NORSK BUHUND

Ontstaansgeschiedenis
De Norsk Buhund of Noorse Buhund is afkomstig uit Noorwegen. Deze hofhond kwam al in de prehistorie voor. Uit opgravingen bij graven van Vikingen blijkt dat in die tijd reeds keeshonden op de boerderijen werden gehouden. De Buhund, die tot de Scandinavische Keeshondenrassen behoort, werd in eerste instantie als waakhond gehouden. Toen men schapen ging houden, werd de hond ook daarbij ingezet. De Norsk Buhund komt voornamelijk in Noorwegen voor, maar staat ook in andere Scandinavische landen en Groot-Brittannië in de belangstelling.
De Norsk Buhund zou aan de wieg van de IJslandse honden hebben gestaan. Volgens overlevering zouden Noorse kolonisten de Buhund in 874 mee naar IJsland hebben genomen, waar de IJslandse Hond als afstammeling wordt gezien.

Uiterlijk
De reuen van de Norsk Buhund bereiken een schofthoogte van 43 tot 47 cm, de teven van 41 tot 45 cm. Het is een middelgrote hond met een compacte bouw die aan een keeshond doet denken. Het gewicht van de reuen varieert van 14 tot 18 kg, bij de teven van 12 tot 16 kg.
De hoofdkleur van de Norsk Buhund is geel en kan van lichtgeel via bruingeel tot roodgeel variëren. Volgens fokkers mogen de haren zwarte punten hebbenen mag de hond ook een zwart masker dragen. Zwart in de vacht is toegestaan, maar dan het liefst in een egale vorm. Kleine symmetrische aftekeningen, een witte borst, een witte bles, witte voeten of een ring rond de hals zijn eveneens toegestaan.
De Buhund heeft een dikke vacht met zacht, wollig onderhaar en overvloedig, vlak liggend dekhaar. Op de kop en de voorkant van de poten is het haar korter, op de hals, de schouders, de borst en de achterzijde van de poten langer, evenals aan de binnenzijde van de gekrulde staart.

Karakter
De Norsk Buhund wordt gebruikt voor de bewaking van het erf en als schapendrijver. Men kan de Buhund echter ook als gezinshond houden. Deze waakse en attente hond is zeer actief en lijkt onvermoeibaar. Hij komt intelligent over en is aanhankelijk. Hoewel de Buhund veel blaft, is hij binnenshuis toch vrij rustig. Met een goede opvoeding accepteert de Buhund probleemloos kinderen en huisdieren. Ook andere honden worden normaliter geaccepteerd. Vreemden worden met geblaf gemeld, maar uw Buhund houdt ze niet tegen.

Opvoeding en verzorging
De Norsk Buhund is een snelle leerling. Het beste resultaat krijgt u als u hem consequent benadert en de oefeningen afwisselend houdt. Op die manier blijft het dier ook attent.
Omdat de Buhund een energieke hond met een groot uithoudingsvermogen is, heeft hij niet genoeg aan zijn dagelijkse rondjes. Als u de mogelijkheid heeft, kunt u hem ook eens rustig loslaten zodat hij een stuk kan rennen. Hij loopt niet weg, omdat hij als herder gewoon is bij u in de buurt te blijven. De Buhund is ook geschikt voor verschillende vormen van hondensport.
Door de dichte vacht moet men tijdens de rui een vrij stevige borstel (houten kam met stalen tanden) gebruiken om de losse en dode onderharen te verwijderen. Een enkele borstelbeurt buiten de rui is vaak al voldoende om de vacht in een goede conditie te houden.