Copyright: (c) 1992 - 1998 Corel Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone
Citation: (c) 1992 - 1998 Corel Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone


Zaznacza model trójwymiarowy lub obiekt światła.


Obraca model trójwymiarowy lub obiekt światła.


Zmienia powiększenie soczewek kamery, aby wspomóc oglądanie modelu trójwymiarowego.


Przesuwa kamerę wzdłuż płaszczyzny xy, aby dostarczyć innego widoku modelu trójwymiarowego.


Obraca kamerę, aby model trójwymiarowy oglądany był pod innym kątem.


Wyświetla i ukrywa obiekty światła w modelu trójwymiarowym.


Wyświetla podgląd modelu trójwymiarowego z bieżącymi ustawieniami światła. Okno podglądu odzwierciedla zmiany uzyskane w wyniku modyfikowania ustawień światła.


Zmienia szerokość modelu trójwymiarowego zgodnie z wprowadzoną wartością.


Zmienia wysokość modelu trójwymiarowego zgodnie z wprowadzoną wartością.


Określa jednostki miary wysokości i szerokości modelu.


Ustawia rozdzielczość importowanego modelu.


Uaktywnienie umożliwia zmianę rozmiarów i skalowanie obiektu bez zachowania jego oryginalnych proporcji.


Przywraca oryginalny stan modelu.


Określa tryb renderowania.


Ustawia opcje dla wybranego ustawienia renderowanai.


Należy kliknąć jedną z kart w celu zmiany różnych ustawień importu dla modelu trójwymiarowego.


Uaktywnienie powoduje, że wybrane światło będzie włączone.


Określa typ światła obecnie modyfikowanego.


Umożliwia oglądanie modelu z przodu.


Umożliwia oglądanie modelu z tyłu.


Umieszcza obiekt światła z tyłu modelu.


Ustawia jaskrawość światła rozproszonego (najbliższego otoczenia) dla modelu. Aby uzyskać wyrazistsze cienie i lepszy kontrast oświetlanych powierzchni, należy zastosować niższy poziom jaskrawości światła rozproszonego. Zwiększenie jaskrawości światła rozproszonego powoduje zmniejszenie intensywności cieni i innych efektów utworzonych przez pozostałe światła. Aby na otrzymany obraz miały wpływ wyłącznie inne światła, należy ustawić zerowy poziom jaskrawości światła rozproszonego.


Ustawia jaskrawość światła zgodnie z wprowadzoną wartością procentową.


Dodaje do modelu światło o określonym typie i właściwościach.


Usuwa określone światło.


Uaktywnienie powoduje, że wyświetlane będą dowolne cienie utworzone przez wybrane światło.


Ustawia zanikanie z odległością określające sposób zmniejszania się jaskrawości światła w kierunku granicy jego zasięgu.


Ustawia deseń dla zanikanie kątowe. Zanikanie jest sposobem zmniejszania jaskrawości światła w kierunku granicy stożka światła.


Ustawia liczbę stopni połowy kąta zgodnie z wartością wskazaną przez położenie suwaka. Połowa kąta jest kątem między promieniami stożka. Mały kąt powoduje powstanie snopa światła podobnego do snopa światła dodatkowego. Duży kąt powoduje powstanie snopa światła podobnego do snopa światła jupiterowego.


Ustawia liczbę stopni połowy kąta zgodnie z podaną wartością. Połowa kąta jest kątem między promieniami stożka. Mały kąt powoduje powstanie snopa światła podobnego do snopa światła dodatkowego. Duży kąt powoduje powstanie snopa światła podobnego do snopa światła jupiterowe.


Ustawia kąt padania promieni światła dodatkowego zgodnie z liczbą stopni określoną przez położenie suwaka.


Ustawia kąt padania promieni światła reflektorowego zgodnie z podaną liczbą stopni.


Wyświetla okno dialogowe Kolor, które umożliwia wybranie koloru standardowego lub niestandardowego dla światła.


Kliknij, aby otworzyć menu wysuwane z produktami firmy Corel, które można uruchomić.


Otwiera Teczkę podręczną, która zapewnia dostęp typu "przeciągnij i upuść" do folderów przechowujących zbiory obiektów i zdjęć dostarczanych razem z programem Corel PHOTO-PAINT. Można również wykorzystać Teczkę podręczną do przeglądania systemu i dodawania skrótów do miejsc, do których dostęp jest najczęstszy.


Okno dokowane Rejestrator umożliwia rejestrowanie sekwencji poleceń, tak że możliwe jest wykonywanie tych samych poleceń na wielu obrazkach lub klatkach albo używanie ich w późniejszych sesjach.


Usuwa wszystkie poprzednio zarejestrowane polecenia z okna dokowanego Rejestrator oraz rozpoczyna nową rejestrację. Jeżeli w poprzedniej rejestracji dokonane zostały zmiany, wyświetlona zostanie sugestia, aby je zapisać przed rozpoczęciem nowej rejestracji.


Otwiera okno dialogowe Załaduj skrypt, które umożliwia otwarcie istniejącego pliku ze skryptem w oknie dokowanym Rejestrator.


Otwiera okno dialogowe Zapisz dokonaną rejestrację, które umożliwia zapisanie pliku ze skryptem.


Umożliwia dodawanie poleceń w dowolnym punkcie rejestracji lub skryptu. Jeżeli ten przycisk jest wyłączony w oknie dokowanym Rejestrator, bieżący skrypt jest zastępowany przez nowo dokonane czynności.


Naciśnij ten przycisk, aby włączyć lub wyłączyć zaznaczone polecenia na liście poleceń. Jedynie włączone polecenia mogą być odtwarzane. Wyłączone polecenia nie mogą być odtwarzane i są wyświetlane w kolorze szarym. Ten przycisk przełącza pomiędzy stanem włączenia i wyłączenia w zależności od stanu zaznaczonych poleceń.


Wyświetla paletę z oknem dokowanym Rejestrator. Za pomocą tej palety można ukryć listę poleceń, zastosować polecenia zarejestrowane w skrypcie do zaznaczonego zakresu klatek w pliku filmu oraz zapewnić to, że polecenia w skrypcie zostaną przeskalowane tak, aby uzyskać ten sam wynik w przypadku ich wykorzystania do pliku z obrazkiem, którego wymiary są inne niż pliku, który był użyty do utworzenia skryptu.


Wyświetla w kolejności polecenia rejestracji lub skryptu. Jest to nazywane listą poleceń.


Wyświetla nazwę bieżącego skryptu.


Przesuwa wskaźnik pozycji do pierwszego polecenia na liście poleceń.


Odtwarza polecenie, które jest następne po poleceniu, na które wskazuje wskaźnik pozycji.


Odtwarza wszystkie włączone polecenia na liście poleceń.


Przesuwa wskaźnik pozycji do ostatniego polecenia na liście poleceń.


Zatrzymuje proces rejestrowania. Odtwarzanie jest zatrzymywane na ostatnim zakończonym poleceniu, które jest oznaczane przez wskaźnik pozycji.


Rozpoczyna rejestrowanie naciśnięć klawiszy, ruchów myszką oraz czynności dokonanych na paskach narzędzi i menu. Czynności są tłumaczone na polecenia i umieszczane na liście poleceń.


Naciśnij ten przycisk, aby usunąć zaznaczone polecenia z listy poleceń.


Okno dokowane Kanały umożliwia wykonywanie wielu wyspecjalizowanych operacji edycji obrazka, takich jak edycja kanału oraz zarządzanie wieloma maskami.


Wyświetla wszystkie kanały w obrazku. Umożliwia wybór kanałów, które mają być widoczne lub ukryte, oraz tych, które mogą być edytowane. Należy kliknąć ikonę oka, aby skojarzony z nią kanał stał się widoczny. Aby edytować kanał, należy kliknąć jego miniaturę. Kanał zaznaczony dla edycji staje się automatycznie widoczny. Jeżeli widoczny jest kanał pełnokolorowy, kanały kolorów, które go tworzą, również są widoczne. Konkretny zaznaczony kanał koloru jest domyślnie wyświetlany w oknie obrazka jako obrazek w skali szarości.


Otwiera paletę z oknem dokowanym Kanały, które umożliwia zapisanie kanałów maski na dysku oraz otwieranie poprzednio zapisanych kanałów. Należy go używać, aby zmniejszyć liczbę kanałów maski w oknie dokowanym bez tracenia maski lub zapisać istniejącą maskę, aby można jej było używać w innym obrazku.


Ładuje maskę, która została zapisana, do zaznaczonego kanału maski w bieżącym obrazku zgodnie z aktualnie wybranym trybem maski. Na przykład w trybie maski "Odejmowanie" naciśnięcie tego przycisku powoduje usunięcie tego kształtu maski z maski, która jest aktualnie na obrazku. Jeżeli zaś w obrazku nie ma maski, zapisany kształt maski jest stosowany do obrazka, ale jako dopełnienie, tak więc wszystki piksele na obrazku będą chronione, z wyjątkiem pikseli zawartych w zaznaczonym obszarze.


Zapisuje maskę, która jest wyświetlona w oknie obrazka do nowego kanału maski. Należy zaznaczyć kanał i kliknąć jeszcze raz jego nazwę, aby w razie potrzeby zmienić jego nazwę na bardziej opisową.


Kliknij, aby włączyć zmiany dokonane na bieżącej masce do skojarzonego z nią kanału maski.


Usuwa zaznaczony kanał z listy "Kanały". Kanały kolorów nie mogą zostać usunięte, gdyż stanowią nieodłączną część obrazka. Jednak kanały maski mogą być usuwane.


Wpisz nazwę dla kanału.


Wyświetla bieżący kolor nakładki maski. Aby wybrać inny kolor, należy kliknąć strzałkę w dół i kliknąć kolor na selektorze kolorów.


Wpisz wartość procentową dla krycia nakładki maski.


Włącz, aby dopełnić nakładkę maski.


Włącz, aby wypełnić zaznaczony obszar kolorem czarnym.


Włącz, aby wypełnić zaznaczony obszar kolorem białym.


Za pomocą okna dokowanego Obiekty można śledzić wszystkie obiekty, które są tworzone i manipulowane w obrazku. W oknie dokowanym Obiekty wyświetlone są na liście obiekty (jak również tło) oraz miniatury reprezentujące każdy z nich. Zawiera ono również elementy sterujące, które umożliwiają zaznaczanie, wyświetlanie, ukrywanie oraz rozmieszczanie obiektów w oknie obrazka.


Włącz, aby zachować bieżący kształt i przezroczystość obiektu podczas jego edycji. Wyłącz, aby pozwolić na zmiany kształtu i przezroczystości obiektu w wyniku stosowania narzędzi i efektów.


Otwiera menu wysuwane, które zawiera polecenia służące do wybierania rozmiaru miniatur obiektów. Domyślnym rozmiarem jest Mały. Polecenia tego menu umożliwiają również ukrywanie miniatur, aktualizację miniatur po edycji obiektów oraz dostęp do okna dialogowego Właściwości obiektu.


Tworzy zaznaczony obszar o takim samym kształcie co zaznaczony obiekt. Można przesunąć zarówno obiekt lub zaznaczony obszar, aby zobaczyć ten drugi.


Tworzy obiekt o kształcie bieżącego zaznaczony obszar.


Scala zaznaczony obiekt (obiekty) z tłem przy użyciu trybu scalania wyświetlonego w polu "Scalanie" w dolnej części okna dokowanego.

Scalanie jest trwałą operacją. Należy natychmiast wybrać polecenie Cofnij z menu Edycja, aby cofnąć tę operację. Po dokonaniu połączenia obiekt staje się trwale osadzony w obrazku stanowiącym tło.


Kliknij, aby utworzyć nowy, przezroczysty obiekt, który pokryje cały obrazek. Następnie można użyć większości narzędzi z przybornika, aby dodawać do nowego obiektu elementy, takie jak kształty, pociągnięcia pędzlem lub rozpylone obrazki. Po dodaniu elementów możliwe jest użycie narzędzi "Cofanie", "Klonowanie" oraz "Efekty" do edycji obiektu. Wszystkie obiekty, które są dodawane lub edytowane, unoszą się nad znajdującym się pod spodem obrazkiem; nie mają one wpływu na sam obrazek. Miniatura nowego obiektu, wyświetlana na samej górze okna dokowanego Obiekty, jest aktualizowana wraz z postępem edycji obiektu.


Przycisk "Usuń obiekt(y)" usuwa aktualnie zaznaczony obiekt (obiekty) z obrazka. Po usunięciu obrazka jest on usuwany zarówno z obrazka, jak i z listy w oknie dokowanym Obiekty.


Lista "Scalanie" umożliwia wybór sposobu, w jaki łączone są kolory obiektu i kolory obrazka stanowiącego tło podczas scalania obiektu z tłem. Można obejrzeć podgląd wyniku wykorzystania każdego z trybów scalania bezpośrednio w oknie obrazka. Można po kolei wybierać każdy tryb scalania i oglądać obiekt w oknie obrazka. Jeśli któryś z trybów okaże się odpowiedni, należy z menu Obiekty wybrać polecenie Połącz, a następnie wskazać polecenie Połącz obiekty z tłem.


Określa ogólne krycie zaznaczonego obiektu. Należy przesunąć suwak w prawo, aby zwiększyć krycie, a w lewo, aby je zmniejszyć.


Okno dokowane Skrypty umożliwia wyszukiwanie zapisanych skryptów oraz ich odtwarzanie.


Otwiera menu wysuwane, które zawiera polecenia służące do wyszukiwania i oglądania skryptów oraz rozmieszczania ikon w oknie dokowanym Skrypty.


Odtwarza bieżący skrypt.


Zatrzymuje odtwarzanie skryptu.


Usuwa bieżący skrypt.


Kliknij, aby otworzyć menu wysuwane z jednostkami, które umożliwia zmianę jednostek miary używanych do wyświetlania informacji o obrazku.


Kliknij, aby wyświetlić okno dialogowe Opcje modeli kolorów, które umożliwia wybór informacji o podstawowym oraz dodatkowym modelu kolorów, które są wyświetlane w rolecie Informacje o obrazku.


Wyświetla wartości RGB piksela, nad którym umieszczony jest kursor.


Wyświetla wartości CMYK piksela, nad którym umieszczony jest kursor.


Wyświetla współrzędne kursora podczas jego ruchu po obrazku.


Wyświetla współrzędne kursora.


Wybierz z listy podstawowy model kolorów.


Wybierz z listy dodatkowy model kolorów.


Zaznacz to pole wyboru, aby wyświetlić podstawowy model kolorów.


Włącz, aby wyłączyć symetrię pędzla.


Włącz, aby malować wieloma dodatkowymi pędzlami. Dodatkowe pędzle rozszerzają się i zwężają, zgodnie z tym, czy pędzel oryginalny porusza się do czy od punktu środkowego.


Wyświetla liczbę dodatkowych pędzli, które towarzyszą pędzlowi oryginalnemu, jeśli używany jest radialny tryb symetrii.


Włącz, aby odbijać w poziomie lub w pionie pociągnięcia pędzla.


Zaznacz, aby odbijać pociągnięcia pędzlem symetrycznie w poziomie. Wszystkie pociągnięcia pędzlem dokonane w lewej połowie obrazka będą odzwierciedlane w prawej połowie (i na odwrót).


Zaznacz, aby odbijać pociągnięcia pędzlem symetrycznie w pionie. Wszystkie pociągnięcia pędzlem dokonane w górnej połowie obrazka będą odzwierciedlane w dolnej połowie (i na odwrót).


Wpisz wartość, aby określić położenie punktu środkowego od lewej krawędzi okna obrazka.


Wpisz wartość, aby określić położenie punktu środkowego od górnej krawędzi okna obrazka.


Wyświetla listę dostępnych jednostek miary, w których określona jest pozycja punktu środkowego.


Kliknij, aby wykorzystać wskaźnik do określenia położenia punktu środowego w oknie obrazka.


Kliknij, aby przywrócić wszystkie elementy sterujące w tym oknie dialogowym do ich domyślnych ustawień.


Punkt środkowy jest punktem, wokół którego pojawia się symetria. Oznacza on nieistniejącą linię lustra oraz punkt, wokół którego koncentrują się dodatkowe pędzle symetrii radialnej.


Włącz tryb symetrii lub "Brak", aby wyłączyć symetrię pędzla.


Wpisz nazwę dla niestandardowego ustawienia pióra.


Wyświetla bieżącą wartość.


Określa minimalną wartość, jaką można wpisać.


Określa maksymalną wartość, jaką można wpisać.


Określa przyrost, o jaki wartości są zwiększane lub zmniejszane.


Kiedy roleta Kolor jest otwierana po raz pierwszy, próbka ta zawiera bieżący kolor papieru, podobnie jak druga próbka koloru, znajdująca się na pasku stanu programu Corel PHOTO-PAINT. Aby zmienić kolor papieru, należy kliknąć próbkę w rolecie; jest ona po tym otoczona ramką zaznaczenia. Należy użyć dowolnej metody lub modelu wyboru kolorów z rolety Kolor, aby wybrać nowy kolor papieru.


Kiedy roleta Kolor jest otwierana po raz pierwszy, próbka ta zawiera bieżący kolor farby, podobnie jak druga próbka koloru, znajdująca się na pasku stanu programu Corel PHOTO-PAINT. Aby zmienić kolor farby, należy kliknąć próbkę w rolecie; jest ona po tym otoczona ramką zaznaczenia. Należy użyć dowolnej metody lub modelu wyboru kolorów z rolety Kolor, aby wybrać nowy kolor farby.


Kliknij, aby zamienić kolory, znajdujące się w próbkach koloru farby oraz papieru.


Kliknij, aby przywrócić kolory farby oraz papieru do ich domyślnych wartości, tj. czerni jako koloru farby i bieli jako koloru papieru.


Naciśnij ten przycisk, aby wyświetlić menu wysuwane z opcjami. Polecenia znajdujące się w tym menu różnią się w zależności od zaznaczonej metody wyboru kolorów. Górna część menu umożliwia wyświetlenie różnych obszarów rolety i zawiera polecenia: Pokaż składowe koloru, Pokaż model, Pokaż nazwę koloru, Pokaż obszar mieszania (tylko w programie Corel PHOTO-PAINT). Poniżej znajduje się opis pozostałych poleceń, znajdujących się w tym menu:

•	Dodaj kolor/Dodaj kolor do palety: dodaje kolor wyświetlany w próbce "Nowy kolor" w programie CorelDRAW lub w zaznaczonej próbce w programie Corel PHOTO-PAINT do ekranowej palety kolorów.

•	Zamień kolory: przełącza kolory w próbkach "Nowy kolor" i "Kolor odniesienia" w programie CorelDRAW oraz pomiędzy próbkami "Kolor farby" a "Kolor papieru" w programie Corel PHOTO-PAINT.

•	Sygnalizuj kolory niedrukowalne: wykorzystuje kolor ostrzegawczy do reprezentowania tych kolorów w modelu kolorów, polu mieszania kolorów lub palecie, które nie mogą zostać wydrukowane przez bieżącą drukarkę.

•	Mierzone za pomocą: otwiera menu wysuwane używane do zidentyfikowania urządzenia, które będzie używane do pomiaru kolorów na wydrukowanym dokumencie. Pozwala ono wybierać kolory bezpośrednio z wydrukowanego dokumentu. Obsługiwanymi urządzeniami są: Gretag SPM55, Xrite 918, Xrite DTP22 oraz Colortron II.

•	Model kolorów: otwiera menu wysuwane, w którym określa się, w jaki sposób bieżący model kolorów, wybrany z listy modeli, znajdującej się w oknie dialogowym, będzie przedstawiony w obszarze modelu kolorów. Oznacza to, że można, na przykład, wybrać kolor przy użyciu wartości RGB jednocześnie oglądając selektor bazujący na kole lub inny, znajdujący się na liście w menu.

•	Rozmiar siatki: polecenie to jest wyświetlane, gdy widoczny jest pole mieszania kolorów. Wyświetla ono menu wysuwane, z którego można wybrać rozmiar siatki dla pola mieszania kolorów.

•	Rozmiar pędzla: polecenie to jest wyświetlane, gdy widoczny jest obszar mieszania i umożliwia wybór jednego z trzech rozmiarów pędzla, którego można używać w obszarze mieszania do mieszania kolorów.

•	Załaduj mapę bitową: polecenie to jest wyświetlane, gdy widoczny jest obszar mieszania i umożliwia załadowanie dowolnego obrazka .BMP, który ma być używany do mieszania kolorów w obszarze mieszania.

•	Zapisz mapę bitową: polecenie to jest wyświetlane, gdy widoczny jest obszar mieszania i umożliwia zapisanie mapy bitowej widocznej w obszarze mieszania na dysku.

•	Wyczyść mapę bitową: opróżnia obszar mieszania.


Kliknij listę modeli kolorów, aby wybrać spośród modeli kolorów oraz innych metod wyboru kolorów, takich jak paleta lub pole mieszania kolorów. W programie CorelDRAW można wybrać obszar mieszania z tej listy. W programie Corel PHOTO-PAINT można wyświetlić obszar mieszania, klikając strzałkę w prawo i wybierając polecenie Pokaż obszar mieszania z menu. Dostępne są jedynie modele i palety odpowiednie dla rysunku lub obrazka.


Wyświetla wartość pierwszej składowej modelu kolorów dla koloru wyświetlonego w zaznaczonej próbce koloru. Litera nad polem oznacza nazwę składowej, tzn. C dla niebieskozielonego, gdy używany jest model CMYK, R dla czerwonego, gdy używany jest model RGB, i tak dalej. Dla kolorów w palecie niestandardowej, składowe odpowiadają modelowi kolorów lub palecie dopasowania kolorów, poprzez którą kolor był edytowany.

Wpisz liczbę lub użyj strzałek przewijania, aby zmienić wartość składowej. Aby został wyświetlony zakres możliwych wartości dla konkretnego modelu kolorów, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy jedno z pól składowych i wybrać polecenie Ustawienia.


Wyświetla wartość drugiej składowej modelu kolorów dla koloru wyświetlonego w zaznaczonej próbce koloru. Litera nad polem oznacza nazwę składowej, tzn. M dla purpurowego, gdy używany jest model CMYK, G dla zielonego, gdy używany jest model RGB, i tak dalej. Dla kolorów w palecie niestandardowej, składowe odpowiadają modelowi kolorów lub palecie dopasowania kolorów, poprzez którą kolor był edytowany.

Wpisz liczbę lub użyj strzałek przewijania, aby zmienić wartość składowej. Aby został wyświetlony zakres możliwych wartości dla konkretnego modelu kolorów, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy jedno z pól składowych i wybrać polecenie Ustawienia.


Wyświetla wartość trzeciej składowej modelu kolorów dla koloru wyświetlonego w zaznaczonej próbce koloru. Litera nad polem oznacza nazwę składowej, tzn. Y dla żółtego, gdy używany jest model CMYK, B dla niebieskiego, gdy używany jest model RGB, i tak dalej. Dla kolorów w palecie niestandardowej, składowe odpowiadają modelowi kolorów lub palecie dopasowania kolorów, poprzez którą kolor był edytowany.

Wpisz liczbę lub użyj strzałek przewijania, aby zmienić wartość składowej. Aby został wyświetlony zakres możliwych wartości dla konkretnego modelu kolorów, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy jedno z pól składowych i wybrać polecenie Ustawienia.


To pole wyświetla nazwę zaznaczonego koloru, jeżeli nazwa jest dostępna. Nazwy kolorów są wyświetlane jedynie dla palet dopasowania kolorów, palet niestandardowych oraz przycisków kolorów dla pola mieszania kolorów (które odpowiadają próbkom w palecie niestandardowej). Pola tego można używać do nadawania nazw nowemu kolorowi lub zmiany nazwy zaznaczonego koloru w palecie niestandardowej. Nazwy kolorów w paletach dopasowania kolorów nie mogą być zmieniane.


Obszar mieszania. Należy użyć znajdującego się poniżej pędzla do mieszania kolorów w tym obszarze. Można kliknąć prawym przyciskiem myszy, aby wybrać rozmiar pędzla oraz typ krawędzi. Aby zaznaczyć kolor w obszarze mieszania, należy użyć znajdującego się poniżej narzędzia "Pipeta".


Uaktywnij to narzędzie, aby mieszać kolory w obszarze mieszania. Można wybierać atrybuty pędzla, takie jak rozmiar i typ krawędzi za pomocą poleceń Rozmiar pędzla i Typ pędzla, znajdujących się w menu wysuwanym.


Kliknij to narzędzie, aby zaznaczyć kolor w obszarze mieszania i zastosować ten kolor do próbki koloru zaznaczonej na samej górze rolety Kolor. Można wybierać atrybuty pędzla, takie jak rozmiar i typ krawędzi za pomocą poleceń Rozmiar pędzla i Typ pędzla, znajdujących się w menu wysuwanym.


Przesuń suwak lub wpisz wartość procentową w polu, aby zwiększyć lub zmniejszyć wielkość mieszania kolorów podczas stosowania koloru do obszaru mieszania. Duża wartość zwiększa efekt mieszania (kolor jest bardziej przezroczysty), niska wartość zmniejsza efekt mieszania (kolor jest mniej przezroczysty).


Po wybraniu palety z listy w górnej części rolety Kolor, można wykorzystać tę listę do wybrania palety niestandardowej lub palety opartej na ustalonym systemie dopasowania kolorów.


Kliknij, aby wybrać kolor, który będzie używany w polu mieszania kolorów. Wybrany kolor będzie tutaj mieszany z trzema innymi kolorami, wybranymi do mieszania, jeżeli zostanie naciśnięty przycisk "Automatyczne mieszanie".


Wyświetla listę wszystkich atrybutów narzędzia pędzla, które można dostosować, jeżeli używany jest pisak czuły na nacisk. Należy zaznaczyć pole wyboru skojarzone z atrybutem, który ma być dostosowany, wpisać dla niego wartość, wybrać narzędzie malowania oraz użyć pisaka w oknie obrazka, aby ocenić wynik. Okno dialogowe Ustawienia pisaka pozostaje na ekranie podczas testowania atrybutów. Aby uzyskać opis każdego atrybutu, należy nacisnąć przycisk "Pomoc" w tym oknie dialogowym.


Wyświetla listę wszystkich atrybutów narzędzia pędzla, które można dostosować, jeżeli używany jest pisak czuły na nacisk. Należy zaznaczyć pole wyboru, aby określić atrybuty pochylenia i obrotu dla pisaka, wpisać dla niego wartość, wybrać narzędzie malowania oraz użyć pisaka w oknie obrazka, aby ocenić wynik. Jeżeli pisak czuły na nacisk jest pochylany lub obracany, farba rozlewa się szerzej w niektórych obszarach, dając bardziej realistyczny efekt.


Wybierz narzędzie programu Corel PHOTO-PAINT, które ma być automatycznie uaktywniane, gdy używana będzie gumka czuła na nacisk. Funkcjonowanie pisaka jako gumki jest wyłączane poprzez dokonany tutaj wybór.


 Wybierz z listy zapisane ustawienia pisaka. Zapisane ustawienia zawierają wybrane atrybuty pisaka oraz wartości wybrane dla tych atrybutów.


Naciśnij ten przycisk, aby zastosować wartości wybrane dla atrybutów pisaka do pisaka czułego na nacisk. Okno dialogowe Ustawienia pisaka pozostaje otwarte na ekranie, można więc dopasowywać wartości po użyciu pisaka w oknie obrazka.


Otwiera menu wysuwane, które zawiera listę czterech poleceń:

•	Wyczyść wartości: usuwa wartości aktualnie wyświetlane w oknie dialogowym.

•	Usuń zaznaczone ustawienie: usuwa zapisane ustawienie, które jest aktualnie załadowane w oknie dialogowym. Nazwa ustawienia jest wyświetlana na liście "Ustawienia".

•	Zapisz ustawienia: zapisuje atrybuty bieżącego pisaka oraz wartości przypisane do każdego z ustawień. Można ponownie wykorzystać zapisane ustawienia w dowolnej chwili. Pozwala to zmieniać grupę atrybutów używanego pisaka w zależności od zadania, które ma zostać wykonane.

•	Zresetuj wszystkie ustawienia pisaka: usuwa wszystkie zapisane ustawienia.


Powoduje cofnięcie ostatniej zmiany dokonanej w obrazku. Program Corel PHOTO-PAINT pamięta ostatnie działanie i wyświetla jego nazwę po poleceniu Cofnij np. Cofnij Odkształcanie. Jeżeli wykonane działanie nie jest zadowalające lub nastąpiła pomyłka, polecenie Cofnij umożliwia anulowanie ostatniej operacji.


Powoduje ponowne wykonanie cofniętej czynności. Jeżeli nie została wykonana żadna operacja, polecenie to nie jest aktywne.


Powoduje wyświetlenie listy czynności wykonanych w czasie edycji obrazka. Wybierając pozycję z listy, można cofnąć się do jednego z poprzednich etapów tworzenia. Operacje są wyświetlane w kolejności w jakiej zostały wykonane. W celu powrotu do ustawień obrazka przed daną operacją, należy wybrać operację i nacisnąć przycisk "Cofnij". Zostanie przywrócony stan obrazka przed dokonaniem wybranych operacji.


Umożliwia ponowne wykonanie sekwencji operacji anulowanych za pomocą polecenia Lista cofnięć. Operacje wybrane w oknie dialogowym Lista ponowień są wykonywane w tej samej kolejności, w jakiej były wykonywane poprzednio.


Powoduje zapamiętanie bieżącego etapu tworzenia obrazka. Jeśli popełni się jakiś błąd, do tego miejsca można będzie wrócić. Aby powrócić do zaznaczonego stanu obrazka, użyj polecenia Przywróć do punktu odniesienia.


Powoduje usunięcie wszystkich zmian wykonanych od ostatniego punktu odniesienia. Przed użyciem polecenia Przywróć do punktu odniesienia musisz użyć polecenia Punkt odniesienia.


Powoduje ponowne zastosowanie ostatnio wykonanej czynności. Po nazwie polecenia wyświetlana jest nazwa ostatnio wykonanej operacji. Jeżeli operacja nie może zostać powtórzona, polecenie to nie jest aktywne.


Powoduje częściowo zredukowanie efektu ostatnio wykonanej czynności. Po nazwie polecenia wyświetlana jest nazwa ostatnio wykonanej operacji. Jeżeli operacja nie może zostać częściowo zredukowana, polecenie to nie jest aktywne.


Powoduje wycięcie z obrazka obiektu, maski zaznaczenia lub podniesionego zaznaczenia i wklejenie go do schowka.


Powoduje skopiowanie z obrazka aktywnego obiektu, maski zaznaczenia lub podniesionego zaznaczenia i wklejenie go do schowka. Jeżeli nie jest zaznaczony żaden element, kopiowany jest cały obrazek.


Powoduje skopiowanie wszystkich widocznych obiektów, masek zaznaczenia lub podniesionego zaznaczenia aktywnego obrazka i wklejenie ich do schowka.


Powoduje wklejenie zawartości schowka do obrazka w postaci obiektu pływającego nad obrazkiem. Wklejony obszar może być dowolnie przenoszony i edytowany, tak jak inne obiekty.


Powoduje wklejenie zawartości schowka do obrazka i uczynienie go podniesionym zaznaczeniem obramowanym markizą. Markizę można przemieszczać wraz z zawartymi w niej pikselami w dowolne miejsce okna obrazka, nie zmieniając jednocześnie znajdującego się pod spodem obrazka.


Powoduje wklejenie zawartości schowka do wnętrza zaznaczenia w obrazku. Wklejony element można przemieszczać w obrębie zaznaczenia. Jeżeli wklejony obszar jest mniejszy niż zaznaczenie, zostaje otoczony dodatkową markizą.


Powoduje utworzenie nowego obrazka z zawartości schowka. Aby wykonać tę czynność, można również z menu Plik wybrać polecenie Nowy ze schowka. Jeżeli wklejany jest obiekt z programu Corel PHOTO-PAINT, dokument posiada bieżącą rozdzielczość, natomiast jeżeli wklejany jest obiekt z programu CorelDRAW, dokument będzie miał rozdzielczość 72 dpi. Rozdzielczość można mienić później, wybierając z menu Obrazek polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość.


Powoduje zapisanie lub skopiowanie zaznaczonego obszaru do pliku istniejącego lub nowego. Należy podać nazwę, folder oraz format pliku.


Służy do zaznaczenia pliku, który ma zostać wklejony do aktywnego obrazka. Należy podać nazwę, folder oraz format pliku. Plik jest wklejany jako nowy obiekt i jest otoczony markizą.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Edytuj wypełnienie i przezroczystość, w którym maskę zaznaczenia lub cały obrazek można wypełnić dowolnym kolorem, deseniem albo przekształcić za pomocą opcji przezroczystości.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Kopiuj obrazek na dysk, w którym z maski lub obiektu można utworzyć wypełnienie mapą bitową. Wypełnienie utworzone za pomocą tej metody staje się bieżącym wypełnieniem i jest wyświetlane jako próbka "Bieżące wypełnienie" oraz w oknie podglądu rolety Ustawienia narzędzia. Nowe wypełnienie jest również dodawane w postaci kafelka do okna dialogowego Wypełnienie mapą bitową.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Wybierz pozycję pociągnięcia, za pomocą którego wzdłuż środkowej, wewnętrznej lub zewnętrznej markizy można zastosować bieżące pociągnięcie pędzla.


Powoduje zastosowanie bieżącego pociągnięcia pędzla wzdłuż krawędzi ścieżki w oknie obrazka.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Powtarzanie pociągnięcia, za pomocą którego można zapisać, powtórzyć i zmodyfikować aktualne pociągnięcie pędzla. Bieżące pociągnięcie pędzla może również zostać powtórzone wzdłuż ścieżki lub maski.


Powoduje usunięcie całej zawartości obrazka lub zdefiniowanego obszaru oprócz koloru papieru.


Powoduje usuniecie ze schowka wszystkich informacji. Schowek jest obszarem używanym do przechowywania i przenoszenia informacji pomiędzy dokumentami i aplikacjami.


Wyświetla liczbę poleceń znajdujących się na liście.


Zaznacz to pole wyboru, aby wyświetlać tylko nazwy poleceń. Jeżeli nie jest ono zaznaczone, do nazwy dołączone są parametry liczbowe związane z daną operacją.


Wyświetla wszystkie działania wykonane podczas pracy nad obrazkiem. Operacje są wyświetlane w kolejności w jakiej zostały wykonane. W celu powrotu do ustawień obrazka przed daną operacją należy wybrać operację i nacisnąć przycisk "Cofnij". Zostanie przywrócony stan obrazka sprzed dokonania wybranych operacji.


Otwiera okno dialogowe Zapisz dokonaną rejestrację, w którym można zapisać bieżący plik skryptu (QSC).


Umożliwia tymczasowe częściowe zredukowanie efektu ostatnio zastosowanej czynności w aktywnym obrazku.


Określa stopień redukcji efektu dla ostatnio wykonanej czynności. Stopień ten można określić na dwa sposoby: przesuwając suwak "Procent" lub wpisując wartość w polu "Procent".


Powoduje wyświetlenie listy trybów scalania, których można użyć przy częściowym redukowaniu wyniku czynności zastosowanej w obrazku. Tryby scalania określają sposób, w jaki zaznaczona farba, obiekt lub kolor wypełnienia łączy się z kolorem obrazka. Trybów tych można również użyć do częściowego redukowania wyniku efektu.


Wyświetla podgląd obrazka z zastosowanym wypełnieniem oraz przezroczystością. Przeciągnij elementy tego okna, aby interakcyjnie zmieniać przezroczystość wypełnienia.


Zamyka okno dialogowe i stosuje do obrazka wybrane wypełnienie i przezroczystość.


Zamyka okno dialogowe bez zastosowania do obrazka wybranego wypełnienia i przezroczystości.


Naciśnij ten przycisk, aby przywrócić wszystkim elementom ich ustawienia domyślne.


Wyświetla wybrane wypełnienie.


Wybierz tę opcję, aby do wypełnienia użyć koloru farby.


Wybierz tę opcję, aby do wypełnienia użyć koloru papieru.


Wybierz tę opcję, aby użyć bieżącego wypełnienia wyświetlonego w oknie podglądu po prawej stronie.


Użyj, aby pobrać próbkę koloru z obrazka. Uaktywnij narzędzie "Pipeta" i kliknij na wybranym kolorze obrazka.


Naciśnij, aby wybrać wypełnienie jednolite (wypełnia jednym kolorem cały obszar). Jeżeli chcesz zmienić kolor wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj" i wybierz lub utwórz nowy kolor w oknie Wypełnienie jednolite.


Naciśnij, aby wybrać wypełnienie tonalne (wypełnia obszar dwoma kolorami, przy czym jeden kolor stopniowo przechodzi w drugi w wybrany sposób). Naciśnij przycisk "Edytuj", aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie tonalne, w którym można utworzyć, dostosować, zapisać lub usunąć wypełnienie tonalne.


Naciśnij, aby wybrać mapę bitową, która zostanie użyta jako wypełnienie. Najlepiej nadają się do tego celu mapy bitowe, które ułożone obok siebie tworzą ciągły wzór (np. kamienie, cegły, monety). Naciśnij przycisk "Edytuj", aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową, w którym można zaimportować, wybrać i dostosować wypełnienie mapą bitową.


Naciśnij, aby wybrać wypełnienie teksturą (obrazek generowany za pomocą algorytmu matematycznego). W odróżnieniu od mapy bitowej, tekstura wypełnia wskazany obszar jednym obrazkiem. Dostępnych jest wiele wzorców tekstur (np. woda, minerały, chmury). Naciśnij przycisk "Edytuj", aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie teksturą, w którym można utworzyć, wybrać i dostosować wypełnienie teksturą.


Wyświetla wybrany tryb malowania. Określa on sposób, w jaki kolory wypełnienia są dodawane do istniejących kolorów obrazka.


Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe dotyczące wybranego typu wypełnienia. Na przykład, jeżeli zostało wybrane wypełnienie teksturą, ale chcesz użyć innej tekstury niż tej, która jest wyświetlona w oknie podglądu, naciśnij przycisk "Edytuj" i zmodyfikuj teksturę w oknie dialogowym Wypełnienie teksturą.


Wyświetla dostępne desenie gradientowe. W oknie podglądu po prawej stronie jest wyświetlany model deseniu w skali szarości. Nieprzezroczyste obszary są wyświetlane w kolorze czarnym, natomiast obszary przezroczyste w kolorze białym. Obszary częściowo przezroczyste są wyświetlane w odpowiednim odcieniu szarości. Przeciągnij elementy znajdujące się w oknie podglądu powyżej, aby określić położenie środka, początku i końca deseniu.


Umożliwia określenie początkowej wartości przezroczystości wypełnienia. 0 oznacza obszar nieprzezroczysty, a 100 całkowicie przezroczysty.


Umożliwia określenie końcowej wartości przezroczystości wypełnienia. 0 oznacza obszar nieprzezroczysty, a 100 całkowicie przezroczysty.


Wyświetla w skali szarości model wybranej przezroczystości. Nieprzezroczyste obszary są wyświetlane w kolorze czarnym, natomiast obszary przezroczyste w kolorze białym. Obszary częściowo przezroczyste są wyświetlane w odpowiednim odcieniu szarości.


Powoduje wyświetlenie bieżącego typu wypełnienia tonalnego. Z listy tej można wybrać jeden z czterech typów wypełnienia tonalnego. W wypełnieniu typu "Liniowe" progresję kolorów można przedstawić prostą. W wypełnieniu typu "Radialne" progresję kolorów można przedstawić zbiorem koncentrycznych okręgów o rosnących promieniach. W wypełnieniu typu "Stożkowe" progresję kolorów można przedstawić zbiorem okręgów, których środek znajduje się w środku obiektu. W wypełnieniu typu "Kwadratowe" progresję kolorów można przedstawić zbiorem koncentrycznych kwadratów o rosnących długościach boków od środka obiektu na zewnątrz.


Powoduje zmianę wyglądu radialnego, stożkowego lub kwadratowego wypełnienia tonalnego w taki sposób, że punkt środkowy nie pojawia się w środku obiektu. Wpisanie wartości ujemnych powoduje przesunięcie środka w lewo, a dodatnich — w prawo.


Powoduje zmianę wyglądu radialnego, stożkowego lub kwadratowego wypełnienia tonalnego w taki sposób, że punkt środkowy nie pojawia się w środku obiektu. Wpisanie wartości ujemnych powoduje przesunięcie środka w dół, a dodatnich — w górę.


Zmienia kąt dla liniowych, stożkowych i kwadratowych wypełnień tonalnych. Zmiana kąta gradacji powoduje pochylenie wypełnienia tonalnego. Wpisanie wartości dodatnich powoduje obrócenie wypełnienia przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, ujemnych natomiast — zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W wypełnieniu typu "Radialne" progresję kolorów można przedstawić zbiorem koncentrycznych okręgów o rosnących promieniach, dlatego nie można zmienić jej kąta.


Zmienia wygląd wypełnień tonalnych zarówno na ekranie, jak i na wydruku. Zwiększenie liczby pasm użytych do wyświetlenia wypełnienia tonalnego spowoduje utworzenie gładszego przejścia kolorów, ale wydłuży też czas drukowania. Zmniejszenie tej wartości spowoduje szybsze wydrukowanie, ale przejścia między odcieniami będą mniej ciągłe i utworzą efekt zwany pasowaniem.

Jeśli pole "Pasma" jest zablokowane, wypełnienie jest drukowane z liczbą kroków określoną w oknie dialogowym Opcje drukowania i wyświetlane z liczbą kroków określoną w oknie dialogowym Opcje.


Powoduje zablokowanie lub odblokowanie pola "Pasma". Pole to jest odblokowane, jeśli przycisk jest wciśnięty.


Określa, jak długo kolory początkowe i końcowe w wypełnieniu tonalnym pozostają kolorami jednolitymi, zanim ma nastąpić ich mieszanie z następnym kolorem. W przypadku wyższych wartości kolory mają pozostać jednolitymi, przez co rozprzestrzeniają się szybciej. W przypadku niższych wartości przejścia między kolejnymi kolorami są łagodniejsze. Maksymalnym ustawieniem jest 45%. Opcja "Brzeg" nie jest dostępna w przypadku wypełnienia stożkowego.


Powoduje wyświetlenie miniatury zaznaczonego wypełnienia tonalnego. Kierunek wypełnienia można zmienić, przeciągając wskaźnik w polu podglądu. Aby kąt kierunku zmieniał się w krokach co 15 stopni, należy w czasie przeciągania przytrzymać klawisz CTRL.


Te elementy sterujące służą do zmieniania kolorów pośrednich wypełnienia. Aby wypełnienie składało się z mieszaniny dwóch wybranych kolorów, należy zaznaczyć pole wyboru "Dwukolorowe". Aby w wypełnieniu znalazło się więcej kolorów, należy zaznaczyć pole wyboru "Niestandardowe".

Po zaznaczeniu pola wyboru "Niestandardowe" wyświetlone zostaną pole podglądu przejścia kolorów i paleta kolorów. Nad polem podglądu znajdują się dwa małe kwadratowe znaczniki odpowiadające początkowi i końcowi wypełnienia. Aby umieścić znacznik pośredni w postaci małego trójkąta, należy kliknąć dwukrotnie dowolne miejsce między tymi znacznikami lub dowolne miejsce w polu podglądu przejścia kolorów. Aby wybrać kolor dla wypełnienia, należy kliknąć znacznik lub pole podglądu przejścia kolorów w miejscu położenia znacznika, a następnie kliknąć wybrany kolor na palecie znajdującej się po prawej. Po kliknięciu znacznika lub przejścia kolorów na przycisku bieżącego koloru wyświetlony zostanie odpowiedni kolor. Aby dostosować położenie koloru w wypełnieniu, należy odpowiednio przeciągnąć znaczniki.


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących do określenia początkowych i końcowych kolorów wypełnienia oraz ścieżki, którą kolory mają przejść przez koło kolorów.


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących do dopasowywania wypełnienia tonalnego przez dodanie kolorów pośrednich. Do własnego wypełnienia tonalnego można dodać nie więcej niż 99 kolorów pośrednich. Można również określić, gdzie kolory te mają zostać wyświetlone.


Przedstawia położenie zaznaczonego koloru pośredniego, wskazanego przez znacznik kolorów. Położenie znacznika można zmienić poprzez dopasowanie wartości wyświetlonych w tym polu.


Powoduje otwarcie palety kolorów, z której można wybrać kolor pośredni dla zaznaczonego znacznikiem. Aby utworzyć lub wybrać kolor niestandardowy, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Powoduje zmianę koloru pośredniego dla zaznaczonego znacznika. Należy kliknąć wybrany kolor lub użyć paska przewijania, aby wyświetlić więcej kolorów palety.


Służy do dokonania podglądu niestandardowego wypełnienia tonalnego. Aby dodać, usunąć lub edytować znaczniki kolorów, należy kliknąć nad polem podglądu. Do wypełnienia tonalnego można dodać nie więcej niż 99 kolorów pośrednich.


Określa położenie kolorów pośrednich w niestandardowym wypełnieniu tonalnym. Każdy z trójkątów określa najwyższą wartość koloru w wypełnieniu tonalnym. Aby dodać nowy znacznik, należy kliknąć dwukrotnie pusty punkt nad polem podglądu. Aby zmienić jego położenie, należy przeciągnąć go wzdłuż pola podglądu. Aby zmienić jego kolor, należy kliknąć kolor na palecie. Aby go usunąć, należy kliknąć go dwukrotnie.


Określa kolory pośrednie wypełnienia, zgodnie ze zmianą barwy i nasycenia wzdłuż linii prostej od koloru określonego w polu "Od " przez kolory koła kolorów do koloru określonego w polu "Do".


Określa kolory pośrednie wypełnienia, zgodnie ze zmianą barwy i nasycenia wokół koła kolorów w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.


Określa kolory pośrednie wypełnienia, zgodnie ze zmianą barwy i nasycenia wokół koła kolorów w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.


Powoduje otwarcie palety kolorów, z której można wybrać kolor początkowy dla progresji wypełnienia tonalnego. Aby wybrać kolor niestandardowy, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Powoduje otwarcie palety kolorów, z której można wybrać kolor końcowy dla progresji wypełnienia tonalnego. Aby wybrać kolor niestandardowy, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Przedstawia ścieżkę koloru, która określa położenie kolorów pośrednich wypełnienia.


Jest to odwzorowanie linii łączącej dwa kolory wypełnienia tonalnego. Wartość punktu pośredniego odpowiada położeniu punktu pośredniego w relacji do dwóch kolorów wypełnienia tonalnego. Zmieniając tę wartość, można określić punkt, w którym dwa kolory wypełnienia tonalnego zbiegają się.


Zawiera listę gotowych wypełnień tonalnych. Aby zapisać zmodyfikowane wypełnienie, należy wpisać dowolną nazwę i nacisnąć przycisk "Dodaj ".


Powoduje zapisanie bieżącego wypełnienia tonalnego. Jeśli wypełnienie zostało utworzone od początku, należy najpierw wpisać dowolną nazwę w polu "Wzorce". Nowe wzory są dodawane do listy wzorów i sortowane alfabetycznie.


Powoduje usunięcie zaznaczonego wypełnienia tonalnego z listy "Wzorce".


Powoduje otwarcie okna dialogowego Opcje postscriptowe, w którym można dopasować ustawienia siatki rastra dla kolorów dodatkowych.


Przedstawia bieżącą bibliotekę tekstur. Aby otworzyć listę bibliotek tekstur, należy kliknąć to pole.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Zapisz teksturę jako, w którym można dodać nową teksturę do jednej z bibliotek lub nadpisać istniejącą teksturę bieżącą.

Nie można nadpisywać tekstur znajdujących się w bibliotece stylów, ale można je modyfikować i zapisywać w innych bibliotekach.


Powoduje usunięcie zaznaczonej tekstury. Usuwać można tekstury ze wszystkich bibliotek z wyjątkiem biblioteki stylów.


Zawiera listę tekstur bieżącej biblioteki. Aby wybrać teksturę, należy ją kliknąć. Aby przeglądnąć całą listę, można użyć paska przewijania.


Powoduje wyświetlenie podglądu tekstury z bieżącymi parametrami. Aby odświeżyć obraz po zmianie parametrów, należy nacisnąć przycisk "Podgląd ".


Powoduje odświeżenie podglądu po wprowadzeniu zmian parametrów tekstury.

Jeśli nie wprowadzono żadnych zmian, naciśnięcie tego przycisku powoduje zmianę zaznaczonej tekstury przez losową modyfikację niezablokowanych parametrów. Aby zablokować lub odblokować parametr należy kliknąć ikonę blokowania.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Opcje tekstury, w którym można określić rozdzielczość i maksymalną szerokość kafelka dla wypełnienia teksturą.


Zawiera listę parametrów dla bieżącej tekstury. Zmiana co najmniej jednego parametru powoduje zmianę wyglądu tekstury.

Aby zobaczyć efekt zmiany parametrów tekstury, należy nacisnąć przycisk "Podgląd ". Jeśli nie wprowadzono żadnych zmian, naciśnięcie tego przycisku powoduje zmianę zaznaczonej tekstury przez losową modyfikację niezablokowanych parametrów. Aby zablokować lub odblokować parametr, należy kliknąć ikonę blokady.


Dla każdej z tekstur można określić do jedenastu parametrów powodujących zmianę sposobu ich tworzenia. Aby zmienić wartość parametru, należy wpisać jego wartość w polu tekstowym.


Dla każdej z tekstur można określić do jedenastu parametrów określających odcienie użyte do ich tworzenia. Aby zmienić kolor, należy nacisnąć przycisk koloru i wybrać nowy z palety podręcznej. Aby utworzyć nowy kolor lub wybrać jego nazwę, należy nacisnąć przycisk "Więcej".


Powoduje blokowanie i odblokowywanie parametrów tekstury.

Jeśli nie wprowadzono żadnych zmian, naciśnięcie przycisku "Podgląd" powoduje zmianę zaznaczonej tekstury przez losową modyfikację niezablokowanych parametrów. Zablokowane parametry nie są zmieniane.


Określa rozdzielczość, z jaką wzór ma być drukowany.


Określa maksymalną szerokość wzoru przy pełnej rozdzielczości. Większe szerokości kafelków wymagają większej ilości pamięci przy rysowaniu.


Powoduje wyświetlenie ilości pamięci, która będzie potrzebna przy maksymalnej szerokości kafelka. Zredukowanie wartości "Maksymalna szerokość kafelka" zaoszczędza pamięć.


Przywraca domyślne ustawienia opcji tekstury.


Zawiera listę nazwy dostępnych tekstur postscriptowych Aby wybrać teksturę, należy ją kliknąć. Aby przejrzeć całą listę, można użyć pasków przewijania.


Powoduje wyświetlenie nazwy bieżącej tekstury postscriptowej. Aby dokonać podglądu tekstury, należy zaznaczyć pole wyboru "Podgląd". Aby po zmianie parametrów ponownie utworzyć teksturę, należy nacisnąć przycisk "Odśwież".


Powoduje ponowne utworzenie podglądu tekstury postscriptowej po zmianie bieżących parametrów.


Służy do dokonania podglądu tekstury postscriptowej. Aby po zmianie parametrów ponownie utworzyć teksturę, należy nacisnąć przycisk "Odśwież".


Każda z tekstur może mieć do pięciu parametrów numerycznych, które w inny sposób wpływają na tworzenie tekstury. Aby zmienić jeden z parametrów numerycznych, należy wpisać dowolną wartość parametru w polu tekstowym.


Powoduje wyśrodkowanie pociągnięcia na krawędzi zaznaczenia.


Umieszcza pociągnięcie wewnątrz krawędzi zaznaczenia.


Umieszcza pociągnięcie na zewnątrz krawędzi zaznaczenia.


Wyświetla pociągnięcie pędzla, które zostanie zastosowane w bieżącym obrazku.


Należy wpisać współczynnik skalowania dla pociągnięcia pędzla. Wartości poniżej 100 powodują proporcjonalne zmniejszenie wysokości i szerokości, wartości powyżej 100 — zwiększenie. Punkt początkowy pociągnięcia nie zmienia swojego położenia przy skalowaniu.


Należy wpisać maksymalną zmienność rozmiaru pociągnięcia przy stosowaniu kilku powtórzeń dla jednego lub wielu kliknięć. Jeśli skala pociągnięcia wynosi 100%, zmienność 20% i wybrano opcję kilku powtórzeń, powtarzane pociągnięcia będą miały wielkość od 80% do 120% oryginalnego rozmiaru (100% plus lub minus 20%). Jeśli w tym samym przykładzie przyjęta zostanie liczba powtórzeń równa 1, każde następne kliknięcie narzędzia będzie dawało efekt pociągnięcia wielkości od 80% do 120% oryginału.


Należy wpisać liczbę pociągnięć, które mają być tworzone przy każdym kliknięciu w oknie obrazka lub kliknięciu i przeciągnięciu w celu zdefiniowania obszaru obrazka. Aby każde z powtarzanych pociągnięć stosowane było pod innym kątem, należy określić zmienność kąta. Jeśli zmienność kąta wynosi zero, wszystkie powtórzenia pociągnięcia są wykonywane na tym samym obszarze obrazka. Jeśli pociągniecie nie jest przezroczyste, ustawienie takie powoduje, że staje się ono co raz ciemniejsze.


Należy wpisać kąt obrotu dla zaznaczonego pociągnięcia pędzla. Punkt początkowy pociągnięcia jest środkiem obrotu (lub osią), wokół którego pędzel się obraca.


Należy wpisać maksymalną zmienność kąta dla każdego z pociągnięć tworzonych w obrazku. Ustawienie to określa o jaki kąt pojedyncze pociągnięcia będą się różnić, przy ustawieniu kilku powtórzeń dla jednego kliknięcia lub dla jednego powtórzenia przy kilku kliknięciach.


Należy wpisać przyrost kąta, aby każde następne powtórzenie pociągnięcia tworzone było z większym kątem niż poprzednie. Ta opcja powoduje równe rozłożenie pociągnięć, dając efekt wachlarza.


Należy wpisać przyrost kąta, aby każde następne powtórzenie pociągnięcia tworzone było z większym kątem niż poprzednie. Ta opcja powoduje równe rozłożenie pociągnięć, dając efekt wachlarza.


Zawiera listę zapisanych pociągnięć pędzla. Aby wybrać pociągnięcie pędzla, należy je kliknąć.


Zawiera listę zapisanych pociągnięć pędzla. Aby wybrać pociągnięcie pędzla, należy je kliknąć.


Powoduje otwarcie menu wysuwanego, za pomocą którego można dodać ostatnio użyte pociągnięcie, załadować ścieżkę dla pociągnięcia lub usunąć pociągnięcie.


Należy zaznaczyć, aby każde powtórzenie zapisanego pociągnięcia pędzla, które zostało zastosowane do ścieżki, umieścić na stycznej do ścieżki.


Powoduje zastosowanie zaznaczonego pociągnięcia i opcji do bieżącej ścieżki obrazka. Ścieżki tworzone są za pomocą narzędzia "Edycja węzłów ścieżki".


Powoduje zastosowanie zaznaczonego pociągnięcia i opcji do bieżącej maski w obrazku.


Powoduje cofnięcie ostatnio wykonanej czynności w obrazku.


Powoduje wyświetlenie lub ukrycie opcji kolorów dla pociągnięcia pędzla zastosowanego w obrazku. Opcje te umożliwiają użycie kolorów z bieżącego obrazka, użycie koloru farby oraz określenie poziomów zmienności dla barwy, nasycenia i jaskrawości używanego koloru.


Należy zaznaczyć, aby utworzyć pociągnięcie za pomocą koloru wybranego z obrazka, a nie koloru, który został zapisany z pociągnięciem pędzla.


Należy zaznaczyć, aby utworzyć pociągnięcie za pomocą koloru wybranego z obrazka, a nie koloru, który został zapisany z pociągnięciem pędzla.


Określa zmienność barwy dla koloru każdego powtórzenia pociągnięcia.


Określa zmienność barwy dla koloru każdego powtórzenia pociągnięcia.


Określa zmienność czystości koloru dla każdego powtórzenia pociągnięcia.


Określa zmienność czystości koloru dla każdego powtórzenia pociągnięcia.


Określa zmienność jaskrawości dla koloru każdego powtórzenia pociągnięcia.


Otwiera okno dialogowe Utwórz nowy obrazek, które umożliwia wybór początkowych ustawień nowego obrazka.


Otwiera okno dialogowe Otwórz obrazek, za pomocą którego można otworzyć lub zaimportować istniejący plik.


Otwiera okno dialogowe Otwórz obrazek w niskiej rozdzielczości, za pomocą którego można otworzyć kopię o niskiej rozdzielczości istniejącego obrazka.


Stosuje operacje wykonane na kopii niskiej rozdzielczości obrazka do oryginalnego obrazka.


Otwiera okno dialogowe Obszar częściowy, za pomocą którego można otworzyć  dowolną część obrazka. Jest to przydatne, gdy obrazek jest szczególnie duży lub ma wysoką rozdzielczość. Otwarcie części obrazka zmniejsza obciążenie systemu.


Zamyka aktywny obrazek. Jeśli otwartych jest więcej obrazków niż jeden, muszą być zamykane oddzielnie.


Zapisuje aktywny obrazek. Jeśli nie był on jeszcze zapisywany, wyświetlane jest okno dialogowe Zapisz jako.


Otwiera okno dialogowe Zapisz jako, które umożliwia określenie nazwy, położenia i formatu pliku obrazka. To polecenie jest używane, aby zapisać obrazek po raz pierwszy albo by zmienić nazwę, położenie lub format pliku istniejącego obrazka.


Powraca do ostatnio zapisanej wersji obrazka. Użyj tego polecenia, aby cofnąć wszystkie zmiany dokonane od czasu ostatniego zapisania obrazka.


Otwiera okno dialogowe Wybierz źródło, które umożliwia wybór źródła danych zgodnego ze standardem TWAIN. Występujące tu źródła zależne są od zainstalowanych sterowników skanerów.


Umożliwia dostęp do zewnętrznych urządzeń wejściowych i sterowanie nimi, na przykład skanerami i kartami do przechwytywania obrazu wideo, z programu Corel PHOTO-PAINT.


Uruchamia aplikację CorelSCAN, pomagającą w procesie tworzenia wysokiej jakości zeskanowanych obrazków. Obrazek zeskanowany lub pobrany z istniejącego pliku przy użyciu CorelSCAN zostanie wyświetlony w programie, z którego został uruchomiony CorelSCAN. Program CorelSCAN może być również używany jako niezależna aplikacja.


Otwiera obrazek, jednocześnie stosując do niego korekcję kolorów w oparciu o skaner wybrany podczas konfigurowania profili urządzeń w Kreatorze profili kolorów. Więcej informacji na temat kalibrowania systemu i wyboru właściwej metody korekcji kolorów znajduje się w pomocy ekranowej Kreatora profili kolorów.


Uruchamia dowolne dodatkowe moduły importu, jeżeli zostały one dodane przez użytkownika.


Otwiera okno dialogowe Eksportuj, za pomocą którego można zapisać obrazek w formacie odczytywanym przez inne programy.


Uruchamia dowolne dodatkowe moduły eksportu, jeżeli zostały one dodane przez użytkownika.


Umożliwia wysyłanie obrazków do innych użytkowników za pomocą programu Microsoft Exchange.


Otwiera okno dialogowe Drukuj, które umożliwia wybór drukarki i opcji drukowania.


Otwiera okno Podgląd wydruku, w którym wyświetlane jest położenie i rozmiar obrazka na papierze, a także znaczniki drukarskie, takie jak znaczniki cięcia i paski kalibracji kolorów. Użycie elementów pomocniczych, takich jak prostokąt ograniczający obszar drukowanego obrazka, pozwala ocenić, jaka będzie ostateczna postać wydruku.


Otwiera okno dialogowe Ustawienia drukowania, w którym można wybrać bieżącą drukarkę, zapoznać się z jej możliwościami i zmienić właściwości.


Otwiera okno dialogowe Przypisz adres URL, które umożliwia definiowanie obiektów jako obszarów aktywnych do użycia w Internecie. Można następnie określać nazwę, folder i format pliku obrazka w oknie dialogowym Eksportuj obrazek na dysk, ustawiać opcje obrazka w odpowiednim oknie dialogowym Eksportuj i definiować ustawienia mapy obrazka w oknie dialogowym Zapisz plik mapy.


Otwiera okno dialogowe Informacje o dokumencie, które podaje nazwę, rozmiar, rozdzielczość, format pliku, typ kompresji i tryb kolorów obrazka, a także informuje, czy od jego otworzenia zostały dokonane jakieś zmiany.


Otwiera okno dialogowe Nowa wersja, które umożliwia ustawianie właściwości archiwizacji pliku. Można określić, czy pierwsza wersja pliku ma zostać zachowana w postaci trwałej. Można również określić opcje kompresji i folder dla archiwizowanych plików.


Otwiera okno dialogowe Wydobądź wersję, które umożliwia wydobycie wersji aktywnego obrazka z archiwum. Okna tego można również używać do przeglądania innych zarchiwizowanych wersji obrazka lub do porównywania dwóch zarchiwizowanych wersji obrazka.


Otwiera okno dialogowe Otwórz obrazek, które umożliwia wydobycie zarchiwizowanej wersji innego obrazka.


Umożliwia otworzenie czterech ostatnio otwieranych plików bez konieczności używania okna dialogowego Otwórz.


Zamyka program PHOTO-PAINT. Jeśli od czasu ostatniego zapisu jeden z otwartych obrazków został zmieniony, zostanie wyświetlone pytanie, czy go zapisać.


Wyświetla tryb kolorów nowego obrazka. Aby wyświetlić listę dostępnych trybów kolorów, naciśnij przycisk ze strzałką w dół. Liczba bitów, jakiej używa tryb kolorów, określa zarówno wymagania wobec systemu, jak i liczbę kolorów i odcieni, jaką można uzyskać w danym trybie.


Wyświetla wartości numerycze koloru papieru. Składniki zależą od używanego trybu koloru. Na przykład kolory RGB rozbite są na komponent czerwony, zielony i niebieski, podczas gdy obrazki CMYK rozbite są na kolory niebieskozielony, purpurowy, żółty i czarny.


Zaznacz tę opcję, aby utworzyć obrazek nie mający tła. Jeśli pole wyboru "Brak tła" nie jest zaznaczone, zostanie domyślnie utworzony obrazek z białym tłem.


Wyświetla narzędzia do ustawiania szerokości, wysokości i rozdzielczości tworzonego obrazka.


Wyświetla pięć zdefiniowanych rozmiarów obrazka oraz opcję umożliwiającą tworzenie własnych, niestandardowych rozmiarów.


Wyświetla pięć zdefiniowanych rozmiarów obrazka oraz opcję umożliwiającą tworzenie własnych, niestandardowych rozmiarów.


Zaznacz tę opcję, aby zmienić orientację strony na pionową.


Zaznacz tę opcję, aby zmienić orientację strony na poziomą.


Wyświetla szerokość obrazka. Aby zmienić szerokość, wpisz nową wartość albo dostosuj aktualną za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla szerokość obrazka. Aby zmienić szerokość, wpisz nową wartość albo dostosuj aktualną za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla dostępne jednostki miary. Wartości wysokości i szerokości obrazka odpowiadają wybranym jednostkom miary.


Wyświetla wysokość obrazka. Aby zmienić wysokość, wpisz nową wartość albo dostosuj aktualną za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla wysokość obrazka. Aby zmienić wysokość, wpisz nową wartość albo dostosuj aktualną za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla dostępne jednostki miary. Wartości wysokości i szerokości obrazka odpowiadają wybranym jednostkom miary.


Wyświetla rozdzielczość obrazka w punktach cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, wpisz nowe wartości w polu "Rozdzielczość" lub zmień aktualne wartości za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla rozdzielczość obrazka w punktach cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, wpisz nowe wartości w polu "Rozdzielczość" lub zmień aktualne wartości za pomocą strzałek przewijania.


Zaznacz tę opcję, jeśli nowy plik z obrazkiem ma być tworzony we fragmentach. Zostanie otwarte okno dialogowe Obszar częściowy, w którym można ustalić część obrazka, jaka ma zostać otwarta.


Zaznacz to pole wyboru, aby utworzyć film. Jeśli zostanie zaznaczone, można wpisać liczbę klatek filmu.


Wpisz liczbę klatek, jaką ma zawierać film (od 1 do 1000). Opcja ta jest dostępna, jeśli zaznaczone zostało pole wyboru "Utwórz film".


Wyświetla rozmiar obrazka.


Wyświetla rozmiar obrazka.


Wyświetla rozmiar obrazka.


Wyświetla wielkość dostępnej pamięci systemowej.


Wyświetla wielkość dostępnej pamięci systemowej.


Wyświetla wielkość dostępnej pamięci systemowej.


Wyświetla obrazek, który ma być otwarty, podzielony na panele siatki. Migający obszar jest obszarem aktualnie zaznaczonym do otwarcia. Aby wybrać inny obszar, kliknij go.


Wyświetla nazwę i rozszerzenie pliku.


Wyświetla aktualnie wybraną siatkę. Kliknij strzałkę w dół, aby wyświetlić listę dostępnych wzorców siatek lub wybierz pozycję "Niestandardowy" dla zdefiniowania własnej siatki. Można też przesuwać panele klikając je i przeciągając.


Wyświetla aktualnie wybraną siatkę. Kliknij strzałkę w dół, aby wyświetlić listę dostępnych wzorców siatek lub wybierz pozycję "Niestandardowy" dla zdefiniowania własnej siatki. Można też przesuwać panele klikając je i przeciągając.


Pozwala edytować bieżącą siatkę. Niestandardową siatkę można utworzyć wybierając z listy "Rozmiar siatki" pozycję "Niestandardowy" albo zaznaczając pole wyboru "Edytuj siatkę". Rozmiar paneli można zmieniać przeciągając węzły. Można też przesuwać panele klikając je i przeciągając.


Wyświetla rozmiar zaznaczonego fragmentu obrazka (w bajtach).


Zaznacz to pole wyboru, aby zapisać miniaturę obrazka. Jest ona używana do podglądu obrazka w różnych oknach dialogowych, gdy obrazek jest otwierany w Corel PHOTO-PAINT albo w innych aplikacjach.


Wybierz format pliku dla miniatury obrazka, zapisywanej wraz z obrazkiem. Miniatura może być plikiem TIF albo WMF. Jeśli zostanie wybrany format TIF, można również określić głębię kolorów miniatury.


Wybierz format pliku dla miniatury obrazka, zapisywanej wraz z obrazkiem. Miniatura może być plikiem TIF albo WMF. Jeśli zostanie wybrany format TIF, można również określić głębię kolorów miniatury.


Wybierz opcję głębi kolorów. Jest to możliwe, gdy wybranym formatem pliku miniatury jest format TIF. Wybrana opcja określa liczbę kolorów używanych do utworzenia miniatury. Pamiętaj, że im więcej kolorów zostanie wybranych, tym większy będzie plik .EPS.


Wybierz opcję głębi kolorów. Jest to możliwe, gdy wybranym formatem pliku miniatury jest format TIF. Wybrana opcja określa liczbę kolorów używanych do utworzenia miniatury. Pamiętaj, że im więcej kolorów zostanie wybranych, tym większy będzie plik .EPS.


Pozwala wybrać rozdzielczość miniatury obrazka tworzonej przy zapisywaniu pliku w formacie .EPS.


Pozwala wybrać rozdzielczość miniatury obrazka tworzonej przy zapisywaniu pliku w formacie .EPS.


Pozwala wybrać rozdzielczość miniatury obrazka tworzonej przy zapisywaniu pliku w formacie .EPS.


Jeśli pole wyboru jest zaznaczone, jedynie fragment obrazka zamknięty przez ścieżkę albo markizę maski zostanie wyświetlony lub wydrukowany, gdy plik .EPS będzie używany przez inną aplikację. Obszar obrazka, znajdujący się na zewnątrz ścieżki lub markizy maski, nie zostanie usunięty, lecz będzie tylko ukrywany w czasie używania pliku przez inną aplikację. Aby ponownie zobaczyć cały obrazek, plik .EPS musi zostać otwarty w programie Corel PHOTO-PAINT. Aby rzeczywiście obciąć obrazek i zapisać obszar zamknięty przez ścieżkę lub markizę maski, zaznacz znajdujące się u dołu tego okna dialogowego pole wyboru "Obetnij obrazek do maski/ścieżki podczas zapisu".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, w pliku .EPS zostaje zapisana zawartość markizy maski. Przed zapisaniem program przekształca maskę w ścieżkę, dlatego operacja ta może trochę potrwać (zależy to od skomplikowania maski). Obszar obrazka znajdujący się na zewnątrz markizy maski wciąż stanowi część obrazka, ale nie będzie widoczny ani drukowany, gdy plik .EPS będzie używany przez inną aplikację. Obszar ten można zobaczyć otwierając obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT. Aby usunąć obszar obrazka znajdujący się poza markizą maski, zaznacz znajdujące się u dołu tego okna dialogowego pole wyboru "Obetnij obrazek do maski/ścieżki podczas zapisu".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, zapisywana jest zawartość albo aktywnej ścieżki, albo ścieżek wymienionych na liście poniżej. Jeśli ścieżka nie jest zamknięta, program automatycznie ją zamyka przed zapisaniem zawartości. Obszar obrazka znajdujący się na zewnątrz ścieżki wciąż stanowi część obrazka, ale nie będzie widoczny ani drukowany, gdy plik .EPS będzie używany przez inną aplikację. Obszar ten można zobaczyć otwierając obrazek w Corel PHOTO-PAINT. Aby usunąć obszar obrazka znajdujący się poza ścieżką, zaznacz znajdujące się u dołu tego okna dialogowego pole wyboru "Obetnij obrazek do maski/ścieżki podczas zapisu".


Zawiera listę ścieżek, do których można przyciąć obrazek. Na liście tej znajdują się wszystkie ścieżki zapisane uprzednio przy użyciu rolety Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki" albo paska właściwości, a także aktywna ścieżka, zwana ścieżką roboczą.


Zaznacz tę opcję, aby na stałe usunąć fragmenty obrazka znajdujące się na zewnątrz markizy maski lub ścieżki. Nie będą one zapisane w pliku .EPS.


Wyświetla nazwę i rozszerzenie aktywnego pliku.


Wyświetla szerokość aktywnego obrazka w jednostkach miary wybranych w oknie dialogowym Opcje. Wartość szerokości jest podawana także w pikselach.


Wyświetla wysokość aktywnego obrazka w jednostkach miary wybranych w oknie dialogowym Opcje. Wartość wysokości jest podawana także w pikselach.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi).


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi).


Wyświetla ilość zasobów systemowych niezbędnych do otwarcia obrazka.


Wyświetla rozmiar pliku obrazka.


Wyświetla format pliku obrazka.


Wyświetla typ kompresji pliku.


Wyświetla tryb koloru aktywnego obrazka.


Wskazuje, czy obrazek zawiera obiekty oraz podaje ich ilość.


Wskazuje, czy po otwarciu obrazka zostały w nim dokonane zmiany.


Wskazuje całkowitą liczbę klatek filmu oraz liczbę klatek wczytanych do pamięci.


Wpisz nazwę pliku .HTM, jeśli tworzona jest mapa obrazu typu klient lub klient/serwer albo pliku .MAP, jeśli tworzona jest mapa obrazu typu serwer.


Wybierz z listy typ pliku mapy.

Mapy obrazu typu klient nie wymagają serwera do ich przetwarzania, ale przeglądarka używana do ich wyświetlania musi je obsługiwać. Pamiętaj, że nie wszystkie przeglądarki potrafią wyświetlać takie mapy.

Mapy obrazu typu serwer nie wymagają obsługiwania ich przez przeglądarki, ale kod pliku mapy musi być rozpoznawany przez serwer. NCSA i CERN używają odmiennych kodów, należy więc wiedzieć, który z nich jest używany przez dany serwer. Informację taką można uzyskać od administratora serwera.

Pliki map typu klient/serwer łączą w sobie zalety obu typów i tworzą pliki, wykorzystywane zarówno po stronie klienta jak i serwera.


Zaznacz to pole wyboru i wpisz nazwę mapy, do której zostaną dołączone współrzędne map. W przypadku mapy obrazu typu klient, współrzędne są przechowywane bezpośrednio na stronie HTML. W przypadku mapy obrazu typu serwer, przechowywane są w pliku .MAP. Współrzędne map obrazu typu klient/serwer, są przechowywane zarówno na stronie HTML, jak i w pliku .MAP.

Jeśli tworzona jest mapa obrazu typu klient/serwer, wpisana tutaj nazwa będzie używana przez plik .MAP. W przypadku map obrazu typu serwer, nazwa pliku .MAP będzie taka sama jak nazwa pliku .HTM, wpisana w polu "Nazwa pliku" u góry tego okna dialogowego.


Wpisz adres URL strony WWW, do której powinien być utworzony dostęp w przypadku kliknięcia fragmentu obrazka nie zdefiniowanego jako obszar aktywny.


Zaznacz to pole wyboru, jeśli informacja o obrazku ma być zapisana w pliku .HTM. Rodzaj informacji można wybrać w dolnej sekcji tego okna dialogowego. Umieszczenie informacji nie wpływa na wygląd strony WWW. Jest ona osadzona w kodzie HTML.


Wpisz nazwę autora pliku. Informacje te są zapisywane w plikach .HTM i .MAP, jeśli zostanie zaznaczone pole wyboru "Dołącz informacje w nagłówku pliku".


Wpisz uwagi dotyczące pliku obrazka. Informacje te są zapisywane w plikach .HTM i .MAP, jeśli zostanie zaznaczone pole wyboru "Dołącz informacje w nagłówku pliku".


Jeśli tworzona jest mapa obrazu typu serwer albo klient/serwer, wpisz w tym polu informacje o serwerze, takie jak: położenie na serwerze Common Gateway Interface (.CGI), tzn. programu obsługującego mapę obrazu, nazwa serwera, katalog, w którym znajduje się plik mapy i nazwa tego pliku. Informacji tych powinien udzielić administrator serwera.


Zaznacz to pole wyboru, aby zamieścić w kodzie pliku .HTM nazwę i typ pliku obrazka użytego do utworzenia pliku mapy.


Zaznacz to pole wyboru, aby zamieścić w kodzie pliku .HTM datę utworzenia mapy obrazu.


Zaznacz to pole wyboru, aby zamieścić w kodzie pliku .HTM typ mapy obrazu.


Kliknij i przeciągnij, aby wybrać zakres klatek, które mają zostać załadowane. Lewa strzałka oznacza pierwszą klatkę z zakresu, prawa strzałka [image] ostatnią.


Kliknij i przeciągaj, aby przemieszczać się po klatkach filmu.


Resetuje wybrany  zakres klatek. Zostaną wybrane wszystkie klatki.


Wpisz numer pierwszej klatki, która ma zostać otwarta.


Wpisz numer ostatniej klatki, która ma zostać otwarta.


Przechodzi do pierwszej klatki filmu.


Przechodzi do poprzedniej klatki.


Kliknij, aby odtworzyć film w oknie podglądu.


Zatrzymuje odtwarzanie filmu w oknie podglądu.


Przechodzi do następnej klatki.


Przechodzi do ostatniej klatki filmu.


Zaznacz to pole wyboru, aby w oknie podglądu został odtworzony tylko wybrany zakres klatek.


Wyświetla wybraną klatkę filmu.


Wskazuje, która klatka filmu jest wyświetlana w oknie podglądu.


Wyświetla zawartość pomocy programu Corel PHOTO-PAINT. Naciśnięcie przycisku "Spis treści" w dowolnym oknie pomocy elektronicznej spowoduje wyświetlenie okna z zawartością systemu pomocy.


Należy kliknąć, aby wskaźnik myszy przyjął kształt znaku zapytania. Następnie można kliknąć dowolne polecenie lub obszar ekranu, aby obejrzeć pomoc dla tego elementu.


Otwiera pomoc ekranową pomocy technicznej, która dostarcza szczegółowych informacji na temat obsługi aplikacji programu Corel, w tym na temat usług programów obsługi, informacji o filtrach importu i eksportu, komunikaty o błędach i wskazówki dotyczące usuwania problemów.


Interakcyjnie prowadzi użytkownika przez wszystkie kroki rozmaitych zadań wykonywanych w aplikacjach programu Corel. Z listy "Samouczek" należy wybrać zadanie, które ma zostać wykonane.


Wyświetla okno dialogowe zawierające informacje o wersji uruchomionego programu Corel PHOTO-PAINT. Przycisk "Informacje o systemie" umożliwia wyświetlenie okna, w którym znajdują się informacje o: systemie, karcie graficznej, sieci, drukarkach, bibliotekach .DLL i plikach .EXE pakietu CorelDRAW oraz o systemowych bibliotekach DLL.


W palecie wysuwanej Corel w sieci WWW wyświetlana jest lista miejsc WWW, które mogą okazać się interesujące podczas pracy z aplikacjami programu Corel. Kliknięcie jednego z łączy zawartych na liście umieszczonej w tej palecie powoduje automatyczne uruchomienie przez program Corel PHOTO-PAINT przeglądarki WWW, w której wyświetlane jest wybrane miejsce WWW.

Menu to można również używać do umieszczania na liście ulubionych miejsc WWW przez dodawanie nowych łączy za pomocą polecenia Edytuj łącza. Na liście umieszczonej w tej palecie może się znaleźć maksymalnie 25 miejsc.


Wyświetla znaki towarowe, prawa autorskie i inne informacje dotyczące programu Corel PHOTO-PAINT 8. Aby zatrzymać przewijanie ekranu w określonym punkcie, należy nacisnąć i przytrzymać lewy przycisk myszy. W celu przeglądania zawartości ekranu należy kliknąć i przeciągnąć wskaźnik myszy do wybranych miejsc na ekranie.


Otwiera okno dialogowe Numer seryjny/PIN, w którym można edytować numer seryjny i osobisty numer identyfikacyjny dla używanej wersji aplikacji.


Otwiera okno dialogowe Informacje o systemie, w którym podawane są szczegółowe informacje o każdej z następujących pięciu kategorii: System, Wyświetlanie, Drukowanie, Pliki EXE i DLL pakietu Corel i Systemowe pliki DLL.


Otwiera okno dialogowe Prawa autorskie umożliwiające przeglądanie i drukowanie informacji o prawach autorskich dla aplikacji.


Otwiera okno dialogowe Licencja umożliwiające przeglądanie umowy licencyjnej dla aplikacji.


Wyświetla numer wersji uruchomionej aplikacji.


Wyświetla informacje o osobistej rejestracji użytkownika, numer seryjny i numer identyfikacyjny.


Wyświetla numer seryjny umieszczony na dowodzie zakupu.


Wyświetla osobisty numer identyfikacyjny (PIN) użytkownika. Numer PIN nie jest konieczny do uruchomienia tego programu, ale jest niezbędny do korzystania z systemu pomocy technicznej.


Podaje listę kategorii zawierających informacje o bieżącym stanie komputera. Kategorie te pozwalają zapoznać się ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi komputera, monitora, drukarek, plików EXE i DLL programu Corel i systemowych plików DLL.


Wyświetla informacje systemowe zawarte w określonej kategorii.


Zapisuje informacje systemowe użytkownika w pliku tekstowym o nazwie SYSINFO.TXT.


Wyświetla informacje o prawach autorskich lub o licencji dla aplikacji.


Drukuje informacje o prawach autorskich lub o licencji.


Wyświetla adresy WWW (sieci World Wide Web) dodane do menu palety wysuwanej Corel w sieci WWW wybranej z menu Pomoc. Dodawanie nowych adresów WWW może służyć do tworzenia bezpośrednich łączy z najczęściej odwiedzanymi miejscami WWW. Można również wprowadzić tekst, który będzie się pojawiał w menu palety dla każdego łącza.


Otwiera okno dialogowe Szczegóły łącza, w którym można edytować tekst lub adres URL dla zaznaczonego łącza.


Otwiera okno dialogowe Szczegóły łącza, w którym można dodać tekst lub adres URL dla nowego łącza.


Usuwa zaznaczone łącze z okna dialogowego Edytuj łącza i z palety wysuwanej Corel w sieci WWW wybranej z menu Pomoc.


Łącze zaznaczone na liście menu Corel w sieci WWW przesuwa o jeden poziom do góry.


Łącze zaznaczone na liście menu Corel w sieci WWW przesuwa o jeden poziom w dół.


Okno dialogowe Edytuj łącza

Menu wysuwane Corel w sieci WWW wybierane z menu Pomoc zawiera listę łączy, które mogą uruchomić przeglądarkę internetową i wyświetlić w niej dowolne miejsce WWW. Za pomocą okna dialogowego Edytuj łącza można dodawać, uaktualniać lub usuwać łącza do miejsc zawierających wskazówki i porady, rysunki lub informacje o pomocy technicznej. Okno dialogowe Edytuj łącza można również użyć do przesuwania w górę lub w dół łączy do ulubionych miejsc WWW umieszczonych na palecie wysuwanej menu Corel w sieci WWW.

Za pomocą okna dialogowego Edytuj łącza można zarządzać łączami w taki sposób, aby przez paletę wysuwaną menu Corel w sieci WWW wybieraną z menu Pomoc uzyskiwało się szybki i łatwy dostęp do dowolnego miejsca WWW.


Okno dialogowe Szczegóły łącza

Okno dialogowe Szczegóły łącza umożliwia dodawanie łączy do okna dialogowego Edytuj łącza i do palety wysuwanej menu Corel w sieci WWW. Nazwa przypisywana do łącza pojawia się w palecie wysuwanej menu Corel w sieci WWW i odpowiedni adres URL informuje przeglądarkę internetową, która strona WWW ma zostać załadowana.


Wyświetla tekst, który pojawia się w palecie wysuwanej Corel w sieci WWW wybieranej z menu Pomoc.


Wyświetla adres URL lub adres internetowy, który ma zostać dodany do palety wysuwanej Corel w sieci WWW wybieranej z menu Pomoc.


Naciśnij ten przycisk, aby za pomocą pipety określić wartości wejściowe.


Użyj tego narzędzia do określenia wartości wejściowych i wyjściowych dla jaśniejszych i ciemniejszych pikseli. Określ te wartości przez wybranie opcji "Ustaw wartości wejściowe" lub "Ustaw wartości wyjściowe", uaktywnienie narzędzia "Pipeta" i wybranie koloru z obrazka.


Wyświetla edytowany kanał. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Można edytować każdy kanał oddzielnie lub wszystkie kanały jednocześnie.


Zaznacz to pole wyboru, aby automatycznie rozmieścić wartości pikseli w całym zakresie tonalnym. Opcja ta ma takie samo działanie jak polecenie Automatyczne równoważenie poziomów dostępne po wybraniu z menu Obrazek polecenia Dopasuj.


Podaj wartość określającą zakres obcinania dla najciemniejszych pikseli obrazka. Wszystkim pikselom o wartości z zakresu od podanej liczby do wartości dla najciemniejszego piksela zostanie nadana wartość najciemniejszego piksela. Na przykład, jeżeli jako wartość najciemniejszego piksela podasz 20, a jako wartość obcinania wartości wejściowych podasz 40, wszystkim pikselom o wartościach z zakresu od 0 do 40 zostanie nadana wartość 20.


Podaj wartość określającą zakres obcinania dla najjaśniejszych pikseli obrazka. Wszystkim pikselom o wartości z zakresu od podanej liczby do wartości dla najjaśniejszego piksela zostanie nadana wartość najjaśniejszego piksela. Na przykład, jeżeli jako wartość najjaśniejszego piksela podasz 240, a jako wartość obcinania wartości wejściowych podasz 220, wszystkim pikselom o wartościach z zakresu od 220 do 255 zostanie nadana wartość 240.


Wyświetla wartość wyjściowej jaskrawości najciemniejszych pikseli obrazka. Aby zmienić wartość, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Wszystkim ciemniejszym pikselom zostanie nadana ta wartość.


Wyświetla wartość wyjściowej jaskrawości najjaśniejszych pikseli obrazka. Aby zmienić wartość, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Wszystkim jaśniejszym pikselom zostanie nadana ta wartość.


Przesuń te uchwyty, aby na podstawie zakresu wyjściowego (definiowanego za pomocą uchwytów znajdujących się pod histogramem) określić wartość progu. Wartościom jaskrawości znajdującym się poza zakresem obcinania wartości wejściowych zostaną nadane wartości podane w zakresie wyjściowym. Na przykład wartości zakresu wyjściowego wynoszą od 20 do 240, a w polach "Obcinanie wartości wejściowych" zostaną podane wartości 40 i 220, wszystkie wartości z zakresu od 0 do 40 zostaną zamienione na 20, a wartości z zakresu od 220 do 255 na 240. Operacja ta zwiększa liczbę pikseli o wartościach ekstremalnych.


Przesuń te uchwyty, aby określić wartości dla najjaśniejszych i najciemniejszych pikseli obrazka. Za pomocą uchwytu znajdującego się po lewej stronie określana jest wartość najciemniejszych pikseli, natomiast uchwyt po prawej stronie służy do określania wartości najjaśniejszych pikseli. Aby zmniejszyć zakres tonalny obrazka, zbliż do siebie te dwa uchwyty. Pikselom o wartościach spoza nowego zakresu tonalnego zostaną nadane wartości wyjściowe określone w tym miejscu.


Wpisz nową wartość lub dopasuj istniejącą za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla wartości "Obcinanie wartości wejściowych" i "Kompresja zakresu wyjściowego" oraz przyrost, o jaki zakres przetwarzania może być zmieniony.


Użyj narzędzi pipety, aby wybrać próbkę koloru z zakresu cieni, świateł i tonów pośrednich obrazka. Aby wybrać kolor wynikowy za pomocą okna dialogowego Zaznacz kolor, kliknij dwukrotnie kolor w kolumnie kolorów wynikowych.


Graficzna reprezentacja rozkładu 256 możliwych wartości jaskrawości pikseli.


Graficzna reprezentacja 256 możliwych wartości jaskrawości. Histogram znajdujący się powyżej przedstawia rozkład wartości jaskrawości pikseli obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, aby program Corel PHOTO-PAINT automatycznie odrzucał ekstremalne wartości jaskrawości podczas określania największych i najmniejszych wartości histogramu. Usuń zaznaczenie tego pola wyboru, jeżeli chcesz podać własną wartość.


Wyświetla kanał, którego krzywa odpowiedzi jest właśnie edytowana. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Każdy kanał posiada własną krzywą odpowiedzi, chociaż można modyfikować wszystkie kanały jednocześnie, przez pracę z kanałem pełnokolorowym.


Wyświetla wybrany styl edycji krzywej. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę dostępnych styli edycji.

•	Pozycja "Krzywa" umożliwia kształtowanie krzywej za pomocą przeciągania jej punktów oraz wygładza rozkład wartości.

•	Pozycja "Linia" umożliwia rysowanie krzywej za pomocą przeciągania jej punktów. Kolejne punkty są łączone liniami prostymi.

•	Pozycja "Swobodny" umożliwia dowolne rysowanie krzywej.

•	Pozycja "Gamma" umożliwia kształtowanie krzywej na podstawie tonów pośrednich. Wartość krzywej gamma można zmieniać poprzez przesuwanie suwaka, wpisanie wartości w polu lub przeciąganie punktów krzywej.


Umożliwia modyfikowanie wartości gamma, jeżeli został wybrany ten styl edycji krzywej tonalnej. Wartość krzywej gamma można zmieniać poprzez przesuwanie suwaka, wpisanie wartości w polu lub przeciąganie punktów krzywej.


Wyświetla nazwę krzywej odpowiedzi (jeżeli została zapisana).


Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Załaduj plik mapy tonalnej, w którym można wybrać i wczytać poprzednio zapisaną krzywą odpowiedzi. Pliki krzywych odpowiedzi posiadają rozszerzenie MAP.


Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Zapisz plik mapy tonalnej, w którym można zapisać dostosowaną krzywą odpowiedzi. Pliki krzywych odpowiedzi posiadają rozszerzenie MAP.


Wyświetla wybraną krzywą odpowiedzi. Krzywa odpowiedzi jest graficzną reprezentacją balansu pomiędzy cieniami, światłami i tonami pośrednimi obrazka. Zmieniając przebieg krzywej, wpływa się na związki pomiędzy tymi obszarami obrazka. Edycja krzywej umożliwia zlokalizowanie problemowego obszaru i dokonanie w nim odpowiednich zmian. Dokonane zmiany są rozpraszane zgodnie z ustaloną krzywą w miarę oddalania się od docelowego obszaru.


Przedstawia składową pionową zakresu tonalnego wybranego kanału.


Przedstawia składową poziomą zakresu tonalnego wybranego kanału.


Naciśnij, aby odbić krzywą odpowiedzi w pionie.


Naciśnij, aby odbić krzywą odpowiedzi w poziomie.


Przywraca krzywej odpowiedzi jej początkowy kształt linii prostej pomiędzy wartościami najjaśniejszych i najciemniejszych punktów obrazka.


Powoduje dopełnienie krzywej odpowiedzi.


Naciśnij ten przycisk, aby wygładzić krzywą, która została narysowana gdy wybrany był styl "Swobodny". Przycisk ten można naciskać wielokrotnie, aż do uzyskania krzywej o odpowiedniej gładkości.


Naciśnij ten przycisk, aby dokonać balansu krzywej odpowiedzi, co spowoduje wyświetlenie na obrazku jednolitych kolorów o wyraźnych krawędziach.


Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Automatyczne dopasowanie zakresu, w którym można określić ograniczenia czerni i bieli.


Zaznacz to pole wyboru, aby wyświetlać jednocześnie krzywe odpowiedzi dla wszystkich kanałów.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić intensywność obrazka. Zwiększenie intensywności rozjaśnia jasne obszary obrazka bez wpływania na obszary ciemniejsze. Wartości kontrastu i intensywności zwykle są zmieniane razem, ponieważ zwiększenie kontrastu może spowodować zniknięcie niektórych szczegółów, a zwiększenie intensywności może ponownie je wydobyć.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić jaskrawość pikseli obrazka. Element ten zmienia wartości wszystkich pikseli równo rozjaśniając lub przyciemniając wszystkie kolory.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić kontrast obrazka. Modyfikowanie kontrastu powoduje zwiększenie lub zmniejszenie różnicy pomiędzy najjaśniejszymi i najciemniejszymi pikselami obrazka.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić intensywność obrazka. Zwiększenie intensywności rozjaśnia jasne obszary obrazka bez wpływania na obszary ciemniejsze. Wartości kontrastu i intensywności zwykle są zmieniane razem, ponieważ zwiększenie kontrastu może spowodować zniknięcie niektórych szczegółów, a zwiększenie intensywności może ponownie je wydobyć.


Przesuń suwak, aby zmienić na obrazku balans kolorów niebieskozielonego i czerwonego.


Przesuń suwak, aby zmienić na obrazku balans kolorów purpurowego i zielonego.


Przesuń suwak, aby zmienić na obrazku balans kolorów żółtego i niebieskiego.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zastosować zmiany do najjaśniejszych pikseli obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować jaskrawość obrazka. Jeżeli pole to nie zostanie zaznaczone, korekcja kolorów może spowodować ogólne przyciemnienie lub rozjaśnienie obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zastosować zmiany do tonów pośrednich obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zastosować zmiany do najciemniejszych pikseli obrazka.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby zmienić nasycenie kolorów obrazka. Nasycenie określa czystość koloru. Maksymalnie nasycony kolor nie zawiera czerni, natomiast kolor o zerowym nasyceniu jest odpowiednim odcieniem szarości. Porównaj spektrum wyświetlane w polach "Kolor oryginalny" i "Nowy kolor", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Wyświetla oryginalne kolory obrazka. Porównaj ze spektrum w polu "Nowy kolor", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Wyświetla zmodyfikowane kolory obrazka. Porównaj ze spektrum w polu "Kolor oryginalny", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Wyświetla kolor obrazka, który zostanie użyty zamiast wybranego koloru obrazka. Naciśnij przycisk z strzałką w dół i wybierz właściwy kolor. Po naciśnięciu przycisku "Inne" zostanie wyświetlone okno Zaznacz kolor, z którego można wybrać inne kolory. Przesuń suwaki "Barwa", "Nasycenie" i "Jasność", aby dostosować kolor.


Przesuń suwak, aby określić barwę nowego koloru. Barwa jest podstawowym atrybutem koloru odróżniającym go od innych. Niebieska, zielona i żółta to przykłady barw.


Przesuń suwak, aby określić nasycenie wszystkich kolorów obrazka. Nasycenie określa czystość koloru. Maksymalnie nasycony kolor nie zawiera czerni, natomiast kolor o zerowym nasyceniu jest odpowiednim odcieniem szarości. Porównaj spektrum wyświetlane w polach "Kolor oryginalny" i "Nowy kolor", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Przesuń suwak, aby zwiększyć lub zmniejszyć zakres zastępowanych kolorów obrazka.


Wyświetla wygląd obrazka przed zastosowaniem efektu.


