdog gemakkelijk leert en graag bezig is, mag de opvoeding van een jonge hond geen probleem zijn. In zijn opleiding is zeker plaats voor een gehoorzaamheids- en/of een behendigheidscursus.
De Shetland Sheepdog is graag bezig. Dat betekent dat hij de gelegenheid moet hebben zich voldoende te bewegen. Kunt u hem dit niet rond uw huis bieden, zoek dan een andere oplossing, bijvoorbeeld in de vorm van langere wandelingen of balspelen. In de stad en zeker op een flat komt deze hond niet tot zijn recht.
Afgezien van regelmatig borstelen en kammen, vraagt de vacht van de Sheltie weinig verzorging. Tijdens de rui is een extra borstelbeurt geen overbodige luxe. Let op plekken waar de vacht wordt samengedrukt. Daar kunnen gemakkelijk klitten ontstaan, die verwijderd moeten worden.