GRAND BASSET GRIFFON VENDÉEN

Ontstaansgeschiedenis
Zoals zoveel rassen heeft ook de Grand Basset Griffon Vendéen zijn naam te danken aan de streek waar hij vandaan komt. Het gaat daarbij om vier rassen van verschillende grootten (van groot naar klein): Grand Griffon Vendéen, Briquet Griffon Vendéen, Grand Basset Griffon Vendéen en Petit Basset Griffon Vendéen. Het zijn alle vier rassen voor de meutejacht. Dat wil zeggen dat zij in groepjes van 2 of meer honden van hetzelfde ras jagen op wild.
'Grand' betekent 'groot'; 'Basse(t)' betekent 'laag bij de grond' of 'laagbenig'. 'Griffon' betekent 'ruwharig' en 'Vendéen' slaat op de streek in Frankrijk.
De Griffon Vendéen die het langst bekend is, is de Grand Griffon Vendéen, die al vele eeuwen voor de drijfjacht in de Vendée gebruikt werd. Over de afstamming zijn verschillende theorieën in omloop. Waarschijnlijk hebben zowel de 'Chien de Fauve de Bretagne' (de hoogbenige vader van de Basset Fauve de Bretagne) als de 'Chien Blanc de Roi' (de witte gladharige jachthonden die koning Frans I in Evreux hield) bijgedragen aan het ontstaan van het ras. Tot in de tweede helft van de negentiende eeuw kwamen er sporadisch kleinere en kortbenige honden voor in de meutes. Maar pas tegen het einde van de negentiende eeuw werd bewust geprobeerd een kleinere en een kortbenige variant te fokken. Zij waren namelijk meer geschikt voor het kreupelhout, de struiken en de jacht op het kleinere wild zoals hazen en konijnen. Met name graaf d'Elva probeerde - met veel succes - een kleiner type, de Briquet Griffon Vendéen en een kortbenig type, de Basset Griffon Vendéen, te fokken. De wat kleinere Briquet werd voor de hazenjacht gebruikt. De bassets, die rustiger waren dan de langbenige honden en daardoor een beter uithoudingsvermogen hadden, werden gebruikt voor de jacht onder het geweer. Ook was de rustigere Basset minder snel afgeleid door sporen van ander wild.
Vrijwel van het begin af aan waren er twee soorten Bassets Griffon Vendéen, de Basset met rechte voorpoten (de tegenwoordige Grand Basset Griffon Vendéen) en de nog lagere Basset met gedraaide voorpoten (de tegenwoordige Petit Basset Griffon Vendéen). In 1922 werd de indeling van de voorpoten vervangen door de hoogten.

Uiterlijk
De schofthoogte van de Grand Basset Griffon Vendéen ligt tussen de 39 en 43 cm en mag volgens kenners bij honden van uitzonderlijke kwaliteit naar boven 2 cm afwijken. Teven moeten ongeveer 2 cm onder het formaat van de reuen blijven.
Het algemene beeld van het grote type is een lichtelijk gestrekte lichaamsbouw met rechte benen, een wat opgeheven staart en een ruwe, lange beharing. Het gewicht ligt tussen 18 en 20 kg.
De kleur kent allerlei varianten: eenkleur, tweekleur en driekleur. De eenkleur is min of meer donker haaskleurig of witgrijs. De tweekleur is wit en oranje, wit en zwart, wit en grijs of wit en rood. De driekleur is wit, zwart en rood, wit en haaskleur of wit, grijs en rood. Vaalrood wordt als kleur niet aanbevolen.
De vacht is ruwharig, hard en niet al te lang. Het haar is niet al te los en evenmin gekruld.

Karakter
De Grand Basset Griffon Vendéen wordt vooral voor de jacht te voet ingezet, vooral op hazen en reeën. Hij is heel lief maar ook heel onafhankelijk van aard. Het is een eigenwijze, zelfstandige maar trouwe hond die zich sterk aan één baas hecht. Hij kan echter ook als gezinshond worden gehouden. Zijn karakter is opgewekt, sociaal, lief, gevoelig, schrander, actief en probleemloos.
De omgang met andere huisdieren en met kinderen en volwassenen is probleemloos. Als meutehond kan hij goed met andere honden overweg. Hoewel hij vooral voor de jacht is gefokt, past hij zich als gezinshond goed aan.

Opvoeding en verzorging
Door zijn onafhankelijke karakter wordt de Grand Basset Griffon Vendéen nooit een perfect gehoorzamende hond. Met een consequente en geduldige aanpak valt hem echter veel bij te brengen. De Basset heeft behoorlijk wat beweging nodig en houdt van flinke wandelingen.
De vacht van deze hond moet regelmatig geborsteld en gekamd worden. De oren en de gehoorgang moeten goed schoon gehouden worden. De nagels moeten af en toe worden gevijld en het haar tussen de tenen worden weggeknipt, omdat er anders klitten in het haar komen en er makkelijk doornen en dergelijke in blijven hangen. Eén keer per jaar kan de vacht geplukt worden om het dode en losse haar te verwijderen. Voor tentoonstellingen kunt u de hals wat langer laten lijken door daar wat meer haar weg te plukken.