Wyświetla wygląd obrazka po zastosowaniu efektu z bieżącymi ustawieniami. Po naciśnięciu przycisku "Podgląd" obrazek ten zostanie uaktualniony, a za pomocą przycisku z rysunkiem kłódki można włączyć ciągłe uaktualniane obrazka w tym polu.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru czerwonego.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru zielonego.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru niebieskiego.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru niebieskozielonego.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru purpurowego.


Wyświetla obrazek po dodaniu większej ilości koloru żółtego.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zmieniać kolory w zakresie cieni obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zmieniać kolory w zakresie tonów pośrednich obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zmieniać kolory w zakresie świateł obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować jaskrawość obrazka. Jeżeli pole to nie zostanie zaznaczone, korekcja kolorów może spowodować ogólne przyciemnienie lub rozjaśnienie obrazka.


Przesuń suwak, aby zwiększyć intensywność dodawania kolorów.


Naciśnij, aby przywrócić wszystkim elementom sterującym ich domyślne ustawienia.


Naciśnij, aby otworzyć menu wysuwane "Efekty" udostępniające wszystkie pozostałe filtry efektów.


Naciśnięcie tego przycisku spowoduje przełączenie trybu podglądu z dwóch znajdujących się obok siebie pól oryginału i rezultatu na jedno duże pole rezultatu lub odwrotnie.


Wyświetla wygląd obrazka po zastosowaniu efektu z bieżącymi ustawieniami.


Powoduje wyświetlenie okna "Oryginał" i "Rezultat".


Wyświetla wygląd obrazka po zastosowaniu efektu z bieżącymi ustawieniami. Po naciśnięciu przycisku "Podgląd" obrazek ten zostanie uaktualniony, a za pomocą przycisku z rysunkiem kłódki można włączyć ciągłe uaktualniane obrazka w tym polu.


Wyświetla obrazek po przyciemnieniu.


Wyświetla obrazek po przyciemnieniu.


Wyświetla obrazek po zwiększeniu nasycenia.


Wyświetla obrazek po zwiększeniu nasycenia.


Wyświetla obrazek po zwiększeniu kontrastu.


Wyświetla obrazek po rozjaśnieniu.


Wyświetla obrazek po zmniejszeniu nasycenia.


Wyświetla obrazek po zmniejszeniu kontrastu.


Przesuń suwak, aby określić intensywność efektu.


Naciśnięcie tego przycisku spowoduje przełączenie trybu podglądu z dwóch znajdujących się obok siebie pól oryginału i rezultatu na jedno duże pole rezultatu lub odwrotnie.


Wybierz tę opcję, aby usunąć parzyste poziome linie z zeskanowanego obrazka lub z obrazu wideo z przeplotem.


Wybierz tę opcję, aby usunąć nieparzyste poziome linie z zeskanowanego obrazka lub z obrazu wideo z przeplotem.


Metoda duplikacji polega zastąpieniu usuniętych linii kopiami sąsiadujących linii pikseli.


Metoda duplikacji polega zastąpieniu usuniętych linii pikselami o kolorach będących średnią sąsiadujących pikseli.


Przesuń suwak, aby określić intensywność efektu. Posteryzacja upraszcza gradację kolorów obrazka.


Wybierz tę opcję, aby wszystkim pikselom o wartościach mniejszych od progowej został nadany kolor czarny (domyślnie) lub wartość dolnego poziomu.


Wybierz tę opcję, aby wszystkim pikselom o wartościach większych od progowej został nadany kolor biały (domyślnie) lub wartość górnego poziomu.


Wybierz tę opcję, aby przekształcić obrazek w czarno-biały. Pikselom o wartościach mniejszych od wartości progowej zostanie nadana wartość dolnego poziomu, natomiast pikselom o wartościach większych od progowej zostanie nadana wartość górnego poziomu. Domyślną wartością dla dolnego poziomu jest 0 (kolor czarny), a dla górnego poziomu 255 (kolor biały).


Wyświetla bieżące ustawienie obcinania wyświetlania histogramu. Jest to procent ekstremalnych wartości jaskrawości, które zostaną zignorowane podczas określania największych i najmniejszych wartości histogramu. Aby zmienić wartość procentową obcinania, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Opcja ta jest dostępna, jeżeli nie jest zaznaczone pole wyboru "Automatycznie".


Graficzna reprezentacja rozkładu 256 możliwych wartości jaskrawości pikseli.


Przesuwaj wskaźniki, aby dopasować wartości progu.


Wyświetla bieżącą wartość dolnego poziomu. Aby zmienić wartość, wpisz ją w polu lub przeciągnij wskaźnik znajdujący się pod histogramem.


Wyświetla bieżącą wartość górnego poziomu. Aby zmienić wartość, wpisz ją w polu lub przeciągnij wskaźnik znajdujący się pod histogramem.


Wyświetla szerokość obrazka w jednostkach wybranych w polu jednostek. Aby zmienić szerokość, należy użyć jednej z następujących metod: można podać bezwzględną wartość szerokości lub wybrać ją za pomocą strzałek przewijania albo podać wartość w polu procentów. Niezależnie od tego, która metoda zostanie użyta, zmiany zostaną wprowadzone w obydwu polach.


Wyświetla wysokość obrazka w jednostkach wybranych w polu jednostek. Aby zmienić wysokość, należy użyć jednej z następujących metod: można podać bezwzględną wartość szerokości lub wybrać ją za pomocą strzałek przewijania albo podać wartość w polu procentów. Niezależnie od tego, która metoda zostanie użyta, zmiany zostaną wprowadzone w obydwu polach.


Wyświetla bieżącą szerokość obrazka.


Wyświetla bieżącą wysokość obrazka.


Określa szerokość obrazka jako procent szerokości oryginału. Wpisz właściwą wartość w polu lub wybierz ją za pomocą strzałek przewijania.


Określa wysokość obrazka jako procent wysokości oryginału. Wpisz właściwą wartość w polu lub wybierz ją za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla jednostkę, w której określane są rozmiary obrazka. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę dostępnych jednostek.


Wyświetla jednostkę, w której określane są rozmiary papieru.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, wpisz właściwą wartość w polu lub wybierz ją za pomocą strzałek przewijania. Jeżeli zaznaczone jest pole wyboru "Zachowaj proporcje", wartości rozdzielczości pionowej i poziomej będą takie same.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, wpisz właściwą wartość w polu lub wybierz ją za pomocą strzałek przewijania. Jeżeli zaznaczone jest pole wyboru "Zachowaj proporcje", wartości rozdzielczości pionowej i poziomej będą takie same.


Wyświetla poziomą rozdzielczość oryginału obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi).


Wyświetla pionową rozdzielczość oryginału obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi).


Zaznacz to pole wyboru, aby wymusić jednakowe wartości rozdzielczości pionowej i poziomej. Wystarczy wpisać wartość w jedno z pól, a druga wartość zostanie zmieniona automatycznie.


Wyświetla oryginalny rozmiar pliku obrazka (w bajtach).


Wyświetla rozmiar pliku obrazka (w bajtach) po zastosowaniu podanych zmian.


Wybierz opcję określającą proces, który zostanie użyty podczas zmiany rozmiaru i rozdzielczości obrazka. Jeżeli zwiększana jest rozdzielczość, muszą zostać dodane piksele, które nie znajdowały się w oryginalnym obrazku. Jeżeli wybierzesz opcję "Wygładzanie", wartości sąsiadujących pikseli zostaną uśrednione i na tej podstawie utworzony zostanie nowy piksel.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować proporcje aktywnego obrazka (w rozmiarach i rozdzielczości). Jeżeli zmienisz wartość w jednym polu, wartość powiązanego pola zostanie zmieniona automatycznie.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować oryginalną wielkość obrazka, tzn. aby rozmiar pliku mapy bitowej nie zmienił się. Zmiana rozdzielczości lub rozmiaru obrazka wpływa na wielkość jego pliku.


Wyświetla listę wszystkich obrazków otwartych w oknach obrazka. Wybierz z listy obrazki, które mają zostać zszyte.


Naciśnij, aby zszyć obrazki w pionie.


Naciśnij, aby zszyć obrazki w poziomie.


Naciśnij, aby zmienić kolejność obrazków na liście "Pliki wybrane".


Wyświetla obrazek zaznaczony na liście "Pliki źródłowe".


Naciśnij, aby dodać zaznaczony na liście "Pliki źródłowe" obrazek do listy "Pliki wybrane".


Naciśnij, aby usunąć obrazek z listy "Pliki wybrane".


Naciśnij, aby dodać wszystkie obrazki znajdujące się na liście "Pliki źródłowe" do listy "Pliki wybrane".


Naciśnij, aby usunąć wszystkie obrazki z listy "Pliki wybrane".


Wyświetla listę plików, które zostały wybrane do zszycia.


Wyświetla obrazki i znaczniki nałożenia. Przesunięcie suwaków dopasowania "W pionie" i "W poziomie" powoduje zmianę położenia obrazków.


Wskazuje względne położenie nałożenia.


Naciśnij, aby wybrać nałożenie, które ma być dopasowywane.


Naciśnij, aby powrócić do poprzedniego nałożenia na liście zszyć.


Naciśnij, aby powrócić do następnego nałożenia na liście zszyć.


Zaznacz, aby utworzyć w oknie obrazka obiekt z obrazka powstałego po zszyciu wszystkich elementów.


Dopasuj, aby wyrównać nakładające się obrazki w pionie.


Dopasuj, aby wyrównać nakładające się obrazki w poziomie.


Wyświetla bieżącą pozycję obrazka na papierze.


Naciśnij, aby wybrać z listy predefiniowane położenie obrazka.


Wyświetla kolor papieru. Aby wybrać inny kolor papieru, kliknij strzałkę i wybierz kolor z selektora kolorów. Jeśli odpowiedni kolor nie jest wyświetlany, naciśnij przycisk "Inne", aby otworzyć okno dialogowe Zaznacz kolor.


Wyświetla oryginalną szerokość papieru w jednostkach wybranych w polu jednostek.


Wyświetla oryginalną wysokość papieru w jednostkach wybranych w polu jednostek.


Wyświetla szerokość papieru w jednostkach wybranych w polu jednostek. Aby zmienić szerokość, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Wyświetla wysokość papieru w jednostkach wybranych w polu jednostek. Aby zmienić wysokość, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Wyświetla jednostkę, w której określane są rozmiary papieru. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę dostępnych jednostek.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować bieżące proporcje. Jeżeli zmienisz wartość w jednym polu, druga wartość zostanie zmieniona automatycznie.


Wyświetla nazwę i ścieżkę dostępu do oryginalnego pliku. Jest to plik, który zostanie powielony.


Podaj ścieżkę dostępu i nazwę dla kopii obrazka w polu "Jako" lub naciśnij przycisk "OK", aby zaakceptować domyślną nazwę pliku.


Zaznacz to pole wyboru, aby w kopii obrazka wszystkie obiekty zostały scalone z tłem. Usuń zaznaczenie, jeżeli nie chcesz scalać obiektów z tłem.


Wyświetla pierwszy obrazek źródłowy. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z otwartych obrazków.


Wyświetla wybrany kanał dla pierwszego obrazka źródłowego. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Aby używać wszystkich kanałów jednocześnie, zaznacz pole wyboru "Użyj wszystkich kanałów".


Zaznacz to pole wyboru, aby zamienić kolory pierwszego obrazka źródłowego na kolory dopełniające.


Wyświetla drugi obrazek źródłowy. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z otwartych obrazków.


Wyświetla wybrany kanał dla drugiego obrazka źródłowego. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Aby używać wszystkich kanałów jednocześnie, zaznacz pole wyboru "Użyj wszystkich kanałów".


Zaznacz to pole wyboru, aby zamienić kolory drugiego obrazka źródłowego na kolory dopełniające.


Wyświetla wybrany tryb malowania. Tryb ten określa sposób zastosowania farby do kolorów istniejących w obrazku. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z dostępnych trybów.


Wyświetla bieżącą przezroczystość obrazków źródłowych w odniesieniu do obrazka docelowego. Aby zmienić wartość, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Wyświetla wybraną metodę obliczeń. Pozycja "Rozciągnij" zmienia rozmiary połączonych obrazków źródłowych i maski, aby były zgodne z rozmiarem obrazka docelowego. Pozycja "Obetnij" używa połączonych obrazków źródłowych i maski w ich bieżących rozmiarach.


Zaznacz to pole wyboru, aby podczas obliczeń użyć części otwartego obrazka lub kanału otwartego obrazka jako maski.


Zaznacz to pole wyboru, aby użyć wszystkich kanałów obrazków źródłowych i docelowego.


Wyświetla obrazek, który będzie użyty przy obliczeniach jako maska. Jeżeli nie jest zdefiniowana żadna maska, jako maska może zostać użyty jeden z kanałów obrazka. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z otwartych obrazków.


Wyświetla wybraną maskę. Jeżeli nie jest zdefiniowana żadna maska, jako maska może zostać użyty jeden z kanałów obrazka. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać maskę z listy dostępnych masek i kanałów.


Zaznacz to pole wyboru, aby zamienić kolory wybranego kanału lub maski na kolory dopełniające.


Naciśnij ten przycisk, aby wyświetlić podgląd obrazka docelowego z zastosowanymi połączonymi obrazkami źródłowymi.


Wyświetla wybrany obrazek docelowy. Można utworzyć nowy obrazek lub też można dodać połączone obrazki źródłowe do istniejącego obrazka. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z otwartych obrazków.


Wyświetla wybrany kanał obrazka docelowego. W kanale tym umieszczane są połączone obrazki źródłowe. Można użyć kanału koloru lub maski albo utworzyć nowy kanał maski. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jeden z dostępnych kanałów kolorów i masek.


Użyj narzędzia "Dłoń", aby przesunąć obrazek w oknie podglądu.


Użyj narzędzia "Powiększenie", aby powiększyć obrazek znajdujący się w polu podglądu. Kliknięcie lewym przyciskiem myszy powiększa obrazek, natomiast kliknięcie prawym przyciskiem pomniejsza go.


Wyświetla kąt obrotu. Aby zmienić wartość kąta, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Wybierz tę opcję, aby obrócić obrazek w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.


Wybierz tę opcję, aby obrócić obrazek w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.


Zaznacz to pole wyboru, aby obrócić obrazek nie zmieniając jego rozmiarów. W przeciwnym wypadku rozmiary obrazka zostaną zmienione tak, aby cały był widoczny w oknie.


Zaznacz to pole wyboru, aby po obrocie obrazka nie powstały nierówności na jego krawędziach.


Wybierz tę opcję, aby zamienić obrazek w czarno-biały metodą progową.


Wybierz tę opcję, aby utworzyć obrazek czarno-biały za pomocą metody "Uporządkowanie". Użycie tej metody daje wrażenie wielu odcieni szarości. Metoda ta zajmuje mniej zasobów systemu niż metoda "Dyfuzja błędów".


Wybierz tę opcję, aby utworzyć obrazek czarno-biały za pomocą metody "Dyfuzja błędów". Użycie tej metody daje wrażenie wielu odcieni szarości. Metoda ta zajmuje więcej zasobów systemu niż metoda "Uporządkowanie".


Wybierz tę opcję, aby utworzyć obrazek czarno-biały z punktów o różnych rozmiarach. Drukarki, które nie mogą drukować punktów o różnych rozmiarach, drukują raster w postaci różnej liczby punktów na danym obszarze.


Wyświetla wybrany raster. Raster jest drukowany w postaci różnej liczby punktów na danym obszarze. Rodzaj rastra określa kształt obszaru.


Określa częstotliwość linii rastra.


Określa kąt linii rastra.


Wyświetla jednostkę częstotliwości linii rastra. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać jedną z dostępnych jednostek.


Określa kąt linii rastra.


Wyświetla wybrany raster. Raster jest drukowany w postaci różnej liczby punktów na danym obszarze. Rodzaj rastra określa kształt obszaru.


Wyświetla wartość progu. Wszystkie kolory o wartości mniejszej niż progowa zostaną zamienione na kolor czarny, natomiast kolory o wartości większej niż wartość progowa zostaną zmienione na kolor biały. Aby zmienić wartość progu, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Wyświetla wartość progu. Wszystkie kolory o wartości mniejszej niż progowa zostaną zamienione na kolor czarny, natomiast kolory o wartości większej niż wartość progowa zostaną zmienione na kolor biały. Aby zmienić wartość progu, wpisz ją w polu lub użyj strzałek przewijania.


Określa częstotliwość linii rastra.


Kliknij kartę, aby mieć dostęp do odpowiednich opcji przekształcania obrazka.


Powoduje utworzenie lekko rozmytego obrazka. Podczas wygładzaniu obrazka analizowane są różnice koloru wokół każdego z pikseli, a następnie w miejscach nagłej zmiany koloru przejścia pomiędzy kolorami są rozmywane. Wygładzanie często prowadzi do utworzenia dokładniejszej palety kolorów.


Wyświetla listę typów palet, które można wykorzystać przy przekształcaniu obrazka. Możesz wybrać gotową paletę lub wybrać pozycję "Niestandardowa", aby utworzyć własną niestandardową paletę kolorów.


Otwiera okno dialogowe Otwórz paletę umożliwiające wyszukanie i otwarcie niestandardowej palety, która będzie wykorzystana przy przekształcaniu obrazka do 8-bitowego trybu kolorów z paletą.


Udostępnia listę typów symulacji. Symulacja jest procesem polegającym na porządkowaniu sąsiadujących pikseli o różnych cieniach, tak aby otrzymany został określony kolor. Pozycja "Brak" powoduje pominięcie procesu symulacji. Wybranie pozycji "Uporządkowanie" powoduje szacowanie rozmycia kolorów, wykorzystując ustalony szablon punktów. Pozycja "Dyfuzja błędów" powoduje szacowanie rozmycia kolorów poprzez nieregularne rozproszenie pikseli, dzięki czemu krawędzie i kolory są bardziej miękkie. Symulacja metodą uporządkowania zajmuje mniej czasu niż symulacja metodą dyfuzji błędów, jest jednak mniej dokładna.


Wyświetla liczbę kolorów palety adaptacyjnej lub zoptymalizowanej. Do palety nie można dodać więcej kolorów niż występuje w obrazku. Wyjątkami są obrazki czarno–białe. W czasie ich zamiany zostanie utworzona paleta 256 odcieni szarości.


Określa kolor wynikowy przekształcenia zoptymalizowanego, co oznacza, że więcej kolorów ze zdefiniowanego zakresu koloru jest wykorzystywanych przy przekształceniu.


Zaznacz, aby wybrać z obrazka kolor odniesienia zakresu czułości.


Wyświetla kolor wynikowy przekształcenia z paletą, co oznacza, że więcej kolorów ze zdefiniowanego zakresu koloru jest wykorzystywanych przy przekształceniu. Kolor odniesienia zakresu czułości można wybrać na dwa sposoby: należy otworzyć selektor kolorów, a następnie kliknąć odpowiedni kolor lub nacisnąć przycisk "Inny" i wybrać jeden z dodatkowych kolorów albo utworzyć własny kolor.


Powoduje zresetowanie koloru odniesienia zakresu czułości. Wyświetlony zostanie kolor domyślny, określony na podstawie dominujących tonów na bieżącym obrazku.


Udostępnia listę gotowych opcji przekształcenia. Do listy "Wzorce" można dodać ustawienia lub je usunąć za pomocą przycisków "Dodaj" i "Usuń".


Powoduje zapisanie opcji przekształcenia określonych na liście "Wzorce". Dzięki temu można je wykorzystać do innego obrazka lub podczas kolejnych sesji programu Corel PHOTO-PAINT.


Powoduje usunięcie zaznaczonych predefiniowanych opcji z listy "Wzorce". Opcje te przestaną być dostępne i nie będzie ich można odzyskać.


Wyświetla kolor wybrany jako koloru odniesienia zakresu czułości dla zoptymalizowanego przekształcenia. Dzięki temu więcej kolorów mieszczących się w zakresie koloru jest wykorzystywanych przy zoptymalizowanym przekształceniu.


Powoduje przywrócenie suwakom "Ważność" i "Jasność" ich domyślnych wartości.


Określa znaczenie danego koloru (a także kolorów z nim związanych) przy przekształceniu zoptymalizowanym. Wyższe wartości znaczenia koloru oznaczają, że więcej cieni danego koloru (i kolorów z nim związanych) zostanie zawartych w palecie kolorów [image] o ile nie spowoduje to usunięcia innych kolorów z obrazka.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku minus, aby zmniejszyć znaczenie danego koloru (i kolorów z nim związanych) przy przekształceniu zoptymalizowanym.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku plus, aby zwiększyć znaczenie danego koloru (i kolorów z nim związanych) przy przekształceniu zoptymalizowanym.


Powoduje przywrócenie suwakowi "Ważność" jego domyślnej wartości.


Określa tolerancję (czułość) procesu przekształcania na składową jasności koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku minus, aby zmniejszyć czułość procesu przekształcania na składową jasności koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku plus, aby zwiększyć czułość procesu przekształcania na składową jasności koloru odniesienia zakresu czułości.


Powoduje przywrócenie suwakowi "Jasność" jego domyślnej wartości.


Określa tolerancję (czułość) procesu przekształcania na składową zielono-czerwoną koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku minus, aby zmniejszyć czułość procesu przekształcania na składową zielono-czerwoną koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku plus, aby zwiększyć czułość procesu przekształcania na składową zielono-czerwoną koloru odniesienia zakresu czułości.


Powoduje przywrócenie suwakowi "A (oś zielony-czerwony)" jego domyślnej wartości.


Określa tolerancję (czułość) procesu przekształcania na składową niebiesko-żółtą koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku minus, aby zmniejszyć czułość procesu przekształcania na składową niebiesko-żółtą koloru odniesienia zakresu czułości.


Przesuwaj suwak w kierunku znaku plus, aby zwiększyć czułość procesu przekształcania na składową niebiesko-żółtą koloru odniesienia zakresu czułości.


Powoduje przywrócenie suwakowi "B (oś niebieski-żółty)" jego domyślnej wartości.


Wyświetla kolory palety wynikowej, która jest wykorzystywana do przekształcania bieżącego obrazka.


Otwiera okno dialogowe Tablica kolorów, w którym można dostosować zaznaczony na palecie wynikowej kolor.


Otwiera okno dialogowe Zapisz paletę jako, w którym można zapisać utworzoną paletę wynikową, tak aby można ją było wykorzystać do innych obrazków podczas kolejnych sesji programu Corel PHOTO-PAINT. Zapisane palety można otworzyć, naciskając przycisk "Otwórz" znajdujący się na karcie "Opcje" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą. Niestandardowe palety są zapisywane w plikach z rozszerzeniem CPL.


Wyświetla listę pozostałych obrazków, które są otwarte w programie Corel PHOTO-PAINT. Dodając je do kolumny znajdującej się po prawej stronie karty "Przetwarzanie wsadowe", można je przekształcić jednocześnie z aktywnym obrazkiem do 8-bitowego trybu kolorów z paletą.


Wyświetla listę obrazków, które są przekształcane do 8-bitowego trybu kolorów z paletą. Korzystając ze znajdujących się na karcie "Przetwarzanie wsadowe" przycisków "Dodaj" i "Usuń" obrazki można z listy usuwać lub je do niej dodawać.


Powoduje dodanie zaznaczonych w lewej kolumnie obrazków do kolumny znajdującej po prawej stronie karty "Przetwarzanie wsadowe". Obrazki te zostaną wsadowo przekształcone do 8-bitowego trybu kolorów z paletą.


Powoduje dodanie wszystkich otwartych w programie Corel PHOTO-PAINT obrazków do wsadowego przekształcania do 8-bitowego trybu kolorów z paletą. Po naciśnięciu przycisku "Dodaj wszystko" obrazki wyświetlone w lewej kolumnie zostaną przeniesione do prawej kolumny.


Powoduje usunięcie zaznaczonych obrazków z listy wsadowego przetwarzania znajdującej się po prawej stronie karty "Przetwarzanie wsadowe".


Powoduje usunięcie wszystkich obrazków z listy wsadowego przetwarzania. Na liście znajdującej się po prawej stronie karty "Przetwarzanie wsadowe" pozostanie tylko aktywny obrazek.


Wyświetla listę obrazków przeznaczonych do wsadowego przekształcania. W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą można zobaczyć podgląd obrazka.


Wyświetla dynamiczne krzywe atramentów. Oś pozioma wyświetla 256 odcieni szarości dostępnych w obrazku (0 oznacza kolor czarny, 255 biały). Oś pionowa reprezentuje intensywność atramentu (od 1 do 100 procent) użytego dla danego odcienia szarości.


Wyświetla rozkład natężenia atramentów w skali szarości. Umożliwia to przejrzenie procentu kolorów dodanych do każdego piksela.


Zaznacz, aby na siatce krzywej tonalnej wyświetlić wszystkie dynamiczne krzywe atramentów. Liczba krzywych atramentów zależy od wybranego typu przekształcenia: "Monotone", "Duotone", "Tritone" lub "Quadtone".


Wyświetla wybrany tryb stosowania atramentu. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę dostępnych trybów.

•	"Monotone" jest to obrazek w skali szarości wydrukowany jednym atramentem. Za pomocą jednego atramentu są odtwarzane wszystkie światła, cienie i tony pośrednie obrazka. Opcja ta powoduje powstanie obrazków podobnych do klasycznych obrazków ze skalą szarości.

•	"Duotone" jest to obrazek w skali szarości wydrukowany dwoma atramentami (zwykle jest to czarny i kolorowy atrament). Za pomocą czarnego atramentu są odtwarzane cienie, natomiast światła i tony pośrednie są odtwarzane za pomocą kolorowego atramentu. Opcja to powoduje dodanie kolorowych tonów do obrazka ze skalą szarości.

•	"Tritone" jest to obrazek w skali szarości wydrukowany trzema atramentami (zwykle jest to czarny i dwa kolorowe atramenty).

•	"Quadtone" jest to obrazek w skali szarości wydrukowany czterema atramentami (zwykle jest to czarny i trzy kolorowe atramenty).


Wyświetla wybrane kolory atramentów. Domyślnymi atramentami są kolory rozbarwiane PANTONE. Aby wybrać inny kolor, dwukrotnie kliknij nazwę atramentu. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Zaznacz kolor.


Wyświetla wybrane kolory atramentów nadrukowania oraz ich wygląd po wydrukowaniu na drukarce pełnokolorowej. Aby wybrać lub utworzyć nowy kolor, dwukrotnie kliknij kolor na liście. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Zaznacz kolor.


Wyświetla ilość atramentu użytą do każdego punktu krzywej atramentu. W kolumnie "Położenie" wyświetlana jest wartość punktów w skali szarości, a w kolumnie "Wartość" procent atramentu zastosowanego do pikseli w każdym punkcie.


Przywraca zaznaczonej pozycji ustawienia, które były przy pierwszym otwarciu karty.


Działanie przycisku "Załaduj" zależy od tego, która karta okna dialogowego Duotone jest aktywna. Na karcie "Ogólne" przycisk "Załaduj" otwiera okno dialogowe Załaduj plik Duotone, w którym można załadować pliki duotone (.CPD). Na karcie "Atramenty" przycisk "Załaduj" otwiera okno dialogowe Załaduj plik atramentów, w którym można załadować pliki atramentu (.CIK).


Działanie przycisku "Zapisz" zależy od tego, która karta okna dialogowego Duotone jest aktywna. Na karcie "Ogólne" przycisk "Zapisz" otwiera okno dialogowe Zapisz plik Duotone, w którym można zapisać bieżący zestaw krzywych atramentu. Na karcie "Atramenty" przycisk "Zapisz" otwiera okno dialogowe Zapisz plik atramentów, w którym można zapisać bieżący plik atramentu.


Zaznacz to pole wyboru, aby wyświetlić obszary nadrukowania na ekranie.


Naciśnij ten przycisk, aby przywrócić wybranej krzywej jej początkowe ustawienia.


Przywraca wszystkim pozycjom listy atramentów nadrukowania ich początkowe wartości.


Wyświetla wszystkie odmiany koloru bieżącego atramentu.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów RGB. Aktywny obrazek nie musi być w trybie RGB, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów CMYK. Aktywny obrazek nie musi być w trybie CMYK, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów HSB. Aktywny obrazek nie musi być w trybie HSB, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów HLS. Aktywny obrazek nie musi być w trybie HLS, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów YIQ. Aktywny obrazek nie musi być w trybie YIQ, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wybierz tę opcję, aby połączyć kanały korzystając z modelu kolorów Lab. Aktywny obrazek nie musi być w trybie Lab, jednakże połączony obrazek może nie wyglądać tak jak oryginał.


Wyświetla pierwszy kanał trybu wybranego do łączenia kanałów. Aby przypisać ten kanał do jednego z łączonych kanałów, wybierz tę opcję, a następnie wybierz kanał na liście znajdującej się po prawej stronie.


Wyświetla drugi kanał trybu wybranego do łączenia kanałów. Aby przypisać ten kanał do jednego z łączonych kanałów, wybierz tę opcję, a następnie wybierz kanał na liście znajdującej się po prawej stronie.


Wyświetla trzeci kanał trybu wybranego do łączenia kanałów. Aby przypisać ten kanał do jednego z łączonych kanałów, wybierz tę opcję, a następnie wybierz kanał na liście znajdującej się po prawej stronie.


Wyświetla czwarty kanał trybu wybranego do łączenia kanałów. Aby przypisać ten kanał do jednego z łączonych kanałów, wybierz tę opcję, a następnie wybierz kanał na liście znajdującej się po prawej stronie.


Wyświetla obrazki w formacie CPT, które zostały utworzone przy rozdzieleniu obrazka na kanały.


Wybierz tę opcję, aby wykadrować obramowanie w kolorze papieru.


Wyświetla bieżący kolor papieru.


Wybierz tę opcję, aby wykadrować obramowanie w kolorze farby.


Wyświetla bieżący kolor farby.


Wybierz tę opcję, aby wykadrować obramowanie w innym kolorze. Można kliknąć przycisk ze strzałką w dół i wybrać kolor z tabeli lub wybrać kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".


Wyświetla wybrany "inny" kolor (nie będący ani kolorem farby, ani papieru). Istnieją dwa sposoby wybrania "innego" koloru. Można kliknąć przycisk ze strzałką w dół i wybrać kolor z tabeli lub wybrać kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".


Pozwala wybrać kolor z obrazka. Uaktywnij narzędzie "Pipeta" i wybierz kolor z obrazka.


Za pomocą okna dialogowego Wykadruj obramowanie można wykadrować obrazek na podstawie podobieństw pomiędzy sąsiednimi pikselami. Tolerancja kolorów może zostać określona na dwa sposoby:

•	"Normalny": określa kadrowany obszar na podstawie podobieństw kolorów sąsiednich pikseli. Przesuń suwak, aby wyznaczyć czułość tolerancji kolorów. Zwiększenie tolerancji spowoduje wykadrowanie większego zakresu kolorów, zmniejszenie tolerancji zmniejszy liczbę kadrowanych kolorów.

•	"HSB": określa kadrowany obszar na podstawie podobieństw barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiednich pikseli. Przesuń suwaki, aby wyznaczyć czułość tolerancji kolorów. Zwiększenie tolerancji spowoduje wykadrowanie większego zakresu kolorów, zmniejszenie tolerancji zmniejszy liczbę kadrowanych kolorów.


Histogram jest to wykres słupkowy określający jaskrawość każdego piksela obrazka. Zakres dopuszczalnych wartości wynosi od 0 do 255. Histogram wskazuje ile pikseli przypada na każdą wartość jaskrawości. Można użyć histogramu do zbadania problemów z tonami oraz do określenia metody ich usunięcia.


Wyświetla wszystkie dostępne wartości jaskrawości od 0 (kolor czarny) do 255 (kolor biały). Histogram przedstawia rozkład jaskrawości pikseli.


Wyświetla kanał, którego wartości są wyświetlane przez histogram. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Można przeglądać wartości każdego kanału osobno lub wszystkich jednocześnie poprzez wybranie kanału pełnokolorowego.


Wyświetla bieżące ustawienie obcinania wyświetlania histogramu. Aby zmienić wartość procentową obcinania, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Opcja ta jest dostępna, jeżeli nie jest zaznaczone pole wyboru "Automatycznie".


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić jaskrawość pikseli obrazka. Element ten zmienia wartości wszystkich pikseli równo rozjaśniając lub przyciemniając wszystkie kolory.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić kontrast obrazka. Modyfikowanie kontrastu powoduje zwiększenie lub zmniejszenie różnicy pomiędzy najjaśniejszymi i najciemniejszymi pikselami obrazka.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby przesunąć barwy na kole kolorów. Barwa jest podstawowym składnikiem koloru, określającym, czy jest to kolor czerwony, niebieski, etc. Porównaj spektrum wyświetlane w polach "Kolor oryginalny" i "Nowy kolor", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby przesunąć jasność wszystkich kolorów obrazka. Jasność określa ilość czerni lub bieli zawartą w kolorze. Porównaj spektrum wyświetlane w polach "Kolor oryginalny" i "Nowy kolor", aby zobaczyć jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Zaznacz kanał obrazka, który ma być zmieniany przez soczewki. Każdy z kanałów może być zmieniany oddzielnie. Zaznaczenie opcji "GŁÓWNY" powoduje, że stosowany efekt jest ogólny i dotyczy wszystkich kanałów. Zmiany wykonane w poszczególnych kanałach umożliwiają precyzyjne dopasowanie kolorów.


Zaznacz, aby edytować kanał obrazka. Zaznaczenie opcji "GŁÓWNY" powoduje, że stosowany efekt jest ogólny i dotyczy wszystkich kanałów. Zmiany wykonane w poszczególnych kanałach umożliwiają precyzyjne dopasowanie kolorów.


Wyświetla kanał, którego krzywa odpowiedzi jest właśnie edytowana. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Każdy kanał posiada własną krzywą odpowiedzi, chociaż można modyfikować wszystkie kanały jednocześnie, przez pracę z kanałem pełnokolorowym.


Wyświetla wybrany styl edycji krzywej. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę dostępnych styli edycji.

•	Pozycja "Krzywa" umożliwia kształtowanie krzywej za pomocą przeciągania jej punktów oraz wygładza rozkład wartości.

•	Pozycja "Linia" umożliwia rysowanie krzywej za pomocą przeciągania jej punktów. Kolejne punkty są łączone liniami prostymi.

•	Pozycja "Swobodny" umożliwia dowolne rysowanie krzywej.

•	Pozycja "Gamma" umożliwia kształtowanie krzywej na podstawie tonów pośrednich. Wartość krzywej gamma można zmieniać poprzez przesuwanie suwaka, wpisanie wartości w polu lub przeciąganie punktów krzywej.


Naciśnij, aby odbić krzywą odpowiedzi w pionie.


Naciśnij, aby odbić krzywą odpowiedzi w poziomie.


Przywraca krzywej odpowiedzi jej początkowy kształt linii prostej pomiędzy wartościami najjaśniejszych i najciemniejszych punktów obrazka.


Powoduje utworzenie krzywej na podstawie analizy histogramu, którą można edytować.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Automatyczne dopasowanie zakresu.


Wyświetla obok siebie kolor próbki i kolor wynikowy. Aby wybrać kolor wynikowy za pomocą okna dialogowego Zaznacz kolor, dwukrotnie kliknij kolor w kolumnie kolorów wynikowych.


Wyświetla aktywny kanał. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Można zmieniać wartości każdego kanału osobno, wszystkich jednocześnie przez edycję kanały pełnokolorowego lub oglądać wartości dla jednego kanału i stosować zmiany do wszystkich kanałów jednocześnie.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zmieniać wartości wszystkich kanałów, nawet gdy są wyświetlane wartości tylko dla jednego kanału. Na przykład, jeżeli pole to jest zaznaczone i pracujesz tylko z kanałem koloru czerwonego, mimo to zmiany są stosowane do wszystkich kanałów.


Wyświetla aktywny kanał. Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wybrać inny kanał. Można edytować każdy kanał oddzielnie lub wszystkie kanały jednocześnie przez edycję kanału pełnokolorowego.


Wyświetla bieżącą wartość progową. Aby zmienić wartość, wpisz ją w polu lub przeciągnij wskaźnik znajdujący się pod histogramem.


Naciśnij ten przycisk, aby określić wartości wyjściowe za pomocą pipety.


Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Automatyczne dopasowanie zakresu, w którym można określić procent pikseli o wartościach ekstremalnych zakresu tonalnego, które zostaną zignorowane przez program Corel PHOTO-PAINT, jeżeli w tym oknie dialogowym zostanie użyta opcja "Dopasuj automatycznie" lub z menu Obrazek zostanie wybrane polecenie Automatyczne równoważenie poziomów.


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić wartość krzywej gamma. Zmiana wartości krzywej gamma umożliwia wyostrzenie szczegółów w obrazku o niskim kontraście bez znaczącego wpływania na światła lub cienie. Ten parametr nie wpływa na wszystkie wartości obrazka, ale to, że działa w oparciu o krzywą, powoduje, że zmiany są dokonywane na podstawie tonów pośrednich.


Wyświetla bieżące ustawienia krzywej gamma. Aby zmienić wartość, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Zmiana wartości krzywej gamma umożliwia wyostrzenie szczegółów w obrazku o niskim kontraście bez znaczącego wpływania na światła lub cienie. Ten parametr nie wpływa na wszystkie wartości obrazka, ale to, że działa w oparciu o krzywą, powoduje, że zmiany są dokonywane na podstawie tonów pośrednich.


Wyświetla bieżące ustawienie obcinania wyświetlania histogramu. Jest to procent ekstremalnych wartości jaskrawości które zostaną zignorowane podczas określania największych i najmniejszych wartości histogramu. Aby zmienić wartość procentową obcinania, wpisz ją bezpośrednio w polu lub użyj strzałek przewijania. Opcja ta jest dostępna, jeżeli nie jest zaznaczone pole wyboru "Automatycznie".


Przesuń suwak lub wpisz wartość w polu, aby określić wartość krzywej gamma. Zmiana wartości krzywej gamma umożliwia wyostrzenie szczegółów w obrazku o niskim kontraście bez znaczącego wpływania na światła lub cienie. Ten parametr nie wpływa na wszystkie wartości obrazka, ale to, że działa w oparciu o krzywą, powoduje, że zmiany są dokonywane na podstawie tonów pośrednich.


Przesuń suwak, aby zmienić balans kolorów purpurowego i zielonego.


Przesuń suwak, aby zmienić balans kolorów żółtego i niebieskiego.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zastosować zmiany do najciemniejszych pikseli obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz zastosować zmiany do tonów pośrednich obrazka.


Wyświetla kolor obrazka, który ma zostać zastąpiony. Użyj narzędzia "Pipeta", aby wybrać właściwy kolor z obrazka lub naciśnij przycisk z strzałką w dół i wybierz ten kolor. Po naciśnięciu przycisku "Inne" zostanie wyświetlone okno Zaznacz kolor, z którego można wybrać inne kolory.


Naciśnij, aby wybrać kolor, który ma zostać zastąpiony. Pasek koloru "Stary kolor" w sekcji selektora kolorów zostanie zmieniony na wybrany kolor.


Naciśnij, aby wybrać nowy kolor zastępczy. Pasek koloru "Nowy kolor" w sekcji selektora kolorów zostanie zmieniony na wybrany kolor.


Przesuń suwak, aby określić jasność nowego koloru. Jasność określa ilość czerni lub bieli zwartą w kolorze.


Zaznacz pole wyboru "Ignoruj odcienie szarości", aby przy zamianie pominąć wszystkie szare piksele. Jeżeli pole wyboru nie będzie zaznaczone, wszystkie szare piksele zostaną zmienione na inny kolor na podstawie wartości nasycenia i jasności.


Zaznacz pole wyboru "Pojedynczy kolor docelowy", aby zastąpić nowym kolorem wszystkie kolory, które mieszczą się w bieżącym zakresie. Jeżeli pole wyboru nie będzie zaznaczone, nowy kolor zostanie zastosowany z odpowiednią przezroczystością, tak jak to ilustrują białe obszary w polu podglądu maski.


Wyświetla obszary obrazka, które zostaną poddane działaniu zastąpienia kolorów. Białe obszary zostaną całkowicie zastąpione nowym kolorem, szare zostaną zastąpione częściowo, natomiast na czarne obszary efekt nie będzie miał wpływu. Przesuń suwak "Zakres", aby określić tolerancję.


Przesuwaj suwaki kolorów rozbarwianych (CMYK), aby zwiększyć lub zmniejszyć ich procentowy udział właściwy wybranemu spektrum koloru.


Zaznacz, aby zmodyfikować kolor rozbarwiany w spektrum koloru.


Wyświetla oryginalne kolory obrazka. Porównaj ze spektrum w polu "Nowy kolor", aby zobaczyć, jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Wyświetla zmodyfikowane kolory obrazka. Porównaj ze spektrum w polu "Kolor oryginalny", aby zobaczyć, jak dokonane zmiany wpłyną na kolory obrazka.


Zaznacz, aby zmodyfikować kolor rozbarwiany w spektrum koloru.


Opcja "Względne" powoduje dodanie lub usunięcie procentowego udziału koloru rozbarwianego do wybranego spektrum koloru.


Opcja "Bezwzględne" powoduje dodanie lub usunięcie wartości bezwzględnych koloru rozbarwianego do wybranego spektrum koloru.


Zaznacz, aby dodać kolor rozbarwiany do cieni, tonów pośrednich lub świateł na obrazku.


Otwiera okno dialogowe Równoważenie poziomów, w którym można zmodyfikować światła, cienie i tony pośrednie obrazka.


Otwiera okno dialogowe Balans próbka/wynik, w którym można skorygować kolory, zamieniając wybrany kolor obrazka na kolor wybrany z modelu kolorów. Polecenie to można zastosować trójstopniowo. Można osobno modyfikować kolory cieni, świateł i tonów pośrednich.


Otwiera okno dialogowe Krzywa tonalna, w którym można precyzyjnie zmodyfikować zakres tonalny obrazka.


Automatycznie dostosowuje powiązania pomiędzy światłami, cieniami i tonami pośrednimi.


Otwiera okno dialogowe Jaskrawość-Kontrast-Intensywność, w którym można rozjaśnić lub przyciemnić obrazek oraz zmodyfikować kontrast pomiędzy jasnymi i ciemnymi obszarami obrazka.


Otwiera okno dialogowe Balans kolorów, w którym można zmodyfikować kolory obrazka. Na przykład, w obrazkach typu RGB można zmienić liczbę tonów czerwonego, zielonego i niebieskiego.


Otwiera okno dialogowe Gamma, w którym można zmodyfikować tony pośrednie obrazka bez wpływania na światła i cienie.


Polecenie Barwa-Nasycenie-Jasność umożliwia zmodyfikowanie barwy, nasycenia i jasności kolorów obrazka.


Otwiera okno dialogowe Selektywna zmiana kolorów, w którym można zmodyfikować kolory, dopasowując procentowy udział składowych kolorów rozbarwianych (wartości CMYK) w określonym spektrum koloru ("Odcienie czerwonego", "Odcienie żółtego", "Odcienie zielonego", "Odcienie niebieskozielonego", "Odcienie niebieskiego", "Odcienie purpurowego"), a także można dodać kolor rozbarwiany do składowej tonalnej obrazka w skali szarości.


Otwiera okno dialogowe Zamień kolory, w którym można zamienić wybrane kolory na inne.


Obniża nasycenie każdego koloru do zera, zamieniając każdy kolor na odpowiadający mu odcień szarości. Umożliwia to wyświetlenie obrazka w skali szarości bez zmiany jego trybu koloru.


Otwiera okno dialogowe Barwa koloru, w którym można ręcznie zmienić ilości kolorów czerwonego, zielonego, niebieskiego, niebieskozielonego, purpurowego i żółtego.


Otwiera okno dialogowe Odcień koloru, w którym można zmodyfikować jasność, kontrast i nasycenie obrazka.


Otwiera okno dialogowe Usuwanie przeplotu, w którym można wygładzić obraz wideo poprzez usunięcie parzystych lub nieparzystych linii skanowania i wypełnienie ich pikselami pobranymi z obrazka.


Zamienia kolory obrazka w kolory dopełniające. Użyj tego polecenia, aby utworzyć negatyw obrazka.


Otwiera okno dialogowe Posteryzacja, w którym można zmniejszyć liczbę wartości tonalnych i odwzorować wszystkie istniejące kolory na najlepiej pasujące. Proces ten upraszcza obrazek poprzez usunięcie gradacji tonalnej i utworzenie dużych obszarów wypełnionych jednym kolorem.


Otwiera okno dialogowe Próg, w którym można podać progową wartość jaskrawości. Wszystkim pikselom o mniejszej jaskrawości zastanie nadany kolor czarny. Piksele o większej jaskrawości nie będą zmieniane. Można podać ogólny próg jaskrawości lub próg dla wybranego kanału kolorów.


Otwiera okno dialogowe Zmień rozmiar/rozdzielczość, w którym można zmienić rozmiar lub rozdzielczość obrazka.


Otwiera okno dialogowe Wybierz obrazki, w którym można zszyć dwa obrazki lub więcej.


Otwiera okno dialogowe Rozmiar papieru, w którym można zmienić rozmiar i kolor papieru (tła), na którym znajduje się obrazek. Umożliwia to zmianę wymiarów drukowanego obrazka bez zmiany jego rozdzielczości.


Powoduje dodanie tła w kolorze papieru do obrazka, który go nie posiada.


Otwiera okno dialogowe Duplikuj obrazek, w którym można powielić aktywny obrazek. Kopia otwierana jest w osobnym oknie.


Otwiera okno dialogowe Obliczenia na kanałach, w którym można scalić kombinacje kanałów z otwartych obrazków (ze skalą szarości, 24-bitowym lub 32-bitowym kolorem). Operację tę można przeprowadzać tylko na obrazkach, które nie zawierają obiektów. Można scalić wszystkie kanały lub tylko wybrane. Polecenie to nie jest dostępne jeżeli tło obrazka jest zablokowane.


Odbija obrazek w poziomie.


Odbija obrazek w pionie.


Obraca obrazek o 90° w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.


Obraca obrazek o 90° w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.


Obraca obrazek o 180°.


Otwiera okno dialogowe Zadany obrót, w którym można określić kąt i kierunek obrotu obrazka.


Otwiera okno dialogowe Przekształć w obrazek czarno-biały, w którym można przekształcić bieżący obrazek w 1-bitowy czarno–biały za pomocą jednej z czterech dostępnych metod: "Progowe", "Uporządkowanie", "Dyfuzja błędów" lub "Raster".


Przekształca w obrazek z 8-bitową skalą szarości.


Otwiera okno dialogowe Duotone, w którym można przekształcić obrazek ze skalą szarości w obrazek typu monotone (jeden atrament), duotone (dwa atramenty), tritone (trzy atramenty) lub quadtone (cztery atramenty).


Otwiera okno dialogowe Przekształć w obrazek z paletą kolorów, w którym można przekształcić bieżący obrazek w obrazek z 8-bitową paletą kolorów.


Przekształca w obrazek z 24-bitowym kolorem RGB.


Przekształca w obrazek z 32-bitowym kolorem CMYK.


Przekształca w obrazek wielokanałowy.


Przekształca w obrazek z kolorem video, wykorzystywany do nadawania telewizyjnego.


Przekształca w obrazek z 16-bitową skalą szarości.


Przekształca w obrazek z 48-bitowym kolorem RGB.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów RGB (czerwony, zielony, niebieski). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów CMYK (niebieskozielony, purpurowy, żółty, czarny). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów HSB (barwa, nasycenie, jaskrawość). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów HLS (barwa, jasność, nasycenie). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów YIQ (luminancja [image] Y, dwie wartości chromatyczności [image] I i Q). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Rozdziela obrazek na kanały odpowiadające składowym modelu kolorów Lab (jasność, stosunek koloru zielonego do czerwonego, stosunek koloru niebieskiego do żółtego). Każdy z kanałów może być edytowany oddzielnie.


Otwiera okno dialogowe Połącz, w którym można połączyć kanały i otrzymać jeden obrazek.


Otwiera okno dialogowe Tablica kolorów, w którym można wyświetlić każdy z 16 lub 256 kolorów obrazka. Można dodawać, edytować i zapisywać pojedyncze kolory lub bloki kolorów.


Powoduje wykadrowanie obrazka wokół markizy maski.


Otwiera okno dialogowe Wykadruj obramowanie umożliwiające wykadrowanie na obrazku koloru obramowania zgodnie z ustaloną tolerancja koloru.


Powoduje wyprostowanie pochylonego lub wadliwie umieszczonego obrazka.


Otwiera histogram, który jest wykresem słupkowym określającym jaskrawość każdego piksela obrazka i którego nie można edytować. Zakres dopuszczalnych wartości wynosi od 0 do 255. Histogram wskazuje ile pikseli przypada na każdą wartość jaskrawości. Można użyć histogramu do zbadania problemów z tonami oraz do określenia metody ich usunięcia.


Okno dialogowe Automatyczne dopasowanie zakresu umożliwia ograniczenie zakresu wartości tonalnych wykorzystywanych w procesach obliczeniowych w oknach dialogowych Równoważenie poziomów i Krzywa tonalna. Domyślnie pomijanych jest 5% najjaśniejszych i najciemniejszych wartości pikseli.

Obrazki mające dużą liczbę jasnych i ciemnych pikseli zyskają na dopasowaniu ograniczenia czerni i bieli. Zmniejszenie wartości ograniczenia bieli powoduje polepszenie tonalnej struktury ciemnych obrazków, podczas gdy zmniejszenie ograniczenia czerni powoduje polepszenie tonalnej struktury jasnych obrazków.


Powoduje utworzenie zaznaczenia maski o dokładnym kształcie i rozmiarze zaznaczonego obiektu.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Załaduj maskę z dysku, umożliwiającego załadowanie zapisanej wcześniej maski lub możliwego do zaimportowania obrazka. W programie Corel PHOTO-PAINT importowany obrazek przekształcony zostanie w obrazek w skali szarości, a następnie posłuży za maskę obrazka. Dowolna mapa bitowa, z wyjątkiem plików filmu, może być wykorzystywana jako maska.


Wyświetla każdy załadowany kanał maski. Kanał maski należy kliknąć, aby go zastosować do obrazka.


Powoduje zapisanie zdefiniowanej maski w postaci mapy bitowej w skali szarości. W wyświetlonym oknie dialogowym Zapisz maskę na dysku można wybrać odpowiedni dysk, folder, format i nazwę zapisywanego pliku. Maska może zostać zapisana w dowolnym formacie mapy bitowej obsługującym obrazki w skali szarości.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Zapisz jako kanał umożliwiającego zapisanie maski w kanale maski. Po zapisaniu kanał maski jest widoczny w oknie dokowanym Kanały.


Wyświetla każdy załadowany kanał maski. Aby zapisać uaktualniony kanał maski, należy wybrać odpowiednią nazwę na liście.


Powoduje umieszczenie markizy maski wokół całego obszaru obrazka wewnątrz ramki okna. Zaznaczony zostaje cały obrazek i można go w całości edytować. Nawet jeśli obrazek jest widoczny tylko częściowo, ponieważ został powiększony, to zaznaczenie dotyczy jego całości. Zaznaczenie to można edytować za pomocą dowolnego narzędzia, pracując w trybie malowania maski.


Powoduje usunięcie bieżącej maski z okna obrazka. Jeżeli maska nie została zapisana w kanale lub na dysku, zostaje utracona na zawsze.


Powoduje, że obszar chroniony przez bieżącą maskę może być edytowany, a obszar podlegający edycji, zwany zaznaczeniem, staje się obszarem chronionym. Jeżeli przezroczystość bieżącej maski była edytowana w celu określenia stopnia ochrony części pikseli, zastosowanie polecenia Dopełnienie sprawi, że mniej chronione obszary będą chronione bardziej i odwrotnie. Powoduje to zmianę obszarów obrazka, które mogą być modyfikowane za pomocą narzędzi i efektów.


Tryb normalny umożliwia utworzenie w oknie obrazka pojedynczego kształtu zaznaczenia maski. Na ekranie może być jednocześnie widoczna tylko jedna maska; utworzenie maski w tym trybie powoduje usunięcie z obrazka wszystkich istniejących masek.


Tryb dodawania umożliwia dodanie obszarów do istniejącego zaznaczenia maski aktywnego obrazka. Powoduje to utworzenie złożonych masek. Po zaznaczeniu tego polecenia za pomocą wybranego narzędzia maski można zdefiniować wymiary i kształt tych obszarów.


Tryb odejmowania umożliwia usunięcie pewnych obszarów z istniejącego zaznaczenia maski aktywnego obrazka. Usunięte obszary staną się częścią obszaru chronionego. Po zaznaczeniu tego polecenia za pomocą wybranego narzędzia maski można zdefiniować wymiary i kształt tych obszarów.


Tryb XOR umożliwia utworzenie zaznaczenia składającego się z kilku obszarów zdefiniowanych za pomocą różnych narzędzi maski. Zaznaczenie to nie będzie zawierać nakładających się fragmentów tych obszarów. Obszary nakładające się będą chronione przed zmianami wykonywanymi na obrazku. Jeżeli nie ma żadnych nakładających się fragmentów, całość zdefiniowanych obszarów zostanie zawarta w jednym zaznaczeniu i mogą być one edytowane za pomocą różnych narzędzi maski.


Polecenie Podnieś powoduje utworzenie tymczasowej warstwy znajdującej się ponad tłem. W warstwie tej zawarte jest bieżące zaznaczenie maski oraz piksele otoczone markizą. Zaznaczenie i jego zawartość można przenosić, nie naruszając jednocześnie znajdującego się pod nimi obrazka. Kiedy zaznaczenie znajduje się we właściwym miejscu, należy wybrać polecenie Opuść, aby usunąć tymczasową warstwę. Piksele zawarte w markizie zostają scalone z obrazkiem zastępując piksele tła. Markiza maski pozostaje nadal widoczna i może zostać przeniesiona za pomocą narzędzia "Transformacja maski". Należy zauważyć, że jeżeli maska jest podniesiona, niektóre polecenia menu Maska, takie jak Wtapianie, powodują opuszczenie maski.


Umożliwia zaznaczenie lub ochronę fragmentów obrazka na podstawie kolorów pikseli. Możliwe jest określenie kolorów, które mają być chronione lub nie przez maskę. Aby wybrać kolory bezpośrednio z obrazka, należy posłużyć się narzędziem "Pipeta". Dla każdego z wybranych kolorów należy określić zakres tolerancji, przypisując jej wartość od 1 do 100. Wszystkie piksele mieszczące się w zdefiniowanym przedziale kolorów są chronione lub podlegają edycji, zależnie od wybranej opcji. Polecenie to umożliwia tworzenie złożonych i skomplikowanych masek, których utworzenie za pomocą standardowych narzędzi maski byłoby ogromnie trudne.


Umożliwia uruchomienie dodatkowego dołączonego filtru maski.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Wyrówanie maski umożliwiającego wyrównanie markizy maski na obrazku. Markizy maski mogą być wyrównywane w pionie i w poziomie, do środka strony, do aktywnego obiektu, do zaznaczonego obiektu lub do całego dokumentu.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Wtapianie umożliwiającego określenie opcji wtapiania. Wtapianie polega na mieszaniu krawędzi zaznaczenia maski ze znajdującym się pod spodem obrazkiem lub tłem. Przejście pomiędzy tymi dwoma obszarami staje się bardziej łagodne. Podczas wtapiania, znajdującym się wzdłuż krawędzi zaznaczenia pikselom, w miarę zbliżania się do obszaru chronionego, przypisywane są stopniowo malejące wartości w skali szarości. Zmiany edycyjne zastosowane do wtapianego zaznaczenia zanikają stopniowo w kierunku pozostałej części obrazka.


Powoduje poszerzenie zaznaczenia maski o obszary obrazka zawierające piksele podobnego koloru. Zaznaczenie jest poszerzane, aż zawarte zostaną wszystkie sąsiednie piksele o kolorach spełniających kryteria zaznaczenia. Kryteria te można ustalić za pomocą suwaka "Tolerancja" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Różdżka". W rolecie tej lub na odpowiednim pasku właściwości można również włączyć lub wyłączyć opcję "Wygładzanie".


Na podstawie bieżącej maski tworzona jest nowa czuła na kolor maska. Po wybraniu tego polecenia do bieżącego zaznaczenia są dołączane wszystkie obszary obrazka zawierające piksele podobnego koloru, co piksele znajdujące się wzdłuż markizy maski. Różnica pomiędzy tym poleceniem, a poleceniem Zwiększ polega na tym, że polecenie Podobne powoduje dołączenie pikseli spełniających kryterium koloru niezależnie od ich położenia na obrazku, tzn. nie muszą one być pikselami przylegającymi do bieżącego zaznaczenia.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Obramowanie umożliwiającego utworzenie zaznaczenia maski w kształcie obramowania. Jest ono tworzone w oparciu o kształt istniejącego zaznaczenia maski wyświetlonego na obrazku. W oknie dialogowym możliwe jest określenie szerokości (w pikselach) obramowania i ostrości krawędzi zaznaczenia. Korzystając z polecenia Nałóż maskę z menu Maska, można obejrzeć efekt zastosowania różnych ustawień krawędzi.


Powoduje usunięcie obszarów chronionych, całkowicie otoczonych zaznaczeniem maski. Obszary te, zwane dziurami, powstają zazwyczaj przy korzystaniu z takich narzędzi maski jak "Różdżka" i "Lasso". Podczas pracy np. z obrazkiem typu Photo CD narzędzia te mogą często spowodować utworzenie złożonego zaznaczenia, wewnątrz którego będą zawarte obszary niezaznaczone. Zależy to od tolerancji koloru lub wartości HSB, która została ustalona przed zastosowaniem maski.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Wygładzanie umożliwiającego zawarcie w zaznaczeniu lub usunięcie z niego nierównych pikseli. W efekcie kształt markizy będzie bardziej gładki. Stopień zaokrąglania spiczastych narożników można określić w polu numerycznym "Promień".


Powoduje usunięcie gładkiego przejścia pomiędzy wtopionym zaznaczeniem maski a tłem obrazka. Markiza maski jest umieszczana wzdłuż pikseli znajdujących się w wygładzanym obszarze i posiadających wartość w skali szarości określoną w oknie dialogowym Próg. Wartości w skali szarości dla pikseli znajdujących się po obu stronach markizy przekształcane są w 0 lub 255 (czarny lub biały). W efekcie powstają bardzo wyraźne i ostre granice maski.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Poszerz umożliwiającego zwiększenie rozmiaru zaznaczenia maski. W polu należy wpisać liczbę pikseli, które mają zostać dodane wzdłuż obwodu markizy. Krawędzie zaznaczenia maski zostaną przesunięte o odległość równą wybranej liczbie pikseli, zwiększając rozmiar maski.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Zawęż umożliwiającego zmniejszenie rozmiaru zaznaczenia maski. W polu należy wpisać liczbę pikseli, które mają zostać usunięte wzdłuż obwodu markizy. Krawędzie zaznaczenia maski zostaną przesunięte o odległość równą wybranej liczbie pikseli, zmniejszając rozmiar maski.


Powoduje wyświetlenie maski w postaci obrazka w skali szarości. Pracując w trybie malowania maski za pomocą narzędzi malarskich i efektów można zmienić rozmiar, kształt oraz przezroczystość maski. Malowanie kolorem czarnym powoduje zmniejszenie rozmiaru zaznaczenia przez dodanie większej liczby pikseli do obszaru chronionego. Malowanie kolorem szarym powoduje edycję przezroczystości odpowiednich pikseli maski. Stopień przezroczystości zależy od odcienia wybranej szarości. Ciemniejsze tony oznaczają większą przezroczystość niż jasne. Malowanie kolorem białym powoduje zwiększenie rozmiaru zaznaczenia, umożliwiając edycję większej liczby pikseli; obszar chroniony maską jest więc zmniejszony.


Powoduje nałożenie na cały obrazek zabarwionego na czerwono półprzezroczystego arkusza. Po zastosowaniu nakładki maskowane obszary obrazka są wyświetlane w kolorze czerwonym o różnej intensywności (zgodnie z ich przezroczystością), a obszary obrazka podlegające edycji są przezroczyste. Im większe nasycenie czerwonego zabarwienia, tym obszar jest bardziej chroniony. Kolor nakładki maski można wybrać na karcie Wyświetlanie okna dialogowego Opcje dostępnego z menu Narzędzia.


Powoduje wyświetlenie lub ukrycie markizy maski. Jeżeli polecenie jest zaznaczone, markiza jest widoczna i odwrotnie.


Wpisz w tym polu nazwę kanału maski lub zaakceptuj nazwę domyślną (Alfa 1, Alfa 2, itd.). Wybrana nazwa kanału zostanie wyświetlona w rolecie Kanały.


Tryb normalny umożliwia utworzenie w oknie obrazka pojedynczego kształtu zaznaczenia maski. Na ekranie może być jednocześnie widoczna tylko jedna maska; utworzenie maski w tym trybie powoduje usunięcie z obrazka wszystkich istniejących masek.


Powoduje wybranie kolorów z otwartego obrazka. Lewym przyciskiem myszy wybierany jest kolor farby, a prawym kolor wypełnienia. Kolor papieru można wybrać, trzymając naciśnięty klawisz CTRL i klikając dowolnym przyciskiem myszy.


Wybierz z tej listy pozycję "Kolory próbek" w celu utworzenia maski wykorzystującej kolory wybrane z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta". Pozostałe pozycje na liście są wykorzystywane do szybkiego dodawania kolorów do poniższej listy, bez konieczności zaznaczania ich na obrazku. Na przykład, pozycja "Odcienie czerwonego" powoduje dodanie czerwieni do listy kolorów, a "Cienie" czerni. Po próbkowaniu koloru lub wybraniu go z listy wzorców można go edytować korzystając ze znajdującego się w oknie przycisku "Opcje" oraz określić wartość tolerancji w wybranym trybie.


Powoduje wyświetlenie lub ukrycie niestandardowych opcji koloru dla stosowanego do obrazka pociągnięcia pędzla. Opcje te umożliwiają wykorzystanie kolorów występujących na bieżącym obrazku, bieżącego koloru farby, a także ustawienie różnych poziomów barwy, nasycenia i jasności stosowanego koloru.


Wciśnij ten przycisk, aby obszar podglądu był aktualizowany każdorazowo po wykonanym w oknie dialogowym zaznaczeniu lub dostosowaniu.


Umożliwia wybranie z listy opcji podglądu sposobu wyświetlania maski koloru w oknie obrazka. Dostępne opcje to: "Nakładka", "Skala szarości", "Biała otoczka" oraz "Czarna otoczka". Piksele chronione przez maskę będą reprezentowane w wybrany sposób. Kolor nakładki jest określany w oknie dialogowym Opcje (menu Narzędzia).


Naciśnij ten przycisk, aby wyczyścić listę kolorów; jest to celowe, jeśli zaczyna się tworzyć maskę od podstaw.


Wyświetla wartości RGB koloru, który został zaznaczony w oknie obrazka.


Wyświetla wszystkie kolory wybrane z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta", określone kolory wybrane z powyższej listy oraz ustawienia tolerancji przypisane każdemu z nich. Pole wyboru znajdujące się po lewej stronie każdego z kolorów służy do dołączania lub usuwania określonego koloru przy tworzeniu maski; umieszczenie znacznika wyboru oznacza dodanie koloru i odwrotnie. Umożliwia to eksperymentowanie z zaznaczeniami koloru bez konieczności każdorazowego resetowania kolorów.


Przeciągnij ten suwak, aby wygładzić krawędzie zaznaczenia maski powstałe w wyniku wyboru odpowiedniego koloru i tolerancji. Wygładzanie umożliwia zawarcie w zaznaczeniu lub usunięcie z niego nierównych odłączonych pikseli. W efekcie kształt markizy będzie bardziej gładki.


Umożliwia określenie tolerancji koloru na podstawie podobieństwa kolorów. Tolerancja koloru określa zakres działania narzędzi czułych na kolor, takich jak narzędzie "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i narzędzia "Wypełnienie".


Umożliwia określenie tolerancji koloru na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiadujących pikseli. Tolerancja koloru określa zakres działania narzędzi czułych na kolor, takich jak narzędzie "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i narzędzia "Wypełnienie".


Określa tolerancję koloru. Można ją ustawić na dwa sposoby: przesuwając suwak lub wpisując odpowiednią wartość w polu. Tolerancja koloru określa zakres działania narzędzi czułych na kolor, takich jak narzędzie "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i narzędzia "Wypełnienie".


Zaznacz, aby określić tolerancję koloru w trybie HSB na podstawie podobieństwa wartości barwy sąsiadujących pikseli. Usunięcie zaznaczenia tego pola wyboru powoduje, że tolerancja koloru jest określana tylko na podstawie wartości nasycenia lub jaskrawości.


Określa tolerancję koloru w trybie HSB na podstawie podobieństwa wartości nasycenia sąsiadujących pikseli. Można ją ustawić na dwa sposoby: przesuwając suwak lub wpisując odpowiednią wartość w polu "Nasycenie". Tolerancja koloru określa zakres działania narzędzi czułych na kolor, takich jak narzędzie "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i narzędzia "Wypełnienie".


Zaznacz, aby określić tolerancję koloru w trybie HSB na podstawie podobieństwa wartości nasycenia sąsiadujących pikseli. Usunięcie zaznaczenia tego pola wyboru powoduje, że tolerancja koloru jest określana tylko na podstawie wartości barwy lub jaskrawości.


Określa tolerancję koloru w trybie HSB na podstawie podobieństwa wartości jaskrawości sąsiadujących pikseli. Można ją ustawić na dwa sposoby: przesuwając suwak lub wpisując odpowiednią wartość w polu "Jaskrawość". Tolerancja koloru określa zakres działania narzędzi czułych na kolor, takich jak narzędzie "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i narzędzia "Wypełnienie".


Zaznacz, aby określić tolerancję koloru w trybie HSB na podstawie podobieństwa wartości jaskrawości sąsiadujących pikseli. Usunięcie zaznaczenia tego pola wyboru powoduje, że tolerancja koloru jest określana tylko na podstawie wartości barwy lub nasycenia.


Zaznacz, aby przekształcić na obrazku zaznaczony kolor w kolor czarny. Opcja "Czarnego" powoduje wyświetlenie w kolorze czarnym pikseli, których wartość jaskrawości jest mniejsza od progu ustalonego za pomocą suwaka "Próg".


Zaznacz, aby przekształcić na obrazku zaznaczony kolor w kolor biały. Opcja "Białego" powoduje wyświetlenie w kolorze białym pikseli, których wartość jaskrawości jest większa od progu ustalonego za pomocą suwaka "Próg".


Określa poziom jaskrawości, w zależności od którego zaznaczone kolory są przekształcane w kolor biały lub czarny. Jeżeli zaznaczona jest opcja "Czarnego", wartość 0 oznacza kolor czarny, a wyższe wartości są odcieniami szarości. Jeżeli zaznaczona jest opcja "Białego", wartość 255 oznacza kolor biały, a niższe wartości są odcieniami szarości. Próg można określić na dwa sposoby: przesuwając suwak lub wpisując odpowiednią wartość w polu.


Naciśnij ten przycisk, aby wyświetlić menu podręczne zawierające polecenia służące do tworzenia lub edycji maski czułej na kolor. Istnieje możliwość załadowania istniejącej maski, zapisania bieżącej maski na dysku lub w kanale maski, a także określenia domyślnej wartości tolerancji koloru.


Określa domyślne wartości tolerancji koloru dla kolorów wykorzystywanych do utworzenia maski czułej na kolor.


Zaznacz, aby wyrównać bieżącą maskę do lewej strony aktywnego obiektu, zaznaczonego obiektu, całego obrazka lub siatki.


Zaznacz, aby wyrównać bieżącą maskę do środka aktywnego obiektu, zaznaczonego obiektu, całego obrazka lub siatki.


Zaznacz, aby wyrównać bieżącą maskę do prawej strony aktywnego obiektu, zaznaczonego obiektu, całego obrazka lub siatki.


Zaznacz, aby wyrównać bieżącą maskę do górnego brzegu aktywnego obiektu, zaznaczonego obiektu, całego obrazka lub siatki.


Zaznacz, aby wyrównać bieżącą maskę do dolnego brzegu aktywnego obiektu, zaznaczonego obiektu, całego obrazka lub siatki.


Zaznacz, aby odpowiednio wyrównać maskę w pionie i w poziomie do aktywnego obiektu na obrazku. Aktywny obiekt jest otoczony w oknie dokowanym Obiekty czerwonym konturem.


Zaznacz, aby odpowiednio wyrównać maskę w pionie i w poziomie do zaznaczonych na obrazku obiektów. Zaznaczone obiekty są otoczone w oknie dokowanym Obiekty niebieskim konturem.


Zaznacz, aby odpowiednio wyrównać maskę w pionie i w poziomie do całego obrazka.


Zaznacz, aby odpowiednio wyrównać maskę w pionie i w poziomie do najbliższej linii siatki.


Powoduje przywrócenie domyślnych ustawień w oknie dialogowym Wyrównanie maski. Domyślnie maski są wyrównywane w pionie i w poziomie do środka całego obrazka.


Wpisz w tym polu liczbę pikseli, które mają zostać wykorzystane przy wtapianiu wzdłuż obwodu maski. Nieprzezroczyste piksele podczas wtapiania są zastępowane przez półprzezroczyste. Wysokie wartości służą do tworzenia szerokiego obszaru wtapiania, dającego bardziej stopniowy efekt.


Umożliwia kontrolę położenia wtapianego fragmentu maski. Jeżeli wybrana została pozycja "Średnia", to próbkowane są wszystkie piksele znajdujące się w zdefiniowanej szerokości wtapiania i każdemu z pikseli przypisywana jest jego wartość średnia. Jeżeli wybrana została pozycja "Do wewnątrz", to wtapianie przebiega w kierunku wnętrza krawędzi zaznaczenia i daje efekt wtopienia tła w zaznaczenie. Jeżeli wybrana została pozycja "Na zewnątrz", to wtapianie przebiega w kierunku na zewnątrz od krawędzi zaznaczenia rozmywając zaznaczenie, co daje efekt jego nałożenia się na obszar tła. Jeżeli wybrana została pozycja "Pośrodku": powoduje umieszczenie obszaru wtapiania na krawędzi zaznaczenia; tyle samo wtapianych pikseli znajduje się na zewnątrz jak i wewnątrz pierwotnie wyraźnej krawędzi.


Wybierz z tej listy typ krawędzi dla wtapianego fragmentu zaznaczenia. Pozycja "Proste" powoduje wykorzystanie podczas wtapiania ostrych zagięć zaznaczenia, podczas gdy pozycja "Zaokrąglone" powoduje ich zaokrąglenie. Lista jest niedostępna, jeśli z listy "Kierunek" wybrana jest pozycja "Średnia".


Umożliwia określenie liczby pikseli pomiędzy pierwotną markizą maski i położeniem drugiej markizy, koniecznej do utworzenia zaznaczenia maski w kształcie obramowania.


Wyświetla listę z której można wybrać miękką lub twardą krawędź obramowania. Miękka krawędź powoduje utworzenie bardziej stopniowego przejścia w tło niż twarda.


Umożliwia określenie intensywności wygładzania zaznaczenia maski. Wygładzanie powoduje złagodzenie różnic między sąsiednimi pikselami umieszczonymi wzdłuż krawędzi maski.


Wpisz w tym polu wartość (w skali szarości) pikseli, przez które ma przebiegać krawędź obiektu lub krawędź zaznaczenia maski. Skala szarości obejmuje wartości z zakresu od 0 (czarny) do 255 (biały). Wartości pikseli położonych po obu stronach nowego położenia krawędzi zostaną zmienione na 0 lub 255. Piksele o wartości 0 zostaną wyłączone z zaznaczenia lub obiektu, w przeciwieństwie do pikseli o wartości 255. Powstałe zaznaczenie lub obiekt będą miały cienką i jednoznaczną krawędź.


Wpisz w tym polu liczbę pikseli, które mają zostać dodane za pomocą polecenia Poszerz lub usunięte za pomocą polecenia Zawęż. Piksele są dodawane lub usuwane wzdłuż obwodu zaznaczenia maski. Zaznaczenie zostanie powiększone lub zmniejszone, ale zachowa swój kształt.


Powoduje wyświetlenie w oknie obrazka uchwytów perspektywy wzdłuż zaznaczonego obiektu lub bieżącej markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski". Przeciągaj uchwyty, aby zastosować efekt perspektywy do obiektu lub markizy maski.


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do zmiany położenia zaznaczonego obiektu lub markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do obracania zaznaczonego obiektu lub markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do skalowania i odbijania zaznaczonego obiektu lub markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do zmiany wymiarów zaznaczonego obiektu lub markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do pochylania zaznaczonego obiektu lub markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie w oknie obrazka uchwytów zniekształcania wzdłuż zaznaczonego obiektu lub bieżącej markizy maski, w zależności od tego, czy aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" czy "Transformacja maski". Przeciągaj uchwyty, aby zastosować efekt zniekształcania do obiektu lub markizy maski.


Wpisz kąt (z zakresu od 1 do 360 stopni), o jaki ma zostać obrócona bieżąca markiza maski lub zaznaczony obiekt. Ten element sterujący jest dostępny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Naciśnij ten przycisk, aby odbić markizę maski lub zaznaczony obiekt w pionie. Wykonana transformacja markizy lub obiektu nie powoduje zmiany jej wymiarów. Ten element sterujący jest dostępny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Naciśnij ten przycisk, aby odbić markizę maski lub zaznaczony obiekt w poziomie. Wykonana transformacja markizy lub obiektu nie powoduje zmiany jej wymiarów. Ten element sterujący jest dostępny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Zaznacz tę opcję, aby podczas skalowania lub odbijania zachować proporcje wysokości do szerokości markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Ten element sterujący jest dostępny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Zaznacz, aby umieścić środek obrotu w punkcie o współrzędnych podanych w polach "Środek obrotu" liczonych względem jego bieżącego położenia, a nie względem linijek. Ten element sterujący jest dostępny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Powoduje obrócenie markizy maski o 90 stopni w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.


Powoduje obrócenie markizy maski o 90 stopni w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.


Powoduje obrócenie markizy maski o 180 stopni.


Przesuwaj, aby zmniejszyć lub zwiększyć przezroczystość scalanych obiektów.


Zaznacz, aby wyświetlić położenie obiektu w poprzedniej klatce.


Zaznacz, aby wyświetlić położenie obiektu w następnej klatce.


Wpisz liczbę wstawianych klatek.


Wybierz tę opcję, aby wstawić nowe lub istniejące klatki przed klatkę określoną w polu "Klatka".

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Wstaw klatki i Przenieś klatki.


Wybierz tę opcję, aby wstawić nowe lub istniejące klatki po klatce określonej w polu "Klatka".

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Wstaw klatki i Przenieś klatki.


Wybierz tę opcję, jeżeli chcesz wstawić kopie klatki widocznej w oknie obrazka.


Wybierz tę opcję, jeżeli chcesz wstawić klatki w kolorze papieru.


Wpisz numer klatki filmu, przed lub po której zostaną wstawione nowe klatki. Wybrana klatka nie zostanie nadpisana.


Wybierz tę opcję, aby wstawić nowe lub istniejące klatki przed klatkę określoną w polu "Klatka".

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Wstaw klatki i Przenieś klatki.


Wybierz tę opcję, aby wstawić nowe lub istniejące klatki po klatce określonej w polu "Klatka".

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Wstaw klatki i Przenieś klatki.


Wpisz numer klatki filmu, przed lub po której zostaną wstawione nowe klatki. Wybrana klatka nie zostanie nadpisana.


Wpisz numer pierwszej z klatek poddawanych działaniu operacji. Klatka o tym numerze zostanie usunięta, przeniesiona lub zostanie do niej użyty odtwarzany skrypt.

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Usuń klatki, Przenieś klatki i Zastosuj skrypt do klatek.


Wpisz numer ostatniej z klatek poddawanych działaniu operacji. Klatka o tym numerze zostanie usunięta, przeniesiona lub zostanie do niej użyty odtwarzany skrypt.

Ten element sterujący jest wyświetlany w oknach Usuń klatki, Przenieś klatki i Zastosuj skrypt do klatek.


Wpisz numer klatki filmu, przed lub po której mają zostać umieszczone przenoszone klatki. Wybrana klatka nie zostanie nadpisana.


Wpisz czas w milisekundach, przez jaki zaznaczona klatka ma być wyświetlana na ekranie podczas odtwarzania filmu. Naciśnij przycisk "Zaznacz wszystko", aby zastosować podaną wartość do wszystkich klatek filmu.


Wyświetla kolejno wszystkie klatki filmu.


Naciśnij, aby odtwarzać lub zatrzymać film.


Naciśnij, aby zaznaczyć do edycji wsadowej wszystkie klatki filmu znajdujące się w polu "Klatki".


Po naciśnięciu tego przycisku wszystkim parametrom wyświetlanym w oknie zostaną przywrócone ich domyślne wartości.


Wpisz numer klatki filmu, którą chcesz wyświetlić w oknie obrazka.


Przeciągaj suwak, aby wyświetlić w oknie obrazka inną klatkę filmu. Numer klatki jest wyświetlany w polu znajdującym się z prawej strony suwaka.


Tworzy film z aktywnego obrazka. Bieżący obrazek zostaje zapisany w pliku .AVI i staje się pierwszą i jedyną klatką nowego filmu. Użyj innych poleceń menu Film, aby dodać kolejne klatki.


Otwiera okno dialogowe Wstaw klatki, w którym można wstawić do filmu dodatkowe klatki. Można wstawić kopię wyświetlanej klatki lub klatkę w kolorze papieru. Za pomocą elementów sterujących okna wybierz miejsce wstawienia oraz liczbę wstawianych klatek.


Otwiera okno dialogowe Wstaw film z dysku, w którym można do bieżącego filmu dodać inny film. Dodawany plik może być pojedynczym plikiem w formacie .BMP lub plikiem filmu. Po wybraniu pliku naciśnij przycisk "Otwórz". Zostanie wyświetlone okno dialogowe Wstaw plik, w którym można wybrać miejsce wstawienia wybranego filmu.

Jeżeli bieżący i wstawiany film mają różne rozmiary, to rozmiar klatek wstawianego filmu zostanie dostosowany do rozmiaru klatek bieżącego filmu.


Otwiera okno dialogowe Usuń klatki, w którym można usunąć niektóre klatki, korzystając z pól "Od klatki" i "Do klatki".


Otwiera okno dialogowe Przenieś klatki, w którym można zmienić kolejność klatek filmu. Można przesuwać jedną lub kilka klatek w dowolne miejsce w filmie.


Otwiera okno dialogowe Częstość klatek, w którym można kontrolować czas, przez jaki klatki są wyświetlana na ekranie podczas odtwarzania filmu.


Otwiera okno dialogowe Przejdź do klatki, w którym można wybrać odpowiednią klatkę filmu. Wpisz numer klatki i naciśnij przycisk "OK". Klatka ta zostanie wyświetlona w oknie obrazka.


Odtwarza bieżący film. Po uruchomieniu filmu, jest on odtwarzany do momentu użycia polecenia Zatrzymaj film.


Zatrzymuje odtwarzanie filmu i wyświetla w oknie obrazka ostatnio wyświetlaną klatkę.


Przechodzi do pierwszej klatki filmu. Klatka ta jest wyświetlana w oknie obrazka.


Przechodzi do poprzedniej klatki filmu. Klatka ta jest wyświetlana w oknie obrazka.


Przechodzi do ostatniej klatki filmu. Klatka ta jest wyświetlana w oknie obrazka.


Przechodzi do następnej klatki filmu. Klatka ta jest wyświetlana w oknie obrazka.


Otwiera okno dialogowe Nakładanie klatek, które umożliwia wyświetlenie względnego położenia obiektu w poprzedniej lub następnej klatce.


Tworzy nowy obiekt w oknie obrazka. Obiekt jest niezależną mapą bitową, która unosi się nad obrazkiem.


Kopiuje zaznaczenie do schowka, a następnie tworzy obiekt z zawartości schowka. Obiekt jest umieszczany bezpośrednio nad zaznaczeniem w oknie obrazka i może być edytowany jako oddzielny składnik obrazka. Można zaznaczać obszary obrazka za pomocą dowolnego z narzędzi maskowania.


Wycina zaznaczenie z obrazka i kopiuje je do schowka. Zawartość schowka jest następnie wykorzystywana do utworzenia obiektu w oknie obrazka. Jeżeli zaznaczenie zostanie wycięte z istniejącego obiektu, na miejscu zaznaczenia pojawi się tło. Jeżeli zaś zaznaczenie zostanie wycięte z tła obrazka, na miejscu zaznaczenia pojawi się kolor papieru.


Przekształca bieżące tło obrazka w obiekt, co umożliwia jego edycję i transformowanie przy użyciu metod, których nie można było stosować wcześniej. Istnieje możliwość duplikowania tła przed przekształceniem go w obiekt, aby można było je wykorzystać w innych obrazkach.


Otwiera okno dialogowe Nowa soczewka, które umożliwia tworzenie obiektu będącego soczewką, która pokrywa cały obrazek. Soczewki są obiektami, które chronią część lub całość obrazka podczas dokonywania korekcji kolorów lub tonalnej. Możliwe jest oglądanie efektów korekcji przez soczewkę bez rzeczywistej ingerencji w znajdujące się pod nią piksele. Po przesunięciu soczewki korekcja jest stosowana do pikseli w nowym położeniu. Do wyboru jest ponad 20 rodzajów soczewek.


Otwiera okno dialogowe Nowa soczewka, które umożliwia przekształcenie zaznaczonego obszaru w obiekt będący soczewką. Soczewki są obiektami, które chronią część lub całość obrazka podczas dokonywania korekcji kolorów lub korekcji tonalnej. Możliwe jest oglądanie efektów korekcji przez soczewkę bez rzeczywistej ingerencji w znajdujące się pod nią piksele. Po przesunięciu soczewki korekcja jest stosowana do pikseli w nowym położeniu. Do wyboru jest ponad 20 rodzajów soczewek.


Tworzy duplikat zaznaczonego obiektu (obiektów). Duplikat obiektu jest nakładany na oryginał i staje się aktywnym obiektem. Liczba duplikatów, jakie mogą zostać utworzone, jest nieograniczona.


Usuwa zaznaczony obiekt (obiekty) z okna obrazka. Aby cofnąć przypadkowe usunięcie obiektu, natychmiast wybierz z menu Edycja polecenie Cofnij.


Otwiera okno dialogowe, które umożliwia edycję właściwości obiektu będącego soczewką. Można również edytować typ efektu wyświetlanego przez soczewkę w oknie obrazka. Otwierane okno dialogowe różni się w zależności od typu soczewki, która jest edytowana.


Otwiera okno dialogowe Właściwości obiektu, które umożliwia określenie nazwy, wybranie trybu scalania oraz ustawienie krycia dla aktywnego obiektu. Można również włączyć lub dołączyć maskę obcinania do obiektu lub obciąć obiekt do jego obiektu nadrzędnego. Jeżeli bieżący obiekt ma zostać dołączony do strony WWW, można zdefiniować obszar aktywny na karcie "Adres URL WWW" okna dialogowego Właściwości obiektu. Okno to można również otworzyć, klikając dwukrotnie bieżący obiekt w oknie dokowanym Obiekty.


Przekształca zaznaczony obszar na obrazku w maskę obcinania. Maski obcinania działają jak przezroczyste kartki, przykrywające zaznaczony obszar na obrazku. Można zmieniać wartości przezroczystości dla pikseli maski obcinania bez wpływu na wszelkie pozostałe obszary na obrazku. Ponieważ maski obcinania przykrywają obrazek na wzór przezroczystej kartki, można anulować dokonane na nich zmiany nawet po zapisaniu obrazka.


Dokonuje dopełnienia maski na obrazku, tak aby obszar na obrazku, który był pierwotnie chroniony lub maskowany, stał się dostępny dla edycji, a obszar, który pierwotnie był dostępny dla edycji, stał się chroniony prze maskę. Zaznaczony obszar jest następnie przekształcany w maskę obcinania. Maski obcinania działają jak przezroczyste kartki, przykrywające zaznaczony obszar na obrazku. Można zmieniać wartości przezroczystości dla pikseli maski obcinania bez wpływu na wszelkie pozostałe obszary na obrazku. Ponieważ maski obcinania przykrywają obrazek na wzór przezroczystej kartki, można anulować dokonane na nich zmiany nawet po zapisaniu obrazka.


Tworzy maskę przypinaną na podstawie wartości przezroczystości bieżącego obiektu na obrazku. W przypadku zmiany wartości przezroczystości pikseli obiektu, można wykorzystać to polecenie, aby zastosować przezroczystość do maski przypinanej, którą można następnie wyłączyć lub usunąć z obrazka. Wyłączenie maski przypinanej, która została stworzona na podstawie wartości przezroczystości pikseli w bieżącym obiekcie tymczasowo usuwa efekt z obrazka. Usunięcie maski przypinanej, która została stworzona w oparciu o wartości przezroczystości pikseli w bieżącym obiekcie całkowicie usuwa efekt z obrazka. Piksele, których wartość w skali szarości wynosi zero, są zupełnie przezroczyste i maska przypinana nie ma na nie wpływu.


Tworzy maskę przypinaną, która odsłania edytowany obiekt. Kiedy obiekt jest odsłonięty, wszelka dalsza edycja maski przypinanej zwiększa przezroczystość pikseli przykrytego przez nią obiektu.


Tworzy maskę przypinaną, która ukrywa edytowany obiekt. Kiedy obiekt jest ukryty, wszelka dalsza edycja maski przypinanej zwiększa wartość krycia pikseli przykrytego przez nią obiektu.


Tymczasowo usuwa maskę przypinaną z bieżącego obrazka. Po wyłączeniu maski przypinanej można edytować obiekt bezpośrednio w oknie obrazka, nie można już jednak edytować maski przypinanej. Można ponownie włączyć maskę przypinaną z menu Obiekt, wybierając polecenie Maska przypinana i wskazując polecenie Wyłącz.


Stosuje na stałe do obrazka efekty maski przypinanej oraz usuwa podgląd maski przypinanej z okna dokowanego Obiekty.


Całkowicie usuwa maskę przypinaną z bieżącego obrazka.


Otwiera okno dialogowe Wyrównanie i rozkład, które umożliwia wzajemne wyrównywanie obiektów, wyrównywanie do zaznaczonego obszaru obrazka lub do najbliższego punktu siatki. Można również wykorzystać okno Wyrównanie i rozkład do dopasowania odstępów oraz rozmieszczenia obiektów w obrazku. Obiekty mogą być rozmieszczane w poziomie, w pionie lub jednocześnie w poziomie i pionie przy zachowaniu stałej odległości pomiędzy określonym obszarem jednego obiektu, a odpowiadającym mu obszarem następnego obiektu.


Grupuje wszystkie zaznaczone obiekty, aby można je było zaznaczać i transformować tak jak pojedynczy obiekt. Gdy obiekt w grupie zostaje zaznaczony, wokół całej grupy pojawia się pojedyncze pole zaznaczenia. Grupy mogą być łączone z innymi obiektami i/lub grupami w większe grupy. Miniatury skojarzone z każdym obiektem w grupie są łączone grubą czarną linią w oknie dokowanym Obiekty.


Rozdziela zaznaczona grupę na jej obiekty składowe.


Polecenia dotyczące kolejności umożliwiają sprawowanie kontroli nad kolejnością pionową każdego obiektu w obrazku, tj. określanie, który obiekt będzie znajdował się nad lub pod innymi obiektami. Polecenie Przesuń na wierzch przenosi zaznaczony obiekt (obiekty) na wierzch stosu. Jeśli wierzchni obiekt ma wypełnienie, obszar znajdujący się pod nim zostaje zasłonięty i znika z pola widzenia (nie będzie również drukowany).


Polecenia dotyczące kolejności umożliwiają kontrolę nad kolejnością pionową każdego obiektu w obrazku, tj. określanie, który obiekt będzie znajdował się nad lub pod innymi obiektami. Polecenie Przesuń pod spód przenosi zaznaczony obiekt (obiekty) na spód stosu. Obszar obiektu zakryty przez inne obiekty mające wypełnienia znika z pola widzenia i nie będzie drukowany.


Polecenia dotyczące kolejności umożliwiają sprawowanie kontroli nad kolejnością pionową każdego obiektu w obrazku, tj. określanie, który obiekt będzie znajdował się nad lub pod innymi obiektami. Polecenie Przesuń wyżej przenosi zaznaczony obiekt (obiekty) o jedną pozycję wyżej.


Polecenia dotyczące kolejności umożliwiają sprawowanie kontroli nad kolejnością pionową każdego obiektu w obrazku, tj. określanie, który obiekt będzie znajdował się nad lub pod innymi obiektami. Polecenie Przesuń niżej przenosi zaznaczony obiekt (obiekty) o jedną pozycję niżej.


Polecenia dotyczące kolejności umożliwiają sprawowanie kontroli nad kolejnością pionową każdego obiektu w obrazku, tj. określanie, który obiekt będzie znajdował się nad lub pod innymi obiektami. Polecenie Odwróć kolejność odwraca kolejność na stosie zaznaczonych obiektów.


Łączy zaznaczone obiekty, tak że stają się one pojedynczym obiektem. Mimo że obiekty składowe mogą być fizycznie rozdzielone, pozostają połączone.


Łączy zaznaczony obiekt (obiekty) z obrazkiem stanowiącym tło. Po połączeniu obiekt staje się integralną częścią tła. Możliwy jest wybór sposobu, w jaki kolory obiektu są scalane z kolorami obrazka będącego tłem poprzez wybór trybu scalania. Wszystkie tryby scalania znajdują się na liście w dolnej części okna dokowanego Obiekty.


Łączy wszystkie obiekty widoczne na ekranie z obrazkiem stanowiącym tło, nawet obiekty, które nie są zaznaczone. Po połączeniu obiekt staje się integralną częścią tła. Możliwy jest wybór sposobu, w jaki kolory obiektu są scalane z kolorami obrazka będącego tłem poprzez wybór trybu scalania. Wszystkie tryby scalania znajdują się na liście w dolnej części okna dokowanego Obiekty.


Umożliwia zmianę kształtu obiektu przy użyciu maski jako narzędzia służącego do obcinania. Część obiektu, która ma zostać zachowana można zaznaczyć za pomocą maski, a następnie wybrać to polecenie. Obszar na zewnątrz zaznaczenia maski jest usuwany. Jeśli maska jest już niepotrzebna, wybierz z menu Maska polecenie Usuń. Na obrazku pozostanie widoczna tylko markiza obiektu.


Tworzy kopię zaznaczonego obiektu, znajdującą się za oryginalnym obiektem i przesuniętą względem niego o odległość podaną w oknie dialogowym. Można wybrać kolor i przezroczystość cienia, a także zastosować wtapianie. Obiekt będący cieniem jest w oknie dokowanym Obiekty reprezentowany przez miniaturę oraz słowo "Cień" w nazwie obiektu.


Wtapia krawędź zaznaczonego obiektu. Wtapianie polega na stopniowym zwiększaniu stopnia przezroczystości pikseli położonych wzdłuż krawędzi obiektu. Dzięki temu przejście pomiędzy obiektem, a jego otoczeniem jest bardziej płynne i mniej wyraźne. Można ustalić szerokość wtapianej części obiektu i typ krawędzi.


Usuwa stopniowe przejście między obiektami, które zostały wtopione, a tłem obrazka. Polecenie to umieszcza markizę obiektu wzdłuż tych pikseli wtopionej części obiektu, które mają wartość (w skali szarości) określoną w oknie dialogowym Próg. Wartości pikseli położonych po obu stronach markizy przekształcane są następnie w 0 albo 255 (czarny albo biały), co powoduje utworzenie wyraźnych, ostrych krawędzi obiektu.


Zamienia kolor przypadkowych lub niechcianych pikseli, które czasem znajdują się w pobliżu krawędzi obiektu, jeżeli obiekt został utworzony poprzez zaznaczenie obszaru. Do pikseli tych stosowane są kolory obiektu, aby więcej nie kontrastowały z obrazkiem.


Zmienia przezroczystość tych pikseli w obiekcie, które są przezroczyste. Piksele mogły zostać wtopione lub ich przezroczystość została zmieniona za pomocą narzędzi przezroczystości obiektów lub suwaka krycia obiektu w oknie dokowanym Obiekty. Objęte tą operacją piksele będą przepuszczać więcej bieli.


Zmienia przezroczystość tych pikseli w obiekcie, które są przezroczyste. Piksele mogły zostać wtopione lub ich przezroczystość została zmieniona za pomocą narzędzi przezroczystości obiektów lub suwaka krycia obiektu w oknie dokowanym Obiekty. Objęte tą operacją piksele będą przepuszczać więcej czerni.


Odbija zaznaczony obiekt (obiekty) w poziomie.


Odbija zaznaczony obiekt (obiekty) w pionie.


Obraca zaznaczony obiekt (obiekty) o 90° w prawo.


Obraca zaznaczony obiekt (obiekty) o 90° w lewo.


Obraca zaznaczony obiekt (obiekty) o 180°.


