JACHTTERRIËR

Ontstaansgeschiedenis
De Jachtterriër is ontwikkeld in Duitsland. Dit ras is pas na de Eerste Wereldoorlog tot stand gekomen. Het is een ras met een enorme passie voor de jacht. Als huishond is hij alleen geschikt als hij heel veel beweging krijgt en hij kan werken (dus opdrachten krijgt waarbij hij zijn neus moet gebruiken). Honden van dit ras worden pas toegelaten voor de fokkerij als ze een aantal werkproeven met goed gevolg hebben afgelegd.

Uiterlijk
De schofthoogte van de Jachtterriër is maximaal 40 cm. Het gewicht van reuen ligt tussen de 9 en 10 kg, dat van teven tussen de 7,5 en 8,5 kg.
De kleur is black and tan, waarbij het zwart ook gemêleerd kan zijn. De roodbruine aftekeningen zijn te vinden op de wenkbrauwen, de snuit, de borst, de poten en de anus. Wat wit op de borst en de tenen is toegestaan. De vacht kan ruwharig zijn en is dan hard en draderig of gladharig. In beide gevallen is de beharing dicht.

Karakter
Honden van dit ras zijn echte werkhonden en zijn behoorlijk agressief. Ze zijn levendig, vechtlustig en onverschrokken en hebben ondanks hun geringe afmetingen veel zelfvertrouwen in de strijd met vossen of wilde zwijnen.
De Jachtterriër is een uitstekende jachthond, maar als huishond vrijwel ongeschikt.

Opvoeding en verzorging
De Jachtterriër moet heel veel beweging hebben. Als aan die behoefte niet voldaan kan worden, kunnen grote problemen ontstaan.
De verzorging van deze honden is erg gemakkelijk. De vacht hoeft niet getrimd te worden en vraagt ook verder nauwelijks verzorging.