KEESHOND

Ontstaansgeschiedenis
De Keeshond behoort tot het oorspronkelijke ras van de Moerashond dat tot het Stenen Tijdperk teruggaat. De precieze oorsprong is lastig te bepalen. Bijna overal zijn overblijfselen en afbeeldingen gevonden die bewijs leveren voor het bestaan van de keeshondsoort: bij prehistorische opgravingen in Azië en in de binnenlanden van Afrika, op Egyptische schilderingen en zelfs bij opgravingen bij de Keltische nederzetting Siggenthal. Het huidige Keeshondenras stamt uit Duitsland.
De Keeshond kreeg grote bekendheid door Kees de Gyselaer. Deze leider van de patriotten tijdens de politieke onrust na de Franse Revolutie stond tegenover de prins van Oranje-aanhangers. De Gyselaer bezat een hond die hij Kees noemde en deze werd symbool voor de hond van de gewone burgers. In de jaren '20 is Barones van Hardenbroek begonnen met het fokken van de Keeshond, omdat het ras toen nauwelijks meer voorkwam.

Uiterlijk
Tenminste een schouderhoogte van 40 cm is normaal voor Keeshonden, waarbij het gemiddelde 45 cm is. De grootste Keeshond is de Grote Grijze, ook wel Wolfskeeshond genoemd. Iets kleiner is de Grote Witte Keeshond. Daarna komen de Middenslag Keeshonden. Tot slot zijn er ook Kleine Keeshonden en Dwergkeeshonden. Veruit de grootste groep is de Middenslag Keeshond. Deze middelgrote hond heeft een vosachtig hoofd: breed, dat als een wigvorm toeloopt tot het puntje van de neus. Bovendien sieren twee opstaande oren de kop.
Opvallend is de prachtige vacht, die bijna het hele lichaam bedekt. Alleen op de poten, de oren en de snuit is het haar kort. Vaak valt bij langharige honden het haar op de rug in een soort scheiding. Bij de Keeshond is dit niet het geval. Ook gaat het haar niet krullen en er worden geen vlechten gevormd. Verder heeft dit ras een grote kraag rond het hoofd en een staart met een grote bos haar. De staart is boven het lichaam gekruld.
De Middenslag en Kleine Keeshond kennen drie kleurvarianten: wit, zwart-bruin, oranje. Soms zijn andere kleuren ook toegestaan volgens kenners. De Wolfskeeshond heeft net als een wolf een grijze kleur met naar zwart neigende haarpunten. Daarbij is het haar rond de ogen, op de snuit, poten, buik en staart iets lichter van kleur dan de overheersende grijstint. Keeshonden hebben altijd donkere ogen.

Karakter
Door de trouwe aard werd de Keeshond vooral gebruikt als herders-, waak- en verdedigingshond. Ook het extreem goede gehoor komt dan goed van pas. Het ras heeft een trouwe, betrouwbare en waakse aard. Die aard toont hij aan zijn baas: hij wil altijd in zijn of haar buurt zijn. Verder is de Keeshond intelligent en levendig.
Van nature is de Keeshond wantrouwend tegenover vreemden. Bezoek wordt dan ook altijd aangekondigd. Wel is hij onvoorwaardelijk trouw aan 'zijn' gezin. Leer de Keeshond het gezin kennen en meestal is hij dan ook aardig tegenover kinderen. Als er indringers zijn, kan dit ras 'zijn' gezin hevig verdedigen.

Opvoeding en verzorging
De opvoeding van de Keeshond zal niet problematisch zijn. Het is een zeer intelligente hond.
Als u driemaal per dag een wandeling met hem maakt, is dat voldoende: de Keeshond heeft een gemiddelde behoefte aan lichaamsbeweging.
Kam de Keeshond niet teveel, hoewel dat misschien wel voor de hand ligt. Bij teveel kammen kan de ondervacht namelijk beschadigd raken. Kam alleen als uw hond in de rui is om daarmee dode haren te verwijderen.