IERSE WOLFSHOND

Ontstaansgeschiedenis
De Ierse Wolfshond komt uiteraard uit Ierland. Al eeuwenlang leefde er in Ierland een enorme windhond. Deze hond werd onder andere door de Romeinen bij gevechten in de arena ingezet. Later werd de hond een populair geschenk van edelen en vorsten in Ierland en ver daarbuiten. 
Toen vele katholieke edelen Ierland ontvluchtten door de komst van de Engelsman Cromwell, namen ze veel van deze windhonden mee. Daarop werd de uitvoer verboden omdat de honden voor de jacht op wolven nodig waren. Toen de wolf geleidelijk uit Ierland verdween en ook de adel Ierland massaal verliet, nam het aantal van deze windhonden sterk af. Uiteindelijk verdween het ras geheel.
Halverwege de negentiende eeuw begon de Engelse kapitein Graham de oude Ierse windhond terug te fokken. Het resultaat van zijn inspanningen was de Ierse Wolfshond.

Uiterlijk
Ierse Wolfshonden zijn ontzettend grote honden. De minimale schouderhoogte voor reuen is 79 cm. Fokkers streven naar een schouderhoogte van 81 tot 86 cm. Teven worden minimaal 71 cm groot. De bouw is gespierd en zeer krachtig, maar toch elegant. Hij lijkt wel iets op de Deerhound.
Het minimumgewicht voor reuen bedraagt 54 kg. Voor teven is dat 40,5 kg.
De kleur van de Ierse Wolfshond mag volgens fokkers effen wit, reekleurig, gestroomd, rood, grijs, zwart of de kleuren van de Deerhound zijn. De vacht is een beetje warrelig door het korte, stugge haar. Het haar voelt ruw als touw aan.

Karakter
De Ierse Wolfshond is een echte zichtjager. Zijn kracht maakt hem geschikt als jager op groot wild, zoals wolven en elanden. Nu is het vooral een gezinshond. De Ierse Wolfshond is dan ook zeer goedaardig. Hij is weliswaar heel sterk (misschien wel de sterkste hond die er is), maar niet agressief en hij bijt vrijwel nooit. Zijn aanhankelijkheid aan degene die hij als zijn metgezel gekozen heeft, is bijna grenzeloos.
De Ierse Wolfshond is erg aan het gezin gehecht. Kinderen, huisdieren en soortgenoten leveren dan ook geen enkel probleem op. Het ras is niet echt waaks: vreemdelingen worden wel met hun ogen gevolgd, maar nauwelijks met geblaf gewaarschuwd.

Opvoeding en verzorging
De eerste twee jaar zijn heel belangrijk voor de Ierse Wolfshond. In die periode heeft hij goede voeding nodig, omdat hij erg snel groeit. Ook kunt u hem al vroegtijdig leren niet aan de riem te trekken. Bij een volwassen Ierse Wolfshond is er bijna geen houden aan, zo sterk is hij. Geef deze hond zelfvertrouwen, zodat hij ook evenwichtig van aard wordt.
De Ierse Wolfshond geniet van veel lichaamsbeweging. Maar als het wat dat betreft een week wat rustiger is, maalt hij daar niet om.
Borstel de vacht regelmatig om deze in goede conditie te houden. Indien nodig kan de vacht geplukt worden.