Wyświetla elementy sterujące służące do obracania obiektów w rolecie Ustawienia narzędzia oraz na pasku właściwości. Aby określić stopień obrotu, przeciągnij narożny uchwyt. Aby zatwierdzić obrót, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu. Położenie środka obrotu można zmienić, przeciągając reprezentujące je małe kółko.


Umieszcza w narożnikach pola zaznaczenia otaczającego obiekt uchwyty służące do zniekształcania. Aby ustalić stopień zniekształcenia, przeciągnij strzałkę. Aby zatwierdzić zniekształcenie, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu.


Używane w celu zastosowania perspektywy do zaznaczonego obiektu (obiektów). Daje to złudzenie głębi, jakby obiekt był umieszczony w trójwymiarowej przestrzeni. Po wybraniu tego polecenia, w narożnikach pola zaznaczenia otaczającego obiekt pojawiają się okrągłe uchwyty. Przeciągając jeden z nich, można odpowiadający mu bok powiększyć lub pomniejszyć, co da wrażenie, że znajduje się bliżej lub dalej niż reszta obiektu. Aby zatwierdzić perspektywę, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu.


Aby rozciągać obiekt (obiekty), należy wykorzystać karty "Rozmiar" oraz "Skala" z rolety Ustawienia narzędzia lub paska właściwości. Wokół obiektu (obiektów) są wyświetlane uchwyty zaznaczenia. Stopień rozciągnięcia może być kontrolowany przez przeciąganie środkowego uchwytu zaznaczenia. Aby zatwierdzić przekształcenie, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu.


Aby kontrolować stopień pochylenia obiektu (obiektów), należy wykorzystać kartę "Pochylenie" z rolety Ustawienia narzędzia lub pasek właściwości. Wokół obiektu (obiektów) są wyświetlane uchwyty obracania i pochylania. Stopień pochylenia może być kontrolowany przez przeciąganie środkowego uchwytu. Aby zatwierdzić pochylenie, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu.


Używane podczas tworzenia mapy obrazu dla strony WWW. Przyznaje obiektowi łącze do adresu URL (Universal Resource Locator). W oknie dialogowym wyświetlane są wszystkie obiekty obrazka i można w jednej operacji utworzyć łącza do kilku obiektów.


Zaznacza wszystkie obiekty bieżącego obrazka. Wszystkie obiekty otoczone zostają polem zaznaczenia z uchwytami pozwalającymi manipulować jednocześnie całością obszaru.


Umożliwia włączenie i wyłączenie wyświetlania markizy wokół obiektu. Jeśli obok polecenia znajduje się znacznik wyboru, markiza jest wyświetlana.


Zawiera listę soczewek, które można stworzyć i nałożyć na bieżący obrazek. Soczewki są obiektami, które chronią część lub całość obrazka podczas dokonywania korekcji kolorów lub tonalnej. Możliwe jest oglądanie efektów korekcji przez soczewkę bez rzeczywistej ingerencji w znajdujące się pod nią piksele. Po przesunięciu soczewki korekcja jest stosowana do pikseli w nowym położeniu. Do wyboru jest ponad 20 rodzajów soczewek.


Określa nazwę soczewki, która jest zastosowana do bieżącego obrazka. Można stworzyć nowe nazwy soczewek dla każdego typu soczewki, jak również używać tej samej nazwy dla wszystkich typów soczewek. Soczewki są obiektami, które chronią część lub całość obrazka podczas dokonywania korekcji kolorów lub tonalnej. Możliwe jest oglądanie efektów korekcji przez soczewkę bez rzeczywistej ingerencji w znajdujące się pod nią piksele. Po przesunięciu soczewki korekcja jest stosowana do pikseli w nowym położeniu. Do wyboru jest ponad 20 rodzajów soczewek.


Zaznacz, aby nazywać soczewki zgodnie z typami soczewek, określonymi na liście "Typ soczewki". Jeżeli usuniesz zaznaczenie tego pola wyboru, ta sama nazwa będzie używana dla wszystkich typów soczewek.


Zaznacz, aby obejrzeć podgląd każdego wyboru lub ustawienia dokonanego w tym oknie dialogowym.


Naciśnij, aby utworzyć efekt cienia, który będzie odzwierciedleniem kształtu obiektu. Cienie płaskie to obiekty, które wyglądają jak cienie za obiektami znajdującymi się w oknie obrazka. Aby tworzyć cienie, które nadają obiektom trójwymiarowy wygląd, należy nacisnąć przycisk "Perspektywa" w oknie dialogowym Cień obiektu.


Naciśnij, aby dodać perspektywę do cienia, tworzonego dla bieżącego obiektu. Po dodaniu perspektywy do cienia, jego boki zbiegają się do niewidocznego punktu, a obiekt wygląda, jak gdyby stał na ekranie. Aby utworzyć cienie płaskie, które stanowią odzwierciedlenie kształtu obiektu, należy nacisnąć przycisk "Płaski" w oknie dialogowym Cień obiektu.


Określa położenie cienia w stosunku do jego pierwotnej pozycji w oknie obrazka. Kierunek padania cienia można określić na dwa sposoby: kliknąć punkt na kole kierunków lub wpisać wartość w polu "Kierunek". Kierunek jest podawany w stopniach.


Zaznacz, aby ograniczyć zmiany kąta padania cienia tylko o 45 stopni.


Określa odległość pomiędzy krawędzią pierwotnego obiektu a zewnętrzną krawędzią cienia. Przesunięcie jest określane w jednostkach miary podanych na karcie "Ogólne" okna dialogowego Opcje. Jeżeli zostanie zaznaczone pole wyboru "Wartości względne", znajdujące się w dolnej części okna dialogowego, wartość ta będzie podawana w procentach.


Określa jednostki miary dla przesunięcia. Jeżeli zostanie zaznaczone pole wyboru "Wartości względne", znajdujące się w dolnej części okna dialogowego, wartość ta będzie podawana w procentach.


Określa kąt źródła światła używanego dla dodania perspektywy do cienia obiektu. Kąt źródła światła można określić na dwa sposoby: kliknąć punkt na łuku ustawiania światła lub wpisać wartość w polu "Światło". Kąt źródła światła jest podawany w stopniach.


Określa procent, o jaki zanika cień wraz z oddalaniem się od obiektu. Wartość zanikania można określić na dwa sposoby: przesuwać suwak zanikania lub wpisać wartość w polu "Zanikanie". Opcja ta jest dostępna jedynie podczas dodawania perspektywy do cienia.


Określa wartość krycia dla cienia obiektu. Wartość 0 oznacza całkowitą przezroczystość, wartość 100 oznacza cień całkowicie nieprzezroczysty. Wartość wpisana w tym polu modyfikuje również przezroczystość wszystkich wtopionych pikseli.


Kliknij, aby wybrać kolor cienia. Możliwe jest to tylko wtedy, gdy wcześniej została wybrana opcja "Użyj koloru niestandardowego".


Wpisz szerokość (w pikselach) wtopionej krawędzi cienia. Wtopienie krawędzi powoduje, że kolor cienia przechodzi stopniowo w kolor tła obrazka. Dzięki temu krawędzie cienia są mniej wyraźne. Aby krawędzie cienia były możliwie najostrzejsze, wpisz wartość 0.


Wybierz położenie wtopionych pikseli względem cienia. Jeśli zostanie wybrana pozycja "Do wewnątrz", wtopiony fragment zostanie umieszczony w obrębie krawędzi cienia. Pozycja "Na zewnątrz" umożliwia dodanie pikseli poza krawędziami cienia, a "Pośrodku" umieszcza w przybliżeniu tyle samo wtopionych pikseli wewnątrz co na zewnątrz krawędzi. Pozycja "Średnia" powoduje przeliczenie wszystkich pikseli na określonej szerokości i nadaje każdemu z osobna wartość koloru. W efekcie niektóre piksele są wewnątrz, a niektóre na zewnątrz. Przejścia pomiędzy kolorem cienia, a kolorem tła są łagodniejsze i przypominają gradient.


Wybierz typ krawędzi dla wtopionej części cienia. Pozycja "Proste" tworzy ostre zgięcia obiektu podczas wtapiania obszaru, a "Zaokrąglone" tworzy zaokrąglone krawędzie. Opcja ta jest niedostępna, jeśli położenie wtopionego obszaru określone będzie opcją "Średnia".


Zawiera listę gotowych ustawień cieni, które można zastosować do bieżącego cienia. Można również dodać własne ustawienia do listy "Wzorce", aby używać ich do innych obiektów i obrazków.


Otwiera okno dialogowe Zapisz wzorzec, które umożliwia dodanie bieżących ustawień w oknie dialogowym Cień obiektu do listy "Wzorce". Nazwę dla cienia można wpisać w polu "Zapisz nowy wzorzec jako".


Usuwa zaznaczone ustawienia cienia z listy "Wzorce"


Zaznacz, aby przesunięcie cienia oraz szerokość wtapiania były mierzone w procentach.


Określa nazwę dla ustawień cienia dodawanych do listy "Wzorce".


Określa liczbę pikseli zawartych we wtopionej krawędzi. Wyższa wartość powoduje utworzenie łagodniejszego efektu wtapiania między obiektem a tłem.


Wybierz rodzaj gradientu używanego przy wtapianiu obiektu. Pozycja "Proste" powoduje zwiększanie przezroczystości w równych odstępach od początku do końca wtapianego fragmentu. Pozycja "Zaokrąglone" powoduje koncentrację gradientu wokół skośnej krzywej w kształcie litery S, co prowadzi do zwiększenia natężenia efektu przezroczystości w środku wtopionego obszaru i do zmniejszenia na jego początku i końcu.


Określa szerokość efektu usunięcia aureoli. Polecenie Usuń aureolę powoduje stopniowe wtapianie obiektu w tło przez zastępowanie koloru pikseli na krawędziach obiektu kolorem tych przylegających pikseli, które nie mają koloru tła. Wyższa wartość powoduje utworzenie łagodniejszych przejść pomiędzy krawędziami obiektu a tłem.


Kliknij obiekt, który zostanie zdefiniowany jako obszar aktywny. Wszystkie obiekty w obrazku są wyświetlane na liście z tymi samymi nazwami, które pojawiają się w oknie dokowanym Obiekty.


Wpisz alternatywny tekst dla definiowanego obszaru aktywnego. Tekst ten będzie wyświetlany na przeglądarce nie obsługującej grafiki, bądź nie potrafiącej wyświetlić danego obrazka (obrazków).


Wybierz kształt obszaru aktywnego na obiekcie. Obszar ten może być wielokątem, którego kształt zbliżony jest do obiektu, prostokątem, który pokrywa pole zaznaczenia obiektu, owalem wpisanym w pole zaznaczenia obiektu albo okręgiem o promieniu równym najdłuższemu odcinkowi od środka obiektu do jego krawędzi.


Wyświetla współrzędne w pikselach obszaru aktywnego w odniesieniu do lewego górnego rogu obrazka. Pierwszy zestaw współrzędnych określa lewy górny róg obszaru. Pierwszy zestaw współrzędnych określa górną i lewą krawędź obszaru, a drugi zestaw - dolną i prawą krawędź.


Wpisz adres URL, z którym chcesz się połączyć po kliknięciu obiektu.


Wyświetla wysokość i szerokość obszaru aktywnego w pikselach.


Usuwa adres URL i komentarz odnoszące się do zaznaczonego obszaru aktywnego.


Wykorzystaj kartę "Położenie" z rolety Ustawienia narzędzia lub pasek właściwości, aby określić położenie obiektu (obiektów). Wokół obiektu (obiektów) są wyświetlane uchwyty zaznaczenia.


Wykorzystaj kartę "Rozmiar" z rolety Ustawienia narzędzia lub pasek właściwości, aby zmienić rozmiar obiektu (obiektów). Wokół obiektu (obiektów) są wyświetlane uchwyty zaznaczenia. Stopień rozciągnięcia może być kontrolowany przez przeciąganie środkowego uchwytu zaznaczenia. Aby zatwierdzić przekształcenie, kliknij dwukrotnie wewnątrz obiektu.


Naciśnij, aby zachować bieżący kształt i przezroczystość obiektów podczas ich edycji.


Wyrównuje w pionie lewe krawędzie zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje w pionie środki zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje w pionie prawe krawędzie zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje w poziomie górne krawędzie zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje w poziomie środki zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje w poziomie dolne krawędzie zaznaczonych obiektów.


Wyrównuje zaznaczone obiekty do bieżącego obiektu.


Wyrównuje zaznaczone obiekty do środka dokumentu obrazka, zgodnie z dokonanymi ustawieniami. Na przykład po zaznaczeniu pola wyboru "Do lewej", lewe krawędzie obiektu są umieszczane na środku strony.


Wyrównuje obiekty do zaznaczonych obiektów w obrazku.


Wyrównuje zaznaczone obiekty do najbliższej linii siatki. Opcja ta powoduje przesunięcie zaznaczonych obiektów tak, aby leżały one wzdłuż siatki, zgodnie z dokonanymi ustawieniami. Na przykład po zaznaczeniu pola wyboru "Do lewej", obiekty są przesuwane w taki sposób, że ich lewe krawędzie układają się wzdłuż najbliższego punktu siatki.


Rozkłada zaznaczone obiekty w poziomie, ustalając równe odległości między ich lewymi krawędziami.


Rozkłada zaznaczone obiekty w poziomie, ustalając równe odległości między ich środkami.


Rozkłada zaznaczone obiekty w poziomie, ustalając równe odległości między nimi.


Rozkłada zaznaczone obiekty w poziomie, ustalając równe odległości między ich prawymi krawędziami.


Zaznaczenie tego pola wyboru powoduje rozłożenie zaznaczonych obiektów w pionie, ustalając równe odległości między ich górnymi krawędziami.


Rozkłada zaznaczone obiekty w pionie, ustalając równe odległości między ich środkami.


Rozkłada zaznaczone obiekty w pionie, ustalając równe odległości między nimi.


Rozkłada zaznaczone obiekty w pionie, ustalając równe odległości między ich dolnymi krawędziami.


Rozkłada zaznaczone obiekty w obszarze prostokąta, który je otacza po ich zaznaczeniu.


Rozkłada zaznaczone obiekty w obszarze okna obrazka.


Wyświetla nazwę obiektu. Można zmienić nazwę obiektu, wpisując w tym polu nową nazwę.


Lista "Scalanie" umożliwia wybranie sposobu, w jaki będą łączone kolory obiektu oraz kolory obrazka stanowiącego tło podczas scalania obiektu z tłem. Podgląd rezultatu użycia każdego z trybów scalania można obejrzeć bezpośrednio w oknie obrazka. Można wybierać kolejne tryby scalania i oglądać zaznaczony obiekt w oknie obrazka. Jeżeli któryś z trybów ma zostać zastosowany, należy z menu Obiekty wybrać polecenie Połącz, a następnie wskazać polecenie Połącz obiekty z tłem.


Ustawia ogólną wartość krycia dla zaznaczonego obiektu. Wartość krycia obiektu można zmienić na dwa sposoby: przesuwając suwak lub wpisując wartość w polu "Krycie".


Zaznacz, aby wyświetlić obiekt w oknie obrazka. Jeżeli to pole wyboru nie jest zaznaczone, obiekt jest ukryty.


Zaznacz, aby obciąć bieżący obiekt do jego obiektu nadrzędnego. Po obcięciu obiektu do jego obiektu nadrzędnego obok ikony obiektu nadrzędnego w oknie dokowanym Obiekty pojawia się ikona spinacza.


Włącza maskę przypinaną obiektu. Jeżeli to pole nie jest zaznaczone, maska przypinana jest chwilowo usuwana z bieżącego obrazka. Po wyłączeniu maski przypinanej można edytować obiekt bezpośrednio w oknie obrazka, ale nie można wtedy edytować maski przypinanej.


Zaznacz, aby dołączyć maskę przypinaną do obiektu. Wszelkie zmiany dokonane w przezroczystości obiektu mają również wpływ na maskę przypinaną, jeśli jest ona dołączona do obiektu.


Przywraca wszystkie wartości do ich domyślnych ustawień.


Wyświetla nazwę aplikacji oraz nazwę aktualnie otwartego pliku. Pasek tytułu zawiera także przyciski "Minimalizacja", "Maksymalizacja" oraz "Zakończ", które umożliwiają wyświetlenie i ukrycie okna aplikacji lub zakończenie pracy z aplikacją.


Zmniejsza okna aplikacji lub obrazka do ikon, które są wyświetlane na dole ekranu. Aby przywrócić okno do jego poprzedniego rozmiaru i położenia, należy kliknąć dwukrotnie ikonę.


Przywraca zminimalizowane okno do jego poprzedniego rozmiaru i położenia. Można również przywrócić okno do poprzedniego rozmiaru i położenia, wybierając polecenie Przywróć z menu sterującego tego okna.


Wyświetla szereg menu, które zawierają listy odpowiednich poleceń oraz operacji aplikacji. Wśród menu programu Corel PHOTO-PAINT znajdują się: Plik, Edycja, Widok, Obrazek, Efekty, Maska, Obiekt, Film, Narzędzia, Okno oraz Pomoc.


Obszar dokowania dla pasków narzędzi oraz paska właściwości. Można dokować dowolny pasek narzędzi lub pasek właściwości, klikając i przeciągając jego pasek tytułu do górnej części okna aplikacji. Standardowy pasek narzędzi jest domyślnie umieszczony w górnej części okna aplikacji.


Obszar dokowania dla pasków narzędzi oraz paska właściwości. Można dokować dowolny pasek narzędzi lub pasek właściwości, klikając i przeciągając jego pasek tytułu do lewej lub prawej części okna aplikacji. Przybornik jest domyślnie umieszczony po lewej stronie okna aplikacji.


Wyświetla informację dotyczącą skrótu klawiaturowego związanego z aktualnie wykonywanym zadaniem. Na pasku stanu również wyświetlona jest informacja na temat aktywnego polecenia, przycisku lub narzędzia.


Wyświetla całkowitą ilość wolnego miejsca na dyskach z plikami wymiany, które zostały zdefiniowane dla tymczasowego przechowywania plików. Dyski z plikami wymiany można wybierać za pomocą polecenia Opcje z menu Narzędzia.


Wyświetla ilość pamięci RAM zarezerwowanej dla obrazków otwieranych i edytowanych w programie Corel PHOTO-PAINT. Ilość tej pamięci można określić za pomocą polecenia Opcje z menu Narzędzia.


Przełącza bieżące kolory farby i papieru. Kolor farby staje się kolorem papieru, a kolor papieru staje się kolorem farby.


Wyświetla bieżący kolor farby. Należy kliknąć dwukrotnie tę próbkę koloru, aby otworzyć okno dialogowe Kolor farby.


Wyświetla bieżący kolor papieru. Należy kliknąć dwukrotnie tę próbkę koloru, aby otworzyć okno dialogowe Kolor papieru.


Wyświetla bieżący kolor wypełnienia. Należy kliknąć dwukrotnie tę próbkę koloru, aby otworzyć okno dialogowe Wybierz wypełnienie.


Wyświetla ikonę skojarzoną z bieżącym trybem maski: "Normalny", "Dodawanie", "Odejmowanie" lub "XOR". Tryb maski można wybrać korzystając z pasków narzędzi lub menu Maska.


Wyświetla ikonę, jeżeli maska jest obecna w oknie obrazka.


Wyświetla ikonę, jeżeli włączona jest symetria dla narzędzi pędzla.


Wyświetla domyślne kolory farby, papieru oraz wypełnienia w próbkach koloru farby, koloru papieru oraz wypełnienia na pasku stanu.


Wyśwetla nazwę bieżącego obszaru roboczego i dostępnych obszarów roboczych.


Naciśnij ten przycisk, aby wyświetlić okno dialogowe Nowy obszar roboczy, w którym będzie można podać nazwę nowego obszaru roboczego.


Po naciśnięciu tego przycisku obszar roboczy podświetlony na liście "Dostępne obszary robocze" stanie się nowym, bieżącym obszarem roboczym.


Usuwa obszar roboczy podświetlony na liście "Dostępne obszary robocze".


Wpisz nazwę nowego obszaru roboczego. Zostanie on dodany do listy "Dostępne obszary robocze" na karcie "Obszar roboczy".


Wyświetla listę dostępnych obszarów roboczych, których można użyć jako podstawy do utworzenia nowego obszaru roboczego.


Podaj opis, charakteryzujący nowy obszar roboczy.


Zaznacz to pole wyboru, aby po otworzeniu programu Corel PHOTO-PAINT domyślnie stosować nowy obszar roboczy.


Wybierz jednostki miary linijki poziomej i pionowej we wszystkich obrazkach. Wybrane jednostki będą również używane przy stosowaniu transformacji obiektu i maski za pomocą narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski", a także przez polecenie Informacje o obrazku z menu Obrazek oraz przez narzędzie "Kadrowanie".

Jednostki można również wybrać w oknie dialogowym Ustawienia siatki i linijek. To okno umożliwia ustawienie różnych jednostek linijki poziomej i pionowej. Wybrane jednostki będą stosowane tylko do linijek aktywnego obrazka. Jednostki wybrane w oknie dialogowym Opcje stosowaną są zarówno do aktywnego obrazka, jak i wszystkich nowych obrazków.


Wpisz odległość w pikselach, o jaką mają być przesuwane markizy obiektów i masek przy naciśnięciu klawisza strzałki.


Wpisz wielokrotność odległości podsuwania, jaka ma być stosowana przy przesuwaniu markiz obiektów i masek poprzez przytrzymanie klawisza "Shift" i naciśnięcie klawisza strzałki.


Określa współczynnik powiększenia stosowany podczas otwierania plików w oknie obrazka programu Corel PHOTO-PAINT. Domyślna wartość wynosi 100% i jest zalecana w przypadku wolnych kart grafiki. Jeżeli użytkownik posiada szybką kartę grafiki, to zalecana jest opcja "Najlepsze dopasowanie", tak by zawsze był widoczny cały obrazek.


To pole umożliwia wybór jednego z czterech okien dialogowych, które będzie automatycznie wyświetlane podczas uruchamiania programu Corel PHOTO-PAINT. Domyślnie podczas każdego uruchamiania aplikacji jest wyświetlany ekran powitalny. Umożliwia on między innymi rozpoczęcie pracy z nowym obrazkiem lub otworzenie już istniejącego. Jeżeli program Corel PHOTO-PAINT będzie wykorzystywany głównie do edycji obrazków, to można wybrać, aby po uruchamianiu aplikacji było wyświetlane okno dialogowe Otwórz obrazek.


Umożliwia wybór wyglądu wskaźnika myszy podczas używania narzędzi w oknie obrazka. Narzędzia "Wskaźnik obiektów" i "Tekst" zawsze zachowują domyślny kształt.

Kształt

Wyświetla bieżący kształt i rozmiar końcówki narzędzia, które są różne w zależności od wybranego narzędzia. Jeżeli na przykład zostanie wybrane narzędzie "Efekty", to wskaźnik myszy będzie odzwierciedlać bieżący kształt końcówki opierając się na ustawieniach wybranych dla tego narzędzia na jego pasku właściwości albo w rolecie Ustawienia narzędzia.

Narzędzie

Wyświetla wskaźnik o wyglądzie odzwierciedlającym wybrane narzędzie. Jeżeli na przykład zostanie wybrane narzędzie "Malowanie", to wskaźnik będzie miał wygląd miniaturowego pędzla.

Krzyżowy

Wyświetla wskaźnik krzyżowy, umożliwiający precyzyjne zastosowanie narzędzia na rysunku.


Zaznacz to pole wyboru, aby w przypadku wszystkich narzędzi wykorzystujących pędzel wyświetlany wskaźnik myszy miał kształt i bieżący rozmiar pędzla. Ta opcja ignoruje opcje "Narzędzie" i "Krzyżowy" wybrane z listy "Typ wskaźnika" tylko dla narzędzi pędzla. Narzędzia pędzla to "Malowanie", "Efekty", "Klonowanie", "Pędzel przezroczystości obiektów", "Pędzel maski", "Cofanie lokalne", " Zamiana kolorów" i "Gumka".


Zaznacz to pole wyboru, aby dopuścić wykonywanie wielu operacji w trybie Windows jednocześnie. W przypadku zaznaczenia tego pola wyboru zostanie udostępnione polecenie Postęp, umożliwiające ustawianie priorytetów dla różnych zadań.


Zaznacz to pole wyboru, aby spowodować wyświetlanie komunikatu proszącego o potwierdzenie zmian dokonanych na obrazku za pomocą narzędzi. Ten komunikat zostanie wyświetlony w przypadku edycji obrazka takimi narzędziami, jak "Tekst" i "Wypełnienie gradientowe". Jeżeli to pole wyboru nie zostanie zaznaczone, zmiany zostaną wprowadzone na stałe w momencie dokonania. Można będzie je cofnąć tylko za pomocą poleceń Cofnij i Lista cofnięć z menu Edycja.


Zaznacz to pole wyboru, aby w przypadku otwierania obrazka przeznaczonego tylko do odczytu został wyświetlony stosowny komunikat. Plików przeznaczonych tylko do odczytu nie można zapisać, ponieważ spowodowałoby to zastąpienie istniejącego obrazka. Można jednak dokonać zmian w takim pliku, a następnie zapisać go za pomocą polecenia Zapisz jako, podając inną nazwę i/lub inny folder. Wówczas oryginalny plik nie zostanie zmodyfikowany.


Zaznacz to pole wyboru, aby w przypadku otwierania w programie Corel PHOTO-PAINT 8 plików kolorowych w formacie Corel PHOTO-PAINT 6 RGB .CPT zostało wyświetlone stosowne ostrzeżenie. Program Corel PHOTO-PAINT 8 stosuje nowszy system zarządzanie kolorami, który w procesie konwersji może zmienić kolory w starszych plikach .CPT.


Zaznacz to pole wyboru, aby po zmianie rozmiaru/rozdzielczości obrazka, jego obcięciu lub innej zmianie jego rozmiarów okno obrazka zostało dopasowane do rozmiaru obrazka. W ten sposób eliminuje się ramkę powstającą wokół obrazka po zmianie jego rozmiaru.


Zaznacz to pole wyboru, aby za każdym razem, gdy wskaźnik myszy znajdzie się nad narzędziem lub przyciskiem, została wyświetlona etykieta z nazwą tego elementu interfejsu.


Zaznacz to pole wyboru, aby program Corel PHOTO-PAINT pamiętał, gdzie użytkownik umieścił każde okno dialogowe i która karta została wyświetlona. Przy następnym otwarciu okna dialogowe zostaną wyświetlone tam, gdzie użytkownik je ostatnio umieścił, a nie w domyślnym położeniu na środku ekranu. Zostanie też wyświetlona ostatnio używana karta okna dialogowego.


Wpisz wartość określającą dozwolone przekroczenie obszaru widoku przy użyciu pasków przewijania.


Wybierz kolor prowadnic, których parametry określa się za pomocą polecenia Ustawienia prowadnic. W tym celu kliknij selektor kolorów i wybierz odpowiedni kolor. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru.


Wybierz kolor siatki, której parametry określa się za pomocą polecenia Ustawienia siatki i linijek. W tym celu kliknij selektor kolorów i wybierz odpowiedni kolor. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru.


Wybierz kolor nakładki maski, używany do wyświetlania maski w oknie obrazka i oknie dialogowym Maska kolorów. W tym celu kliknij selektor kolorów i wybierz odpowiedni kolor. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru.


Umożliwia wyświetlenie okna kalibracji linijek ekranowych. Aby przeprowadzić kalibrację, należy przyłożyć do ekranu przezroczystą, plastikową linijkę, a następnie dopasowywać wartości pikseli w poziomie i w pionie do momentu, aż wskazania linijek ekranowych będą się pokrywać ze wskazaniami plastikowej linijki. Daje to gwarancję, że odległości na ekranie będą odpowiadać rzeczywistym.


Steruje czułością polecenia Przyciągaj do prowadnic. Należy podać wartość w pikselach. Jeżeli polecenie Przyciągaj do prowadnic będzie aktywne, to umieszczenie obiektu w określonej odległości od prowadnicy spowoduje jego przyciągnięcie.


Wybierz styl siatki. Siatka może mieć postać poziomych i pionowych linii ciągłych, linii przerywanych lub punktów w miejscach przecięcia linii siatki. Aby siatka była widoczna, wybierz polecenie Siatka z menu Widok.


Wybierz kolor markiz maski. W tym celu kliknij selektor kolorów i wybierz odpowiedni kolor. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru.


Wybierz kolor markiz obiektu. W tym celu kliknij selektor kolorów i wybierz odpowiedni kolor. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru.


Wybierz kolory desenia w kratkę, reprezentującego przezroczystość. W tym celu kliknij selektory kolorów i wybierz dwa kolory składowe desenia. Naciśnięcie przycisku "Inne" umożliwia wyświetlenie innych kolorów lub utworzenie własnego koloru. Deseń przezroczystości jest wyświetlany w oknie obrazka w przypadku ukrycia tła obrazka w rolecie Obiekty.


Wyświetla kolory wybrane dla desenia w kratkę, reprezentującego przezroczystość w oknie obrazka. Przezroczystość jest wyświetlana w przypadku ukrycia tła obrazka za pomocą elementów sterujących rolety Obiekty.


Umożliwia precyzyjne określenie położenia markiz maski dla zaznaczeń maski, które zostały wtopione. Wybierz wartość progu od 1 do 255. Wartość 255 spowoduje umieszczenie markizy maski na najbardziej przezroczystych pikselach we wtopionej krawędzi zaznaczenia, które są równocześnie najbardziej wewnętrznymi pikselami tej krawędzi. Wartość 1 spowoduje umieszczenie markizy maski na najmniej przezroczystych pikselach we wtopionej krawędzi zaznaczenia, czyli na najbardziej zewnętrznych pikselach tej krawędzi.


Umożliwia precyzyjne określenie położenia markiz obiektu na obiektach, do których zastosowano wtapianie. Wybierz wartość od 1 do 255. Wartość 255 spowoduje umieszczenie markizy na najbardziej zewnętrznych pikselach obiektu, które są nieprzezroczyste, czyli nie zostały zmienione w procesie wtapiania obiektu. Wartość 1 spowoduje umieszczenie markizy na najbardziej zewnętrznych pikselach obiektu, które zostały zmienione w procesie wtapiania.


Zaznacz to pole wyboru, aby przy pracy w systemie Windows w trybie 256 kolorów używać standardowej palety kolorów Windows.


Zaznacz to pole wyboru, aby przy wyświetlaniu kanałów kolorów w rolecie Kanały i w oknie obrazka były stosowane odpowiadające im kolory. Usunięcie zaznaczenia spowoduje wyświetlanie kanałów kolorów w skali szarości.


To pole służy do dopasowania jednostki miary poziomej linijki z jej rzeczywistą długością. W tym celu należy przyłożyć przezroczystą, plastikową linijkę do poziomej linijki na ekranie i tak zwiększyć lub zmniejszyć wartość w tym polu, aby jednostka na ekranie pokrywała się z jednostką na przyłożonej do niego linijce. Kalibrację ekranu można przeprowadzić w calach lub centymetrach. Aby zmienić jednostkę, należy wrócić do okna dialogowego Opcje, naciskając przycisk "Anuluj", a następnie z karty "Ogólne" wybrać nową jednostkę.


To pole służy do dopasowania jednostki miary pionowej linijki z jej rzeczywistą długością. W tym celu należy przyłożyć przezroczystą, plastikową linijkę do pionowej linijki na ekranie i tak zwiększyć lub zmniejszyć wartość w tym polu, aby jednostka na ekranie pokrywała się z jednostką na przyłożonej do niego linijce. Kalibrację ekranu można przeprowadzić w calach lub centymetrach. Aby zmienić jednostkę, należy wrócić do okna dialogowego Opcje, naciskając przycisk "Anuluj", a następnie z karty "Ogólne" wybrać nową jednostkę.


Zaznacz to pole wyboru, aby okno dialogowe skanowania, skojarzone ze sterownikiem TWAIN, zostało automatycznie zamknięte po zakończeniu skanowania obrazka. Usunięcie zaznaczenia spowoduje wyświetlanie okna dialogowego sterownika TWAIN na ekranie do momentu zamknięcia przez użytkownika.


Zaznacz to pole wyboru, aby co określony czas obrazek był automatycznie zapisywany lub zapisywany do punktu odniesienia.


To pole określa, co jaki czas obrazek będzie automatycznie zapisywany lub zapisywany do punktu odniesienia.


Zaznacz tę opcję, aby podczas automatycznego zapisu plik został zapisany jako punkt odniesienia. W pliku punktu odniesienia jest tymczasowo zapisywany obrazek w bieżącym stanie, ale plik ten nie zastępuje pliku z obrazkiem zapisanego na dysku. Wybierając polecenie Przywróć do punktu odniesienia z menu Edycja, można powrócić do wersji obrazka zapisanej jako punkt odniesienia. Jeżeli ta opcja zostanie zaznaczona, to punkt odniesienia obrazka będzie aktualizowany po upływie czasu określonego w polu powyżej.


Zaznacz tę opcję, aby podczas automatycznego zapisu plik z obrazkiem został zapisany na dysku, zastępując już zapisaną wersję. Nastąpi to za każdym razem po upływie czasu określonego w polu powyżej.


Zaznacz to pole wyboru, aby za każdym razem po upływie określonego czasu był wyświetlany komunikat dla potwierdzenia automatycznego zapisu.


Zaznaczenie tego pola wyboru spowoduje tworzenie kopii zapasowych obrazków i ich aktualizację za każdym razem, kiedy obrazek będzie zapisywany. Pliki z kopią zapasową są zapisywane z takim samym rozszerzeniem, jak oryginalny plik, więc należy je zapisać w innym folderze.


Wyświetla folder, w którym będą zapisywane kopie zapasowe obrazków. Aby zmienić folder, zaznacz to pole wyboru, kliknij wewnątrz pola tekstowego i wpisz pełną ścieżkę foldera, w którym mają być zapisywane kopie zapasowe obrazków.


Umożliwia przeglądanie wszystkich dysków i folderów w celu znalezienia foldera dla kopii zapasowej.


Wybierz dysk i folder używane jako podstawowy dysk roboczy. Na dyskach roboczych przechowywane są obecnie nie używane pliki tymczasowe.


Wybierz dysk i folder używane jako dodatkowy dysk roboczy. Na dyskach roboczych przechowywane są obecnie nie używane pliki tymczasowe.


Wyświetla ilość pamięci RAM dostępnej w systemie.


Wpisz maksymalną procentową ilość dostępnej pamięci, która ma zostać zarezerwowana dla obrazków tworzonych i poddawanych edycji w programie Corel PHOTO-PAINT. Po wpisaniu wartości procentowej odpowiadająca jej ilość pamięci zostanie wyświetlona z prawej strony pola.


Po naciśnięciu tego przycisku program Corel PHOTO-PAINT będzie automatycznie rezerwował pamięć RAM na potrzeby otwieranych i poddawanych edycji obrazków.


Zaznacz to pole wyboru, aby było dostępne polecenie Cofnij. W przypadku usunięcia zaznaczenia z tego pola to polecenie będzie nieaktywne, a więc niedostępne. Polecenia Cofnij używa się w celu cofnięcia ostatnio wykonanego polecenia. Polecenie Cofnij znajduje się w menu Edycja.


Zaznacz to pole wyboru, aby było dostępne polecenie Lista cofnięć. Ta opcja wymaga większej ilości pamięci systemowej. Polecenie Lista cofnięć, znajdujące się w menu Edycja, umożliwia cofnięcie kilku kolejnych czynności wykonanych ostatnio na obrazku.


Wpisz liczbę czynności, które będzie można cofnąć poleceniem Cofnij. Przy każdym użyciu tego polecenia cofana jest jedna czynność. Jego wielokrotne użycie pozwala cofnąć kilka z ostatnio wykonanych czynności. Maksymalna liczba poziomów cofania wynosi 30. Należy pamiętać, że im większa liczba poziomów, tym więcej potrzeba pamięci na dysku roboczym na śledzenie zmian stanu obrazka podczas jego edycji.


Wyświetla listę folderów z modułami dodatkowymi. Za pomocą przycisków "Dodaj" i "Usuń", znajdujących się po prawej stronie tego okna, można wstawić nowy katalog lub usunąć wstawiony folder.


Otwiera okno dialogowe Wybierz folder dla modułów dodatkowych, w którym można wybrać moduł dodatkowy z domyślnego katalogu. Jeżeli moduły zostały umieszczone na innym dysku lub w innym katalogu, to również można je wybrać za pomocą tego pola dialogowego.


Usuwa folder podświetlony na liście z folderami modułów dodatkowych.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru moduły dodatkowe będą inicjowane przy uruchamianiu programu Corel PHOTO-PAINT. W przeciwnym wypadku moduły dodatkowe zostaną zainicjowane dopiero po kliknięciu menu Efekty podczas następnej sesji Corel PHOTO-PAINT. Ten proces może potrwać kilka minut.


Wyświetla dostępne paski narzędzi. Aby uaktywnić pasek narzędzi, zaznacz pole wyboru po jego lewej stronie. Aby zmienić nazwę paska narzędzi, kliknij pole z jego nazwą.


Naciśnij ten przycisk, aby utworzyć nowy pasek narzędzi. Nowy pasek narzędzi zostanie dodany jako ostatnia pozycja listy, a przy odpowiadającym mu polu wyboru zostanie wyświetlony migający kursor, który umożliwi wpisanie nazwy nowego paska. Aby dodać przyciski do nowego paska narzędzi, kliknij kategorię "Dostosowanie".


Użyj tego przycisku, aby przywrócić wybranemu paskowi narzędzi domyślną konfigurację. Jeżeli zostanie wybrany niestandardowy pasek narzędzi utworzony przez użytkownika, za pomocą tego przycisku można go będzie usunąć.


Zmieniając położenie tego suwaka, wybierz odpowiedni rozmiar przycisków na pasku narzędzi: mały, średni lub duży.


Zmieniając położenie tego suwaka, zmień szerokość krawędzi wokół przycisków na paskach narzędzi.


Zaznacz to pole wyboru, aby nazwy pływających pasków narzędzi były wyświetlane na ich paskach tytułu.


Zaznacz to pole wyboru, aby pod każdym przyciskiem paska narzędzi została wyświetlona jego nazwa.


Wyświetla dostępne polecenia. Aby otworzyć kategorię poleceń, kliknij ją dwukrotnie.


Wyświetla kombinację klawiszy, która ma zostać przypisana do polecenia. W celu dokonania poprawek użyj klawisza "Backspace".

Dozwolone są maksymalnie cztery poziomy naciśnięć klawiszy. Na przykład kombinację "Ctrl"+"Alt"+"1", "2", "3", "4" osiąga się poprzez przytrzymanie klawiszy "Ctrl" i "Alt", a następnie naciśnięcie po kolei klawiszy "1", "2", "3" i "4".


Wyświetla ewentualne polecenia przypisane do podanej kombinacji klawiszy. Ta sama kombinacja nie może odpowiadać więcej niż jednemu poleceniu.


Automatycznie zastępuje stare przypisanie kombinacji klawiszy nowym.


Usuwa starą kombinację klawiszy przypisaną do polecenia i monituje o przypisanie nowej kombinacji do polecenia.


Wyświetla ewentualne istniejące klawisze skrótu dla bieżącego polecenia.


Z listy "Tabela" wybierz tabelę, w której mają zostać dokonane zmiany.


Przypisuje nową kombinację klawiszy do bieżącego polecenia.


Usuwa zaznaczone klawisze skrótu.


Przywraca przypisaniom klawiszy domyślne ustawienia.


Naciśnij ten przycisk, aby wyświetlić okno dialogowe Kawisze skrótów, umożliwiające zapisanie klawiszy skrótu w postaci pliku tekstowego lub ich bezpośredni wydruk na drukarce.


Wyświetla pełną listę klawiszy skrótu, pokazując polecenia programu i przypisane do każdego z nich kombinacje klawiszy.


Naciśnij ten przycisk, aby zapisać listę klawiszy skrótu.


Naciśnij ten przycisk, aby wydrukować listę klawiszy skrótu.


Podaje krótki opis wybranego skrótu.


Wyświetla ewentualne polecenia przypisane do podanej kombinacji klawiszy. Ta sama kombinacja nie może odpowiadać więcej niż jednemu poleceniu.


Dodaje wybrane polecenie do menu.


Usuwa wybrane polecenie z menu.


Wstawia w menu linię rozdzielającą pod obecnie zaznaczoną pozycją.


Dodaje nowe menu.


Przesuwa bieżące menu lub pozycję menu do góry.


Przesuwa bieżące menu lub pozycję menu w dół.


Przywraca oryginalne ustawienia karty "Menu".


Wyśwetla listę menu, które można dostosować.


Wyświetla bieżącą strukturę menu. Podwójne kliknięcie menu lub podmenu spowoduje jego otworzenie.


Podaje krótki opis wybranego polecenia.


Wyświetla dostępne paski narzędzi. Aby uaktywnić pasek narzędzi, zaznacz pole wyboru po jego lewej stronie. Aby zmienić nazwę paska narzędzi, kliknij pole z jego nazwą.


Wybierz pasek właściwości z tej listy. Zostaną w nim uwzględnione zmiany dokonane w pasku narzędzi.


Podaje krótki opis wybranego polecenia z paska narzędzi.


Wyświetla przyciski poleceń dla bieżącej kategorii poleceń. Kliknij przycisk, aby zobaczyć jego opis. Przeciągając przycisk, możesz go dodać do dowolnego paska narzędzi na ekranie.


Umożliwia zmianę wyświetlania przycisków na pasku narzędzi, tak że zamiast map bitowych zostanie wyświetlony tekst.


Tekst znajdujący się w tym polu zostanie wyświetlony na pasku narzędzi zamiast mapy bitowej. Można zmienić ten tekst w dowolny sposób.


Umożliwia zmianę map bitowych wyświetlanych na przyciskach pasków narzędzi. Do zmiany wyglądu mapy bitowej służą wyświetlone elementy sterujące.


Umożliwia zmianę wyglądu mapy bitowej wyświetlonej w oknie podglądu. W tym celu kliknij próbkę kolorów na palecie kolorów, a następnie kliknij w oknie podglądu lewym przyciskiem myszy.


Kliknij kolor na jednej z dwóch palet kolorów, a następnie w oknie podglądu kliknij lewym przyciskiem myszy kwadrat siatki, aby nadać mu wybrany kolor, albo kliknij kwadrat siatki prawym przyciskiem myszy, aby wymazać nadany kolor.


Naciśnij przycisk "Przywróć ustawienia domyślne", aby spowodować cofnięcie wszystkich dokonanych modyfikacji przycisku.


Przełącza pomiędzy szerokimi i wąskimi pojemnikami z kolorami.


Przełącza pomiędzy dużymi i małymi pojemnikami z kolorami.


Określa liczbę wyświetlanych rzędów kolorów, jeśli paleta kolorów jest zakotwiczona.


Zmienia skutek kliknięcia prawym przyciskiem myszy pojemnika z kolorem na palecie.


Wyświetla rolety i grupy rolet rozmieszczanych po lewej stronie ekranu.


Przenosi bieżącą roletę lub grupę rolet z prawej do lewej listy.


Przenosi bieżącą roletę lub grupę rolet z lewej do prawej listy.


Dodaje do prawej listy nową, pustą grupę rolet.


Wyświetla rolety i grupy rolet rozmieszczanych po prawej stronie ekranu.


Określa konfigurację rolet, która zostanie wyświetlona przy uruchamianiu programu.


Wyświetla zaznaczoną prowadnicę. Po wyświetleniu prowadnicy w tym polu można dokonać jej edycji za pomocą narzędzi umieszczonych z prawej strony. Wartość wyświetlona w tym polu reprezentuje położenie prowadnicy względem punktu "0" na pionowej linijce. Aby dodać prowadnicę, wpisz odpowiednią wartość i nacisnąć przycisk "Dodaj".


Wyświetla listę istniejących prowadnic poziomych. Aby dokonać edycji prowadnicy, musisz ją wcześniej zaznaczyć na tej liście.


Umożliwia wybór jednostki stosowanej do ustalania położenia prowadnicy wyświetlonej w polu z lewej strony.


Zaznacz to pole wyboru, aby prowadnice były wyświetlane w oknie obrazka. Usunięcie zaznaczenia z tego pola spowoduje ukrycie wszystkich prowadnic.


Zaznacz to pole wyboru, aby obiekty tworzone lub przenoszone w pobliżu prowadnic były automatycznie ustawiane wzdłuż nich.


Dodaje prowadnicę w miejscu określonym w polu znajdującym się w lewym górnym rogu tego okna dialogowego. Jeżeli w tym polu nie jest wyświetlona żadna wartość, to ten przycisk jest nieaktywny.


Przenosi zaznaczoną prowadnicę do miejsca określonego w polu znajdującym się w lewym górnym rogu tego okna dialogowego. Jeżeli w tym polu nie jest wyświetlona żadna wartość, to ten przycisk jest nieaktywny.


Usuwa zaznaczoną prowadnicę.


Usuwa wszystkie prowadnice poziome z aktywnego rysunku.


Wyświetla zaznaczoną prowadnicę. Po wyświetleniu prowadnicy w tym polu można dokonać jej edycji za pomocą narzędzi umieszczonych z prawej strony. Wartość wyświetlona w tym polu reprezentuje położenie prowadnicy względem punktu "0" na poziomej linijce. Aby dodać prowadnicę, wpisz odpowiednią wartość i nacisnąć przycisk "Dodaj".


Wyświetla listę istniejących prowadnic pionowych. Aby dokonać edycji prowadnicy, musisz ją wcześniej zaznaczyć na tej liście.


Zaznacz tę opcję w celu ustawienia odstępu między punktami siatki wyrażonego jako liczba punktów siatki przypadających na jednostkę odległości w poziomie i w pionie. Na przykład jeżeli punkty siatki mają być umieszczone w odległości 0,1 cala od siebie, wpisz wartość gęstości równą 10 punktów na cal.


Zaznacz tę opcję w celu ustawienia odstępu między punktami siatki przez wpisanie dokładnej wartości odstępu. Na przykład jeżeli punkty siatki mają być umieszczone w odległości 0,1 cala od siebie, wpisz wartość 0,1.


W tym polu można określić odległość między punktami siatki w poziomie.


W tym polu można określić odległość między punktami siatki w pionie.


Zaznacz to pole wyboru, aby siatka była wyświetlana w oknie rysowania. Usunięcie zaznaczenia z tego pola spowoduje ukrycie siatki.


Zaznacz to pole wyboru, aby rysowane i przenoszone obiekty były automatycznie umieszczane wzdłuż linii siatki.


W tym polu można określić liczbę punktów siatki przypadającą na jednostkę odległości w poziomie.


W tym polu można określić odległość pomiędzy punktami siatki w pionie.


Umożliwia wybór jednoski miary stosowanej do poziomej linijki.


Umożliwia wybór jednoski miary stosowanej do pionowej linijki.


Umożliwia przesunięcie początku linijki w poziomie. Początek linijki to punkt, w którym zbiegają się punkty "0" poziomej i pionowej linijki. Na przykład wpisanie wartości 1 cala spowoduje przesunięcie początku o cal w prawo. Wpisanie wartości ujemnej spowoduje przesunięcie początku w lewo.


Umożliwia przesunięcie początku linijki w pionie. Początek linijki to punkt, w którym zbiegają się punkty "0" poziomej i pionowej linijki. Na przykład wpisanie wartości 1 cala spowoduje przesunięcie początku o cal w dół. Wpisanie wartości ujemnej spowoduje przesunięcie początku w górę.


Zaznacz to pole wyboru, aby linijki zostały wyświetlone.


Jeżeli stosowaną jednostką linijki jest cal, to za pomocą tej listy można określić liczbę odstępów podziałki ("kresek") przypadających na linijce na jeden cal.


Zaznacz to pole wyboru, aby na linijkach były wyświetlane wartości ułamkowe. Jeżeli to pole nie zostanie zaznaczone, na linijkach będą wyświetlane wartości dziesiętne.


Lista wszystkich plików obrazków przeznaczonych do edycji za pomocą jednego lub kilku skryptów.


Lista wszystkich skryptów wybranych do zastosowania dla pliku obrazka zaznaczonego na liście powyżej. Jeżeli na tej liście obrazków zaznaczysz więcej plików niż jeden, to lista skryptów będzie pusta, ponieważ nie wiadomo, jaką listę skryptów wyświetlić. Aby zobaczy wszystkie skrypty wybrane do zastosowania, na liście obrazków każdorazowo można zaznaczyć tylko jeden plik obrazka.


W tej części okna dialogowego można zdecydować o czynnościach, jakie zostaną wykonane po edycji obrazków za pomocą skryptów. Można plikami obrazków po edycji zastąpić oryginalne pliki, można również pliki po edycji zapisać do nowego foldera lub jako nowy typ itp.

Można także skorzystać z funkcji grupowej konwersji plików do formatu wybieranego na liście. Każdy plik obrazka z górnej listy tego okna dialogowego zostanie zapisany zgodnie z określonym typem. Nie będzie nawet konieczne zastosowanie skryptu.


Zaznacz to pole wyboru, aby po edycji za pomocą skryptów wszystkie pliki obrazków zostały zamknięte. Jeżeli w polu "Po zakończeniu" została zaznaczona pozycja "Nie zapisuj", nie używaj tej opcji. W przeciwnym wypadku wszystkie zmiany w obrazkach dokonane za pomocą skryptów zostaną utracone.


Umożliwia przeglądanie wszystkich dostępnych dysków i folderów w celu znalezienia foldera do zapisywania plików obrazków.


Wyświetla położenie foldera, w którym jest zapisany skrypt.


Z tej listy wybierz typ pliku, przy użyciu którego zostaną zapisane pliki obrazków. Ta opcja jest dostępna tylko w przypadku wybrania pozycji "Zapisz w innym formacie" z listy "Po zakończeniu".


Naciśnij ten przycisk, aby dodać pliki obrazków do listy obrazków, które zostaną poddane edycji za pomocą skryptów.


Naciśnij ten przycisk, aby usunąć pliki obrazków zaznaczone na liście po lewej stronie.


Tym przyciskiem możesz dodać skrypty, które zostaną zastosowane do pliku obrazka zaznaczonym na powyższej liście. Dodane skrypty zostaną wyświetlone na liście skryptów w oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe.


Usuwa zaznaczone pliki skryptów z listy skryptów po lewej stronie.


Otwiera okno dialogowe Opcje, które umożliwia dostosowanie parametrów programu Corel PHOTO-PAINT.


Z tym elementem nie jest skojarzone żadne hasło Pomocy.


Z tym elementem nie jest skojarzone żadne hasło Pomocy.


Umożliwia uruchomienie kilku skryptów po kolei na jednym lub kilku obrazkach. Za pomocą tego polecenia można również uruchomić jeden skrypt na serii obrazków. Należy wybrać obrazki do edycji, a następnie do każdego z nich przypisać jeden lub kilka skryptów. Polecenie Przetwarzanie wsadowe pozwala również na zapisanie kilku plików w innym formacie bez konieczności rejestrowania skryptu.


Otwiera Edytor Corel SCRIPT. Edytor Corel Script jest narzędziem do tworzenia i edycji plików ze skryptami Corel SCRIPT. Są w nim dostępne funkcje testowania, analizy i uruchamiania plików skryptów. Pliki skryptów Corel SCRIPT nie zawierają skompilowanych składników binarnych. Przed wykonaniem skryptu następuje jego wewnętrzna kompilacja do pliku programu.


Umożliwia sterowanie wykorzystaniem zasobów komputera podczas uruchamiania kilku operacji jednocześnie w programie Corel PHOTO-PAINT (praca wielozadaniowa). To polecenie otwiera okno dialogowe Postęp, w którym można przypisać więcej zasobów dla określonego zadania w celu maksymalnego podniesienia wydajności. W tym celu dla każdego zadania na liście ustala się priorytet. Takie działanie może być przydatne podczas drukowania dużego pliku, które zajmie sporo czasu. Jeżeli ostateczny wydruk tego pliku nie jest potrzebny natychmiast, to można temu zadaniu przypisać niski priorytet. W ten sposób zwolnią się zasoby komputera na potrzeby innych zadań.

Aby użyć polecenia Postęp, zaznacz pole wyboru "Włącz wielozadaniowość" na karcie "Ogólne" okna dialogowego Opcje, dostępnego także w menu Narzędzia.


Otwiera okno dialogowe Opcje, w którym można wybrać jednostki miary. Można w nim także ustawić podziałki i początki linijek, a także atrybuty siatki, na przykład odstępy.


Otwiera okno dialogowe Opcje, w którym można ustawić, przesunąć lub usunąć prowadnicę poziomą i pionową.


Powoduje ukrycie paska tytułu oraz menu, pozostawiając widoczne jedynie rysunek i paski narzędzi. Aby przywrócić poprzedni widok, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy (lub nacisnąć klawisze ALT + V), a następnie wyłączyć polecenie Maksymalizuj obszar roboczy.


Powoduje ukrycie pulpitu programu PHOTO-PAINT i wyświetlenie obrazka na całym ekranie. Aby przywrócić poprzedni widok, należy nacisnąć klawisz ESC.


Powoduje wyłączenie symulacji kolorów, która jest metodą polepszenia wyświetlania obrazków na monitorach obsługujących tryb 16-bitowych kolorów lub niższy.


Umożliwia stosowanie metody dyfuzji błędów podczas symulacji kolorów, która jest sposobem polepszenia wyświetlania obrazków na monitorach obsługujących tryb 16-bitowych kolorów lub niższy. W metodzie tej kolory lub odcienie szarości są uśredniane z użyciem techniki wykorzystującej kumulowanie błędu w całym obrazku. Jest to najlepsza metoda symulowania kolorów, ale pochłania dużo zasobów systemowych.


Umożliwia stosowanie metody uporządkowanej podczas symulacji kolorów, która jest sposobem polepszenia wyświetlania obrazków na monitorach obsługujących tryb 16-bitowych kolorów lub niższy. W metodzie tej głębia pikseli jest przybliżana za pomocą stałego deseniu kropek (podobnego do wydrukowanego rastra).


Powoduje ukrycie ekranowej palety kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów obrazka z paletą na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie bieżących kolorów niestandardowych na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów standardowych na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów PANTONE MATCHING SYSTEM (R) na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów rozbarwianych PANTONE (R) na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów PANTONE (R) Hexachrome (TM) na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów TRUMATCH (R) na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów programu Netscape Navigator (TM) na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów programu Microsoft (R) Internet Explorer na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje wyświetlenie kolorów Lab na ekranowej palecie kolorów.


Powoduje otwarcie okna dokowanego Palety. Aby załadować niestandardową paletę na ekranową paletę kolorów, należy nacisnąć przycisk "Załaduj".


Powoduje wybranie karty "Obrazki" w oknie dokowanym Teczka podręczna, na której można przeszukać foldery w celu znalezienia obrazków Clipart, obiektów i zdjęć oraz dodawać je do obrazka.


Powoduje wybranie karty "Zdjęcia" w oknie dokowanym Teczka podręczna, na której można przeszukać foldery w celu znalezienia obrazków Clipart, obiektów i zdjęć oraz dodawać je do obrazka.


Powoduje wybranie karty "Serwisy FTP" w oknie dokowanym Teczka podręczna, na której można połączyć się z ulubionym serwisem FTP i ściągnąć wybrane pliki do programu Corel PHOTO-PAINT.


Powoduje otwarcie rolety Kolor, zawierającej informacje o aktywnym trybie kolorów, obszarze mieszania i liczbowe wartości każdego ze składników koloru.


Powoduje otwarcie rolety Informacje o obrazku, na której w zależności od ruchu kursora na ekranie, wyświetlane są współrzędne kursora oraz informacje, takie jak kąt, odległość, środek, promień i model kolorów.


Powoduje otwarcie rolety Symetria pędzla, na której można zmienić tryb wszystkich narzędzi pędzla przez wprowadzenie dodatkowych końcówek, pozwalających uzyskiwać symetryczne kompozycje wokół punktu centralnego.


Ta opcja jest dostępna jedynie w przypadku zainstalowania czułego na nacisk pióra i tabliczki rysunkowej oraz odpowiedniego sterownika. Polecenie powoduje otwarcie okna dialogowego Ustawienia pisaka, w którym można ustalić związek pomiędzy naciskiem na tabliczkę, a efektem powstającym podczas używania innych narzędzi malarskich. W momencie zmiany nacisku pióra na tabliczkę efekt zmienia się w zależności od siły tego nacisku. Ustawienie wartości opcji "Rozmiar" na 10% spowoduje, iż w momencie nacisku na tabliczkę, końcówki rozszerzą się (tak jakby pędzel malarski został mocniej naciśnięty) maksymalnie o 10%.

Można również przypisać narzędzie Corel PHOTO-PAINT do gumki pióra.


Powoduje otwarcie okna dokowanego Rejestrator, w którym można rejestrować sekwencje poleceń, tak aby wykonywać je na różnych obrazkach lub klatkach, lub też używać ich później.


Powoduje otwarcie okna dokowanego Skrypty, w którym można odszukać zachowane skrypty i uruchomić je.


Powoduje wybranie karty "Dostosuj" w oknie Opcje, na której można ustalić, które paski narzędzi mają być widoczne.


Wyświetla lub ukrywa pasek właściwości, na którym znajdują się elementy sterujące i opcje odpowiednie dla używanego narzędzia.


Wyświetla lub ukrywa pasek stanu, który domyślnie znajduje się u dołu ekranu.


Wyświetla lub ukrywa linijki.


Wyświetla lub ukrywa siatkę.


Wyświetla lub ukrywa prowadnice.


Włącza lub wyłącza opcję "Przyciągaj do siatki". Kiedy opcja ta jest włączona pływające obiekty i obszary zaznaczone maską są ograniczone do punktów siatki.


Włącza lub wyłącza opcję "Przyciągaj do prowadnic". Kiedy opcja ta jest włączona, pływające obiekty i obszary zaznaczone maską są ograniczone do prowadnic.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 2%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 5%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 10%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 25%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 33%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 50%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 200%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 300%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 400%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 600%.


Wyświetla obrazek w powiększeniu 1600%.


Wyświetla kolory FOCOLTONE na ekranowej palecie kolorów.


Wyświetla kolory SpectraMaster (R) na ekranowej palecie kolorów.


Wyświetla kolory TOYO COLOR FINDER na ekranowej palecie kolorów.


Wyświetla kolory DIC na ekranowej palecie kolorów.


Wyświetla ekranową paletę kolorów.


Tworzy kopię widoku bieżącego obrazka. Nowe okno obrazka jest umieszczane nad pierwszym oknem obrazka. Oba obrazki są łączone i wszelkie zmiany dokonane w jednym z nich są stosowane w drugim.


Układa w warstwy okna obrazków programu Corel PHOTO-PAINT w taki sposób, że widoczny jest pasek tytułu każdego okna obrazka. Aby uaktywnić dowolny obrazek, należy kliknąć pasek tytułu jego okna.


Rozmieszcza okna obrazków programu Corel PHOTO-PAINT w pionie, w takich samych rozmiarach i w taki sposób, aby były one dopasowane do ekranu.


Rozmieszcza okna obrazków programu Corel PHOTO-PAINT w poziomie, w takich samych rozmiarach i w taki sposób, aby były one dopasowane do ekranu.


Rozmieszcza zminimalizowane obrazki wzdłuż dolnej krawędzi pulpitu programu Corel PHOTO-PAINT.


Zamyka bieżące okno. Jeżeli od czasu ostatniego zapisu w obrazku dokonane zostały zmiany, zostanie zasugerowane zapisanie obrazka.


Zamyka wszystkie otwarte okna programu Corel PHOTO-PAINT. Jeżeli od czasu ostatniego zapisu w dowolnym z obrazków dokonane zostały zmiany, zostanie zasugerowane zapisanie obrazków.


Odświeża wszystkie otwarte obrazki. Operacje silnie obciążające system mogą zostawić pozostałości na ekranie. Odświeżenie okna obrazka usunie te pozostałości.


Nowe funkcje


Program Corel PHOTO-PAINT posiada teraz wiele nowoczesnych właściwości, ułatwiających jego obsługę. Środowisko pracy można dostosować do własnych potrzeb, mając kontrolę niemal nad wszystkimi elementami, które pojawiają się na ekranie. Okna dokowane łączą ulubione narzędzia w pojedyncze, interaktywne okno, podczas gdy nowy płaski styl nadaje paskom narzędzi i oknom bardziej przejrzysty wygląd. Poruszanie się po obrazku jest prostsze dzięki dodaniu obsługi myszy Microsoft Intellimouse, z pomocą której można powiększać, chwytać i przewijać obrazek.

Z pomocą Samouczka można dowiedzieć się o najważniejszych cechach i założeniach programu Corel PHOTO-PAINT. Samouczki dostarczają podstawowych informacji na temat edycji obrazka w formie prostych, wymagających zaangażowania użytkownika procedur, które mogą być poznawane stopniowo. Korzystając z samouczków można zapoznać się ze słownictwem, nowymi cechami programu oraz poznać tworzenie zaawansowanych projektów graficznych.


Płaski styl interfejsu użytkownika sprawia, że elementy na ekranie, takie jak np. przyciski są bardziej przejrzyste.


W programie Corel PHOTO-PAINT 8 można tworzyć różne środowiska obszaru roboczego w zależności od celu pracy. Można je również zapisać, tak aby używać ich podczas kolejnych sesji.


Okna dokowane usprawniają pracę z często używanymi oknami dialogowymi i roletami. Okna te można usytuować na brzegu okna aplikacji lub przemieszczać w dowolne miejsce aktywnego obrazka


W programie Corel PHOTO-PAINT można używać myszy Microsoft Intellimouse. Środkowy przycisk służy do powiększania, chwytania i przesuwania obrazka.


Samouczek to interaktywne narzędzie, które pomaga w nauce programu Corel PHOTO-PAINT. Narzędzie to zapoznaje użytkownika ze słownictwem i podstawami obróbki zdjęć, pokazując, jak należy ustawić parametry systemu, wyświetlania i drukowania, aby odpowiednio skonfigurować obszar roboczy. Korzystając z samouczków można zapoznać się z właściwościami programu Corel PHOTO-PAINT, począwszy od podstawowych narzędzi a skończywszy na zaawansowanych efektach. Doświadczeni użytkownicy mogą poznać bardziej złożone cechy programu Corel PHOTO-PAINT w sekcjach "Ćwiczenia" oraz "Ciekawe efekty".


Program Corel PHOTO-PAINT 8 umożliwia bardzo wygodne dostosowanie obszaru roboczego do własnych potrzeb. Wydajność pracy może być znacznie zwiększona poprzez umieszczenie najczęściej wykorzystywanych menu i poleceń w wybranym przez użytkownika miejscu. Można dostosować klawisze skrótu, menu, palety kolorów, paski narzędzi, pasek stanu i rolety przez zmianę ich wyglądu, położenia na ekranie itp. Dodatkowo można dostosować filtry importu / eksportu oraz skojarzenia plików z odpowiednimi programami.


Właściwości programu Corel PHOTO-PAINT ułatwiają tworzenie profesjonalnych animacji i dokumentów do publikowania w sieci Internet oraz tworzenia serwisów WWW.

Polecenie Publikuj dla Internetu pozwala utworzyć obrazek będący hiperłączem do dowolnego miejsca w Internecie.

Używając okna dokowanego Teczka podręczna można połączyć się z wybranym serwisem FTP i skopiować pliki bezpośrednio do dokumentu lub na lokalny dysk.

Program Corel PHOTO-PAINT obsługuje pliki typu .GIF i .JPG oraz stosunkowo nowy format plików PNG. Ulepszony tryb 8-bitowy pozwala zmniejszyć rozmiar plików i zachować odpowiednią jakość obrazka. Format plików animacji GIF pozwala na większą kontrolę podczas importu i eksportu plików.


W obrazkach można zdefiniować obszary, oparte na obiektach, które będą łączami do dowolnych miejsc w Internecie. Aby w obrazku utworzyć takie obszary, należy wybrać internetowy format np. GIF lub JPEG.


Używając okna dokowanego Teczka podręczna , można odnaleźć pliki i obrazki w sieci WWW. Należy połączyć się z wybranym serwisem FTP (File Transfer Protocol), przeszukać jego zawartość i skopiować plik bezpośrednio do dokumentu lub na dysk lokalny. Okno dokowane Teczka podręczna pozwala także automatycznie obserwować ulubione serwisy FTP.


Możliwe jest szybkie tworzenie plików .JPG, .GIF, lub .PNG, aby udostępnić je w sieci WWW. Polecenie Przypisz adres URL umożliwia stworzenie obszarów w obrazku, będących łączami do dowolnych miejsc w Internecie.


Obrazki 8-bitowe są najlepsze dla zastosowań w Internecie w przypadku, gdy bardzo ważna jest szybkość przesyłania danych. Przekształcenie do 8-bitowego trybu kolorów umożliwia zmniejszenie rozmiaru pliku z zachowaniem odpowiedniej jakości kolorów.


Program Corel PHOTO-PAINT daje większe możliwości podczas pracy z plikami typu .GIF. Do nowych funkcji należy kontrola szybkości wyświetlania klatek, bezpośrednia zamiana z formatu 24-bitowego na 8-bitowy oraz pogląd klatek.


W programie Corel PHOTO-PAINT rozbudowane są możliwości importu i eksportu różnych formatów plików. Można skorzystać z podglądu w czasie zapisywania w formacie GIF, JPEG, PNG, WVL, oraz FPX. Nowa biblioteka firmy Kodak pozwala łatwo i szybko odczytywać i zapisywać pliki .FPX. Dodatkowo, rozbudowana została możliwość importowania obiektów i ścieżek z programu CorelDRAW. Nowy program Bitstream Font Navigator pozwala zarządzać wszystkimi czcionkami.


W nowych oknach dialogowych dla formatu plików GIF, JPEG, PNG, oraz WVL dostępny jest podgląd obrazka przed jego zapisaniem. Zwiększona jest również kontrola kompresji, kontrastu, szczegółów krawędzi, szybkości kodowania oraz rodzaju ścieżki. Jakość obrazka może być znacznie lepsza, jeśli skorzysta się z tych właściwości.


Program Corel PHOTO-PAINT współpracuje teraz lepiej z programem CorelDRAW. Można importować obiekty CMX o nieregularnych kształtach bezpośrednio do programu Corel PHOTO-PAINT, zachowując kształt i przezroczystość obiektów. Polecenie Importuj ścieżkę pozwala importować proste obiekty z programu CorelDRAW.


W oknie FPX Export dostępny jest podgląd oraz opcje dla metod i właściwości kodowania.


Za pomocą programu Bitstream Font Navigator można w łatwy sposób instalować, szukać i grupować czcionki. Dodatkowo w programie Bitstream Font Navigator dostępne są opcje podglądu i drukowania, tak aby można było łatwo odszukać najlepsze czcionki dla określonych projektów.


Stosując nowe funkcje obsługi koloru i drukowania można pracować szybciej, łatwiej i dokładniej. Edytor palet, rozbudowana ekranowa paleta kolorów oraz harmonie kolorów sprawiają, że wybieranie kolorów jest proste. Nowe cechy zarządzania kolorami zapewniają poprawność kolorów podczas wyświetlania oraz wydruku. Obsługa języka PostScript 3 powoduje, że drukowane dokumenty są lepszej jakości.


Odpowiedni kolor można odszukać z pomocą jednego kliknięcia myszą. Naciśnięcie prawym przyciskiem myszy koloru na ekranowej palecie kolorów wyświetla siatkę z sąsiadującymi kolorami.


Możliwe jest stworzenie własnych palet kolorów lub edycja istniejących z pomocą nowego edytora palet. Teraz wszystkie narzędzia potrzebne do dodania, usunięcia lub edycji kolorów znajdują się w jednym oknie dialogowym.


Wybranie polecenia przekształcenia w NTSC RGB umożliwia tworzenie profesjonalnych obrazków wysokiej jakości, odpowiednich dla potrzeb telewizji. Gdy utworzony obrazek ma być używany w telewizji, można użyć filtru NTSC, aby przestrzeń kolorów obrazka była właściwa dla tego typu zastosowań.


W programie Corel PHOTO-PAINT można używać 16-bitowej skali szarości i 48-bitowego trybu RGB. Można utworzyć nowy obrazek lub przekształcić istniejący do tych trybów koloru.


Możliwe jest teraz drukowanie dokumentów PostScriptowych za pomocą PostScript 3. Liniowe wypełnienia tonalne są dostosowywane do rozdzielczości urządzeń drukujących, co poprawia jakość obrazka i skraca czas druku. PostScript 3 radzi sobie ze złożonymi obiektami bez utraty jakości i nie powoduje błędów.


Można wyświetlić kolory znajdujące się poza zakresem dostępnym dla drukarki, używając nowego przezroczystego sygnalizatora kolorów niedrukowalnych. Jeśli sygnalizator kolorów niedrukowalnych zostanie określony jako przezroczysty, wyświetlanie kolorów, znajdujących się poniżej, będzie wciąż możliwe.


Z pomocą wskaźnika harmonii kolorów, można wybrać kolory zgodne i uzupełniające. Wskaźnik ten nakłada różne kształty na koło kolorów. Poruszając kształtami wokół koła, można przekonać się, które z kolorów najlepiej do siebie pasują.


Możliwa jest symulacja wydruków drukarki wyciągów barwnych na drukarce pełnokolorowej. Kolory FOCOLTONE, TOYO, oraz DIC mogą być teraz traktowane jako kolory dodatkowe. Użytkownik może również utworzyć własne kolory dodatkowe, używając zdefiniowanych przez siebie atramentów.


W programie Corel PHOTO-PAINT 8 znajduje się wiele potężnych narzędzi, które zwiększają elastyczność i kontrolę. Można teraz używać wielu narzędzi z nowymi opcjami lub też korzystać z zupełnie nowych narzędzi. Interakcyjne narzędzia opisane w tej części to: symetria pędzla, zawijasy, zmiana rozmiaru końcówki, pisak czuły na nacisk, rozjaśnianie i przyciemnianie, klonowanie z wypełnienia oraz interakcyjne wypełnienie.


Symetria pędzla umożliwia malowanie kalejdoskopowych lub symetrycznych wzorów za pomocą narzędzi pędzla.


Zawijasy umożliwiają tworzenie niezwykłych skrętów, figur, pierścieni i innych dziwnych kształtów za pomocą narzędzi takich jak "Malowanie" oraz " Rozpylacz obrazków".


Możliwa jest dynamiczna zmiana rozmiarów końcówek pędzla bezpośrednio na ekranie, bez potrzeby korzystania z rolety Ustawienia narzędzi lub paska właściwości.


Użytkownicy, którzy korzystają z pisaka czułego na nacisk i tabliczki rysunkowej, będą mogli wykorzystać większą elastyczność tego narzędzia i osiągać bardziej realistyczne wyniki, stosując funkcje nachylenia i obrotu.


Nowe narzędzie "Rozjaśnianie/przyciemnianie" umożliwia stosowanie wyszukanych technik rodem z ciemni, używanych przede wszystkim przez doświadczonych fotografików.


Nowe narzędzie "Klonowanie z wypełnienia" pozwala malować bieżącym wypełnieniem, podobnie jak podczas korzystania z narzędzia "Malowanie".


Narzędzie "Interakcyjne wypełnienie" pozwala wypełnić obszar kolorem lub wzorem, a ponadto umożliwia zmianę przezroczystości wypełnienia.


Program Corel PHOTO-PAINT 8 sprawia, że edycja obrazków i praca z efektami specjalnymi jest łatwa i szybka. Możliwe jest również tworzenie atrakcyjnych obrazków panoramicznych, z wykorzystaniem wielu obrazków i technik zszywania. Dodatkowo menu Film zostało wzbogacone, aby umożliwić większą kontrolę nad tworzeniem filmów.


Wygoda pracy z filtrami efektów specjalnych została zwiększona poprzez dodanie podglądu ekranowego, który umożliwia obejrzenie obrazka bezpośrednio w oknie rysunku zamiast w osobnym oknie dialogowym.


Technika zszywania obrazków pozwala tworzyć jeden obrazek na podstawie dwóch lub więcej innych obrazków. Ta możliwość jest szczególnie przydatna podczas tworzenia widoków panoramicznych.


Możliwe jest zmniejszenie wyrazistości poprzedniej operacji lub efektu o określoną wielkość.


Tworzenie i edycja filmów zostały rozbudowane poprzez dodanie dwóch nowych okien, w których możliwa jest lepsza kontrola położenia obiektów w poszczególnych klatkach oraz czasu wyświetlania klatek.


W oknie Dopasuj obrazek można dynamicznie i w sposób automatyczny dopasowywać obrazek.


Narzędzia efektów oraz dopasowania posiadają wiele nowych opcji, umożliwiających stosowanie interesujących efektów specjalnych oraz dokładnych operacji dopasowania.


Program Corel PHOTO-PAINT pozwala zwiększyć wydajność pracy oraz oszczędzić czas. Wiele ważnych informacji o obrazku można znaleźć na rolecie Informacje o obrazku. Tworzenie skryptów w oknach dokowanych Rejestrator oraz Skrypty pozwala uniknąć powtarzania tych samych operacji. Podczas pracy z dużymi, złożonymi grafikami można otworzyć kopię obrazka w niskiej rozdzielczości. Program Corel PHOTO-PAINT posiada dodatkowo możliwość dostosowania skrótów klawiaturowych do własnych potrzeb. Obsługa technologii MMX poprawia możliwości i przyspiesza obróbkę grafiki.


Program Corel PHOTO-PAINT obsługuje nową technologię MMX, która pozwala na lepsze wyświetlanie kolorów, bardziej realistyczną grafikę i płynną animację. Wykorzystanie technologii MMX sprawia, że program Corel PHOTO-PAINT pracuje szybciej i efektywniej obsługuje plik wymiany.


W programie Corel PHOTO-PAINT można korzystać z wielu skrótów klawiaturowych, ułatwiających i przyspieszających pracę. Pełne wykorzystanie możliwości programu Corel PHOTO-PAINT możliwe jest dzięki użyciu nie tylko podstawowych skrótów klawiaturowych, takich jak CTRL+C oraz CTRL+V, lecz również wielu innych. Aby zobaczyć domyślne ustawienia skrótów klawiaturowych lub wydrukować listę indywidualnie dostosowanych klawiszy skrótu, należy użyć drukowanej karty skrótów klawiaturowych. Można skorzystać także w oknie Opcje z listy kategorii wybrać pozycję "Dostosowanie", a następnie "Klawisze skrótów" .


Korzystając z możliwości edycji obrazków w niskiej rozdzielczości, można zaoszczędzić wiele czasu potrzebnego na edycję dużej, złożonej grafiki. Operacje na kopii obrazka w niskiej rozdzielczości są rejestrowane jako skrypt. Obrazek w niskiej rozdzielczości można zapisać wraz z odpowiednim skryptem, aby edytować i stosować go później lub też można cofnąć operacje, przywracając oryginalny obrazek. Edycja obrazków w niskiej rozdzielczości przyspiesza pracę i jest szczególnie użyteczna podczas stosowania wielu efektów specjalnych.


W oknach dokowanych Rejestrator oraz Skrypty możliwe jest nagrywanie, odgrywanie i edycja skryptów. Tworzenie skryptów jest proste jeśli skorzysta się z okna Rejestrator w celu zautomatyzowania serii operacji. W oknie Skrypty skrypty można edytować i odgrywać lub też można je uruchomić przez przeciągnięcie i upuszczenie na obrazek. Można nawet zapisać listę operacji możliwych do cofnięcia w postaci skryptu. Skryptów należy używać, aby uniknąć ręcznego powtarzania operacji.


Na rolecie Informacje o obrazku można oglądać zmieniające się informacje o obrazku. Wyświetlane są informacje o położeniu kursora, szerokości i wysokości, bieżącej masce lub obiekcie, współrzędnych środka, promieniu bieżącej elipsy, odległości i zmianie we współrzędnych kursora podczas przeciągania, kącie wypełniania gradientowego lub przezroczystości oraz kolorze bieżącego punktu w głównym i pomocniczym modelu kolorów.


W programie Corel PHOTO-PAINT 8 dostępne jest specjalne narzędzie, pozwalające zmieniać przezroczystość obiektów w zależności od koloru zaznaczonych pikseli. Nowa funkcja maski przypinanej umożliwia trwałe bądź chwilowe anulowanie większości zmian w przezroczystości obiektu, nawet po ich zachowaniu. Kilka nowych soczewek pozwala na dokonywanie wielu niezwykłych efektów na obiektach, a efekt cienia może być stosowany płasko lub w perspektywie. Okno Wyrównanie i rozkład pozwala nie tylko wyrównać obiekty według zadanych opcji, lecz także rozmieścić je na dokumencie.


Narzędzie "Przezroczystość kolorów" sprawia, że piksele w obiekcie stają się przezroczyste, jeśli ich kolor jest podobny do koloru któregokolwiek z zaznaczonych pikseli na obrazku. Można zaznaczać więcej pikseli, aby nowe kolory stały się przezroczyste a wielokolorowy obiekt wyglądał tak, jakby się rozsypał lub uległ erozji.


W programie PHOTO-PAINT 8 dostępnych jest wiele rodzajów soczewek, począwszy od impresjonistycznej, a skończywszy na psychodelicznej. Dostępnych jest ponad dwadzieścia soczewek i mnóstwo sposobów ich używania.


Możliwe jest teraz utworzenie cienia bezpośrednio w oknie rysunku, oraz aktualizacja obrazka zaraz po wprowadzeniu ustawień. Nowe opcje pozwalają określić dokładny kąt padania cienia i zastosować te same wartości dla kilku obiektów, tak by cień pozostał zgodny. Podczas tworzenia perspektywy można również podnieść źródło światła i osłabić cień.


Corel PHOTO-PAINT 8 pozwala wyrównać obiekty do zaznaczonego obiektu, a także do linii siatki, prowadnic i wybranych obszarów na obrazku. Można również rozmieścić je na dokumencie lub pomiędzy zaznaczonymi obiektami. Naciśnięcie przycisku " Podgląd" powoduje wykonanie polecenia Wyrównanie i rozkład. W oknie obrazka wyświetlany jest podgląd przy bieżących ustawieniach.


Maska obcinania pozwala eksperymentować ze zmianami przezroczystości, przed ich zastosowaniem do obiektu. Zmiany przezroczystości można usunąć w każdym czasie, bez wpływu na inne właściwości obiektu. Możliwe są również zmiany w przezroczystości bezpośrednio na obiekcie, a następnie zastosowanie maski przypinanej do przywrócenia pełnego krycia.


Praca z modelami trójwymiarowymi


Przegląd: Praca z modelami trójwymiarowymi
Praca z modelami trójwymiarowymi

Modele trójwymiarowe (3D) mogą stanowić interesujący element obrazka tworzonego w programie Corel PHOTO-PAINT. Modele 3D, zapisane w plikach QuickDRAW Meta File (.3DMF), QuickDRAW Binary 3D (.B3D) lub Virtual Reality Meta Language (.WRL), można importować bezpośrednio do obrazka. Filtr importu Corel PHOTO-PAINT pozwala na operowanie modelem trójwymiarowym przed umieszczeniem go na obrazku. Można m.in. zmienić położenie modelu oraz ustawienia kamery, przez którą obserwowany jest model, lub dodać źródło światła, uzyskując rozmaite efekty.

Przetwarzanie modelu odbywa się w przestrzeni trójwymiarowej, co pozwala na oglądanie go pod dowolnym kątem i w dowolnym powiększeniu. Podczas pracy z modelami trójwymiarowymi w programie Corel PHOTO-PAINT widzi się je przez kamerę. Umożliwia to oglądanie modelu z różnych punktów widzenia, dzięki zmianie położenia lub obracaniu kamery oraz zmianie powiększenia.

Modele trójwymiarowe podczas importowania do obrazka są renderowane do postaci dwuwymiarowej (2D) mapy bitowej. Po zaimportowaniu mapy bitowe nie mogą być już edytowane jako modele trójwymiarowe.

 Więcej informacji na ten temat


Importowanie modeli trójwymiarowych


Przegląd: Importowanie modeli trójwymiarowych
Importowanie modeli trójwymiarowych

Filtry importu pełnią rolę tłumaczy pomiędzy aplikacjami. Większość aplikacji ma swój wewnętrzny format pliku i do otwarcia takiego pliku nie potrzebuje filtru. W przypadku otwierania pliku w innym formacie niezbędne jest importowanie tego pliku lub otwarcie go za pomocą filtru. Ponieważ format plików trójwymiarowych nie jest rodzimym formatem programu Corel PHOTO-PAINT, modele muszą być importowane przy użyciu okna dialogowego Importuj model trójwymiarowy, dostępnego z menu Plik. Okno dialogowe importu pozwala obracać model i zmieniać jego rozmiar, dodawać źródła światła oraz zmieniać ustawienia dla renderowanego obrazka przed zaimportowaniem go do programu Corel PHOTO-PAINT.

Po osiągnięciu zadowalającego wyglądu modelu w oknie dialogowym Importuj model trójwymiarowy można już go importować do obrazka Corel PHOTO-PAINT. Nazywa się to renderowaniem. Podczas renderowania model trójwymiarowy zostaje przekształcony w model dwuwymiarowy. Przypomina to zrobienie zdjęcia przy podanych ustawieniach źródła światła i położenia kamery. Modele trójwymiarowe są importowane w tej samej rozdzielczości, w jakiej tworzony jest obrazek. Po tym, jak model został zrenderowany w programie Corel PHOTO-PAINT, nie ma już możliwości jego edycji, można go natomiast zaznaczać, zmieniać jego rozmiary i obracać w taki sam sposób, jak inne modele.

 Tematy pokrewne


Importowanie modeli trójwymiarowych

Kiedy otwierany jest plik modelu trójwymiarowego, w programie Corel PHOTO-PAINT wyświetlane jest okno dialogowe importu, w którym można dowolnie operować modelem przed umieszczeniem go na obrazku.

Aby importować model trójwymiarowy:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz, jeśli chcesz importować model trójwymiarowy do nowego dokumentu.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej z pliku, jeśli chcesz importować model trójwymiarowy do bieżącego dokumentu.

2.	Z listy "Pliki typu" wybierz format modelu trójwymiarowego.

3.	Otwórz folder, w którym znajduje się plik.

4.	Zaznacz plik, który chcesz importować.

5.	Zaznacz pole wyboru "Podgląd" (opcjonalnie).

W polu Podgląd pojawi się miniatura obrazka.


Operowanie modelami trójwymiarowymi


Przegląd: Operowanie modelami trójwymiarowymi
Operowanie modelami trójwymiarowymi

Praca w przestrzeni trójwymiarowej oznacza, że modele na obrazku można precyzyjnie przesuwać i obracać. Znakomite efekty daje połączenie operowania modelem ze zmianą położenia kamery i ustawienia źródła światła. Okno dialogowe importu modeli trójwymiarowych pozwala na operowanie modelem przed importowaniem go do programu Corel PHOTO-PAINT.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia modeli trójwymiarowych

Położenie modelu trójwymiarowego można dowolnie zmieniać w polu podglądu okna dialogowego Importuj model trójwymiarowy.

Aby zmienić położenie modelu trójwymiarowego:

1.	Naciśnij przycisk "Zaznaczanie obiektów".

2.	Zaznacz model.

3.	Przeciągaj model wzdłuż osi X lub Y aż do osiągnięcia właściwego położenia.

 Uwaga

•	Aby przesuwać model wzdłuż osi Z, należy przytrzymać klawisz CTRL podczas przeciągania.

 Tematy pokrewne


Obracanie modeli trójwymiarowych

Model można obrócić, aby obejrzeć go z innej strony. W tym celu można także obracać kamerę.

Aby obrócić model trójwymiarowy:

1.	Naciśnij przycisk "Obracanie obiektów".

2.	Zaznacz model.

3.	Przeciągnij uchwyt obracania.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z kamery


Przegląd: Korzystanie z kamery
Korzystanie z kamery

Kamera stanowi punkt odniesienia dla podglądu i renderowania modeli trójwymiarowych w programie Corel PHOTO-PAINT. Położenie kamery można zmieniać, tak aby uzyskać najwygodniejszy widok do pracy z modelem. Ponieważ praca z modelem odbywa się w przestrzeni trójwymiarowej, można go oglądać pod dowolnym kątem i w dowolnym powiększeniu. Położenie i ustawienia kamery wyznaczają skalę i kadrowanie modelu.

Domyślne ustawienia kamery mogą być zmieniane za pomocą narzędzi do przemieszczania kamery. Model jest renderowany do postaci mapy bitowej na podstawie ustawień kamery.

 Tematy pokrewne


Regulacja powiększenia soczewki w kamerze

Powiększenie modelu trójwymiarowego można zmienić poprzez regulację powiększenia soczewki w kamerze. Operacja ta nie powoduje fizycznego przesunięcia kamery bliżej lub dalej względem modelu.

Aby zmienić powiększenie soczewki:

1.	Naciśnij przycisk "Powiększenie kamery".

2.	Na podglądzie obrazka wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Aby powiększać, przeciągaj wskaźnik myszy w górę.

•	Aby pomniejszać, przeciągaj wskaźnik myszy w dół.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia kamery

Model trójwymiarowy można oglądać pod różnymi kątami, zmieniając położenie kamery względem osi X lub Y. Czynność ta nazywana jest także przesunięciem.

Aby zmienić położenie kamery:

1.	Naciśnij przycisk "Przesuwanie kamery".

2.	 Kliknij i przeciągaj wskaźnik myszy na podglądzie obrazka, aby przesuwać kamerę w płaszczyźnie XY.

 Tematy pokrewne


Obracanie kamery

Obracanie kamery pozwala oglądać model trójwymiarowy pod dowolnym kątem. Gdy obrót jest ograniczony do jednej z osi, wskaźnik ma kształt pojedynczej kołowej strzałki. W trybie swobodnego obrotu wskaźnik ma kształt podwójnej kołowej strzałki.

Aby obrócić kamerę:

1.	Naciśnij przycisk "Obracanie kamery".

2.	Przeciągaj wskaźnik myszy, aby obracać kamerę.

 Tematy pokrewne


Korzystanie ze źródeł światła


Przegląd: Korzystanie ze źródeł światła
Korzystanie ze źródeł światła

Źródła światła dodane do modelu wzmacniają efekty trójwymiarowe. Światło jest potrzebne z tych samych względów, co przy fotografowaniu [image] nic bez niego nie można zobaczyć. Dobre warunki oświetleniowe są ważnym czynnikiem przy tworzeniu wysokiej jakości prac artystycznych. Renderowanie tej samej sceny przy różnym oświetleniu daje uderzająco inne rezultaty. Na przykład, renderowanie przy zerowej jaskrawości wszystkich świateł przypomina robienie zdjęcia na dnie kopalni, i to bez lampy błyskowej. Z drugiej strony, zbyt duże natężenie światła niweczy subtelne efekty.

Źródła światła są importowane do programu Corel PHOTO-PAINT razem z modelem trójwymiarowym, w którym zostały utworzone. Możliwe jest dodanie dowolnie wielu źródeł światła, ale wraz z ich liczbą wzrasta czas renderowania obrazka. W większości przypadków wystarczą jedno, dwa lub trzy dobrze umieszczone źródła światła. Dostępnych jest kilka różnych typów oświetlenia.

Światło rozproszone

Światło tego typu jest jednolite. Nie posiada źródła i nie rzuca cieni. Jest ono odpowiednikiem światła dziennego. Światło to rozchodzi się we wszystkich kierunkach, nie ma punktu umieszczenia ani wyraźnego źródła.

Światło reflektorowe

Światło reflektorowe modeluje światło rzucane w określonym kierunku. Sposób rozchodzenia się promieni takiego światła zależy od ustawionych parametrów.

Światło odległe

Światło odległe pochodzi z niewidocznego źródła światła, położonego w dużej odległości od modelu. Promienie świetlne docierające do modelu biegną równolegle do siebie.

Światło punktowe

Światło tego typu jest modelem, który rzuca światło we wszystkich kierunkach.

 Tematy pokrewne


Dodawanie źródeł światła

Aby uzyskać lepszy efekt, do modelu trójwymiarowego można dodać źródło światła punktowego lub reflektorowego.

Aby dodać źródło światła punktowego:

•	Naciśnij przycisk "Światło punktowe"

Aby dodać źródło światła reflektorowego:

•	Naciśnij przycisk "Światło reflektorowe"

 Tematy pokrewne


Ustawianie światła rozproszonego

Światło rozproszone pozwala widzieć nieoświetlone modele trójwymiarowe. Stanowi ono odpowiednik światła otoczenia, bez którego niczego nie można zobaczyć. Podgląd dokonywanych zmian odbywa się bezpośrednio na modelu.

Aby ustawić światło rozproszone:

1.	Wybierz kartę światła rozproszonego.

2.	Zaznacz pole wyboru włączające światło.

3.	Naciśnij przycisk "Kolor", aby wybrać kolor światła rozproszonego.

4.	Przesuwaj suwak "Jaskrawość", aby ustawić jaskrawość światła.

Aby uzyskać głębsze cienie i większy kontrast z obszarami oświetlonymi, użyj niższych wartości światła rozproszonego. W miarę wzrostu jaskrawości zmniejsza się intensywność cieni i efektów, jakie dają inne źródła światła, przez co obrazek wydaje się bardziej "płaski". Jeśli chcesz, żeby tworzony obrazek był oświetlany wyłącznie przez inne typy światła, ustaw poziom światła rozproszonego na zero. Na przykład, aby uzyskać dramatyczny efekt reflektora padającego na scenę teatralną, nie używaj światła rozproszonego.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia źródła światła

Rozmieszczenie źródeł światła jest niezwykle ważne przy ostatecznym renderowaniu modelu. Podgląd dokonywanych zmian odbywa się bezpośrednio na modelu.

Aby zmienić położenie źródła światła:

1.	Naciśnij przycisk "Zaznaczanie obiektów".

2.	Zaznacz źródło światła.

3.	Przeciągnij źródło światła w nowe położenie.

 Tematy pokrewne


Obracanie źródła światła reflektorowego

Obracanie źródła światła reflektorowego daje rozmaite efekty. Podgląd dokonywanych zmian odbywa się bezpośrednio na modelu.

Aby obrócić źródło światła reflektorowego:

1.	Naciśnij przycisk "Obracanie obiektów".

2.	Zaznacz źródło światła.

3.	Kliknij jeden z uchwytów obracania i przeciągaj, aby obracać źródło światła.

 Tematy pokrewne


Ustawianie właściwości światła

Możliwa jest zmiana takich właściwości światła jak: kolor, jaskrawość i cienie. Podgląd dokonywanych zmian ustawień światła odbywa się bezpośrednio na modelu.

Aby ustawić właściwości światła:

1.	Naciśnij przycisk "Zaznaczanie obiektów".

2.	Kliknij źródło światła, aby je zaznaczyć.

3.	Wybierz kartę "Światła".

4.	Zmień właściwości światła według uznania.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków


Przekształcanie obrazków

Kiedy w programie Corel PHOTO-PAINT przekształcany jest obrazek, zmieniana jest struktura jego kolorów. Zmiana ta może wpłynąć na sposób wyświetlania i drukowania obrazka oraz może wpłynąć na wielkość jego pliku. Operacja ta nie powoduje jedynie zmiany sposobu wyświetlania obrazka, lecz jego przeniesienie do innej przestrzeni kolorów, co może spowodować utratę danych.

Tryby kolorów

W czasie otwierania, drukowania i zapisywania obrazów za pomocą programu Corel PHOTO-PAINT wyświetlane kolory są oparte na trybach kolorów. Tryby kolorów odnoszą się do charakterystyki kolorów obrazka. Są one opisywane za pomocą elementów składowych tworzących kolor (np. kolory obrazka RGB definiowane są za pomocą udziału koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego) oraz ich głębi bitowej (określającej liczbę możliwych do uzyskania kolorów). Na przykład 24-bitowy tryb RGB opisywany jest za pomocą składowej czerwonej, zielonej i niebieskiej oraz głębi bitowej równej 24 bitom (co oznacza, że w trybie tym można uzyskać do 16 milionów kolorów). Podobnie tryb CMYK (32 bity) opisywany jest za pomocą wartości kolorów: niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego oraz głębi bitowej równej 32 bitom (co oznacza, że w trybie można uzyskać ponad 4 miliardy kolorów).

Chociaż różnica między wyświetlanymi na ekranie obrazkami w trybie CMYK i RGB może być niezauważalna, pliki zawierające te obrazki znacznie się różnią. Chociaż tryb RGB obejmuje większą część widma widzialnego (ma większą przestrzeń kolorów), wielkość pliku obrazka jest mniejsza, ponieważ zawiera on tylko trzy składowe. RGB jest domyślnym trybem obrazków programu Corel PHOTO-PAINT.

