PEKINGEES

Ontstaansgeschiedenis
De Pekingees staat ook wel bekend als Pekinees en Pekinese Paleishond. Al tijdens de Tang-dynastie, in de achtste eeuw, werd dit hondje door de keizerlijke familie in Peking gehouden. Het diertje komt dus uit China en werd daar heilig verklaard: alleen aan het hof mocht dit diertje gehouden worden. Op diefstal stond de doodstraf.
Toen de Britten en Fransen in 1860 het keizerlijk paleis binnenvielen, plunderden zij alles wat los en vast zat. Britse officieren namen daarbij ook de vier gevonden Pekinese Paleishonden als oorlogsbuit mee. Eén daarvan werd als geschenk aan koningin Victoria aangeboden en sindsdien is het diertje er mateloos populair.  Dit nam zulke grote vormen aan, dat de beste exemplaren uiteindelijk in Engeland gefokt werden. In 1893 werd de Pekingees voor het eerst tentoongesteld tijdens een show in Chester in Engeland.
In het thuisland leed de Pekingees een kwijnend bestaan, waardoor er later exemplaren van Engeland en Australië naar China overgebracht werden, om het ras een nieuwe impuls te geven.
Een hele leuke Chinese legende is verbonden aan dit ras. Een leeuw werd plots helemaal verliefd op een aapje en wilde zelfs trouwen. De god Hai Ho wilde hieraan wel zijn goedkeuring verlenen op voorwaarde dat de leeuw zijn macht opgaf en verkleinde tot de grootte van het aapje. De dolverliefde leeuw stemde in en het huwelijk had de geboorte van de kleine Pekingees tot gevolg.

Uiterlijk
De kleine Pekingees heeft een schouderhoogte van ongeveer 20 cm, hoewel dit niet officieel is vastgesteld. Variaties van 5 cm komen voor. Zijn gedrongen bouw maakt hem klein, maar wel stevig en zwaar. Hij is mooi en evenwichtig, met een brede snuit en grote ogen. Het gezicht heeft wat huidplooien en een hele stompe neus. In het ideale geval weegt een teefje tussen de 3,6 en 5,4 kg. Reuen zijn lichter en wegen tussen de 3,1 en 4,9 kg, afhankelijk van de schouderhoogte.
Voor de kleur van de vacht kennen fokkers nauwelijks restricties, behalve dat albino of een leverkleur ongewenst is. Een bonte kleuring (parti-colour) komt ook voor, die dan regelmatig verdeeld moet zijn.
Eigenlijk ziet de Pekingees eruit als een klein leeuwtje, met overvloedige beharing dat rond de hals een kraag vormt. Ook de staart en oren zijn rijk behaard. De vacht wordt gevormd door lange, rechte haren, waaraan ook de rijke ondervacht zijn aandeel levert.

Karakter
De Pekingees is een typische, rustige gezelschapshond. Het hondje is klein, maar absoluut niet bang: hij is zelfs moedig. Daarnaast is hij aanhankelijk tegenover de baas, maar eigenzinnig genoeg om niet afhankelijk te zijn. Verder zijn ze intelligent en stralen ze een bepaalde waardigheid uit.
Maar één persoon mag bij Pekingezen de baas zijn, tegenover vreemden zijn deze hondjes erg wantrouwig. Hij is niet geschikt voor hele kleine kinderen, omdat hij duidelijk laat blijken wie hij aardig vindt en niet altijd gestoord wil worden in zijn rust. De Pekingees is erg populair bij wat oudere mensen, die doorgaans goed bij zijn aard passen. Verder is het gedrag uiteraard voor een groot gedeelte afhankelijk van de opvoeding.

Opvoeding en verzorging
Het Pekingeesje gaat graag zijn eigen gang. Wees daarom consequent in de opvoeding anders kan hij erg humeurig worden. Let er echter wél op dat u niet te hard bent, anders kruipt hij juist verongelijkt weg in een hoekje. Wees positief als het diertje iets begrijpt en goed uitvoert.
De kleine Pekingees heeft nauwelijks beweging nodig en stelt lange wandelingen niet eens zo op prijs. Ook in kleinere behuizingen voelt dit ras zich dus prima thuis.
De lange haren kunnen snel gaan klitten. Dit maakt de verzorging van de vacht bewerkelijk, want de vacht moet vaak gekamd en geborsteld worden. Dit is niet altijd even prettig voor de Pekingees: leer het hem dan ook vroegtijdig aan als iets plezierigs. Daarmee voorkomt men dat de verzorging verwordt tot een worsteling met dit felle diertje. Na de borstelbeurt is het goed wat droogshampoo of talkpoeder in de vacht te strooien. 
Het lange haar kan ook tussen de tenen gaan groeien: bij irritatie knipt u het overtollige haar gewoon weg. Ook de gezichtsplooien verdienen extra aandacht. Maak deze geregeld schoon anders zouden ontstekingen kunnen ontstaan.
Tot slot kan bij kleine teefjes de bevalling heel erg gecompliceerd zijn. Daarom wordt de bevalling vaak door een dierenarts verricht met behulp van een keizersnede.