ENGELSE BULDOG

Ontstaansgeschiedenis
De Engelse Buldog komt, zoals de naam al aangeeft, uit Engeland. De geschiedenis van het ras is zeer intrigerend en verklaart het merkwaardige voorkomen van het ras. Het meest waarschijnlijk is dat de Lord van Stamford - William Earl Warren - er in 1209 getuige van was dat een slagershond een stier aanviel en deze bleef aanvallen. Dit vond hij zo indrukwekkend dat hij de sport 'bullbaiting' uitvond, waarbij slagershonden in een arena tegen stieren moesten vechten tot één van de twee de geest gaf. Vervolgens vond er eeuwenlang een selectie plaats op het karakter en het uiterlijk van deze honden, zodat ze optimaal geschikt waren voor deze gevechten. Het karakter van deze honden was zo agressief en bloeddorstig dat ze niet door pijn weerhouden werden.
De bouw was volmaakt toegespitst op de stierengevechten: Engelse Buldogs zijn laag gebouwd, zodat de kans dat een stier ze zou raken, zo klein mogelijk was. De stier zet immers met het hoofd aan de grond een aanval in! Verder zijn ze in de voorhand zwaarder dan in de achterhand: het zwaartepunt kwam op die manier bij de stier te liggen als de Buldog zich hierin vastgebeten had. Hierdoor werd het voor de stier ook moeilijker om de hond af te schudden. De extreme breedte in de voorhand gaf de Buldog veel stabiliteit en de langere achterpoten zorgden voor een grotere sprongkracht. De huid is ruim met veel plooien zodat als de hond geraakt werd door een stier, de kans op inwendige beschadigingen kleiner was. De terugliggende neus (lay-back) had als functie dat hij kon blijven ademhalen als hij zich vastgebeten had in de stier. De opgebogen onderkaak tenslotte was ervoor bedoeld om een steviger beet in de stier mogelijk te maken en leidde er bovendien toe dat de wond groter werd als de hond toch werd afgeschud.
Sinds 1835 zijn hondengevechten in Engeland verboden. Dit had tot gevolg dat de populariteit van dit ras drastisch terugliep. Een paar liefhebbers hebben het ras gered, waarbij de selectie op karakter tegengesteld was aan het oorspronkelijke doel: er werd nu juist geselecteerd op milde, lieve honden. Dat heeft er in geresulteerd dat de Engelse Buldog nu een doodgoeie, lieve hond is. Zijn uiterlijk verraadt echter nog duidelijk zijn oorspronkelijke functie!

Uiterlijk
De Engelse Buldog is een kleine, gedrongen maar zeer gevaarlijk uitziende hond. De hoogtemaat van deze honden varieert tussen de 30 en 40 cm. Reuen wegen tussen de 24 en 25 kg, terwijl teven zo'n 22 à 23 kg wegen.
Engelse Buldoggen dienen volgens de rasstandaard eenkleurig te zijn, waarbij een zwart masker of een zwarte snuit is toegestaan. (de zogenaamde smuts) De kleuren die voor kunnen komen zijn: gestroomd, verschillende tinten rood, reekleur, vaalbruin, alsmede wit. De genoemde kleuren mogen ieder apart wel samen met wit voorkomen bij een hond. Ongewenste kleuren zijn voor dit ras leverkleur, zwart en 'black and tan'.
De vacht bestaat uit een fijne beharing die kort, dicht en glad is. Deze kan hard aanvoelen omdat ze kort en dicht is, maar mag niet ruw zijn.

Karakter
In tegenstelling tot wat zijn verschijning doet vermoeden, is de Engelse Buldog een uitgesproken lieve en vriendelijke hond. Hij is evenwichtig, bedachtzaam, spontaan en opgewekt en hecht zich sterk aan de baas en zijn gezin. Daarnaast is het echter ook een moedige en onverschrokken hond als dat nodig is. Ze kunnen over het algemeen goed overweg met andere honden en huisdieren. Het zijn echte kindervrienden die ten opzichte van kinderen erg tolerant zijn en gevoel voor humor tonen. Sommige Engelse Buldogs zijn erg waaks, terwijl andere juist allemansvrienden kunnen zijn.

Opvoeding en verzorging
Doorgaans zijn deze honden niet moeilijk op te voeden. Ze zijn zeer gevoelig voor de stem en de stemming van de baas en voldoen meestal snel aan een vriendelijk verzoek. Ze moeten beslist niet hard aangepakt worden, maar de baas moet wel consequent en duidelijk blijven om te voorkomen dat er een loopje met hem genomen wordt.
De Engelse Buldog is niet een hond die veel beweging nodig heeft. Hij is uitermate tevreden met driemaal daags een kort blokje om. Jonge Buldoggen kunnen wel eens te enthousiast zijn en niet van ophouden weten met spelen en rennen. Het is echter belangrijk dat ze in hun jeugd voldoende rust krijgen en gedoseerd bewegen, zodat botten, spieren en pezen zich goed kunnen ontwikkelen. De Engelse Buldog is absoluut ongeschikt om in een kennel te houden. Het liefst ligt hij op een tochtvrije, droge en zachte plaats.
Dode en losse haren (in de ruiperiode) kunnen eenvoudig uit de vacht verwijderd worden met een rubberen borstel. Maak de gezichtsplooien van deze hond, indien noodzakelijk, schoon met een speciaal daarvoor bestemde lotion.