W programie Corel PHOTO-PAINT jest dziesięć trybów koloru:

Tryby kolorów

Czarno-biały (1-bitowy)	Skala szarości (8-bitowy)

Duotone (8-bitowy)	Z paletą (8-bitowy)

RGB (24-bitowy)	Lab (24-bitowy)

CMYK (32-bitowy)	Wielokanałowy

Skala szarości (16-bitowy)	RGB (48-bitowy)

Kolory obrazków można również przekształcać w kolory wideo trybu RGB NTSC. Ten tryb stosowany jest, jeśli obrazki mają być używane w programach telewizyjnych. Korzystając z niego unika się przebarwień i zapewnia się integralność obrazka w czasie jego nadawania. Więcej informacji na temat przekształcania kolorów w kolory trybu wideo NTSC znajduje się w sekcji "Przekształcanie obrazków w obrazki w trybie wideo".

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat trybów i modeli kolorów znajduje się w sekcji "Praca z kolorami".

 Więcej informacji na ten temat


Zmiana trybu kolorów obrazka


Zmiana trybu kolorów obrazka (strona 1 z 2)

Oprócz liczby kolorów, które obrazek może zawierać, tryby kolorów wpływają na liczbę kanałów i wielkość pliku obrazka.

Zmiana trybu kolorów nie oznacza tylko zmiany sposobu przetwarzania obrazu, ale również przeniesienie go do innej przestrzeni kolorów. Przestrzenie kolorów są modelami służącymi do zarządzania kolorami. Przeniesienie obrazka do innej przestrzeni może zauważalnie wpłynąć na jego wygląd. Kiedy kolory obrazka przekształcane są na przykład z trybu RGB w CMYK, wartości kolorów w przestrzeni kolorów RGB, które leżą poza zakresem przestrzeni kolorów CMYK są w taki sposób dopasowywane, aby znalazły się w zakresie kolorów CMYK. Subtelne wartości kolorów utracone w czasie przekształcania nie mogą zostać przywrócone przy ponownej zmianie trybu na poprzedni.

Ponieważ proces zmiany trybu może wiązać się z utratą informacji o kolorach, obrazek należy edytować w trybie oryginalnym, a następnie dokonywać zmiany trybu kolorów. Jeśli po konwersji obrazek ma być edytowany lub jeśli chcemy zapisać obrazek w kilku różnych trybach kolorów, należy przed zmianą trybu zapisać kopię pliku. Niektóre tryby kolorów nie mogą być bezpośrednio przekształcone w inne. Tryby niedostępne dla aktywnego obrazka są wyłączone w menu Obrazek.

Przekształcanie w obrazek czarno-biały

Tryb czarno-biały jest trybem 1-bitowym, w którym obraz zapisywany jest tylko w postaci dwóch jednolitych kolorów  [image]  czarnego i białego  [image]  bez kolorów pośrednich. Tryb czarno-biały używany jest do tworzenia grafik kreskowych i prostych rysunków.

Przekształcanie w obrazek w skali szarości

Każdemu pikselowi obrazka zapisanego w skali szarości przyporządkowana jest wartość jaskrawości od 0 (czarny), do 255 (biały). W 8-bitowej skali szarości do wyświetlenia obrazka używanych jest 256 odcieni szarości. Aby przekształcić obrazek w Duotone, należy najpierw przekształcić jego kolory w skalę szarości.

 Kliknij tutaj, aby przejść do następnej strony

 Tematy pokrewne


Zmiana trybu kolorów obrazka (strona 2 z 2)

Zmiana trybu kolorów na RGB

Obrazki RGB zawierają trzy 8-bitowe kanały. Każdy kanał odpowiada jednemu kolorowi podstawowemu [image] czerwonemu, zielonemu lub niebieskiemu. RGB jest domyślnym trybem kolorów dla nowych obrazów tworzonych w programie Corel PHOTO-PAINT. Jest też trybem używanym do wyświetlania kolorów przez monitory komputerowe. Nowością w wersji 8 programu Corel PHOTO-PAINT jest obsługa 48-bitowego trybu RGB. Pozwala on na zachowanie integralności obrazów zeskanowanych za pomocą skanerów 48-bitowych. Obrazki zapisane w 48-bitowych kolorach RGB nie będą musiały być przed otwarciem przekształcane w obrazki w 24-bitowych kolorach RGB.

Zmiana trybu kolorów na Lab

W trybie kolorów Lab kolory tworzone są w oparciu o luminancję lub wartość jasności (ang. luminance [image] L) oraz dwa składniki chromatyczne: "a" i "b". Składnik "a" składa się z kolorów z zakresu od zielonego do czerwonego. Składnik "b" składa się z kolorów z zakresu od niebieskiego do żółtego. Tryb ten jest przydatny, kiedy luminancja i wartości kolorów mają być edytowane niezależnie. Ponieważ tryb kolorów Lab jest niezależny od urządzenia (obrazki zawierają te same kolory niezależnie od użytego monitora, drukarki lub komputera) można go również wykorzystać do przenoszenia obrazków miedzy systemami oraz do drukowania ich na drukarkach z interpreterem poleceń języka PostScript Level 2.

Zmiana trybu kolorów na CMYK

Trybu kolorów CMYK używa się do drukowania obrazków z kolorami rozbarwianymi, które używane są do tworzenia wyciągów barwnych. Kiedy zmienia się tryb kolorów na CMYK, każdemu pikselowi obrazka oryginalnego przypisywana jest wartość każdego z odpowiadających mu atramentów rozbarwianych. Model kolorów CMYK jest zależny od urządzenia, co oznacza, że odwzorowanie obrazka jest oparte na charakterystyce użytego monitora, komputera lub drukarki. Z tego powodu przed zmianą trybu kolorów na CMYK ważne jest właściwe skalibrowanie systemu. Profile CMYK używane do zmiany trybu kolorów na CMYK są profilami drukarki. Jeśli określony profil urządzenia CMYK nie zostanie załadowany, użyty zostanie ogólny profil konwersji kolorów. Więcej informacji na temat kalibracji zawiera sekcja "Praca z kolorami".

Zmiana trybu kolorów na tryb wielokanołwy

Obrazki zapisane w trybie wielokanałowym zawierają wiele kanałów w skali szarości, przy czym każdy zawiera po 256 poziomów szarości. Kiedy tryb kolorów obrazka zmieniany jest na wielokanałowy, pierwotne kanały są przekształcane w informacje o skali szarości. Jeśli na przykład kolory RGB przekształcane są w tryb wielokanałowy, poszczególne kanały kolorów  [image]  czerwony (ang. red [image] R), zielony (ang. green [image] G) i niebieski (ang. blue [image] B)  [image]  są przekształcane na wartości skali szarości, które odpowiadają wartościom kolorów pikseli z każdego kanału.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka w obrazek czarno-biały

Każdy z obrazków może zostać przekształcony w 1-bitowy obrazek czarno-biały. Istnieją cztery opcje zmiany trybu na tryb czarno-biały: "Progowe", "Uporządkowanie", "Dyfuzja błędów" i "Raster". Jeśli wybrana zostanie opcja "Progowe" lub "Raster", można określić dodatkowe ustawienia, takie jak próg i typ rastra.

Aby przekształcić obrazek w obrazek czarno-biały:

1. Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Czarno-biały (1 bit).

2.	W sekcji "Metoda przekształcenia" okna dialogowego Przekształć w czarno-biały zaznacz jedną z następujących opcji:

•	"Progowe" [image] powoduje utworzenie czarno-białego obrazka o wysokim kontraście. W polu "Próg" wpisz wartość. Wszystkie kolory o wartości ze skali szarości niższej od wpisanej staną się kolorem czarnym, kolory o wartości wyższej [image] kolorem białym.

•	"Uporządkowanie" [image] organizuje poziomy szarości w powtarzalne wzory czarnych i białych pikseli. Kolory jednolite są uwydatniane, a krawędzie obrazka ostre. Symulacja uporządkowana najlepiej nadaje się do kolorów standardowych, które używane są w wykresach i grafach.

•	"Dyfuzja błędów" [image] powoduje losowe rozrzucenie czarnych i białych pikseli, przez co krawędzie i kolory stają się łagodniejsze. Opcja ta najlepiej nadaje się do fotografii.

•	Raster— powoduje utworzenie w obrazku różnych odcieni szarości przez zróżnicowanie wzoru czarnych i białych pikseli. W sekcji "Opcje" okna dialogowego Przekształć w czarno-biały wybierz typ, częstotliwość i kąt rastra.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka w obrazek w skali szarości

Chociaż obrazy w skali szarości często nazywane są "czarno-białymi", w rzeczywistości składają się z wielu odcieni szarości, w zakresie od czerni do bieli. Dowolny obrazek otwarty w programie Corel PHOTO-PAINT można natychmiast przekształcić w obrazek w 8- lub 16-bitowej skali szarości. Wybrana głębia bitowa może wpłynąć na wielkość pliku i jakość obrazka.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 8-bitowej skali szarości:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Skala szarości (8 bitów).

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 16-bitowej skali szarości:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Skala szarości (16 bitów).

 Uwaga

•	Obrazki w 8-bitowej skali szarości składają się z 256 odcieni szarości od 0 (czarny) do 255 (biały).

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach RGB

Kiedy kolory obrazka zostaną przekształcone w kolory RGB, obrazki są wyświetlane przy użyciu różnych ilości podstawowych kolorów: czerwonego (red [image] R), zielonego (green [image] G) i niebieskiego (blue [image] B). Dowolny obrazek otwarty w programie Corel PHOTO-PAINT można natychmiast przekształcić w obrazek w 24- lub 48-bitowych kolorach RGB. Wybrana głębia bitowa może wpłynąć na wielkość pliku i jakość obrazka. Tryb kolorów RGB jest często używany do tworzenia obrazów cyfrowych, ponieważ jest on oparty na modelu kolorów używanym w większości monitorów kolorowych. Jest on domyślnym trybem kolorów dla obrazków programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 24-bitowych kolorach RGB:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Kolor RGB (24 bity).

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 48-bitowych kolorach RGB:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Kolor RGB (48 bitów).

 Uwaga

•	Chociaż tryb kolorów RGB podnosi jakość obrazka i ogranicza konieczność wprowadzania poprawek, zwiększa on również wielkość pliku, a jego stosowanie jest ograniczone przez możliwości sprzętu. Obrazków w 48-bitowym trybie kolorów RGB nie może wyświetlać na standardowym monitorze RGB [image] ich kolory przekształcane są w 24-bitowe kolory RGB.

 Wskazówka

•	W 48-bitowym trybie kolorów RGB obrazki mogą zawierać tryliony kolorów. Jednak ludzkie oko nie jest w stanie rozróżnić takiej ilości odcieni.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach CMYK

Tryb kolorów CMYK jest oparty na czterech atramentach: niebieskozielonym, purpurowym, żółtym i czarnym. Używany jest do tworzenia obrazków o profesjonalnej jakości, które można wydrukować na drukarce wyciągów barwnych lub na drukarce CMYK. Przed zmianą trybu kolorów obrazka na CMYK należy określić profil kolorów, używając kreatora profili kolorów. Domyślnie kreator profili kolorów przy przekształcaniu w kolory CMYK używa profilu ogólnego.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w kolorach CMYK:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Kolor CMYK (32 bity).

 Uwaga

•	Kiedy obrazki w kolorach RGB przekształcane są w obrazki w kolorach CMYK, są one przenoszone do mniejszej przestrzeni kolorów, co wiąże się z utratą danych. Kolory obrazka RGB mogą się zauważalnie zmienić.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach Lab

Tryb kolorów Lab jest trybem 24-bitowym, w którym kolory są tworzone za pomocą trzech składników: luminancji (L), stosunku koloru zielonego do purpurowego (a) i stosunku koloru niebieskiego do żółtego (b). Ponieważ tryb kolorów Lab jest trybem niezależnym od urządzenia (kolory nie są determinowane przez urządzenia wyjściowe), używany jest do przenoszenia obrazków między platformami. Aby kolory obrazka mogły zostać przekształcone w kolory Lab, musi to być obrazek w skali szarości, w kolorach RGB, CMYK lub Wielokanałowy.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w kolorach Lab:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Kolor Lab (24 bity).

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazka do trybu wielokanałowego

Tryb kolorów wielokanałowy składa się z wielu kanałów  [image]  każdy składa się z 256 odcieni szarości. Obrazki w trybie wielokanałowym są najczęściej używane do wydruków specjalistycznych. Tryb kolorów wielokanałowy może być stosowany do obrazków, które zawierają więcej niż jeden kanał.

Aby obrazek przekształcić w obrazek w trybie wielokanałowym:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Wielokanałowy.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków w obrazki z paletą kolorów


Przekształcanie obrazków w obrazki z paletą kolorów

Tryb kolorów z paletą jest trybem 8-bitowym umożliwiającym przechowywanie i wyświetlanie obrazków zawierających do 256 kolorów. Przekształcanie skomplikowanych obrazków w obrazki z paletą kolorów umożliwia zmniejszenie wielkości pliku z obrazkiem, co jest szczególnie przydatne przy publikowaniu obrazków w sieci Internet. Omawiany tryb kolorów umożliwia dokładniejsze zarządzanie kolorami w czasie procesu przekształcania.

Kiedy obrazek jest przekształcany w obrazek z paletą kolorów, tworzony jest indeks kolorów lub paleta zawierająca listę kolorów obrazka. W programie Corel PHOTO-PAINT kolory mogą być tworzone w oparciu o kolory lub paletę z samego obrazka, gotowe palety lub palety użytkownika pierwotnie utworzone z innych obrazków. Aby dokładniej kontrolować kolory zawarte w palecie, można określić ich liczbę i czułość zakresu stosowanego w czasie przekształcania.

Wygładzanie

W czasie wygładzania obrazka, program Corel PHOTO-PAINT analizuje różnice między kolorami wokół każdego piksela obrazka, a następnie w miejscach gwałtownych zmian kolorów łagodzi przejścia między nimi. Wygładzanie powoduje łagodne rozmycie obrazka, ale może pomóc w uzyskaniu dokładniejszej palety.

Symulacja kolorów

Symulacja kolorów polega na ułożeniu pikseli o określonych kolorach lub wartościach w sposób uporządkowany lub nieuporządkowany względem innych pikseli o określonym kolorze. Zależność między pikselami ułatwia tworzenie dodatkowych kolorów, których jednak tak naprawdę nie ma w palecie. Istnieją dwa rodzaje symulacji kolorów: "Dyfuzja błędów" i "Uporządkowanie". W dyfuzji błędów piksele układane są nieregularnie, co powoduje, że krawędzie i kolory są łagodniejsze. Jeśli zostanie wybrana opcja "Uporządkowanie", piksele zostaną ułożone regularnie na stronie i dlatego kolory jednolite będą uwydatnione a krawędzie ostrzejsze.

Zakres czułości

Jeśli obrazek jest przekształcany do trybu kolorów z paletą w oparciu o paletę zoptymalizowaną, można określić kolor odniesienia zakresu czułości. Kolor ten jest traktowany jak wzorzec dla przekształcenia, co oznacza że w czasie zmiany trybu może zostać użytych więcej kolorów z określonego zakresu. Można również określić ważność wybranego koloru oraz na karcie "Zakres czułości" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą dostosować jego wygląd. Następnie na karcie "Paleta wynikowa" można uzyskać podgląd palety. Kolory, które się tam znajdują, są używane do przekształcania obrazka.

Ponieważ wszystkie przekształcenia wiążą się z utratą informacji, dobrze jest przed zamknięciem okna Przekształć w obrazek z paletą sprawdzić efekt konwersji. Pozwoli to na zmianę opcji przekształcenia, które na stałe zmienią wygląd obrazka.

Przekształcanie wsadowe

W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą można ustawić opcję przekształcania wsadowego, które umożliwia dokonanie konwersji wielu obrazków do trybu kolorów z paletą. Karta "Przetwarzanie wsadowe" umożliwia określenie plików, które mają być przekształcone oraz umożliwia dokonanie podglądu każdego pliku przed zastosowaniem konwersji. Wszystkie obrazki przeznaczone do przekształcania wsadowego są przekształcane z użyciem palety i opcji określonych na karcie "Opcje" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą.

 Tematy pokrewne


Określanie opcji przekształcenia dla obrazków z paletą kolorów

Kiedy obrazek jest przekształcany do trybu kolorów z paletą, można korzystać z jednego z dziesięciu rodzajów palet kolorów. Po wybraniu palety i określeniu opcji konwersji, na karcie "Paleta wynikowa" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą można dokonać podglądu kolorów, które mają być użyte do wyświetlania obrazka.

Aby określić opcje przekształcenia obrazka do trybu z paletą:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą kliknij kartę "Opcje".

3.	Z listy "Paleta" wybierz rodzaj palety:

•	"Standardowa" [image] zawiera zakres 256 kolorów o równych proporcjach koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego.

•	"Standard VGA" [image] jest to standardowa paleta 16 kolorów VGA.

•	"Adaptacyjna" [image] wprowadza oryginalne kolory do obrazka i zachowuje pojedyncze kolory (całe widmo kolorów) obrazka.

•	"Zoptymalizowana" [image] powoduje utworzenie palety kolorów w oparciu o najwyższy udział danego koloru w obrazku. Po wybraniu opcji "Zoptymalizowana", można zaznaczyć pole wyboru "Kolor odniesienia zakresu czułości" i wybrać kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

•	"Ciało czarne" [image] zawiera kolory ułożone w oparciu o temperaturę, na przykład czarny (zimny), czerwony, pomarańczowy, żółty i biały (gorący).

•	"Skala szarości" [image] zawiera 256 odcieni szarości w zakresie od czerni (0) do bieli (255).

•	"Systemowa" [image] jest to gotowa paleta kolorów używana przez system operacyjny.

•	"Microsoft Internet Explorer" [image] zawiera predefiniowane kolory programu Microsoft Internet Explorer.

•	"Netscape Navigator" [image] zawiera predefiniowane kolory programu Netscape Navigator.

•	"Niestandardowa" [image] umożliwia utworzenie własnej palety przez dodanie wybranych kolorów. Po wybraniu opcji "Niestandardowa", należy nacisnąć przycisk "Otwórz" znajdujący się obok listy "Paleta", określić położenie palety niestandardowej w oknie dialogowym Otwórz paletę, a następnie nacisnąć przycisk "Otwórz".

4.	Wybierz opcję symulacji kolorów z listy "Symulacja kolorów":

•	"Brak" [image] powoduje wyłączenie symulacji.

•	"Uporządkowanie" [image] przybliża kolory przy użyciu stałych wzorów punktowych. Ten rodzaj symulacji jest szybszy, ale daje mniejszą dokładność niż dyfuzja błędów.

•	"Dyfuzja błędów" [image] przybliża kolory, rozrzucając piksele nieregularnie, co powoduje złagodzenie krawędzi i kolorów.

 Wskazówka

•	Opcje przekształcenia można również określić, wybierając z listy "Wzorce" jeden z gotowych zbiorów ustawień.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i ładowanie opcji przekształcania obrazków do trybu kolorów z paletą

Po wybraniu palety i określeniu symulacji oraz zakres czułości przekształcania, można zapisać ustawione opcje i wykorzystać je do przekształceń innych obrazków. Zbiory opcji można dodawać i usuwać bezpośrednio w oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą.

Aby zapisać zbiór opcji przekształcania:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

3.	W polu "Zapisz nowy wzorzec jako" okna dialogowego Zapisz wzorzec wpisz nazwę.

Opcje palety, symulacji kolorów, wygładzania i zakresu czułości zapisywane są jako zbiór, który może być wykorzystywany w następnych sesjach programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby załadować zbiór opcji przekształcania:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Z listy "Wzorce" wybierz zbiór opcji.

Opcje palety, symulacji kolorów, wygładzania i czułości kolorów zapisane we wzorcu są stosowane do bieżącego obrazka.

3.	W oknie "Rezultat" możesz zobaczyć efekty przekształcenia.

Aby załadować paletę kolorów niestandardowych:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

3.	W oknie dialogowym Otwórz paletę, w polu "Szukaj w" wybierz dysk, na którym znajduje się paleta.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się paleta.

5.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

 Uwaga

•	Aby usunąć wzorzec, który został zapisany na liście "Wzorce" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą, wybierz jego nazwę i naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Określanie zakresu czułości dla obrazków z paletą kolorów

Aby dostosować paletę wybraną do przekształcenia, należy określić zakres czułości. Wybrany zakres czułości określa kolor główny dla przekształcenia obrazka do trybu z paletą. Kolor ten można zmienić lub określić jego ważność w przekształcanym obrazku. Czułość zakresu można określić tylko po wybraniu palety zoptymalizowanej.

Aby określić zakres czułości dla obrazka z paletą kolorów:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Na karcie "Opcje" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą z listy "Paleta" wybierz pozycję "Zoptymalizowana".

3.	Zaznacz pole wyboru "Kolor odniesienia zakresu czułości".

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Uaktywnij narzędzie "Pipeta" i kliknij dowolny kolor obrazka.

•	Kliknij selektor kolorów "Kolor odniesienia zakresu czułości" i wybierz dowolny kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" znajdujący się u dołu selektora kolorów "Kolor odniesienia zakresu czułości", aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny kolor.

5.	Kliknij kartę "Zakres czułości".

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Przesuń suwak "Ważność", aby zmienić domyślną wartość tej opcji. Określa ona, jaki nacisk ma zostać położony na wybrany kolor (i inne z nim powiązane) w czasie przekształcenia. Wyższa wartość ważności oznacza, że więcej odcieni tego koloru (i innych z nim powiązanych) zostanie włączone do palety kolorów. Przekształcenie dotyczy głównie obszarów obrazka, które zawierają wybrany kolor.

•	Przesuń suwak "Jasność", aby dostosować tolerancję czułości przekształcenia na składową jasności dla koloru odniesienia zakresu kolorów.

•	Przesuń suwak "a (oś zielony-czerwony)", aby określić tolerancję czułości przekształcenia na składową zakresu od zieleni do czerwieni dla koloru odniesienia zakresu czułości.

•	Przesuń suwak "b (oś niebieski-żółty)", aby określić tolerancję czułości przekształcenia na składową zakresu od niebieskiego do żółtego dla koloru odniesienia zakresu czułości.

7.	Kliknij kartę "Paleta wynikowa", aby zobaczyć zakres kolorów wybranych do palety.

 Tematy pokrewne


Edycja palety wynikowej

Kolory wybrane do przekształcenia do trybu z paletą można pojedynczo edytować. Po naciśnięciu przycisku "Edytuj" na karcie "Paleta wynikowa" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą otwiera się edytor palet, który umożliwia edycję koloru za pomocą innych palet.

Aby dokonać edycji palety wynikowej:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą kliknij kartę "Paleta wynikowa".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Do edycji wybranego koloru użyj poleceń i elementów sterujących edytora palet.

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat edytora palet można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie palety wynikowej

Po utworzeniu i dopasowaniu ustawień palety, która ma zostać użyta do przekształcenia, można ją zapisać w pliku palety niestandardowej (.CPL) w celu jej użycia w przyszłości.

Aby zapisać paletę wynikową:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą wybierz paletę, a następnie ustaw opcje przekształcenia i zakres czułości.

3.	Kliknij kartę "Paleta wynikowa", aby zobaczyć kolory palety.

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

5.	W oknie dialogowym Zapisz paletę jako z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym ma zostać zapisana paleta.

6.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym ma zostać zapisana paleta.

7.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę.

8.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat przekształcania obrazków do trybu kolorów z paletą można znaleźć w sekcjach "Określanie opcji przekształcenia dla obrazków z paletą kolorów" i "Określanie zakres czułości dla obrazków w z paletą kolorów".

 Tematy pokrewne


Resetowanie opcji zakresu czułości

W dowolnym momencie procesu przekształcania można zresetować kolor odniesienia zakresu czułości i opcje określone w oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą. Resetując odniesienia zakresu czułości na karcie "Opcje", resetuje się kolor, który w obrazku pojawia się najczęściej.

Aby zresetować kolor odniesienia zakresu czułości:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą kliknij kartę "Opcje".

3.	Naciśnij przycisk "Zresetuj".

 Uwaga

•	Przycisk "Zresetuj" dostępny jest na karcie "Opcje" tylko wtedy, gdy kolor odniesienia zakresu czułości został wybrany dla palety zoptamilizowanej.

Aby zresetować opcje zakresu czułości :

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą kolorów kliknij kartę "Zakres czułości".

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj" znajdujący się obok opcji zakresu czułości, którą chcesz zresetować.

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj wszystko", aby zresetować wszystkie ustawienia karty "Zakres czułości".

 Tematy pokrewne


Przekształcanie wielu plików

Za pomocą karty "Przetwarzanie wsadowe" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą można dokonać równoczesnego przekształcenia wielu plików do trybu kolorów z paletą. Zanim tryb koloru obrazków może zostać zmieniony, muszą one zostać otwarte w programie Corel PHOTO-PAINT. Wszystkie obrazki włączane do przekształcenia wsadowego są przekształcane za pomocą palety i opcji określonych na karcie "Opcje" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą.

Aby przekształcić wiele plików:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą kolorów kliknij kartę "Przetwarzanie wsadowe".

W prawej kolumnie karty "Przetwarzanie wsadowe" pojawi się nazwa pliku aktywnego w oknie obrazka. Nazwy innych otwartych plików znajdują się w lewej kolumnie.

3.	Wybierz pliki, które mają zostać przekształcone.

4.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Wybrane pliki są przenoszone do prawej kolumny.

Aby dokonać podglądu obrazka z listy obrazków przekształconych wsadowo:

•	Wybierz obrazek z listy "Obrazek do podglądu".

 Wskazówki

•	Aby do przekształcenia wsadowego włączyć wszystkie otwarte pliki, należy na karcie "Przetwarzanie wsadowe" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą nacisnąć przycisk "Dodaj wszystko".

•	Aby usunąć jakiś plik z listy plików przetwarzania wsadowego, należy na karcie "Przetwarzanie wsadowe" okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą nacisnąć przycisk "Usuń". Naciśnięcie przycisku "Usuń wszystko" powoduje usunięcie wszystkich plików z listy plików przetwarzania wsadowego.

 Tematy pokrewne


Otwieranie okna dialogowego Tablica kolorów

Po pokształceniu obrazka do trybu kolorów z paletą (8 bitów) można dostosować paletę obrazka za pomocą okna dialogowego Tablica kolorów. Palety kolorów niestandardowych są kolekcjami kolorów zapisanych w pliku palety (rozszerzenie CPL). Palety te mogą zawierać zarówno kolory dodatkowe, jak i kolory utworzone za pomocą dowolnego modelu kolorów. Palety niestandardowe są przydatne, jeśli często używa się tych samych kolorów lub jeśli chce się pracować z kolorami, które dobrze się komponują. Więcej informacji na temat tworzenia palet niestandardowych można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

Aby otworzyć okno dialogowe Tablica kolorów:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Tablica kolorów.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków w obrazki w trybie Duotone


Przekształcanie obrazków w obrazki w trybie Duotone

Obrazek w trybie kolorów Duotone jest obrazkiem w odcieniach szarości wzbogaconym jednym do czterech dodatkowych kolorów. Trybu kolorów Duotone używa się do wykończenia kolorem obrazów monochromatycznych lub do uzyskania ciekawych efektów za pomocą ustawień krzywej tonalnej. Dostępne są cztery typy obrazków Duotone: Monotone, Duotone, Tritone i Quadtone.

Typ trybu Duotone	Opis

Monotone	Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą jednego atramentu.

Duotone	Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą dwóch atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a drugi kolorowy.

Tritone	Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą trzech atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a drugi i trzeci kolorowy.

Quadtone	Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą trzech atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a drugi, trzeci i czwarty kolorowy.

Krzywe tonalne

Kiedy obrazek jest przekształcany do trybu kolorów Duotone, w oknie dialogowym Duotone wyświetlany jest wykres krzywej tonalnej, która będzie użyta do konwersji. Na prostej poziomej, czyli na osi X, wyświetlanych jest 256 odcieni szarości, które można uzyskać w obrazku w skali szarości (0 odpowiada czerni, 255 bieli). Prosta pionowa, czyli oś Y, przedstawia intensywność atramentu (od 0 do 100 procent) używaną dla odpowiednich wartości w skali szarości. Na przykład piksel o wartości 25 zostanie wydrukowany z 25-procentowym nasyceniem koloru. Aby dostosować krzywą tonalną, wystarczy wybrać kolor do edycji, a następnie kliknąć wykres krzywej tonalnej. Następnie należy przeciągnąć węzeł, aby dopasować kolor i intensywność atramentu, który ma zostać zastosowany w obrazku. Po przekształceniu można dowolnie edytować krzywą tonalną. W tym celu należy z menu Obrazek wybrać polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone.

Kolory nadrukowane

Po określeniu przebiegu krzywej tonalnej dla przekształcenia w Duotone, wybierając kolory nadrukowane można jeszcze bardziej dopasować kolory, które zostaną użyte w obrazku. Przy wyświetlaniu obrazka stosowany jest pierwszy kolor, następnie drugi jest nakładany na pierwszy. Wszystkie następne kolory tworzą kolejne warstwy. Kolory nadrukowane są kolorami, które pojawiają się na obrazku, jeśli dwa lub więcej kolory się nakładają.

Na karcie "Nadrukowywanie" okna dialogowego Duotone wyświetlane są wszystkie możliwe wystąpienia nałożenia się kolorów, które zostały wybrane do przekształcenia w Duotone. Z każdym wystąpieniem takiego nakładania się kolorów powiązany jest tworzony przez nie nowy kolor. Klikając dwukrotnie próbkę koloru można wybrać nowe kolory nadrukowane. W oknie dialogowym Zaznacz kolor można dopasować odcień.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków w skali szarości do trybu kolorów Duotone

Aby do obrazka w skali szarości dodać odcień koloru, należy przekształcić go w Duotone. Można to zrobić używając od jednego do czterech atramentów, które można wybrać w oknie dialogowym Zaznacz kolor dostępnym z okna Duotone. Po wybraniu koloru atramentu wystarczy na wyświetlonym wykresie dostosować krzywą tonalną.

Aby przekształcić obrazek w skali szarości:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Duotone kliknij kartę "Krzywe".

3.	Z listy "Typ" wybierz rodzaj atramentu.

•	Monotone [image] tworzony jest obrazek w skali szarości, który jest drukowany za pomocą jednego atramentu.

•	Duotone [image] tworzony jest obrazek w skali szarości, który jest drukowany za pomocą dwóch atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a drugi kolorowy.

•	Tritone [image] tworzony jest obrazek w skali szarości, który jest drukowany za pomocą trzech atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a pozostałe kolorowe.

•	Quadtone [image] tworzony jest obrazek w skali szarości, który jest drukowany za pomocą czterech atramentów. Zwykle pierwszym z nich jest czarny, a pozostałe kolorowe.

Odpowiednie atramenty są wyświetlane w polu poniżej listy "Typ". Aby atrament został wyświetlony na wykresie krzywej Duotone, należy go wybrać.

4.	W polu poniżej listy "Typ" kliknij kolor atramentu.

5.	Kliknij krzywą tonalną atramentu, aby utworzyć węzeł.

Ten węzeł odpowiada procentowemu udziałowi koloru w danym miejscu krzywej.

6.	Umieść wskaźnik myszy nad węzłem, który chcesz edytować.

Kiedy węzeł jest w trybie edycji pojawia się ikona ręki.

7.	Przeciągnij węzeł, aby dostosować krzywą.

8.	Wciśnij przycisk z ikoną oka, aby obejrzeć obrazek w trybie Duotone.

 Wskazówki

•	Aby na wykresie wyświetlone zostały od razu wszystkie krzywe tonalne atramentów, w oknie dialogowym Duotone należy zaznaczyć pole wyboru "Pokaż wszystko".

•	Aby przywrócić domyślną pozycję na wykresie bieżącej krzywej tonalnej, należy nacisnąć przycisk "Zresetuj".

 Tematy pokrewne


Ładowanie i zapisywanie atramentów dla przekształceń do trybu Duotone

Po ustaleniu typu Duotone i określeniu przebiegu krzywych tonalnych, które będą użyte w czasie przekształcania, ustawienia można zapisać do wykorzystania w innych obrazkach. Przy następnym przekształcaniu obrazka do trybu kolorów Duotone zapisane ustawienia można załadować bezpośrednio do okna dialogowego Duotone.

Aby zapisać ustawienia atramentów dla przekształceń w Duotone:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Duotone kliknij kartę "Krzywe".

3.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

4.	W oknie dialogowym Zapisz pliki duotone z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym ma zostać zapisany plik duotone.

5.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik duotone.

6.	W polu "Nazwa plików" wpisz nazwę pliku.

7.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby załadować ustawienia atramentów dla przekształceń w Duotone:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Duotone kliknij kartę "Krzywe".

3.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

4.	W oknie dialogowym Załaduj pliki duotone z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym jest zapisany plik duotone.

5.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik duotone, a następnie kliknij nazwę pliku.

6.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

 Tematy pokrewne


Wybieranie nowego koloru atramentu dla przekształceń w Duotone

Z okna dialogowego Zaznacz kolor można wybrać nowy kolor, który zostanie zastosowany w obrazkach Duotone. Po wybraniu nowego koloru, istnieje możliwość dopasowania odcienia koloru za pomocą wykresu krzywej tonalnej.

Aby wybrać nowy kolor atramentu dla przekształceń do trybu Duotone:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Duotone kliknij dwukrotnie kartę "Krzywe".

3.	W polu poniżej listy "Typ" kliknij dwukrotnie kolor atramentu.

4.	W oknie dialogowym Zaznacz kolor wybierz nowy kolor z jednego z modeli.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	Kliknij linię krzywej tonalnej na wykresie, aby utworzyć węzeł.

Ten węzeł odpowiada procentowemu udziałowi koloru w danym miejscu krzywej.

7.	Umieść wskaźnik myszy nad węzłem, który chcesz edytować.

Kiedy węzeł jest w trybie edycji pojawia się ikona ręki.

8.	Przeciągnij węzeł, aby dostosować krzywą.

9.	Aby obejrzeć obrazek w trybie Duotone włącz przycisk z ikoną oka.

 Tematy pokrewne


Określanie sposobu wyświetlania na ekranie kolorów nadrukowanych

Aby określić sposób wyświetlania na ekranie kolorów nadrukowanych, należy zmodyfikować kolory na karcie "Nadrukowywanie" okna dialogowego Duotone. W tym celu należy kliknąć dwukrotnie odcień, a następnie z okna dialogowego Zaznacz kolor wybrać nowy kolor.

Aby określić sposób wyświetlania na ekranie kolorów nadrukowanych:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenie Duotone (8 bitów).

2.	W oknie dialogowym Duotone kliknij kartę "Nadrukowywanie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Użyj nadrukowywania".

4.	Kilknij dwukrotnie kolor, który chcesz edytować.

5.	W oknie dialogowym Zaznacz kolor z jednego z modeli wybierz nowy kolor.

Aby w polach "Kolor odniesienia" i "Nowy kolor" zweryfikować kolor oryginalny i nowy, należy w oknie dialogowym Zaznacz kolor nacisnąć przycisk "Więcej".

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat okna dialogowego Zaznacz kolor można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

 Tematy pokrewne


Resetowanie opcji przekształcenia w Duotone

Jeśli w czasie określania atramentu lub kolorów nadrukowanych popełniony został błąd, można wrócić do ustawień domyślnych, naciskając przycisk "Zresetuj".

Aby zresetować wszystkie opcje przekształcenia w Duotone:

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj" znajdujący się u dołu okna dialogowego Duotone.

Aby zresetować kolory nadrukowane:

•	Na karcie "Nadrukowywanie" okna dialogowego Duotone wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj bieżący", aby zresetować wybrane kolory nadrukowane.

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj wszystko", aby zresetować wszystkie kolory nadrukowane.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków w obrazki w trybie wideo


Przekształcanie obrazków w obrazki w trybie wideo

Filtr wideo kolorów NTSC definiuje przestrzeń kolorów używanych przez monitory telewizyjne w różnych obszarach świata. Filtru tego można użyć, aby ograniczyć przestrzeń kolorów obrazka do wymogów transmisji telewizyjnej. Korzystając z nich, unika się przebarwień i zapewnia się integralność obrazka w czasie jego nadawania. Jeśli obrazek nie zostanie przetworzony do odpowiedniego trybu wideo, w nadawanym obrazie przejścia miedzy kolorami nie będą płynne.

Filtr wideo NTSC jest najczęściej używany do definiowania przestrzeni kolorów używanej w monitorach telewizyjnych w Ameryce Północnej.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie obrazków do trybu wideo NTSC

Jeśli jakiś obrazek ma zostać użyty w transmisji telewizyjnej, należy go najpierw przekształcić do odpowiedniego trybu wideo. Filtr wideo NTSC pozwala zachować integralność obrazka, który ma być wyświetlany na monitorach telewizyjnych w Ameryce Północnej.

Aby przekształcić obrazki do trybu wideo NTSC RGB:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, a następnie polecenia Wideo i NTSC RGB.


Praca z kanałami kolorów


Praca z kanałami kolorów (strona 1 z 2)

Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia skorzystanie z wielu funkcji służących do precyzyjnej regulacji kolorów obrazka i jego jakości przez bezpośrednie operowanie na kanałach kolorów. Program Corel PHOTO-PAINT w wersji 8 obsługuje dwa rodzaje kanałów: kanały masek i kanały kolorów.

Kanały masek

Kanały masek nazywane są często kanałami alfa i służą do przechowywania informacji o maskach i zaznaczeniach. Więcej informacji na temat tworzenia i zapisywania masek w kanałach można znaleźć w sekcji "Zarządzanie wieloma maskami".

Kanały kolorów

Kanały kolorów są automatycznie generowane przez program Corel PHOTO-PAINT w momencie tworzenia lub otwierania obrazka. Innymi słowy każdy obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT ma jeden lub więcej kanałów przechowujących informacje o elementach koloru. Liczba kanałów kolorów zależy od liczby elementów modelu kolorów związanych z obrazkiem. Na przykład w obrazku RGB wykorzystywane są trzy kanały kolorów, po jednym dla każdej składowej, czyli dla koloru czerwonego (R), zielonego (G) i niebieskiego (B). W każdym z kanałów przechowywane są informacje na temat udziału danego koloru składowego w kolorze poszczególnych pikseli obrazka. Jeśli wszystkie kanały są wykorzystywane jednocześnie, na ekranie wyświetlany jest obrazek pełnokolorowy z całym zakresem kolorów obrazka. Kiedy kanały kolorów obrazka oglądane są osobno, informacje o kolorach odwzorowywane są w postaci monochromatycznej. Ponieważ kanały są obrazkami w skali szarości, można je edytować i wykonywać na nich operacje w taki sam sposób, co na każdym obrazku w skali szarości. Na przykład rozjaśnienie kanału czerwonego obrazka RGB za pomocą polecenia Jaskrawość-Kontrast-Intensywność spowoduje zwiększenie udziału czerwieni w kolorach obrazka pełnokolorowego.

Domyślnie obrazki czarno-białe, w odcieniach szarości oraz w trybach Duotone i z paletą mają tylko jeden kanał koloru. Obrazki w trybie RGB i Lab mają trzy kanały, a obrazki CMYK [image] cztery. Więcej informacji na temat tych trybów kolorów można znaleźć w sekcji "Przekształcanie obrazków".

 Kliknij tutaj, aby przejść do następnej strony

 Tematy pokrewne


 Praca z kanałami kolorów (strona 2 z 2)

Rozdzielanie kanałów

Po wybraniu polecenia Rozdziel kanały na program Corel PHOTO-PAINT odczytuje z obrazka informacje na temat kolorów, po czym tworzy serię 8-bitowych obrazków w skali szarości, po jednym dla każdego kanału koloru wybranego modelu kolorów. Oznacza to, że obrazek w danym trybie kolorów można podzielić na kanały innego modelu kolorów. Przykładowo, jeśli okazało się, że kolory obrazka RGB są zbyt mocno nasycone, można podzielić ten obrazek na kanały modelu HSB, po czym rozjaśnić kanał nasycenia (S).

W programie Corel PHOTO-PAINT obrazek może zostać podzielony na kanały jednego z sześciu następujących trybów kolorów:

Tryb rozdzielenia	Utworzone kanały

RGB 	czerwony (R), zielony (G) i niebieski (B);

CMYK 	niebieskozielony (C), purpurowy (M), żółty (Y) i czarny (K);

HSB 	barwa (H), nasycenie (S) i jaskrawość (B);

HLS	barwa (H), jasność (L) i nasycenie (S);

YIQ 	luminancja (Y) i dwie wartości chromatyczności.(I, Q);

Lab 	luminancja (L), proporcja koloru zielonego do purpurowego (a) i koloru niebieskiego do żółtego (b).

Po rozdzieleniu obrazka na jego kanały składowe można edytować i modyfikować atrybuty obrazka. Po zakończeniu wprowadzania zmian, kanały składowe można ponownie połączyć i obejrzeć zmiany w kanale pełnokolorowym.

Łączenie kanałów

Jeśli obrazek został rozdzielony na kanały kolorów składowych można je ponownie połączyć za pomocą poleceń Połącz kanały lub Obliczenia. Łączone kanały mogą pochodzić z dowolnych obrazków i można je zapisać w dowolnym trybie koloru. Na przykład istnieje możliwość połączenia kanałów składowych R, G i B w trybie kolorów HLS. Chociaż obrazek nie będzie przypominał oryginału, łączenie kanałów w nowym trybie kolorów daje ciekawe efekty.

Aby scalić kanały używając równych wartości, należy użyć polecenia Połącz kanały. Oznacza to, że wartości, rodzaje, tryby scalania  i poziomy krycia dla kanałów pozostaną takie same po procesie scalania. Aby bardziej dokładnie sterować łączonymi elementami, należy użyć polecenia Obliczenia. Zaawansowane opcje okna dialogowego Obliczenia na kanałach umożliwiają określenie rodzaju obrazka i kanału, metody przekształcenia oraz poziomu krycia podczas oglądania wyników zastosowania tych opcji w oknie podglądu.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie kanałów kolorów za pomocą odpowiadających im kolorów

Chociaż kanały kolorów odpowiadają kolorowym elementom obrazka, domyślnie w oknie obrazka są one wyświetlane jako obrazki w skali szarości. Można jednak wyświetlić je również w odpowiadających im odcieniach. Wówczas kanał czerwony przedstawiany jest w odcieniach czerwieni, niebieski w odcieniach niebieskiego itd.

Aby wyświetlić kanały kolorów za pomocą odpowiadających im kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Wyświetlanie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Zabarw kanały".

 Uwaga

•	Jeśli kanały obrazka zostały rozdzielone, każdy z nich jest wyświetlany w skali szarości.

 Tematy pokrewne


Edytowanie poszczególnych kanałów kolorów za pomocą okna dokowanego Kanały

Kanał jest wersją obrazka w 8-bitowej skali szarości, który zawiera informacje na temat obrazka. Ponieważ kanały są obrazkami w skali szarości, można je edytować w taki sam sposób, jak każdy inny obrazek tego typu [image] można zaznaczać ich obszary, malować na nich i je wypełniać, stosować na nich różnorodne filtry i efekty specjalne oraz wycinać i wklejać do nich obiekty.

Aby edytować poszczególne kanały obrazka:

1.	Kliknij kartę "Kanały" w oknie dokowanym.

2.	Kliknij kanał, który chcesz edytować.

Wybrany kanał koloru wyświetlany jest w skali szarości w oknie obrazka.

3.	Wprowadź wybrane zmiany za pomocą narzędzi i poleceń.

 Wskazówka

•	Kliknięcie kanału pełnokolorowego w oknie dokowanym (czyli pierwszego wyświetlanego na liście w rolecie) spowoduje wyświetlenie obrazka wraz z dokonanymi na nim zmianami.

 Tematy pokrewne


Rozdzielenie obrazka na kanały kolorów

Kiedy obrazek rozdziela się na poszczególne kanały, faktycznie rozdziela się kanały kolorów na nowe, oddzielne pliki. Każdy z nich może być edytowany bez wpływu na pozostałe. Po dokonaniu edycji za pomocą narzędzi programu Corel PHOTO-PAINT kanały można ze sobą połączyć lub zapisać w postaci nowych plików.

Aby podzielić obrazek na kanały:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Rozdziel kanały na, po czym z menu wysuwanego Rozdziel kanały na wybierz odpowiedni tryb koloru.

Dla każdego kanału zostanie utworzony osobny plik CPT, a jego nazwa będzie odpowiadała składowej koloru, która została w nim zapisana. Na przykład z obrazka RGB powstaną następujące trzy pliki: RED-0.CPT, GREEN-0.CPT i BLUE-0.CPT.

 Uwaga

•	Obrazki w trybach CMYK i Lab można podzielić jedynie na kanały danego trybu koloru (np. obrazek CMYK można podzielić wyłącznie na kanały C, M, Y i K).

 Tematy pokrewne


Łączenie rozdzielonych kanałów obrazka

Po rozdzieleniu obrazka na kanały kolorów składowych i wprowadzeniu wybranych zmian, kanały składowe można ponownie połączyć za pomocą polecenia Połącz kanały. Kiedy łączone są kanały, wystarczy wybrać tryb kolorów, w którym kanały mają zostać scalone, i powiązać każdy z nich z odpowiednim obrazkiem składowym. Łączone kanały nie muszą być łączone w tym samym trybie kolorów, z którego pochodzą.

Aby połączyć rozdzielone kanały:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Połącz kanały.

2.	Określ tryb koloru, w którym będą łączone kanały, naciskając odpowiedni przycisk w oknie dialogowym Połącz.

3.	W sekcji "Kanał" naciśnij dowolny przycisk

4.	Z pola "Obrazki" wybierz plik, który chcesz powiązać z kanałem określonym w czynności z punktu 3.

 Uwaga

•	Jeśli kanały kolorów łączone są w modelach HSB, HLS, RGB lub YIQ, obrazek wynikowy zostanie zapisany w trybie kolorów RGB. Łączenie kanałów Lab powoduje utworzenie obrazka Lab, kanałów CMYK [image] obrazka CMYK.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z polecenia Obliczenia

Polecenie Obliczenia używa się do modyfikowania istniejącego obrazka lub tworzenia nowego obrazka pełnokolorowego przez łączenie danych o kanałach z jednego obrazka z danymi o kanałach z innego obrazka. Obliczenia trybu scalania są wykonywane na pikselach dwóch kanałów źródłowych. Następnie wynik obliczenia jest stosowany w kanale jednego z obrazków źródłowych, obrazka aktualnie otwartego w programie Corel PHOTO-PAINT lub nowego pliku.

Aby połączyć kanały:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Obliczenia.

2.	W sekcji "Źródło 1" okna dialogowego Obliczenia na kanałach z listy "Obrazek" wybierz nazwę obrazka.

Możesz wybrać dowolny obrazek, który jest otwarty w programie Corel PHOTO-PAINT.

3.	Z listy "Kanał" wybierz typ kanału.

Zaznaczenie pola wyboru "Użyj wszystkich kanałów" spowoduje, że zostaną połączone wszystkie kanały tworząc obrazek pełnokolorowy.

4.	W sekcji "Źródło 2" wykonaj czynności z punktu 2 i 3.

5.	W sekcji "Przeznaczenie" z listy "Obrazek" wybierz nazwę pliku.

Można utworzyć nowy plik przedstawiający połączone obrazki źródłowe lub można je scalić z obrazkiem już istniejącym.

6.	Z listy "Kanał" wybierz typ kanału, aby określić, które kanały mają zostać połączone.

Zaznaczenie pola wyboru "Użyj wszystkich kanałów" spowoduje, że zostaną połączone wszystkie kanały, tworząc obrazek pełnokolorowy. Jeśli zaznaczenie tego pola zostanie anulowane, wynikiem obliczeń będzie maska w skali szarości lub kanał kolorów (w zależności od opcji docelowej).

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z listy wyświetlanej obok pola "Krycie" wybierz pozycję "Rozciągnij", aby dopasować obrazek do wymiarów obrazka docelowego.

•	Z listy wyświetlanej obok pola "Krycie" wybierz pozycję "Obetnij", aby obrazek przyciąć do wymiarów obrazka docelowego.

8.	W polu "Krycie" wpisz dowolną wartość, aby dopasować poziom przezroczystości obrazków źródłowych do obrazka docelowego.

9.	Z listy "Metoda" wybierz tryb scalania.

•	Tryby malarskie znajdujące się na liście "Metoda" określają, w jaki sposób farba jest stosowana do kolorów istniejących już w obrazku.

 Uwagi

•	Przy łączeniu kanałów nie są brane pod uwagę obiekty umieszczone na wybranym obrazku. Przy wykonywaniu tej operacji znaczenie ma jedynie obrazek tła.

•	Więcej informacji na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji "Korzystanie z pędzli".

 Wskazówka

•	Zaznaczenie pola wyboru "Dopełnienie" w sekcjach "Źródło 1" i "Źródło 2" okna dialogowego Obliczenia na kanałach spowoduje odwrócenie wartości kanałów użytych do obliczeń.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Korzystanie z cyfrowych znaków wodnych Digimarc
Korzystanie z cyfrowych znaków wodnych Digimarc

W skład programów CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT wchodzi program PictureMarc firmy Digimarc, który umożliwia osadzanie w rysunkach cyfrowych znaków wodnych i ich odczytywanie. Cyfrowe znaki wodne umożliwiają podawanie informacji o autorach i prawach autorskich. Znaki wodne są niewidoczne dla oglądającego obraz, jednak są odczytywane przez aplikacje. Stanowią one stały identyfikator obrazu, który jest wszędzie razem z nimi przenoszony.

Znaki wodne Digimarc mają unikatowy identyfikator twórcy oraz atrybuty obrazu. Identyfikator twórcy ustalany jest w chwili zgłoszenia znaku wodnego do serwisu Digimarc w sieci. Podaje się wtedy wszystkie dane potrzebne do skontaktowania się z jego właścicielem, w tym nazwisko, adres, e-mail, adres internetowy oraz specjalizację. Dane te odtąd będą jednoznacznie powiązane z identyfikatorem twórcy.

Znaki wodne Digimarc w rzeczywistości są jedynie niewielkim losowym szumem dodanym do jasności wybranych pikseli obrazu. Podczas oglądania obrazu w dużym powiększeniu możliwe jest zauważenie tych zmian jasności. Zmiany te nie są na tyle silne, by zniszczyć wizualną spójność obrazu. Niosą one jednak ze sobą informację odporną zarówno na zwykłą edycję, drukowanie, jak i skanowanie.

Znaki wodne Digimarc nie chronią przed używaniem zawierających je obrazów czy też przed naruszeniem praw autorskich. Informują za to, kto jest posiadaczem praw autorskich i umożliwiają skontaktowanie się z nim.

Podczas każdej operacji otwierania lub skanowania w programie CorelDRAW 7 lub Corel PHOTO-PAINT 7, automatycznie sprawdzane jest istnienie w obrazie znaku wodnego. Jeżeli zostanie on znaleziony, na pasku tytułu wyświetlony zostanie symbol praw autorskich, informując przeglądającego o istnieniu osadzonej w obrazie informacji o prawach autorskich. Jeśli znak wodny zostanie odczytany, wyświetlone zostaną wszystkie informacje związane z identyfikatorem twórcy. Naciskając przycisk "Wyszukiwanie w sieci" w oknie dialogowym z odczytaną informacją lub łącząc się z usługą rozsyłania faksów Digimarc, można uzyskać bezpośredni dostęp do wszystkich danych potrzebnych do skontaktowania się z właścicielem znaku.

Więcej informacji na temat firmy Digimarc i programu PictureMarc można znaleźć na stronie WWW pod adresem: http://www.digimarc.com.


Osadzanie w obrazku znaku wodnego

1.	W programie Corel PHOTO-PAINT z menu Efekty wybierz polecenie Digimarc, a następnie polecenie Osadź znak wodny; w programie CorelDRAW wybierz polecenie Mapy bitowe, a następnie kolejno: Moduły dodatkowe, Digimarc, Osadź znak wodny.

2.	Jeżeli program PictureMarc nie został jeszcze zarejestrowany, w oknie dialogowym Podpisz identyfikator autora naciśnij przycisk "Zarejestruj". Można również zadzwonić do firmy Digimarc, aby zarejestrować się w MarcCentre i otrzymać własny identyfikator twórcy. Identyfikator ten należy wprowadzić w polu "Identyfikator autora", postępując zgodnie z instrukcjami zamieszczonymi na formularzu rejestracyjnym, a następnie nacisnąć przycisk "OK".

3.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Atrybuty obrazka": "Użytek zastrzeżony" lub "Wolny od tantiem" oraz zaznacz lub cofnij zaznaczenie pola wyboru "Dla dorosłych".
Uwaga: Jest to tylko informacja i nie ma ona wpływu na wyświetlanie obrazu.

4.	Ustaw intensywność znaku wodnego. Określa to, jak silnie znak wodny jest osadzony w obrazie. Jeśli ustawiono dużą intensywność, znak wodny będzie bardziej widoczny, ale nie ulegnie zmianie nawet po wykonaniu wielu transformacji i innych operacji związanych z edycją obrazu. Jeśli ustawiono małą intensywność, znak wodny będzie słabo widoczny, ale może ulegać zmianom w czasie edytowania obrazu. Domyślnym ustawieniem intensywności jest 2  [image]  jest to wartość odpowiednia dla większości aplikacji.

5.	Naciśnij przycisk "OK", aby osadzić znak.

 Tematy pokrewne


Odczytywanie znaku wodnego

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Digimarc, a następnie polecenie Odczytaj znak wodny; w programie CorelDRAW wybierz polecenie Mapy bitowe, a następnie kolejno: Moduły dodatkowe, Digimarc, Odczytaj znak wodny.

2.	Jeżeli znak jest umieszczony w obrazku, w oknie dialogowym z rezultatem czytania znaku pojawią się informacje na temat identyfikatora oraz atrybutów obrazka.

3.	Aby uzyskać więcej informacji dotyczących autora lub dystrybutora znaku, uruchom przeglądarkę internetową i przejdź pod wskazany adres, zadzwoń do firmy Digimarc pod jeden z podanych numerów faksu i skorzystaj z usługi rozsyłania faksów Digimarc, albo jeżeli masz połączenie z Internetem, naciśnij przycisk "Wyszukiwanie w sieci". W ostatnim przypadku nastąpi bezpośrednie połączenie ze stroną WWW, gdzie podane są wszystkie dane o możliwościach kontaktu z właścicielem znaku wodnego.

 Tematy pokrewne


Wprowadzenie


Przegląd: Wprowadzenie
Wprowadzenie

Witamy w Corel PHOTO-PAINT 8 [image] profesjonalnym programie służącym do obróbki obrazu oraz malowania, który może być używany do tworzenia oryginalnych grafik oraz edycji istniejących obrazków. Jego właściwości pozwalające na oszczędność czasu oraz rewolucyjne techniki graficzne umożliwiają łatwe, a jednocześnie precyzyjne tworzenie profesjonalnych obrazków. Z programu Corel PHOTO-PAINT można korzystać niezależnie lub jako składowej pakietu graficznego CorelDRAW w celu publikowania obrazków na papierze, w sieci lub w Internecie.

Malowanie może się odbywać na nowych lub istniejących obrazkach przy wykorzystaniu licznych dostępnych narzędzi malarskich, zupełnie tak samo jak na naturalnym płótnie. Możliwe jest również rysowanie figur oraz linii, wypełnianie obszarów jednolitymi kolorami, teksturami lub metamorfozami kolorów (nazywanymi wypełnieniami tonalnymi lub gradientowymi), wstawianie tekstu oraz wiele innych operacji. Więcej informacji o tych narzędziach malarskich można znaleźć w sekcji "Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków".

Program Corel PHOTO-PAINT udostępnia również obszerny zestaw poleceń i narzędzi pozwalających na przeprowadzanie różnych korekcji uszkodzonych obrazków, włączając do tego dopasowywanie tonalne i dopasowywanie kolorów. Na przykład możliwe jest rozjaśnianie niedoświetlonych fotografii lub kolorowanie czarno-białych obrazków. Takie dopasowywania mogą być dokonywane bezpośrednio na pikselach, z których składa się obrazek, jak również na soczewkach, które umożliwiają zobaczenie wyniku dopasowania bez modyfikacji pikseli obrazka. Więcej informacji o takich właściwościach korekcji można znaleźć w sekcji "Retuszowanie i ulepszanie obrazków".

Podczas edycji obrazków możliwe jest także dokonywanie zmian jedynie na określonych fragmentach obrazka, przy czym pozostałe jego obszary pozostają nietknięte. Istnieje możliwość wykorzystywania narzędzi masek do zaznaczania obszarów obrazka do edycji. Więcej informacji o zaznaczaniu i ochronie obszarów obrazka znaleźć można w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

Po zaznaczeniu obszaru na obrazku możliwe jest uwydatnienie jego wyglądu za pomocą dowolnego efektu specjalnego dostępnego w programie Corel PHOTO-PAINT. Możliwe jest przekształcenie obrazka w dzieło impresjonistyczne lub zastosowanie wzoru kalejdoskopu [image] a wszystko to po kilku kliknięciach myszą. Więcej informacji o tych spektakularnych efektach można znaleźć w sekcji "Stosowanie efektów specjalnych do obrazków".

Przy tworzeniu lub wzbogacaniu aspektu obrazka możliwe jest dodawanie nowych elementów, korzystając z rozmaitości dostępnych narzędzi. Elementy te funkcjonują jako pojedyncze obiekty, które mogą być edytowane i przekształcane bez wpływu na znajdujący się pod nimi obrazek. Więcej informacji o dodawaniu obiektów do obrazka można znaleźć w sekcji "Praca z tekstem i obiektami".

Tworzenie i edycja animacji jest sposobem na ożywienie ilustracji i dodanie do nich ruchu. Pliki animacji, takie jak pliki .AVI, składają się z serii obrazków nazywanych klatkami. Istnieje możliwość edycji poszczególnych klatek lub stosowanie efektów w odniesieniu do sekwencji klatek. W sekcji "Tworzenie i edycja filmów" można znaleźć więcej informacji dotyczących animowania obrazków.

Jeżeli myśli się poważnie o Internecie, wystarczy skorzystać z potencjału oferowanego przez program Corel PHOTO-PAINT do tworzenia map obrazu oraz publikowania własnych obrazków w Internecie. Możliwe jest definiowanie obszarów czułych na kliknięcie myszą, które inne osoby przeglądające strony internetowe wykorzystywać mogą do przechodzenia na inne strony WWW. Więcej informacji o dostosowywaniu własnych obrazków do potrzeb Internetu uzyskać można w sekcji "Publikowanie obrazków w Internecie".

Użytkownicy znający program Corel PHOTO-PAINT zauważą, że wersja 8 oferuje wiele nowych cech oraz ulepszeń. Dobrze jest poświęcić trochę czasu na zapoznanie się z poleceniami menu, przyciskami pasków narzędzi i systemem pomocy oraz oswojenie się z aplikacją graficzną o tak wielkich możliwościach.

 Więcej informacji na ten temat


Konfigurowanie obszaru roboczego


Przegląd: Konfigurowanie obszaru roboczego
Konfigurowanie obszaru roboczego

Dobrym pomysłem jest dostosowanie obszaru roboczego zanim rozpocznie się tworzenie obrazków za pomocą zaawansowanych właściwości i technik dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT. Określenie opcji wyświetlania oraz sposobu, w jaki program Corel PHOTO-PAINT ma reagować na czynności użytkownika, pozwala pracować w sposób bardziej efektywny oraz zmniejszyć liczbę popełnianych pomyłek i błędów. Wybranie polecenia Opcje z menu Narzędzia powoduje otwarcie okna Opcje, które umożliwia dostosowanie najbardziej popularnych narzędzi oraz operacji wykonywanych podczas edycji obrazka.

Mimo że wiele poleceń w programie Corel PHOTO-PAINT posiada zdefiniowane ustawienia domyślne dostosowane do typowych zadań, możliwe jest dostosowanie tych ustawień, tak aby aplikacja działała w zamierzony przez użytkownika sposób. Na przykład możliwe jest dokonywanie zmiany fizycznego położenia okien dialogowych na ekranie. Domyślnie założono, że każde z okien pojawiać się będzie na środku pulpitu Corel PHOTO-PAINT, aczkolwiek dla wygody możliwe jest przenoszenie ich w inne miejsca. Można ustawić opcję zapamiętywania pozycji każdego z okien, tak aby przy następnym otwarciu było ono wyświetlane w tym samym miejscu.

Konfigurowanie obszaru roboczego można rozpocząć od określenia, w jaki sposób mają być wyświetlane obrazki, które tworzone są i edytowane w oknie obrazka. Możliwe jest optymalizowanie środowiska do edycji obrazków programu Corel PHOTO-PAINT poprzez określenie położenia oraz rozmiaru obrazków w oknie obrazka oraz kształtu wskaźnika wykorzystywanego do ich edycji. Można również poprawiać dokładność wyświetlania obrazków przez ustawienie symulacji kolorów na ekranie.

Ponieważ wiele cech oraz operacji udostępnianych przez program Corel PHOTO-PAINT zależy od sposobu mierzenia, możliwe jest określenie preferowanych jednostek miary w oknie Opcje zanim rozpoczęta zostanie edycja obrazka. Jednostki określone przez użytkownika wykorzystywane są przy przekształceniach obiektów i masek, kadrowaniu obrazka oraz czynnościach zmiany rozdzielczości lub rozmiaru obrazka, a także stosowane są w linijkach.

Możliwe jest również dostosowywanie odpowiedzi programu Corel PHOTO-PAINT przez włączanie lub wyłączanie wielozadaniowości aplikacji. Jeżeli wielozadaniowość programu zostanie włączona, należy skorzystać z polecenia Postęp (w menu Narzędzia), aby przypisać wartości priorytetów wykonywanych zadań. Klasyfikacja priorytetów zadań ustalona przez użytkownika będzie wpływać na wielkość zasobów komputera zarezerwowanych dla każdego z zadań.

 Wskazówki

•	Przy użyciu programu Corel PHOTO-PAINT 8 możliwe jest tworzenie różnych środowisk obszarów roboczych dla różnych użytkowników lub projektów. Środowisko obszaru roboczego zawiera określone przez użytkownika ustawienia globalne dla obszaru roboczego oraz dla dokumentu.

•	Możliwe jest również zwiększanie dokładności edytowanych obrazków przez wybranie opcji korekcji w oknie Opcje. Więcej informacji dotyczących korekcji koloru można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami"Overview Working with color>main.

 Tematy pokrewne


Wybór zadania do wykonania przy uruchamianiu programu

Możliwe jest ustawienie automatycznego otwierania jednego z okien Utwórz nowy obrazek, Otwórz obrazek lub Uruchom skrypt przy uruchamianiu programu Corel PHOTO-PAINT. Istnieje również możliwość wyświetlania przy uruchamianiu programu ekranu Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT, aby możliwe było wybranie jednej z operacji: rozpoczęcia pracy z nowym plikiem, otwarcia ostatnio edytowanego obrazka, otwarcia obrazka, uruchomienia programu CorelSCAN lub Samouczka, albo przejrzenia nowych cech programu.

Aby wybrać określone zadanie przy uruchamianiu programu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wybierz jedną z następujących pozycji z listy "Przy uruchamianiu":

•	"Nic" powoduje uruchamianie aplikacji bez otwierania pliku lub okna.

•	"Nowy plik" powoduje otwarcie okna Utwórz nowy obrazek przy uruchamianiu programu.

•	"Otwórz plik" powoduje otwarcie okna Otwórz obrazek przy uruchamianiu programu.

•	"Uruchom skrypt" powoduje otwarcie okna Uruchom skrypt przy uruchamianiu programu.

•	"Pokaż ekran powitalny" powoduje otwarcie okna Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT, które umożliwia rozpoczęcie pracy z nowym plikiem, otwarcie poddawanego ostatnio edycji obrazka, otwarcie obrazka, uruchomienie programu CorelSCAN lub Samouczka lub przegląd nowych cech programu.

Opcje startowe można zmienić w dowolnym momencie, definiując wykonanie innego zadania przy uruchomieniu programu Corel PHOTO-PAINT.

 Uwaga

•	Jeżeli zostanie usunięte zaznaczenie pola wyboru "Pokaż to powitanie przy uruchamianiu programu" w oknie Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT, program Corel PHOTO-PAINT zostanie uruchomiony bez otwierania okna lub pliku.

 Tematy pokrewne


Wybór typu wskaźnika

Istnieje możliwość zmiany sposobu wyświetlania wskaźnika myszy w oknie obrazka w zależności od wykonywanych czynności. Dostępne są trzy typy wskaźników: kształt, narzędzie oraz wskaźnik krzyżowy.

Aby wybrać typ wskaźnika:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wybierz jeden z następujących typów wskaźników z listy "Typ wskaźnika":

•	"Kształt" powoduje wyświetlanie bieżącego kształtu i rozmiaru końcówki narzędzia. Końcówka uzależniona jest od wybranego narzędzia.

•	"Narzędzie" powoduje wyświetlenie reprezentacji wybranego narzędzia.

•	"Krzyżowy" powoduje wyświetlenie wskaźnika w kształcie krzyża w celu precyzyjnego umieszczania narzędzia na obrazku.

4.	Zaznacz pole wyboru "Wskaźnik oddaje kształt pędzla" (opcjonalnie).

Pole wyboru "Wskaźnik oddaje kształt pędzla" nie jest dostępne, jeżeli w punkcie 3 została wybrana pozycja "Kształt". Jeśli wybrano "Narzędzie" lub "Krzyżowy" oraz to pole wyboru zostało zaznaczone, wskaźnik dla wszystkich narzędzi używających końcówek będzie wyświetlany w kształcie i rozmiarze aktywnej końcówki.

 Tematy pokrewne


Zapamiętywanie pozycji okna dialogowego na ekranie

Położenie okna dialogowego na ekranie można zachować, włączając w programie Corel PHOTO-PAINT opcję zapamiętywania pozycji okien. Wówczas przy kolejnym otwarciu okna dialogowego będzie się ono pojawiać w poprzednim miejscu. Jeżeli okno dialogowe zawiera kilka stron, zapamiętana i wyświetlona zostanie ostatnio aktywna strona.

Aby zachowywać pozycję okna dialogowego na ekranie:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj położenie okna".

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie obrazków


Przegląd: Wyświetlanie obrazków
Wyświetlanie obrazków

Po otwarciu obrazka jest on wyświetlany w oknie obrazka z zastosowaniem domyślnych opcji wyświetlania. Istnieje jednak możliwość dostosowywania wyglądu i jakości obrazu przed rozpoczęciem edycji poprzez ustawienie nowych opcji wyświetlania.

Oglądany obszar można zmaksymalizować przez ukrycie paska tytułu i menu oraz rozszerzenie obrazka na cały ekran. Mimo że ten tryb widoku nie udostępnia poleceń menu, możliwe jest korzystanie z pasków narzędzi, przybornika oraz klawiszy skrótów. Jeżeli konieczne jest obejrzenie jak największej reprezentacji obrazka, istnieje możliwość włączenia podglądu pełnoekranowego. Jeżeli obrazek jest oglądany w tym trybie, nie można go edytować i nie ma dostępu do poleceń. Polecenia Maksymalizuj obszar roboczy oraz Podgląd pełnoekranowy dostępne są w menu Widok.

Domyślnie przy zmianie rozdzielczości, rozmiaru lub kadrowaniu obrazka, okno obrazka nie zmienia swoich rozmiarów, aby dostosować się do nowych rozmiarów obrazka. Zamiast tego okno obrazka zachowuje swoje oryginalne rozmiary, zaś wokół zmodyfikowanego dokumentu pojawia się ramka. Jeśli obrazek zostanie rozszerzony, na brzegach okna obrazka pojawią się paski przewijania. Wyświetlanie obrazków o zmienionej rozdzielczości można kontrolować przez określanie rozmiaru ramki lub przez automatyczną zmianę rozmiarów okna obrazka, tak aby dopasowywało się zmodyfikowanego obrazka.

W czasie, gdy obrazek jest wyświetlany w oknie obrazka, możliwe jest zwiększanie jego jakości przez ustawienie symulowania kolorów ekranu. Symulowanie kolorów na ekranie polega na uśrednianiu głębi pikseli w określonym obszarze w celu utworzenia dodatkowych kolorów lub odcieni szarości (w zależności od tego, czy obrazek jest kolorowy, w odcieniach szarości czy czarno-biały). Symulowanie kolorów na ekranie jest szczególnie przydatne przy wyświetlaniu obrazków zawierających większą liczbę kolorów, niż jest w stanie wyświetlić monitor.

 Tematy pokrewne


Oglądanie obrazka na największym możliwym obszarze

Jeżeli chce się uzyskać widok jak największego możliwego obszaru obrazka, należy skorzystać z poleceń Maksymalizuj obszar roboczy lub Podgląd pełnoekranowy. Maksymalizacja obszaru roboczego powoduje ukrycie paska tytułu oraz menu programu, ale umożliwia edycję obrazka tylko za pomocą kombinacji klawiszy. Najlepszy rezultat można osiągnąć przez maksymalizację okna obrazka zanim zmaksymalizowany zostanie obszar roboczy. Polecenie Podgląd pełnoekranowy umożliwia oglądanie obrazka w jeszcze większej postaci, lecz niemożliwa jest wówczas jego edycja.

Aby maksymalnie powiększyć obszar roboczy:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Maksymalizuj obszar roboczy.

Pasek tytułu oraz menu programu znikną, a następnie zmieni się rozmiar pulpitu Corel PHOTO-PAINT. Kontynuacja edycji obrazka możliwa jest wówczas za pomocą kombinacji klawiszy.

 Wskazówki

•	Polecenie Maksymalizuj obszar roboczy można również włączać lub wyłączać przez naciśnięcie przycisku "Maksymalizuj obszar roboczy" znajdującego się na standardowym pasku narzędzi lub przez wybranie polecenia Maksymalizuj obszar roboczy z menu podręcznego.

•	Aby powrócić do widoku normalnego, należy wyłączyć przycisk "Maksymalizuj obszar roboczy" na standardowym pasku narzędzi lub nacisnąć klawisze ALT i V, a następnie klawisz ENTER.

Aby zobaczyć podgląd pełnoekranowy obrazka:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Podgląd pełnoekranowy.

Pulpit programu Corel PHOTO-PAINT zniknie i na ekranie pojawi się obrazek wyświetlony na całej wielkości ekranu. Aby powrócić do normalnego widoku, wystarczy nacisnąć dowolny klawisz lub przycisk myszy.

 Tematy pokrewne


Maksymalne wykorzystanie monitora

Jeżeli edytowany jest obrazek zawierający większą liczbę kolorów, niż jest w stanie wyświetlić monitor, należy korzystać z opcji ekranowego symulowania kolorów. Ekranowe symulowanie kolorów polega na uśrednianiu głębi pikseli na danym obszarze i tworzy dodatkowe kolory lub odcienie szarości. Polecenia ekranowego symulowania kolorów są dostępnie jedynie wówczas, gdy monitor wyświetla mniej niż 16-milionów kolorów (kolor 24-bitowy).

Aby ustawić symulację kolorów:

•	W menu Widok wskaż polecenie Symulacja kolorów, a następnie wybierz jedno z poniższych poleceń:

•	Brak [image] powoduje wyłączenie symulacji kolorów. Polecenie to jest dostępne jedynie podczas pracy w 16-bitowym trybie kolorów.

•	Dyfuzja błędów [image] umożliwia osiągnięcie najlepszych rezultatów poprzez rozciągnięcie symulacji kolorów na większym obszarze i dopasowanie wzorca symulacji do symulowanego przejścia kolorów.

•	Uporządkowanie [image] powoduje przybliżanie przejść kolorów za pomocą ustalonych wzorów punktowych. Ten typ symulowania działa znacznie szybciej niż Dyfuzja błędów, lecz jest mniej dokładny.

 Uwaga

•	Należy dokonać konfiguracji profili kolorów komputera zanim włączy się korekcję kolorów, tak aby kolory były jak najdokładniej odtwarzane przez urządzenia w systemie komputerowym. Więcej informacji o profilach kolorów można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

 Tematy pokrewne


Automatyczna zmiana rozmiaru okna obrazka

Po dokonaniu zmiany rozmiaru, zmiany rozdzielczości lub po kadrowaniu obrazka może on nie pasować do rozmiaru okna obrazka. W takim przypadku wokół obrazka pojawi się ramka lub paski przewijania. Istnieje możliwość automatycznej zmiany rozmiaru okna obrazka, tak aby dopasowywał się do nowych rozmiarów.

Aby rozmiar okna obrazka zmieniał się w sposób automatyczny:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Automatyczna zmiana widoku".

 Tematy pokrewne


Otaczanie obrazka ramką w oknie obrazka

Jeżeli okno obrazka jest mniejsze od rozmiarów obrazka lub jeśli obrazek został powiększony, okno obrazka może nie być wystarczająco duże, aby objąć cały obrazek. W takim przypadku wokół obrazka pojawia się ramka. Aby uzyskać lepsze poczucie rozmiarów obrazka, można ustalić rozmiar szarej krawędzi lub ramki w obrębie okna obrazka.

Aby otoczyć obrazek ramką w oknie obrazka:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wpisz wartość w polu "Przewijanie".

Wpisana liczba określa rozmiar w pikselach szarej ramki otaczającej obrazek w oknie obrazka.

 Tematy pokrewne


Wybieranie kolorów wzoru siatki przezroczystości

Podczas ukrywania tła obrazka w oknie obrazka pozostały obszar obrazka wyświetlany jest w postaci szachownicy. Istnieje możliwość doboru kolorów tego wzoru siatki przezroczystości przez zmianę opcji w oknie Opcje.

Aby wybrać kolory wzoru siatki przezroczystości:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	W sekcji "Siatka przezroczystości" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij selektor kolorów "Kolor 1", a następnie wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" na dole selektora kolorów "Kolor 1", aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny kolor.

4.	Powtórz czynność z punktu 3 dla selektora kolorów "Kolor 2".

Siatka tła wyświetlana jest w polu "Rezultat" obok selektorów kolorów.

 Tematy pokrewne


Określanie opcji mierzenia


Przegląd: Określanie opcji mierzenia
Określanie opcji mierzenia

Istnieje możliwość określania jednostek miary w przypadku następujących elementów i operacji:

•	transformacji obiektów i masek dokonanych przy użyciu rolety Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" oraz narzędzia transformacji;

•	informacji uzyskiwanych po wybraniu polecenia Informacje o dokumencie z menu Plik;

•	narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie" oraz skojarzonej rolety Ustawienia narzędzia;

•	linijki poziomej i pionowej.

Możliwe jest również określenie jednostek miary dla linijki poziomej i pionowej. Jednostki określone na stronie "Linijki" okna Opcje będą miały zastosowanie jedynie w bieżącym obrazku. Jednostki ustawiane na karcie "Ogólne" okna dialogowego Opcje zostaną zastosowane dla bieżącego obrazka oraz wszystkich nowych obrazków.

Możliwe jest również określanie innych opcji mierzenia w oknie Opcje. Podanie odległości w polach "Podsunięcie" i "Szybkie podsunięcie" spowoduje przesuwanie obiektówglos_paint_object i markiz maski w precyzyjnie określonych odstępach. W celu wykalibrowania linijek, tak aby system mierzenia odzwierciedlał rzeczywiste wymiary, należy skorzystać z opcji "Kalibruj linijki" znajdującej się na stronie "Wyświetlanie".

 Tematy pokrewne


Wybór jednostek miary

Możliwe jest określenie jednostek miary wykorzystywanych przez poziomą i pionową linijkę oraz w transformacjach masek i obiektów stosowanych na obrazku. Jeżeli jednostki miary mają zostać zastosowane dla jednej z linijek, należy ustawić odpowiednie wartości na stronie "Linijki" w oknie Opcje.

Aby wybrać jednostki miary:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wybierz jednostkę miary z listy "Jednostki".

Jednostki tutaj określone wykorzystywane są w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".

 Tematy pokrewne


Określanie wartości podsuwania

Funkcje podsuwania i szybkiego podsuwania umożliwiają precyzyjne przesuwanie obiektów oraz markiz masek w precyzyjnych odstępach przy użyciu klawiszy strzałek. Należy określić najpierw odległość podsuwania, a następnie odległość szybkiego podsunięcia, jako wielokrotność odległości podsuwania.

Aby ustawić przyrosty podsuwania:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	W polu "Podsunięcie" wpisz liczbę pikseli, o którą obiekt lub maska będą przesuwane za każdym naciśnięciem klawisza strzałki.

4.	Wpisz wielokrotność odległości "Podsunięcie" w polu "Szybkie podsunięcie".

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie innych opcji i preferencji


Przegląd: Konfigurowanie innych opcji i preferencji
Konfigurowanie innych opcji i preferencji

Jeżeli konieczne jest wykonywanie wielu zadań jednocześnie, można ustawić opcje pozwalające na zarządzanie zadaniami i nadawanie im priorytetów. Włączenie własności wielozadaniowości na karcie "Ogólne" w oknie Opcje umożliwia wykonywanie wielu zadań jednocześnie, takich jak drukowanie i uruchamianie skryptów.

Ponieważ wielozadaniowość może pociągać za sobą zwiększone wykorzystanie zasobów komputera, możliwe jest ustawianie priorytetów oraz klasyfikacji wybranych zadań. Aby obejrzeć zadania wykonywane w danym momencie przez aplikację oraz dostosować kolejność ich wykonywania, należy wybrać polecenie Postęp (z menu Narzędzia). W oknie Postęp znajduje się nazwa dokumentu, wykonywane w danej chwili polecenie, priorytet przypisany do zadania oraz procentowo określony stopień wykonania polecenia. Jeżeli określone zadanie znajduje się w stanie bezczynności, zasoby komputera są przekazywane temu zadaniu jedynie wówczas, gdy nie ma innego uruchomionego zadania. Skonfigurowanie opcji pamięci pozwala na kontrolowanie sposobu, w jaki program Corel PHOTO-PAINT wykorzystuje pamięć i przestrzeń dyskową, co może mieć wpływ na ogólną prędkość komputera. Więcej informacji o ustawieniach opcji pamięci można znaleźć w sekcji "Zapisywanie i zamykanie obrazków".

 Tematy pokrewne


Włączanie i wyłączanie trybu pracy wielozadaniowej

Własności wielozadaniowości umożliwiają kontynuację pracy nad obrazkiem w czasie wykonywania innych zadań, takich jak drukowanie lub uruchamianie skryptów. Jeżeli w danej sesji pracuje się tylko z jednym obrazkiem, można zwolnić zasoby komputera przez wyłączenie trybu wielozadaniowości w celu zwiększenia jego wydajności. Dokonuje się tego na karcie "Ogólne" w oknie dialogowym Opcje.

Aby włączyć lub wyłączyć tryb pracy wielozadaniowej:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz wielozadaniowość" lub cofnij zaznaczenie, aby wyłączyć wielozadaniowość.

 Uwaga

•	Polecenie Postęp (w menu Narzędzia) nie jest dostępne, jeśli opcja pracy wielozadaniowej została wyłączona.

 Tematy pokrewne


Określanie priorytetów zadań

Polecenie Postęp umożliwia kontrolowanie sposobu wykorzystania zasobów komputera podczas wykonywania równoczesnych operacji (wielozadaniowość). Wystarczy dokonać klasyfikacji priorytetu każdego z zadań (na przykład bezczynny, niski, normalny lub wysoki). Do wykonania zadań o najwyższym priorytecie przydzielona będzie największą część zasobów komputera. Domyślnie każdemu z zadań przypisany jest niski priorytet.

Aby zobaczyć bieżące priorytety zadań:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Postęp.

Polecenie Postęp dostępne jest jedynie, jeśli zaznaczone zostało pole wyboru "Włącz wielozadaniowość" na stronie "Ogólne" w oknie Opcje.

2.	Umieść wskaźnik myszy na brzegu okna Postęp.

Wskaźnik zmieni kształt na podwójną strzałkę.

3.	Przeciągnij brzeg okna w celu zwiększenia rozmiaru okna.

Lista zadań rozszerzy się i ukazane w niej zostaną informacje o nazwie dokumentu, wykonywanym zadaniu dla każdego z dokumentów, bieżąca klasyfikacja priorytetu przypisana każdemu z zadań oraz procentowa wartość stopnia wykonania każdego z nich. Nazwy zadań odpowiadają poleceniom menu wykorzystywanym do realizacji zadania.

Aby określić priorytet zadań:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Postęp.

2.	W oknie Postęp wybierz zadanie, dla którego chcesz przypisać priorytet.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk podnoszenia priorytetupopgraphic_promote priority button, aby przypisać zadaniu wyższy priorytet.

•	Naciśnij przycisk obniżenia priorytetupopgraphic_demote priority button, aby przypisać zadaniu niższy priorytet.

•	Naciśnij przycisk "Wstrzymaj", aby zawiesić wykonywanie zadania.

•	Naciśnij przycisk "Zakończ zadanie", aby anulować wykonanie zadania.

Przypisanie zadaniu atrybutu bezczynności zawiesza jego wykonanie do chwili, gdy zostaną zakończone wszystkie inne zadania.

Aby uruchomić zawieszone zadanie:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Postęp.

2.	W oknie Postęp zaznacz zawieszone zadanie.

3.	Naciśnij przycisk "Kontynuuj".

 Uwagi

•	Dostęp do narzędzi edycyjnych oraz poleceń menu przy otwartym oknie Postęp jest możliwy.

•	Określanie priorytetu zadań jest szczególnie przydatne podczas drukowania dużych plików. Jeżeli ostateczne wydruki nie są wymagane natychmiastowo, można przypisać niski priorytet wykonywania operacji drukowania. Zwalnia to zasoby komputera dla realizacji innych ważniejszych czynności.

 Tematy pokrewne


Tworzenie obrazków


Przegląd: Tworzenie obrazków
Tworzenie obrazków

Przy tworzeniu obrazka lub pliku animacji konieczne jest określenie trybu koloru, rozmiaru obrazka, jego rozdzielczości oraz koloru papieru. Tryb koloru obrazka oraz rozdzielczość są szczególnie ważnymi parametrami, ponieważ wpływają one na rozmiar pliku oraz jakość drukowanego obrazka. Jeżeli tworzony plik jest szczególnie duży lub ma wysoką rozdzielczość, należy próbować pracować z obrazkiem podzielonym na fragmenty. Wpływa to na zmniejszenie ilości danych przetwarzanych jednocześnie przez komputer.

Wybór trybu kolorów

Podczas rozpoczynania pracy z nowym plikiem do wyboru jest sześć trybów kolorów: czarno-biały (1-bitowy), skala szarości (8-bitowy), z paletą (8-bitowy), RGB (24-bitowy), Lab (24-bitowy) oraz CMYK (32-bitowy). Liczba bitów wykorzystywanych przez tryby kolorów określa wymagania systemu oraz to, ile kolorów lub odcieni szarości można w danym trybie wygenerować. Bit może być ustawiony lub nie; w ten sposób jednobitowy tryb koloru umożliwia utworzenie pikseli o dwóch kolorach: 0 (wygaszony) reprezentuje kolor czarny, zaś 1 (zapalony) reprezentuje kolor biały. Z drugiej strony skali 32-bitowy tryb koloru umożliwia osiągnięcie ponad czterech miliardów kolorów oraz wymaga znacznie większej pamięci.

Tryb koloru obrazka należy obierać na podstawie parametrów urządzenia wyjściowego (drukującego). Na przykład, jeżeli planowane jest wykonanie wydruków wyciągów barwnych, należy wybrać 32-bitowy tryb kolorów CMYK. Nie należy się przejmować tym, że dokonało się złego wyboru przy tworzeniu nowego obrazka, bowiem w każdej chwili możliwa jest zmiana trybu kolorów. Aby uzyskać więcej informacji o wybieraniu trybu kolorów, należy zajrzeć do sekcji "Przekształcanie obrazków".

Rozmiar obrazka

Rozmiar obrazka odnosi się do bieżących fizycznych wymiarów obrazka, w jakich jest on reprodukowany (zwykle drukowany). Rozmiar obrazka można mierzyć za pomocą standardowych jednostek, takich jak centymetry, cale lub w pikselach. Przy drukowaniu obrazka prawdopodobnie potrzebna będzie informacja o jego rozmiarach wyrażonych w calach lub innych jednostkach miary. Jeżeli zamierza się wyświetlać obrazek w Internecie jako część pokazu slajdów, cenna będzie prawdopodobnie informacja o rozmiarach obrazka w pikselach, tak aby można było wyświetlać go w skali 1:1 na ostatecznym urządzeniu wyświetlającym.

Rozdzielczość obrazka

Rozdzielczość obrazka odnosi się do stopnia szczegółowości obrazka i jest mierzona liczbą pikseli lub punktów przypadających na jeden cal (dpi). Ponieważ liczba pikseli w mapie bitowej jest ustalona, rozdzielczość obrazka odnosi się do rozmiaru wydrukowanego obrazka. Jeżeli obrazek drukowany będzie jako mały, piksele będą miały małe rozmiary, zaś rozdzielczość obrazka będzie duża. Jeżeli obrazek drukowany będzie jako duży, piksele będą duże i obrazek będzie wyglądał zgrubnie, a jego rozdzielczość będzie niska.

Wyższa rozdzielczość umożliwia wydobycie większej ilości szczegółów oraz uzyskanie łagodniejszych przejść kolorów niż niższa rozdzielczość, ale jednocześnie powoduje utworzenie znacznie większych plików. Ustawianie rozdzielczości jest balansowaniem pomiędzy większym stopniem szczegółowości, a utrzymaniem rozmiaru pliku w granicach możliwości jego obsłużenia przez komputer.

Najlepszym rozwiązaniem jest uzależnienie rozdzielczości obrazka od jego przeznaczenia. Jeżeli obrazek ma być drukowany, należy zachować rozdzielczość obrazka niższą od rozdzielczości ostatecznego urządzenia wyjściowego [image] jeżeli utworzony zostanie obrazek o rozdzielczości 1200-dpi w celu uzyskania wydruku na drukarce o rozdzielczości 600-dpi, wówczas zostanie on i tak wydrukowany w rozdzielczości 600-dpi, zaś rozmiar pliku będzie zbyt duży w stosunku do realnej potrzeby.

Jeżeli obrazy mają być wyświetlane tylko na ekranie, można w ogóle stosować niższe rozdzielczości. Należy sobie zdawać sprawę z ograniczeń dotyczących pamięci używanego systemu komputerowego i ustawiać rozdzielczość odpowiednią dla wykorzystywanego monitora.

Skanowanie obrazków

Za pomocą programu Corel PHOTO-PAINT można uzyskiwać obrazki za pośrednictwem skanera. Jakość zeskanowanego obrazka uzależniona jest od jakości oryginalnego obrazka. Jeżeli obrazek wymaga edycji fotograficznej, należy go najpierw zeskanować, a następnie w celu jego skorygowania skorzystać z doskonałych narzędzi edycyjnych dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT.

Więcej informacji o korekcji i poprawianiu obrazków można znaleźć w sekcji "Retuszowanie i ulepszanie obrazka".

 Tematy pokrewne


Tworzenie nowego obrazka od podstaw

Podczas tworzenia nowego obrazka konieczne było określenie trybu kolorów, rozmiaru obrazka, jego rozdzielczości oraz koloru papieru. Jeżeli tworzony tak plik jest szczególnie duży oraz ma dużą rozdzielczość, należy spróbować pracować z obrazkiem podzielonym na fragmenty. Umożliwia to ograniczenie ilości danych przetwarzanych jednocześnie przez komputer.

Aby utworzyć obrazek:

1	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy.

2.	Z listy "Tryb kolorów" wybierz tryb koloru.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij selektor "Kolor papieru", a następnie wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" na dole selektora koloru papieru, aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny.

4.	Zaznacz pole wyboru "Brak tła", aby utworzyć obrazek bez tła.

5.	W sekcji "Rozmiar obrazka" wybierz pozycję "Niestandardowy" z listy "Rozmiar".

Jeżeli plik ma zostać utworzony przy użyciu gotowego rozmiaru, można skorzystać z innej opcji rozmiaru. Dostępne predefiniowane rozmiary obrazka zależą od wybranej jednostki miary.

6.	Zaznacz jedną z następujących opcji układu strony:

•	"Pionowo" [image] powoduje drukowanie strony od lewej do prawej wzdłuż jej krótszej krawędzi.

•	"Poziomo" [image] powoduje drukowanie strony od lewej do prawej wzdłuż jej dłuższej krawędzi.

Opcje "Pionowo" i "Poziomo" nie będą dostępne, jeśli wybrana zostanie opcja "Niestandardowe" w kroku 5.

7.	Wpisz wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

Jeżeli określony został jeden z gotowych rozmiarów obrazka, rozmiary te pojawią się automatycznie w polach "Szerokość" i "Wysokość". Jeżeli wykorzystywane mają być inne jednostki miary, należy wybrać inną pozycję z listy znajdującej się obok pola "Szerokość".

8.	Wpisz wartość w polu "Rozdzielczość".

Wartość ta określa rozdzielczość obrazka. Decyduje ona o stopniu szczegółowości obrazka i jest mierzona liczbą pikseli lub punktów przypadających na cal.

 Wskazówka

•	Jeżeli utworzony zostanie obrazek bez określonego tła, zawsze istnieje możliwość późniejszego jego dodania za pomocą polecenia Utwórz tło z menu Obrazek. Tło jest tworzone przez program Corel PHOTO-PAINT przy wykorzystaniu bieżącego koloru papieru.

 Tematy pokrewne


Tworzenie tła obrazka

Podczas tworzenia obrazka od podstaw, możliwe jest utworzenie go z tłem lub bez niego. Jeżeli obrazek zostanie utworzony bez określonego tła, wówczas w dowolnym momencie można je utworzyć, korzystając z polecenia Utwórz tło (w menu Obrazek). Tak utworzone tło obrazka wykorzystuje bieżący kolor papieru.

Aby utworzyć tło obrazka:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Utwórz tło.

 Uwaga

•	Więcej informacji dotyczących tworzenia dokumentów bez określonego tła można znaleźć w sekcji "Tworzenie nowego obrazka od podstaw".

 Tematy pokrewne


Tworzenie obrazków we fragmentach

Jeżeli tworzony obrazek jest bardzo duży lub ma wysoką rozdzielczość, można tworzyć go we fragmentach. Oznacza to, że można ładować poszczególne części obrazka bez konieczności ładowania całego obrazka w celu poddania go edycji. Wpływa to na zmniejszenie ilości danych przetwarzanych jednocześnie przez komputer.

Aby utworzyć obrazek we fragmentach:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy.

2.	Wybierz tryb kolorów z listy "Tryb kolorów".

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Kliknij selektor "Kolor papieru" i wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" na dole selektora koloru papieru, aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny.

4.	W sekcji "Rozmiar obrazka" określ rozmiary nowego obrazka.

5.	Wpisz wartość w polu "Rozdzielczość".

6.	Zaznacz pole wyboru "Utwórz plik częściowy".

Opcja ta jest niedostępna, jeśli opcja "Brak tła" została włączona w oknie Utwórz nowy obrazek.

7.	Naciśnij przycisk "OK".

8.	W oknie Obszar częściowy wybierz siatkę z listy "Rozmiar siatki".

9.	Kliknij kwadrat siatki reprezentujący fragment tworzonego obrazka.

 Wskazówka

•	Możliwe jest tworzenie własnej siatki przez wybranie pozycji "Niestandardowy" z listy "Rozmiar siatki" lub przez zaznaczenie pola wyboru "Edytuj siatkę". Przeciągnij węzły, aby zmienić rozmiar fragmentu lub przesuń cały fragment w inne miejsce.

 Tematy pokrewne


Tworzenie pliku przy użyciu zawartości schowka

Plik można utworzyć przez skopiowanie danych obrazka do schowka, a następnie wybranie polecenia Nowy ze schowka (z menu Plik). Możliwe jest również utworzenie pliku przy użyciu zawartości schowka po wybraniu z menu Edycja polecenia Wklej, a następnie polecenia Jako nowy dokument.

Aby utworzyć plik, korzystając z zawartości schowka:

1.	Zaznacz dowolną część obrazka.

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować dane do schowka.

3.	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy ze schowka.

 Tematy pokrewne


Skanowanie obrazków

Istnieje możliwość korzystania ze skanera w celu uzyskiwania obrazów cyfrowych malarstwa, rysunków, fotografii, a nawet obiektów trójwymiarowych. Po odblokowaniu skanera i zainstalowaniu odpowiedniego oprogramowania konieczne jest określenie w programie Corel PHOTO-PAINT źródła skanowania. Istnieje również możliwość korzystania z programu CorelSCAN do konfigurowania skanera i skanowania obrazków. Skanowane obrazki powinny mieścić się na płycie skanera, aby mogły zostać prawidłowo odtworzone.

Aby określić źródło skanowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Pobierz obrazek, a następnie wybierz polecenie Wybierz źródło.

2.	W oknie Wybierz źródło wybierz z listy nazwę modelu skanera.

3.	Naciśnij przycisk "Wybierz".

Aby zeskanować obrazek:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Pobierz obrazek, a następnie wybierz polecenie Pobierz.

Okno dialogowe, które zostanie otwarte, uzależnione jest od producenta skanera.

Aby korzystać z programu CorelSCAN:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Pobierz obrazek, a następnie wybierz polecenie Pobierz z CorelSCAN.

