KARABASH

Ontstaansgeschiedenis
De Karabash of Anatolische Herdershond is afkomstig uit Turkije. Anatolië is de naam voor het Aziatische deel van Turkije. Het ras komt daar al voor zolang er huisdieren worden gehouden. Hoewel de naam anders doet vermoeden, was de hond in Turkije zelf niet echt een herdershond. Men gebruikte de hond eerder om het vee tegen wolven en andere roofdieren te beschermen.
Het ras stamt hoogstwaarschijnlijk af van Mastiffs die 3.000 jaar geleden in het gebied leefden. Uit verhalen uit de zeventiende eeuw blijkt dat het Ottomaanse (Turkse) leger destijds van honden gebruikmaakte die sterk op de Karabash van nu lijkt.
Lange tijd kwam deze herdershond alleen in Turkije voor, maar nu treft men hem ook in andere landen aan.

Uiterlijk
De Karabash is een krachtig gebouwde, grote en hoge hond. De reuen van deze grote honden bereiken een schofthoogte van 74 tot 81 cm, de teven 71 tot 79 cm. Het gewicht van de Karabash-reu ligt tussen 50 en 64 kg, dat van de teef tussen 41 en 59 kg.
Hoewel alle kleuren volgens kenneers zijn toegestaan, gaat de voorkeur uit naar een effen roomkleurige tot licht reebruine (fawn) vacht met een zwart masker en zwarte oren. De Karabash heeft kort, glanzend en aanliggend dekhaar dat rond de kraag wat langer is. Ook het haar van de staart is langer.

Karakter
Omdat de Karabash over een goed gezichtsvermogen, een scherp gehoor en een goed geheugen beschikt en bovendien snel en krachtig is, is hij goed als waakhond te gebruiken. Daarbij kan hij ook als verdedigingshond worden gebruikt. Bij kudden is hij wel als waakhond, maar minder voor het hoeden geschikt. Op voorwaarde dat hij goed gesocialiseerd, kan hij ook als gezinshond gehouden worden.
De Anatolische Herdershond is een evenwichtig en moedig dier dat weinig eisen stelt. Hij kan zich dominant en eigenzinnig gedragen en komt betrekkelijk zelfstandig over. Deze hond is zeer waaks en stelt zich gereserveerd tegenover vreemden op.
Indien deze herdershond van jongs af goed wordt opgevoed, mag men er vanuit gaan dat er geen problemen met kinderen en huisdieren ontstaan. Tijdens het socialisatieprogramma moet de pup zoveel mogelijk in contact komen met andere situaties, mensen en dieren. Desondanks kunnen ze zich tegenover andere honden wel dominant gedragen en vreemden met argwaan benaderen. Gezien deze gereserveerdheid moet men er rekening mee houden dat kinderen niet onder alle omstandigheden met deze honden alleen gelaten kunnen worden.

Opvoeding en verzorging
De Karabash heeft een gerichte en consequente opvoeding van een duidelijke baas nodig. Alleen met een duidelijk overwicht kan een hond worden verkregen, die goed luistert. Als de opvoeding mislukt, ontstaat er doorgaans een probleem: het is eigenlijk onmogelijk om het gedrag van een volwassen Karabash te corrigeren.
Bij grote honden als de Karabash is het van belang dat ze al direct leren niet aan de riem te trekken. Op die manier kunt u voorkomen dat de hond later met u gaat wandelen. U moet daaraan al bij de opvoeding aandacht besteden.
De Karabash heeft veel ruimte rond het huis nodig om zo voldoende lichaamsbeweging te hebben. Heeft u niet de beschikking over een omheinde tuin of wilt u een hond in uw flat houden, dan kunt u beter een hond van een ander ras kiezen.
Wie de Karabash af en toe borstelt en kamt, verzorgt de vacht eigenlijk al voldoende. Alleen tijdens de rui moet men de losse en dode haren regelmatig verwijderen door de hond te kammen.