SAARLOOSWOLFHOND

Ontstaansgeschiedenis
De Saarlooswolfhond, ook wel geschreven als Saarloos Wolfhond, is van Nederlandse herkomst. De hond is het product van kruisingen tussen de wolf en de herdershond, door de geneticus Saarloos (1884-1969). Deze Saarloos meende dat de gedomesticeerde herdershonden door het vele fokken diverse genetische defecten hadden opgelopen. Het bewijs voor zijn theorie wilde hij met zijn kruisingsproeven aantonen. Pas in 1975 werd de hond door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland als ras erkend. Het dier vertoont grote overeenkomst met de Europese wolfhond uit Tsjechië. Buiten Nederland komt de Saarlooswolfhond sporadisch voor.

Uiterlijk
De Saarlooswolfhond is een grote hond die in zijn houding nog duidelijk de eigenschappen van de wolf laat zien. De reuen kunnen een schofthoogte van 65 tot 75 cm bereiken, de teven worden zo'n 60 tot 70 cm hoog.
Het ras heeft een stokharige vacht die uit lang dekhaar en dicht onderhaar bestaat. Hoewel de kleuren wolfsgrauw en bosbruin het meest voorkomen, zijn ook crème en wit een normale kleur.

Karakter
Kenmerkend voor de Saarlooswolfhond is zijn aanhankelijkheid. Hij is attent en intelligent maar komt daarbij toch wat voorzichtig over. Deze hond blaft weinig en is zeer geschikt als gezinshond. Hoewel de afkomst van deze hond anders zou doen vermoeden, is het een hond die probleemloos is in de omgang met kinderen en andere honden. Als u het dier al jong aan andere dieren laat wennen, levert dit contact ook geen problemen op. Alleen op onbekend terrein en tegenover vreemden kan de Saarlooswolfhond zich enigszins terughoudend opstellen.
 
Opvoeding en verzorging
Voor een goede socialisatie van de Saarlooswolfhond is het nodig dat er tijdens de opvoeding vroeg mee begonnen wordt. Begint men daar normaal in de derde maand aandacht aan te besteden, bij deze hond doet men er goed aan dat direct te doen. De beste methode is de jonge wolfhond met verschillende personen en situaties vertrouwd te maken. Uiteraard geldt dat ook voor het contact met andere dieren.
Hoewel een Saarlooswolfhond commando's snel aanleert, mag men van hem geen absolute gehoorzaamheid verwachten. Verder is het bij grote honden als de Saarlooswolfhond van belang dat zij al direct leren niet aan de riem te trekken, gezien de hoeveelheid beweging die hij nodig heeft. Maak daarom, naast de gewone dagelijkse rondjes, regelmatig - zo mogelijk dagelijks - een langere wandeling.
De vacht van de Wolfhond vraagt weinig verzorging. Regelmatig kammen is eigenlijk voldoende. Wel moeten de gehoorgangen regelmatig worden gecontroleerd.