Więcej informacji na temat korzystania z programu CorelSCAN uzyskać można po naciśnięciu przycisku "Pomoc" w oknie CorelSCAN 8.

 Uwaga

•	Informacje dotyczące odblokowywania skanera oraz instalowania oprogramowania skanera znajdują się w dokumentacji skanera.

 Wskazówka

•	Należy zdawać sobie sprawę z tego, że jakość obrazka uzależniona jest od urządzenia wyjściowego (na przykład drukarki lub monitora). Skanowanie obrazków o dużej głębi kolorów, podczas gdy monitor lub drukarka nie są w stanie odtwarzać całego zakresu kolorów tych obrazków, może być marnotrawstwem przestrzeni dyskowej.

 Tematy pokrewne


Otwieranie istniejących obrazków


Przegląd: Otwieranie istniejących obrazków
Otwieranie istniejących obrazków

Chociaż możliwe jest tworzenie imponujących i oryginalnych dzieł w formie map bitowych za pomocą programu Corel PHOTO-PAINT, można również korzystać z jego ogromnych możliwości edycyjnych do modyfikacji istniejących obrazków. Możliwe jest importowanie oraz praca z dowolnym obrazkiem w postaci cyfrowej tak długo, jak pozostanie on obrazkiem rastrowym, to znaczy będzie to obrazek składający się z pikseli. Jeżeli zaimportowany zostanie obrazek wektorowyglos_vector_graphics, otwarty zostanie duplikat tego obrazka w postaci pliku mapy bitowej.

Mimo że istnieje wiele sposobów umiejscawiania obrazków, poniżej opisano kilka z bardziej popularnych metod:

•	Skanowanie wydrukowanych obrazków przy użyciu skanera zgodnego z interfejsem TWAIN i otwarcie ich bezpośrednio w programie Corel PHOTO-PAINT.

•	Otwieranie fotografii cyfrowych zapisanych w formacie PCD na dyskach Kodak PHOTO-CD.

•	Otwieranie zestawów fotografii sprzedawanych przez innych dostawców.

•	Otwieranie obrazków lub rysunków wektorowych utworzonych za pomocą innych aplikacji przy użyciu filtru importu pliku lub przez kliknięcie i przeciągnięcie pliku do aplikacji. Należy pamiętać, że dokumenty wykonane w grafice wektorowej otwierane w programie Corel PHOTO-PAINT są zamieniane na obrazy bitowe. Oryginalny plik grafiki wektorowej pozostaje nietknięty. Aby uzyskać więcej informacji, należy zajrzeć do sekcji "Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE)".

Program Corel PHOTO-PAINT obsługuje dużą liczbę formatów plików, sprawiając, że importowanie i eksportowanie obrazków z innych aplikacji staje się łatwe.

Ponieważ złożone grafiki mogą być często bardzo duże, możliwe jest otwieranie mniejszych wersji obrazków o niższej rozdzielczości. Możliwe będzie później zastosowanie dowolnego efektu lub operacji edycyjnej na obrazku bez opóźnień występujących często przy dużych i złożonych grafikach. Podczas edycji obrazków o niskiej rozdzielczości program Corel PHOTO-PAINT zapamiętuje wszystkie wykonywane operacje. Później możliwe jest wykonanie tych wszystkich operacji na oryginalnym obrazku o wysokiej rozdzielczości.

 Uwaga

•	Jeżeli obrazek jest szczególnie dużych rozmiarów i ma dużą rozdzielczość, należy spróbować pracować z jego fragmentami. Zmniejsza to ilość danych obrazka przetwarzanych jednocześnie przez komputer.

 Tematy pokrewne


Otwieranie obrazka

Chociaż możliwe jest tworzenie oryginalnych dzieł w programie Corel PHOTO-PAINT, można również korzystać z ogromnych możliwości edycyjnych programu Corel PHOTO-PAINT do modyfikacji istniejących obrazków. Program ten umożliwia importowanie i edycję prawie każdego obrazka rastrowego. Obrazkiem rastrowym jest obrazek składający się z pikseli.

Aby otworzyć obrazek:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie Otwórz obrazek z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest plik.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik.

4.	Kliknij nazwę pliku.

5.	Wybierz pozycję "Cały obrazek" z listy znajdującej się z lewej strony przycisku "Opcje".

 Tematy pokrewne


Otwieranie fragmentu obrazka

Jeżeli obrazek jest szczególnie dużych rozmiarów lub ma wysoką rozdzielczość, należy spróbować pracować z jego fragmentami. Umożliwia to zmniejszenie ilości danych przetwarzanych jednocześnie przez komputer. Jeżeli praca ma się odbywać na złożonych grafikach zawierających wiele informacji o obiektach, ścieżkach lub maskach, konieczne jest otwarcie całego obrazka. Obiekty, ścieżki oraz maski nie mogą być ładowane z plikiem częściowym.

Aby otworzyć fragment obrazka:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie Otwórz obrazek z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest plik.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik.

4.	Kliknij nazwę pliku.

5.	Wybierz pozycję "Załaduj częściowo" z listy znajdującej się z lewej strony przycisku "Opcje".

6.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

7.	W oknie Obszar częściowy wybierz siatkę z listy "Rozmiar siatki".

8.	Kliknij fragment obrazka, który ma zostać otwarty.

9.	Naciśnij przycisk OK.

Aby otworzyć inny fragment obrazka:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Zaznacz obszar częściowy.

2.	Kliknij część obrazka, która ma zostać otwarta.

Migający prostokąt na siatce wskazuje, który obszar jest aktualnie otwarty.

 Wskazówka

•	Możliwe jest tworzenie własnej siatki przez wybranie pozycji "Niestandardowy" z listy "Rozmiar siatki" lub przez zaznaczenie pola wyboru "Edytuj siatkę". Aby zmienić kształt fragmentu siatki, należy przeciągnąć węzły lub przeciągnąć cały fragment, aby zmienić jego położenie.

 Tematy pokrewne


Otwieranie dużych obrazków w wersji o niskiej rozdzielczości

Jeżeli praca odbywać się będzie z bardzo dużymi obrazkami, możliwe jest przyspieszenie zadań edycyjnych oraz zwiększenie efektywności przez otwarcie dużego obrazka w wersji o niskiej rozdzielczości. Taka mniejsza, o niższej rozdzielczości kopia obrazka, może być edytowana bez opóźnień, które często zauważyć można podczas pracy z dużymi obrazkami o wysokich rozdzielczościach.

Aby otworzyć wersję obrazka o niskiej rozdzielczości:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Niska rozdzielczość, a następnie wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie Otwórz obrazek w niskiej rozdzielczości z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest plik.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik.

4.	Kliknij nazwę pliku.

5.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

6.	W oknie Zmień rozmiar/rozdzielczość określ opcje zmiany rozmiaru i rozdzielczości dla obrazka o niskiej rozdzielczości.

Zmiana rozdzielczości na niższą ustawiona jest domyślnie na 25% rozdzielczości oryginalnego obrazka.

Aby zmienić rozdzielczość obrazka przy otwieraniu jego kopii o niskiej rozdzielczości:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Niska rozdzielczość, a następnie wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie dialogowym Otwórz obrazek w niskiej rozdzielczości określ dysk i folder, w którym znajduje się plik, który ma zostać otwarty, a następnie naciśnij przycisk "OK".

3.	W oknie Zmień rozmiar/rozdzielczość wpisz wartość w polach "Szerokość" i "Wysokość".

Wartości te określają rozmiary obrazka o niskiej rozdzielczości. Możliwe jest również wpisanie wartości procentowej w polach znajdujących się obok pól "Szerokość" i "Wysokość", aby określić rozmiary obrazka, jako procentową wielkość oryginału.

4.	Wybierz jednostki miary z listy "Jednostki".

5.	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj proporcje" (opcjonalnie).

6.	W sekcji "Rozdzielczość" wpisz wartości w polach "W poziomie" i "W pionie".

Wartości te określają rozdzielczośćglos_resolution obrazka o niskiej rozdzielczości. Jeżeli chce się określić takie same wartości dla pionowej i poziomej rozdzielczości obrazka, zaznaczyć można pole wyboru "Jednakowe wartości" w sekcji "Rozdzielczość".

 Uwagi

•	Nie można dokonywać operacji zmiany rozdzielczości lub rozmiaru dla kopii o niskiej rozdzielczości plików zapisanych w formacie Encapsulated Postscript (EPS).

•	Możliwe jest zapisywanie plików o niskiej rozdzielczości z zarejestrowanymi operacjami edycyjnymi wykonanymi na tym obrazku w celu późniejszego zastosowania tych operacji do oryginalnego obrazka. Aby zarejestrować operacje edycyjne, konieczne jest zapisanie pliku w formacie Corel PHOTO-PAINT (.CPT). Niemożliwe jest zapisywanie operacji edycyjnych dokonanych na plikach animacji w wersji o niskiej rozdzielczości. Operacje te muszą zostać naniesione w czasie aktywnej sesji.

 Tematy pokrewne


Zastosowanie operacji edycyjnych dokonanych na obrazku o niskiej rozdzielczości do oryginalnego obrazka

Jeżeli obrazek o niskiej rozdzielczości otwierany jest w oknie obrazka, można go edytować w taki sam sposób, jak każdy inny obrazek. Program Corel PHOTO-PAINT zapamiętuje operacje edycyjne wykonywane na obrazku o niskiej rozdzielczości, a następnie stosuje te polecenia do oryginalnego dużego obrazka przy użyciu skryptu. Stosowanie efektów do obrazka o niskiej rozdzielczości odbywa się szybciej, niż stosowanie ich do oryginału o wysokiej rozdzielczości. Podczas stosowania różnych efektów do obrazka o niskiej rozdzielczości tworzony jest nowy plik, który może być zapisany osobno lub nadpisany na oryginale.

Aby zastosować operacje edycyjne dokonane na obrazku o niskiej rozdzielczości do obrazka oryginalnego:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Niska rozdzielczość, a następnie wybierz polecenie Odtwórz na oryginale.

2.	W oknie Zmień rozmiar/rozdzielczość wpisz wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

Wartości te określają rozmiar obrazka o niskiej rozdzielczości. Możliwe jest również określenie wartości w polach znajdujących się obok pól "Szerokość" i "Wysokość", aby określić procentowo rozmiar obrazka o niskiej rozdzielczości w stosunku do oryginału.

3.	Wybierz jednostkę miary z listy "Jednostki".

4.	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj proporcje" (opcjonalnie).

5.	W sekcji "Rozdzielczość" wpisz wartości w polach "W poziomie" i "W pionie".

Wartości te określają rozdzielczośćglos_resolution obrazka o niskiej rozdzielczości. Jeżeli chce się określić takie same wartości dla rozdzielczości poziomej i pionowej, wystarczy zaznaczyć pole wyboru "Jednakowe wartości" w sekcji "Rozdzielczość".

 Tematy pokrewne


Powiększanie oraz przewijanie obrazka


Przegląd: Powiększanie oraz przewijanie obrazka
Powiększanie oraz przewijanie obrazka

Paleta wysuwana "Powiększenie" umożliwia szybki dostęp do narzędzi, które służą do zmniejszania lub powiększania widoku obrazka. Narzędzie "Powiększenie" umożliwia zmianę skali powiększenia obrazka i uzyskanie bardziej szczegółowego lub ogólnego widoku obrazka. Narzędzie "Dłoń" z kolei umożliwia zmianę widoku przez przesunięcie obrazka wewnątrz okna obrazka.

Jeżeli użytkownik preferuje korzystanie z pasków narzędzi, elementy kontrolne powiększania można znaleźć na pasku właściwości, na pasku narzędzi "Powiększenie" oraz na standardowym pasku narzędzi. Pasek właściwości umożliwia korzystanie z narzędzi "Powiększenie" i "Dłoń" tak samo, jak z innych narzędzi pozwalających na zmianę powiększenia obrazka na praktycznie każdy poziom powiększenia. Pasek narzędzi "Powiększenie" również udostępnia takie narzędzia, ale domyślnie nie jest on wyświetlany. Standardowy pasek narzędzi zawiera listę "Stopień powiększenia", w której zawarte są gotowe poziomy powiększenia, umożliwiające w łatwy sposób powiększanie obrazka do określonej procentowej skali powiększenia.

Jeżeli użytkownik kliknie na narzędziu "Powiększenie" znajdującym się w przyborniku, zawartość paska właściwości zostanie w sposób automatyczny zaktualizowana, tak aby wyświetlany był nowy zestaw elementów sterujących. Wśród elementów tych znajdują się narzędzia "Powiększenie" i "Dłoń" oraz inne narzędzia pozwalające na ogólną lub szczegółową modyfikację widoku.

Aby zobaczyć...	Należy...

Powiększony widok obrazka	Nacisnąć przycisk "Powiększ".

Większy obszar obrazka	Nacisnąć przycisk "Pomniejsz".

Obrazki w powiększeniu 100%	Nacisnąć przycisk "Powiększenie 100%".

Obrazki o bieżącym rozmiarze	Nacisnąć przycisk "Skala 1:1".

Obrazki o rozmiarze okna obrazka	Nacisnąć przycisk "Dopasuj obrazek do okna".

Aktywny obiekt	Nacisnąć przycisk "Dopasuj do bieżącego obiektu".

Wszystkie zaznaczone obiekty	Nacisnąć przycisk "Dopasuj do zaznaczonych obiektów".

Wszystkie obiekty	Nacisnąć przycisk "Dopasuj do wszystkich obiektów".

Wysokość okna obrazka	Nacisnąć przycisk "Dopasuj do wysokości okna".

Szerokość okna obrazka	Nacisnąć przycisk "Dopasuj do szerokości okna".

Jeżeli używana jest mysz Microsoft IntelliMouse, możliwe jest skorzystanie z zakresu jej poleceń dotyczących powiększania i przewijania podczas poruszania się po obrazkach Corel PHOTO-PAINT. Wystarczy umieścić wskaźnik myszy na obszarze przeglądanego obrazka i przesunąć środkowe pokrętło myszy IntelliMouse, aby powiększyć lub pomniejszyć obrazek. Jeżeli obrazek nie mieści się w oknie obrazka, możliwe jest przewijanie obrazka wewnątrz okna, aż do odszukania właściwego fragmentu. Aby to uczynić, należy nacisnąć i przytrzymać środkowe pokrętło myszy, a następnie przesunąć wskaźnik myszy do właściwego obszaru obrazka.

Domyślnie obrazy wyświetlane są przy powiększeniu 100%; jednakże można określić powiększenia obrazków na ekranie przez wybranie innej wartości skali powiększenia. Powiększanie i przewijanie nie wpływa na zawartość obrazka [image] zmienia się tylko jego widok.

 Tematy pokrewne


Określanie stopnia powiększenia przy otwieraniu obrazków

Możliwe jest określenie powiększenia otwieranych obrazków. Domyślnie obrazki wyświetlane są w powiększeniu 100%.

Aby ustawić stopień powiększenia otwieranych obrazków:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wybierz stopień powiększenia z listy "Skala powiększenia przy otwarciu".

Wybrany stopień powiększenia zostanie użyty podczas następnego otwierania obrazka.

 Tematy pokrewne


Powiększanie i pomniejszanie przy użyciu palety wysuwanej "Narzędzia powiększenia"
Powiększanie i pomniejszanie przy użyciu palety wysuwanej "Powiększenie"

Powiększanie i pomniejszanie obrazka umożliwia oglądanie go w precyzyjnie określonym powiększeniu wymaganym podczas wykonywania niektórych czynności edycyjnych. Na przykład, jeżeli dokonywana jest edycja skomplikowanego fragmentu obrazka, możliwe jest powiększenie edytowanego obszaru. Kiedy edycja zostanie zakończona, można pomniejszyć obrazek, aby zobaczyć go w całości.

Aby powiększyć lub pomniejszyć fragment obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Powiększenie", a następnie uaktywnij narzędzie "Powiększenie".

2.	W oknie obrazka przeciągnij wskaźnik myszy po przekątnej, aby utworzyć markizę wokół obszaru, który ma zostać powiększony.

Aby powiększać dalej obrazek:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Powiększenie", a następnie uaktywnij narzędzie "Powiększenie".

2.	W oknie obrazka kliknij obszar, który ma zostać powiększony.

Z każdym kolejnym kliknięciem skala powiększenia wzrasta o ustaloną wartość.

Aby pomniejszyć obrazek:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Powiększenie", a następnie uaktywnij narzędzie "Powiększenie".

2.	W oknie obrazka kliknij prawym przyciskiem myszy obszar, który ma zostać pomniejszony.

Z każdym kolejnym kliknięciem stopień powiększenia maleje o ustaloną wartość.

 Uwaga

•	Możliwe jest korzystania z prawego przycisku myszy w celu pomniejszania widoku obrazka, o ile zostało zaznaczone pole wyboru "Użyj prawego przycisku myszy do pomniejszania" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Powiększenie".

 Tematy pokrewne


Powiększanie i pomniejszanie obrazka za pomocą pasków narzędzi Powiększanie i standardowego

Istnieje możliwość wyświetlania paska narzędzi "Powiększenie", tak aby elementy sterujące zmiany skali powiększenia były dostępne niezależnie od używanego w danej chwili narzędzia. Pasek narzędzi "Powiększenie" udostępnia narzędzia umożliwiające otrzymanie wymaganego widoku. Narzędzia te funkcjonują dokładnie tak samo jak ich odpowiedniki na pasku właściwości lub w przyborniku.

Możliwe jest również korzystanie z listy "Stopień powiększenia" na standardowym pasku narzędzi do wybierania gotowych stopni powiększeń przez wykonanie jednej prostej czynności. Można również wpisywać procentową wartość stopnia powiększenia w polu listy "Stopień powiększenia", aby uzyskać określony stopień powiększenia. Jeżeli wpisana wartość przekroczy maksymalny stopień powiększenia, program Corel PHOTO-PAINT wyświetli skalę najbliższą tej wartości.

Aby powiększyć lub pomniejszyć obrazek, korzystając ze standardowego paska narzędzi:

Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz stopień powiększenia z listy "Stopień powiększenia".

•	Wpisz wartość w polu listy "Stopień powiększenia".

 Uwaga

•	Więcej informacji o korzystaniu z narzędzi powiększania odnaleźć można w sekcji "Powiększanie i pomniejszanie przy użyciu palety wysuwanej 'Narzędzia powiększenia'".

 Tematy pokrewne


Powiększanie i pomniejszanie obrazka za pomocą myszy Microsoft IntelliMouse

Jeżeli używana jest mysz Microsoft IntelliMouse, możliwe jest powiększanie i pomniejszanie obrazka przez obracanie środkowym pokrętłem myszy. Domyślnie obracanie pokrętła w kierunku "do siebie" powoduje pomniejszanie obrazka, zaś w przeciwnym [image] jego powiększenie; jednak możliwe jest odwrócenie kierunku obrotu pokrętła poprzez dostosowanie oprogramowania IntelliMouse. Każdy skok środkowego pokrętła myszy IntelliMouse odpowiada jednej operacji powiększania.

Aby powiększyć obrazek:

•	Obróć środkowe pokrętło myszy IntelliMouse w kierunku od siebie.

Aby pomniejszyć obrazek:

•	Obróć centralne pokrętło myszy IntelliMouse w kierunku do siebie.

 Tematy pokrewne


Oglądanie obszarów obrazka nie mieszczących się w oknie obrazka

Narzędzie "Dłoń" jest dostępne w palecie wysuwanej "Powiększenie" lub na pasku właściwości. Umożliwia ono przesuwanie obrazka wewnątrz okna obrazka, tak że możliwe jest osiągnięcie dokładnie takiego widoku, jakiego się oczekuje. Korzystanie z narzędzia "Dłoń" przypomina korzystanie z dłoni do przesuwania kartek papieru po blacie biurka.

Aby obejrzeć obszary obrazka nie mieszczące się w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Powiększenie", a następnie uaktywnij narzędzie "Dłoń"Popgraphic_Hand tool.

2.	Przeciągaj obrazek, aż właściwy fragment obrazka stanie się widoczny w oknie obrazka.

 Uwaga

•	Aby oglądać fragmenty obrazka, które nie mieszczą się w oknie obrazka, można także skorzystać z okna NawigatorPopgraphic_Navigator popup. Nawigator pojawia się w prawym dolnym rogu okna obrazka, gdy obszar obrazka wykracza poza okno obrazka.

 Wskazówka

•	Fragmenty obrazka nie mieszczące się w oknie obrazka można oglądać za pomocą myszy Microsoft IntelliMouse. Należy wówczas nacisnąć i przytrzymać środkowe pokrętło myszy IntelliMouse, a następnie przesunąć wskaźnik myszy w górę, dół, prawo, lewo po ekranie. Obrazek będzie przewijany w kierunku przesuwania wskaźnika.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z siatki, linijek oraz prowadnic


Przegląd: Korzystanie z siatki, linijek oraz prowadnic
Korzystanie z siatki, linijek oraz prowadnic

Siatka, linijki oraz prowadnice są elementami, które służą jako pomoc do precyzyjnej edycji oraz porządkowania obiektów i obrazków. Siatka jest serią pionowych i poziomych linii rozmieszczonych w równych odstępach i przykrywających obrazek, dzięki czemu podczas pracy znane są dokładne współrzędne. Możliwe jest regulowanie odległości pomiędzy poziomymi i pionowymi liniami oraz wybieranie koloru i stylu dla siatki. Linijki są narzędziami pomiarowymi wyświetlanymi po lewej stronie ekranu oraz wzdłuż jego górnej krawędzi. Pomagają one w określaniu pozycji i rozmiarów obiektów na obrazku. Prowadnice są liniami, które wykorzystywane są przy wyrównywaniu obiektów. Poziome i pionowe prowadnice (lub dowolną ich kombinację) można wyświetlać w oknie obrazka przez przeciąganie ich z linijek lub poprzez ustawianie wartości w oknie Opcje. Zarówno linijki, jak i prowadnice nie są drukowane na drukarce.

Istnieje możliwość dostosowywania funkcji i wyglądu siatki, linijek lub prowadnic przed rozpoczęciem tworzenia lub edycji obrazków lub w dowolnym momencie.

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Praca z siatką


Przegląd: Praca z siatką
Praca z siatką

Siatka używana wraz z linijkami służy do wspomagania operacji wyrównywania i ustalania położenia obiektów na obrazku. Domyślnie siatka wyświetlana jest w formie serii przecinających się linii nałożonych na obrazek, umieszczonych w odstępach określonych w oknie Opcje. Możliwe jest dostosowywania wyglądu siatki poprzez zmianę jej koloru oraz stylu. W celu uproszczenia operacji wyrównywania, należy wybrać opcje koloru i stylu, które uczynią siatkę bardziej widoczną na obrazku.

Aby jeszcze bardziej ułatwić wyrównywanie obiektów, można wybrać polecenie Przyciągaj do siatki (z menu Widok). Polecenie to powoduje "namagnetyzowanie" linii siatki, co sprawia, że obiekty wyrównywane są automatycznie do linii siatki przy ich przenoszeniu.

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie siatki

Wygląd siatki na ekranie może być modyfikowany przez ustawienie w oknie dialogowym Opcje wartości dla poziomych i pionowych linii. Jeżeli ustawione zostaną wartości gęstości, siatka zostanie utworzona w oparciu o liczbę linii, które mają przypadać na jednostkę miary w poziomie i w pionie. Jeżeli określone zostały wartości odstępów, siatka zostanie utworzona na podstawie dokładnej wartości odstępu pomiędzy liniami siatki.

Aby skonfigurować siatkę:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Dokument", a następnie "Siatka".

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Zaznacz opcję "Gęstość", aby ustalić odległość pomiędzy liniami siatki w zależności od liczby linii, które mają przypadać na jednostkę miary w poziomie i pionie. Opcja ta nie jest dostępna, jeżeli jednostką miary są piksele.

•	Zaznacz opcję "Odstępy", aby określić dokładną odległość pomiędzy liniami siatki.

4.	Wpisz wartości w polach "W poziomie" oraz "W pionie".

Wartości te określają, ile linii ma przypadać na jednostkę miary odległości w pionie i poziomie.

5.	Zaznacz pole wyboru "Pokaż siatkę", aby wyświetlić siatkę w oknie obrazka.

6.	Zaznacz pole wyboru "Przyciągaj do siatki", jeżeli obiekty mają być automatycznie wyrównywane w oknie obrazka do linii siatki.

Jeżeli zaznaczono pole wyboru "Przyciągaj do siatki", linie siatki "namagnetyzowują się" i obiekty są automatycznie wyrównywane do tych linii w oknie obrazka. Ten sam efekt uzyskać można po wybraniu z menu Widok polecenia Przyciągaj do siatki.

 Uwagi

•	Wartości określone na karcie "Siatka" liczone są w jednostkach miary określonych na stronie "Linijki" w oknie Opcje. Możliwe jest modyfikowanie tych jednostek przez wybranie innych opcji z list "Poziomo" oraz "Pionowo", jednak nowe jednostki zastosowane zostaną również do linijek.

•	Więcej informacji o poleceniu Przyciągaj do siatki znaleźć można w sekcji "Korzystanie z siatek".

 Tematy pokrewne


Zmiana koloru i stylu siatki

Po dokonaniu konfiguracji siatki możliwe jest dostosowywanie jej koloru i wyglądu na stronie "Siatka" w oknie Opcje. Konieczne jest włączenie polecenia Siatka w menu Widok, aby siatka została wyświetlona na wierzchu aktywnego obrazka w oknie obrazka. Więcej informacji o dostosowywaniu siatki znaleźć można w sekcji "Konfigurowanie siatki".

Aby zmienić kolor i styl siatki:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij selektor "Kolor siatki" i wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" na dole selektora koloru siatki, aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny.

4.	Wybierz jeden z następujących stylów siatki z listy "Styl siatki":

•	"Linia ciągła" spowoduje utworzenie serii ciągłych linii poziomych i pionowych.

•	"Linia przerywana" spowoduje utworzenie serii poziomych i pionowych linii przerywanych.

•	"Punkty" spowoduje utworzenie serii poziomych i pionowych linii kropkowanych.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z siatek

Istnieje możliwość wyświetlania siatki, jako sposobu łatwego wyrównywania i mierzenia obiektów wewnątrz obrazka. W celu uzyskania większej precyzji podczas operacji wyrównywania, możliwe jest "namagnetyzowanie" siatki i w ten sposób przyciąganie obiektów do linii siatki.

Aby wyświetlić lub ukryć siatkę:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Siatka.

Jeżeli obok nazwy polecenia pojawi się znacznik wyboru, siatka zostanie wyświetlona w oknie obrazka. Jeżeli znacznik ten zniknie, siatka zostanie ukryta.

Aby wyrównać obiekt do siatki:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Przyciągaj do siatki.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Siatka, aby wyświetlić linie siatki.

Jeżeli obok nazwy polecenia pojawi się znacznik wyboru, siatka zostanie wyświetlona w oknie obrazka. Jeżeli znacznik nie jest wyświetlony, siatka jest ukryta.

3.	Przeciągnij obiekt do punktu siatki.

 Wskazówka

•	Ustawienia siatki można zmienić w dowolnym momencie, wybierając z menu Narzędzia polecenie Opcje, a następnie określając wartości na karcie "Siatka" w kategorii "Dokument". Więcej informacji znaleźć można w sekcji "Konfigurowanie siatki".

 Tematy pokrewne


Praca z linijkami


Przegląd: Praca z linijkami
Praca z linijkami

Ruchome linijki wyświetlane na ekranie stanowią wizualne odniesienie pomocne przy określaniu rozmiarów i położenia dowolnych obiektów na obrazku. Linijki są szczególnie efektywnym narzędziem pomocnym przy określaniu pozycji obiektów podczas przeciągania ich za pomocą myszy w obrębie obrazka. Podczas poruszania myszą w oknie obrazka linijki umożliwiają odnalezienie bieżącej pozycji względem początku linijek (punkt, w którym przecinają się współrzędne 0 obu linijek). Bieżąca pozycja wskaźnika pokazywana jest w rolecie Informacje o obrazku. Na linijkach mogą być wyświetlane dowolne jednostki miary, które najbardziej odpowiadać będą wykonywanym na obrazku operacjom.

Chociaż linijki mogą służyć jako wspaniałe narzędzie do mierzenia oraz wyrównywania, jest ono efektywne jedynie wówczas, gdy zostało poprawnie skalibrowane. Kalibracja pozwala na dokładne dostrojenie pionowej i poziomej linijki, tak aby wymiary obrazka wyjściowego były dokładne i spójne z wymiarami obrazka na ekranie monitora.

Więcej informacji o rolecie Informacje o obrazku znaleźć można w sekcji "Przeglądanie informacji dotyczących komputera i dokumentów"Overview Viewing computer and document information>main.

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie linijek

Możliwe jest dopasowywanie linijek, tak aby wyświetlane na nich były preferowane jednostki miary podczas edycji obrazków. W istocie dla linijek poziomej i pionowej mogą być ustawiane różne jednostki miary. Możliwe jest również ustalanie początku linijek [image] miejsca, w którym obie linijki mają wartość 0.

Aby skonfigurować linijki:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Dokument", a następnie pozycję "Linijki".

3.	Z listy "Poziomo" w sekcji "Jednostki" wybierz jednostki miary, które mają się znaleźć na linijce poziomej .

4.	Z listy "Pionowo" w sekcji "Jednostki" wybierz jednostki miary, które mają się znaleźć na linijce pionowej.

Jeżeli pole wyboru "Takie same jednostki dla poziomych i pionowych linijek" jest zaznaczone, opcja ta jest niedostępna.

5.	Wpisz wartości w polach "W poziomie" i "W pionie".

Wartości te określają pozycję punktu 0 na pionowej i poziomej linijce.

6.	Wybierz pozycję z listy "Odstępy podziałki", aby określić, ile odstępów podziałki ("działek") ma się znajdować pomiędzy każdą jednostką miary na linijkach.

7.	Zaznacz pole wyboru "Pokaż ułamki", aby na linijkach wyświetlić ułamki.

 Wskazówka

•	Istnieje możliwość zaznaczenia pola wyboru "Takie same jednostki dla poziomych i pionowych linijek", aby używać tych samych jednostek miary dla obu linijek [image] poziomej i pionowej.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z linijek

Linijki spełniają dokładnie wszelkie oczekiwania [image] linijki wirtualne, które pojawiają się wzdłuż bocznego i górnego brzegu obszaru roboczego pomagają śledzić bieżący rozmiar i pozycję danego fragmentu obrazka. Domyślnie linijki odmierzają odległości w calach, jednak możliwa jest zmiana jednostek miary w dowolnym momencie po wybraniu nowych opcji z list "Poziomo" i "Pionowo" na karcie "Linijki" w oknie Opcje.

Aby wyświetlić lub ukryć linijki:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok polecenia pojawi się znacznik wyboru, linijka zostanie wyświetlona. Jeżeli znacznik nie jest widoczny, linijka jest ukrywana.

Aby przesunąć linijki:

•	Przytrzymaj naciśnięty klawisz SHIFT, a następnie przeciągnij linijkę w nowe położenie.

Jeżeli chcesz przesunąć obie linijki jednocześnie, przytrzymaj naciśnięty klawisz SHIFT, a następnie przeciągnij punkt przecięcia obu linijek.

 Wskazówki

•	Aby przywrócić oryginalną pozycję linijek, należy przytrzymać naciśnięty klawisz SHIFT, a następnie podwójnie kliknąć linijkę.

•	Możliwa jest zmiana ustawień linijek w dowolnym momencie przez wybranie z menu Narzędzia polecenia Opcje, a następnie podanie wartości na karcie "Linijki" w oknie Opcje. Możliwa jest również zmiana ustawień linijki po kliknięciu prawym przyciskiem myszy linijki, a następnie wybraniu polecenia Ustawienia siatki i Ustawienia linijek. Więcej informacji znaleźć można w sekcji "Konfigurowanie linijek".

 Tematy pokrewne


Kalibracja linijek

Aby uzyskać jak najwierniejszą reprezentację obrazka, konieczne jest upewnienie się, czy jeden cal obrazka na ekranie odpowiada dokładnie jednemu calowi na wydrukowanym obrazku. Jeżeli jednostki miary dla obrazka nie odpowiadają rzeczywistym jednostkom miary, stopień powiększenia 1:1 nie będzie prawdziwy.

Aby dokonać kalibracji linijek:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Wyświetlanie".

3.	Naciśnij przycisk "Kalibruj linijki".

4.	Przytrzymaj plastykową linijkę blisko poziomej linijki wyświetlanej na monitorze.

5.	Dopasuj współrzędne w polu "W poziomie" na ekranie, tak aby centymetr na linijce odpowiadał dokładnie jednemu centymetrowi plastykowej linijki.

6.	Dopasuj współrzędne w polu "W pionie", aby osiągnąć taki sam efekt lub wpisz współrzędne z pola "W poziomie".

 Tematy pokrewne


Praca z prowadnicami


Przegląd: Praca z prowadnicami
Praca z prowadnicami

Prowadnice są liniami, które można umieszczać w dowolnym miejscu w oknie obrazka, a które pomagają przy wyrównywaniu i ustalaniu położenia obiektów. Możliwe jest tworzenie dowolnej liczby poziomych i pionowych prowadnic oraz zapisywanie ich wraz z obrazkiem. Możliwe jest również włączanie przyciągania do prowadnic, tak aby możliwe było automatyczne wyrównywanie obiektów do prowadnic w chwili, gdy będą one przesuwane w ich pobliżu.

Najłatwiejszym sposobem wyświetlenia prowadnic na ekranie jest przeciągnięcie ich za pomocą myszy z poziomej lub pionowej linijki na obszar okna obrazka. Możliwe jest późniejsze zaznaczanie, przesuwanie i usuwanie prowadnic bezpośrednio w oknie obrazka za pomocą myszy. Należy zauważyć, że po zaznaczeniu prowadnicy zmienia ona kolor. Nie zaznaczone prowadnice są w kolorze niebieskim, zaś zaznaczone [image] w kolorze czerwonym. Możliwe jest również zaznaczanie, przesuwanie i usuwanie prowadnic na stronie "Prowadnice" w oknie Opcje.

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie prowadnic

Konfigurowanie prowadnic odbywać się może na dwa sposoby: przez przeciąganie ich z pionowej i poziomej linijki na obszar okna obrazka lub przez określenie dokładnego ich położenia na stronach "Pionowe" i "Poziome" w oknie Opcje. Prowadnice wraz z linijkami służą do dokładnego wyrównywania i ustalania położenia obiektów na obrazkach.

Aby dodać nowe prowadnice:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok nazwy polecenia w menu Widok pojawi się znacznik wyboru, zostanie wyświetlona linijka. Jeżeli znacznik wyboru nie jest obecny, linijki zostaną ukryte.

2.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

3.	W oknie Opcje dwukrotnie kliknij pozycje "Dokument" i "Prowadnice" (kolejno), a następnie z listy kategorii wybierz pozycję "Poziome" lub "Pionowe".

4.	Wpisz wartość w polu w górnym lewym rogu strony "Poziome" lub "Pionowe".

Wartość ta jest mierzona w takich samych jednostkach jak linijka i reprezentuje pozycję prowadnicy względem ustawień linijki. Na przykład, jeżeli w polu wpisze się wartość 1, prowadnica zostanie umieszczona przy znaczniku 1 na poziomej lub pionowej linijce.

5.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Aby przesunąć prowadnice:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok nazwy polecenie w menu Widok pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone linijki. Jeżeli znacznik wyboru nie pojawi się, linijki zostaną ukryte.

2.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

3.	W oknie Opcje dwukrotnie kliknij pozycje "Dokument" i "Prowadnice" (kolejno), a następnie z listy kategorii wybierz pozycję "Poziome" lub "Pionowe".

4.	Z listy na stronach "Poziome" lub "Pionowe" wybierz położenie prowadnicy, która ma zostać przesunięta.

5.	Wpisz nową wartość w polu w górnym lewym rogu strony "Poziome" lub "Pionowe".

6.	Naciśnij przycisk "Przenieś".

Aby usunąć prowadnice:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok nazwy polecenia w menu Widok pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone linijki. Jeżeli znacznik wyboru nie jest wyświetlony, linijki są ukryte.

2.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

3.	W oknie Opcje dwukrotnie kliknij pozycje "Dokument" i "Prowadnice" (kolejno), a następnie z listy kategorii wybierz pozycję "Poziome" lub "Pionowe".

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz prowadnicę z listy, a następnie naciśnij przycisk "Usuń", aby ją usunąć.

•	Naciśnij przycisk "Wyczyść", aby usunąć wszystkie poziome i pionowe prowadnice.

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie prowadnic w oknie obrazka

Technika przeciągania i upuszczania wykorzystywana w programie Corel PHOTO-PAINT pozwala na dodawanie, przenoszenie oraz usuwanie prowadnic bezpośrednio w oknie obrazka za pomocą myszy. Możliwe jest również konfigurowanie prowadnic z wykorzystaniem stron "Poziome" i "Pionowe" z kategorii "Prowadnice" w oknie Opcje.

Aby dodać prowadnice:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok nazwy polecenia w menu Widok pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone linijki. Jeżeli znacznik wyboru nie jest wyświetlony, linijki są ukryte.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przeciągnij wskaźnikiem myszy z poziomej linijki do nowej pozycji w oknie obrazka, aby utworzyć nową poziomą prowadnicę.

•	Przeciągnij wskaźnikiem myszy z pionowej linijki do nowej pozycji w oknie obrazka, aby utworzyć pionową prowadnicę.

Aby przesunąć prowadnice:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Linijki.

Jeżeli obok nazwy polecenia w menu Widok pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone linijki. Jeżeli znacznik wyboru nie jest wyświetlony, linijki są ukryte.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

3.	Przeciągnij prowadnicę z bieżącej pozycji do nowej pozycji w oknie obrazka.

Aby usunąć prowadnice:

1.	Zaznacz prowadnicę.

Zaznaczone prowadnice wyświetlane są w kolorze czerwonym.

2.	Naciśnij klawisz DELETE.

 Uwaga

•	Więcej informacji o konfigurowaniu prowadnic znaleźć można w sekcji "Konfigurowanie prowadnic".

 Tematy pokrewne


Zmiana koloru prowadnic

Po skonfigurowaniu prowadnic można dostosować ich kolory na karcie "Wyświetlanie" w oknie Opcje. Więcej informacji o konfigurowaniu i dostosowywaniu prowadnic znaleźć można w sekcji "Korzystanie z prowadnic".

Aby zmienić kolor prowadnic:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij selektor koloru prowadnicy i wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" na dole selektora koloru prowadnicy, aby zobaczyć więcej kolorów lub utworzyć własny.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie tolerancji przyciągania do prowadnic

Polecenie Przyciągaj do prowadnic sprawia, że prowadnice stają się "namagnesowane". Oznacza to, że przy przenoszeniu obiektu w pobliżu prowadnicy obiekt automatycznie jest przyciągany i wyrównywany względem prowadnicy. Istnieje możliwość określania wrażliwości obiektu na "magnetyzm" prowadnicy, określając w pikselach odległość obiektu od prowadnicy, po której osiągnięciu zostanie on automatycznie przez nią przyciągnięty.

Aby dostosować tolerancję przyciągania do prowadnic:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	W polu "Tolerancja przyciągania" wpisz wartość wyrażoną w pikselach.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z prowadnic

Prowadnice można wyświetlać, aby zapewnić dokładniejszy sposób mierzenia i wyrównywania obiektów na obrazku. Dla jeszcze większej precyzji wyrównywania można uczynić prowadnice "namagnesowanymi" i przyciągać do nich obiekty obrazka.

Aby wyświetlić lub ukryć prowadnice:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Prowadnice.

Jeżeli obok nazwy polecenia pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone prowadnice. Jeżeli znacznik wyboru zniknie, prowadnice zostaną ukryte.

Aby wyrównać obiekt do prowadnic:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Przyciągaj do prowadnic.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Prowadnice, aby wyświetlić prowadnice.

Jeżeli obok nazwy polecenia pojawi się znacznik wyboru, zostaną wyświetlone prowadnice. Jeżeli znacznik wyboru zniknie, prowadnice zostaną ukryte.

3.	Przeciągnij obiekt do nowego punktu na prowadnicach.

 Wskazówka

•	Ustawienia prowadnic można zmienić w dowolnym momencie przez wybranie z menu Narzędzia polecenia Opcje, a następnie określenie wartości na stronach "Poziome" i "Pionowe" w oknie Opcje. Więcej informacji znaleźć można w sekcji "Konfigurowanie prowadnic" lub "Konfigurowanie prowadnic w oknie obrazka".

 Tematy pokrewne


Wykorzystywanie pisaka czułego na nacisk


Przegląd: Wykorzystywanie pisaka czułego na nacisk
Wykorzystywanie pisaka czułego na nacisk

Jeżeli zainstalowany został w komputerze pisak czuły na nacisk oraz tabliczka rysunkowa, możliwe jest korzystanie z pisaka do wybierania poleceń i rysowania obrazków w programie Corel PHOTO-PAINT. Roleta Ustawienia pisaka (w menu Widok) umożliwia kontrolę zależności pomiędzy siłą nacisku pisaka wywieranego na tabliczkę a efektu uzyskiwanego za pomocą pędzli. Jeżeli użytkownik przyciśnie pisak do tabliczki rysunkowej, efekt uzyskiwany za pomocą pędzla ulegnie zmianie. Na przykład, jeżeli rozmiar zostanie ustawiony na 10 pikseli i zostanie wywarty nacisk na tabliczkę, ślad pędzla poszerzy się (tak jak w przypadku rzeczywistego pędzla, który poszerza swój ślad przy mocniejszych pociągnięciach) do maksymalnej szerokości 10 pikseli.

Wszystkie opcje znajdujące się w rolecie Ustawienia pisaka odpowiadają atrybutom pędzli znajdującym się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości. Z opcji w rolecie Ustawienia pisaka należy korzystać, aby ustawić maksymalny poziom rozróżniania tych atrybutów w zależności od siły nacisku na tabliczkę. Możliwe jest również uaktywnianie dowolnego narzędzia programu Corel PHOTO-PAINT przy korzystaniu z gumki pisaka. Jeżeli uzyskany ma zostać efekt rozlewania się farby, tak jak w przypadku malowania prawdziwym pędzlem, możliwe jest ustawienie atrybutów jego nachylenia oraz obrotu w rolecie Ustawienia pisaka. Później po odpowiednim nachyleniu i obróceniu pisaka czułego na nacisk, ślad pędzla będzie się rozszerzał w niektórych miejscach, dając bardziej rzeczywisty efekt. Każdy zbiór atrybutów może zostać zapisany w formie własnych ustawień, tak aby możliwe było łatwe przełączanie się pomiędzy zestawami ustawień.

W poniższej tabeli opisano sposób, w jaki atrybuty pędzla mogą zależeć od siły nacisku pisaka wywieranej na tabliczkę. Wszystkie atrybuty wpływają na funkcjonalność narzędzia "Malowanie"popgraphic_Paint tool, lecz mogą nie dawać żadnego efektu dla pozostałych narzędzi malarskich. Na przykład zachowanie się narzędzia "Pędzel przezroczystości obiektów"popgraphic_Object Transparency Brush tool nie jest zależne od elementów sterujących barwę, nasycenie, jaskrawość, utratę lub podtrzymanie koloru, ponieważ narzędzie to nie wykorzystuje kolorów.

Atrybut	Opis

Rozmiar	Wartość wyrażona w pikselach określająca rozmiar pędzla. Wartości dodatnie zwiększają wielkość pędzla przy zwiększaniu siły nacisku. Maksymalny rozmiar narzędzia jest równy wielkości końcówki powiększonej o podaną wielkość procentową. Wartości ujemne będą powodować zmniejszanie wielkości pędzla przy zwiększaniu nacisku. Końcówki artystyczne nie obsługują zmiany rozmiaru w zależności od siły nacisku. Zamiast tego umożliwiają korzystanie z wariantu kołowej i prostokątnej końcówki, aby zapewnić zróżnicowanie kształtu pędzla.

Krycie	Maksymalna wartość krycia używana przy wywieraniu nacisku za pomocą pisaka. Wartości dodatnie sprawiają, że pociągnięcie pędzla staje się bardziej nieprzezroczyste przy zwiększaniu nacisku. Wartości dodatnie nie mają znaczenia, jeżeli przezroczystość narzędzia została ustawiona na zero. Wartości ujemne sprawiają, że ślady pędzla stają się bardziej przezroczyste przy zwiększaniu nacisku. Wartości ujemne nie mają znaczenia, jeżeli przezroczystość narzędzia została ustawiona na maksimum.

Miękkość	Procentowa wartość określająca stopień miękkości krawędzi śladu pędzla stosowana przy zwiększaniu nacisku pisaka. Wartość dodatnia powoduje zwiększanie miękkości krawędzi pędzla przy zwiększaniu nacisku pisaka. Wartość ujemna powoduje, że miękkość zanika przy zwiększaniu nacisku pisaka. Końcówki artystyczne nie obsługują zmiękczania wrażliwego na siłę nacisku.

Barwa	Wartość określona w stopniach, o którą przesuwana jest barwa koloru farby wokół koła kolorów aż do osiągnięcia określonego stopnia obrotu. Wartość dodatnia przesuwa barwę w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, wartość ujemna przesuwa barwę w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Atrybut barwy nie może być stosowany do obrazków w skali szarości.

Nasycenie	Wartość procentowa reprezentująca maksymalną zmienność nasycenia koloru. Wartość dodatnia zwiększa nasycenie koloru wraz ze zwiększaniem siły nacisku pisaka. Wartość ujemna zmniejsza nasycenie koloru przy zwiększaniu siły nacisku. Atrybut nasycenia nie może być stosowany w przypadku obrazków w skali szarości.

Jaskrawość	Wartość procentowa reprezentująca maksymalną zmienność jaskrawości farby. Wartość dodatnia powoduje zwiększanie jaskrawości koloru przy zwiększaniu nacisku pisaka. Wartość ujemna powoduje zmniejszanie jaskrawości przy zwiększaniu siły nacisku pisaka.

Tekstura	Procentowa wartość sprawiająca, że bieżąca tekstura narzędzia malarskiego będzie bardziej lub mniej widoczna przy zwiększaniu siły nacisku pisaka. Wartość dodatnia sprawia, że tekstura będzie bardziej widoczna przy zwiększaniu nacisku pisaka. Wartość ujemna sprawia zaś, że tekstura będzie mniej widoczna przy zwiększaniu siły nacisku pisaka.

Utrata koloru farby	Wartość procentowa reprezentująca maksymalną zmienność wartości utraty koloru farby. Atrybut utraty koloru powoduje, że w długich pociągnięciach pędzla stopniowo kończy się farba i powstaje smuga w kolorze tła. Wartość dodatnia powoduje zwiększenie wartości utraty koloru przy zwiększaniu nacisku pisaka. Wartość ujemna zmniejsza wartość utraty koloru przy zwiększaniu nacisku.

Podtrzymanie koloru	Procentowa wartość reprezentująca maksymalną zmienność tempa podtrzymywania koloru. Atrybut podtrzymania koloru działa w połączeniu z atrybutem utraty koloru. Atrybut podtrzymania koloru pozwala na tworzenie długich pociągnięć pędzla, w których farba nie kończy się i pozostawia ślad na całej długości pociągnięcia pędzla. Wartości dodatnie zwiększają wartość podtrzymania koloru przy zwiększaniu siły nacisku pisaka; zachowywana jest wówczas większa intensywność koloru przy zwiększaniu nacisku. Wartości ujemne zmniejszają wartości podtrzymania koloru przy zwiększaniu nacisku. Sprawia to, że ze śladu pędzla ubywa koloru przy zwiększaniu nacisku pisaka.

 Tematy pokrewne


Ustawianie opcji pisaka czułego na nacisk

Zanim możliwe będzie eksperymentowanie z ustawieniami pisaka oraz atrybutami pędzli, konieczne jest zainstalowanie pisaka czułego na nacisk oraz odpowiedniego sterownika Windows na komputerze. Po zainstalowaniu pisaka, możliwe jest dostosowanie jego ustawień w celu uproszczenia czynności edycyjnych na obrazku.

Aby ustawić opcje pisaka czułego na nacisk:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	W rolecie Ustawienia pisaka zaznacz pole wyboru skojarzone z ustawieniem, które ma być dostosowywane.

3.	Kliknij pole "Wartość" skojarzone z opcją.

W polu "Wartość" pojawi się strzałka przewijania.

4.	Wpisz wartość dla opcji w polu "Wartość".

Niektóre opcje mają wartość wyrażoną w procentach, inne [image] w stopniach; rozmiar wyrażany jest w pikselach.

5.	Naciśnij przycisk "Zastosuj".

Roleta pozostanie na ekranie, tak aby możliwe było szybkie dokonanie właściwych ustawień.

6.	Uaktywnij narzędzie "Malowanie"popgraphic_Paint tool.

7.	W oknie obrazka przeciągaj wskaźnik pisaka, zmieniając przy tym siłę nacisku wywieraną na tabliczkę.

8.	Sprawdź wynik dokonanych w punkcie 4 ustawień.

9.	Jeżeli to konieczne, dostosuj wartość ustawienia w rolecie Ustawienia pisaka, naciśnij przycisk "Zastosuj", a następnie sprawdź efekty zmian w oknie obrazka lub usuń zaznaczenie pola wyboru danego ustawienia i wypróbuj inne.

 Wskazówka

•	Jeżeli efekt bieżących ustawień dla pisaka nie jest zadowalający lub zapisane zostały opcje i teraz konieczne jest utworzenie nowych dostosowanych serii wartości, możliwe jest wyzerowanie wszystkich wartości i ponowne rozpoczęcie przez naciśnięcie przycisku [image], a następnie wybranie polecenia Wyczyść wartości.

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie atrybutów nachylenia i obrotu pisaka

Jeżeli wymagane jest, aby pisak czuły na nacisk powodował rozlewanie się lub rozpylanie farby podobnie, jak pędzel lub rozpylacz, należy ustawić wartości nachylenia i obrotu w rolecie Ustawienia pisaka. Jeżeli wartość rozlewania zostanie ustawiona w sekcji "Nachylenie i obrót" rolety Ustawienia pisaka, a następnie pisak będzie pochylany i obracany na tabliczce rysunkowej, farba będzie rozpryskiwała się począwszy od punktu początkowego.

Aby ustawić atrybuty nachylenia i obrotu pisaka:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	Zaznacz pole wyboru "Przedłużenie" w sekcji "Nachylenie i obrót" rolety Ustawienia pisaka.

3.	Wpisz wartość w polu "Wartość" obok pola wyboru "Przedłużenie", aby określić siłę efektu nachylenia i obrotu.

 Tematy pokrewne


Przypisywanie narzędzia do gumki pisaka

Gumka pisaka czułego na nacisk może być wykorzystana do uzyskania dostępu do dowolnego narzędzia. Wybrane narzędzie stanie się aktywne po przyłożeniu gumki do czułej na nacisk tabliczki rysunkowej.

Aby przypisać narzędzie do gumki pisaka:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	W rolecie Ustawienia pisaka wybierz narzędzie z listy "Gumka pisaka".

3.	Naciśnij przycisk "Zastosuj".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i ładowanie ustawień pisaka

Kiedy ustawienia pisaka czułego na nacisk zostały dopasowane do potrzeb użytkownika, możliwe jest ich zapisanie w celu późniejszego wykorzystania przy edycji innych obrazków. Istnieje możliwość zapisywania wielu zestawów ustawień oraz przełączanie się pomiędzy nimi.

Aby zapisać ustawienia pisaka:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	W rolecie Ustawienia pisaka określ narzędzie oraz operacje, które mają zostać skojarzone z pisakiem.

3.	Naciśnij przycisk [image], a następnie wybierz polecenie Zapisz ustawienia.

4.	W oknie Zapisz ustawienia pisaka wpisz nazwę dla ustawień w polu "Zapisz ustawienia jako".

Jeżeli roleta Ustawienia pisaka została zamknięta natychmiast po zapisaniu ustawień pisaka, na ekranie pojawi się komunikat z zapytaniem, czy ustawienia te mają zostać zastosowane dla pisaka. Można nie stosować powyższych ustawień, wówczas zostaną one tylko zapisane i będzie można z nich skorzystać później. Jeżeli roleta Ustawienia pisaka zamknięta zostanie bez zapisywania lub zastosowania ustawień, ustawienia te zostaną bezpowrotnie utracone.

Aby załadować poprzednio zapisane ustawienia pisaka:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	Z listy "Ustawienia" wybierz nazwę ustawień, które mają zostać załadowane.

Odpowiednie atrybuty oraz odpowiadające im wartości zostaną wyświetlone w rolecie Ustawienia pisaka.

 Uwaga

•	Wartość, która przypisana zostanie do gumki pisaka jest również zachowywana przy zapisywaniu ustawień pisaka.

 Tematy pokrewne


Usuwanie ustawień dla pisaka

Roletę Ustawienia pisaka można użyć do usuwania indywidualnych własnych ustawień pisaka lub wszystkich własnych ustawień, które dotychczas zostały zapisane.

Aby usunąć ustawienia pisaka:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Ustawienia pisaka.

2.	W rolecie Ustawienia pisaka naciśnij przycisk [image], a następnie wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz polecenie Usuń zaznaczone ustawienie, aby usunąć aktywne ustawienie niestandardowe.

•	Wybierz polecenie Usuń wszystkie własne ustawienia, aby usunąć wszystkie własne niestandardowe.

Jeżeli wybrane zostanie polecenie Usuń wszystkie własne ustawienia, na ekranie pojawi się komunikat ostrzegający o tym, że ustawienia użytkownika zostaną usunięte. Należy nacisnąć przycisk "Tak", aby usunąć wszystkie niestandardowe ustawienia, albo nacisnąć przycisk "Nie", aby anulować operację i powrócić do rolety Ustawienia pisaka.

 Tematy pokrewne


Praca z mechanizmami ochronnymi


Przegląd: Praca z mechanizmami ochronnymi
Praca z mechanizmami ochronnymi

Bardzo ważną częścią procesu edycji obrazka jest eksperymentowanie. Często właściwe jest zobaczenie efektów zadań edycyjnych przed ich zastosowaniem na stałe w obrazku. Chociaż program Corel PHOTO-PAINT umożliwia podgląd bezpośrednio na ekranie, pozwala również na wykorzystywanie wielu mechanizmów ochronnych, które umożliwiają cofanie czynności i ochronę obrazka przed niepożądanymi modyfikacjami.

Cofanie i ponawianie czynności

Aby cofać zmiany przeprowadzone w obrazku w dowolnym momencie, należy skorzystać z polecenia Cofnij (w menu Edycja), które odnosi się do ostatniej zmiany. W oknie Opcje możliwe jest określanie liczby operacji cofania, które można wykonać w danej sesji (patrz: "Wybór liczby poziomów cofania").

Jeżeli cofnięta ma zostać operacja, która wymagała wykonania wielu poleceń i operacji, można skorzystać z polecenia Lista cofnięć, aby otworzyć okno dialogowe zawierające listę wszystkich wykonanych czynności. Istnieje możliwość wyboru polecenia, które ma zostać przywrócone. Wszystkie polecenia następujące po tym poleceniu zostaną cofnięte. Jeżeli chce się cofnąć wszystkie zmiany przeprowadzone w pliku od chwili ostatniego jego zapisania, należy skorzystać z polecenia Przywróć.

Polecenie Przywróć do punktu odniesienia jest mechanizmem ochronnym, który funkcjonuje jedynie po uprzednim użyciu polecenia Punkt odniesienia. Kiedy punkt odniesienia jest ustawiany, program Corel PHOTO-PAINT zapamiętuje dokładnie punkt procesu edycji obrazka, tak aby można było do niego powrócić.

Polecenie Wyczyść jest najbardziej wydajną opcją cofania czynności. Powoduje ono usunięcie bieżącego obiektu lub tła i pozostawienia jedynie pustego obiektu lub tła. Po skorzystaniu z polecenia Wyczyść usunięty obrazek nie jest umieszczany w schowku. Z polecenia tego należy korzystać jedynie przy zamiarze rozpoczęcia edycji w poprzednim punkcie, zachowując jednak ustawienia używane w chwili bieżącej (na przykład kolor papieru, rozmiar, rozdzielczość oraz tryb koloru).

Jeżeli dana czynność została cofnięta, możliwe jest jej ponowienie za pomocą polecenia Ponów, które likwiduje wykonanie ostatniej operacji cofnięcia. Aby wykonać operację cofania lub ponawiania w sposób stopniowy, należy stosować polecenie Zanikanie lub Powtórz.

Wyświetlanie ostrzeżeń

Aby uniknąć błędów podczas wykonywania operacji w programie Corel PHOTO-PAINT, należy także czytać wyświetlane komunikaty ostrzegawcze. Ostrzeżenia dostarczają informacji o czynnościach, które są wykonywane oraz pomagają unikać pomyłek podczas edycji obrazków. Pojawiają się one często przy próbach wykonania operacji wpływających na obrazek w sposób trwały.

 Uwaga

•	Jeden z najlepszych sposobów ochrony pracy jest wielokrotne zapisywanie przeprowadzonych zmian podczas edycji. Więcej informacji o automatycznym zapisywaniu i tworzeniu kopii zapasowych znaleźć można w sekcji "Zapisywanie i zamykanie obrazków".

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Cofanie i ponawianie zmian


Przegląd: Cofanie i ponawianie zmian
Cofanie i ponawianie zmian

Aby zoptymalizować wydajność, konieczne jest eksperymentowanie z dużą liczbą narzędzi do edycji obrazka oraz innych możliwości programu. Jeżeli wykonywana jest zmiana na obrazku i nie zadowala ona użytkownika, możliwe jest zawsze cofnięcie tej operacji. Podczas zapisywania obrazka polecenia Cofnij i Lista cofnięć są wyszarzane. Polecenia te są również wyszarzone po wskazaniu w menu Edycja polecenia Cofnij specjalnie, a następnie wybraniu polecenia Punkt odniesienia.

Możliwe jest również:

•	cofanie serii zmian począwszy od wybranego punktu oraz ich ponawianie,

•	odrzucenie wszystkich najwcześniej dokonanych zmian i przywrócenie ostatnio zapisanej wersji obrazka,

•	odrzucenie wszystkich ostatnio dokonanych zmian i przywrócenie określonej wersji obrazka,

•	powtórzenie ostatnio wykonanego polecenia w celu zwiększenia uzyskanego przezeń efektu,

•	cofnięcie ostatnio wykonanego polecenia, w celu zmniejszenia uzyskanego przezeń efektu.

Możliwe jest cofnięcie każdego efektu edycji zastosowanego do obrazka, aczkolwiek polecenia Nowy, Otwórz oraz Zapisz z menu Plik nie mogą mimo wszystko zostać cofnięte.

 Tematy pokrewne


Włączanie i wyłączanie możliwości cofania czynności

Polecenia Cofnij i Lista cofnięć pozwalają na cofanie poprzedniej czynności lub całej sekwencji poprzednio wykonanych czynności na obrazku. Chociaż opcja taka jest bardzo użyteczna podczas edycji obrazka, powoduje ona zajmowanie zasobów komputera. Jeżeli komputer nie ma dużej pamięci, a program Corel PHOTO-PAINT działa zbyt wolno, możliwe jest wyłączenie jednego lub obu poleceń w celu odzyskania zasobów systemu.

Aby włączyć lub wyłączyć możliwości cofania czynności:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Pamięć".

3.	W sekcji "Cofnięcia" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Zaznacz pole wyboru "Włącz cofanie" lub usuń zaznaczenie, aby wyłączyć możliwość cofania czynności.

•	Zaznacz pole wyboru "Włącz listę cofnięć" lub usuń zaznaczenie, aby wyłączyć możliwość cofania listy czynności.

Jeżeli zostanie usunięte zaznaczenie pola wyboru "Włącz cofanie", nie będzie dłużej możliwe cofanie ostatniej czynności wykonanej na obrazku. Jeżeli zostanie usunięte zaznaczenie pola wyboru "Włącz listę cofnięć", nie będzie możliwe dalsze cofanie sekwencji ostatnich czynności wykonanych na obrazku.

4.	Naciśnij przycisk "OK".

5.	Naciśnij przycisk "Tak", aby ponownie uruchomić program Corel PHOTO-PAINT i zastosować zmiany.

 Tematy pokrewne


Wybór liczby poziomów cofania

Dostosowywanie możliwości cofania odbywa się przez dobranie liczby poziomów obsługiwanych przez polecenie Cofnij. Określenie poziomów cofania powoduje, że program Corel PHOTO-PAINT będzie zapamiętywał określoną liczbę czynności, które później będą mogły być cofnięte w kolejności chronologicznej. Im więcej poziomów cofania zostanie określonych, w tym większym stopniu zajmowane będą zasoby systemu.

Aby określić liczbę poziomów cofania:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Pamięć".

3.	Wpisz wartość w polu "Poziomy cofania".

Podana w tym miejscu wartość oznacza liczbę poleceń, które mogą zostać cofnięte w porządku chronologicznym. Wartością maksymalną jest 30.

 Uwaga

•	Podana liczba poziomów cofania wpływa na wielkość dysku roboczego (wymiany), wymaganą do poprawnej pracy programu Corel PHOTO-PAINT. Na przykład, jeśli określonych zostanie 30 poziomów cofania i wykonanych zostanie 30 poleceń zmieniających wartości wszystkich pikseli obrazka, każda kolejna wersja obrazka zapisywana jest na dysku roboczym. Jeżeli obrazek ma rozmiar 5 MB, wymagany będzie obszar wymiany o rozmiarze 150 MB. Jeżeli zamiast stosowania operacji zmieniających wszystkie piksele obrazka zastosuje się operacje malowania pędzlem, Corel PHOTO-PAINT nie potrzebuje zapisywać tak wielkiej ilości informacji i co za tym idzie, wymagany jest mniejszy obszar na dysku roboczym.

 Wskazówka

•	Alternatywą do ustawiania bardzo dużej liczby poziomów cofania jest użycie polecenia Lista cofnięć, znajdującego się również w menu Edycja.

 Tematy pokrewne


Cofanie ostatniej zmiany

Możliwe jest cofanie wielu ostatnio wykonywanych operacji na obrazku. Jeżeli operacja zostanie cofnięta, ale okaże się, że jednak jej rezultat był interesujący, możliwe jest ponowienie tej operacji przez wybranie z menu Edycja polecenia Ponów. Nazwa ostatniej operacji cofania uzależniona jest od ostatnio wykonanej operacji.

Aby cofnąć ostatnią zmianę:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Cofnij.

 Wskazówka

•	Niektóre operacje można również cofnąć, naciskając prawy przycisk myszy w oknie obrazka i wybierając polecenia Cofnij.

 Tematy pokrewne


Cofanie serii zmian

Aby cofnąć serię czynności wykonanych na obrazku, należy skorzystać z polecenia Lista cofnięć. Jeżeli cofnięto serię operacji, lecz ich efekt okazał się jednak interesujący, możliwe jest ich ponowne przywrócenie po wskazaniu polecenia Cofnij specjalnie z menu Edycja, a następnie wybraniu polecenia Lista ponowień.

Aby cofnąć serię wykonanych zmian:

1.	W menu Edycja wskaż polecenie Cofnij specjalnie, a następnie wybierz polecenie Lista cofnięć.

2.	Wybierz polecenie z listy.

3.	Naciśnij przycisk "Cofnij".

Polecenie, które zostało wskazane oraz wszystkie polecenia następujące po nim zostaną cofnięte i obrazek zostanie przywrócony do stanu sprzed wykonania tego polecenia.

 Tematy pokrewne


Cofanie wszystkich zmian dokonanych od chwili ostatniego zapisania obrazka

W dowolnym momencie edycji obrazka możliwe jest przywrócenie ostatnio zapisanej wersji obrazka po wybraniu polecenia Przywróć. Do usuwania obrazka z aktywnego obiektu lub tła i rozpoczęcia pracy od początku służy polecenie Wyczyść.

Aby cofnąć wszystkie zmiany wykonane od ostatniego zapisania pliku:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Przywróć.

Aby wyczyścić aktywny obiekt lub tło:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wyczyść.

 Tematy pokrewne


Powtarzanie i osłabianie efektów operacji

Jeżeli wymagane jest wykonywanie częściowych operacji cofania i ponawiania, można korzystać z poleceń Powtórz i Zanikanie. Przy powtarzaniu polecenia określona czynność jest wykonywana wielokrotnie na obrazku, często wywołując mocniejszy efekt wizualny. Przy wykonywaniu operacji zanikania określona czynność jest stopniowo wycofywana z obrazka. Nazwa polecenia Powtórz odnosi się do ostatnio wykonanej czynności. Na przykład, jeżeli wymagane jest powtórzenie pociągnięcia pędzla dopiero co wykonanego na obrazku za pomocą narzędzia "Malowanie", polecenie Powtórz nazywać się będzie Powtórz Pociągnięcie narzędzia.

Aby powtórzyć ostatnio wykonaną operację:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Powtórz.

Nazwa polecenia Powtórz jest uzależniona od ostatnio wykonanej operacji.

Aby osłabić efekt ostatnio wykonanej operacji:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wyrazistość ostatniej operacji.

2.	W oknie Wyrazistość ostatniej operacji wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Przesuń suwak "Procent zaniku", aby określić stopień osłabienia efektu ostatnio wykonanej operacji.

•	Wpisz wartość w polu "Procent zaniku", aby określić stopień osłabienia efektu ostatnio wykonanej operacji.

3.	Wybierz tryb scalania z listy "Scalanie".

 Tematy pokrewne


Ponawianie zmian

Jeżeli określona operacja została cofnięta, ale powrót do poprzedniego stanu okazał się być niezadowalającym rozwiązaniem, możliwe jest przywrócenie tej operacji przez wybranie polecenia Ponów. Wybranie polecenia Lista ponowień powoduje otwarcie okna dialogowego pokazującego każdą wykonaną czynność w kolejności chronologicznej i pozwalającego na wybranie punktu, od którego polecenia zostaną ponowione. Wybrane polecenie oraz wszystkie je poprzedzające zostaną ponowione. Im więcej operacji zostanie wybranych do ponowienia, tym więcej czasu zajmie komputerowi ich wykonanie.

Aby ponowić ostatnią zmianę:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Ponów.

Nazwa polecenia Ponów uzależniona jest od ostatniego polecenia, które zostało cofnięte.

Aby ponowić serię zmian:

1.	W menu Edycja wskaż polecenie Cofnij specjalnie, a następnie wybierz polecenie Lista ponowień.

2.	Wybierz polecenie z listy.

3.	Naciśnij przycisk "Ponów".

Zaznaczone polecenie oraz wszystkie polecenia je poprzedzające zostaną ponowione.

 Tematy pokrewne


Powracanie do różnych punktów procesu edycji obrazka

Aby zapamiętać określony stan w procesie edycji obrazka, należy skorzystać z polecenia Punkt odniesienia. W chwili ustawiania punktu odniesienia program Corel PHOTO-PAINT zapamiętuje obrazek i w ten sposób możliwy jest późniejszy powrót do niego.

Aby ustawić punkt odniesienia:

•	W menu Edycja wskaż polecenie Cofnij specjalnie, a następnie wybierz polecenie Punkt odniesienia.

Aby wrócić do punktu odniesienia:

•	W menu Edycja wskaż polecenie Cofnij specjalnie, a następnie wybierz polecenie Przywróć do punktu odniesienia.

 Tematy pokrewne


Archiwizowanie plików


Przegląd: Archiwizowanie plików
Archiwizowanie plików

Za pomocą polecenia Kontrola wersji znajdującego się w menu Plik istnieje możliwość zapisywania kolejnych wersji rysunków. Opcja ta jest nazywana archiwizacją i daje dwie podstawowe korzyści: możliwość dostępu do poprzednich wersji plików oraz czynienie tego bez konieczności tworzenia wielu plików zabierających cenną przestrzeń na twardym dysku.

Kiedy archiwizować?

Opcja archiwizacji nie jest uaktywniana w sposób automatyczny i to użytkownik decyduje, kiedy zostanie włączona. Zapewniona jest całkowita kontrola nad archiwizowanymi wersjami plików w zależności od ich ważności, na przykład: pierwszy szkic, wersja z zaakceptowanymi zmianami, wersja wysłana do wydziału prawniczego itd.

Pliki można archiwizować jako tymczasowe lub trwałe wersje. Wersje tymczasowe zastępowane są przez wersje nowsze, jeśli maksymalna liczba wersji tymczasowych zostanie osiągnięta. Wersje trwałe są przechowywane do czasu ich usunięcia przez użytkownika.

Gdzie zapisywane są zarchiwizowane pliki?

W programie Corel Versions istnieje możliwość przypisywania określonego folderu przeznaczonego do składowania zarchiwizowanych plików. Jeżeli folder ten zostanie usunięty, wszystkie zarchiwizowane pliki zostaną również usunięte, dlatego też należy upewnić się w zamiarze usunięcia tego folderu. Pliki utworzone przez program Corel Versions umieszczane są pod takimi samymi nazwami katalogów i plików, jak składowane pliki.

Istnieje również możliwość przechowywania zarchiwizowanych plików w tym samym katalogu, w którym znajduje się oryginalny plik. Nie ma znaczenia, gdzie plik jest przechowywany (w lokalnym folderze albo w folderze wersji) [image] jego nazwa jest zawsze taka sama. Nazwa pliku wersji zawiera pełną ścieżkę zarchiwizowanego pliku, zaś znaki specjalne ("\" i dwukropek) zamieniane są na znak "$".

 Tematy pokrewne


Archiwizowanie bieżącej wersji pliku

Zanim możliwe będzie wybranie polecenia Kontrola wersji z menu Plik w celu zapisywania kolejnych wersji rysunków, konieczne jest wcześniejsze włączenie opcji "Kontrola wersji" w panelu sterowania systemu Windows.

Aby włączyć opcję "Kontrola wersji":

1.	W menu Start wybierz polecenie Ustawienia, a następnie polecenie Panel sterowania.

2.	Kliknij dwukrotnie ikonę "Corel Versions".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz kontrolę wersji".

Aby zarchiwizować bieżącą wersję rysunku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Kontrola wersji, a następnie wybierz polecenie Zarchiwizuj dokument.

2.	Zaznacz dowolne z poniższych pól wyboru:

•	"Pierwsza wersja jako trwała" [image] powoduje zachowanie pierwszej wersji dokumentu jako wersji trwałej. Opcja ta jest przydatna, jeżeli prace nad plikiem dobiegają końca.

•	"Używaj kompresji" [image] umożliwia kompresję zapisanych wersji. Opcja ta zmniejsza ilość zajmowanego miejsca na twardym dysku, lecz w przypadku większych plików czas wydobywania i archiwizowania pliku ulega wydłużeniu.

•	"Archiwizuj w jednym miejscu" [image] archiwum będzie zapisywane w folderze określonym przez użytkownika w oknie Corel Versions. Jeżeli to pole wyboru nie zostało zaznaczone, archiwum zapisywane będzie w tym samym folderze co oryginalny plik.

3.	Wpisz wartość w polu "Maksymalna liczba tymczasowych wersji". Liczba ta określana jest niezależnie od liczby wersji trwałych.

Aby określić domyślny folder do archiwizacji w jednym miejscu:

1.	W menu Start wybierz polecenie Ustawienia, a następnie polecenie Panel sterowania.

2.	Kliknij dwukrotnie ikonę "Corel Versions".

3.	Naciśnij przycisk "Przeglądaj".

4.	Kliknij dwukrotnie folder, który ma służyć do archiwizowania plików.

 Uwaga

•	Kiedy opcja trwałości zostanie zaznaczona, plik będzie przechowywany do chwili jego usunięcia przez użytkownika.

 Tematy pokrewne


Wydobywanie poprzednich wersji bieżącego pliku

Aby otworzyć poprzednie wersje zarchiwizowanych plików, należy z menu Plik wybrać polecenie Kontrola wersji.

Aby wydobyć poprzednią wersję bieżącego pliku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Kontrola wersji, a następnie wybierz polecenie Wydobądź z bieżącego archiwum.

2.	W oknie Wydobądź wersję wybierz wersję pliku, która ma zostać odtworzona.

3.	Naciśnij przycisk "Wydobądź".

Aby odzyskać poprzednią wersję innego zarchiwizowanego pliku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Kontrola wersji, a następnie wybierz polecenie Wydobądź z zapisanego archiwum.

2.	W oknie Otwórz obrazek z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym przechowywany jest zarchiwizowany plik.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym plik jest archiwizowany.

4.	Kliknij nazwę pliku.

5.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

6.	W oknie Wydobądź wersję wybierz wersję pliku, która ma zostać odtworzona.

7.	Naciśnij przycisk "Wydobądź".

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie komunikatów ostrzegawczych


Przegląd: Wyświetlanie komunikatów ostrzegawczych
Wyświetlanie komunikatów ostrzegawczych

Podczas usiłowania wykonania operacji, która może w sposób trwały zmienić obrazek w niepożądany sposób, pojawia się na ekranie komunikat ostrzegawczy. Komunikaty ostrzegawcze wyjaśniają wszelkie konsekwencje czynności, która ma zostać wykonana oraz informują o trwałych zmianach, które mogą zostać przeprowadzone w obrazku.

Chociaż ostrzeżenia są dość pomocne, ich pokazywanie może być niepotrzebne po zapoznaniu się użytkownika z oprogramowaniem. Należy unikać wyłączania komunikatów ostrzegawczych, dopóki program nie zostanie dokładnie poznany oraz znane będą wszystkie konsekwencje i rezultaty wykorzystywanych poleceń.

 Tematy pokrewne


Włączanie i wyłączanie komunikatów ostrzegawczych o dostępie do plików z atrybutem "tylko do odczytu"

Zawsze przy otwieraniu pliku opatrzonego atrybutem "tylko do odczytu" (na przykład plik obrazka Kodak Photo CD) wyświetlany jest komunikat ostrzegawczy, informujący, że plik jest plikiem tylko do odczytu i polecenie Zapisz nie jest dostępne.

Aby włączyć lub wyłączyć ostrzeżenie o dostępie do pliku tylko do odczytu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz ostrzeżenia 'tylko do odczytu'", aby wyświetlać okno ostrzeżenia, lub usuń zaznaczenie tego pola, aby wyłączyć pojawianie się komunikatu.

 Wskazówka

•	Aby zapisać zmiany dokonane na obrazku tylko do odczytu, należy wybrać polecenie Zapisz jako i zapisać kopię pliku pod inną nazwą lub w innym miejscu.

 Tematy pokrewne


Włączanie i wyłączanie komunikatów ostrzegawczych dotyczących narzędzi

Podczas korzystania z narzędzi, takich jak narzędzie "Tekst"popgraphic_Text tool i narzędzie "Interakcyjne wypełnienie", zmiany dokonane w obrazku wyświetlane są w oknie obrazka, jednak na stałe są zastosowane dopiero po naciśnięciu przycisku "Zastosuj" lub kliknięciu myszą na zewnętrznym obszarze tekstu.

Aby włączyć lub wyłączyć ostrzeżenia dotyczące narzędzi:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz ostrzeżenia przy stosowaniu narzędzi", aby ostrzeżenie było wyświetlane, lub usuń zaznaczenie pola wyboru, jeśli komunikat ma się nie pojawiać.

 Tematy pokrewne


Włączanie i wyłączanie Pomocy podręcznej

Istnieje możliwość włączania i wyłączania Pomocy podręcznej skojarzonej z większością elementów wyświetlanych na ekranie. Pomoc podręczna jest grupą małych etykiet wyświetlanych po zatrzymaniu wskaźnika myszy nad narzędziem, przyciskiem lub innym elementem sterującym. Etykiety pozwalają na łatwą identyfikację elementów, nad którymi znajduje się w danym momencie wskaźnik myszy, i mogą zostać wyłączone przez ustawienie odpowiedniej opcji w oknie Opcje.

Aby włączyć lub wyłączyć Pomoc podręczną

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Ogólne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Pokaż etykietki narzędzi", aby wyświetlać Pomoc podręczną, lub usuń zaznaczenie, aby ją wyłączyć.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i zamykanie obrazków


Przegląd: Zapisywanie i zamykanie obrazków
Zapisywanie i zamykanie obrazków

Podczas tworzenia i edycji obrazków należy pamiętać o ich zapisywaniu. Jeżeli obrazek został już zapisany, należy korzystać z polecenia Zapisz, aby aktualizować plik o istniejącej już nazwie. Jeżeli obrazek zapisywany jest po raz pierwszy, należy korzystać z polecenia Zapisz lub polecenia Zapisz jako, aby przypisać nową nazwę pliku oraz miejsce, w którym zostanie zapisany.

Podczas zapisywania obrazka po raz pierwszy, domyślnie jest on zapisywany jako plik programu Corel PHOTO-PAINT (.CPT). Istnieje jednak możliwość zapisania obrazka w pliku innego typu po wybraniu rodzaju pliku z listy "Zapisz jako typ" w oknie Zapisz obrazek na dysku. Więcej informacji o rodzajach plików obsługiwanych przez program Corel PHOTO-PAINT można znaleźć w sekcji "Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE)".

Istnieje również możliwość wykorzystywania okna Zapisz obrazek na dysku do zapisywania istniejącego obrazka pod inną nazwą. Pozwala to zapisać nowy obrazek z zastosowanymi efektami edycyjnymi i zachować kopię oryginalnego pliku. Należy rozróżniać zapisywane pliki poprzez dodawanie komentarzy lub dołączanie opisów w polu "Notatki" w oknie Zapisz obrazek na dysku.

Ochrona wykonanej pracy

Bardzo ważną rzeczą jest ochrona wykonanej pracy przed awariami dopływu zasilania lub załamaniem systemu operacyjnego, co może doprowadzić czasem do uszkodzenia lub nawet utraty plików. Jednym z prostych sposobów ochrony wykonywanej pracy jest wielokrotne zapisywanie obrazka podczas procesu edycyjnego. Program Corel PHOTO-PAINT udostępnia także opcję automatycznego zapisywania plików i tworzenia kopii zapasowych, co pozwala na zabezpieczenie plików w przypadku jeśli użytkownik zapomni je zapisać.

Aby określić odstępy czasu, w których zapisywane będą automatycznie pliki obrazków, należy podać odpowiednie wartości na stronie "Zapisywanie" w oknie Opcje. Jeżeli zaznaczone zostanie pole wyboru "Zapisuj automatycznie co", pliki zapisywane będą w określonych odstępach czasu. Jeżeli preferowane jest nienadpisywanie oryginalnie zapisanego pliku, możliwe jest tymczasowe zapisanie zmodyfikowanego obrazka za pomocą punktów odniesienia. Później, kiedy program PHOTO-PAINT będzie dokonywał automatycznego zapisywania, nastąpi aktualizacja punktu odniesienia obrazka. Jest wówczas możliwy powrót do wersji obrazka zapisanej jako punkt odniesienia przez wybranie z menu Edycja polecenia Przywróć do punktu odniesienia.

Innym sposobem ochrony pracy jest zapisywanie obrazków w różnych miejscach. Jeśli tworzona jest kopia zapasowa pliku, za każdym razem, gdy zapisywany jest oryginalny plik, tworzona i przechowywana jest w miejscu wybranym przez użytkownika dokładna kopia obrazka. Możliwe jest automatyczne tworzenie kopii zapasowej przy każdorazowym zapisywaniu pliku przez zaznaczenie pola wyboru "Twórz kopię zapasową" na stronie "Zapisywanie" w oknie Opcje.

Opcje wyświetlane na karcie "Pamięć" w oknie Opcje służą do określania stopnia dostępności wolnej przestrzeni dyskowej do przechowywania plików tymczasowych oraz sprawdzania wielkości obszaru pamięci wykorzystywanego przy edycji obrazków. Informacje te mogą być szczególnie pomocne podczas podwyższania wydajności działania programu i dostosowywania wykorzystania pamięci do wykonywanych prac.

Obszar dysku roboczego

Dysk roboczy (wymiany) jest obszarem na dysku twardym wykorzystywanym do przechowywania tymczasowych plików. Wykorzystywanie dostępnej przestrzeni dyskowej do przechowywania plików tymczasowych, które w danej chwili nie są używane, w sposób sztuczny pozwala na zwiększenie ilości pamięci dostępnej dla komputera. Umożliwia to również programowi Corel PHOTO-PAINT zajmowanie przestrzeni dyskowej z większymi skokami niż robi to Windows 95, co jest bardziej odpowiednie w przypadku obsługiwania map bitowych.

Podczas zamykania aplikacji Corel PHOTO-PAINT pliki tymczasowe usuwane są automatycznie w celu zwolnienia miejsca na dysku roboczym. Jeżeli aplikacja zostanie zamknięta w sposób nieprawidłowy (na przykład w wyniku załamania systemu lub awarii zasilania), pliki tymczasowe nie zostaną usunięte. Aby mieć pewność, że aplikacja zostanie poprawnie uruchomiona, należy usunąć ręcznie wszystkie pliki tymczasowe. W tym celu należy skorzystać z programu Eksplorator Windows, zlokalizować główne katalogi dysków, na których zainstalowane są pliki wymiany, zaznaczyć wszystkie pliki o nazwach ~VMxx i rozszerzeniu TMP, a następnie nacisnąć klawisz DELETE.

Podczas korzystania z programu Corel PHOTO-PAINT w połączeniu z aplikacjami służącymi do tworzenia składu drukarskiego i tworzenia grafik, gdy konieczne jest jednoczesne uruchamianie wszystkich trzech aplikacji, możliwe jest ograniczenie ilości pamięci rezerwowanej dla edytowanych obrazków. Możliwość ta zapewnia, że pozostanie wystarczająca ilość dostępnej pamięci do uruchomienia wszystkich trzech aplikacji. Jeżeli zdecydowano się pracować wyłącznie w programie Corel PHOTO-PAINT, możliwe jest zwiększenie ilości pamięci dostępnej dla tej aplikacji. Wybrane ustawienia pamięci wyświetlane są na pasku stanu.

 Uwagi

•	Po zapisaniu obrazka polecenia Cofnij oraz Lista cofnięć stają się niedostępne. Polecenia te są również niedostępne po wskazaniu w menu Edycja polecenia Cofnij specjalnie, a następnie wybraniu polecenia Punkt odniesienia.

•	Jeżeli w programie Corel PHOTO-PAINT 8 tworzone są na obrazku soczewki, które nie obsługiwane są przez Corel PHOTO-PAINT 7, niemożliwe jest otwarcie obrazka w programie Corel PHOTO-PAINT 7. Aby zobaczyć obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT 7, konieczne jest scalenie soczewek przed zapisaniem obrazka w programie Corel PHOTO-PAINT 8.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie obrazka

Zmiany dokonywane na obrazkach należy zapamiętywać przez zapisywanie obrazków w plikach. Jeżeli obrazek został już raz zapisany, należy korzystać z polecenia Zapisz lub nacisnąć przycisk "Zapisz" na pasku narzędzi. Jeżeli obrazek zapisywany jest po raz pierwszy, należy korzystać z poleceń Zapisz lub Zapisz jako.

Aby zapisać obrazek:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz.

Aby zapisać obrazek jako nowy plik:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako.

2.	W oknie Zapisz obrazek na dysku wybierz dysk, na którym plik ma zostać zapisany.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym plik ma zostać zapisany.

4.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku".

5.	Wybierz rodzaj pliku z listy "Zapisz jako typ".

6.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

 Wskazówka

•	Jeżeli potrzebne jest zapisanie obrazka przy użyciu formatu pliku nie wyświetlanego na liście "Zapisz jako typ", należy skorzystać z polecenia Eksportuj (z menu Plik).

 Tematy pokrewne


Automatyczne zapisywanie obrazków

W chwili, gdy obrazek zostanie utworzony i rozpoczęta zostanie jego edycja, łatwo jest zapomnieć o zapisaniu dokonanych zmian w pliku. Aby ochronić pracę przed niespodziewanymi katastrofami, możliwe jest automatyczne zapisywanie obrazków podczas pracy. Jeżeli niepożądane jest, aby ostatnio zapisana wersja pliku była nadpisywana, możliwe jest zapisywanie zmodyfikowanej wersji pliku jako punktu odniesienia. Polecenie Punkt odniesienia tymczasowo zapisuje obrazek bez nadpisywania poprzednio zapisanej wersji obrazka.

Aby zapisywać obrazy w sposób automatyczny:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Zapisywanie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Zapisuj automatycznie co" w sekcji "Automatyczne zapisywanie".

4.	Wpisz wartość w polu "Minuty".

Wpisana liczba odpowiada odstępowi czasu, w jakim obrazy będą automatycznie zapisywane.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Zaznacz pole wyboru "Zapisz do pliku", aby nadpisać ostatnią wersję pliku na zapisaną dysku.

•	Zaznacz pole wyboru "Zapisz dokonane zmiany aż do punktu odniesienia", aby tymczasowo zapisać obrazek w jego aktualnym stanie bez nadpisywania wersji, która została zapisana na dysku. Podczas ręcznego zapisywania obrazka lub zakończenia programu Corel PHOTO-PAINT, wersja obrazka zapisana w postaci punktu odniesienia jest tracona.

6.	Zaznacz pole wyboru "Przed zapisem wyświetlaj ostrzeżenie", aby potwierdzać każdą operację automatycznego zapisywania.

 Tematy pokrewne


Tworzenie kopii zapasowych obrazków

Możliwe jest automatyczne tworzenie kopii zapasowych obrazków za każdym razem, kiedy są one zapisywane, tak aby zawsze istniała inna wersja pliku na komputerze. Kopie zapasowe tworzone są z nazwą "Kopia zapasowa (oryginalna nazwa pliku)". Pliki kopii zapasowych są szczególnie przydatne w chwilach, gdy oryginalne pliki zostały uszkodzone lub utracone (na przykład w wyniku awarii zasilania lub systemu).

Aby tworzyć kopie zapasowe obrazków:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Zapisywanie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Twórz kopię zapasową" w sekcji "Kopia zapasowa".

Domyślnie kopie zapasowe plików składowane są w tymczasowym katalogu określanym podczas instalacji aplikacji.

Aby tworzyć kopie zapasowe obrazków w nowym folderze:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", następnie pozycję "Zapisywanie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Twórz kopię zapasową" w sekcji "Kopia zapasowa".

4.	Zaznacz pole wyboru "Kopia zapasowa w".

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wpisz ścieżkę folderu, w którym mają być zapisywane kopie zapasowe obrazka.

•	Naciśnij przycisk "Przeglądaj" i zlokalizuj folder, w którym mają być zapisywane kopie zapasowe obrazka.

 Tematy pokrewne


Określanie dysków roboczych do składowania plików tymczasowych

Istnieje możliwość składowania plików tymczasowych, które w danej chwili nie są wykorzystywane, na dysku roboczym określanym na karcie "Pamięć" w oknie Opcje. Jeżeli istnieją dwa dyski twarde, które tworzą dwie partycje, możliwe jest skonfigurowanie jednego z nich, jako dysku podstawowego, drugiego zaś, jako dodatkowego dysku roboczego. W celu osiągnięcia lepszych efektów należy określić wielkość dysku roboczego, jako dwa do trzech razy większą od rozmiaru nieskompresowanego obrazka. Jeżeli kilka obrazków otwartych jest jednocześnie, konieczne jest zarezerwowanie na plik wymiany 2 do 3 razy większej przestrzeni na dysku roboczym niż suma rozmiarów wszystkich nieskompresowanych plików obrazków.

Aby określić dyski robocze do przechowywania plików tymczasowych:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Pamięć".

3.	W sekcji "Dyski robocze" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W polu "Podstawowy" wybierz literę stacji dysków odpowiadającą pierwszemu dyskowi twardemu używanemu do składowania plików tymczasowych.

•	W polu "Dodatkowy" wybierz literę stacji dysków odpowiadającą drugiemu dyskowi twardemu wykorzystywanemu do składowania plików tymczasowych.

4.	Naciśnij przycisk "OK".

Konieczne jest ponowne uruchomienie programu Corel PHOTO-PAINT, aby dokonane zmiany zostały zastosowane.

5.	Naciśnij przycisk "Tak", aby uruchomić ponownie program Corel PHOTO-PAINT.

Wielkość dostępnej przestrzeni dyskowej wyświetlana jest na pasku stanu.

 Wskazówka

•	Aby zobaczyć wielkość obrazka, należy skorzystać z polecenia Informacje o dokumencie (w menu Plik). W oknie Informacje o dokumencie zobaczyć można, czy wyświetlany rozmiar pliku jest skompresowany. Podczas pracy z obrazkami .CPT lub .BMP rozmiar pliku w oknie Informacje o dokumencie jest zawsze nieskompresowany.

 Tematy pokrewne


Określanie ilości pamięci RAM wykorzystywanej do przechowywania obrazków

Istnieje możliwość wybierania ilości pamięci RAM komputera rezerwowanej dla celów otwierania i edycji obrazków. Ilość pamięci należy ustawić w oparciu o rodzaj wykonywanej pracy oraz liczbę aplikacji uruchamianych równocześnie. Jeżeli wielkość pamięci zarezerwowana dla obrazków została zwiększona, a szybkość pracy programu się zmniejszyła, konieczne będzie zmniejszenie tej wielkości, aby więcej pamięci było dostępnej do uruchamiania programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby określić, jaka ilość pamięci RAM ma być wykorzystywana do przechowywania obrazków:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Pamięć".

Na stronie "Pamięć" znajduje się sekcja "Wykorzystanie pamięci", w której wyświetlona jest ilość dostępnej pamięci komputera.

3.	W polu "Maksymalnie" wpisz procentową ilość całej pamięci, która ma zostać zarezerwowana dla obrazków w programie Corel PHOTO-PAINT.

Ilość pamięci wyrażona procentowo odpowiada liczbie z prawej strony pola "Maksymalnie".

4.	Naciśnij przycisk "OK".

Konieczne jest ponowne uruchomienie Corel PHOTO-PAINT, aby zmiany zostały zastosowane.

5.	Naciśnij przycisk "Tak", aby ponownie uruchomić program.

Ilość pamięci zarezerwowanej dla obrazków wyświetlana jest na pasku stanu.

 Tematy pokrewne


Zamykanie obrazków

Zanim obrazek zostanie zamknięty, możliwe jest zapisanie jego ostatnich zmian w pliku. Jeżeli chce się zignorować zmiany, należy zamknąć plik bez jego zapisywania.

Aby zamknąć obrazek:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij.

 Tematy pokrewne


Zamykanie aktywnego okna

Istnieje możliwość zamknięcia aktywnego okna przez wybranie polecenia Zamknij znajdującego się w menu Okno.

Aby zamknąć aktywne okno:

•	Z menu Okno wybierz polecenie Zamknij.

 Tematy pokrewne


Zamykanie wszystkich okien

Wybranie polecenia Zamknij wszystko (w menu Okno) powoduje zamknięcie wszystkich aktywnych okien [image] nawet wtedy, gdy nie wchodzą one w skład tego samego pliku. Jest to przydatne przy pracy nad więcej niż jednym plikiem. Polecenie to różni się od polecenia Zamknij, ponieważ w jego przypadku konieczne jest powtarzanie tego polecenia dla każdego otwartego pliku.

Aby zamknąć wszystkie okna:

•	Z menu Okno wybierz polecenie Zamknij wszystko.

 Tematy pokrewne


Zakończenie działania programu Corel PHOTO-PAINT

Zakończenie działania oznacza tutaj usunięcie programu Corel PHOTO-PAINT z pamięci operacyjnej. Jest to ostatnia czynność w sesji programu Corel PHOTO-PAINT. Jeżeli konieczne jest zakończenie sesji programu Corel PHOTO-PAINT, należy zamknąć wszystkie otwarte obrazki, które zostały zapisane, a następnie zatrzymać pracę programu. Przy próbie zakończenia programu bez zapisania zmienionych dokumentów, na ekranie pojawi się odpowiedni komunikat zapytujący, czy dokumenty mają zostać zapisane.

Aby zakończyć działanie programu PHOTO-PAINT:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Zakończ.

Wyświetlone zostanie pytanie, czy zmiany dokonane na otwartych plikach mają zostać zapisane.

•	Naciśnij przycisk "Tak", aby zapisać zmiany i zakończyć aplikację.

•	Naciśnij przycisk "Nie", aby zakończyć aplikację, nie zapisując zmian.

•	Naciśnij "Anuluj", aby zamknąć okno komunikatu i kontynuować pracę z programem.

 Tematy pokrewne


Przeglądanie informacji dotyczących komputera i dokumentów


Przegląd: Przeglądanie informacji dotyczących komputera i dokumentów
Przeglądanie informacji dotyczących komputera i dokumentów

Program Corel PHOTO-PAINT ułatwia dostęp do informacji o komputerze oraz uruchomionej aplikacji. Okno Informacje o systemie, dostępne z menu Pomoc udostępnia wszelkich informacji o konfiguracji komputera. Możliwe jest wyświetlanie szczegółowych informacji dotyczących dowolnej z następujących pięciu kategorii: system, wyświetlanie, drukowanie, pliki .EXE i .DLL pakietu Corel oraz systemowe pliki .DLL.

