EURASIËR

Ontstaansgeschiedenis
De Eurasiër is ontstaan uit een kruising tussen de Chow-Chow, de Keeshond en de Samojeed. Het is een heel jong, succesvol ras, dat in de vijftiger jaren in Duitsland is ontstaan. De fokkers van dit ras hebben niet geprobeerd een bepaalde goede eigenschap te benadrukken. Ze wilden een soort ideale huishond. Zoals gezegd zijn ze daarin geslaagd en de Eurasiër wordt dan ook als een van de meest succesvolle nieuwe rassen beschouwd. De rasstandaard werd in 1973 opgesteld waarna het ras door de F.C.I. erkend werd.

Uiterlijk
De Eurasiër is een middelgrote, Keeshondachtige hond. De schouderhoogte ligt tussen 52 en 60 cm voor reuen. Teven zijn iets minder groot, zij bereiken een schouderhoogte van ongeveer 48 tot 56 cm. Teven wegen 22 tot 26 kg, terwijl reuen tot 32 kg kunnen wegen. Verder zijn de uiterlijke kenmerken ongeveer gelijk aan die van de Chow-Chow.
De vacht is iets langer dan die van de kortharige Chow-Chow. De ondervacht is wollig en voelt zacht aan. De bovenvacht is stevig van structuur. Er zijn veel kleuren en kleurcombinaties voor de vacht mogelijk. Drie kleuren zijn volgens fokkers niet toegestaan: wit, witgevlekt en een leverachtige kleur.

Karakter
De Eurasiër is een mix van karakters, maar is ondanks dat wel evenwichtig. Hij heeft het waakzame van de Keeshond (maar blaft minder), het eigenzinnige van de Chow-Chow (maar is iets gehoorzamer) en de vriendelijkheid van de Samojeed. Men heeft geprobeerd een gezinshond te fokken waarin allerlei goede kanten van verschillende rassen naar boven komen. In die opzet is men goed geslaagd.
De Eurasiër moet vroegtijdig met andere huisdieren kennismaken. Het contact verloopt dan prima, net als de omgang met kinderen. De Eurasiër blaft nauwelijks, maar stelt zich eerder gereserveerd op tegenover onbekenden.

Opvoeding en verzorging
Dit ras is iets minder eigenzinnig dan de Chow-Chow. Toch moet ook de Eurasiër consequent opgevoed worden. De baas moet een natuurlijk overwicht hebben. Dan hoeft de opvoeding niet problematisch te zijn.
De Eurasiër is absoluut geen kennelhond. Minimaal een uur per dag wandelen met deze hond wordt sterk aanbevolen. Hij is speels en vermaakt zich uitstekend als hij onaangelijnd kan rennen en ravotten.
U mag de vacht van de Eurasiër niet te vaak kammen. Daarmee voorkomt u dat de ondervacht beschadigd raakt. De Eurasiër verliest redelijk veel haar, zeker in de ruiperiode. Is de Eurasiër in de rui, gebruik dan een metalen kam met een dubbele rij tanden.