AMERIKAANSE FOXHOUND

Ontstaansgeschiedenis
De Amerikaanse Foxhound stamt uit Amerika, Maryland. Daar werd door de Engelsman Robert Brooke in het midden van de zeventiende eeuw de Foxhound geïntroduceerd. Sinds die tijd zijn meutes uit Engeland, Ierland en Frankrijk geïmporteerd. George Washington kreeg van generaal Lafayette een aantal prima Franse exemplaren. Door deze hond te kruisen en te fokken werd geprobeerd een voor de Amerikaanse jachtomstandigheden meest geschikte hond te ontwikkelen. Als gevolg daarvan ontstonden er diverse typen lopende honden, zoals bijvoorbeeld de Walker Hound. In 1894 werd een standaard opgesteld om de Amerikaanse Foxhound homogeen te maken en van de andere lopende hondensoorten te kunnen onderscheiden.

Uiterlijk
De Amerikaanse Foxhounds zijn groter en indrukwekkender, maar lichter gebouwd dan hun Britse verwanten, maar vertonen verder veel gelijkenis met deze honden. Vooral de poten zijn langer dan die van de Engelse Foxhounds. De schofthoogte loopt voor reuen uiteen van 56 tot 63 cm en voor teven van 53 tot 61 cm. Het hoofd heeft een vrij lange schedel en een lange snuit. Het lichaam heeft een middellange hals die niet te zwaar is. De schouders zijn schuin en gespierd. De borst is diep om longen en hart voldoende ruimte te bieden. Het gewicht varieert van 30 tot 34 kg.
De middelmatig lange vacht is hard en ligt glad aan. Elke kleurcombinatie komt voor, maar op tentoonstellingen is de driekleur (meestal wit, bruin en grijs/zwart) het meest geliefd.

Karakter
De Amerikaanse Foxhound is geschikt als jachthond. De hond heeft een vriendelijk en niet vechtlustig karakter. Verder is hij bijzonder actief.

Opvoeding en verzorging
De Amerikaanse Foxhound heeft veel beweging nodig.