Informacje o programie składają się z nazwy programu, numeru wersji, numeru seryjnego oraz nazwiska użytkownika. Informacji tych nie można zmienić. Informacje te są szczególnie przydatne podczas uzyskiwania informacji od Pomocy technicznej firmy Corel.

Informacje o dokumencie

W oknie Informacje o dokumencie wyświetlane są informacje dotyczące obrazka programu Corel PHOTO-PAINT oraz inne szczegółowe informacje, takie jak szerokość, wysokość, rozdzielczość oraz rozmiar. W oknie Informacje o dokumencie wyświetlany jest również format pliku (na przykład obrazka Corel PHOTO-PAINT 8), podformat (na przykład skompresowany, mieszany lub nieskompresowany), liczba obiektów zawartych w obrazku oraz informacja, czy obrazek został zmieniony od czasu ostatniego jego zapisania.

Informacje o obrazku

Istnieje możliwość wglądu w dynamiczną informację o obrazku za pomocą rolety Informacje o obrazku. Roleta ta wyświetla współrzędne wskaźnika oraz inne informacje, takie jak wartości kąta, odległości, położenia środka, długości promienia oraz modelu kolorów, w sposób dynamiczny przy poruszaniu wskaźnikiem myszy po ekranie.

Podczas pracy ze wszystkimi narzędziami roleta Informacje o obrazku wyświetla współrzędne x i y wskaźnika oraz wartości głównego i pomocniczego modelu koloru odpowiadającego tym współrzędnym. Podczas przesuwania wskaźnika myszy po obrazku w obrębie okna obrazka, jego pozycja (określona we współrzędnych) wyświetlana jest w rolecie Informacje o obrazku. Również tutaj wyświetlany będzie kolor piksela o współrzędnych wskazywanych przez wskaźnik myszy zgodnie z określonym modelem koloru. Jeśli określone zostaną obie wartości koloru [image] główna i pomocnicza, zostaną wyświetlone zastępcze wartości koloru piksela określonego przez współrzędne wskaźnika myszy. Na przykład, jeśli określony zostanie główny model kolorów, jako 24-bitowy RGB oraz pomocniczy, jako 8-bitowa skala szarości, zostaną wyświetlone odpowiednie wartości wskazanego koloru piksela dla każdego z modeli kolorów.

W rolecie Informacje o obrazku mogą być wyświetlane następujące wartości:

Wartość	Opis

A [image] Kąt	Wyświetla kąt, o który przesunięty został wskaźnik myszy podczas jego przeciągania w celu utworzenia kształtu lub zaznaczenia.

D [image] Odległość	Wyświetla odległość, którą wskaźnik został przesunięty względem pozycji początkowej przy przeciąganiu wskaźnika w celu utworzenia kształtu lub zaznaczenia.

C [image] Środek	Wyświetla współrzędne x i y położenia środka podczas tworzenia kołowego zaznaczenia lub kształtu.

R [image] Promień	Wyświetla współrzędne x i y promienia kołowego zaznaczenia lub kształtu.

X' [image] Delta X	Wyświetla zmianę współrzędnej x, będącą różnicą między wartością współrzędnej końca i początku.

Y' [image] Delta Y	Wyświetla zmianę współrzędnej y, będącą różnicą między wartością współrzędnej końca i początku.

 Uwaga

Wartości wyświetlane w rolecie Informacje o obrazku uzależnione są od typu narzędzia wybranego w danym momencie.

 Tematy pokrewne


Przeglądanie informacji o systemie

W oknie Informacje o systemie wyświetlany jest bieżący stan komputera. Możliwe jest wybranie jednej z pięciu różnych kategorii informacji o systemie. Kategorie te pozwalają zobaczyć szczegółowe informacje dotyczące systemu, wyświetlania, drukowania, plików .EXE i .DLL pakietu Corel oraz systemowych plików .DLL. Na przykład możliwe jest wykorzystywanie tych możliwości do wyświetlania ilości wolnego miejsca na dysku, na którym zapisany ma zostać plik. Możliwe jest również zapisanie dowolnych informacji o systemie w pliku tekstowym SYSINFO.TXT.

Aby zobaczyć informacje o systemie:

1.	Z menu Pomoc wybierz polecenie Corel PHOTO-PAINT - informacje.

2.	Naciśnij przycisk "Informacje o systemie".

3.	Wybierz kategorię z listy "Wybierz kategorię".

 Wskazówka

•	Aby zapisać informacje o systemie w celu ich wydrukowania, należy nacisnąć przycisk "Zapisz". Informacje o systemie zapisywane są w pliku SYSINFO.TXT.

 Tematy pokrewne


Przeglądanie informacji o dokumencie

Program Corel PHOTO-PAINT pozwala na oglądanie szczegółowych informacji o dokumencie. Po otwarciu pliku w oknie obrazka, można zobaczyć jego nazwę, wymiary, rozdzielczość, rozmiar pliku, format oraz tryb kolorów w oknie Informacje o dokumencie. Możliwe jest również określenie, czy obrazek zawiera obiekty lub czy został zmieniony od czasu ostatniego jego zapisania.

Aby zobaczyć informacje o dokumencie:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Informacje o dokumencie.

 Tematy pokrewne


Przeglądanie informacji o obrazku

Istnieje możliwość korzystania z rolety Informacje o obrazku do oglądania informacji o obrazku podczas pracy nad nim w oknie obrazka. W rolecie Informacje o obrazku wyświetlany jest główny i pomocniczy model kolorów wykorzystywany przy wyświetlaniu aktywnego obrazka oraz współrzędne wskaźnika myszy w trakcie poruszania nim po ekranie. Wartości wyświetlane w rolecie Informacje o obrazku uzależnione są od wybranego w danej chwili narzędzia.

Aby zobaczyć informacje o obrazku:

•	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Informacje.

Aby wybrać nowy model kolorów:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Informacje.

2.	W rolecie Informacje o obrazku naciśnij przycisk opcji modeli kolorów.

3.	W oknie Opcje modeli kolorów wybierz model kolorów z listy "Podstawowy model kolorów".

4.	Wybierz model kolorów z listy "Dodatkowy model kolorów".

Aby wyświetlić pomocniczy model kolorów:

1.	W menu Widok wskaż polecenie Rolety, a następnie wybierz polecenie Informacje.

2.	Naciśnij przycisk opcji modeli kolorów.

2.	W rolecie Informacje o obrazku zaznacz pole wyboru "Wyświetlaj dodatkowy model kolorów".

 Uwaga

•	Więcej informacji o modelach kolorów znaleźć można w sekcji "Przekształcanie obrazków".

 Wskazówki

•	Jeśli użyta zostanie kombinacja klawiszy CTRL + F1, na ekranie pojawi się roleta Informacje o obrazku.

•	Możliwa jest zmiana jednostek miary wykorzystywanych do wyświetlania informacji w rolecie Informacje o obrazku przez naciśnięcie przycisku [image] i wybranie nowej jednostki miary.

 Tematy pokrewne


Posługiwanie się soczewkami


Posługiwanie się soczewkami

Soczewka to szczególny rodzaj obiektu używanego do modyfikacji obrazka. Użycie soczewek jest z kilku względów korzystniejsze od posługiwania się filtrami z menu Obrazek i Efekty. Po pierwsze, zmianom nie ulegają piksele obrazka. Efekt widziany jest tylko przez soczewkę (tak jak druk nie deformuje się od szkła powiększającego). Oznacza to, że można wprowadzać poprawki i oglądać zmiany bez wprowadzania modyfikacji do samego obrazka. Piksele obrazka nie zmieniają się bowiem pod wpływem soczewek, tylko wyglądają inaczej, ponieważ są przez nie oglądane. Po drugie, można użyć kilku soczewek po kolei, aby zmienić fragment obrazka, a ponieważ soczewki są obiektami umieszczonymi na karcie "Obiekty", można zmieniać ich kolejność, uzyskując skrajnie różne efekty.

Kiedy zawartość ekranu jest już satysfakcjonująca, można połączyć soczewki z obrazkiem w celu wprowadzenia zmian na stałe. Podczas zapisywania obrazka w formacie pliku programu Corel PHOTO-PAINT .CPT, soczewki są zapisywane razem z nim. Można jednak pominąć tę opcję.

 Uwaga

•	Tryb koloru obrazka określa typy dostępnych soczewek. Na przykład dla obrazka czarno-białego soczewka "Zamień kolory", z braku kolorów do zastąpienia, jest niedostępna.

•	Od innych obiektów soczewka różni się tym, że istnieje przypisana jej maska. Zmiana wielkości lub kształtu soczewki za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów" wpływa tylko na tę maskę.

 Więcej informacji na ten temat


Tworzenie soczewek


Przegląd: Tworzenie soczewek
Tworzenie soczewek

Soczewkę można utworzyć na dwa sposoby:

•	Od podstaw, wybierając z menu Obiekt polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka. W ten sposób powstają soczewki pokrywające cały obrazek. Później można zmienić rozmiar i kształt soczewki, tak jak każdego innego obiektu.

•	Z zaznaczenia maski, wybierając z menu Obiekt polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski. W ten sposób powstają soczewki odpowiadające rozmiarami i kształtem wybranej masce.

Można utworzyć tyle soczewek, ile potrzeba dla danego obrazka i każdej przypisać inną nazwę. Nowo utworzone soczewki pojawiają się na karcie "Obiekty" na wierzchu w kolejności pionowej i jako maski obcinania na karcie "Kanały". Nazwa przypisana soczewce na karcie "Obiekty" jest albo nazwą wpisaną w oknie dialogowym Nowa soczewka albo nazwą typu soczewki. Za nazwą soczewki występuje liczba, na wypadek gdyby w jednym obrazku potrzebna była więcej niż jedna soczewka tego samego typu. Za pomocą karty "Obiekty" można zmieniać kolejność pionową soczewek, zmieniać ich nazwy, chować je lub usuwać. Więcej informacji na temat użycia karty "Obiekty" można znaleźć w sekcji "Praca z tekstem i obiektami".

 Uwaga

•	Jeżeli w programie Corel PHOTO-PAINT 8 zostanie utworzona soczewka i nie jest ona obsługiwana przez program Corel PHOTO-PAINT 7, w programie tym nie będzie można otworzyć obrazka z taką soczewką. Aby móc obejrzeć taki obrazek, należy połączyć soczewkę z obrazkiem przed zapisaniem go.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewek od podstaw

Soczewka stworzona od podstaw pokrywa cały obrazek. Rozmiar i kształt soczewki można zmienić później, tak jak w przypadku każdego innego obiektu.

Aby utworzyć soczewkę od podstaw:

1.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

2.	W oknie dialogowym Nowa soczewka wybierz soczewkę z listy "Typ soczewki".

3.	Naciśnij przycisk "OK".

4.	W oknie dialogowym ustaw atrybuty soczewek.

Wynik można obserwować od razu na ekranie; efekty zmiany atrybutów wyświetlane są natychmiast w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Utworzonym soczewkom można nadawać opisowe nazwy, wpisując je w polu "Nazwa soczewki" u dołu okna dialogowego Nowa soczewka.

 Uwaga

•	Jeżeli w programie Corel PHOTO-PAINT 8 zostanie utworzona soczewka i nie jest ona obsługiwana przez program Corel PHOTO-PAINT 7, w programie tym nie będzie można otworzyć obrazka z taką soczewką. Aby móc obejrzeć taki obrazek, należy połączyć soczewkę z obrazkiem przed zapisaniem go.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki z maski

Istnieje możliwość utworzenia soczewki odpowiadającej kształtem i rozmiarami zaznaczeniu maski. Należy pamiętać, że gdy maska staje się soczewką, przestaje zachowywać się jak maska.

Więcej informacji znajduje się w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

Aby utworzyć soczewkę z maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij dowolne narzędzie maski.

2.	Utwórz maskę w oknie obrazka.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Soczewka: Z maski.

4.	W oknie Nowa soczewka wybierz soczewkę z listy "Typ soczewki".

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	W oknie dialogowym ustaw atrybuty soczewek.

Wynik można obserwować od razu na ekranie; efekty zmiany atrybutów wyświetlane są natychmiast w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Aby zmodyfikować dwa odrębne obszary obrazka, należy zaznaczyć pierwszy z nich, wybrać tryb maski "Dodawanie", zaznaczyć drugi obszar i powtórzyć czynność z punktu 2 poprzedniej procedury.

 Tematy pokrewne


 Soczewki korekcji kolorów


Przegląd: Soczewki korekcji kolorów
Soczewki korekcji kolorów

Wiele spośród soczewek dostarczanych przez program Corel PHOTO-PAINT wykonuje różne rodzaje korekcji kolorów.

"Balans kolorów"

Soczewka "Balans kolorów" przemieszcza kolor między dopełniającymi się parami kolorów addytywnych i subtraktywnych.

"Barwa-Nasycenie-Jasność"

Soczewka "Barwa-Nasycenie-Jasność" zmienia barwę, nasycenie i udział bieli w kolorach obrazka.

"Balans próbka/wynik"

Soczewka "Balans próbka/wynik" przemieszcza wartości kolorów od koloru próbki do koloru wynikowego.

"Posteryzacja"

Soczewka "Posteryzacja" zmniejsza liczbę kolorów obrazka.

"Zamień kolory"

Soczewka "Zamień kolory" jest używana do zastępowania jednego koloru obrazka innym.

"Próg"

Soczewka typu "Próg" ustawia pewną wartość jaskrawości jako próg.

"Dopełnienie"

Soczewka "Dopełnienie" dopełnia kolory obrazka.

"Zmniejsz nasycenie do zera"

Soczewka "Zmniejsz nasycenie do zera" zmniejsza nasycenie wszystkich kolorów obrazka (czego efektem jest zastąpienie kolorów skalą szarości).

"Selektywna zmiana kolorów"

Soczewka "Selektywna zmiana kolorów" dokonuje modyfikacji kolorów obrazka przez regulację składu kolorów rozbarwianych (wartości CMYK) w opcji spektrum kolorów.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Balans kolorów"

Soczewka "Balans kolorów" przemieszcza kolory obrazka między dopełniającymi parami kolorów addytywnych (RGB) i subtraktywnych (CMY). Pozwala to regulować proporcje kolorów na obrazku.

Aby utworzyć soczewkę "Balans kolorów":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka, z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Balans kolorów" i naciśnij przycisk "OK".

3.	W sekcji "Zakres" okna Balans kolorów zaznacz pola wyboru odpowiadające zakresowi tonalnemu przeznaczonemu do przesunięcia.

4.	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj luminancję", jeśli chcesz, aby poziomy jaskrawości pozostały niezmienione.

5.	Ustaw suwaki w sekcji "Kanału koloru" dla każdego z trzech kanałów ("Niebieskozielony - czerwony", "Purpurowy - zielony" i "Żółty - niebieski").

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Barwa-Nasycenie-Jasność"

Soczewka "Barwa-Nasycenie-Jasność" służy do zmiany barwy, nasycenia i udziału bieli w kolorach obrazka. Barwa to miara "koloru" (np. zieleń to rodzaj barwy), nasycenie to miara głębi koloru (jego intensywności), jasność wyraża ogólny procentowy udział bieli.

Aby utworzyć soczewkę "Barwa-Nasycenie-Jasność":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz z listy "Typ soczewki" pozycję "Barwa-Nasycenie-Jasność" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Wybierz kanał, który ma być poddany działaniu soczewki.

Każdy kanał może być zmieniany osobno w tym samym zastosowaniu soczewki. Opcja "Główny" odnosi się do zmiany wszystkich kanałów jednocześnie. Praca z poszczególnymi kanałami umożliwia wprowadzenie subtelniejszych zmian.

4.	Ustaw suwak "Barwa" w oknie Barwa-Nasycenie-Jasność, aby przesunąć kolory przykryte soczewką.

Sekcja "Podgląd koloru" pokazuje, w jaki sposób kolory pierwotnego obrazka (górny pasek kolorów) mają się do zmienionych wartości (dolny pasek kolorów)

5.	Przesuń suwak "Nasycenie" w celu ustawienia intensywności kolorów widzianych przez soczewkę.

Wartość nasycenia równa -100 powoduje, że obrazek staje się obrazkiem w skali szarości, podczas gdy wartość 100 powoduje powstanie nienaturalnie żywych kolorów.

6.	Przesuń suwak "Jasność" w celu określenia jasności kolorów pikseli widzianych przez soczewkę.

Jasność określa ilość bieli (wartości dodatnie) i czerni (wartości ujemne) na obrazku.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Balans próbka/wynik"

Podczas tworzenia soczewki "Balans próbka/wynik" okno dialogowe pokazuje histogram obrazka. Na osi poziomej histogramu znajdują się wartości jasności od czerni na lewym końcu (wartość 0) do bieli na prawym końcu (wartość 255). Słupki histogramu obrazują liczbę pikseli obrazka dla każdego poziomu jasności. Pod histogramem znajduje się zespół pól, po dwa na każdy zakres wartości (dół, środek, góra). Podczas wybierania kolorów próbek i kolorów wynikowych ich wartości wyświetlane są w tych polach. Kolor próbki pojawia się w lewym polu, zaś kolor wynikowy w polu prawym.

Aby utworzyć soczewkę "Balans próbka/wynik":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Balans próbka/wynik" i naciśnij przycisk "OK":

3.	Wybierz kanał koloru do edycji w oknie dialogowym Balans próbka/wynik.

Od trybu koloru obrazka zależy, jakie pokażą się kanały. Istnieje jeden kanał pełnokolorowy i jeden kanał na każdy kolor składowy danego trybu.

4.	Uaktywnij narzędzie "Pipeta" dla dolnego zakresu (ikona z czarną kropką).

5.	Kliknij punkt w ciemnym kolorze w oknie obrazka w obrębie soczewki.

Pasek koloru próbki dla dolnego zakresu zmienia kolor na taki, jaki został wskazany. Jest to kolor próbki.

6.	Kliknij pasek koloru wynikowego dla dolnego zakresu.

7.	Wybierz kolor wynikowy w oknie Zaznacz kolor i naciśnij przycisk "OK".

Wszystkie kolory na lub poniżej poziomu jasności koloru próbki zostaną przesunięte w stronę koloru wynikowego.

8.	Powtórz czynności z punktów od 4 do 7 dla środka i górnej części zakresu, używając narzędzia "Pipeta" z okna dialogowego Balans próbka/wynik.

 Wskazówki

•	Pole wyboru "Obetnij automatycznie" ustala zakres wyświetlanego histogramu. Należy zaznaczyć to pole w celu zagwarantowania, iż wszystkie słupki histogramu znajdą się na wykresie.

•	Zaznacz pole wyboru "Zawsze dopasowuj wszystkie kanały" w celu oglądania informacji dla jednego kanału przed regulacją dla wszystkich kanałów.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Posteryzacja"

Soczewkę "Posteryzacja" tworzy się w celu zastąpienia grup kolorów jednolitymi kolorami i uwydatnienia krawędzi między sąsiednimi kolorami.

Aby utworzyć soczewkę "Posteryzacja":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Posteryzacja" i naciśnij przycisk "OK".

3.	W oknie Posteryzacja przesuń suwak w celu ustalenia poziomu, od którego zacznie się posteryzacja.

Suwak ustawiany jest w zakresie od 2 do 32. Poziom 2 skutkuje najbardziej radykalną posteryzacją, podczas gdy 32 dla większości obrazków nie powoduje żadnych zmian.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Zamień kolory"

Soczewka "Zamień kolory" zastępuje określone kolory innymi. Ten rodzaj soczewki stosuje tymczasową maskę koloru tworzoną w podobny sposób jak maski czułe na kolor. Parametry tej maski ustawiane są suwakiem "Zakres", którego skrajna pozycja powoduje zastąpienie większej ilości kolorów.

Aby utworzyć soczewkę "Zamień kolory":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz "Zamień kolory" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Kliknij pierwsze narzędzie "Pipeta" (oznaczone strzałką w górę) i wybierz kolor do zastąpienia. Pasek koloru "Stary kolor" w sekcji "Selektor kolorów" zmieni barwę na tę wybraną.

4.	Wybierz nowy (zastępujący) kolor w następujący sposób:

•	Kliknij drugie narzędzie "Pipeta" (oznaczone strzałką w dół) i wybierz kolor (tak jak poprzednio kolor do zastąpienia z okna oryginału).

•	Kliknij paletę wysuwaną "Nowy kolor" i wybierz nowy kolor z palety kolorów lub modelu.

5.	Ustaw suwaki dopasowania poziomów.

•	Przesuń suwak "Barwa" w celu ustalenia barwy nowego koloru.

•	Przesuń suwak "Nasycenie" w celu ustalenia nasycenia nowego koloru.

•	Przesuń suwak "Jasność" w celu ustalenia jasności nowego koloru.

•	Przesuń suwak "Zakres" w celu ustalenia zakresu kolorów. Zastosowanie efektu w zakresie 1 dotyczy tylko jednego koloru, w zakresie 100 przesuwa większość kolorów w kierunku nowego koloru. Na jasnych obszarach zostanie zastąpionych najwięcej kolorów, na ciemnych [image] najmniej.

6.	Zaznacz pole wyboru "Ignoruj odcienie szarości", jeśli chcesz pominąć wszystkie szare piksele obrazka.

Wszystkie szare piksele pozostaną wówczas szare, w przeciwnym wypadku zostaną zastąpione kolorem tylko w oparciu o ich nasycenie i jasność, co nie jest najlepszą metodą, gdyż zakres jest wtedy zbyt szeroki.

7.	Zaznacz pole wyboru "Pojedynczy kolor docelowy", jeśli wszystkie kolory danego zakresu mają być zastąpione jednym.

Przy braku zaznaczenia, wypełnienie nowym kolorem nastąpi w proporcjach przezroczystości zgodnie z jasnymi obszarami z pola "Podgląd maski".

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Próg"

Soczewka "Próg" powoduje, że część przykrytych nią pikseli jest wyświetlana jako białe lub czarne, zaś pozostałe zachowują swoje pierwotne kolory. Soczewka "Próg" wykorzystuje wartość jaskrawości poszczególnych pikseli jako kryterium sposobu ich wyświetlania: jako białe, czarne, względnie z nie zmienionym kolorem. Próg może zostać ustalony dla pojedynczego kanału koloru lub też dla wszystkich kanałów naraz.

Aby utworzyć soczewkę "Próg" dodającą czerni:

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Próg" i naciśnij przycisk "OK".

Spowoduje to otwarcie okna Próg ukazującego histogram jaskrawości pikseli obrazka. Wartości jaskrawości zawierają się w zakresie od 0 po lewej (czarne) do 255 po prawej (białe). Słupki histogramu obrazują liczbę pikseli na każdym poziomie jaskrawości.

3.	Wybierz kanał do edycji z listy "Kanał".

4.	Zaznacz w sekcji "Próg" opcję "Czarnego".

Opcja "Czarnego" używa czerni do wyświetlenia pikseli o jaskrawości poniżej progu definiowanego w dalszej części niniejszej procedury.

5.	Zaznacz pole "Automatycznie" w sekcji "Obcinanie wyświetlania histogramu".

Obcinanie histogramu zmienia jego skalę, zapewniając możliwość oglądania wszystkich poziomów naraz.

6.	Wybierz poziom jaskrawości dla progu przez wpisanie liczby z zakresu od 0 do 255 w polu "Próg" lub przesuwając suwak ponad tym polem.

7.	W polu "Dolny poziom" wpisz poziom jaskrawości czerni używany do wyświetlania pikseli objętych progiem zdefiniowanym w punkcie 6.

0 oznacza czerń, wartości wyższe to poziomy szarości. Można użyć suwaka usytuowanego nad polem "Dolny poziom".

W oknie obrazka wszystkie piksele pod soczewką i o jaskrawości poniżej progu wyświetlane będą z jaskrawością określoną w polu "Dolny poziom". Inne piksele nie będą zmieniane i zachowają swe kolory.

Aby utworzyć soczewkę "Próg" dodającą bieli:

1.	Wykonaj czynności z punktów od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

2.	W sekcji "Próg" zaznacz opcję "Białego".

Opcja "Białego" używa bieli do wyświetlenia pikseli o jaskrawości powyżej progu definiowanego w dalszej części niniejszej procedury.

3.	Zaznacz pole "Automatycznie" w sekcji "Obcinanie wyświetlania histogramu".

Obcinanie histogramu zmienia jego skalę zapewniając możliwość oglądania wszystkich poziomów jednocześnie.

4.	Wybierz poziom jaskrawości dla progu przez wpisanie liczby z zakresu od 0 do 255 w polu "Próg" lub przesuwając suwak ponad tym polem.

5.	W polu "Górny poziom" wpisz poziom jaskrawości bieli używany do wyświetlania pikseli objętych progiem zdefiniowanym w czynności z punktu 4.

Wartość 255 oznacza czystą biel, wartości niższe to odcienie szarości. Do regulacji można użyć suwaka usytuowanego nad polem "Górny poziom".

W oknie obrazka wszystkie piksele pod soczewką i o jaskrawości powyżej progu wyświetlane będą z jaskrawością określoną w polu "Górny poziom". Inne piksele nie będą zmieniane i zachowają swoje kolory.

Aby utworzyć soczewkę "Próg" wyświetlającą piksele w czerni i bieli:

1.	Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

2.	W sekcji "Próg" zaznacz opcję "Obu poziomów".

Opcja "Obu poziomów" dzieli kolory pikseli pod soczewką pomiędzy wartości wysokie i niskie (czerń i biel).

3.	Wybierz poziom jaskrawości dla progu przez wpisanie liczby z zakresu od 0 do 255 w polu "Próg" lub przesuwając suwak ponad tym polem.

Wartość progu decyduje, które piksele staną się czarne, a które białe w obszarze pod soczewką. Piksele o jaskrawości poniżej progu wyświetlane będą jako czarne, pozostałe zaś jako białe.

4.	W polu "Dolny poziom" wpisz poziom jaskrawości czerni używany przez soczewkę.

5.	W polu "Górny poziom" wpisz poziom jaskrawości bieli używany przez soczewkę.

 Wskazówka

•	Należy użyć trybu "Obu poziomów" do przygotowania obrazka do przekształcenia go w obrazek czarno-biały.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Dopełnienie"

Soczewka "Dopełnienie" powoduje, że obrazek wygląda jak negatyw.

Aby utworzyć soczewkę "Dopełnienie":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka wybierz z listy "Typ soczewki" pozycję "Dopełnienie" i naciśnij przycisk "OK".

Utworzona zostaje soczewka, pod którą piksele wyświetlane są w kolorach dopełniających.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Zmniejsz nasycenie do zera"

Soczewka "Zmniejsz nasycenie do zera" zmniejsza nasycenie każdego koloru do zera, usuwa barwę i zamienia kolor na jego odpowiednik w skali szarości. W ten sposób powstaje obrazek w skali szarości bez zmiany trybu koloru.

Aby utworzyć soczewkę "Zmniejsz nasycenie do zera":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Zmniejsz nasycenie do zera" i naciśnij przycisk "OK".

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Selektywna zmiana kolorów"

Soczewka "Selektywna zmiana kolorów" koryguje brak równowagi kolorów obrazka przez zwiększanie lub zmniejszanie względnego lub bezwzględnego procentowego udziału kolorów rozbarwianych CMYK ze spektrów koloru czerwonego, żółtego, zielonego, niebieskozielonego, niebieskiego i purpurowego.

Aby utworzyć soczewkę "Selektywna zmiana kolorów":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2. W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Selektywna zmiana kolorów" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Naciśnij przycisk "OK".

4.	Wybierz jedną z opcji "Spektrum kolorów" ("Odcienie czerwonego", "Odcienie niebieskiego"), aby ją zmodyfikować.

5.	Wybierz metodę dopasowania procentowego:

•	Opcja "Względne" zwiększa lub zmniejsza udział procentowy kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum. Na przykład dodanie 5% purpury do piksela o 50% czerwieni daje poprawkę +5%.

•	Opcja "Bezwzględne" zwiększa lub zmniejsza bezwzględną wartość kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum. Na przykład dodanie 10% purpury do piksela o 50% czerwieni daje poprawkę +60%.

6.	Ustaw suwaki kolorów rozbarwianych CMYK w celu zwiększenia lub zmniejszenia procentowego udziału koloru rozbarwianego z wybranego spektrum.

 Tematy pokrewne


Soczewki korekcji tonalnej


Przegląd: Soczewki korekcji tonalnej
Soczewki korekcji tonalnej

Soczewki korekcji tonalnej wpływają na światła, półcienie i cienie, które składają się na zakres tonalny obrazka. Istnieją cztery typy soczewek umożliwiające tego typu korekcję.

Soczewka "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność"

Soczewka "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność" rozjaśnia lub przyciemnia obrazek i reguluje różnicę między obszarami ciemnymi i jasnymi.

Soczewka "Równoważenie poziomów"

Soczewka "Równoważenie poziomów" uwydatnia lub redukuje szczegóły w cieniach lub światłach, koryguje prześwietlenie lub niedoświetlenie i reguluje zakres tonalny.

Soczewka "Krzywa tonalna"

Soczewka "Krzywa tonalna" reguluje równowagę świateł, półcieni i cieni obrazka.

Soczewka "Gamma"

Soczewka "Gamma" reguluje półcienie obrazka bez zmiany cieni i świateł. Więcej informacji na temat tych i innych metod korekcji półcieni można znaleźć w sekcji "Korekcja i dopasowanie tonów obrazka".

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność"

Soczewka "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność" reguluje jaskrawość, kontrast i intensywność odcieni obrazka.

Aby utworzyć soczewkę "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwaki w celu ustawienia poziomów jaskrawości, kontrastu i intensywności.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Równoważenie poziomów"

Soczewka "Równoważenie poziomów" uwydatnia lub redukuje szczegóły w cieniach lub obszarach naświetlonych, koryguje prześwietlenie lub niedoświetlenie i reguluje zakres odcieni obrazka.

Aby utworzyć soczewkę "Równoważenie poziomów":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Równoważenie poziomów" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Ustal wartości wejściowe i wyjściowe dla najciemniejszych i najjaśniejszych pikseli. Naciśnij przycisk "Ustaw wartości wejściowe" lub "Ustaw wartości wyjściowe" i uaktywnij narzędzie "Pipeta" w celu ustawienia tych wartości.

Wartości wejściowe i wyjściowe wyświetlone są w polach edycyjnych; suwaki znajdują się pod histogramem.

4.	Wybierz kanał do edycji albo wybierz kanał pełnokolorowy w celu edycji wszystkich kanałów jednocześnie.

5.	Zaznacz pole wyboru "Dopasuj automatycznie" w celu nadania wartości pikseli automatycznie całemu zakresowi tonalnemu.

6.	Naciśnij przycisk "Opcje" w celu otwarcia okna Automatyczne dopasowanie zakresu, aby przeprowadzić regulację procentowego udziału skrajnych pikseli na końcach zakresu odcieni.

7.	Przesuń suwak "Dopasowanie współczynnika gamma" w celu wyregulowania półcieni.

8.	Wpisz wartości w polach "Obcinanie wartości wejściowych" i "Kompresja zakresu wyjściowego" w celu ustalenia zakresu obcinania dla najjaśniejszego i najciemniejszego piksela. Opcja "Procent obcinania wyświetlania" jest dostępna tylko jeśli pole wyboru "Automatycznie" nie jest zaznaczone, powoduje ono bowiem automatyczne obcinanie skrajnych wartości jaskrawości.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Krzywa tonalna"

Soczewka "Krzywa tonalna" reguluje równowagę świateł, półcieni i cieni. W przeciwieństwie do pozostałych soczewek, soczewka "Krzywa tonalna" zmienia wartość wszystkich pikseli nią przykrytych.

Aby utworzyć soczewkę "Krzywa tonalna":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Krzywa tonalna" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Z listy "Kanał" wybierz kanał, w którym chcesz pracować.

4.	Wybierz rodzaj edycji z listy "Styl edycji".

•	Opcja "Krzywa" pozwala kształtować krzywą przez klikanie i przeciąganie oraz wygładza rozkład wartości.

•	Opcja "Linia" pozwala rysować krzywą przez klikanie i przeciąganie oraz zachowuje proste segmenty między węzłami.

•	Opcja "Swobodny" pozwala rysować krzywą przez klikanie i przeciąganie. Program Corel PHOTO-PAINT 8 zawiera dodatkowe ułatwienie dla tej metody edycji. Naciśnięcie przycisku "Balans" tworzy edytowalną krzywą powstałą dzięki analizie histogramu. Wyrównuje to wartości jaskrawości i minimalizuje efekty uboczne, takie jak przebarwienia i przesunięcia kolorów.

•	"Gamma" stosuje korekcję ważoną względem półcieni. Wybór opcji "Gamma" wymaga posłużenia się suwakiem w celu ustalenia wartości krzywej "Gamma".

5.	Zmień krzywą charakterystyki lub naciśnij przycisk "Otwórz" w celu wyboru poprzednio zapisanego pliku krzywej tonalnej.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Gamma"

Soczewka "Gamma" reguluje półcienie obrazka. Dzięki temu można poprawić wyrazistość szczegółów w obrazkach o niskim kontraście bez zmiany cieni i świateł. Soczewka "Gamma" zmienia wszystkie wartości obrazka w sposób nieliniowy, co powoduje, że największe zmiany zachodzą dla półcieni.

Aby utworzyć soczewkę "Gamma":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Gamma" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Gamma" w celu ustawienia wartości krzywej "Gamma".

Wartości wyższe rozjaśniają półcienie, niższe powodują ich przyciemnienie.

 Tematy pokrewne


Soczewki szumu


Przegląd: Soczewki szumu
Soczewki szumu

Pojęcie szumu odnosi się do przypadkowych pikseli na obszarze mapy bitowej odpowiadających efektowi śnieżenia ekranu telewizyjnego. Soczewki szumowe służą do dodawania lub usuwania szumu w zależności od potrzeb.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Dodaj szum"

Soczewka "Dodaj szum" dodaje przypadkowe piksele rozrzucone po powierzchni obrazka.

Aby utworzyć soczewkę "Dodaj szum":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Dodaj szum" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwaki "Poziom" i "Gęstość" w celu określenia ilości i gęstości szumu soczewki.

4.	Wybierz typ soczewki:

•	"Gaussowski" porządkuje kolory według krzywej Gaussa. Większość kolorów dodawanych przez ten efekt albo przypomina kolory pierwotne, albo rozszerza granice określonego zakresu. W rezultacie pojawia się więcej ciemnych i jasnych pikseli niż w soczewce typu "Jednostajny", powodując mocniejszy efekt.

•	"Ostrzowy" korzysta z kolorów rozłożonych wokół ostrzejszej krzywej i daje drobniejsze, jaśniejsze ziarno.

•	"Jednostajny" daje efekt ogólnej ziarnistości.

 Wskazówka

•	Zaznacz pole wyboru "Szum kolorowy" w celu generowania kolorowego szumu, w odróżnieniu od domyślnego czarno-białego.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Usuń szum"

Soczewka "Usuń szum" usuwa przypadkowe piksele tworzące szum.

Aby utworzyć soczewkę "Usuń szum":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Usuń szum" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Próg" w celu ustalenia poziomu jaskrawości, przy którym szum jest usuwany. Zaznacz pole wyboru "Automatycznie" w celu obliczenia przez program Corel PHOTO-PAINT poziomu redukcji szumów potrzebnego do poprawy jakości obrazka.

 Tematy pokrewne


Soczewki efektów specjalnych


Przegląd: Soczewki efektów specjalnych
Soczewki efektów specjalnych

Soczewki efektów specjalnych pozwalają zasadniczo zmienić wygląd obrazka. W programie Corel PHOTO-PAINT 8 istnieją cztery takie soczewki.

"Impresjonizm"

Soczewka "Impresjonizm" przekształca obrazek tak, jakby był malowany plamami jednorodnego koloru, czyli w metodą impresjonistów.

"Psychodeliczna"

Soczewka "Psychodeliczna" zmienia zwykłe kolory w jaskrawe, elektryzujące barwy, takie jak jaskrawy pomarańczowy, intensywny róż, jaskrawy niebieskozielony i seledynowy.

 "Solaryzacja"

Soczewka "Solaryzacja" powoduje, że zwykłe obrazki przypominają negatywy. W kategoriach fotograficznych solaryzacja to technika ciemniowa, w której nagły błysk światła jest wykorzystany do przyciemniania niewypełnionych obszarów odbitki.

 "Ziarnistość"

Soczewka "Ziarnistość" rozbija obrazek na kwadratowe, prostokątne lub okrągłe komórki.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Impresjonizm"

Soczewka "Impresjonizm" przekształca obrazek tak, jakby był malowany plamami jednorodnego koloru, czyli metodą impresjonistów.

Aby utworzyć soczewkę "Impresjonizm":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Impresjonizm" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwaki "Poziomy" i "Pionowy", aby ustawić wartość przemieszczenia pikseli.

Zaznacz pole wyboru "Jednakowe wartości" w celu utrzymania jednakowych wartości pionowych i poziomych.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Psychodeliczna"

Soczewka "Psychodeliczna" zmienia zwykłe kolory w jaskrawe, elektryzujące barwy, takie jak jaskrawy pomarańczowy, wściekły róż, jaskrawy niebieskozielony i seledynowy.

Aby utworzyć soczewkę "Psychodeliczna":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Psychodeliczna" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Poziom" w celu ustawienia intensywności efektu.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Solaryzacja"

Soczewka "Solaryzacja" powoduje, że zwykłe obrazki przypominają negatywy.

Aby utworzyć soczewkę "Solaryzacja":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Solaryzacja" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Poziom" w celu ustawienia intensywności solaryzacji.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Ziarnistość"

Soczewka "Ziarnistość" rozbija obrazek na kwadratowe, prostokątne lub okrągłe komórki. Soczewka "Ziarnistość" obsługuje wszystkie modele kolorów poza czarno-białym, 48-bitowym RGB i 16-bitową skalą szarości.

Aby utworzyć soczewkę "Ziarnistość":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Ziarnistość" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwaki "Szerokość" i "Wysokość", aby zdefiniować wielkość bloków.

4.	Przesuń suwak "Krycie", aby ustawić stopień przezroczystości efektu.

5.	W sekcji "Tryb ziarnistości" zaznacz opcję: "Kwadratowy", "Prostokątny" lub "Okrągły".

 Tematy pokrewne


Soczewki rozmywające


Przegląd: Soczewki rozmywające
Soczewki rozmywające

Program Corel PHOTO-PAINT 8 zawiera trzy rodzaje soczewek używanych do rozmywania pikseli obrazka.

"Zmiękczanie"

Soczewka "Zmiękczanie" łagodzi ostre krawędzie z minimalną utratą szczegółów obrazka.

"Usuwanie plamek"

Soczewka "Usuwanie plamek" rozprasza kolory obrazka, dając miękki rozmyty efekt i minimalne zniekształcenie. Najbardziej nadaje się do usuwania postrzępionych krawędzi mogących występować w rysunkach i obrazkach o wysokim kontraście.

"Wygładzanie"

Soczewka "Wygładzanie" redukuje różnice między sąsiednimi pikselami i może powodować lekką utratę szczegółów.

 Uwaga

•	Różnica między filtrami "Zmiękczanie" i "Wygładzanie" jest niewielka i zauważalna tylko w wysokich rozdzielczościach.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Zmiękczanie"

Soczewka "Zmiękczanie" łagodzi ostre krawędzie z minimalną utratą szczegółów obrazka.

Aby utworzyć soczewkę "Zmiękczanie":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Zmiękczanie" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Procent" w celu ustawienia intensywności zmiękczania.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Usuwanie plamek"

Soczewka "Usuwanie plamek" rozprasza kolory obrazka, dając miękki rozmyty efekt i minimalne zniekształcenie. Najbardziej nadaje się do usuwania postrzępionych krawędzi mogących występować w rysunkach i obrazkach o wysokim kontraście.

Aby utworzyć soczewkę "Usuwanie plamek":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Usuwanie plamek" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwaki "Szerokość" i "Wysokość" w celu ustawienia intensywności i ukierunkowania efektu.

Zaznaczenie pola wyboru "Symetryczne" powoduje ustawienie obu suwaków na jednakowej wartości.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Wygładzanie"

Soczewka "Wygładzanie" bardzo delikatnie zamazuje obrazek, czego efekt jest widoczny dopiero w dużych powiększeniach. Soczewka ta obsługuje wszystkie modele kolorów poza trybem z paletą, czarno-białym, 48-bitowym RGB i 16-bitową skalą szarości.

Aby utworzyć soczewkę "Wygładzanie":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Wygładzanie" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Procent" w celu ustawienia intensywności efektu.

 Tematy pokrewne


Soczewka "Wyostrzanie"


Przegląd: Soczewka "Wyostrzanie"
Soczewka "Wyostrzanie"

Soczewka "Wyostrzanie" jest używana do uwydatnienia krawędzi szczegółów i poprawy kontrastu między sąsiednimi pikselami. Szczególnie przydaje się do lokalnego wyostrzania elementów obrazka, kiedy nie jest wskazana generalna poprawa ostrości.

 Tematy pokrewne


Tworzenie soczewki "Wyostrzanie"

Soczewka "Wyostrzanie" podnosi ostrość przez uwydatnienie krawędzi szczegółów i poprawy kontrastu między sąsiednimi pikselami.

Aby utworzyć soczewkę "Wyostrzanie":

1.	Utwórz nową soczewkę na jeden z następujących sposobów:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", uaktywnij narzędzie maski i zaznacz maskę. Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Soczewka: Z maski.

2.	W oknie Nowa soczewka z listy "Typ soczewki" wybierz pozycję "Wyostrzanie" i naciśnij przycisk "OK".

3.	Przesuń suwak "Poziom krawędzi" w celu ustawienia stopnia wyostrzania krawędzi.

4.	Przesuń suwak "Próg" w celu określenia, jaka część obrazka pozostanie po wykryciu krawędzi.


Modyfikacja soczewek


Przegląd: Modyfikacja soczewek
Modyfikacja soczewek

Poniższa lista opisuje cztery sposoby modyfikacji soczewki

•	Całkowita zmian rodzaju soczewki, np. z "Jaskrawość-Kontrast-Intensywność" na "Barwa-Nasycenie-Jasność".

•	Regulacja atrybutów rodzaju soczewki w celu zmiany wyniku jej stosowania.

•	Zastosowanie transformacji do soczewki, tak jak do każdego innego obiektu, za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów". Soczewka może być przesuwana, zwiększana, zmniejszana, skalowana, pochylana, obracana, zniekształcana lub poddawana działaniu perspektywy.

•	Zmiana kształtu soczewki przez zastosowanie innych narzędzi z przybornika, takich jak "Malowanie", "Gumka", "Przezroczystość obiektów" i "Pędzel przezroczystości obiektów".

Modyfikacje wprowadzane przez soczewki nie wpływają na przykryte nimi obrazki lub obiekty. Nowy obszar przykryty soczewką jest wyświetlany zgodnie z jej właściwościami.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie soczewki

Podobnie jak obiekty, soczewki można zaznaczać za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów" i zarządzać nimi za pomocą okna dokowanego Obiekty.

Aby zaznaczyć soczewkę w oknie obrazka:

1.	Uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz soczewkę w oknie obrazka.

Soczewka zostaje otoczona markizą i uchwytami zaznaczenia.

Aby wskazać soczewkę na karcie "Obiekty":

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty.

Otworzy się karta "Obiekty", pokazując wszystkie obiekty bieżącego obrazka, włącznie z soczewkami. Soczewki można rozpoznać po etykietach określających rodzaj użytej soczewki.

2.	Na karcie "Obiekty" kliknij miniaturę związaną z soczewką.

Miniatura zostaje otoczona czerwoną ramką i uchwytami zaznaczenia.


Zmiana typu soczewki lub jej właściwości


Przegląd: Zmiana typu soczewki lub jej właściwości
Zmiana typu soczewki lub jej właściwości

Soczewki mogą być szybko i łatwo wymieniane, co ułatwia eksperymenty z różnymi typami soczewek. Z tego względu nie jest konieczne tworzenie nowej soczewki za każdym razem, gdy zaistnieje potrzeba jej użycia. Przy użyciu odpowiedniego dla założonego celu typu soczewki wystarczy dopracować efekt przez zmianę jej właściwości.

 Tematy pokrewne


Zmiana typu soczewki

Zmiana typu soczewki umożliwia eksperymentowanie z różnymi efektami.

Aby zmienić typ soczewki:

1.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Edytuj soczewkę.

Otworzy się okno dialogowe dla bieżącego typu soczewki. W przypadku soczewek "Zmniejsz nasycenie do zera" i "Dopełnienie" otworzy się okno Nowa soczewka.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W oknie dialogowym naciśnij przycisk "Soczewki" i wybierz inny typ soczewki z menu wysuwanego.

•	Wybierz soczewkę z listy "Typ soczewki".

4.	Wybierz właściwości soczewki.

 Tematy pokrewne


Zmiana właściwości istniejącej soczewki

Zmiana właściwości istniejącej soczewki służy modyfikacji lub drobnym korektom uzyskanego dzięki niej efektu.

Aby zmienić właściwości istniejącej soczewki:

1.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Edytuj soczewkę.

Otworzy się okno dialogowe zawierające wszystkie elementy sterujące właściwościami aktywnych soczewek. W przypadku soczewek "Zmniejsz nasycenie do zera" i "Dopełnienie" otworzy się okno Nowa soczewka. Dla soczewek tych możliwa jest tylko zmiana typu soczewki.

3.	Zmień właściwości soczewki w oknie dialogowym.

Przykryty soczewką obszar zmieni się zgodnie ze zmianami wprowadzonym w oknie dialogowym.

 Tematy pokrewne


Transformacja soczewek


Przegląd: Transformacja soczewek
Transformacja soczewek

Soczewka może być przesuwana, powiększana, zmniejszana, skalowana, pochylana, obracana, zniekształcana lub poddawana działaniu perspektywy. W celu dokonania takiej transformacji soczewka musi najpierw zostać wskazana za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów". Do przeprowadzenia transformacji służą:

•	Uchwyty wokół obiektu soczewki, po wskazaniu jej za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów". Pierwszy zestaw uchwytów służy do zmiany skali i rozmiaru soczewki. Po następnym kliknięciu soczewki pojawią się uchwyty umożliwiające jej pochylanie i obrót. Istnieją również inne uchwyty umożliwiające jej zniekształcenie i poddanie działaniu perspektywy.

•	Elementy sterujące na pasku właściwości narzędzia "Wskaźnik obiektów".

•	Elementy sterujące w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (dostępne po wybraniu z menu Widok polecenia Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia).

•	Filtry efektów specjalnych z menu Efekty.

Ponieważ soczewki są obiektami, transformacje soczewek wykonywane są dokładnie w ten sam sposób co transformacje obiektów.

Więcej informacji na temat transformacji obiektów można znaleźć w sekcji "Zaznaczanie i dokonywanie transformacji obiektów".

 Tematy pokrewne


Przemieszczanie soczewki

Soczewka może być przemieszczona w dowolne położenie w oknie obrazka.

Efekt działania soczewki może być obserwowany podczas przemieszczania jej nad obrazkiem.

Aby przemieścić soczewkę:

1.	Wybierz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	W oknie obrazka przeciągnij soczewkę w nowe położenie.


Modyfikacja soczewki za pomocą innych narzędzi


Przegląd: Modyfikacja soczewki za pomocą innych narzędzi
Modyfikacja soczewki za pomocą innych narzędzi

W przyborniku można znaleźć wiele narzędzi do powiększenia lub zmniejszenia obszaru działania soczewki.

•	Narzędzie "Malowanie" poszerza obszar działania soczewki (bieżący kolor malowania jest podczas edycji soczewki reprezentowany za pomocą stopni szarości). Pociągnięcia pędzla zwiększają rozmiar soczewki i powodują, że piksele dotknięte pędzlem zostają przez nią zmodyfikowane.

•	Również inne narzędzia pędzla mogą służyć do poszerzania obszaru działania soczewki. Kształt nowego obszaru zależy od rodzaju tych narzędzi i ich atrybutów, które można wskazać na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia. "Rozpylacz obrazków" i niektóre z narzędzi efektów to przykładowe narzędzia poszerzania obszaru działania soczewki.

•	Narzędzie "Gumka" służy do usuwania obszarów z pola działania soczewki.

•	Narzędzie przezroczystości modyfikuje przezroczystość soczewki. Jeżeli zwiększana jest przezroczystość soczewki lub jej części, zmiany przez nią powodowane są mniej wyraziste.

•	Filtry efektów specjalnych mogą być użyte do zmiany kształtu soczewki. Zastosowanie niektórych filtrów daje szczególnie dobre wyniki (np. efekt "Zawirowanie" świetnie współdziała z soczewkami kołowymi). Stwarza to możliwość swobodnych eksperymentów w celu uzyskania zadawalających rezultatów.

 Uwaga

•	Narzędzia modyfikują soczewki nieco inaczej niż obrazek albo inne obiekty.

 Tematy pokrewne


Powiększanie obszaru działania soczewki

Powiększanie obszaru działania istniejącej soczewki i tworzenie soczewek o skomplikowanych kształtach umożliwiają narzędzia "Malowanie" i "Rozpylacz obrazków".

Aby powiększyć obszar działania soczewki:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty.

2.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

3.	Z przybornika wybierz narzędzie, za pomocą którego chcesz dodać obszar do soczewki.

4.	Wybierz atrybuty narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy w celu zaznaczenia w oknie obrazka obszarów, o które ma być powiększony obszar działania soczewki.

 Tematy pokrewne


Pomniejszanie obszaru działania soczewki

Można łatwo wyłączyć obszary spod działania soczewki. Pozwala to na tworzenie bardzo precyzyjnych soczewek, pokrywających wyłącznie obszar, który ma być usunięty.

Aby pomniejszyć obszar działania soczewki:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty.

2.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

3.	Uaktywnij narzędzie "Gumka".

4.	Wybierz atrybuty narzędzia "Gumka" na paska właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który ma być wyłączony z działania soczewki.

Piksele pod usuniętymi obszarami nie są już przykryte soczewką i jako takie przestały być przez nią modyfikowane.

 Tematy pokrewne


Zmiana kształtu soczewki przez użycie filtru efektów specjalnych

Filtry efektów specjalnych mogą być użyte do zmiany kształtu soczewki. Zastosowanie niektórych filtrów daje szczególnie dobre wyniki. Na przykład efekt "Zawirowanie" świetnie współdziała z soczewkami kołowymi.

Aby zmienić kształt soczewki przez użycie filtru efektów specjalnych:

1.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Efekty wybierz filtr efektów specjalnych.

3.	Za pomocą elementów sterujących w oknie dialogowym zmieniaj kształt, obserwując efekty w oknie podglądu, aż do otrzymania satysfakcjonującego rezultatu.

Aby zmniejszyć wyrazistość efektu, należy zwiększyć przezroczystość soczewki.

Aby zmienić przezroczystość całej soczewki:

1.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty.

3.	Przesuń suwak "Krycie" u dołu rolety.

Przesunięcie suwaka w lewo zwiększa stopień przezroczystości i soczewka staje się mniej widoczna niż była wcześniej.

 Uwaga

•	Suwak "Krycie" nie jest dostępny w przypadku obrazków czarno-białych i obrazków z paletą.

 Tematy pokrewne


Łączenie soczewek z obrazkiem


Przegląd: Łączenie soczewek z obrazkiem
Łączenie soczewek z obrazkiem

Po modyfikacji soczewki i dopasowaniu jej właściwości można połączyć soczewkę z tłem. Operacja ta zmniejsza rozmiar pliku i zmienia piksele przykryte soczewką, tak że wyglądają dokładnie tak, jak widziane były przez soczewkę. Połączenie soczewki z obrazkiem jest trwałą zmianą. Operacja taka może być cofnięta tylko przez natychmiastowe użycie polecenia Cofnij z menu Edycja lub polecenia Lista cofnięć.

Tryby scalania

Łącząc soczewki z tłem obrazka można użyć trybu scalania w celu sterowania operacją. Użycie innego trybu scalania niż normalny powoduje, że wynik może być nieprzewidywalny. Zaleca się użycie normalnego trybu scalania w celu zapewnienia zachowania zastosowanych zmian podczas łączenia soczewki z obrazkiem.

 Tematy pokrewne


Łączenie soczewki z obrazkiem

Łączenie soczewki z obrazkiem powinno nastąpić, kiedy zachodzi pewność, że soczewka nie wymaga dalszych zmian. Dzięki połączeniu zmniejsza się rozmiar pliku. Łączenie soczewki nie jest koniecznie. Soczewki są automatycznie zapisywane razem z obrazkiem, jeśli używany jest format programu Corel PHOTO-PAINT .CPT.

Aby połączyć soczewkę z obrazkiem:

1.	Zaznacz soczewkę za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty.

3.	W oknie dokowanym Obiekty z listy "Scalanie" wybierz pozycję "Normalnie".

Można wybrać inny niż normalny tryb scalania, jednakże inne tryby wpływają na rodzaj modyfikacji wprowadzanej przez soczewkę. Wybór trybu scalania powoduje, że w oknie obrazka na obszarze soczewki pojawia się podgląd wyniku takiej operacji. Jej wykonanie następuje po wyborze polecenia Połącz.

4.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz polecenie Połącz obiekty z tłem w celu połączenia zaznaczonej soczewki z obrazkiem.

•	Wybierz polecenie Połącz wszystkie obiekty z tłem w celu połączenia wszystkich obiektów i soczewek z obrazkiem.


Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń


Przegląd: Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń (strona 1 z 2)
Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń (strona 1 z 2)

Maski są narzędziami służącymi do zaznaczania, umożliwiającymi optymalne wykorzystanie możliwości retuszowania programu Corel PHOTO-PAINT. Maski oddzielają obszar, który ma być chroniony przed zmianą podczas stosowania koloru, filtrów lub innych efektów na obrazku. Kiedy część obrazka jest zaznaczana za pomocą jednego z narzędzi dostępnych z palety wysuwanej "Maska (narzędzia)", obszar otaczający zaznaczenie jest maskowany i chroniony. Wykorzystując analogię ze świata rzeczywistego, należy sobie wyobrazić maskę jako prostokątny kawałek tworzywa sztucznego, w którym wycięto dziury. Po położeniu go na wierzchu obrazka i pomalowaniu rozpylaczem, farba zostanie na obrazku tylko w miejscach, gdzie w tworzywie były otwory. Maski działają dokładnie w ten sam sposób, definiują bowiem obszary, które można zmieniać (podlegające edycji) oraz te, których zmieniać nie można.

Można także określić stopień, w jakim zaznaczenie podlega edycji, poprzez zmianę przezroczystości maski. Półprzezroczysta maska umożliwia częściowe zmienianie obszaru obrazka. W tym wypadku analogią ze świata rzeczywistego byłoby nałożenie gazy na otwory w plastiku. Po położeniu tworzywa na wierzchu obrazka i pomalowaniu go rozpylaczem, obrazek zostanie pokryty mniejszą ilością farby, niż gdyby nie było gazy.

Rodzaje masek

Istnieją dwa rodzaje masek: zwykłe oraz czułe na kolor. Zwykłe maski definiują zaznaczenie, rozróżniając kształty na obrazku. Maski czułe na kolor umożliwiają utworzenie zaznaczeń na podstawie koloru pikseli obrazka.

Po zaznaczeniu obszaru obrazka za pomocą narzędzi maski, można go pomalować, skopiować oraz zastosować do niego efekty specjalne, nie zmieniając jednocześnie innych części obrazka. Obszary zaznaczone, czy też nie pokryte maską, można przekształcać w obiekty lub podniesione nad obrazek zaznaczenia, które mogą być przesuwane, pozostawiając bez zmian elementy leżące pod zaznaczeniem.

Markizy maski

Kiedy na obrazku stosowana jest maska, kreskowany kontur, zwany markizą maski, oznacza nie chronione obszary obrazka (tj. obszary zaznaczone lub podlegające edycji). Domyślnie markizy maski są widoczne na obrazku, jednakże można je ukryć, cofając zaznaczenie polecenia Pokaż markizę w menu Maska. Ponieważ spektrum kolorów obrazka może sięgać od bardzo jasnych po bardzo ciemne, można ustalić kolor markizy maski. Dostosowanie koloru markizy ułatwia definiowanie precyzyjnych obszarów i konturów na obrazku. Można również dostosować położenie markizy, wybierając z menu Narzędzia polecenie Opcje, a następnie zmieniając odpowiednio wartości progu w oknie dialogowym Opcje. Dodatkowe informacje na temat ustawiania progu markizy maski można znaleźć w sekcji "Przesuwanie markiz maski i zaznaczeń".

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę


Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń (strona 2 z 2)

Nakładka maski

Innym sposobem oznaczenia maskowanych, czy też chronionych, obszarów obrazka jest zastosowanie nakładki maski. Jest to nałożona na obrazek, przezroczysta, czerwona przesłona. Po zastosowaniu nakładki maskowane obszary obrazka są wyświetlane z czerwonym zabarwieniem o intensywności zależnej od przezroczystości maski, natomiast obszary, które można modyfikować, są przezroczyste. Im większe nasycenie czerwonego zabarwienia, tym większy poziom ochrony.

Nakładkę maski można zastosować zaznaczając polecenie Nałóż maskę z menu Maska lub naciskając przycisk "Nałóż maskę" na standardowym pasku narzędzi. Domyślnie nakładka jest czerwona, ale można zmienić jej kolor, wybierając z menu Narzędzia polecenie Opcje, a następnie na karcie "Wyświetlanie" wybierając inną pozycję z listy "Zabarwienie maski".

Tryby maski

W programie Corel PHOTO-PAINT dostępne są cztery tryby maski, umożliwiające precyzyjne określanie kształtu i działania masek na obrazku. Są to tryby normalny, dodawania, odejmowania i XOR. Tryb normalny, który jest trybem domyślnym, służy do tworzenia pojedynczej maski na obrazku. Jeżeli zostanie w tym trybie wykonane zaznaczenie, to wszystkie inne zaznaczenia zostają automatycznie usunięte z obrazka. Tryb dodawania umożliwia poszerzanie zaznaczenia poprzez usuwanie fragmentów istniejących masek. Natomiast odwrotnie działa tryb odejmowania, który umożliwia powiększanie masek poprzez usuwanie fragmentów istniejących zaznaczeń. Tryb XOR umożliwia tworzenie złożonych masek, w których chronione są obszary nakładających się zaznaczeń. Wskaźnik trybu maski, wyświetlany w prawym dolnym rogu paska stanu, informuje o aktywnym trybie maski. Dodatkowe informacje na temat trybu dodawania, odejmowania i XOR można znaleźć w sekcji "Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia".

Tryb malowania maski

Maskę można traktować jak obrazek, który pokrywa fragmenty innego obrazka. Efekt, jaki wywiera maska na obrazek, można kontrolować, przypisując każdemu pikselowi maski wartość w skali szarości z zakresu od 0 do 255. Piksele maski mające wartość 0 (czarne) całkowicie chronią leżący poniżej obrazek. Natomiast obszary obrazka leżące pod pikselami o wartości 255 (białe) są całkowicie niechronione; zdefiniowany w ten sposób obszar jest zaznaczeniem. Poprzez przypisanie pikselom maski wartości z przedziału pomiędzy 0 a 255, możliwe jest zdefiniowanie stopnia, w jakim znajdujący się pod spodem obrazek jest chroniony. Tryb malowania maski umożliwia zobaczenie reprezentacji maski w skali szarości.

W trybie malowania maska wyświetlana jest w oknie obrazka w skali szarości. Obszary chronione obrazka zaznaczone są na czarno, a obszary w pełni podlegające edycji są białe. Piksele należące do zaznaczenia, które są częściowo chronione, wyświetlane są w różnych odcieniach szarości. Tryb malowania maski można wybrać z menu Maska lub na standardowym pasku narzędzi.

Działanie maski

Ponieważ maski są warstwami ochronnymi pokrywającymi obrazek, można je przesuwać, obracać, pochylać, zniekształcać i rozciągać, nie zmieniając jednocześnie leżącego poniżej obrazka. Maski stanowią jednak tylko tymczasowe narzędzie upraszczające wykonanie zadań edycyjnych, dlatego aby je zachować, należy je zapisać w kanale maski, na dysku lub zapisać wraz z obrazkiem w pliku o odpowiednim formacie. Jeżeli obrazek zostanie zamknięty bez zapisania maski, zostanie ona utracona wraz ze wszystkimi związanymi z nią informacjami. Formatami plików, które zachowują informacje o masce, są .CPT, .PSD, .PP4, .PP5, .TIFF (dla obrazków w skali szarości, 256-kolorowych, RGB i 32-bitowych) oraz .TGA (tylko obrazki 24-bitowe).

 Uwaga

•	Informacje o masce przechowywane w plikach z rozszerzeniem PSD i TIFF są zapisywane w kanałach maski.


Zmiana koloru nakładki maski

Domyślnie nakładka maski jest czerwona, jednak jeżeli na edytowanym obrazku przeważa kolor czerwony, wówczas trudno jest rozróżnić zaznaczone obszary obrazka. Zmiana koloru nakładki spowoduje, że chronione i zaznaczone obszary obrazka będą wyraźnie oznaczone.

Aby zmienić kolor nakładki maski:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij selektor kolorów "Zabarwienie maski" i określ nowy kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" umieszczony na dole selektora kolorów, aby wyświetlić więcej kolorów lub utworzyć kolor własny.

 Tematy pokrewne


Zmiana koloru markizy maski

Domyślnie markiza maski jest czarna, jednakże można wybrać inny kolor, wykorzystując kolory aktywnego obrazka. Należy wybierać takie kolory markizy, aby łatwo było rozróżnić na obrazku kontury i granice.

Aby wybrać kolor markiz obiektu i maski:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	W sekcji "Kolory" wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij selektor kolorów "Markiza maski" i określ nowy kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny" umieszczony na dole selektora kolorów, aby wyświetlić więcej kolorów lub utworzyć własny.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie obszarów obrazka


Przegląd: Zaznaczanie obszarów obrazka
Zaznaczanie obszarów obrazka

Niezależnie czy maski tworzone są w celu zaznaczania prostych kształtów, skomplikowanych obszarów czy też określonych kolorów obrazka, to w każdym z przypadków można wykorzystać narzędzia dostępne z palety wysuwanej "Maska (narzędzia)". Aby zobaczyć wszystkie narzędzia zawarte w palecie, należy przytrzymać naciśnięty przycisk aktywnego narzędzia w przyborniku lub nacisnąć jego narożną strzałkę. Domyślnie aktywne jest narzędzie "Maska prostokątna". Narzędzia maski wyświetlone w przyborniku są również dostępne na pasku narzędzi "Maska (narzędzia)".

Kiedy maska tworzona jest od podstaw, do zaznaczenia obszaru obrazka, który ma zostać zmieniony, wykorzystywane są narzędzia maski. Obszar ten otoczony jest markizą maski. Obszar, który nie został zaznaczony, zakrywany jest maską.

Tworzenie maski od podstaw może okazać się trudne, jeżeli obszar, który ma być chroniony, jest bardzo skomplikowany. Dlatego w programie Corel PHOTO-PAINT możliwe jest także tworzenie masek z istniejących elementów (np. z obiektów, ścieżek lub danych umieszczonych w schowku). Dodatkowe informacje na temat tworzenia masek z wykorzystaniem zawartości schowka można znaleźć w sekcji "Stosowanie schowka do zaznaczania obszarów obrazka".

Dopełnianie masek

Czasami łatwiej jest zdefiniować obszar, który ma być chroniony lub maskowany, niż obszar, który ma być edytowany. W takich przypadkach można utworzyć maskę chroniącą obszar, który w rzeczywistości ma być zmieniany, a następnie zastosować operację dopełnienia maski. Kiedy maska jest dopełniana, jej działanie zostaje odwrócone, tak że obszar obrazka, który miał być chroniony lub maskowany, staje się obszarem podlegającym edycji, a obszar, który pierwotnie można było modyfikować, staje się obszarem chronionym przez maskę. Dowolna utworzona maska może zostać dopełniona poprzez wybranie z menu Maska polecenia Dopełnienie lub naciśnięcie znajdującego się na standardowym pasku narzędzi przycisku "Dopełnienie maski".

Stosowanie do maski wtapiania i wygładzania

Po utworzeniu maski na obrazku można poprawić jej brzegi, stosując wygładzanie lub wtapianie. Operacje te polegają na wyrównaniu pikseli leżących na brzegu maski, z utworzeniem łagodnych przejść pomiędzy obszarami chronionymi i podlegającymi edycji. Wygładzanie i wtapianie jest szczególnie przydatne przy wyrównywaniu postrzępionych brzegów, które często powstają przy tworzeniu masek wzdłuż zakrzywionych lub ukośnych obszarów. Dodatkowe informacje na temat kontrolowania wyglądu krawędzi można znaleźć w sekcji "Dopasowywanie krawędzi zaznaczenia".

Wygładzanie

Wygładzanie polega na nadaniu częściowej przezroczystości niektórym pikselom położonym od zewnętrznej strony brzegu maski, co daje efekt gładkości przejścia pomiędzy maskami i zaznaczeniami. Opcja wygładzania jest dostępna na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia wszystkich narzędzi maski z wyjątkiem narzędzia "Maska prostokątna". Maski prostokątne nie są postrzępione ani nie zawierają pikseli umieszczonych po przekątnej.

Wtapianie

Wtapianie polega na stopniowym wzroście przezroczystości pikseli wzdłuż zewnętrznego brzegu maski, co daje efekt gładkości przejścia pomiędzy obszarami maskowanymi i podlegającymi edycji. Wtapianie daje bardzo nieznaczny efekt na obrazku i nie zawsze jest widoczne na markizie maski. Efekt ten można zobaczyć, stosując nakładanie maski i powiększając zewnętrzne brzegi markizy. Szerokość wtapianej krawędzi (w pikselach) można określić na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzi maski.

 Wskazówka

•	Położenie markiz na wtapianych maskach można precyzyjnie określić, wybierając z menu Narzędzia polecenie Opcje, a następnie ustawiając wartość progową na karcie "Wyświetlanie" w oknie Opcje.

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Stosowanie masek do zaznaczania kształtów


Przegląd: Stosowanie masek do zaznaczania kształtów
Stosowanie masek do zaznaczania kształtów

Narzędzi maski wyświetlonych na palecie wysuwanej "Maska (narzędzia)" lub na pasku narzędzi "Maska (narzędzia)" można używać do zaznaczania dających się rozróżnić kształtów. Kiedy stosowane są zwykłe narzędzia maski, obszar zdefiniowany przez markizę maski jest obszarem zaznaczonym i podlegającym edycji, a reszta obrazka jest pokryta maską. W dowolnym momencie można zamienić między sobą obszary chronione i zaznaczone poprzez dopełnienie maski.

Zwykłe narzędzia maski

Można stosować pojedyncze narzędzie maski, aby utworzyć prostą maskę, lub dowolną kombinację narzędzi w celu tworzenia masek bardziej złożonych. Kiedy z palety wysuwanej "Maska (narzędzia)" wybrane zostanie narzędzie, na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia wyświetlone zostaną związane z nim elementy sterujące. Umożliwiają one na przykład precyzyjne określenie wymiarów zaznaczeń prostokątnych i eliptycznych, zastosowanie wtapiania lub wygładzania oraz ustawienie takich właściwości końcówki, jak rozmiar i kształt.

Narzędzie	Opis

Narzędzie "Maska prostokątna" umożliwia zaznaczanie na obrazku kształtów prostokątnych.

Narzędzie "Maska eliptyczna" umożliwia zaznaczanie na obrazku kształtów eliptycznych i okrągłych.

Narzędzie "Maska odręczna" umożliwia zaznaczanie skomplikowanych kształtów. Można albo klikać i przeciągając tworzyć wygięte segmenty, albo tylko klikać, ustalając w ten sposób punkty zaczepienia dla segmentów linii prostych. Możliwe jest oczywiście łączenie obu metod w celu utworzenia kształtu zaznaczenia, składającego się zarówno z segmentów linii prostych jak i krzywych.

Narzędzie "Pędzel maski" umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów poprzez ich malowanie.

Narzędzie "Nożyczki" umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów, które trudno jest zdefiniować za pomocą innych narzędzi. Narzędzie to wykrywa obszary obrazka będące w kolorze kontrastowym do otoczenia i powoduje umieszczenie na ich krawędzi markizy maski. Narzędzia "Nożyczki" można także używać jako narzędzia odręcznego.

Przed przystąpieniem do zaznaczania obszarów obrazka za pomocą narzędzi maski należy się upewnić, czy włączony jest właściwy tryb maski. W programie Corel PHOTO-PAINT dostępne są także skróty klawiszowe, umożliwiające tymczasowe przełączanie się pomiędzy trybami podczas zaznaczania obszarów obrazka. Trzymając przed zaznaczeniem kształtu naciśnięty klawisz CTRL, można włączyć tryb dodawania maski umożliwiający poszerzenie obszarów obrazka podlegających edycji poprzez dodanie fragmentów do istniejących masek. Trzymanie naciśniętego klawisza SHIFT powoduje włączenie trybu odejmowania, umożliwiającego zmniejszenie obszarów chronionych obrazka poprzez usunięcie fragmentów masek. Jednoczesne przytrzymanie naciśniętych klawiszy CTRL i SHIFT powoduje przywołanie trybu XOR, umożliwiającego tworzenie złożonych masek, na których są chronione obszary nakładające się. Wskaźnik trybu maski znajdujący się w prawym dolnym rogu paska stanu informuje, który tryb jest aktualnie aktywny. Dodatkowe informacje na temat trybów dodawania, odejmowania i XOR można znaleźć w sekcji "Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia".

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie prostokąta

Obszary prostokątne obrazka można zaznaczać za pomocą narzędzia "Maska prostokątna". Po zaznaczeniu obszaru można go precyzyjnie kształtować, wykorzystując narzędzie "Transformacja maski" lub narzędzie "Pędzel maski". Można także wykorzystać inne narzędzia maski w trybach dodawania lub odejmowania, aby poszerzyć lub zawęzić zaznaczenie.

Aby zaznaczyć prostokąt:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska prostokątna".

3.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

Wtapianie polega na stopniowym rozmywaniu zmian zastosowanych do zaznaczenia w miarę posuwania się w kierunku reszty obrazka.

4.	Przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby zaznaczyć obszar, który ma być edytowany.

Aby zaznaczyć prostokąt o określonym rozmiarze:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska prostokątna".

3.	Na pasku właściwości wybierz z listy "Styl maski" pozycję "Stały rozmiar".

4.	Wpisz wartość w polu "Szerokość".

5.	Wpisz wartość w polu "Wysokość".

6.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

Wtapianie polega na stopniowym rozmywaniu zmian zastosowanych do zaznaczenia w miarę posuwania się w kierunku reszty obrazka.

7.	Kliknij obrazek w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy górny róg zaznaczenia.

Aby zaznaczyć prostokąt o określonej wysokości lub szerokości:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska prostokątna".

3.	Na pasku właściwości wybierz z listy "Styl maski" pozycję "Wiersz(e)" lub "Kolumna(-y)".

Jeżeli wybierzesz "Wiersz(e)", musisz określić liczbę wierszy pikseli, które mają zostać zaznaczone, czyli wysokość zaznaczenia. Szerokością będzie pełna szerokość obrazka. W przypadku wybrania pozycji "Kolumna(-y)" musisz określić liczbę kolumn pikseli w zaznaczeniu, czyli szerokość. Wysokość zaznaczenia będzie pełną wysokością obrazka.

4.	Wpisz wartość w pikselach w polu "Szerokość" lub "Wysokość".

Tylko jedno z pól jest dostępne, zależnie od dokonanego w poprzedniej czynności wyboru.

5.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

Wtapianie polega na stopniowym rozmywaniu zmian zastosowanych do zaznaczenia w miarę posuwania się w kierunku reszty obrazka.

6.	Kliknij obrazek w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy lub górny brzeg zaznaczenia.

 Wskazówka

•	Jeżeli rozpoczęte zostanie zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia "Maska prostokątna", a następnie naciśnięty i przytrzymany zostanie klawisz CTRL, zaznaczony obszar będzie kwadratem. Jeżeli naciśnięty i przytrzymany zostanie klawisz SHIFT, zaznaczany prostokąt będzie rysowany względem jego środka. Przytrzymanie naciśniętych klawiszy CTRL i SHIFT powoduje, że zaznaczany obszar będzie kwadratem rysowanym od środka. Opisane operacje można wykonać za pomocą tych skrótów klawiszowych, tylko jeżeli wcześniej zostało rozpoczęte zaznaczanie obszaru obrazka; w przeciwnym wypadku skróty te służą wywoływaniu odpowiednich trybów maski.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie koła lub elipsy

Niezależnie od metody wybranej do zaznaczania kół i elips na obrazku, opcja wygładzania, tworząca gładkie brzegi, jest domyślnie włączona. Wygładzanie można wyłączyć na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Maska eliptyczna".

Aby zaznaczyć koło lub elipsę:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska eliptyczna".

3.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

Wtapianie polega na stopniowym rozmywaniu zmian zastosowanych do zaznaczenia w miarę posuwania się w kierunku reszty obrazka.

4.	Przeciągając wskaźnik myszy, zaznacz koło lub elipsę.

Aby zaznaczyć koło lub elipsę o określonej wielkości:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska eliptyczna".

3.	Na pasku właściwości wybierz z listy "Styl maski" pozycję "Stały rozmiar".

4.	Wpisz wartość w polu "Szerokość".

5.	Wpisz wartość w polu "Wysokość".

6.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

Wtapianie polega na stopniowym rozmywaniu zmian zastosowanych do zaznaczenia w miarę posuwania się w kierunku reszty obrazka.

7.	W oknie obrazka kliknij w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy górny róg zaznaczenia.

Określone wartości szerokości i wysokości dotyczą wyimaginowanych linii, odpowiednio poziomych i pionowych, przechodzących przez punkt centralny zaznaczenia.

 Wskazówka

•	Jeżeli rozpoczęte zostanie zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia "Maska eliptyczna", a następnie naciśnięty i przytrzymany zostanie klawisz CTRL, zaznaczany obszar będzie kołem. Jeżeli naciśnięty i przytrzymany zostanie klawisz SHIFT, zaznaczana elipsa będzie rysowana względem jej środka. Przytrzymanie naciśniętych klawiszy CTRL i SHIFT powoduje, że zaznaczany obszar będzie kołem rysowanym od środka. Opisane operacje można wykonać za pomocą tych skrótów klawiszowych, tylko jeżeli wcześniej zostało rozpoczęte zaznaczanie obszaru obrazka; w przeciwnym wypadku skróty te służą wywoływaniu odpowiednich trybów maski.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie nieregularnych kształtów

Nieregularne kształty można zaznaczać łącząc segmenty linii prostych z krzywymi za pomocą narzędzia "Maska odręczna". Jeżeli jednak zaznaczenie ma się składać tylko z odcinków prostych, musi zawierać co najmniej trzy punkty.

Aby zaznaczyć nieregularny kształt:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Maska odręczna".

3.	Na pasku właściwości wpisz szerokość (w pikselach) w polu "Szerokość wtapiania" (opcjonalnie).

4.	Kliknij obrazek w miejscu, gdzie ma się znajdować pierwszy punkt zaznaczenia.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij w innym miejscu, aby narysować prosty segment linii pomiędzy wskazanym miejscem a punktem początkowym, określonym w poprzedniej czynności.

•	Trzymając naciśnięty przycisk myszy, przeciągaj wskaźnik, rysując odręcznie zakrzywione segmenty.

6.	Korzystając z dowolnej metody powtarzaj czynność opisaną w punkcie 5, aż zaznaczenie będzie kompletne. Wybieraj pomiędzy tymi dwoma metodami, aby utworzyć zaznaczenie z segmentami prostymi i odręcznymi.

7.	Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć tworzenie zaznaczenia.

 Wskazówki

•	Jeżeli podczas zaznaczania nieregularnego kształtu za pomocą narzędzia "Maska odręczna" popełniony zostanie błąd, można nacisnąć klawisz ESC, aby anulować zaznaczenie i zacząć jego rysowanie od początku, lub klawisz DELETE, aby usunąć ostatni punkt zaczepienia, nie usuwając jednocześnie całej maski.

•	Aby połączyć segment linii prostej z segmentem odręcznym, należy narysować segment odręczny i zwolnić przycisk myszy w miejscu, gdzie ma się zaczynać linia prosta. Następnie należy przesunąć wskaźnik w miejsce punktu końcowego segmentu i kliknąć.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie obszaru przez automatyczne wyszukanie jego krawędzi

Narzędzia "Nożyczki" należy używać w celu zaznaczenia nieregularnego kształtu na podstawie automatycznej detekcji istniejących na obrazku krawędzi. W dowolnym momencie procesu narzędzie to może służyć do odręcznego zaznaczania obszarów obrazka. Jeżeli wraz z narzędziem "Nożyczki" stosowane jest wygładzanie, zaznaczenie może wykraczać poza zdefiniowane granice. Aby zapewnić pozostanie markizy maski wzdłuż wykrytych krawędzi i wewnątrz zdefiniowanego promienia, nie należy stosować wygładzania.

Aby zaznaczyć obszar przez automatyczne wyszukanie jego krawędzi:

1.	W trybie normalnym maski otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Nożyczki".

2.	Na pasku właściwości wybierz jeden z trybów tolerancji:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy między sąsiadującymi pikselami,

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między sąsiadującymi pikselami.

Niska tolerancja oznacza, że krawędzie będą wykrywane również w miejscach mniej kontrastowych, podczas gdy przy wysokich wartościach tolerancji kontrast musi być duży.

3.	Wpisz wartość od 10 do 999 w polu "Promień".

Promień jest to kwadrat o wymiarach (w pikselach) równych podanej wartości. Kwadrat ten określa obszar, w którym przeprowadzana ma zostać automatyczna detekcja krawędzi. Jeżeli wskaźnik zostanie przesunięty poza obszar promienia, krawędzie przestaną być wykrywane przez narzędzie "Nożyczki".

4.	Kliknij, aby określić punkt początkowy.

Wskazany piksel jest środkiem kwadratu promienia (o którym mowa w poprzedniej czynności). Kolor tego piksela (zwany kolorem bazowym) stanowi podstawę tolerancji do określenia czułości detektora krawędzi.

5.	Przesuń wskaźnik w inne miejsce obrazka.

Narzędzie spowoduje detekcję tych krawędzi obszarów obrazka, które są w kolorze kontrastowym i które znajdują się pomiędzy punktem początkowym, a bieżącym położeniem wskaźnika myszy. Wzdłuż tych krawędzi zostanie tymczasowo umieszczona markiza maski.

6.	Dostosowuj położenie kursora, aż markiza osiągnie właściwe położenie.

Detekcja krawędzi jest uaktualniana przy każdej zmianie położenia wskaźnika, chyba że przekroczony został promień.

7.	Kliknij, aby umieścić markizę.

8.	Powtarzaj czynności opisane w punktach od 5 do 7, aż zdefiniowane zostanie całe zaznaczenie.

Aby w dowolnym momencie zdefiniować fragment markizy odręcznie, po prostu przeciągaj wskaźnik. Powróć do metody automatycznej detekcji krawędzi, zwalniając w nowym miejscu przycisk myszy.

9.	Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć zaznaczanie.

 Wskazówki

•	Jeżeli zaznaczono pola wyboru "Włącz cofanie" i "Włącz listę cofnięć" znajdujące się na karcie "Pamięć" w oknie Opcje, można cofnąć fragmenty zaznaczenia zdefiniowane za pomocą narzędzia "Nożyczki". Wtedy, jeżeli przy zaznaczaniu nieregularnego kształtu za pomocą tego narzędzia nastąpiła pomyłka, aby usunąć całe zaznaczenie i rozpocząć jego tworzenie od nowa, można nacisnąć klawisz ESC. Aby usunąć tylko ostatnie z zaznaczeń, należy nacisnąć klawisz DELETE.

•	Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Nożyczki" zaznaczone jest pole wyboru "Maskuj widoczne", zaznaczać można obszary należące do wszystkich widocznych obiektów. W przeciwnym wypadku zaznaczane obszary mogą należeć tylko do aktywnego obiektu. Aktywny obiekt jest wyróżniony w oknie dokowanym Obiekty czerwonym konturem.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie obszaru poprzez malowanie

Można utworzyć nowe zaznaczenie lub dodać fragment do już istniejącego zaznaczenia przez pomalowanie pędzlem obszarów, które mają zostać zawarte w zaznaczeniu. Rozmiar i kształt pędzla można dostosować, wybierając z palety wysuwanej "Maska (narzędzia)" narzędzie "Pędzel maski" i ustawiając jego opcje na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

Aby zaznaczyć obszar przez jego pomalowanie:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Pędzel maski".

3.	Przeciągaj wskaźnik nad obszarem, który ma zostać zaznaczony.

Zaznaczenie poszerza się wraz z każdym pociągnięciem pędzla.

 Wskazówki

•	Aby dodać za pomocą narzędzia "Pędzel maski" nowe obszary do istniejącego zaznaczenia, z menu Maska należy wybrać kolejno polecenie Tryb i Dodawanie, a następnie powtórzyć czynności 2 i 3 z poprzedniej procedury.

•	Jeżeli podczas zaznaczania obszaru za pomocą narzędzia "Pędzel maski" zostanie naciśnięty i przytrzymany klawisz CTRL, zaznaczany obszar będzie ograniczony do linii prostej. Trzymając naciśnięte klawisze CTRL i SHIFT można zmienić kierunek ograniczania, a naciskając klawisz ALT, można zmienić rozmiar końcówki. Opisane operacje można wykonać za pomocą tych skrótów klawiszowych, tylko jeżeli wcześniej zostało rozpoczęte zaznaczanie obszaru obrazka; w przeciwnym wypadku skróty te służą wywoływaniu odpowiednich trybów maski.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie całego obrazka

Aby zaznaczyć cały obrazek, należy z menu Maska wybrać polecenie Zaznacz wszystko. Następnie można pracować w trybie malowania maski, wykorzystując do edycji zaznaczonego obszaru obrazka dowolne narzędzia.

Aby zaznaczyć cały obrazek:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Zaznacz wszystko.

Wzdłuż zewnętrznej krawędzi obrazka wyświetlona zostanie markiza maski. Powiększenie widoku obrazka może spowodować, że markiza będzie niewidoczna.

 Wskazówka

•	Dwukrotne kliknięcie narzędzia "Maska prostokątna", narzędzia "Maska eliptyczna" lub narzędzia "Maska odręczna" również powoduje zaznaczenie całego obrazka.

 Tematy pokrewne


Dopełnianie maski

Aby zaznaczyć obszar o nieregularnym kształcie, często łatwiej jest zaznaczyć obszar wokół niego, a następnie dopełnić maskę.

Aby dopełnić maskę:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Dopełnienie.

Pierwotnie zaznaczony obszar obrazka stanie się obszarem chronionym, i odwrotnie.

 Wskazówka

•	Maskę można również dopełnić naciskając znajdujący się na standardowym pasku narzędzi przycisk "Dopełnienie maski".

 Tematy pokrewne


Stosowanie masek do zaznaczania kolorów


Przegląd: Stosowanie masek do zaznaczania kolorów
Stosowanie masek do zaznaczania kolorów

Niektóre narzędzia masek znajdujące się w przyborniku lub w oknie Maska kolorów służą do tworzenia masek otaczających określone kolory na obrazku. Przy stosowaniu narzędzi maski czułych na kolor obszar definiowany przez markizę maski jest zaznaczony i podlega edycji, podczas gdy pozostała część obrazka jest chroniona przez maskę. Obszary zaznaczone i chronione można w dowolnej chwili zamienić, dopełniając maskę. Z masek czułych na kolor należy korzystać, jeżeli na obrazku ma zostać zaznaczony określony kolor lub zakres kolorów.

Narzędzia maski czułe na kolor

Narzędzie	Opis

Narzędzie "Lasso" umożliwia zaznaczenie określonych obszarów obrazka wyróżniających się kolorem w celu ich dalszej edycji. Obszar można określić, rysując go odręcznie lub ustalając na obrazku punkt zaczepienia poprzez kliknięcie. Pierwszy kliknięty punkt określa tak zwany kolor bazowym. Kolor ten oraz wszystkie piksele z danego obszaru, mieszczące się w zdefiniowanym zakresie tolerancji koloru, są maskowane (chronione) na obrazku. Piksele należące do obszaru, ale nie mieszczące się w zakresie tolerancji koloru zdefiniowanej dla koloru bazowego, stanowią zaznaczenie i można je modyfikować. Tolerancję koloru można określić na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla aktywnego narzędzia.

 	Narzędzie "Różdżka" również umożliwia zaznaczenie określonych obszarów obrazka wyróżniających się kolorem w celu ich dalszej edycji. Pierwszy kliknięty za pomocą tego narzędzia punkt określa kolor bazowy. Kolor ten oraz wszystkie pozostałe kolory, mieszczące się w zdefiniowanym zakresie tolerancji koloru i położone w sąsiedztwie koloru bazowego, są zaznaczone i podlegają edycji. Wszystkie pozostałe kolory są maskowane i chronione. Tolerancję koloru można określić na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla aktywnego narzędzia.

Okno dialogowe Maska kolorów

Korzystając z poleceń i opcji dostępnych w oknie Maska kolorów można zdefiniować złożone, czułe na kolor maski, umożliwiające zaznaczanie kolorów na całym obrazku, a nie tylko w określonym obszarze. Wystarczy tylko użyć znajdującego się w oknie Maska kolorów narzędzia "Pipeta", w celu określenia zakresu kolorów, które mają zostać zaznaczone. Kolory nie mieszczące się w zakresie tolerancji koloru i wartości progowej ustalonej w oknie Maska kolorów są na obrazku maskowane i chronione.

Utworzone w tym oknie maski czułe na kolor można precyzyjnie dopracować, określając tryby maski, opcje wyświetlania podglądu, tolerancję koloru i wartość progu. Okno Maska kolorów jest niedostępne, jeżeli edytowany obrazek jest biało-czarny lub typu duotone.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie kolorów w określonym obszarze obrazka

Narzędzie "Lasso" służy do zaznaczania w określonym obszarze obrazka kolorów, które mają być edytowane. Obszar można określić, rysując go odręcznie lub ustalając na obrazku punkty zaczepienia przez klikanie. Pierwszy zaznaczony kolor oraz wszystkie inne kolory z zaznaczenia, mieszczące się w zdefiniowanym zakresie tolerancji koloru, są maskowane (chronione).

Aby zaznaczyć kolory w określonym obszarze obrazka:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Lasso".

3.	Kliknij obrazek.

Kolor pierwszego klikniętego piksela staje się kolorem bazowym.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Przeciągaj wskaźnik, aby narysować obszar odręcznie.

•	Kliknij, aby ustalić punkt zaczepienia, przesuń wskaźnik w inne położenie, kliknij, a następnie powtarzaj te czynności w kolejnych miejscach, aż cały obszar zostanie zaznaczony.

5.	Kliknij dwukrotnie, aby ustanowić maskę.

Kolor bazowy oraz wszystkie pozostałe piksele ze zdefiniowanego obszaru, mieszczące się w określonym zakresie tolerancji koloru, są maskowane (chronione).

 Uwaga

•	Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Lasso" zaznaczone jest pole wyboru "Maskuj widoczne", zaznaczać można obszary należące do wszystkich widocznych obiektów. W przeciwnym wypadku zaznaczane obszary mogą należeć tylko do aktywnego obiektu. Aktywny obiekt jest wyróżniony w oknie dokowanym Obiekty czerwonym konturem.

Aby zmienić tolerancję koloru narzędzia "Lasso":

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Lasso".

3.	Na pasku właściwości wybierz jeden z trybów tolerancji:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami,

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

Wartości tolerancji koloru można również określić w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Lasso".

4.	W polu numerycznym, znajdującym się obok przycisków trybu tolerancji, wpisz wartość z zakresu od 1 do 100. Po wybraniu trybu "HSB" wyświetlone zostaną trzy pola [image] w każde z nich należy wpisać odpowiednią wartość.

Im wyższe wartości tolerancji, tym więcej kolorów jest maskowanych i chronionych.

5.	Powtarzaj czynności od 2 do 4 z poprzedniej procedury, aby ponownie zastosować maskę z nowymi ustawieniami.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie sąsiadujących kolorów na obrazku

Z narzędzia "Różdżka" należy korzystać przy zaznaczaniu dużych obszarów o podobnych kolorach (np. nieba o różnych odcieniach niebieskiego). Narzędzie to umożliwia zaznaczenie kolorów sąsiadujących ze sobą i jednocześnie mieszczących się w zakresie tolerancji koloru.

Aby zaznaczyć sąsiadujące kolory na obrazku:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Różdżka".

3.	Na pasku właściwości wybierz jeden z trybów tolerancji:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami,

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

Wartości tolerancji koloru można również określić w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Różdżka".

4.	Wpisz w polu numerycznym wartość tolerancji.

Jeżeli wybrany został tryb "HSB", wpisz wartości tolerancji dla wszystkich składowych: barwy, nasycenia i jaskrawości. Im wyższe wartości tolerancji, tym więcej kolorów będzie zaznaczonych.

5.	Kliknij kolor, który chcesz zaznaczyć.

Markiza maski zostanie poszerzona o wszystkie sąsiadujące piksele, mieszczące się w przedziale tolerancji.

 Uwaga

•	Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Różdżka" zaznaczone jest pole wyboru "Maskuj widoczne", zaznaczać można obszary należące do wszystkich widocznych obiektów. W przeciwnym wypadku zaznaczane obszary mogą należeć tylko do aktywnego obiektu. Aktywny obiekt jest wyróżniony w oknie dokowanym Obiekty czerwonym konturem.

 Wskazówki

•	Aby poszerzyć obszar uzyskany za pomocą narzędzia "Różdżka", z menu Maska należy wybrać kolejno polecenia Tryb i Dodawanie, a następnie zaznaczyć większy obszar. Aby dopracować zaznaczenie, można także dostosować wartość tolerancji i ponownie zastosować maskę czułą na kolor.

•	Aby usunąć pewne kolory z zaznaczenia, z menu Maska należy wybrać kolejno polecenia Tryb i Odejmowanie, a następnie za pomocą narzędzia "Różdżka" kliknąć kolor, który ma zostać usunięty. Nad wybranym kolorem umieszczona zostanie maska.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie określonych kolorów na całym obrazku

W przeciwieństwie do narzędzia "Różdżka", które powoduje zaznaczenie pikseli przylegających do pierwszego klikniętego piksela, okno dialogowe Maska kolorów umożliwia zaznaczenie wszystkich pikseli na obrazku, które mieszczą się w zdefiniowanym przedziale kolorów. Z polecenia Maska kolorów można także korzystać w celu zaznaczenia kilku różnych kolorów obrazka lub aby chronić kolory znajdujące się w kilku oddzielonych od siebie miejscach na obrazku.

Aby zaznaczyć kolory będące w różnych miejscach obrazka:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

Jeżeli w oknie wyświetlone będą kolory zdefiniowane przy poprzedniej sesji, naciśnij przycisk "Zresetuj".

2.	Naciśnij jeden z przycisków trybu koloru, znajdujących się u góry okna Maska kolorów:

•	przycisk "Normalny" powoduje utworzenie pojedynczej maski w oknie obrazka;

•	przycisk "Dodawanie" powoduje poszerzenie obszarów na obrazku, które mogą być edytowane, poprzez usunięcie fragmentów istniejących masek;

•	przycisk "Odejmowanie" powoduje poszerzenie obszarów chronionych obrazka, poprzez usunięcie fragmentów istniejących zaznaczeń;

•	przycisk "XOR" umożliwia tworzenie złożonych masek, których działanie polega na chronieniu nakładających się obszarów, które podlegają edycji.

3.	Z listy opcji kolorów wybierz pozycję "Kolory próbek".

Wybierając inne opcje z listy, można szybko wybrać gotowy kolor, bez konieczności zaznaczania go na obrazku. Opcje te nie wymagają stosowania narzędzia "Pipeta".

4.	Uaktywnij narzędzie "Pipeta".

5.	Kliknij kolor, który chcesz zaznaczyć na obrazku.

Wybrany kolor zostanie wyświetlony w polu koloru w oknie Maska kolorów.

6.	Powtarzaj czynność opisaną w punkcie 5, aby wybrać dodatkowe kolory.

7.	Naciśnij przycisk podglądu, aby sprawdzić maskę kolorów przed jej zastosowaniem na obrazku.

 Uwaga

•	Maski czułe na kolor mogą spowodować utworzenie zaznaczenia o ostrych kątach i załamaniach. Aby wyrównać krawędzie masek czułych na kolor, należy skorzystać z umieszczonego w oknie Maska kolorów suwaka "Wygładzanie".

 Wskazówki

•	Możliwy jest podgląd maski kolorów przez wybranie odpowiedniej opcji wyświetlania: "Nakładka", "Skala szarości", "Czarna otoczka", "Biała otoczka" oraz "Markiza". Piksele chronione przez maskę są wyświetlane na podglądzie w sposób zależny od opcji wybranej w oknie Maska kolorów. Opcja "Markiza" jest dostępna, tylko jeżeli w menu Maska zaznaczone jest polecenie Pokaż markizę.

