PYRENEESE BERGHOND

Ontstaansgeschiedenis
De Pyreneese Berghond is afkomstig uit Frankrijk en verwant met enkele grote herdershonden uit Midden-Europa, zoals de Hongaarse Kuvasz, de Berghond van de Maremmen en de Abruzzen. Oorspronkelijk komt deze Berghond uit Azië en moet hij reeds voor onze jaartelling, mogelijk al tussen 1800 en 1000 v.C. naar Europa zijn gekomen. Aanvankelijk werd hij als herdershond gebruikt, maar hij was ook als waakhond geschikt. Daarbij schrok hij er niet voor terug om de kudde tegen grote dieren te beschermen. Later kreeg het ras een andere betekenis. 
Aan het begin van de 15de eeuw bewaakte de hond het kasteel van Lourdes. Lodewijk XIV verkoos de Pyreneese Berghond tot hond van het hof en volgde daarmee de gewoonte van een groot deel van de Franse adel, die rond hun kastelen eigen hondenrassen hadden lopen. In 1842 bracht generaal Lafayette de Pyreneese Berghond naar Amerika.
Op dit moment kent het ras een grote verspreiding over de wereld. De Pyreneese Berghond mag niet verward worden met de (Spaanse) Pyreneese Dog, een andere bewoner van de Pyreneeën.

Uiterlijk
De Pyreneese Berghond is een groot dier en maakt een machtige indruk. De schofthoogte van een volwassen reu ligt tussen de 70 en 80 cm, de teef blijft doorgaans tussen de 65 en 72 cm steken. Een reu weegt gemiddeld 55 kg, een teef 45 kilo.
De Pyreneese Berghond is óf geheel wit óf wit met lichtgele, grijze of daskleurige aftekeningen, die op de kop, de oren of de staartwortel kunnen voorkomen. De overvloedige vacht is lang en dichtbehaard. Rond de hals en op de staart zijn de haren langer, waar het tevens iets kan krullen.  De 'broek' bestaat uit dunner en wolliger haar.

Karakter
Evenals veel andere herdershonden, kan de Pyreneese Berghond ook als gezinshond gehouden worden. Hij is moedig en waaks, zonder veel te blaffen, en heeft een evenwichtig karakter. Hij komt intelligent en soms wat eigenwijs over, is oplettend en kan tamelijk zelfstandig optreden. 
Als deze hond goed opgevoed en goed gesocialiseerd is, maakt hij in principe geen problemen met kinderen en huisdieren. Wel verdedigt hij zijn eigen omgeving tegen vreemden: daarom kan men hem beter niet alleen bij kinderen laten. Hoewel hij zich tegenover andere grotere honden dominant kan gedragen, heeft hij weinig tot geen belangstelling voor kleinere. Onbekende personen worden wantrouwend benaderd en niet toegelaten.

Opvoeding en verzorging
De Pyreneese Berghond moet een snelle en consequente opvoeding hebben. Schenk daarbij met name aandacht aan het onafhankelijke karakter van de hond. Bij grote honden als deze is het belangrijk dat zij al snel leren niet aan de riem te trekken. Op die manier kunt u voorkomen dat de hond later met ú gaat wandelen. Naast de dagelijkse rondjes heeft deze berghond regelmatig behoefte aan lange wandelingen waarbij hij de mogelijkheid krijgt om te rennen en te spelen. Het best op zijn plaats is deze hond in een omgeving met veel ruimte.
Besteedt veel aandacht aan de vacht van de Pyreneese Berghond: soms is één keer borstelen en kammen per dag niet voldoende en moet men dat zelfs twéé keer doen. Deze borstelbeurten vragen vooral extra inspanning tijdens de rui.
Eén van de kenmerken van grote rassen als de Pyreneese Berghond is de snelle groei van de pups. Deze jonge opgroeiende honden gebruiken veel energie: geef ze dus aangepaste, energierijke voeding.