•	Można usunąć wybrane kolory z podglądu, usuwając zaznaczenie odpowiedniego pola wyboru na liście kolorów próbek.

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie tolerancji i progu w oknie Maska kolorów

Korzystając z opcji dostępnych w oknie dialogowym Maska kolorów można dopasować wartości tolerancji i progu wybranych kolorów. Tolerancja definiuje, które piksele przy tworzeniu maski są zaznaczane, a które chronione. Piksel należy do zaznaczenia, jeżeli jego wartość w skali szarości mieści się w ustalonym zakresie tolerancji. Dlatego im wyższa wartość tolerancji, tym więcej kolorów należy do zaznaczenia.

Ustalenie wartości progu w oknie Maska kolorów umożliwia przekształcenie zaznaczonych kolorów w kolor biały lub czarny. Dostosowanie opcji podglądu pozwala na różne sposoby zobaczyć reprezentację progu, który zostanie zastosowany na obrazku. Obszary maskowane są zawsze wyświetlane na czarno, a zaznaczenia na biało, jednakże kolory te są różnie interpretowane, zależnie od metody podglądu wybranej w oknie Maska kolorów.

Aby ustawić domyślną tolerancję:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

2.	W oknie dialogowym Maska kolorów naciśnij przycisk [image], a następnie wybierz polecenie Ustaw tolerancję domyślną.

3.	W polu "Tolerancja domyślna" wpisz odpowiednią wartość.

Aby dopasować tolerancję koloru maski:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

2.	Zaznacz kolor na liście próbek kolorów.

3.	W oknie Maska kolorów naciśnij przycisk "Więcej".

4.	Włącz jeden z trybów tolerancji:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami,

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

5.	W polu związanym z danym kolorem, wpisz wartość tolerancji z zakresu od 0 do 100.

Jeżeli wybrany został tryb "HSB", wpisz wartości tolerancji w polach barwy, nasycenia i jaskrawości.

6.	Powtórz czynności od 2 do 5 dla dodatkowych kolorów.

7.	Włącz przycisk podglądu, aby sprawdzić maskę kolorów przed jej zastosowaniem na obrazku.

 Wskazówka

•	Po wybraniu trybu tolerancji "Normalna" lub "HSB" wartości tolerancji zaznaczonych kolorów można podać bezpośrednio na liście próbek kolorów. Jeżeli wybrano tryb tolerancji normalnej, należy kliknąć pole "N" leżące z prawej strony pola koloru i wpisać w nim odpowiednią wartość. Jeśli natomiast wybrany został tryb HSB, należy określić wartości w polach "H", "S" i "B".

Aby dopasować próg maski:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

W oknie Maska kolorów wyświetlone zostaną kolory zdefiniowane dla bieżącej maski kolorów.

2.	W oknie Maska kolorów wybierz tryb normalny.

3.	Z listy opcji podglądu wybierz pozycję "Skala szarości".

4.	W oknie Maska kolorów naciśnij przycisk "Więcej".

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Wybierz opcję "Czarnego", aby przekształcić zaznaczony kolor w kolor czarny na obrazku.

•	Wybierz opcję "Białego", aby przekształcić zaznaczony kolor w kolor biały na obrazku.

Opcja "Czarnego" powoduje wyświetlenie w kolorze czarnym pikseli, których wartość jaskrawości jest mniejsza od wartości ustalonej za pomocą suwaka "Próg". Opcja "Białego" powoduje wyświetlenie w kolorze białym pikseli, których wartość jaskrawości jest większa od wartości ustalonej za pomocą suwaka "Próg".

6.	Przesuń suwak "Próg", aby określić poziom jaskrawości, względem którego zaznaczone kolory będą przekształcane w kolor biały lub czarny.

Jeżeli włączona jest opcja "Czarnego", wartość 0 oznacza kolor czarny, a wyższe wartości odcienie szarości. Jeżeli włączona jest opcja "Białego", wartość 255 oznacza czystą biel, a niższe wartości odcienie szarości. W polu obok suwaka "Próg" można określić precyzyjne wartości progu.

7.	Włącz przycisk podglądu, aby sprawdzić maskę kolorów przed jej zastosowaniem na obrazku.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i ładowanie masek czułych na kolor

Po utworzeniu na obrazku maski czułej na kolor można ją następnie zapisać w celu późniejszego użycia na innych obrazkach. Kiedy maska czuła na kolor jest zapisywana lub ładowana w programie Corel PHOTO-PAINT, plik, w którym jest lub będzie ona zapisana, ma rozszerzenie CMK.

Aby zapisać maskę czułą na kolor:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

2.	Korzystając z okna Maska kolorów, utwórz na aktywnym obrazku maskę czułą na kolor.

3.	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Zapisz maskę kolorów.

4.	W oknie Zapisz jako z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym chcesz zapisać maskę kolorów.

5.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać maskę kolorów.

6.	W polu "Nazwa pliku" wpisz odpowiednią nazwę.

7.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Maska czuła na kolor zostanie zapisana w pliku z rozszerzeniem CMK.

Aby załadować maskę czułą na kolor:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów.

2.	W oknie Maska kolorów naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Otwórz maskę kolorów.

3.	W oknie Otwórz wybierz dysk, na którym zapisana jest maska kolorów.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisana jest maska kolorów.

5.	Zaznacz odpowiedni plik i naciśnij przycisk "Otwórz".

Maska czuła na kolor zostanie załadowana w oknie Maska kolorów.

 Uwagi

•	Jeżeli przed otwarciem nowej maski czułej na kolor w oknie Maska kolorów maska bieżąca nie zostanie zapisana, nastąpi jej utrata.

•	Maski czułe na kolor utworzone w oknie dialogowym Maska kolorów można także zapisać jako kanały maski, naciskając przycisk [image] i wybierając polecenie Zapisz maskę jako kanał. Dodatkowe informacje na temat zapisywania masek jako kanałów można znaleźć w sekcji "Tworzenie nowych kanałów".

 Tematy pokrewne


Stosowanie alternatywnych metod zaznaczania obszarów obrazka


Przegląd: Stosowanie alternatywnych metod zaznaczania obszarów obrazka (strona 1 z 2)
Stosowanie alternatywnych metod zaznaczania obszarów obrazka (strona 1 z 2)

Chociaż zwykłe i czułe na kolor narzędzia maski zapewniają dużą elastyczność przy zaznaczaniu kształtów i kolorów na obrazku, istnieją także inne metody umożliwiające zaznaczanie złożonych obszarów obrazka.

Obiekty i tekst

Jeżeli utworzony został obiekt, a ma zostać zaznaczony obszar o takim samym kształcie, można wówczas posłużyć się poleceniem Utwórz z obiektu(-ów) dostępnym w menu Maska. Domyślnie tekst utworzony w programie Corel PHOTO-PAINT jest traktowany jako obiekt. Jeżeli ma zostać zaznaczony obszar obrazka o kształcie tekstu, można skorzystać z opcji "Przekształć tekst w maskę" znajdującej się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości dla narzędzia "Tekst".

Zawartość schowka

Do zaznaczania obszaru na obrazku można również wykorzystać zawartość schowka. Polecenia Wklej i Jako nowe zaznaczenie dostępne z menu Edycja umożliwiają wklejenie zawartości schowka do aktywnego obrazka jako podniesionego zaznaczenia. Kiedy zaznaczenie jest podniesione, można je przenieść, nie zmieniając jednocześnie leżącego poniżej obrazka. Zaznaczenie takie działa podobnie do maski, w tym sensie, że do obrazka można zastosować jakiś efekt lub kolor, a zmienione zostaną tylko piksele należące do tego podniesionego zaznaczenia.

Użycie poza obszarem zaznaczenia innego narzędzia maski powoduje scalenie podniesionego zaznaczenia z tłem i usunięcie markizy maski. Aby scalić zaznaczenie z tłem, nie tracąc jednocześnie markizy, należy opuścić zaznaczenie, wybierając z menu Maska polecenie Opuść lub naciskając przycisk "Podnieś/Opuść maskę" na pasku właściwości.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Stosowanie alternatywnych metod zaznaczania obszarów obrazka (strona 2 z 2)

Ścieżki

Ścieżki są to serie linii i krzywych rysowane za pomocą narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Jeżeli obszar, który ma zostać zaznaczony na obrazku jest skomplikowany, można go zdefiniować, wykorzystując zaawansowane możliwości edycyjne narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Następnie wystarczy przekształcić obszar leżący wewnątrz ścieżki w maskę, korzystając z przycisku "Przekształć ścieżkę w maskę". Obszar otoczony ścieżką jest obszarem zaznaczonym i podlega edycji. Jeżeli utworzona zostanie otwarta ścieżka (taka, na której pierwszy i ostatni węzeł nie są połączone), markiza maski automatycznie połączy pierwszy i ostatni węzeł, aby zaznaczenie było dokładniej zdefiniowane.

Kanały koloru

Kanały koloru są automatycznie generowane przez program przy każdym otwieraniu obrazka. Liczba kanałów koloru w obrazku zależy od jego trybu koloru. Na przykład obrazek RGB ma kanał czerwony (R [image] ang. red), zielony (G [image] ang. green), niebieski (B [image] ang. blue) oraz kanał pełnokolorowy (złożeniowy), który łączy trzy pozostałe kanały, dając w efekcie pełny kolor.

Kanały R, G i B zawierają informacje o odpowiednio czerwonej, zielonej i niebieskiej składowej obrazka. Korzystając przy wyświetlaniu obrazka z tych poszczególnych kanałów, można wyraźnie zobaczyć różnicę pomiędzy obszarami, które mają zostać zaznaczone, a tymi które będą chronione przez maskę. Następnie za pomocą narzędzia "Różdżka" lub narzędzia "Lasso" można zaznaczyć obszar bezpośrednio na danym kanale. Zaznaczenie jest otoczone markizą maski, kiedy kanał zostaje ustawiony jako widoczny.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie na obrazku obszarów w kształcie tekstu

Do obszaru w kształcie tekstu można zastosować kolor lub efekty specjalne, takie jak płaskorzeźba lub rozmywanie, korzystając z funkcji "Przekształć tekst w maskę". Zastosowanie tego polecenia spowoduje utworzenie maski chroniącej obszary obrazka, które są położone na zewnątrz zaznaczenia w kształcie tekstu. Obszar można zaznaczyć podczas tworzenia tekstu lub poprzez przekształcenie istniejącego tekstu w zaznaczenie. Jeżeli przekształcany jest istniejący tekst, to na obrazku wyświetlany jest zarówno sam obiekt tekstowy, jak i zaznaczenie w kształcie tekstu.

Aby zaznaczyć na obrazku obszary w kształcie tekstu:

1.	Uaktywnij narzędzie "Tekst".

2.	Na pasku właściwości wybierz czcionkę, rozmiar i inne atrybuty tekstu.

3.	Naciśnij przycisk "Przekształć tekst w maskę".

4.	Kliknij w oknie obrazka, aby umieścić kursor, i wpisz tekst.

Tekst zostanie wyświetlony w bieżącym kolorze farby.

5.	Wybierz dowolne inne narzędzie z przybornika.

Wokół tekstu utworzona zostanie maska, przez co obszar w kształcie tekstu zostanie zaznaczony i będzie go można edytować.

Aby zaznaczyć obszar zdefiniowany przez istniejący tekst:

1.	Uaktywnij narzędzie "Tekst".

2.	Wyłącz przycisk "Przekształć tekst w maskę" i wybierz atrybuty tekstu na pasku właściwości.

3.	Kliknij w oknie obrazka, aby umieścić kursor, i wpisz tekst.

4.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

Znaki zostaną zawarte w markizie obiektu, a osiem uchwytów zaznaczenia będzie otaczać łańcuch tekstu.

5.	Z menu Maska wybierz polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

Wokół tekstu zostanie utworzona maska, a obszar obrazka w kształcie tekstu będzie zaznaczony i będzie go można edytować. Za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów" można przenieść obiekt, a korzystając z narzędzia "Transformacja maski" można przenieść zaznaczenie.

 Tematy pokrewne


Stosowanie obiektów do zaznaczania obszarów obrazka

Zaznaczanie obszarów w oparciu o kształt istniejących na obrazku obiektów pozwala zaoszczędzić dużo czasu. W programie Corel PHOTO-PAINT, dzięki ogromnym możliwościom masek, obszary obrazka można zaznaczać, posługując się także kilkoma obiektami.

Aby utworzyć maskę z obiektu:

1.	Zaznacz obiekt za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

2.	Z menu Maska wybierz polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

 Wskazówka

•	Aby utworzyć zaznaczenie z kilku obiektów, należy trzymać naciśnięty klawisz CTRL, klikając zaznaczać kolejne obiekty, a następnie z menu Maska wybrać polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

 Tematy pokrewne


Stosowanie schowka do zaznaczania obszarów obrazka

Dane wycięte lub skopiowane do schowka mogą zostać wklejone do programu Corel PHOTO-PAINT jako podniesione zaznaczenie. Obszar otaczający wklejone dane jest chroniony, a sama informacja jest zaznaczona i podlega edycji. Do zaznaczenia można zastosować kolor lub efekty, ale także można dopełnić obszar, aby był maskowany. Jednakże jeśli zaznaczenie zostanie przesunięte, to przesunięte zostaną także zawarte w nim piksele.

Aby wykorzystać zawartość schowka do zaznaczenia obszarów obrazka:

1.	Wykonaj jedną z czynności, aby umieścić dane w schowku:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować do schowka zaznaczone dane.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby usunąć zaznaczone dane z aktywnego obrazka i skopiować je do schowka.

Zaznaczenie można skopiować lub wyciąć z dowolnej aplikacji. Jeśli jednak wykorzystywany jest w tym celu obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT, obszar, który ma zostać skopiowany do schowka, należy zaznaczyć za pomocą narzędzia maski.

2.	W programie Corel PHOTO-PAINT z menu Edycja wybierz kolejno polecenia Wklej i Jako nowe zaznaczenie.

 Uwaga

•	Kliknięcie poza obszarem podniesionego zaznaczenia, uaktywnienie narzędzia "Transformacja maski" lub użycie poza obszarem zaznaczenia innego narzędzia maski spowoduje, że piksele wewnątrz zaznaczenia zostaną scalone z tłem.

 Tematy pokrewne


Wklejanie do istniejącego zaznaczenia

Dane ze schowka można również wkleić do obszaru, który został zaznaczony za pomocą maski. Jeżeli dane mają pochodzić z obrazka w programie Corel PHOTO-PAINT, obszar, który ma zostać skopiowany do schowka, należy zaznaczyć za pomocą narzędzia maski. Następnie należy wkleić zawartość schowka do istniejącego zaznaczenia.

Aby wkleić dane do istniejącego zaznaczenia:

1.	Wykonaj jedną z czynności, aby umieścić dane w schowku:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować do schowka zaznaczone dane.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby usunąć zaznaczone dane z aktywnego obrazka i skopiować je do schowka.

Zaznaczenie można skopiować lub wyciąć z dowolnej aplikacji. Jeśli jednak wykorzystywany jest w tym celu obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT, obszar, który ma zostać skopiowany do schowka, należy zaznaczyć za pomocą narzędzia maski.

2.	W programie Corel PHOTO-PAINT z menu Edycja wybierz kolejno polecenia Wklej i Do zaznaczenia.

Zawartość schowka zostanie wyświetlona wewnątrz bieżącego zaznaczenia.

 Uwaga

•	Po wklejeniu danych do zaznaczenia, można je przeciągnąć w nowe miejsce na obrazku. Przy wklejaniu danych do zaznaczenia, z pierwotnych danych tworzona jest maska obcinania, a wklejone dane są obiektem, który jest włączony do maski obcinania, ale nie jest z nią połączony.

 Tematy pokrewne


Stosowanie ścieżek do zaznaczania obszarów obrazka

Obszary obrazka można również zaznaczać na podstawie kształtu otwartych lub zamkniętych ścieżek. Dodatkowe możliwości edycyjne narzędzia "Edycja węzłów ścieżki" ułatwiają zaznaczanie złożonych obszarów obrazka. Wystarczy tylko zdefiniować ścieżkę lub otworzyć plik z istniejącą ścieżką, a następnie nacisnąć przycisk "Utwórz maskę ze ścieżki", aby zaznaczyć odpowiadający jej kształt na obrazku.

Aby wykorzystać ścieżkę do zaznaczenia obszarów obrazka:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Korzystając z elementów sterujących umieszczonych na pasku właściwości, wykonaj jedną z czynności:

•	naciśnij przycisk "Nowa ścieżka";

•	naciśnij przycisk "Załaduj ścieżkę".

Jeżeli tworzysz nową ścieżkę, kliknij obrazek, aby rozpocząć rysowanie.

3.	Kiedy cała ścieżka zostanie wyświetlona w oknie obrazka, naciśnij przycisk "Utwórz maskę ze ścieżki".

4.	W oknie "Utwórz maskę ze ścieżki" zaznacz pole wyboru "Wygładzanie" (opcjonalnie).

Opcja ta powoduje wygładzenie krawędzi zaznaczenia, ale może ona wymagać dodatkowego czasu potrzebnego na przetworzenie.

 Uwaga

•	Jeżeli ścieżka składa się z kilku oddzielnych i zamkniętych ścieżek, wszystkie nakładające się obszary pomiędzy ścieżkami są chronione przez maskę. Tylko nie przecinające się obszary są zaznaczone i podlegają edycji.

 Tematy pokrewne


Stosowanie kanałów koloru do definiowania zaznaczenia

Korzystając przy wyświetlaniu obrazka z poszczególnych kanałów koloru, można czasami wyraźniej zobaczyć różnicę pomiędzy obszarami, które mają zostać zaznaczone i tymi, które mają być chronione.

Aby zdefiniować zaznaczenie za pomocą kanałów koloru:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Z listy "Kanały" wybierz kanał pełnokolorowy.

3.	Wybierz kanał, w którym jest największy kontrast pomiędzy obszarem, który chcesz zaznaczyć, a pozostałą częścią obrazka.

Możesz włączyć lub wyłączyć ikonę oka umieszczoną obok kanału koloru, aby dodać go lub usunąć z podglądu. Umożliwia to wyświetlenie kombinacji kanałów koloru.

4.	Wybierz kanał (lub kombinację kanałów), w którym jest największy kontrast pomiędzy obszarem, który chcesz zaznaczyć, a pozostałą częścią obrazka.

5.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie wykonaj jedną z czynności:

•	uaktywnij narzędzie "Lasso";

•	uaktywnij narzędzie "Różdżka".

6.	Zaznacz obszar na bieżącym obrazku.

 Wskazówka

•	Aby chronić zaznaczony w tej procedurze obszar, wystarczy dopełnić maskę, naciskając na standardowym pasku narzędzi przycisk "Dopełnienie maski".

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie obszarów należących do wszystkich widocznych obiektów

Korzystając z narzędzia "Lasso", "Nożyczki" lub "Różdżka" można zaznaczyć obszary obrazka zawierające wszystkie obiekty [image] tak jakby były one scalone z tłem. Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla jednego z tych narzędzi zaznaczone jest pole "Maskuj widoczne", można wówczas zaznaczać obszary należące do wszystkich widocznych obiektów. W przeciwnym wypadku zaznaczać można tylko obszary należące do aktywnego obiektu. Aktywny obiekt jest wyróżniony w oknie dokowanym Obiekty czerwonym konturem.

Aby zaznaczyć obszary należące do wszystkich widocznych obiektów:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Lasso",

•	narzędzie "Nożyczki",

•	narzędzie "Różdżka".

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie polecenie Ustawienia narzędzia.

3.	W oknie Ustawienia narzędzia dla aktywnego narzędzia zaznacz pole wyboru "Maskuj widoczne".

4.	Kliknij kolor na obrazku.

 Uwagi

•	Po wyłączeniu opcji "Maskuj widoczne" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzi "Lasso", "Nożyczki" lub "Różdżka", markiza maski zostanie wyświetlona tylko wokół zaznaczonego obszaru należącego do aktywnego obiektu.

•	Opcja "Maskuj widoczne" powoduje zaznaczenie tylko widocznych obiektów i nie ma wpływu na obiekty ukryte.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru zaznaczenia


Przegląd: Zmiana rozmiaru zaznaczenia
Zmiana rozmiaru zaznaczenia

Zaznaczany za pomocą maski obszar obrazka otaczany jest markizą maski. Oddziela ona zaznaczone obszary obrazka od obszarów maskowanych i chronionych. Rozmiar zaznaczenia można dopasować, zmieniając rozmiar markizy za pomocą narzędzia "Transformacja maski". Aby wyświetlić uchwyty zaznaczenia markizy, wystarczy uaktywnić narzędzie "Transformacja maski".

Klikając i przeciągając uchwyty zaznaczenia, można interakcyjnie zmieniać rozmiary markiz. Większą precyzję można osiągnąć, wyświetlając na ekranie niedrukowalną siatkę. Polecenie Przyciągaj do siatki z menu Widok powoduje, że siatka przyciąga, co oznacza, że podczas przeciągania uchwytów markiza maski zostanie automatycznie dociągnięta do najbliższej linii siatki. Jeszcze większy stopień precyzji można uzyskać włączając na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia tryb rozmiaru i określając w polach rozmiaru wymiary poziome i pionowe. Przy zmianie rozmiaru zaznaczenia można dopasować jednostki miary, ustalając je na karcie "Ogólne" w oknie Opcje.

Włączenie przycisku "Wygładzanie", umieszczonego na pasku właściwości związanym z narzędziem "Transformacja maski", powoduje zastosowanie do krawędzi zaznaczenia efektu wygładzania i często prowadzi do utworzenia lepiej wyglądającego przejścia pomiędzy zaznaczeniem a resztą obrazka.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie markizy maski

Aby możliwa była zmiana rozmiaru zaznaczenia, należy najpierw zaznaczyć markizę maski. Kiedy markiza jest zaznaczona, w oknie obrazka wyświetlane są jej uchwyty zaznaczenia. Są one umieszczone na niewidzialnym polu, które całkowicie otacza markizę. Pole to zwane jest polem wyróżnienia.

Aby zaznaczyć markizę maski:

•	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wokół krawędzi markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

 Tematy pokrewne


Precyzyjne określanie rozmiaru markizy maski

Rozmiary markiz maski mogą być ustalane na ekranie interakcyjnie poprzez przeciąganie uchwytów zaznaczenia. Aby jednak precyzyjnie określić rozmiar markizy, należy na pasku właściwości wpisać wartości wymiarów w pionie i w poziomie.

Aby precyzyjnie określić rozmiar markizy maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb rozmiaru.

3.	W polu transformacji w poziomie wpisz wymiar w poziomie.

4.	W polu transformacji w pionie wpisz wymiar w pionie.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji.

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować wykonanie transformacji.

 Wskazówki

•	Transformację można również zastosować, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub dwukrotnie klikając wewnątrz markizy maski. Transformację można również anulować, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zresetuj lub dwukrotnie klikając na zewnątrz markizy maski.

•	Wymiary w poziomie i w pionie można również ustalić na karcie "Rozmiar" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Transformacja maski".

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru markizy maski w oknie obrazka

Jeżeli rozmiar zaznaczenia jest zmieniany za pomocą jego uchwytów środkowych, wówczas zmianie ulega tylko jeden z wymiarów markizy maski. Jeżeli jednak do zmiany rozmiaru zaznaczenia wykorzysta się uchwyty narożne, wówczas proporcjonalnie zmieniane będą oba wymiary.

Aby zmienić tylko jeden wymiar markizy:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Przeciągaj uchwyt środkowy jednej ze stron markizy maski.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować transformację i przywrócić pierwotny rozmiar markizy maski.

Aby proporcjonalnie zmienić rozmiar markizy maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Przeciągaj narożny uchwyt markizy maski.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować transformację i przywrócić pierwotny rozmiar markizy maski.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować lub anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając odpowiednio polecenie Zastosuj lub Zresetuj. Aby zastosować transformację, można także nacisnąć umieszczony na pasku właściwości przycisk "Zastosuj", lub nacisnąć klawisz ESC, aby anulować transformację.

•	Trzymanie w trakcie przeciągania naciśniętego klawisza SHIFT powoduje zmianę rozmiaru od środka. Oznacza to, że punkt środkowy nie przemieszcza się. Zmiana rozmiaru wykonywana jest w dwóch przeciwnych kierunkach, w przypadku przeciągania uchwytu środkowego, lub we wszystkich czterech kierunkach, jeżeli przeciągany jest uchwyt narożny.

•	Trzymanie naciśniętego klawisza CTRL powoduje zwiększanie lub zmniejszanie rozmiaru skokowo o 100%.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie markiz maski i zaznaczeń


Przegląd: Przesuwanie markiz maski i zaznaczeń
Przesuwanie markiz maski i zaznaczeń

W przypadku zmiany rozmiaru markizy maski, zmianie ulega także rozmiar zaznaczonego i podlegającego edycji obszaru otoczonego markizą. Kiedy markiza maski jest przesuwana, można zarówno zmienić położenie samej markizy, jak i markizy wraz zawartymi w niej pikselami.

Przesuwanie markizy

Markizę można przesunąć niezależnie od zaznaczenia, które ona definiuje, uaktywniając narzędzie "Transformacja maski" i przeciągając markizę w nowe miejsce na obrazku. Przenoszenie markizy nie wpływa na obrazek pod spodem.

Przesuwanie zaznaczenia

Zaznaczony obszar można przesunąć na obrazku za pomocą narzędzia "Maska prostokątna", "Maska eliptyczna", "Maska odręczna", "Lasso", "Nożyczki" lub "Różdżka", pracując w trybie normalnym maski. Należy wybrać jedno z tych narzędzi i przeciągnąć zaznaczenie w nowe miejsce. Domyślnie piksele zawarte wewnątrz markizy są odcinane od obrazka, kiedy maska jest przenoszona. W miejscu, gdzie znajdowało się zaznaczenie, zostaje wyświetlony obszar w kolorze papieru i w kształcie zaznaczenia.

Jeżeli przed wykonaniem przeniesienia z menu Maska wybrane zostanie polecenie Podnieś, powstanie podniesione zaznaczenie. Oznacza to skopiowanie zaznaczonego obszaru w nowe miejsce i pozostawienie leżącego poniżej obrazka bez zmian. Kiedy zaznaczenie jest podniesione, można wklejać jego kopie do obrazka w sposób podobny do stemplowania powielającego podpis lub kształt. Kliknięcie poza zaznaczeniem powoduje jego scalenie z tłem. Zaznaczenie można także podnieść lub opuścić, włączając lub wyłączając na pasku właściwości przycisk "Podnieś/Opuść maskę".

Wyrównywanie markizy maski

Markizy maski można wyrównywać do obiektów, dokumentów, prowadnic lub siatki. Markizę można wyrównać do prowadnicy ręcznie, przesuwając maskę w odpowiednie miejsce. Można także wymusić jej przesunięcie do najbliższej prowadnicy lub linii siatki, wybierając z menu Widok polecenia przyciągania. Aby wyśrodkować położenie markizy maski na prowadnicy, należy wyłączyć polecenie przyciągania.

Aby precyzyjnie określić opcje wyrównywania markizy maski, należy z menu Maska wybrać polecenie Wyrównaj. Okno Wyrównanie maski umożliwia wybór spośród wielu opcji wyrównywania, w tym wyrównanie markizy do środka strony, do aktywnego obiektu, do zaznaczonego obiektu lub do całego dokumentu. Maski można wyrównywać na wiele sposobów w pionie i w poziomie.

Dopasowywanie położenia markizy maski

Domyślnie markiza maski jest umieszczona wzdłuż najbardziej zewnętrznych pikseli obrazka zawartych w zaznaczeniu. Można to jednak zmienić, jeżeli konieczne jest dopracowanie zewnętrznych obszarów zaznaczenia. Kształt zaznaczenia pozostanie wówczas nienaruszony, zmieni się tylko położenie markizy. Ułatwia to zobaczenie efektu zastosowanych zmian.

Położenie markizy maski, zwane także progiem, jest określane w stosunku do wartości przezroczystości pikseli umiejscowionych na brzegu zaznaczenia. Efekt zmiany progu markizy jest najbardziej widoczny przy zastosowaniu go do zaznaczenia mającego szeroką krawędź wtapiania lub utworzonego z opcją wygładzania.

Przykładowo, ustawienie wartości progu na 1 powoduje umieszczenie markizy wzdłuż pierwszych pikseli krawędzi zaznaczenia, które są całkowicie nieprzezroczyste. Wartość progu równa 255 oznacza umieszczenie markizy wzdłuż pierwszych pikseli krawędzi zaznaczenia, które są całkowicie przezroczyste.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie i ukrywanie markizy maski

Markiza maski jest to kreskowany kontur otaczający zaznaczenie, kiedy na obrazku zastosowana została maska. Domyślnie markiza maski jest widoczna w oknie obrazka, można ją jednak ukryć.

Aby wyświetlić markizę maski:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Pokaż markizę.

Jeżeli polecenie Pokaż markizę jest włączone, obok niego wyświetlony jest znacznik wyboru. Brak znacznika oznacza, że polecenie jest wyłączone i markiza maski nie jest widoczna w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Markizę maski można również wyświetlić, włączając na standardowym pasku narzędzi przycisk "Pokaż markizę maski".

 Tematy pokrewne


Przesuwanie zaznaczonego obszaru obrazka

Wykorzystując duże możliwości narzędzi maski dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT, można przesuwać lub kopiować obszary, które za pomocą maski zostały zaznaczone i mogą być modyfikowane. Podczas przesuwania lub kopiowania zaznaczenia w nowe miejsce przenoszona jest zarówno markiza maski, jak i zawarte w niej piksele.

Aby przenieść zaznaczenie:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Maska prostokątna",

•	narzędzie "Maska eliptyczna",

•	narzędzie "Maska odręczna",

•	narzędzie "Lasso",

•	narzędzie "Nożyczki",

•	narzędzie "Różdżka".

3.	Kliknij wewnątrz zaznaczenia prawym przyciskiem myszy i przeciągnij markizę w nowe miejsce.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Wybierz polecenie Przenieś tutaj, aby wyciąć zaznaczenie z obrazka i wkleić je w nowe miejsce. W miejscu pierwotnego zaznaczenia wyświetlony zostanie obszar w kolorze papieru.

•	Wybierz polecenie Kopiuj tutaj, aby skopiować zaznaczenie obrazka. Piksele znajdujące się w pierwotnym położeniu zaznaczenia zostają scalone z obrazkiem, pozostawiając tło nienaruszone.

 Wskazówki

•	Zaznaczenie można także przenieść, klikając je lewym przyciskiem myszy i przeciągając w nowe położenie. Trzymaj naciśnięty klawisz ALT lub z menu Maska wybierz polecenie Podnieś, aby skopiować zaznaczenie i pozostawić obrazek bez zmian.

•	Jeżeli zaznaczenie ma być przesuwane skokowo o określoną odległość, informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Przesuwanie markizy maski skokowo o określoną odległość".

 Tematy pokrewne


Przesuwanie markizy maski

Markizę maski można przesunąć w inne miejsce na obrazku, nie przenosząc jednocześnie zawartych w niej pikseli, korzystając z narzędzia "Transformacja maski".

Aby przesunąć tylko markizę maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wokół krawędzi markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów, wskazując jej zaznaczenie.

2.	Przeciągnij markizę w nowe miejsce na obrazku.

Obszar obrazka otoczony markizą jest zaznaczeniem i podlega edycji.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie markizy maski skokowo o określoną odległość

Możliwe jest precyzyjne określenie odległości, na jaką podsuwana jest markiza maski przy przesuwaniu jej w nowe położenie. Markizę można wielokrotnie przesuwać skokowo o odległość podsuwania lub można ustalić drugą odległość podsuwania (szybkie podsunięcie), będącą wielokrotnością pierwszej, aby za jednym razem przesunąć markizę na większą odległość.

Aby przesuwać maskę z określonym przyrostem odległości:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Ogólne".

3.	Wpisz przyrost odległości w polu "Podsunięcie".

Odległość podsuwania jest mierzona w pikselach.

4.	Wpisz odpowiednią wartość w polu "Szybkie podsunięcie".

Wartość ta oznacza liczbę powtórzeń odległości "Podsunięcie".

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wokół krawędzi markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów, wskazując jej zaznaczenie.

7.	Wykonaj jedną lub obie czynności:

•	Naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć markizę w odpowiednim kierunku o odległość określoną w polu "Podsunięcie".

•	Naciśnij jednocześnie klawisz SHIFT i klawisz strzałki, aby przesunąć markizę o odległość określoną w polu "Szybkie podsunięcie".

8.	Powtarzaj czynność z punktu 7, aż markiza zostanie umieszczona we właściwym miejscu.

 Tematy pokrewne


Wyrównywanie markizy maski

Za pomocą polecenia Wyrównaj można wyrównać markizę maski do obiektów, do krawędzi lub środka dokumentu oraz do siatki. Domyślnie maski są wyrównywane do środka obrazka.

Aby wyrównać markizę maski do krawędzi lub środka dokumentu:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Wyrównaj.

2.	W sekcji "Wyrównaj do" okna dialogowego Wyrównanie maski włącz opcję "Dokumentu".

3.	Zaznacz jedną z opcji wyrównania w pionie:

•	opcja "Do góry" powoduje przesunięcie markizy do góry obrazka;

•	opcja "Do środka" powoduje przesunięcie markizy do środka pionowego wymiaru obrazka;

•	opcja "Do dołu" powoduje przesunięcie markizy do dołu obrazka.

4.	Zaznacz jedną z opcji wyrównania w poziomie:

•	opcja "Do lewej" powoduje przesunięcie markizy do lewej krawędzi obrazka;

•	opcja "Do środka" powoduje przesunięcie markizy do środka poziomego wymiaru obrazka;

•	opcja "Do prawej" powoduje przesunięcie markizy do prawej strony obrazka.

Aby wyrównać maskę do jednego lub kilku obiektów:

1.	Zaznacz obiekt (lub obiekty), do którego ma być wyrównana maska.

2.	Z menu Maska wybierz polecenie Wyrównaj.

3.	W sekcji "Wyrównaj do" okna dialogowego Wyrównanie maski wykonaj jedną z czynności:

•	włącz opcję "Aktywnego obiektu";

•	włącz opcję "Zaznaczonych obiektów".

4.	W sekcjach wyrównywania w pionie i w poziomie zaznacz położenie, do którego markiza może być wyrównywana (względem obiektu).

 Wskazówki

•	Okno Wyrównanie maski można także otworzyć, naciskając na pasku właściwości przycisk "Wyrównaj maskę" (musi być aktywne narzędzie maski).

•	Markizę maski można wyrównać na obrazku precyzyjnie, wyrównując ją do linii siatki. Dodatkowe informacje na temat siatki i prowadnic można znaleźć w sekcji "Korzystanie z siatki, linijek oraz prowadnic".

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie położenia markizy maski

Umiejscowienie markiz maski na obrazku można dopracować poprzez dopasowanie ich położenia na brzegu zaznaczenia. Czynność ta nie powoduje naruszenia obszaru obrazka zawartego w markizie. Położenie markizy jest określane w stosunku do wartości przezroczystości pikseli umieszczonych na krawędzi zaznaczenia.

Aby dostosować położenie markizy maski:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Wyświetlanie".

3.	W sekcji "Próg", w polu "Maska" wpisz wartość w skali szarości (od 1 do 255).

Markiza maski będzie teraz położona wzdłuż pikseli o określonej wartości progu. Wartość ta jest wykorzystywana przez wszystkie tworzone maski, aż do momentu jej zmiany.

 Wskazówka

•	Maski można również usuwać, naciskając na standardowym pasku narzędzi przycisk "Usuń maskę".

 Tematy pokrewne


Usuwanie maski

Jeżeli maska zostanie usunięta z obrazka, cały obrazek uważany jest za zaznaczony i podlega edycji. Przed usunięciem maski należy zadecydować, czy ma ona zostać zapisana, aby można z niej było korzystać na innych obrazkach. Maskę można usunąć, wybierając z menu Maska polecenie Usuń lub naciskając na standardowym pasku narzędzi przycisk "Usuń maskę". Maski można zapisać na dysku lub w kanale maski.

Aby usunąć maskę:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Usuń.

Jeżeli przed usunięciem maski zaznaczony obszar obrazka był podniesiony, zostanie on automatycznie scalony z tłem.

 Tematy pokrewne


Dokonywanie transformacji kształtu zaznaczenia


Przegląd: Dokonywanie transformacji kształtu zaznaczenia
Dokonywanie transformacji kształtu zaznaczenia

Transformacji kształtu zaznaczenia można dokonać obracając, odbijając lustrzanie, skalując, pochylając, zniekształcając lub stosując perspektywę do markizy maski. Jeżeli zaznaczenie jest podniesione ponad obrazek, przed zastosowaniem transformacji jest ono automatycznie scalane z obrazkiem. Wszystkie transformacje można zastosować, wykorzystując w tym celu narzędzie "Transformacja maski" oraz związane z nim opcje, dostępne w rolecie Ustawienia narzędzia i na pasku właściwości. Kształt zaznaczenia można także zmieniać bezpośrednio w oknie obrazka, przeciągając uchwyty zaznaczenia, o ile aktywne jest narzędzie "Transformacja maski".

Po zaznaczeniu obszaru obrazka, który ma być transformowany, należy uaktywnić narzędzie "Transformacja maski", aby wyświetlone zostały uchwyty służące do zmiany rozmiaru, skalowania i tworzenia odbicia lustrzanego. Aby wyświetlić uchwyty służące do obracania i pochylania należy najpierw uaktywnić narzędzie "Transformacja maski", a następnie kliknąć wewnątrz zaznaczenia. Klikając jeszcze raz wewnątrz zaznaczenia, spowoduje się wyświetlenie uchwytów służących do zniekształcania. Ponowne kliknięcie spowoduje wyświetlenie uchwytów służących do zastosowania perspektywy.

Kiedy kształt zaznaczenia jest skalowany, pochylany lub obracany, jego brzegi mogą zostać nieco postrzępione. Z tego względu na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia dostępna jest opcja wygładzania i jest ona domyślnie włączona.

Wartości transformacji w poziomie i w pionie są wyświetlane na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia w bieżących jednostkach miary, które można zmienić w oknie dialogowym Opcje, dostępnym z menu Narzędzia.

 Uwaga

•	Aby zastosować transformacje do fizycznego wyglądu zaznaczenia, a nie tylko do zaznaczonego kształtu, należy przekształcić maskę w obiekt, wybierając z menu Obiekt kolejno polecenia Utwórz i Obiekt: Kopiuj zaznaczenie, a następnie zastosować transformacje.

 Tematy pokrewne


Obracanie zaznaczenia

Kształt zaznaczenia można zmienić w oknie obrazka, obracając markizę maski za pomocą narzędzia "Transformacja maski". Przed obróceniem zaznaczenia należy włączyć opcję "Wygładzanie", aby zmniejszyć postrzępienie brzegów.

Aby obrócić zaznaczenie, korzystając z paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Ze znajdującej się na pasku właściwości listy transformacji wybierz tryb obracania.

3.	Wpisz wartość w polu transformacji w poziomie, aby umiejscowić punkt środka obrotu.

4.	Wpisz wartość w polu transformacji w pionie, aby umiejscowić punkt środka obrotu.

Możesz także nacisnąć przycisk "Środek względny", aby przesunąć środek obrotu względem jego bieżącego położenia.

5.	Wpisz kąt obrotu w polu "Kąt obrotu".

6.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji.

7.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować wykonanie transformacji.

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację.

Aby obrócić zaznaczenie bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Kliknij wewnątrz zaznaczenia.

W czterech narożnikach markizy wyświetlone zostaną uchwyty obrotu.

3.	Przeciągaj narożny uchwyt, aż osiągnięty zostanie właściwy efekt obrotu markizy.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować obrót.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować obrót zaznaczenia i przywrócić jego pierwotne położenie w oknie obrazka.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować lub anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając odpowiednio polecenie Zastosuj lub Zresetuj.

•	Domyślnie markiza jest obracana wokół jej punktu środkowego, który jest przedstawiony jako środek tarczy. Środek obrotu można przesunąć, przeciągając go w nowe miejsce.

 Tematy pokrewne


Skalowanie zaznaczenia

Wielkość zaznaczonego w oknie obrazka obszaru można zmienić, skalując markizę maski za pomocą narzędzia "Transformacja maski". Przed skalowaniem zaznaczenia należy włączyć opcję wygładzania, aby zredukować postrzępione krawędzie.

Aby wykonać skalowanie zaznaczenia za pomocą paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb skalowania.

3.	Naciśnij przycisk "Zachowaj proporcje", aby wszystkie boki zaznaczenia były skalowane proporcjonalnie (opcjonalnie).

4.	Wpisz procent skalowania w polu transformacji w poziomie.

5.	Wpisz procent skalowania w polu transformacji w pionie.

6.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji.

7.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować wykonanie transformacji.

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację.

Aby wykonać skalowanie bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb skalowania.

3.	Przeciągaj narożny uchwyt, aby zmienić rozmiar kształtu zaznaczenia.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować wykonanie transformacji i przywrócić zaznaczeniu pierwotne położenie w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Transformację można także zastosować lub anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając odpowiednio polecenie Zastosuj lub Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Tworzenie odbicia lustrzanego zaznaczenia

Zaznaczony w oknie obszar obrazka można odbić lustrzanie, ustawiając odpowiednie opcje na pasku właściwości lub przeciągając uchwyty zaznaczenia markizy bezpośrednio w oknie obrazka. Aby mieć dodatkową kontrolę nad rozmiarem i położeniem lustrzanego odbicia zaznaczenia, pracując w oknie obrazka, należy zaznaczyć polecenie Przyciągaj do siatki z menu Widok.

Aby wykonać odbicie lustrzane zaznaczenia, korzystając z paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb skalowania.

3.	Wykonaj jedną lub obie czynności:

•	Naciśnij przycisk "Odbij obiekt w poziomie", aby wykonać lustrzane odbicie zaznaczenia względem osi pionowej.

•	Naciśnij przycisk "Odbij obiekt w pionie", aby wykonać lustrzane odbicie zaznaczenia względem osi poziomej.

4.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować wykonanie transformacji.

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację.

Aby wykonać odbicie lustrzane zaznaczenia bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb skalowania.

3.	Środkowy uchwyt przeciągnij nad zaznaczeniem poza przeciwległy uchwyt zaznaczenia.

Podczas przeciągania trzymaj naciśnięty klawisz CTRL, aby markiza po wykonaniu odbicia lustrzanego była tej samej wielkości co pierwotnie.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować wykonanie transformacji i przywrócić zaznaczeniu pierwotne położenie w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Transformację można także zastosować lub anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając odpowiednio polecenie Zastosuj lub Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Pochylanie zaznaczenia

Zaznaczony na obrazku obszar można pochylić, ustawiając odpowiednie opcje na pasku właściwości lub przeciągając strzałki pochylania bezpośrednio w oknie obrazka. Pochylanie polega na zmianie kształtu zaznaczenia przez jego ukośne nachylenie.

Aby wykonać pochylenie zaznaczenia za pomocą paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb pochylania.

3.	Wpisz wartość w polu transformacji w poziomie.

4.	Wpisz wartość w polu transformacji w pionie.

Wartości te reprezentują odległości nachylenia kształtu zaznaczenia.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji.

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować wykonanie transformacji.

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację.

Aby wykonać pochylenie zaznaczenia bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Na pasku właściwości wybierz tryb pochylania.

3.	Przeciągaj strzałki pochylania w jednym z kierunków.

Strzałki pochylania są to strzałki o dwóch grotach, wyświetlane na środku każdego boku pola wyróżnienia. Można je przesuwać w obu kierunkach, zgodnie ze wskazaniem grotów.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować wykonanie transformacji i przywrócić zaznaczeniu pierwotne położenie w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Transformację można także zastosować lub anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając odpowiednio polecenie Zastosuj lub Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Zniekształcanie zaznaczenia

Za pomocą narzędzia "Transformacja maski" można zniekształcić w oknie obrazka kształt zaznaczenia. Zniekształcanie jest to transformacja zaznaczenia polegająca na rozciąganiu i pochylaniu markizy maski.

Aby zniekształcić zaznaczenie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów.

2.	Wykonaj jedną z czynności, aby wyświetlić strzałki zniekształcania:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia.

•	Na pasku właściwości wybierz tryb zniekształcania.

Strzałki zniekształcania są to ukośne strzałki z konturem, które są wyświetlane w narożnikach pola wyróżnienia.

3.	Przeciągaj strzałki, aby zniekształcić markizę.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować zniekształcenie.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować wykonanie zniekształcenia i przywrócić zaznaczeniu pierwotny wygląd w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Transformację można także zastosować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości. Transformację można także anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zresetuj lub naciskając klawisz ESC.

 Tematy pokrewne


Stosowanie perspektywy do zaznaczenia

Stosując efekt perspektywy można utworzyć trójwymiarowy wygląd kształtu zaznaczenia. Wrażenie głębi można utworzyć bezpośrednio w oknie obrazka.

Aby zastosować perspektywę do zaznaczenia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Transformacja maski".

Wzdłuż pola wyróżnienia markizy maski wyświetlonych zostanie osiem uchwytów zaznaczenia.

2.	Wykonaj jedną z czynności, aby wyświetlić uchwyty perspektywy:

•	Trzykrotnie kliknij wewnątrz zaznaczenia.

•	Na pasku właściwości wybierz tryb perspektywy.

Uchwyty perspektywy są to okrągłe i puste w środku uchwyty, wyświetlane w narożnikach markizy.

3.	Przeciągaj uchwyty perspektywy, aby utworzyć efekt trójwymiarowości.

Kiedy przeciągany jest jeden z uchwytów, w kierunku przeciwnym przesuwany jest pierwszy uchwyt położony w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

•	Kliknij dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia, aby anulować wykonanie transformacji i przywrócić zaznaczeniu pierwotny wygląd w oknie obrazka.

 Wskazówka

•	Transformację można także zastosować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości. Transformację można także anulować, klikając wewnątrz markizy prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zresetuj lub naciskając klawisz ESC.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie przezroczystości masek i zaznaczeń


Przegląd: Dostosowywanie przezroczystości masek i zaznaczeń (strona 1 z 2)
Dostosowywanie przezroczystości masek i zaznaczeń (strona 1 z 2)

Maskę można wyobrazić sobie jako sito umieszczone między obrazkiem a dowolnym efektem, który ma zostać zastosowany. Stosowany efekt musi zostać przesiany przez sito, zanim dotrze do obrazka. W dowolnym miejscu maski można określić gęstość sita. Im sito jest rzadsze, w tym w większym stopniu zaznaczenie podlega edycji; innymi słowy, stosowane zmiany będą bardziej wpływały na wygląd obrazka. Im wyższa gęstość sita, tym mniejsza będzie intensywność efektu odziałującego na obrazek. Przezroczystość maski odnosi się do gęstości sita i zależy od wartości każdego z pikseli maski.

Zrozumienie pojęcia przezroczystości

Przypuśćmy, że dane jest zdjęcie kwiatka i pewien efekt specjalny ma zostać zastosowany tylko do jednego z jego płatków. Jeżeli brzegi płatka mają zostać poddane efektowi w 100%, a środek tylko w 50%, to można dopasować odpowiednio przezroczystość pikseli zaznaczenia.

Wszystkie piksele mają wartość przezroczystości z zakresu od 0 (czarny) do 255 (biały). Wartość przezroczystości określa, w jakim stopniu piksel może ulec zmianie. Jeżeli piksel ma przezroczystość równą 0, żaden ze stosowanych efektów nie zmieni obrazka. Wszystkie piksele o tej wartości stanowią część obszaru maskowanego i chronionego. Z drugiej strony, jeżeli piksel ma wartość przezroczystości 255, wszystkie wybrane efekty zostaną w pełni zastosowane. Wszystkie piksele o tej wartości stanowią część obszaru zaznaczonego i podlegającego edycji. Jeżeli obszar maski pokrywający środek płatka ma wartość przezroczystości 127 (podlega edycji w około 50%), obrazek w tym obszarze zostanie poddany efektowi z intensywnością 50%. Zastosowanie efektu wypełnienia kolorem przez półprzezroczystą maskę da w efekcie półprzezroczyste wypełnienie.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie przezroczystości masek i zaznaczeń (strona 1 z 2)

Określanie przezroczystości maski

Przezroczystość maski można dopasować, malując piksele za pomocą jednego lub kilku odcieni szarości. Jeżeli zaznaczone jest polecenie Maluj maskę z menu Maska, w oknie obrazka wyświetlana jest reprezentacja maski w postaci obrazka w skali szarości. Kolor biały odpowiada zaznaczonym obszarom obrazka, które są w 100% przezroczyste, natomiast kolor czarny odnosi się do pikseli maski, które są w 100% kryjące.

Malowanie można zastosować, uaktywniając dowolne narzędzie malowania, wybierając odcień szarości z wyświetlonej na ekranie palety kolorów i malując pędzlem wybrane piksele maski. Im ciemniejszy odcień szarości, w tym mniejszym stopniu stosowany później kolor lub efekt zmieni obrazek. Przezroczystość całej maski można dobrać za pomocą narzędzia "Wypełnienie", stosując wypełnienie jednolite, tonalne albo wypełnienie mapą bitową lub teksturą. Do edycji maski w trybie malowania dostępne są wszystkie narzędzia i operacje z użyciem schowka. Do maski można nawet wkleić obrazek; różne wartości szarości obrazka spowodują zmianę przezroczystości pikseli maski i stopnia krycia maski w różnych miejscach. Nawet jeśli z palety kolorów wybrany zostanie inny kolor, do maski zastosowany zostanie odpowiadający mu odcień szarości.

Po powrocie do obrazka przez wyłączenie polecenia Maluj maskę, wprowadzone do maski zmiany mogą nie być zauważalne. Piksele leżące wewnątrz markizy maski są z niej wykluczane, tylko jeżeli ich przezroczystość spada poniżej pewnego poziomu. Na przykład, jeżeli będąc w trybie malowania maski namalowany został w środku zaznaczenia jasnoszary kwadrat, po powrocie do obrazka markiza maski nie ulegnie zmianie. Zmiana będzie widoczna dopiero jeśli do obrazka zastosowany zostanie kolor lub efekt specjalny i będzie ona dotyczyła tylko stopnia zastosowania efektu w miejscu, gdzie namalowany został kwadrat. Różne stopnie przezroczystości maski można zobaczyć, stosując nakładkę maski.

 Tematy pokrewne


Edycja przezroczystości maski lub zaznaczenia

Do edycji przezroczystości maski lub zaznaczenia należy stosować narzędzie "Malowanie" lub inne, jak np. "Wypełnienie", "Interakcyjne wypełnienie", "Klonowanie". W rzeczywistości, każdy efekt, który można zastosować do obrazka w skali szarości, można także zastosować przy edycji przezroczystości maski.

Aby dostosować przezroczystość maski lub zaznaczenia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Naciśnij znajdujący się na standardowym pasku narzędzi przycisk "Maluj kształt maski".

W oknie obrazka wyświetlona zostanie reprezentacja maski w skali szarości. Kolor biały oznacza zaznaczony obszar obrazka, a kolor czarny obszar chroniony.

4.	Wybierz kolor z wyświetlonej na ekranie palety kolorów.

Im ciemniejszy jest odcień, tym bardziej nieprzezroczyste będą malowane piksele.

5.	Uaktywnij narzędzie malowania.

Korzystając z paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia, możesz dobrać rozmiar i kształt pędzla.

6.	Maluj białe obszary obrazka, aby zmienić odcień pikseli. Możesz także malować czarne obszary maski, aby uczynić je lekko przezroczystymi.

7.	Wyłącz przycisk "Maluj kształt maski".

 Wskazówka

•	Tryb malowania maski można także włączać i wyłączać, wybierając z menu Maska polecenie Maluj maskę lub naciskając kombinację klawiszy CTRL i K.


Dopasowywanie krawędzi zaznaczenia


Przegląd: Dopasowywanie krawędzi zaznaczenia
Dopasowywanie krawędzi zaznaczenia

Kiedy za pomocą któregoś z narzędzi maski zaznaczany jest do edycji obszar obrazka, krawędzie zaznaczenia są otaczane konturem będącym markizą maski. Markiza maski wytycza granicę pomiędzy obszarami zaznaczonymi i chronionymi obrazka. Jeżeli zastosowana została nakładka maski lub włączony został tryb malowania maski, wówczas markiza jest niewidoczna.

Zaznaczenie okrągłych, ukośnych lub nieregularnych kształtów na obrazku może czasami prowadzić do postrzępienia brzegów zaznaczenia. Aby złagodzić przejście pomiędzy obszarem zaznaczonym i chronionym, należy zastosować wtapianie. Brzegi zaznaczenia można także zmienić, stosując do markizy maski kolor.

Wtapianie

Wtapianie może zostać zastosowane do brzegów zaznaczenia w trakcie lub po jego utworzeniu. Jest ono przydatne, zwłaszcza jeżeli modyfikowana ma być tylko zawartość zaznaczenia, bez otaczających go pikseli, a przejście pomiędzy tymi dwoma obszarami powinno być mało zauważalne. Przypuśćmy, że na zdjęciu rozjaśnieniu ma ulec tylko kilka krzaków kwiatów. Wtapianie umożliwia stopniowe rozjaśnienie krzaków, tak że nie widać śladów edycji obrazka. Innym przykładem zastosowania wtapiania może być łagodne łączenie z tłem wklejanego do obrazka zaznaczenia.

Wygładzanie

Wygładzanie umożliwia zaokrąglenie ostrych kątów i zagięć na zaznaczeniu, przez co kształt zaznaczenia jest bardziej płynny. Jeżeli do zaznaczenia złożonego obszaru dokumentu zastosowana została maska czuła na kolor, wygładzenie ostrych kątów może okazać się pomocne. W tym celu należy posłużyć się znajdującym się w oknie Maska kolorów suwakiem "Wygładzanie" lub z menu Maska wybrać polecenie Kształt, a następnie polecenie Wygładź.

Stosowanie koloru

Krawędzie zaznaczenia można także modyfikować przez zastosowanie koloru do markizy maski. Wystarczy wybrać dowolne narzędzie pędzla lub efektu, określić kolor, a następnie ustawić inne opcje edycji na pasku właściwości. Ustawienia te zostaną zastosowane do brzegów zaznaczenia po wybraniu z menu Edycja polecenia Pociągnij, a następnie polecenia Pociągnij według maski.

 Tematy pokrewne


Wtapianie brzegów zaznaczenia

Wtapianie powoduje zmianę przezroczystości pikseli położonych na brzegu zaznaczenia. Oznacza to, że dowolny efekt lub polecenie zastosowane do zaznaczenia stopniowo zanika wraz ze zbliżaniem się do obszaru maskowanego i chronionego. Aby zobaczyć działanie wtapiania, należy włączyć tryb malowania maski i obejrzeć obrazek w skali szarości. Należy zwrócić uwagę, jak wtopione fragmenty wyświetlane są w różnych odcieniach szarości, stopniowo coraz ciemniejszych w miarę zbliżania się do maski, wyświetlanej w kolorze czarnym.

Aby wtopić krawędzie zaznaczenia:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Wtapianie.

2.	W oknie Wtapianie wpisz wartość w polu "Szerokość".

3.	Wybierz kierunek wtapiania z listy "Kierunek":

•	pozycja "Do wewnątrz" powoduje wtapianie w kierunku wnętrza zaznaczenia i tworzy efekt rozmycia tła w zaznaczenie;

•	pozycja "Na zewnątrz" powoduje wtapianie w kierunku zewnętrznej strony brzegu zaznaczenia i tworzy efekt nakładania się zaznaczenia na tło;

•	pozycja "Pośrodku" powoduje umieszczenie jednakowej liczby wtapianych pikseli po obu stronach krawędzi zaznaczenia;

•	pozycja "Średnia" powoduje spróbkowanie koloru wszystkich pikseli w polu o określonej szerokości i przypisanie im średniej wartości koloru.

Kierunek wtapiania określa położenie wtapiania względem markizy maski.

4.	Wybierz typ krawędzi z listy "Krawędzie".

Jeżeli w punkcie 3 wybrany został kierunek "Średnia", lista "Krawędzie" jest niedostępna.

 Tematy pokrewne


Usuwanie wtapiania z krawędzi zaznaczenia

Efekt wtapiania można usunąć z krawędzi zaznaczenia, ustawiając wartość progu. Próg określa, w którym miejscu wzdłuż wtopionej krawędzi utworzona ma zostać nowa ostra krawędź. Wartości w skali szarości pikseli położonych po obu stronach krawędzi zmienione zostaną na 0 (czarny) lub 255 (biały). Białe obszary są zaznaczone, a czarne są maskowane. Zamiast stopniowego mieszania, zastosowane do zaznaczenia efekty lub kolory będą w widocznym kontraście z obszarem chronionym.

Aby usunąć wtapianie z krawędzi zaznaczenia:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Próg.

2.	W oknie Próg wpisz wartość z przedziału od 1 do 255 w polu "Poziom".

Piksele wzdłuż krawędzi zaznaczenia o wartościach skali szarości powyżej progu zostaną włączone do zaznaczenia, natomiast wszystkie pozostałe piksele będą maskowane.

 Tematy pokrewne


Wygładzanie krawędzi zaznaczenia

Kiedy do zaznaczania obszaru obrazka wykorzystuje się złożone, czułe na kolor maski, zaznaczenie często ma ostre zagięcia i zakręty. Krawędzie zaznaczenia można wygładzić, zmniejszając kontrast pomiędzy pikselami na brzegu zaznaczenia. Po wygładzeniu krawędzi zaznaczenia obszary maskowane, które były całkowicie otoczone przez zaznaczenie (tzw. "wyspy"), mogły zostać usunięte.

Aby wygładzić krawędzie zaznaczenia:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Wygładź.

2.	W oknie Wygładzanie wpisz odpowiednią wartość w polu "Promień".

Wartość ta określa intensywność efektu wygładzania.

 Tematy pokrewne


Stosowanie koloru lub efektu wzdłuż krawędzi zaznaczenia

Zastosowanie wzdłuż brzegu zaznaczenia koloru lub efektu umożliwia wyróżnienie granicy pomiędzy obszarami zaznaczonymi i podlegającymi edycji a obszarami chronionymi przez maskę. Jeżeli wzdłuż maski zastosowano pociągnięcie pędzla, ale efekt ma zostać wzmocniony, można powtórzyć pociągnięcie, wybierając z menu Edycja polecenie Pociągnij, a następnie polecenie Powtórz pociągnięcie. Można utworzyć własne rodzaje pociągnięcia pędzla lub zastosować jeden z wielu dostępnych w programie wzorców.

Aby zastosować kolor lub efekt wzdłuż markizy maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Uaktywnij jedno z umieszczonych w przyborniku narzędzi:

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Zamiana kolorów",

•	narzędzie "Gumka",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków".

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Na pasku właściwości ustaw atrybuty narzędzia.

•	Z menu Widok wybierz kolejno polecenia Rolety i Ustawienia narzędzia, a następnie w rolecie określ atrybuty narzędzia.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Pociągnij, a następnie polecenie Pociągnij według maski.

6.	W oknie Wybierz pozycję pociągnięcia wybierz jedno z położeń granicy koloru:

•	opcja "Środek krawędzi maski" powoduje wyśrodkowanie pociągnięcia na krawędzi zaznaczenia;

•	opcja "Wewnątrz maski" powoduje umieszczenie pociągnięcia po wewnętrznej stronie krawędzi zaznaczenia;

•	opcja "Poza maskę" powoduje umieszczenie pociągnięcia po zewnętrznej stronie krawędzi zaznaczenia.

Aby powtórzyć zastosowanie koloru lub efektu wzdłuż markizy maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków",

•	narzędzie "Gumka",

•	narzędzie "Zamiana kolorów".

4.	Z menu Edycja wybierz polecenie Pociągnij, a następnie polecenie Powtórz pociągnięcie.

5.	Wybierz rodzaj pociągnięcia pędzla z listy "Pociągnięcie".

6.	Wpisz wartość w polu "Powtórzenia".

Wartość ta określa liczbę powtórzeń pociągnięcia pędzla według markizy maski.

7.	Naciśnij przycisk "Powtórz pociągnięcie na masce".

 Wskazówka

•	Powtarzane wzdłuż markizy maski pociągnięcie można dostosować, określając rozmiar, kąt i kolor w oknie Powtórz pociągnięcie. Dodatkowe informacje można znaleźć w sekcji "Zapisywanie, powtarzanie i modyfikowanie pociągnięć pędzla".

 Tematy pokrewne


Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia


Przegląd: Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia (strona 1 z 2)
Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia (strona 1 z 2)

Do powiększania lub pomniejszania kształtu zaznaczenia na obrazku służą tryby maski oraz odpowiednie polecenia.

Tryby maski

Tryby maski [image] normalny, dodawania, odejmowania i XOR [image] umożliwiają tworzenie, powiększanie lub zmniejszanie zaznaczeń na obrazku. Tryby te są dostępne po wybraniu z menu Maska polecenia Tryb. Można także uaktywnić narzędzie maski i nacisnąć jeden z przycisków trybu znajdujących się na pasku właściwości. Przy tworzeniu maski czułej na kolor przyciski trybów maski dostępne są bezpośrednio w oknie Maska kolorów.

Tryb maski	Opis

Tryb normalny jest trybem domyślnym, umożliwiającym zaznaczenie pojedynczego obszaru na obrazku.

Tryb dodawania umożliwia zaznaczenie dwóch lub więcej obszarów obrazka. W trybie tym można także powiększać istniejące zaznaczenia.

Tryb odejmowania umożliwia usuwanie zaznaczonych obszarów na obrazku.

Tryb XOR umożliwia zaznaczenie dwóch lub więcej obszarów obrazka. Nakładające się obszary dwóch zaznaczeń są dołączane do maski.

Wybrany tryb maski pozostaje aktywny do czasu kolejnej zmiany trybu. W celu uproszczenia zadań edycyjnych na obrazku możliwe jest tymczasowe wywołanie danego trybu maski za pomocą skrótów klawiaturowych. Trzymanie przed rozpoczęciem zaznaczania obszaru za pomocą narzędzia maski naciśniętego klawisza CTRL powoduje włączenie trybu dodawania, klawisza SHIFT  trybu odejmowania, a kombinacji klawiszy CTRL i SHIFT  trybu XOR.

Po wybraniu trybu maski, klawisze CTRL i SHIFT służą do nadawania zaznaczeniu odpowiedniego kształtu. Na przykład, jeżeli rozpoczęto zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia "Maska prostokątna", a następnie przy kończeniu tworzenia zaznaczenia naciśnięto klawisz CTRL, zaznaczony obszar będzie dokładnym kwadratem. Naciśnięcie klawisza SHIFT spowoduje, że zaznaczony obszar będzie w kształcie prostokąta rysowanego od środka. Kombinacja klawiszy CTRL i SHIFT oznacza utworzenie idealnego kwadratu rysowanego od środka. Klawisze CTRL i SHIFT mają podobne funkcje dla większości narzędzi maski.

Zaznaczanie obszarów na obrazku

Jeżeli zaznaczenie obszaru obrazka przeznaczonego do edycji sprawia trudność, należy się upewnić, czy aktywny jest właściwy tryb maski. Na przykład, jeżeli podlegający edycji obszar na obrazku zaznaczony został za pomocą narzędzia "Maska prostokątna", a wybrany efekt zastosowany został do obszaru położonego poza prostokątem, prawdopodobnie aktywny jest tryb odejmowania. Błąd ten można naprawić, naciskając przycisk trybu normalnego i ponownie zaznaczając obszar lub anulując efekt, następnie dopełniając maskę i ponownie stosując efekt do zaznaczenia.

Prostym sposobem uniknięcia tworzenia niewłaściwych zaznaczeń na obrazku jest tymczasowe włączanie odpowiedniego trybu maski za pomocą skrótów klawiaturowych.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Powiększanie i pomniejszanie zaznaczenia (strona 2 z 2)

Kształtowanie zaznaczenia

Podane niżej polecenia umożliwiają powiększanie i pomniejszanie zaznaczeń na obrazku i są dostępne po wybraniu z menu Maska polecenia Kształt.

•	Polecenie Obramowanie umożliwia zaznaczenie na obrazku obszaru w kształcie ramki poprzez utworzenie dwóch markiz maski. Markizy te są takiego samego kształtu i mają wspólny punkt środkowy, jednak są oddzielone od siebie określoną liczbą pikseli.

•	Polecenie Usuń dziury powoduje zaznaczenie wszystkich obszarów maskowanych, które są całkowicie otoczone zaznaczeniem.

•	Polecenie Wygładź umożliwia zaokrąglenie wszystkich ostrych kątów na krawędzi zaznaczenia.

•	Polecenie Poszerz powoduje powiększenie zaznaczenia poprzez dodanie do jego krawędzi określonej liczby pikseli.

•	Polecenie Zawęż powoduje pomniejszenie zaznaczenia poprzez usunięcie z jego krawędzi określonej liczby pikseli.

Korzystanie z narzędzi w trybie malowania maski

Powiększanie lub pomniejszanie zaznaczenia należy rozpocząć od włączenia trybu malowania maski. Po wyświetleniu w oknie obrazka maski w skali szarości zaznaczenie można modyfikować, tak jakby to był zwykły obrazek. Dodanie koloru czarnego do zaznaczenia powoduje zmniejszenie jego kształtu, ponieważ czarne piksele maskują obrazek. Z kolei dodanie bieli do zaznaczenia powoduje powiększenie jego kształtu, ponieważ białe piksele podlegają edycji. Zastosowanie szarości do maski powoduje powiększenie zaznaczenia poprzez zmianę stopnia przezroczystości pikseli zawartych już w zaznaczeniu. Innym sposobem pomniejszenia zaznaczenia jest usunięcie zaznaczonych obszarów za pomocą narzędzia "Gumka". Zaznaczenie można także powiększyć, zwiększając przezroczystość pikseli za pomocą narzędzia "Efekty".

Edycja zaznaczenia w trybie malowania maski nie powoduje edycji aktywnego obrazka, edytowane jest bowiem tylko utworzone na obrazku za pomocą maski zaznaczenie. Oznacza to, że w trybie malowania maski, zaznaczając obszary za pomocą narzędzia maski, w rzeczywistości tworzy się maskę na masce.

 Tematy pokrewne


Dodawanie obszarów do zaznaczenia

Do kształtu zaznaczenia można dodawać nowe obszary, korzystając z dowolnego narzędzia maski z wyjątkiem narzędzia "Transformacja maski". W trybie dodawania można dodawać nowe obszary do istniejącego zaznaczenia. Tryb XOR umożliwia dodawanie do zaznaczenia nowych obszarów, ale powoduje jednoczesne usunięcie obszarów, które się nakładają z pierwotnym zaznaczeniem.

Aby dodać obszary do zaznaczenia:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Dodawanie.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

3.	Zaznacz obszar na obrazku.

Aby dodać obszary do zaznaczenia, ale wykluczyć nakładające się obszary:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie XOR.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

3.	Zaznacz obszar na obrazku, który się nakłada z pierwotnym zaznaczeniem.

Jeżeli nowy obszar nie nakłada się na bieżące zaznaczenie, tryb ten działa dokładnie tak samo jak tryb dodawania, opisany w poprzedniej procedurze. W przeciwnym wypadku zaznaczeniem jest wszystko z wyjątkiem nakładającego się obszaru.

 Tematy pokrewne


Usuwanie dziur z zaznaczenia

Kiedy do zaznaczania obszarów na obrazku stosowane jest narzędzie "Lasso", narzędzie "Różdżka" lub polecenie Maska kolorów, w efekcie często powstają obszary maskowane i chronione całkowicie otoczone przez zaznaczenie. Te maskowane "wyspy" można usunąć i dołączyć do zaznaczenia za pomocą polecenia Usuń dziury.

Aby usunąć dziury z zaznaczenia:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Usuń dziury.

 Tematy pokrewne


Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia o określoną liczbę pikseli

Rozmiar obszaru zaznaczonego na obrazku można zmienić, poszerzając lub zawężając zaznaczenie o określoną liczbę pikseli. Markiza maski zostanie wówczas przesunięta na zewnątrz lub do środka o wybraną liczbę pikseli.

Aby poszerzyć zaznaczenie o określoną liczbę pikseli:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Poszerz.

2.	W oknie Poszerz wpisz odpowiednią wartość w polu "Szerokość".

Aby zawęzić zaznaczenie o określoną liczbę pikseli:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Zawęż.

2.	W oknie Zawęż wpisz odpowiednią wartość w polu "Szerokość".

 Tematy pokrewne


Dodawanie do zaznaczenia sąsiadujących pikseli o podobnym kolorze

Działanie polecenie Zwiększ polega na dodaniu do zaznaczenia sąsiadujących pikseli podobnego koloru na podstawie bieżącej tolerancji koloru. Można ją dopasować, uaktywniając narzędzie "Różdżka" i ustawiając wartość tolerancji na pasku narzędzi lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

Aby dodać do zaznaczenia sąsiadujące piksele podobnego koloru:

•	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Zwiększ.

•	Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk "Zwiększ".

Zaznaczenie jest powiększane zgodnie z nową wartością tolerancji. Kolejne zastosowanie polecenia Zwiększ nie będzie wymagało ponownej zmiany wartości tolerancji. Obserwuj wskaźnik postępu na pasku stanu programu Corel PHOTO-PAINT, aby widzieć stan wykonywanego działania. Zaznaczenie jest powiększane, aż osiągnięte zostaną piksele w kolorze nie podobnym do pikseli umieszczonych wzdłuż krawędzi pierwotnego zaznaczenia.

Aby jeszcze bardziej poszerzyć zaznaczenie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Różdżka".

2.	Na pasku właściwości wybierz jeden z trybów tolerancji koloru:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami;

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

3.	Wpisz nowe wartości tolerancji w polach barwy, nasycenia i jaskrawości, umieszczonych obok przycisków trybów.

Jeżeli w kroku 2 wybrana została tolerancja normalna, pola nasycenia i jaskrawości są niedostępne.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Zwiększ.

•	Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk "Zwiększ".

Zaznaczenie zostanie poszerzone zgodnie z nową wartością tolerancji. Kolejne zastosowanie polecenia Zwiększ nie będzie wymagało ponownej zmiany wartości tolerancji.

5.	Powtarzaj dopasowywanie trybu tolerancji i stosowanie polecenia Zwiększ, aż osiągnięty zostanie odpowiedni kształt zaznaczenia.

 Uwaga

•	Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Różdżka" zaznaczone zostało pole wyboru "Maskuj widoczne", sąsiadujące piksele o podobnym kolorze zostaną zaznaczone na wszystkich widocznych obiektach na obrazku.

 Tematy pokrewne


Dodawanie do zaznaczenia wszystkich pikseli podobnego koloru

Podobnie jak polecenie Zwiększ, tak również polecenie Podobne powoduje zastosowanie bieżącej tolerancji koloru do powiększenia zaznaczenia. Różnica polega na tym, że przy poleceniu Podobne zaznaczenie jest powiększane o odpowiednie piksele całego obrazka, a nie tylko piksele sąsiadujące. Aby dobrać wartość tolerancji wykorzystywaną przez to polecenie, należy uaktywnić narzędzie "Różdżka" i określić nowe wartości na pasku właściwości.

Aby dodać do zaznaczenia wszystkie piksele podobnego koloru:

•	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Podobne.

•	Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk "Podobne".

Zaznaczone zostaną wszystkie piksele zgodne z nową wartością tolerancji. Obserwuj wskaźnik postępu na pasku stanu programu Corel PHOTO-PAINT, ukazujący stan wykonywanej operacji. Do zaznaczenia dołączane są obszary z całego obrazka, będące w kolorach podobnych do znajdujących się wzdłuż krawędzi pierwotnego zaznaczenia.

Aby dodać więcej kolorów do zaznaczenia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij narzędzie "Różdżka".

2.	Na pasku właściwości wybierz jeden z trybów tolerancji:

•	tolerancja "Normalna" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami;

•	tolerancja "HSB" określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

3.	Wpisz nowe wartości tolerancji w polach barwy, nasycenia i jaskrawości, umieszczonych obok przycisków trybów.

Jeżeli w kroku 2 wybrana została tolerancja normalna, pola nasycenia i jaskrawości są niedostępne.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Podobne.

•	Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk "Podobne".

Zaznaczone zostaną wszystkie piksele zgodne z nową wartością tolerancji.

5.	Powtarzaj dopasowywanie trybu tolerancji i stosowanie polecenia Podobne, aż osiągnięty zostanie odpowiedni kształt zaznaczenia.

 Uwaga

•	Jeżeli w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Różdżka" zaznaczone zostało pole wyboru "Maskuj widoczne", piksele o podobnym kolorze zostaną zaznaczone na wszystkich widocznych obiektach na obrazku.

 Tematy pokrewne


Usuwanie obszarów z zaznaczenia

Obszary mogą zostać usunięte z zaznaczenia za pomocą dowolnego narzędzia maski, z wyjątkiem narzędzia "Transformacja maski".

Aby usunąć zaznaczone obszary:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Odejmowanie.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

3.	Zaznacz obszar na obrazku, który ma zostać usunięty z zaznaczenia.

Jeżeli korzystasz z narzędzia "Różdżka", kliknij piksel będący w kolorze, który ma zostać usunięty z zaznaczenia.

Nakładające się obszary zostaną usunięte z zaznaczenia. Obszary te będą teraz maskowane i chronione.

 Tematy pokrewne


Tworzenie zaznaczenia w kształcie obramowania

Polecenie Obramowanie powoduje przekształcenie istniejącej markizy maski w dwie markizy o takim samym kształcie i środku, ale oddzielone od siebie określoną liczbą pikseli. Powstałe zaznaczenie może służyć do obramowania fragmentów obrazka kolorem, teksturą lub efektem specjalnym.

Aby utworzyć zaznaczenie w kształcie obramowania:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Tryb, a następnie polecenie Normalny.

2.	Zaznacz obszar na obrazku za pomocą narzędzi dostępnych w palecie wysuwanej "Maska (narzędzia)".

3.	Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Obramowanie.

4.	W oknie Obramowanie wpisz odpowiednią wartość w polu "Szerokość".

Szerokość obramowania jest określana przez dodanie wpisanej wartości do obu stron pierwotnej markizy.

5.	Wybierz typ krawędzi z listy "Krawędzie".

 Uwaga

•	Miękka krawędź daje efekt bardziej stopniowego zmieszania się z tłem, niż krawędź twarda.

 Tematy pokrewne


Poszerzanie lub pomniejszanie zaznaczenia za pomocą narzędzi

Większość narzędzi programu Corel PHOTO-PAINT może być wykorzystywanych do poszerzania lub zmniejszania zaznaczenia przez edycję reprezentacji jego pikseli w skali szarości. Do narzędzi tych zaliczają się narzędzia "Malowanie", "Efekty", "Klonowanie", "Gumka", "Zamiana kolorów", "Rozpylacz obrazków" oraz "Kształt".

Dowolne narzędzie wykorzystywane do dodawania bieli do reprezentacji obrazka w skali szarości powoduje zwiększenie zaznaczenia; analogicznie dodanie koloru czarnego zmniejsza zaznaczenie. Stosowanie szarości powoduje powiększenie zaznaczenia, jeżeli pomalowane zostały czarne obszary, lub zmianę przezroczystości pikseli należących już do zaznaczenia, jeżeli pierwotnie obszary były białe.

Aby powiększyć zaznaczenie za pomocą narzędzi:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę.

2.	Uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Klonowanie",

•	narzędzie "Gumka",

•	narzędzie "Zamiana kolorów",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków",

•	narzędzie "Kształt".

3.	Dobierz atrybuty narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

Jeżeli wykorzystywane jest narzędzie "Malowanie" lub dowolne z narzędzi "Kształt", wybrane kolory farby i wypełnienia zostaną przekształcone w ich odpowiedniki w skali szarości.

4.	Przeciągaj, aby powiększyć lub pomniejszyć zaznaczenie.

5.	Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę, aby powrócić do obrazka.

Markiza maski zostanie poszerzona lub pomniejszona, otaczając piksele należące teraz do zaznaczenia.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie masek i zaznaczeń


Przegląd: Zapisywanie masek i zaznaczeń
Zapisywanie masek i zaznaczeń

Chociaż kanały maski są zapisywane wraz z obrazkiem w formatach obsługujących informacje o maskach (np. format Corel PHOTO-PAINT .CPT), to jeżeli obrazek zostanie zapisany w innym formacie, a maska nie zostanie wcześniej zapisana, informacje o niej zostaną utracone. Z tego powodu w programie Corel PHOTO-PAINT możliwe jest zapisanie masek niezależnie od obrazków, na których zostały utworzone. Zapisana na dysku maska może zostać ponownie wykorzystana na innym obrazku. Zapisanie masek umożliwia bezpieczne usunięcie ich z okna obrazka i utworzenie nowych.

Istnieje także możliwość zapisania na dysku zaznaczonych obszarów maskowanego obrazka jako map bitowych o nieregularnych kształtach. Mogą one następnie być wykorzystywane w aplikacjach ilustracyjnych lub do składu stron oraz w plikach programu Corel PHOTO-PAINT. Do formatów obsługujących informacje o masce zalicza się format .CPT, .PSD, .PP4, .PP5, .TIFF (obrazki w skali szarości, 256-kolorowe, RGB i 32-bitowe) oraz .TGA (tylko obrazki 24-bitowe).

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i ładowanie masek

Maski w programie Corel PHOTO-PAINT są zapisywane jako obrazki w skali szarości. Zapisaną maskę można załadować do innego pliku obrazka. Jeżeli maska została utworzona na innym obrazku o innych wymiarach, jest ona rozciągana lub kompresowana, tak aby odpowiadała wymiarom nowego obrazka.

Aby zapisać maskę w oddzielnym pliku:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Zapisz, a następnie polecenie Zapisz na dysku.

2.	W oknie Zapisz maskę na dysku z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym ma zostać zapisana maska.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać maskę.

4.	W polu "Nazwa pliku" wpisz odpowiednią nazwę.

5.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz format pliku.

6.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby załadować zapisaną maskę:

1.	Z menu Maska wybierz polecenie Załaduj, a następnie polecenie Załaduj z dysku.

2.	W oknie Załaduj maskę z dysku z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisana jest maska.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisana jest maska.

4.	Kliknij nazwę pliku.

5.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie zaznaczonych obszarów obrazka

Zapisując tylko zaznaczone piksele na obrazku, można utworzyć nieregularną mapę bitową, która może być wykorzystana w aplikacjach ilustracyjnych lub do składu stron.

Aby zapisać zaznaczone obszary obrazka:

1.	Za pomocą narzędzi maski zaznacz obszar, który ma zostać zapisany w postaci mapy bitowej.

2.	Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj, aby otworzyć okno Eksportuj obrazek na dysk.

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym ma zostać zapisana mapa bitowa.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać mapę bitową.

5.	W polu "Nazwa pliku" wpisz odpowiednią nazwę.

6.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz format pliku "Encapsulated PostScript (EPS)".

7.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Jeżeli obrazek zawiera podniesione obiekty, wyświetlony zostanie komunikat pytający o scalenie ich z tłem. Naciśnij przycisk "OK", aby otworzyć okno dialogowe Eksportuj do formatu EPS.

8.	W sekcji "Obcinanie" okna Eksportuj do formatu EPS zaznacz pole wyboru "Zapisz".

9.	Zaznacz opcję "Obrazek objęty maską".

Zapisane zostaną tylko piksele znajdujące się wewnątrz markizy maski.

 Wskazówka

•	Zaznaczenie pola wyboru "Obetnij obrazek do maski/ścieżki podczas zapisu" znajdującego się w sekcji "Obcinanie" okna Eksportuj do formatu EPS spowoduje nieodwracalne usunięcie maskowanych obszarów z obrazka.

 Tematy pokrewne


Tworzenie obiektu z zaznaczenia

Za pomocą poleceń Wytnij, Kopiuj i Wklej można utworzyć obiekt z zaznaczenia. Jeżeli stosowane jest polecenie Wklej, a następnie polecenie Jako nowy dokument, obiekt zostanie umieszczony w nowym dokumencie. Zastosowanie poleceń Wklej i Jako nowy obiekt spowoduje wklejenie obiektu do aktywnego dokumentu.

Aby utworzyć obiekt z zaznaczenia:

1.	Zaznacz obszar na obrazku za pomocą narzędzi maski.

2.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby usunąć zaznaczenie z bieżącego obrazka i skopiować je do schowka.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować zaznaczenie do schowka.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenia Wklej i Jako nowy dokument, aby wkleić obiekt do nowego dokumentu;

•	Z menu Edycja wybierz polecenia Wklej i Jako nowy obiekt, aby wkleić obiekt do aktywnego obrazka.

Zaznaczenie zostanie wyświetlone jako nowy obiekt w oknie obrazka.

 Tematy pokrewne


Zarządzanie wieloma maskami


Przegląd: Zarządzanie wieloma maskami (strona 1 z 2)
Zarządzanie wieloma maskami (strona 1 z 2)

Jeżeli edytowany jest złożony obrazek, czasami dobrze jest mieć łatwy dostęp do wielu masek i móc się pomiędzy nimi przełączać. Chociaż jednocześnie na obrazku może być wyświetlona tylko jedna maska, maski można zapisywać w kanałach maski, aby można z nich było później skorzystać. Po zapisaniu w kanale, maska może zostać załadowana i używana wielokrotnie do tego samego obrazka. Umożliwia to przełączanie się z jednej maski na inną bez konieczności ponownego tworzenia tej samej maski.

Po zapisaniu w kanale maski, maska pozostaje aktywna na obrazku i jest wyświetlana jako bieżąca na liście masek w oknie dokowanym Kanały. Jeżeli na obrazku zaznaczony zostanie inny obszar i kształt maski ulegnie zmianie, zmiany te nie wpłyną na kanał. W oknie dokowanym Kanały można zapisać dowolną liczbę masek.

Zapisaną w kanale maskę można w dowolnej chwili użyć na aktywnym obrazku, jednak jeżeli otwarty zostanie nowy obrazek, dostęp do niej jest niemożliwy. Zapisanie masek na dysku umożliwia korzystanie z nich w dowolnym momencie na dowolnym obrazku. Polecenia Zapisz na dysku i Załaduj z dysku są dostępne w oknie dokowanym Kanały i menu Maska.

Jeżeli obrazek zapisywany jest w formacie programu Corel PHOTO-PAINT (.CPT), wszystkie informacje o kanałach maski są zapisywane razem z obrazkiem. Jeżeli obrazek jest zapisywany w innym formacie, kanały zostaną utracone, kiedy obrazek zostanie zamknięty. Jeżeli obrazek ma zostać zapisany w formacie nie obsługującym informacji o kanałach maski, maskę należy zapisać na dysku.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Zarządzanie wieloma maskami (strona 2 z 2)

Korzystanie z kanałów maski

Z kanałem maski może być wyświetlona dowolna kombinacja kanałów koloru. Korzystając z okna dokowanego Kanały, można mieć dostęp zarówno do kanałów koloru jak i maski. Jeżeli kanał maski wyświetlany jest w trybie malowania maski niezależnie od wszystkich kanałów koloru, maska jest wyświetlana jako obrazek w skali szarości. Jeżeli wyświetlany jest kanał maski w połączeniu z kanałem koloru, maska jest wyświetlana jako nakładka o różnym stopniu przezroczystości.

Ponieważ kanał maski jest niczym innym, niż tymczasowo zapisaną maską, można go edytować tak samo jak edytowane jest dowolne zaznaczenie lub maska. Do edycji kanału w trybie malowania służą dowolne narzędzia i efekty dostępne z menu programu Corel PHOTO-PAINT. Kanał można edytować po włączeniu ikony oka w oknie dokowanym Kanały.

 Tematy pokrewne


Tworzenie nowych kanałów

Nowe kanały na obrazku można utworzyć za pomocą poleceń i elementów sterujących dostępnych w oknie dokowanym Kanały. Tworząc kanał, można określić jego właściwości, takie jak nazwa kanału, kolor, przezroczystość i kolor wypełnienia. Właściwości te można później zmienić, dwukrotnie klikając kanał. Wyjątkiem jest kolor wypełnienia, którego po określeniu w nowym kanale nie można już dopasować.

Aby utworzyć nowe kanały:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Nowy kanał.

3.	W oknie Właściwości kanału wpisz nazwę kanału w polu "Nazwa".

4.	W sekcji "Kolor" wykonaj jedną z czynności:

•	Otwórz selektor kolorów i wybierz kolor.

•	Otwórz selektor kolorów i naciśnij przycisk "Inny", aby wybrać kolor lub utworzyć własny.

5.	Aby określić przezroczystość, wpisz wartość procentową w polu "Krycie".

6.	Zaznacz pole wyboru "Nakładka w dopełnieniu" (opcjonalnie).

Jeżeli zaznaczysz pole wyboru "Nakładka w dopełnieniu", nakładka maski zostanie odwrócona na obrazku.

7.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Zaznacz opcję "Wypełnij czernią", aby utworzyć białą markizę na czarnym tle.

•	Zaznacz opcję "Wypełnij bielą", aby utworzyć czarną markizę na białym tle.

Aby z bieżącej maski utworzyć kanał maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz maskę jako nowy kanał".

 Uwaga

•	Po określeniu w oknie Właściwości kanału koloru wypełnienia dla kanału maski, nie można go już później zmienić.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie masek w kanałach

Utworzenie kanału maski jest przydatne, jeżeli bieżąca maska ma być jeszcze wykorzystywana na tym samym obrazku i trzeba ją gdzieś zapisać. Kanał maski jest zapisywany wraz z obrazkiem, jeżeli stosowany jest format obsługujący informacje o masce, jak np. format Corel PHOTO-PAINT .CPT.

Aby zapisać maskę w kanale:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

4.	Z menu Maska wybierz polecenie Zapisz, a następnie polecenie Zapisz jako kanał.

5.	W oknie Zapisz maskę jako kanał wpisz nazwę kanału maski w polu "Jako".

Miniatura reprezentująca nowy kanał maski zostanie wyświetlona na końcu listy "Kanały".

 Wskazówka

•	Jeżeli w oknie Maska kolorów utworzona została maska czuła na kolor, można ją zapisać jako kanał maski bezpośrednio w oknie, naciskając przycisk [image], a następnie wybierając polecenie Zapisz maskę jako kanał. Dodatkowe informacje na temat tworzenia masek czułych na kolor można znaleźć w sekcji "Stosowanie masek do zaznaczania kolorów".

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie i ukrywanie kanału maski

Kanały maski można wyświetlać pojedynczo lub w połączeniu z dowolnymi kanałami koloru, poprzez włączenie ikony oka w oknie dokowanym Kanały. Jeżeli w oknie obrazka wyświetlany jest pojedynczy kanał, jest on przedstawiony w postaci obrazka w skali szarości. Jeżeli kanał maski jest wyświetlany wraz z jednym z kanałów koloru, jest on przedstawiony w postaci zabarwionej nakładki. Zaznaczone obszary obrazka są przezroczyste na nakładce.

Aby wyświetlić kanał maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Włącz ikonę oka związaną z kanałem maski, który ma zostać wyświetlony.

Aby ukryć kanał maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Wyłącz ikonę oka związaną z kanałem maski, który ma zostać ukryty.

W programie Corel PHOTO-PAINT kanał zostaje ukryty przed wyświetlaniem, ale nie zostaje usunięty.

 Uwaga

•	Kanał maski, który jest aktywny i podlega edycji, nie może zostać ukryty. Najpierw należy wybrać do edycji i uaktywnić inny kanał, a następnie ukryć wybrany kanał. Aktywne kanały są wyróżnione w oknie Kanały czerwonym konturem.

 Tematy pokrewne


Uaktualnianie kanału maski

Wszystkie właściwości edycyjne stosowane do masek podczas pracy w trybie malowania maski mogą zostać zastosowane również do kanałów maski. Jeżeli kanał maski został zmieniony, można go aktualizować w oknie dokowanym Kanały.

Aby uaktualnić kanał maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	W oknie Kanały kliknij kanał maski.

Kanał maski zostanie wyświetlony w oknie obrazka i będzie go można edytować.

3.	Edytuj kanał za pomocą dowolnych narzędzi i poleceń.

Miniatura kanału zostanie automatycznie zaktualizowana w oknie Kanały.

 Tematy pokrewne


Łączenie masek z kanałami masek

Bieżącą maskę można połączyć z kanałem maski w celu powiększenia zaznaczonego na obrazku obszaru. Obszar, który jest powiększany, zdefiniowany jest przez wartości kanału maski w skali szarości (z zakresu od 0 do 255, od czerni do bieli).

Aby połączyć maski z kanałami maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Kliknij kanał maski, do którego chcesz dodać maskę.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

4.	Zaznacz obszar na kanale maski.

5.	Naciśnij umieszczony w oknie dokowanym Kanały przycisk "Zapisz jako bieżący kanał".

 Tematy pokrewne


Ponowne stosowanie maski zapisanej w kanale

Aby skorzystać z maski, która została zapisana w kanale maski, należy ją ponownie zastosować do aktywnego obrazka.

Aby ponownie zastosować maskę, która została zapisana w kanale:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	W oknie Kanały zaznacz kanał maski.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk trybu normalnego, aby zastąpić bieżące zaznaczenie maską z zaznaczonego kanału maski.

•	Naciśnij przycisk trybu dodawania, aby dodać zaznaczenie zdefiniowane w kanale maski do bieżącego zaznaczenia.

•	Naciśnij przycisk trybu odejmowania, aby z bieżącego zaznaczenia usunąć zaznaczenie zdefiniowane w kanale maski.

•	Naciśnij przycisk trybu XOR, aby dodać zaznaczenie zdefiniowane w kanale maski do bieżącego zaznaczenia; nakładające się zaznaczenia będą maskowane.

4.	Naciśnij przycisk "Przekształć kanał w maskę".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie i otwieranie kanału maski

Jeżeli kanał maski zawiera informacje o masce, które mają być wykorzystane na innym obrazku lub podczas kolejnej sesji programu Corel PHOTO-PAINT, należy go zapisać na dysku. Należy to również uczynić, gdy wiadomo, że format, w którym zapisany zostanie obrazek, nie obsługuje informacji o masce.

Aby zapisać kanał maski na dysku:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Zaznacz kanał maski, który ma zostać zapisany.

3.	Naciśnij przycisk [image] umieszczony na górze karty "Kanały" i wybierz polecenie Zapisz jako.

4.	W oknie Zapisz kanał alfa na dysku wybierz typ pliku z listy "Zapisz jako typ".

5.	Z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym ma zostać zapisany kanał maski.

6.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać kanał maski.

7.	W polu "Nazwa pliku" wpisz odpowiednią nazwę.

8.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby otworzyć zapisany na dysku kanał maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Naciśnij przycisk [image] umieszczony na górze karty "Kanały" i wybierz polecenie Otwórz, aby otworzyć okno Załaduj kanał alfa z dysku.

3.	Z listy "Pliki typu" wybierz odpowiedni typ.

4.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest kanał maski.

5.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest kanał maski.

6.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku, aby go otworzyć.

Miniatura reprezentująca kanał zostanie wyświetlona na liście "Kanały".

 Uwaga

•	Jeżeli ładowana jest maska, która została utworzona na innym obrazku o innych wymiarach, jest ona automatycznie rozciągana lub kompresowana, tak aby pokrywała cały aktywny obrazek. W takim przypadku proporcje maski mogą ulec zmianie.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie i usuwanie kanałów maski

Jeżeli do złożonego obrazka mają zostać zastosowane różne efekty edycyjne, może okazać się koniecznym utworzenie kilku kanałów maski. Domyślnie kanały te są wyświetlane w kolejności ich utworzenia, jednak porządek ten można zmienić, przeciągając kanały w nowe miejsce listy "Kanały".

Jeżeli dla jednego obrazka zdefiniowanych jest wiele kanałów maski, nie wykorzystywane kanały można zapisać na dysku, a następnie usunąć z listy kanałów w celu polepszenia wydajności systemu oraz ułatwienia zarządzania listą kanałów masek. Jeżeli maska będzie później potrzebna, można ją zawsze załadować z dysku.

Aby przesunąć kanały maski:

•	Przeciągnij kanał maski na nowe miejsce w oknie dokowanym Kanały.

Aby usunąć kanały maski:

1.	Kliknij kartę "Kanały", aby otworzyć okno Kanały.

2.	Z listy "Kanały" wybierz kanał maski, który chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń bieżący kanał" umieszczony na dole okna dokowanego Kanały.

 Tematy pokrewne


Tworzenie i edycja filmów


Przegląd: Tworzenie i edycja filmów
Tworzenie i edycja filmów

Korzystając ze znajdujących się w programie Corel PHOTO-PAINT elementów sterujących przeznaczonych do animacji, można tworzyć filmy, będące np. własnymi wygaszaczami ekranu lub kolorowym i ruchomym dodatkiem do stron internetowych. Tworzenie i edycja filmów przebiega w taki sam sposób, jak dla zwykłych obrazków.

Film jest to seria obrazków zwanych klatkami. Zmieniające się z klatki na klatkę obiekty i tło sprawiają wrażenie ruchu. W programie Corel PHOTO-PAINT zawarte są elementy sterujące, dające duże możliwości operowania na pojedynczych klatkach filmu. Istnieje między innymi możliwość wstawiania nowych klatek, tworzenia duplikatów istniejących klatek oraz wstawiania klatek pochodzących z innego filmu.

 Więcej informacji na ten temat


Tworzenie, otwieranie i zapisywanie filmów


Przegląd: Tworzenie, otwieranie i zapisywanie filmów
Tworzenie, otwieranie i zapisywanie filmów

Aby utworzyć film, należy wybrać tryb kolorów, rozmiar i rozdzielczość obrazka oraz kolor papieru stanowiący tło. Szczególnie ważny jest tryb kolorów i rozdzielczość, ponieważ mają one wpływ zarówno na rozmiar jak i jakość filmu. Jeżeli film jest szczególnie duży, można pracować nad jego fragmentami. Zmniejsza to ilość przetwarzanych jednocześnie przez komputer danych. Ponieważ tak naprawdę pracuje się z pikselami, a nie z prawdziwym filmem, w dowolnym momencie można dobrać kolor, rozdzielczość, liczbę klatek oraz ich rozmiar.

Kiedy film jest zapisywany, obiekty z jednej klatki są automatycznie zapisywane we wszystkich pozostałych klatkach [image] nie można już ich modyfikować. Warto o tym pamiętać, jeśli tworzone jest tło lub dodawane są obiekty, które pozostają na filmie nieruchome. Aby obiekt był wyświetlany tylko na jednej klatce, należy z menu Obiekt wybrać polecenie Połącz, a następnie zapisać film. Spowoduje to scalenie obiektu z tłem bieżącej klatki.

 Uwagi

•	Rozdzielczość filmu nie powinna przekraczać 96 dpi, co jest maksymalną rozdzielczością, którą można otrzymać na kolorowym monitorze. Wyższe wartości dpi powodują zmniejszenie prędkości odtwarzania filmu.

•	Szybkość odtwarzania klatek zależy od rozmiaru klatki: im jest on mniejszy, tym film będzie odtwarzany szybciej. Aby zmienić rozmiar klatki, należy z menu Obrazek wybrać polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość i w oknie dialogowym dobrać odpowiednie wartości.

 Tematy pokrewne


Tworzenie filmu

Utworzenie filmu w programie Corel PHOTO-PAINT 8 jest tak proste, jak utworzenie nowego obrazka. Wykorzystywane jest w tym celu to samo okno dialogowe Utwórz nowy obrazek.

Aby utworzyć film:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy.

2.	W oknie dialogowym Utwórz nowy obrazek wybierz odpowiedni tryb koloru z listy "Tryb kolorów".

3.	Wybierz kolor papieru, wykonując jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk selektora "Kolor papieru" i wybierz kolor.

•	Naciśnij przycisk "Inny", umieszczony na dole selektora kolorów, aby wyświetlonych zostało więcej kolorów.

4.	Z listy "Rozmiar" wybierz rozmiar klatki lub wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

Jeśli chcesz użyć innej jednostki miary, wybierz ją z listy "Jednostki".

5.	W polu "Rozdzielczość" wpisz wartości rozdzielczości.

Nie należy przekraczać wartości 96 dpi.

6.	Zaznacz pole wyboru "Utwórz film".

7.	Wpisz wartość w polu "Liczba klatek".

Wartość ta oznacza liczbę klatek tworzonego filmu.

 Uwaga

•	W trakcie tworzenia filmu czynności edycyjne są często wielokrotnie powtarzane. Aby ułatwić sobie pracę, można tego typu czynności nagrywać i powtarzać dla wielu klatek za pomocą "magnetofonowych" elementów sterujących dostępnych w oknie dokowanym Rejestrator. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji "Tworzenie nagrań i skryptów".

 Wskazówka

•	Jeżeli tworzony film ma być umieszczony na stronie internetowej, należy wybrać tryb kolorów z paletą.

 Tematy pokrewne


Otwieranie filmu

Filmy można otwierać w całości lub częściowo. Aby wyświetlana była pierwsza klatka filmu, należy zaznaczyć pole wyboru "Podgląd".

Aby otworzyć film:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie dialogowym Otwórz obrazek z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest film.

3.	Z listy "Pliki typu" wybierz odpowiedni typ pliku filmu.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest film.

5.	Kliknij nazwę pliku.

6.	Aby otworzyć wszystkie klatki filmu, z listy sposobu wyświetlania wybierz pozycję "Cały obrazek".

7.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

 Uwaga

•	Kliknięcie nazwy pliku po wybraniu opcji "Cały obrazek" spowoduje tylko częściowe załadowanie obrazka.

Aby otworzyć fragment filmu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie dialogowym Otwórz obrazek z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest film.

3.	Z listy "Pliki typu" wybierz odpowiedni typ pliku filmu.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest film.

5.	Kliknij nazwę pliku.

6.	Aby otworzyć tylko część klatek filmu, z listy rodzaju wyświetlania wybierz pozycję "Załaduj częściowo".

7.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

8.	W polach "Od" i "Do" okna dialogowego Częściowe ładowanie filmu podaj zakres klatek, które chcesz otworzyć.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie filmu

Film można zapisać przed lub po dodaniu do niego tła i obiektów. Zanim te elementy zostaną dodane, każda klatka filmu jest wyświetlana jako oddzielna pusta strona.

Aby zapisać film:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz.

2.	W oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysku wpisz ścieżkę i nazwę pliku.

3.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz pozycję "Video For Windows (.AVI)".

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

5.	Naciśnij przycisk "OK", aby scalić wszystkie obiekty z tłem.

 Uwagi

•	Więcej informacji na temat zapisywania filmów jako plików .GIF można znaleźć w sekcji "Zapisywanie obrazka w formacie .GIF".

•	Jeżeli tworzony film przeznaczony jest do prezentacji w sieci WWW, należy go zapisać w pliku "Graphics Interchange Format (.GIF)".

 Tematy pokrewne


Tworzenie tła


Przegląd: Tworzenie tła
Tworzenie tła

Filmy składają się z tła i co najmniej jednego obiektu na pierwszym planie. Na utworzonym obrazku kolor wybrany jako kolor papieru jest prostym tłem, które następnie jest często zastępowane innym, bardziej złożonym.

Więcej informacji można znaleźć w sekcji "Tworzenie i kopiowanie obiektów".

 Tematy pokrewne


Tworzenie tła od podstaw

Tło można utworzyć od podstaw bezpośrednio na klatce filmu.

Więcej informacji można znaleźć w sekcji "Tworzenie i kopiowanie obiektów".

Aby utworzyć tło od podstaw:

1.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie Nowy obiekt.

2.	Uaktywnij jedno z narzędzi dostępnych w przyborniku:

•	narzędzie "Kształt",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków".

3.	Określ właściwości narzędzia na pasku właściwości.

4.	Utwórz obiekt w oknie klatki.

5.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz.

6.	W oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysku wpisz położenie, nazwę i typ pliku zapisywanego filmu.

7.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

8.	Naciśnij przycisk "OK", aby scalić wszystkie obiekty z tłem.

Obiekt stanie się częścią tła obrazka na wszystkich klatkach filmu i nie będzie już mógł być modyfikowany.

9.	Powtarzaj czynności od 1 do 8, aby dodać kolejne obiekty.

 Tematy pokrewne


Tworzenie tła za pomocą istniejącego obrazka

Stosowanie istniejącego obrazka jako tła jest dobrym sposobem zaoszczędzenia czasu przy tworzeniu filmu. Aby w filmie wykorzystać złożone tło, należy je utworzyć jako oddzielny obrazek.

Aby utworzyć tło, wykorzystując istniejący obrazek:

1.	Otwórz obrazek.

2.	Z menu Film wybierz polecenie Utwórz z dokumentu.

Obrazek zostanie przekształcony w pojedynczą klatkę.

3.	Z menu Film wybierz polecenie Wstaw klatkę.

4.	W polu "Wstaw klatki" wpisz liczbę klatek, które mają być zawarte w filmie.

5.	Zaznacz opcję "Po klatce".

6.	Zaznacz opcję "Kopiuj bieżącą klatkę".

7.	Naciśnij przycisk "OK".

 Tematy pokrewne


Tworzenie tła z wykorzystaniem istniejącego obiektu

Jeżeli tło tworzone jest z wykorzystaniem obiektu, musi on mieć taką samą rozdzielczość oraz ten sam tryb kolorów, co tworzony film. Właściwości obiektu można sprawdzić, naciskając na pasku właściwości przycisk "Informacje o obrazku". Ze względów bezpieczeństwa przed wklejeniem obiektu do filmu dobrze jest go zapisać w osobnym pliku. Po utworzeniu tła można także wybrać i zapisać dowolną klatkę przed dodaniem do niej obiektów.

Więcej informacji można znaleźć w sekcji "Zapisywanie i zamykanie obrazków" oraz w sekcji "Tworzenie i kopiowanie obiektów".

Aby utworzyć tło:

1.	Zaznacz obiekt.

2.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować obiekt do schowka.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby przenieść obiekt z pliku źródłowego do schowka.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej, a następnie Jako nowy obiekt.

Obiekt zostanie umieszczony w tym samym miejscu na wszystkich klatkach filmu.

4.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz.

5.	W oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysku wpisz ścieżkę, nazwę i typ pliku zapisywanego filmu.

6.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Wyświetlony zostanie komunikat informujący, że obiekty zostaną scalone z tłem.

7.	Naciśnij przycisk "OK", aby scalić obiekty z tłem.

Obiekt stanie się częścią tła obrazka na wszystkich klatkach filmu i nie będzie już mógł być modyfikowany jako oddzielny obiekt.

 Tematy pokrewne


Tworzenie elementów ruchomych


Przegląd: Tworzenie elementów ruchomych
Tworzenie elementów ruchomych

Każdy element, który ma się poruszać na filmie, musi najpierw zostać utworzony jako obiekt. Obiekty można tworzyć bezpośrednio w klatce lub je skopiować do klatki z innego obrazka, klatki lub pliku. Aby utworzyć wrażenie ruchu w filmie, wystarczy na kolejnych klatkach przesuwać obiekt na niewielką odległość.

Po utworzeniu lub dodaniu obiektu jest on wyświetlany na każdej klatce. Połączony obiekt staje się stałą częścią tylko jednej klatki i przestaje być dostępny jako obiekt. Aby uniknąć ciągłego tworzenia obiektu od nowa, należy skopiować obiekt do schowka, wkleić go do następnej klatki, zmienić jego położenie, scalić z tłem tej klatki, a następnie powtórzyć czynności.

 Uwaga

•	Scalony obiekt staje się częścią tła i nie może już być modyfikowany oddzielnie.

 Tematy pokrewne


Tworzenie i zapisywanie obiektu, który ma być wykorzystany w filmie

Należy pamiętać o skopiowaniu i zapisaniu tworzonego obiektu w osobnym pliku, aby można było później z niego jeszcze skorzystać. Jeżeli obiekt zapisywany jest wraz z plikiem filmu, zostanie on scalony z tłem każdej klatki filmu.

Więcej informacji można znaleźć w sekcji "Tworzenie i kopiowanie obiektów".

Aby utworzyć i zapisać obiekt, który ma być wykorzystany w filmie:

1.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowy obiekt.

2.	Uaktywnij jedno z narzędzi dostępnych w przyborniku:

•	narzędzie "Kształt",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków".

3.	Utwórz obiekt w oknie klatki.

4.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska/Obiekt (narzędzia)", uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów" i zaznacz obiekt.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

Zaznaczony obiekt zostanie skopiowany do schowka.

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej, a następnie polecenie Jako nowy dokument.

•	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy ze schowka.

Nowy obiekt zostanie skopiowany do własnego dokumentu.

7.	Zapisz dokument.

 Tematy pokrewne


Wykorzystywanie w filmie istniejącego obiektu

W filmie można wykorzystywać obiekty skopiowane z innych obrazków i źródeł, dzięki czemu nie jest się ograniczonym tylko do tworzenia nowych obiektów od podstaw. Po utworzeniu obrazka stanowiącego tło można następnie dodać dowolną liczbę ruchomych obiektów. Jednak położenie każdego z obiektów musi być ustalane oddzielnie na każdej klatce. Jeżeli obiekt jest zmieniany, lub jeżeli tworzony jest nowy obiekt, należy go zapisać w osobnym pliku, aby można się było ponownie do niego odwołać.

Aby wykorzystać w filmie istniejący obiekt:

1.	Zaznacz obiekt.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska/Obiekt (narzędzia)", uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów" i zaznacz obiekt.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować obiekt do schowka.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby przenieść obiekt z pliku źródłowego do schowka.

4.	Otwórz plik filmu, z menu Edycja wybierz polecenie Wklej, a następnie Jako nowy obiekt.

Obiekt zostanie umieszczony w tym samym miejscu na wszystkich klatkach filmu.

4.	Umieść obiekt w odpowiednim miejscu na klatce filmu.

5.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie Obiekty z tłem.

Obiekt zostanie scalony z tłem tylko aktywnej klatki filmu i nie można go już będzie modyfikować jako oddzielnego obiektu.

 Tematy pokrewne


Scalanie i przesuwanie obiektu

Aby utworzyć wrażenie poruszania się obiektu na filmie, wystarczy na kolejnych klatkach zmieniać jego położenie o niewielką odległość [image] im obiekt na każdej klatce zostanie mniej poruszony, tym cały ruch będzie wyglądał bardziej płynnie. W programie Corel PHOTO-PAINT 8 proces ten jest jeszcze bardziej prosty, dzięki możliwości korzystania z okna dialogowego Nakładanie klatek. Umożliwia ono wyświetlenie poprzedniej lub następnej klatki, dzięki czemu widać poprzednie położenie obiektu.

Aby scalić i przesunąć obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska/Obiekt (narzędzia)", uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów" i zaznacz obiekt.

2.	Wytnij lub skopiuj obiekt do schowka.

3.	Umieść obiekt w pierwszej klatce sekwencji, a następnie z menu Obiekt wybierz kolejno polecenia Połącz i Obiekty z tłem.

Obiekt zostanie połączony z tłem i przestanie być widoczny w oknie klatki. Jest on jednak zapisany w schowku i może zostać ponownie wykorzystany przez wybranie z menu Edycja kolejno poleceń Wklej i Jako nowy obiekt.

4.	Kliknij drugą klatkę sekwencji.

5.	Z menu Film, wybierz polecenie Nakładanie klatek.

Otwarte zostanie okno dialogowe Nakładanie klatek i wyświetlona zostanie półprzezroczysta reprezentacja obiektu scalonego w pierwszej klatce. Aby zmniejszyć przezroczystość poprzednio scalonego obiektu, należy przesunąć suwak "Nakładka" w lewo.

6.	Umieść wskaźnik w oknie klatki i z menu Edycja wybierz kolejno polecenia Wklej i Jako nowy obiekt.

Obiekt będzie widoczny w oknie razem z markizą obiektu.

7.	Uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów" i przesuń obiekt, uwzględniając położenie poprzedniego scalonego obiektu (wyświetlonego jako półprzezroczysty).

8.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie Obiekty z tłem.

9.	Powtarzaj czynności od 4 do 8 dla każdej klatki filmu.

 Uwaga

•	Korzystając z okna Nakładanie klatek, można zobaczyć położenie obiektu w następnej klatce, co jest bardzo przydatne przy wstawianiu nowej klatki do serii klatek, na których obiekt się porusza.

 Tematy pokrewne


Reorganizacja i edycja klatek


Przegląd: Reorganizacja i edycja klatek
Reorganizacja i edycja klatek

Polecenia menu Film udostępniają wiele sposobów reorganizacji i edycji filmu. Istnieje także możliwość wstawiania nowych klatek i plików (obrazków i filmów), duplikowania, usuwania i zmiany kolejności klatek. Można także kontrolować częstość klatek i czas wyświetlania klatek na ekranie.

 Tematy pokrewne


Wstawianie klatek do filmu

Do filmu można wstawić do 100 nowych klatek.

Aby dodać nowe klatki do filmu:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Wstaw klatkę.

2.	W oknie dialogowym Wstaw klatki, w polu "Wstaw" wpisz liczbę klatek, które mają zostać dodane.

3.	W polu "Klatka" wpisz numer klatki, przed lub za którą mają zostać umieszczone nowe klatki.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Zaznacz opcję "Przed klatką", aby nowe klatki zostały umieszczone przed klatką o numerze określonym w polu "Klatka".

•	Zaznacz opcję "Po klatce", aby nowe klatki zostały umieszczone po klatce o numerze określonym w polu "Klatka".

5.	Zaznacz opcję "Użyj koloru papieru", aby dodać klatki w kolorze papieru.

 Uwaga

•	Jeżeli zaznaczona zostanie opcja "Kopiuj bieżącą klatkę", zamiast klatek w kolorze papieru wstawiona zostanie bieżąca klatka.

 Wskazówka

•	Dodawanie klatek do filmu może być techniką zmniejszania szybkości poruszania się obiektu pomiędzy klatkami. Jeżeli obiekt na każdej klatce przesuwany jest np. o 10 pikseli, wstawienie nowej klatki, na której jest on przesunięty tylko o 5 pikseli, spowoduje w tym fragmencie filmu zmniejszenie prędkości ruchu obiektu.

 Tematy pokrewne


Wstawianie plików do filmu

Za pomocą polecenia Wstaw z pliku można wstawić jeden lub kilka istniejących plików filmów [image] nawet jeśli oba źródła mają zupełnie inne proporcje, tryb kolorów lub rozdzielczość.

Aby dodać klatki z innego filmu:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Wstaw z pliku.

2.	W oknie dialogowym Wstaw film z dysku z listy opisującej sposób ładowania wybierz pozycję "Cały obrazek".

3.	Dwukrotnie kliknij film lub obrazek, który ma zostać wstawiony.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Zaznacz opcję "Przed klatką", aby klatki zostały umieszczone przed klatką o numerze określonym w polu "Klatka".

•	Zaznacz opcję "Po klatce", aby klatki zostały umieszczone po klatce o numerze określonym w polu "Klatka".

5.	Wpisz numer klatki, w której ma zostać umieszczony nowy plik.

 Tematy pokrewne


Duplikowanie klatki

Klatki mogą być duplikowane do 100 razy i umieszczane w dowolnym miejscu filmu. Operacja ta jest często stosowana w celu zwiększenia długości filmu.

Aby zduplikować klatkę:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Wstaw klatkę.

2.	W oknie dialogowym Wstaw klatkę w polu "Wstaw" wpisz liczbę klatek, które mają zostać wstawione.

3.	W polu "Klatka" wpisz numer klatki, przed lub za którą mają zostać umieszczone nowe klatki.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Zaznacz opcję "Przed klatką", aby nowe klatki zostały umieszczone przed klatką o numerze określonym w polu "Klatka".

•	Zaznacz opcję "Po klatce", aby nowe klatki zostały umieszczone po klatce o numerze określonym w polu "Klatka".

6.	Zaznacz opcję "Kopiuj bieżącą klatkę".

 Uwaga

•	Jeżeli zaznaczona zostanie opcja "Użyj koloru papieru", zamiast bieżącej klatki wstawiona zostanie klatka w kolorze papieru.

 Tematy pokrewne


Usuwanie klatek z filmu

Korzystając z okna Usuń klatki, można jednorazowo usunąć jedną lub więcej klatek.

Aby usunąć klatki z filmu:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Usuń klatkę.

2.	W oknie dialogowym Usuń klatki, w polu "Od klatki" wpisz numer pierwszej usuwanej klatki.

3.	W polu "Do klatki" wpisz numer ostatniej usuwanej klatki.

W programie Corel PHOTO-PAINT usunięte zostaną z filmu klatki z podanego zakresu, włączając klatki o podanych numerach.

 Uwaga

•	Aby usunąć pojedynczą klatkę, należy wpisać jej numer w obu polach: "Od klatki" i "Do klatki".

 Tematy pokrewne


Zamiana kolejności klatek filmu

Po dodaniu klatek z innych filmów można zmieniać ich kolejność, dowolnie modyfikując tworzoną scenę. Kolejność klatek można zmieniać także po to, aby zmienić sposób poruszania się obiektu. Na przykład film, na którym ryba przepływa z jednej strony klatki na drugą, można zmienić w ten sposób, że zacznie ona płynąć od środka klatki, a następnie zatoczy koło i wróci do punktu wyjścia.

Aby zmienić kolejność klatek w filmie:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Przenieś klatkę.

2.	W oknie dialogowym Przenieś klatki, w polu "Przenieś klatkę" wpisz numer pierwszej z przenoszonych klatek.

3.	W polu "Do klatki" wpisz numer ostatniej z przenoszonych klatek.

4.	W polu "Klatka" wpisz numer klatki, obok której mają zostać umieszczone przenoszone klatki.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Zaznacz opcję "Przed klatką", aby klatki zostały umieszczone przed klatką o numerze określonym w polu "Klatka".

•	Zaznacz opcję "Po klatce", aby klatki zostały umieszczone po klatce o numerze określonym w polu "Klatka".

 Tematy pokrewne


Zmiana częstości klatek

Częstość klatek określa czas wyświetlania każdej z klatek na ekranie. Program Corel PHOTO-PAINT 8 umożliwia przypisanie czasu wyświetlania każdej klatce filmu z osobna lub wszystkim jednocześnie. Jest to doskonała metoda zwiększania lub zmniejszania prędkości poruszania się obiektów, alternatywna do metody wykorzystującej wielokrotne skopiowanie tej samej klatki. Aby sprawdzić wpływ zmiany częstości klatek na cały film, należy nacisnąć przycisk "Odtwórz film" umieszczony w oknie Częstość klatek.

Aby zmienić opóźnienie pojedynczej klatki:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Częstość klatek.

2.	W oknie dialogowym Częstość klatek zaznacz klatkę, która ma zostać zmieniona.

3.	W polu "Opóźnienie klatki" wpisz odpowiednią wartość (w milisekundach).

Aby zmienić opóźnienie całego filmu:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Częstość klatek.

2.	W oknie dialogowym Częstość klatek wybierz opcję "Zaznacz wszystko".

3.	W polu "Opóźnienie klatki" wpisz odpowiednią wartość (w milisekundach).

 Tematy pokrewne


Odtwarzanie filmów


Przegląd: Odtwarzanie filmów
Odtwarzanie filmów

Filmy mogą być odtwarzane od początku do końca, we fragmentach lub odtwarzane mogą być tylko pojedyncze klatki. Elementy sterujące menu umożliwiają także poruszanie się do przodu lub do tyłu, przewijanie do początku lub końca lub przeskakiwanie do dowolnej klatki filmu.

 Tematy pokrewne


Sterowanie odtwarzaniem filmu

Film jest odtwarzany bez przerwy, aż do chwili jego zatrzymania. W czasie odtwarzania filmu wskaźnik postępu, znajdujący się na dole z prawej strony okna klatki, pokazuje procent odtworzonego do danej chwili filmu. Przed zmianą opcji wyświetlania należy zatrzymać odtwarzany film.

Aby odtworzyć film:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Odtwórz film.

Aby zatrzymać film:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Zatrzymaj film.

Na dole klatki wyświetlony jest jej numer.

Aby przewinąć film do początku:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Przewiń do początku.

Aby szybko przewinąć film do końca:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Przewiń do końca.

Aby przenieść się do konkretnej klatki:

1.	Z menu Film wybierz polecenie Przejdź do klatki.

2.	W polu "Klatka" okna dialogowego Przejdź do wpisz numer klatki.

Film zostanie przewinięty do wskazanej klatki. Na dole klatki wyświetlony jest jej numer.

Aby przewinąć film o jedną klatkę do przodu:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Przejdź do następnej klatki.

Aby przewinąć film o jedną klatkę do tyłu:

•	Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie Przejdź do poprzedniej klatki.

 Wskazówka

•	Jeżeli okno klatki jest powiększone, film jest odtwarzany wolniej. Aby zwiększyć prędkość odtwarzania, należy zmniejszyć rozmiar okna.

 Tematy pokrewne


Sprawdzanie czasu trwania filmu

W programie Corel PHOTO-PAINT można odtwarzać pliki z animacjami w różnych formatach, takich jak .AVI, Graphics Interchange Format (.GIF), .MPG oraz .MOV. Można również wyświetlić czas trwania filmu odtwarzanego w jego właściwym formacie (tj. w systemie, który został zaprojektowany do odtwarzania plików danego typu). Nie można jednak wyświetlić rzeczywistego czasu odtwarzania pliku, ponieważ zależy on od dostępnej w danym momencie pamięci komputera.

Aby sprawdzić czas trwania filmu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie dialogowym Otwórz obrazek kliknij nazwę pliku prawym przyciskiem myszy.

3.	Wybierz polecenie Właściwości.

4.	W oknie Właściwości kliknij kartę "Szczegóły".

Czas odtwarzania filmu wyświetlony jest pod nagłówkiem "Długość nośnika".

 Tematy pokrewne


Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków


Przegląd: Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków
Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

Program Corel PHOTO-PAINT oferuje szeroki zakres narzędzi do malowania, wypełniania i edycji [image] nazywanych narzędziami pędzla [image] które dają duże możliwości. Dostępne są takie narzędzia, jak: "Malowanie", "Klonowanie", "Rozpylacz obrazków", "Efekty", "Cofanie", "Gumka", "Kadrowanie", "Pędzel maski" i "Przezroczystość obiektów". Narzędzia pędzla stosuje się w podobny sposób [image] wybiera się końcówkę, kolor i punkt, a następnie klika i przeciąga wskaźnik myszy. Tylko cel i funkcje są inne. Dodatkowo program Corel PHOTO-PAINT 8 ma kilka nowych narzędzi pędzla, które znacząco rozszerzają możliwości funkcji już istniejących.

Sekcja ta przeznaczona jest dla użytkowników, którzy rozpoczynają tworzenie własnych map bitowych. Omawiane są w niej nowe funkcje programu oraz podstawy wiedzy o możliwościach zmian różnych opcji. Przedstawia ona także sposoby dopracowania końcowego dzieła. Można tu również znaleźć informacje o różnych metodach wybierania i ustawiania parametrów wypełnień używanych w obrazkach.

 Więcej informacji na ten temat


Korzystanie z pędzli


Przegląd: Korzystanie z pędzli
Korzystanie z pędzli

Roleta Ustawienia narzędzia służy do wybierania pędzla, dostosowania jego ustawień, zastosowania innego trybu malowania i wykonywania wielu innych czynności. Oto krótki przegląd możliwości każdej z kart rolety:

•	"Typ pędzla" (karta 1). Ta karta jest paletą wszystkich dostępnych końcówek i elementów sterujących ułatwiających zmianę parametrów pędzla. Na niej można wybrać wielkość, kształt, spłaszczenie, przezroczystość, kąt i krawędź końcówki lub utworzyć nową końcówkę z maski.

•	"Tekstura pędzla" (karta 2). Ta karta umożliwia określenie tekstury pędzla i współczynnika utraty koloru dla akwareli. Wybrana tekstura może być zastosowana dla pociągnięcia, krawędzi pociągnięcia lub do obu tych opcji w różnych ilościach.

•	"Atrybuty dotknięć" (karta 3). Ta karta daje możliwości wszechstronnego ustawienia opcji dotknięć imitujących różne style artystyczne. Ustawienia te pozwalają wybrać jedno z wielu dotknięć dla pociągnięć pędzla, opcję układu pociągnięć i sposobu nakładania kolorów w różnych stadiach tworzenia pociągnięcia pędzla. Przy korzystaniu z narzędzi "Efekty" i "Klonowanie" karta ta zawiera opcje, które pozwalają określać sposób pociągnięcia pędzla, gładkość, wygładzanie, współczynnik zanikania i inne.

•	"Atrybuty pociągnięć" (karta 4). Ta karta dostępna jest tylko w przypadku narzędzi "Malowanie" i "Rozpylacz obrazków". Zawiera ona opcje, które pozwalają określać sposób pociągnięcia pędzla, gładkość, wygładzanie, współczynnik zanikania i wariację kolorów.

•	"Zawijasy" (karta 5). Ta karta dostępna jest tylko w przypadku narzędzi "Malowanie" i "Rozpylacz obrazków". Jest ona przeznaczona dla zawijasów. Za pomocą dynamicznych elementów sterujących rolety można utworzyć własne zawijasy, korzystając z jednego z macierzystych ustawień wstępnych programu.

 Tematy pokrewne


Wybieranie i dostosowywanie końcówek

Aby wybrać i dostosować końcówkę pędzla, należy skorzystać z elementów sterujących karty "Typ pędzla".

Aby wybrać końcówkę pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Wybierz gotową końcówkę z selektora końcówek.

Aby dostosować końcówkę pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Aby zmienić rozmiar końcówki, wpisz odpowiednią wartość w polu "Rozmiar". Rozmiar końcówki jest mierzony w pikselach.

•	Aby zmienić przezroczystość farby, w polu "Przezroczystość" wpisz wartość z przedziału od 0 do 99.

•	Aby obrócić końcówkę (co daje efekt kaligraficzny), w polu "Obrót" wpisz wartość z przedziału od 0 do 360.

•	Aby zmienić kształt końcówki, w polu "Spłaszczenie" wpisz wartość z przedziału od 0 do 99.

•	Aby farba zanikała na krawędziach końcówki, w polu "Miękka krawędź" wpisz wartość z przedziału od 0 do 100. Opcji tej nie można określić dla końcówek niestandardowych.

Aby utworzyć nową końcówkę z maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i wybierz narzędzie maski.

2.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

3.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

4.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie polecenie Ustawienia narzędzia.

5.	Kliknij strzałkę menu wysuwanego znajdująca się obok ikon kształtu końcówek.

6.	Wybierz polecenie Utwórz z zawartości maski.

7.	W oknie dialogowym Utwórz pędzel niestandardowy wpisz dowolną wartość w polu "Rozmiar końcówki".

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie tekstury pędzla i współczynnika utraty koloru

Aby dopasować teksturę pędzla i współczynnika utraty koloru, należy użyć elementów sterujących dostępnych na karcie "Tekstura pędzla".

Aby ustawić teksturę pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Tekstura pędzla".

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W polu "Tekstura pędzla" wpisz dowolną wartość.

•	Aby zmienić ilość tekstury stosowanej na krawędzi pociągnięcia pędzla, wpisz dowolną wartość w polu "Tekstura krawędzi".

Aby załadować nową teksturę pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Tekstura pędzla".

4.	Kliknij strzałkę obok ikony tekstury.

5.	Wybierz polecenie Załaduj teksturę.

6.	W oknie dialogowym Załaduj teksturę wybierz teksturę, którą chcesz załadować, a następnie naciśnij przycisk "Otwórz".

Aby zmienić współczynnik utraty koloru pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Tekstura pędzla".

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wpisz dowolną wartość w polu "Utrata koloru".

•	Wpisz dowolną wartość w polu "Podtrzymanie koloru".

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie odstępów między dotknięciami, współczynnika zanikania koloru i wariacji kolorów

Aby dopasować odstępy między dotknięciami, współczynnik zanikania koloru i wariację kolorów dla pociągnięcia, należy użyć elementów sterujących karty "Atrybuty dotknięć".

Aby zmienić liczbę i odstępy między dotknięciami dla pociągnięcia pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć".

4.	W polach "Liczba dotknięć", "Odstępy" i "Rozrzut" wpisz nowe wartości.

Drugie z tych pól określa odstępy między dotknięciami, a trzecie [image] szerokość pociągnięcia.

 Uwaga

•	Dla niektórych rozmiarów końcówek duża liczba dotknięć przy małych odstępach i przy małym rozrzucie może osłabić działanie pędzla.

Aby zmienić współczynnik zanikania koloru pędzla:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Atrybuty pociągnięć".

4.	Wpisz odpowiednią wartość w polu "Zanikanie".

Im większa wartość, tym zanikanie koloru będzie postępowało szybciej.

Aby dopasować wariację kolorów dla pociągnięcia:

1.	Uaktywnij dowolne narzędzie pędzla.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć".

4.	Zmień położenie suwaków "Barwa", "Nasycenie" i "Jasność". Większe wartości powodują większe zróżnicowanie.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie pędzli niestandardowych

Po określeniu ustawień pędzla za pomocą dowolnych opcji rolety Ustawienia narzędzia pędzel można zapisać do późniejszego wykorzystania.

Aby zapisać pędzel niestandardowy:

1.	W rolecie Ustawienia narzędzia naciśnij przycisk "Zapisz pędzel".

2.	W polu "Zapisz nowy typ pędzla jako" wpisz nazwę pędzla.

 Uwaga

•	Pędzle mogą zostać zapisane tylko za pomocą narzędzi "Malowanie", "Klonowanie" i "Efekty".

 Tematy pokrewne


Nieograniczone możliwości artystyczne


Przegląd: Nieograniczone możliwości artystyczne
Nieograniczone możliwości artystyczne

Program CorelPHOTO-PAINT oferuje bogactwo narzędzi pomocnych przy tworzeniu oryginalnych dzieł zapisywanych w postaci map bitowych. Można tu posługiwać się narzędziami "Malowanie" i "Efekty" i tworzyć oraz zmieniać dzieła za pomocą wirtualnych wersji tradycyjnych materiałów malarskich albo używać narzędzi "Rozpylacz obrazków" i "Klonowanie", aby "malować" za pomocą gotowych obrazków.

Zawijasy

Za pomocą narzędzi "Malowanie" i "Rozpylacz obrazków" można również utworzyć zawijasy, które dają możliwość uzyskania niesamowitych skrętów, wzorów soczewkowych, okręgów oraz innych efektów. W programie Corel PHOTO-PAINT zawartych jest kilka gotowych zawijasów, inne można utworzyć i zapisać samodzielnie.

Roleta Symetria pędzla

W programie Corel PHOTO-PAINT można również malować symetrycznie. W tym celu dodana została dodatkowa roleta Symetria pędzla, która wyznacza zupełnie nowe możliwości wszystkich narzędzi pędzla. W trybie symetrii końcówki [image] satelity pędzla, nazywane "punktami", mogą zostać umieszczone wokół pędzla w różnej odległości. Końcówki te są sterowane za pomocą jednego zdefiniowanego punktu centralnego, który jest punktem symetrii. Kiedy porusza się pierwszy pędzel, inne krążą wokół punktu centralnego. Istnieją dwie opcje omawianego trybu: "Radialna" i "Odbicie". Każda z nich daje unikalny styl malowania symetrycznego. Najlepszym sposobem na zrozumienie zasad działania narzędzia "Symetria pędzla" jest wybranie jednego z ustawień i samodzielne wykonanie prób malowania.

Narzędzia malarskie

Program Corel PHOTO-PAINT oferuje wirtualne odpowiedniki w pełni wyposażonego studia artystycznego, dając możliwość pominięcia takich niedogodności jak grawitacja. Do wyboru pozostaje wiele narzędzi, takich jak akwarele, olejne pastele, flamastry, kreda, kredki, pióra, ołówki, aerozol oraz pędzle artystyczne, które można dostosowywać na wiele sposobów. Dla każdego z narzędzi istnieje kilka gotowych odmian. Ponadto dowolne z ustawień można zmienić w zależności od indywidualnych potrzeb użytkownika.

Powtarzanie pociągnięć

Okno dialogowe Powtórz pociągnięcie umożliwia zapisanie, powtórzenie i modyfikowanie powtarzalnych pociągnięć pędzla. Aby zaoszczędzić czas przy wykonywaniu praktycznych zadań lub wspaniałych efektów specjalnych, wystarczy utworzyć pociągnięcie pędzla albo zastosować jedno z wzorców programu. W tym oknie dialogowym znajdują się dwie funkcje specjalne, które umożliwiają powtarzanie pociągnięć wzdłuż dowolnej ścieżki i w ograniczeniu do maski.

Malowanie za pomocą narzędzi "Rozpylacz obrazków"

Rozpylacz obrazków służy do tworzenia w pełni kolorowych map bitowych. Wystarczy załadować jeden lub kilka obrazków, a następnie rozpylać je nad innym obrazkiem. Jest to wspaniała metoda umożliwiająca utworzenie tła obrazka w postaci trawy lub liści. Aby ją zrozumieć wystarczy wyobrazić sobie rozpylanie chmur na jasnoniebieskim niebie.

Malowanie za pomocą narzędzi "Klonowanie"

Narzędzie "Klonowanie" umożliwia duplikowanie fragmentów obrazka w innych miejscach tego samego obrazka lub w ogóle w zupełnie innym obrazku. Tak jak w przypadku wszystkich innych narzędzi malarskich, przy użyciu różnych pędzli możliwe jest tworzenie nieomal nieskończonej liczby wariacji efektów. Narzędzie "Klonowanie" zawiera pędzle "Impresjonizm" i "Puentylizm", a także pędzel "Klonowanie z zapisanego" i "Klonowanie z wypełnienia".

Narzędzia do rysowania kształtów i linii

Za pomocą narzędzi do rysowania kształtów w obrazku można rysować konturowe lub wypełnione kształty. Aby utworzyć kształt jako obiekt, należy zaznaczyć pole wyboru "Przekształć w obiekt" w rolecie Ustawienia narzędzia dla aktywnego narzędzia do rysowania kształtów. Umożliwia to zmianę położenia lub edycję obiektu przed scaleniem go z obrazkiem. Jeśli kształt nie zostanie utworzony jako obiekt, wówczas zostanie od razu wtopiony w tło, należy więc wcześniej ustawić odpowiednio kolor, wypełnienie oraz kontur w rolecie Ustawienia narzędzia.

0	Narzędzie "Linia" umożliwia malowanie segmentów linii prostych przy użyciu koloru farby. Można modyfikować szerokość linii, sposób łączenia segmentów oraz ich przezroczystość.

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru farby

W programie Corel PHOTO-PAINT istnieje kilka metod wybierania koloru farby.

Aby wybrać kolor farby z palety kolorów:

•	Kliknij próbkę koloru znajdującą się na ekranowej palecie kolorów.

Jeśli paleta nie jest widoczna, z menu Widok wybierz polecenie Paleta kolorów, po czym z menu wysuwanego wybierz typ palety.

Aby wybrać kolor farby z dowolnego obrazka:

•	Kliknij wybrany kolor na obrazku za pomocą narzędzia "Pipeta".

Aby wybrać kolor farby z rolety Kolor:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Pipeta".

2.	W rolecie Kolor wybierz z listy jeden z dostępnych modeli kolorów.

3.	Kliknij wybraną próbkę koloru tego modelu.

Aby wybrać kolor farby za pomocą okna dialogowego Kolor farby:

1.	Kliknij dwukrotnie próbkę koloru farby na pasku stanu.

2.	Określ metodę wyboru kolorów.

Możesz wybrać: model kolorów, mieszanie kolorów, paletę kolorów lub paletę niestandardową.

3.	Wybierz kolor.

 Uwaga

•	Kolor farby nie musi być zgodny z modelem kolorów obrazka. Oznacza to, że w obrazku RGB można stosować kolory z modelu CMYK. Po wybraniu koloru wyświetlana na pasku stanu próbka koloru zmieni się.

 Tematy pokrewne


Malowanie i rysowanie

Zanim rozpocznie się malowanie, należy wybrać kolor farby, narzędzie malarskie oraz tryb malowania.

Aby rysować lub malować:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie".

2.	Na pasku właściwości kliknij strzałkę obok selektora narzędzi.

3.	Kliknij strzałkę obok selektora końcówek.

4.	Kliknij wybraną końcówkę.

5.	Klikaj i przeciągaj wskaźnik myszy, aby malować.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie, powtarzanie i modyfikowanie pociągnięć pędzla

Okno dialogowe Powtórz pociągnięcie umożliwia zapisywanie, powtarzanie i modyfikowanie powtarzanych pociągnięć pędzla.

Aby zapisać pociągnięcie pędzla:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie".

2.	Klikaj i przeciągaj wskaźnik myszy, aby utworzyć dowolne pociągnięcie pędzla w oknie obrazka.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Pociągnij, a następnie polecenie Powtórz pociągnięcie.

4.	Naciśnij przycisk menu wysuwanego Pociągnięcie i wybierz polecenie Dodaj ostatnio użyte pociągnięcie.

5.	W oknie dialogowym Zapisz ścieżkę nadaj nazwę pociągnięciu.

Do nazwy pociągnięcia dodawane jest rozszerzenie ścieżki. Pociągnięcie dołączane jest do listy wzorców, jako pierwszy i aktywny element.

Aby powtórzyć proste pociągnięcie pędzla:

1.	Powtórz czynności od 1 do 5 z poprzedniej procedury.

2.	Wykonaj jedną z czynności:

•	W polu "Skala (%)" wpisz wartość 100, aby powielić oryginalną wielkość pociągnięcia.

•	W polu "Wariacja skali (%)" wpisz wartość 0.

•	W polu "Powtórz" wpisz wartość 1.

•	W polu "Kąt" wpisz wartość 0.

•	W polu "Wariacja kąta" wpisz wartość 0.

•	W polu "Kąt składania" wpisz wartość 0.

3.	Naciśnij przycisk "Więcej".

Okno dialogowe zwiększy się i pojawią się dodatkowe opcje.

4.	Zaznacz opcję "Użyj bieżącego koloru farby".

5.	Zmień położenie trzech suwaków wariacji dla zmiennych HSL na położenie 0 (z lewej strony).

6.	Przesuń wskaźnik myszy (przypominający wieczne pióro) do okna obrazka i kliknij.

Aby zmodyfikować powtarzane pociągnięcie:

1.	Powtórz czynności od 1 do 5 z pierwszej procedury.

2.	W odpowiednich polach opcji wpisz następujące wartości:

•	W polu "Skala (%)" wpisz wartość 100, aby powielić oryginalną wielkość pociągnięcia. Zwiększ lub zmniejsz tę wartość z umiarem, aby zmienić wielkość powtarzanego pociągnięcia pędzla.

•	W polu "Wariacja skali (%)" wpisz wartość dodatnią. Wartość ta określa zakres losowej wielkości powtarzanego pociągnięcia pędzla. Im wyższa jest wartość, tym wyższa wariacja wielkości powtarzanego pociągnięcia pędzla.

•	W polu "Powtórz" wpisz wartość 2 lub większą. Pole to określa liczbę powtórzeń pociągnięcia pędzla w czasie jego stosowania. Wpisz umiarkowanie dużą wartość (np. 20), jeśli chcesz zastosować wariację skali, kąta i opcji HSL.

•	W polu "Kąt" wpisz dowolną wyższą wartość dodatnią lub ujemną. Spowoduje to zmiany kąta powtarzanego pociągnięcia lub pociągnięć pędzla.

•	W polu "Wariacja kąta" wpisz wartość dodatnią. Wartość ta określa zakres losowego kąta powtarzanego pociągnięcia pędzla. Im wyższa jest wartość, tym wyższa wariacja kąta powtarzanego pociągnięcia pędzla.

•	W polu "Kąt składania" wpisz dowolną wartość dodatnią lub ujemną. W polu tym można określić dokładny kąt między każdym powtarzalnym pociągnięciem pędzla, zaczynając od kąta podanego w polu "Kąt".

3.	Naciśnij przycisk "Więcej".

Okno dialogowe zwiększy się i pojawią się dodatkowe opcje.

4.	Zaznacz pole wyboru "Użyj koloru z obrazka", aby każde powtarzalne pociągnięcie pędzla miało kolor obrazka.

5.	Zmień odpowiednio położenie suwaków wariacji dla zmiennych HSL:

•	Pole "Wariacja barwy" określa wariację barwy dla kolejnych powtarzanych pociągnięć pędzla.

•	Pole "Wariacja nasycenia" określa wariację nasycenia dla kolejnych powtarzanych pociągnięć pędzla.

•	Pole "Wariacja jasności" określa wariację jasności dla kolejnych powtarzanych pociągnięć pędzla.

6.	Przesuń wskaźnik myszy (przypominający wieczne pióro) do okna obrazka i kliknij.

 Uwaga

•	Aby uzyskać inne efekty, warto poeksperymentować z ustawieniami z poprzedniej procedury.

 Tematy pokrewne


Malowanie z zawijasami

Zawijasy umożliwiają uzyskanie robiących duże wrażenie i zaskakujących efektów za pomocą narzędzia "Malowanie" i "Rozpylacz obrazków".

Aby malować z zawijasami:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Malowanie" lub narzędzie "Rozpylacz obrazków".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij kartę "Zawijasy".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz zawijasy".

4.	Z listy "Wzorce" wybierz rodzaj zawijasu.

 Uwagi

•	Wzorce zawijasów dla narzędzia "Rozpylacz obrazków" można znaleźć na karcie "Ustawienia pędzla" w selektorze końcówek.

•	Zmieniając wartości dostępnych elementów sterujących, można również utworzyć własne narzędzia zawijasów.

 Tematy pokrewne


Tworzenie zawijasów niestandardowych

Za pomocą karty "Zawijasy" znajdującej się w rolecie Ustawienia narzędzia można utworzyć i zapisać własny zawijas.

Aby dopasować ustawienia zawijasów:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Malowanie" lub narzędzie "Rozpylacz obrazków", aby otworzyć roletę Ustawienia narzędzia.

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij kartę "Zawijasy".

3.	Zaznacz pole wyboru "Włącz zawijasy".

4.	W polu "Liczba zawijasów" wpisz dowolną wartość.

5.	Zmień wartości pól "Promień", "Szybkość rotacji" i "Tempo przyrostu", a następnie przesuń suwak "Wielkość przyrostu".

6.	Zaznacz pole wyboru "Maluj ślad ruchu", aby zobaczyć oś symetrii, wokół której obracane są zawijasy.

 Uwaga

•	Zawijasy można również dopasowywać, wybierając najpierw wzorzec z listy, a następnie zmieniając opcje opisane w poprzedniej procedurze.

 Tematy pokrewne


Malowanie symetryczne

Roleta Symetria pędzla służy do zmiany trybu pracy wszystkich pędzli. Kiedy włączona jest opcja "Radialna" lub "Odbicie", działanie pędzli radykalnie się zmienia [image] włączona jest opcja malowania symetrycznego.

Aby malować symetrycznie:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Rolety, a następnie polecenie Symetria.

2.	Zaznacz jedną z opcji symetrii:

•	"Brak" [image] tryb symetrii pędzla jest wyłączony.

•	"Radialna" [image] w określonym promieniu i odstępach wokół końcówki pędzla dodawane są końcówki-satelity pędzla, zwane "punktami". W czasie ruchu pędzla w oknie obrazka punkty te pojawiają się wokół punktu centralnego i poruszają się w jego kierunku lub w kierunku przeciwnym. Związek między narzędziem i punktami jest determinowany przez położenie punktu centralnego. Aby lepiej zrozumieć ten związek, warto poeksperymentować z położeniem punktu centralnego. W polu znajdującym się poniżej opcji "Radialna" możesz wpisać liczbę punktów.

•	"Odbicie" [image] w płaszczyźnie pionowej lub poziomej obrazka malowane są te same pociągnięcia. Wybranie opcji "W poziomie" powoduje, że po lewej lub prawej stronie pierwotnego pociągnięcia pędzla malowane są dodatkowe pociągnięcia. Wybranie opcji "W pionie" powoduje, że powyżej lub poniżej pierwotnego pociągnięcia pędzla malowane są dodatkowe pociągnięcia. Położenie dodatkowych, lustrzanych pociągnięć determinowane jest położeniem punktu centralnego.

3.	W polach "Od lewej" i "Od góry" określ położenie punktu centralnego.

 Uwaga

•	Aby wyłączyć tryb malowania symetrycznego, należy zaznaczyć opcję "Brak".

 Wskazówka

•	Wybieranie punktu centralnego jest ważne przy malowaniu symetrycznym, ponieważ jest to punkt symetrii. Położenie tego punktu można określić za pomocą myszy lub przez wpisanie wartości w odpowiednich polach okna dialogowego.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzia "Klonowanie" (część I)

Narzędzie "Klonowanie" umożliwia powielanie obszarów obrazka i przenoszenia ich do innej części obrazka. Można to zrealizować wykonując dwie proste czynności. Najpierw określa się fragment, który ma zostać skopiowany (punkt źródłowy), a następnie maluje się go w innym miejscu obrazka. Wybrany obrazek można również sklonować w innym obrazku.

Pole wyboru "Scalanie ze źródłem" umożliwia izolowanie i klonowanie pojedynczych obiektów lub też wszystkich informacji obrazka [image] tego, co widać na ekranie [image] tak jakby był on płaski.

Aby sklonować obrazek:

1.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia wybierz narzędzie klonowania.

3.	Z listy "Typ" wybierz pędzel.

4.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć" (trzecia karta) i zaznacz pole wyboru "Scalanie ze źródłem".

Po zaznaczeniu pola wyboru "Scalanie ze źródłem" możesz klonować dowolny element obrazka, tak jakby obrazek był płaski.

5.	Prawym przyciskiem myszy kliknij punkt źródłowy (fragment, który ma zostać skopiowany).

6.	Przesuń wskaźnik myszy do miejsca docelowego.

7.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby klonować.

Aby sklonować pojedynczy obiekt:

1.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia wybierz narzędzie klonowania.

3.	Z listy "Typ" wybierz pędzel.

4.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć" (trzecia karta) i usuń zaznaczenie pola wyboru "Scalanie ze źródłem".

Po usunięciu zaznaczenia pola wyboru "Scalanie ze źródłem" możesz klonować tylko ten obiekt, który został zaznaczony jako punkt źródłowy. Tylko ten obiekt zostanie sklonowany.

5.	Prawym przyciskiem myszy kliknij punkt źródłowy (fragment, który ma zostać skopiowany).

6.	Przesuń wskaźnik myszy do miejsca docelowego.

7.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby klonować.

 Wskazówki

•	Aby zresetować punkt źródłowy, należy kliknąć.

•	Należy przytrzymać naciśnięty klawisz S podczas klikania, aby punkt źródłowy był stacjonarny.

•	Należy przytrzymać naciśnięty klawisz CTRL podczas klikania, aby wymusić ruchy punktu źródłowego. Przytrzymanie naciśniętych klawiszy CTRL + SHIFT podczas klikania powoduje zmianę kierunku ruchu wymuszonego.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzia "Klonowanie" (część II)

Unikalne narzędzie "Klonowanie z zapisanego" umożliwia odtworzenie ostatnio zapisanej wersji obrazka. Należy je traktować jako ostateczne narzędzie do cofania operacji. Narzędzie "Klonowanie z wypełnienia" umożliwia malowanie z użyciem bieżącego wypełnienia.

Aby za pomocą narzędzia "Klonowanie z zapisanego" przywrócić ostatnio zapisaną wersję obrazka:

1.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie z zapisanego".

3.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem (obszarami), którego wcześniejszą wersję chcesz przywrócić.

Aby malować z użyciem bieżącego wypełnienia:

1.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie z wypełnienia".

3.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy, aby malować.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzia "Rozpylacz obrazków"

Narzędzie "Rozpylacz obrazków" umożliwia malowanie za pomocą wielu obrazków zamiast zwykłym kolorem farby. Malowane obrazki są pobierane ze specjalnego pliku zwanego listą obrazków. Plik ten można utworzyć z zaznaczonych obiektów. Korzystając z narzędzia "Rozpylacz obrazków", można również użyć zawijasów.

Aby malować za pomocą narzędzia "Rozpylacz obrazków":

1.	Z palety wysuwanej "Pędzel (narzędzia)" wybierz narzędzie "Rozpylacz obrazków".

2.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który chcesz pomalować.

Aby załadować listę obrazków:

1.	Uaktywnij narzędzie "Rozpylacz obrazków".

2.	Na pasku właściwości naciśnij przycisk "Załaduj listę Rozpylacza obrazków".

3.	W oknie dialogowym Załaduj listę obrazków wybierz listę obrazków i naciśnij przycisk "Otwórz".

Aby zmienić rozmiar, sekwencję rozpylania i przezroczystość obrazków:

1.	Uaktywnij narzędzie "Rozpylacz obrazków".

2.	Na pasku właściwości w polu "Rozmiar" wpisz dowolną wartość.

Im większa wartość, tym większe obrazki.

3.	Aby zmienić przezroczystość obrazków, wpisz nową wartość w polu "Przezroczystość".

4.	Aby zmienić liczbę obrazków rozpylonych po jednym dotknięciu obrazka pędzlem, wpisz nową wartość w polu "Liczba dotknięć".

5.	Wybierz kolejność rozpylania obrazków z listy "Typ rozpylania".

 Tematy pokrewne


Tworzenie i edycja list obrazków dla narzędzia "Rozpylacz obrazków"

Lista obrazków jest plikiem zawierającym obrazki używane do malowania za pomocą narzędzia "Rozpylacz obrazków". Można używać dowolnej listy obrazków dostarczonych z programem Corel PHOTO-PAINT lub własnej listy utworzonej z wybranych obiektów. Można również tworzyć listę obrazków z całego obrazka, ale lepsze wyniki uzyskuje się dla obiektów.

Aby utworzyć listę obrazków z obiektów i zapisać ją:

1.	Uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów" i wybierz obiekt, którego chcesz użyć do utworzenia listy obrazków.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Rozpylacz obrazków".

3.	Na pasku właściwości naciśnij przycisk "Zapisz obiekty jako listę obrazków".

Program Corel PHOTO-PAINT sugeruje utworzenie listy obrazków kierunkowych. Naciśnij przycisk "Tak", aby otworzyć okno dialogowe Lista obrazków kierunkowych.

4.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę dla listy obrazków.

5.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby utworzyć listę obrazków z obrazka i zapisać ją:

1.	Otwórz obrazek.

2.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Rozpylacz obrazków".

3.	Naciśnij przycisk strzałki w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wybierz polecenie Zapisz dokument jako listę obrazków.

5.	Wpisz liczbę kafelków w wierszu w polu "Obrazków w wierszu".

6.	Wpisz liczbę kafelków w kolumnie w polu "Obrazków w kolumnie".

7.	Naciśnij przycisk "OK".

8.	Wpisz nazwę dla listy obrazków w polu "Nazwa pliku".

9.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby zmienić listę obrazków:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Rozpylacz obrazków".

2.	Naciśnij przycisk strzałki w prawym górnym rogu rolety Ustawienia narzędzia.

3.	Wybierz polecenie Edytuj bieżącą listę obrazków.

4.	Dokonaj edycji bieżącej listy obrazków.

Listę obrazków można edytować w programie Corel PHOTO-PAINT tak samo jak każdy inny obrazek.

5.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zapisz", aby zastąpić ostatnią wersję listy wersją nową.

•	Wybierz dysk, folder i nazwę pliku, aby zapisać edytowaną listę obrazków w postaci nowego pliku.

7.	Aby uaktywnić zmiany, ponownie załaduj listę obrazków.

 Uwaga

•	Kształt każdego składnika listy obrazków zależy od zaznaczenia maski, które jest tworzone podczas zapisywania obiektów jako listy obrazków.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzi do rysowania kształtów i linii

Aby utworzyć dowolny kształt lub linię jako edytowalny obiekt, należy zaznaczyć pole wyboru "Przekształć w obiekt" w rolecie Ustawienia narzędzia. Jeśli kształt lub linia nie zostaną utworzone jako obiekt, zostaną od razu wtopione w tło.

Aby rysować prostokąty lub elipsy:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Kształt".

2.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Uaktywnij narzędzie "Prostokąt".

•	Uaktywnij narzędzie "Elipsa".

3.	Aby wybrać typ wypełnienia dla figury, naciśnij przycisk "Edytuj wypełnienie" na pasku właściwości i kliknij ikonę określającą typ wypełniania.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Jeśli chcesz, aby wokół figury został namalowany kontur wypełniony farbą, wpisz wartość grubości konturu w polu "Szerokość". Aby zmienić kolor farby, kliknij wybraną próbkę koloru z ekranowej palety kolorów lub naciśnij przycisk "Kontur" i wybierz nowy kolor w oknie dialogowym Kolor farby.

•	Jeśli chcesz, aby figura była przezroczysta, wpisz odpowiednią wartość w polu "Przezroczystość". Im większa wartość w tym polu, tym bardziej przezroczysta będzie figura.

•	Aby utworzyć figurę jako edytowalny obiekt, zaznacz pole wyboru "Przekształć w obiekt".

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby narysować figurę.

Przytrzymaj naciśnięty klawisz CTRL podczas klikania i przeciągania, aby narysować kwadrat lub koło.

 Wskazówka

•	Krawędzie prostokąta można zaokrąglić przez wpisanie odpowiedniej wartości w polu "Zaokrąglenie" lub przez używanie strzałek przewijania w celu zmiany wyświetlonej w nim wartości.

Aby narysować wielokąt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Kształt" i uaktywnij narzędzie "Trójkąt".

2.	Na pasku właściwości naciśnij przycisk "Wypełnienie" i kliknij ikonę określającą typ wypełnienia.

3.	Z listy "Kształt złączeń" wybierz metodę łączenia segmentów.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Jeśli chcesz, aby wokół figury został namalowany kontur wypełniony farbą, wpisz wartość grubości konturu w polu "Szerokość". Aby zmienić kolor farby, kliknij wybraną próbkę koloru z ekranowej palety kolorów lub naciśnij przycisk "Kontur" i wybierz nowy kolor w oknie dialogowym Kolor farby.

•	Jeśli chcesz, aby figura była przezroczysta, wpisz odpowiednią wartość w polu "Przezroczystość". Im większa wartość w tym polu, tym bardziej przezroczysta będzie figura.

•	Aby utworzyć figurę jako obiekt, który można edytować, naciśnij przycisk "Przekształć w obiekt".

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby utworzyć segmenty wielokąta.

6.	Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć rysowanie figury.

Aby rysować linie proste:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Kształt" i uaktywnij narzędzie "Linia".

2.	Na pasku właściwości ustaw szerokość linii przez wpisanie odpowiedniej wartości w polu "Szerokość".

Im większa wartość, tym grubsza linia.

3.	W polu "Przezroczystość" wpisz dowolną wartość.

Im większa wartość w tym polu, tym bardziej przezroczysta będzie figura.

4.	Z listy "Kształt złączeń" wybierz metodę łączenia segmentów.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby utworzyć segmenty linii.

6.	Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć rysowanie figury.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzi wypełniania


Przegląd: Korzystanie z narzędzi wypełniania (strona 1 z 2)
Korzystanie z narzędzi wypełniania (strona 1 z 2)

Program CorelPHOTO-PAINT umożliwia wypełnianie obrazka lub jego części przy użyciu różnych typów wypełnień i za pomocą różnych narzędzi. Wypełnienia są przydatne przy tworzeniu tła, stosowaniu tekstur na wierzchu ukończonego dzieła i tworzenia różnych innych efektów.

Typy wypełnień

Program CorelPHOTO-PAINT oferuje cztery podstawowe typy wypełnień: jednolite, tonalne, mapą bitową i teksturą. Wypełnienia jednolite należą do najbardziej podstawowych, dlatego że ich skutkiem jest wypełnienie obszaru jednym kolorem. Wypełnienia tonalne tworzą przejście z jednego koloru do drugiego poprzez koncentryczne kwadraty, stożki, linie, prostokąty lub desenie promieniste. Jako wypełnienie mapą bitową może posłużyć dowolny obrazek będący mapą bitową, najlepiej jednak nadają się do tego celu obrazki z deseniami, które mogą się układać w bezspoinowe mozaiki tworzące ciągłe desenie, takie jak kamienie, monety lub cegły. Wypełnienia teksturą są matematycznie generowanymi obrazkami o zmiennych parametrach. Wypełnienia teksturą, inaczej niż wypełnienia mapą bitową, zajmują określoną przestrzeń danego obrazka. Wśród wielu gotowych tekstur znajdują się woda, minerały, chmury i inne wzory.

Polecenie Wypełnij

Polecenie Wypełnij umożliwia stosowanie wypełnień do całego obrazka lub do zaznaczenia maski. Można go używać do tworzenia tła dla obrazka przed rozpoczęciem malowania albo też stosować wypełnienie na wierzchu obrazka, posługując się opcjami przezroczystości, aby nakładane wypełnienie nie przesłaniało całkiem obrazka.

Okno dialogowe Edytuj wypełnienie i przezroczystość umożliwia uzyskanie dostępu do okien Wypełnienie jednolite, Wypełnienie tonalne, Wypełnienie mapą bitową i Wypełnienie teksturą, dzięki czemu wypełnienie można utworzyć i dowolnie modyfikować przed zastosowaniem go w obrazku. Okno to zawiera również kartę "Przezroczystość", która umożliwia wybranie typu przezroczystości dla wypełnienia. Właśnie ta opcja otwiera przed użytkownikiem ogromne możliwości. Dzięki niej można stosować przezroczystość okrągłą, stożkową, liniową lub prostokątną do każdego z podstawowych typów wypełnień.

Polecenie Utwórz wypełnienie z zaznaczenia

Polecenie Utwórz wypełnienie z zaznaczenia umożliwia tworzenie wypełnień mapą bitową z maski lub obiektu. Wypełnienie utworzone za pomocą tej metody jest widoczne w próbce "Bieżące wypełnienie" oraz w polu podglądu rolety Ustawienia narzędzia. Nowe wypełnienie jest również dodawane do kafelków wypełnień mapą bitową w oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową.

Narzędzie "Wypełnienie"

Narzędzie "Wypełnienie" umożliwia stosowanie wypełnień do części obrazka. Obszar przeznaczony do wypełnienia można zdefiniować za pomocą zaznaczenia maski lub przez zmianę tolerancji koloru narzędzia "Wypełnienie" w rolecie Ustawienia narzędzia. Narzędzie "Wypełnienie" wypełnia wszystko, co mieści się w określonym zakresie kolorów. Roleta Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wypełnienie" zawiera również opcje służące do wygładzania krawędzi wypełnionego obszaru oraz do sterowania przezroczystością wypełnienia.

Narzędzie "Interakcyjne wypełnienie"

Użycie narzędzia "Interakcyjne wypełnienie" powoduje zastosowanie stopniowej metamorfozy kolorów, polegającej na zmianie stopnia przezroczystości od koloru początkowego do końcowego. Narzędzia tego można użyć, aby zmienić typ gradientu, tryb malowania, styl, przezroczystość i aby zastosować różne edytowalne wypełnienia mapą bitową.

 Kliknij tutaj, aby przejść do następnej strony

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzi wypełniania (strona 2 z 2)

Okno dialogowe Wypełnienie jednolite

Okno dialogowe Wypełnienie jednolite umożliwia wybranie koloru z modelu koloru lub selektora kolorów. Do wybierania i tworzenia własnych kolorów zamiast modelu kolorów można używać palety kolorów, mieszania kolorów lub obszaru mieszania.

Okno dialogowe Wypełnienie tonalne

Okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawiera wszystkie elementy sterujące potrzebne do modyfikacji, tworzenia, zapisywania lub usuwania gotowych wypełnień gradientowych. Można utworzyć prosty, dwukolorowy gradient, który przechodzi z jednego koloru w drugi, lub utworzyć własny gradient przechodzący przez wiele kolorów.

Okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową

Okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową zawiera elementy sterujące potrzebne do pracowania z wypełnieniami mapą bitową. Za ich pomocą możliwe jest ładowanie, usuwanie, pochylanie, obracanie, zmienianie wielkości i skalowanie map bitowych, a także przesuwanie kafelków umożliwiające dopasowanie wypełnienia do określonych wymagań.

Okno dialogowe Wypełnienie teksturą

Okno dialogowe Wypełnienie teksturą umożliwia wybieranie i zmianę parametrów wypełnień teksturą na wiele sposobów. Styl tekstury można wybrać przez przeglądanie, odblokowywanie i edycję dowolnej z właściwości tekstury. Aby zobaczyć możliwości dla odblokowanych wartości, należy nacisnąć przycisk "Podgląd".

 Tematy pokrewne


Stosowanie wypełnień jednolitych

Wypełnienia jednolite stanowią najbardziej podstawowy typ wypełnień, ponieważ ich skutkiem jest wypełnienie danego obszaru jednym kolorem. Obszar przeznaczony do wypełnienia można ograniczyć podczas używania narzędzia "Wypełnienie" lub polecenia Wypełnij przez zdefiniowanie zaznaczenie maski.

Aby zastosować wypełnienie jednolite do całego obrazka:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij.

2.	W oknie dialogowym Edytuj wypełnienie i przezroczystość kliknij ikonę "Wypełnienie jednolite".

3.	Aby zmienić atrybuty wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	W oknie dialogowym Wypełnienie jednolite z listy "Model" wybierz model kolorów.

5.	Kliknij kolor na widocznym modelu kolorów.

Aby zastosować wypełnienie jednolite do części obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie jednolite".

3.	Aby zmienić atrybuty wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz model kolorów z listy "Model".

5.	Kliknij kolor na widocznym modelu kolorów.

6.	Naciśnij przycisk "OK".

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zdefiniować zakres wypełnienia:

•	Wybierz opcję "Normalna" i w polu poniżej wpisz wartość tolerancji z przedziału od 0 do 100.

•	Wybierz opcję "Tryb HSB" i wpisz odpowiednie wartości w polach "H", "S" i "B".

8.	Kliknij obrazek, aby zastosować wypełnienie.

Wypełniane są wszystkie piksele sąsiadujące z klikniętym pikselem, które mieszczą się w zakresie zdefiniowanej tolerancji koloru wypełnienia.

 Tematy pokrewne


Ładowanie modelu koloru lub palety do okna dialogowego Wypełnienie jednolite

Okno dialogowe Wypełnienie jednolite umożliwia wybranie jednolitego koloru z modelu koloru lub selektora kolorów. Do wybierania i tworzenia własnych kolorów zamiast modeli kolorów można używać palety kolorów, mieszania kolorów lub palety niestandardowej.

Aby wyświetlić inny model kolorów w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie jednolite".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Z listy "Model" wybierz model kolorów.

5.	Wybierz kolor z widocznego modelu kolorów.

Aby do okna dialogowego Wypełnienie jednolite załadować gotową paletę kolorów:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie jednolite".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Naciśnij przycisk Gotowe palety kolorów.

5.	Z listy "Typ" wybierz paletę.

6.	Z dostępnych opcji kolorów wybierz kolor wypełnienia.

Aby do okna dialogowego Wypełnienie jednolite załadować paletę niestandardową:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie jednolite".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Naciśnij przycisk "Palety niestandardowe".

5.	Z listy "Typ" wybierz paletę.

6.	Z dostępnych opcji kolorów wybierz kolor wypełnienia.

 Tematy pokrewne


Stosowanie wypełnień tonalnych

Okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawiera wszystkie elementy sterujące potrzebne do zmiany, tworzenia, zapisywania i usuwania gotowych wypełnień tonalnych. Granice wypełnienia można określić przez zdefiniowanie zaznaczenia maski lub przez ustawienie tolerancji kolorów w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wypełnienie".

Aby zastosować gotowe wypełnienie tonalne do całego obrazka:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij.

2.	W oknie dialogowym Edytuj wypełnienie i przezroczystość kliknij ikonę "Wypełnienie tonalne".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj", aby zmienić atrybuty wypełnienia.

4.	Z listy "Typ" wybierz rodzaj wypełnienia tonalnego, a następnie ręcznie utwórz wypełnienie lub z listy "Wzorce" wybierz gotowy styl.

Aby zastosować gotowe wypełnienie tonalne do części obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie tonalne".

3.	Aby zmienić atrybuty wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Z listy "Typ" wybierz rodzaj wypełnienia tonalnego, a następnie ręcznie utwórz wypełnienie lub z listy "Wzorce" wybierz gotowy styl.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	Wykonaj jedną z podanych czynności, aby zdefiniować zakres dla wypełnienia:

•	Wybierz opcję "Normalna" i w polu poniżej wpisz wartość tolerancji z przedziału od 0 do 100.

•	Wybierz opcję "Tryb HSB" i wpisz odpowiednie wartości w polach "H", "S" i "B".

7.	Kliknij obrazek, aby zastosować wypełnienie.

Wypełniane są wszystkie piksele sąsiadujące z klikniętym pikselem, które mieszczą się w zakresie zdefiniowanej tolerancji koloru wypełnienia.

 Tematy pokrewne


Tworzenie, dostosowywanie i usuwanie wypełnień tonalnych

Okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawiera wszystkie elementy sterujące potrzebne do modyfikacji, tworzenia, zapisywania lub usuwania wzorców gradientów. Można utworzyć prosty, dwukolorowy gradient, który przechodzi z jednego koloru w drugi, lub utworzyć własny gradient przechodzący przez wiele kolorów.

Aby utworzyć i zapisać wypełnienie tonalne:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie tonalne".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wykonaj dowolne z następujących czynności:

•	Wybierz typ gradientu z listy "Typ".

•	Aby zmienić środek promienistego, stożkowego, kwadratowego lub prostokątnego wypełnienia, w polach "W poziomie" i "W pionie" wpisz dodatnie lub ujemne wartości albo kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy w oknie podglądu.

•	Aby zmienić kąt wypełnienia liniowego lub stożkowego, wpisz liczbę stopni w polu "Kąt" lub kliknij prawym przyciskiem myszy i przeciągnij jej wskaźnik wewnątrz okna podglądu.

•	Aby zmienić liczbę pasm wypełnienia, wpisz nową wartość w polu "Pasma" lub zmień istniejącą wartość, klikając strzałki przewijania.

•	Aby zmienić wartości procentowe dla koloru początkowego i końcowego pojawiającego się w wypełnionym obszarze, wpisz odpowiednią wartość w polu "Brzeg" lub zmień istniejącą wartość, klikając strzałki przewijania.

•	Aby utworzyć gradient rozpoczynający się od jednego koloru i przechodzący przez koło kolorów, wybierz opcję "Dwukolorowe" i wybierz kolor początkowy i końcowy za pomocą selektorów kolorów "Do" i "Od". Określ kolory pośrednie przez wybranie ścieżki przejścia. Opcja ścieżki liniowej prowadzi ścieżkę przejścia wzdłuż linii prostej. Opcje ścieżki zgodnej z kierunkiem ruchu wskazówek zegara i ścieżki przeciwnej do kierunku ruchu wskazówek zegara prowadzą ścieżkę w sposób okrężny na kole kolorów. W przypadku opcji liniowej można przesuwać suwak położenia środkowego i zmienić punkt środkowy przejścia kolorów.

•	Aby utworzyć własny gradient przechodzący przez wybrane kolory, wybierz opcję "Niestandardowe". Aby dodać nowy kolor do przejścia kolorów, kliknij dwukrotnie jedną z ikon umieszczonych na końcach pola podglądu gradientu, przeciągnij ją nad tym polem i kliknij nowy kolor z selektora kolorów lub edytuj bieżącą próbkę koloru.

5.	Wpisz nazwę wypełnienia w polu "Wzorce" i naciśnij przycisk dodawania.

Aby dostosować i zapisać gotowe wypełnienie tonalne:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie tonalne".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz gotowy styl z listy "Wzorce".

5.	Wykonaj czynność z punktu 4 poprzedniej procedury.

6.	Wpisz nazwę wypełnienia w polu "Wzorce" i naciśnij przycisk dodawania.

Aby usunąć wypełnienie tonalne:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie tonalne".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz gotowy styl z listy "Wzorce".

5.	Naciśnij przycisk usuwania.

 Tematy pokrewne


Stosowanie wypełnień mapą bitową

Wypełnienia mapą bitową można tworzyć z dowolnych obrazków, jednak najlepiej nadają się do tego celu obrazki z deseniami, które mogą się układać w bezspoinowe mozaiki, tworząc ciągłe desenie, takie jak kamienie, monety lub cegły. Obrazek można wypełnić w całości lub zdefiniować granice wypełnienia przez określenie maskowanego zaznaczenia lub przez ustawienie tolerancji kolorów w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wypełnienie".

Aby wybrać i zastosować wypełnienie mapą bitową do całego obrazka:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij.

2.	W oknie dialogowym Edytuj wypełnienie i przezroczystość kliknij ikonę "Wypełnienie mapą bitową".

W oknie podglądu zostanie wyświetlone aktualnie załadowane wypełnienie mapą bitową.

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	W oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową kliknij próbkę mapy bitowej, a następnie wybierz nowe wypełnienie z miniatur wyświetlonych na liście.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	W oknie dialogowym Edytuj wypełnienie i przezroczystość naciśnij przycisk "OK".

Aby wybrać i zastosować wypełnienie mapą bitową do części obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie mapą bitową".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	W oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową kliknij próbkę mapy bitowej, a następnie wybierz nowe wypełnienie z miniatur wyświetlonych na liście.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	Wykonaj jedną z czynności, aby zdefiniować zakres wypełnienia:

•	Wybierz opcję "Normalna" i w polu poniżej wpisz wartość tolerancji z przedziału od 0 do 100.

•	Wybierz opcję "Tryb HSB" i wpisz odpowiednie wartości w polach "H", "S" i "B".

7.	Kliknij obrazek, aby zastosować wypełnienie.

Wypełniane są wszystkie piksele sąsiadujące z klikniętym pikselem.

 Tematy pokrewne


Importowanie, dostosowywanie i usuwanie wypełnień mapą bitową

Okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową zawiera elementy sterujące umożliwiające importowanie, tworzenie i usuwanie wypełnień mapą bitową. Można wyskalować i dopasować mapę bitową do wypełnianego obszaru, co w zasadzie sprowadza się do wypełnienia obrazka pojedynczym, dużym elementem. Ale można również w dowolny inny sposób zmienić rozmiar, liczbę oraz przesunięcie map bitowych.

Aby zaimportować wypełnienie mapą bitową:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie mapą bitową".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

5.	Wybierz plik z mapą bitową, którą chcesz zaimportować.

6.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

7.	Ustaw wybrane opcje okna dialogowego Wypełnienie mapą bitową.

Aby utworzyć wypełnienie mapą bitową z zaznaczenia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Maska".

2.	W oknie obrazka przeciągnij wskaźnik myszy, aby zaznaczyć obszar, który chcesz edytować.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Utwórz wypełnienie z zaznaczenia.

4.	W oknie dialogowym Kopiuj obrazek na dysk zapisz zaznaczenie.

5.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Nowe wypełnienie stanie się bieżącym wypełnieniem, które zostanie w postaci miniatury dodane do okna podglądu okna dialogowego Wypełnienie mapą bitową.

Aby usunąć wypełnienie mapą bitową:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie mapą bitową".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	W oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową kliknij próbkę mapy bitowej, a następnie wybierz nowe wypełnienie z miniatur wyświetlonych na liście.

5.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie wypełnień mapą bitową

Mapę bitową można wyskalować i dopasować do wypełnianego obszaru, co sprowadza się do wypełnienia obrazka pojedynczym, dużym kafelkiem. Można również w dowolny inny sposób zmienić rozmiar, liczbę oraz przesunięcie mapy bitowej, aby dostosować ją do określonych potrzeb.

Aby zmienić rozmiar i układ kafelków wypełnienia mapą bitową:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie mapą bitową".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	W oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową kliknij próbkę mapy bitowej, a następnie wybierz nowe wypełnienie z miniatur wyświetlonych w oknie podglądu.

5.	Aby dopasować wielkość:

•	Zaznacz pole wyboru "Rozmiar oryginalny", aby użyć domyślnej wielkości kafelka. Aby zmienić rozmiar kafelków, usuń zaznaczenie tego pola wyboru i wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

•	Aby wypełnić obrazek jednym dużym kafelkiem, zaznacz pole wyboru "Skaluj mapę do wymiarów". Aby ręcznie określić wielkość, położenie i przesunięcie kafelków, usuń zaznaczenie tego pola wyboru.

•	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj proporcje", aby kafelki miały tę samą szerokość i wysokość. Usuń zaznaczenie tego pola wyboru, aby dopasować wysokość i szerokość kafelków.

6.	Aby zmienić układ kafelków:

•	W sekcji "Początek układu" w polu "X" wpisz dowolną wartość, aby określić położenie w poziomie pierwszego kafelka względem lewego górnego rogu obszaru, który ma zostać wypełniony. Wartość tę można wpisać lub zmienić, używając strzałek przewijania. Określ wartość na zero, aby pierwszy kafelek został umieszczony równo z lewą krawędzią wypełnianego obszaru.

•	W sekcji "Początek układu" w polu "Y" wpisz dowolną wartość, aby określić położenie w pionie pierwszego kafelka względem lewego górnego rogu obszaru, który ma zostać wypełniony. Wartość tę można wpisać lub zmienić, używając strzałek przewijania. Określ wartość na zero, aby pierwszy kafelek został umieszczony równo z lewą krawędzią wypełnianego obszaru.

•	Aby ułożyć kolumny lub wiersze kafelków, wybierz opcję "Kolumna" lub "Wiersz" i wpisz odpowiednie wartości w polu "% krawędzi kafelka".

7.	Aby pochylić i obrócić kafelki w polach "Pochylenie" i "Obrót" wpisz wartości w procentach.

 Tematy pokrewne


Stosowanie wypełnień teksturą

Wypełnienia teksturą są matematycznie generowanymi obrazkami o zmiennych parametrach. Wypełnienia teksturą, inaczej niż kafelki z wypełnień mapą bitową, zajmują określoną przestrzeń danego obrazka. Wśród wielu gotowych tekstur znajdują się woda, minerały, chmury i inne wzory. Aby nie wypełniać całego obrazka, można określić granice wypełnienia przez zdefiniowanie zaznaczenia maski lub przez ustawienie tolerancji kolorów w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wypełnienie".

Aby zastosować wypełnienie teksturą do całego obrazka:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij.

2.	W oknie dialogowym Edytuj wypełnienie i przezroczystość kliknij ikonę "Wypełnienie teksturą".

3.	Aby zmienić atrybuty wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz bibliotekę tekstur z listy "Biblioteka tekstur".

5.	Wybierz teksturę z listy "Lista tekstur".

Aby zastosować wypełnienie teksturą do części obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie teksturą".

3.	Aby zmienić atrybuty wypełnienia, naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz bibliotekę tekstur z listy "Biblioteka tekstur".

5.	Wybierz teksturę z listy "Lista tekstur".

6.	Naciśnij przycisk "OK".

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zdefiniować zakres wypełnienia:

•	Wybierz opcję "Normalna" i w polu poniżej wpisz wartość tolerancji z przedziału od 0 do 100.

•	Wybierz opcję "Tryb HSB" i wpisz odpowiednie wartości w polach "H", "S" i "B".

8.	Kliknij obrazek, aby zastosować wypełnienie.

Wypełniane są wszystkie piksele sąsiadujące z klikniętym pikselem, które mieszczą się w zakresie zdefiniowanej tolerancji koloru wypełnienia.

 Wskazówka

•	Jeśli tekstura nie jest do końca odpowiednia, należy sprawdzić, czy kłódka obok pola tekstury nie jest zablokowana, a następnie nacisnąć przycisk "Podgląd". Za każdym razem po naciśnięciu przycisku "Podgląd", na ekranie pojawi się inna wersja tekstury.

 Uwaga

•	Wypełnienia teksturą są skalowane w czasie stosowania i mogą wyglądać nieco inaczej niż w oknie podglądu.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie, zapisywanie i usuwanie wypełnień teksturą

Okno dialogowe Wypełnienie teksturą umożliwia wybieranie i zmianę parametrów wypełnień teksturą na wiele sposobów. Styl tekstury można wybrać przez przeglądanie, odblokowywanie i edycję dowolnej z właściwości tekstury. Aby zobaczyć możliwości dla odblokowanych wartości, należy nacisnąć przycisk "Podgląd".

Aby dostosować i zapisać wypełnienie teksturą:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzie)" i kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie teksturą".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Wybierz bibliotekę tekstur z listy "Biblioteka tekstur".

5.	Wybierz teksturę z listy "Lista tekstur".

6.	Naciśnij przycisk kłódki, aby odblokować właściwość.

7.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Dopasuj wybrane wartości.

•	Aby zostały wygenerowane losowe wartości odblokowanych właściwości, naciśnij przycisk "Podgląd".

8.	Naciśnij przycisk dodawania wypełnienia.

9.	Wpisz nazwę tekstury w polu "Nazwa tekstury" i wybierz bibliotekę, do której chcesz dopisać nową teksturę.

Aby usunąć wypełnienie teksturą:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Wypełnienie".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia kliknij ikonę "Wypełnienie teksturą".

3.	Naciśnij przycisk "Edytuj".

4.	Z listy "Biblioteka tekstur" wybierz bibliotekę tekstur, która zawiera teksturę przeznaczoną do usunięcia.

5.	Wybierz teksturę z listy "Lista tekstur".

6.	Naciśnij przycisk usuwania wypełnienia.

7.	W oknie wyświetlonym dialogowym naciśnij przycisk "OK".

 Tematy pokrewne


Stosowanie wypełnień gradientowych

W dowolnym obiekcie można zastosować gradient, aby kolor wypełnienia stopniowo zmieniał się zgodnie z wybranym typem wypełnienia lub kształtem. Narzędzie "Wypełnienie interakcyjne" umożliwia określenie przezroczystości i kształtu gradientu, a także jego kierunku, punktu początkowego i końcowego oraz trybu malowania i stylu (można na przykład utworzyć taki gradient: kolor farby przechodzi przez widmo kolorów do odcienia papieru, a następnie staje się zupełnie przezroczysty). Wybrany kształt typu gradientu pojawia się w rolecie Ustawienia narzędzia. Po wprowadzeniu zmian gradient uaktualniany jest w oknie obrazka.

Aby zastosować wypełnienie gradientowe:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie interakcyjne".

2.	Z listy "Typ" znajdującej się w rolecie Ustawienia narzędzia i na pasku właściwości wybierz typ gradientu.

3.	Z listy "Styl" wybierz styl.

Styl określa kolor początkowego i końcowego węzła gradientu.

4.	W oknie obrazka przeciągnij węzeł początkowy gradientu do miejsca, w którym gradient koloru ma się zacząć.

Strzałka gradientu pojawia się w oknie obrazka dla wszystkich typów gradientów z wyjątkiem jednolitego, który globalnie zmienia przezroczystość obiektu zgodnie z wartością określoną w polu "Przezroczystość" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

Przezroczystość wypełnienia mapą bitową można zmienić tylko globalnie, chociaż zaznaczony wzór można obrócić, pochylić lub zmienić jego wielkość.

5.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości, aby określić przezroczystość, od której gradient koloru ma się rozpocząć.

Za pomocą pola "Przezroczystość" znajdującego się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości można określić globalną przezroczystość gradientu, w zakresie od 0 (nieprzezroczysty) do 99 (przezroczysty). Wartość określona dla każdego węzła zależy od wartości procentowej i globalnej przezroczystości gradientu.

6.	W oknie obrazka przeciągnij węzeł końcowy gradientu do miejsca, w którym gradient koloru ma się zakończyć.

7.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości, aby określić przezroczystość, przy której gradient koloru ma się zakończyć.

Zero oznacza gradient całkowicie nieprzezroczysty.

8.	Z listy "Tryb malowania" wybierz tryb malowania.

 Wskazówka

•	Suwak pojawia się w środku strzałki przezroczystości, wyznaczając centralny punkt zakresu przezroczystości gradientu koloru. Należy przeciągnąć suwak w nowe położenie, aby określić nowe położenie tego punktu w wypełnieniu gradientowym.

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie gradientu koloru

Gradient można dopasować, dodając w pewnych punktach jego ścieżki nowe węzły.

Aby do wypełnienia gradientowego dodać nowe kolory:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie interakcyjne".

2.	Wybierz typ gradientu z listy "Typ" znajdującej się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na paku właściwości.

3.	Z listy "Styl" wybierz styl gradientu.

4.	W oknie obrazka przeciągnij węzeł początkowy gradientu do miejsca, w którym gradient koloru ma się zacząć.

Strzałka gradientu pojawia się w oknie obrazka dla wszystkich typów gradientów z wyjątkiem jednolitego, który globalnie zmienia przezroczystość obiektu zgodnie z wartością określoną w polu "Przezroczystość" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

5.	W oknie obrazka przeciągnij węzeł końcowy gradientu do miejsca, w którym gradient koloru ma się zakończyć.

6.	Przeciągnij próbkę koloru z ekranowej palety kolorów na strzałkę gradientu w oknie obrazka.

Jeśli używasz gradientu stożkowego, przeciągnij węzeł na promień gradientu. Na strzałce gradientu pojawi się nowy węzeł w kolorze wybranej próbki.

7.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości, aby określić przezroczystość dla koloru nowego węzła.

8.	Powtórz czynności 7 i 8, aby dodać nowe węzły do gradientu koloru.

 Uwagi

•	Suwak wyznaczający punkt środkowy zakresu przezroczystości znika, kiedy do gradientu koloru dodawane są węzły.

•	Ponieważ wypełnienia mapą bitową i jednolite dokonują globalnych zmian obiektu, nie można w tych przypadkach dodawać węzłów w celu dopasowywania wartości przezroczystości.

Aby zmienić kolor wypełnienia gradientowego:

1.	Przeciągnij próbkę koloru z ekranowej palety kolorów na węzeł gradientu, który chcesz zmienić.

2.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości, aby określić przezroczystość dla koloru nowego węzła.

Zero określa kolor węzła jako zupełnie nieprzezroczysty, 100 [image] w pełni przezroczysty.

 Uwaga

•	Za pomocą pola "Przezroczystość" znajdującego się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości można określić globalną przezroczystość gradientu, w zakresie od 0 (nieprzezroczysty) do 99 (przezroczysty). Wartość określona dla każdego węzła zależy od wartości procentowej i globalnej przezroczystości gradientu.

 Wskazówka

•	Należy kliknąć dwukrotnie węzeł, aby otworzyć okno dialogowe Kolor węzła i dokonać edycji koloru węzła.

Aby zmienić przezroczystość koloru w wypełnieniu gradientowym:

1.	Kliknij węzeł, którego przezroczystość koloru chcesz zmienić.

2.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości, aby określić wartość przezroczystości dla koloru węzła.

 Wskazówka

•	Przezroczystości węzła można zmieniać interakcyjnie. W tym celu należy przytrzymać klawisz SHIFT w czasie przeciągania próbki koloru z ekranowe palety kolorów na węzeł gradientu, który chcesz zmienić. Przezroczystość zmieniana jest zgodnie z wartością skali szarości wybranego koloru.

 Tematy pokrewne


Eksperymentowanie z trybami malowania


Przegląd: Eksperymentowanie z trybami malowania
Eksperymentowanie z trybami malowania

Tryby malowania determinują sposób nakładania farby na już istniejące kolory obrazka. Podczas malowania można zastępować istniejący kolor kolorem farby, ale można również łączyć oba kolory używając jednego z opisanych poniżej trybów.

Tryb malowania	Sposób łączenia koloru nakładanej farby z kolorem istniejącym na obrazku

Normalnie	Kolor farby zastępuje kolor obrazka. To jest domyślny tryb malowania.

Dodawanie	Kolor wynikowy powstaje przez dodanie wartości obu kolorów.

Odejmowanie	Kolor wynikowy powstaje przez dodanie wartości obu kolorów, a następnie odjęcie liczby 255.

Różnica	Kolor wynikowy powstaje przez odejmowanie koloru farby od koloru obrazka, a następnie przemnożenie wyniku tego odejmowania przez liczbę 255. Jeśli wartość koloru farby wynosi 0, wynik będzie zawsze wynosił 255.

Mnożenie	Kolor wynikowy powstaje przez pomnożenie wartości koloru obrazka przez wartość koloru farby i podzielenie wyniku przez liczbę 255. Daje to efekt przyciemnienia, chyba że malowanie odbywa się na kolorze białym. Pomnożenie wartości dowolnego koloru przez wartość koloru czarnego daje w wyniku kolor czarny. Pomnożenie wartości dowolnego koloru przez wartość koloru białego daje w wyniku ten sam kolor.

Dzielenie	Kolor wynikowy powstaje przez podzielenie wartości koloru obrazka przez wartość koloru farby lub odwrotnie, zależnie od tego, który z kolorów ma większą wartość.

Jeśli jaśniejszy	Kolor farby zastępuje wszystkie piksele obrazka o kolorze ciemniejszym niż kolor farby. Piksele obrazka o kolorze jaśniejszym niż kolor farby są nie zmienione.

Jeśli ciemniejszy	Kolor farby zastępuje wszystkie piksele obrazka o kolorze jaśniejszym niż kolor farby. Piksele obrazka o kolorze ciemniejszym niż kolor farby są nie zmienione.

Tekstura	Kolor wynikowy jest wynikiem przekształcenia koloru farby w odcienie szarości i pomnożenia przez wartość koloru obrazka.

Kolor	Kolor wynikowy powstaje z jasności koloru obrazka oraz barwy i nasycenia koloru farby. Jest to tryb odwrotny do trybu "Jasność".

Barwa	Kolor wynikowy powstaje z barwy koloru farby oraz nasycenia i jasności koloru obrazka.

Nasycenie	Kolor wynikowy powstaje z jasności i barwy koloru obrazka oraz z nasycenia koloru farby.

Jasność	Kolor wynikowy powstaje z barwy i nasycenia koloru obrazka oraz z jasności koloru farby. Jest to tryb odwrotny do trybu "Kolor".

Dopełnienie	Kolor wynikowy powstaje z dopełnienia koloru farby. Jeśli wartość koloru farby wynosi 127, nie będzie widać żadnej zmiany, dlatego że wartość ta znajduje się w samym środku koła kolorów.

Logiczne I	Kolor wynikowy jest otrzymywany w wyniku zastosowania funkcji logicznej I w stosunku do koloru farby i koloru obrazka przekształconych w wartości binarne. Łatwiej jest ten tryb wypróbować niż opisać jego wynik.

Logiczne LUB	Kolor wynikowy jest uzyskiwany w wyniku zastosowania funkcji logicznej LUB w stosunku do koloru farby i koloru obrazka przekształconych w wartości binarne. Aby zobaczyć wynik działania tego trybu, należy go przetestować.

Logiczne XOR	Kolor wynikowy powstaje w wyniku zastosowania funkcji logicznej XOR w stosunku do koloru farby i koloru bazowego przekształconych w wartości binarne. Podobnie jak w pozostałych trybach opartych na operacjach logicznych łatwiej jest ten tryb wypróbować niż opisać jego wynik.

Poza	Farba nakładana jest tylko na te fragmenty obrazka, które są przezroczyste. Efekt przypomina oglądanie kolorów przez czyste, nie pokryte srebrem obszary negatywu 35 mm.

Ekran	Kolor wynikowy powstaje w wyniku odwrócenia kolorów, a następnie pomnożenie koloru farby przez kolor papieru. Powstały kolor jest zawsze jaśniejszy.

Nakładka	Kolor wynikowy powstaje w wyniku mnożenia lub rasteryzacji kolorów farby w zależności od koloru bazowego.

Miękkie światło	Kolor wynikowy wygląda, jakby na zwykły kolor padło łagodne, rozproszone światło.

Ostre światło	Kolor wynikowy wygląda, jakby na zwykły kolor padło ostre, bezpośrednie światło reflektora.

Czerwony	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału czerwonego obrazków RGB.

Zielony	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału zielonego obrazków RGB.

Niebieski	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału niebieskiego obrazków RGB.

Niebieskozielony	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału niebieskozielonego obrazków CMYK.

Żółty	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału żółtego obrazków CMYK.

Purpurowy	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału purpurowego obrazków CMYK.

Czarny	Kolor wynikowy jest rezultatem zastosowania koloru farby do kanału czarnego obrazków CMYK.

 Tematy pokrewne


Edycja utworzonego obrazka


Przegląd: Edycja utworzonego obrazka
Edycja utworzonego obrazka

Narzędzia edytorskie służą zarówno do dokonywania drobnych poprawek elementów obrazka, które zostały namalowane prawie dobrze, jak i cofania operacji, które są definitywnie nieodpowiednie.

Edycja utworzonego obrazka

Narzędzia z grupy "Efekty" umożliwiają miejscowe stosowanie różnych poprawek i udoskonaleń. Niektóre z nich, na przykład narzędzie "Jasność", "Wyostrzanie" czy "Rozjaśnianie/Przyciemnianie", są bardziej przydatne przy retuszowaniu fotografii, ale wiele z nich może się przydać podczas edycji stworzonych dzieł. Farby można rozmazywać, smużyć lub mieszać. Można również używać narzędzia "Gąbka" do dodawania lub usuwania farby w dowolnym stopniu.

Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Retuszowanie i ulepszanie obrazków".

Informacje na temat narzędzi cofania

Narzędzia cofania dostępne są w przyborniku. Narzędzie "Gumka" i "Zamiana kolorów" umożliwiają stosowanie koloru papieru do obrazka. Różnica w działaniu tych narzędzi polega na tym, że narzędzie "Gumka" zastępuje kolorem papieru wszystko, nad czym zostanie przeciągnięte, a narzędzie "Zamiana kolorów" zastępuje kolorem papieru tylko bieżący kolor farby.

Narzędzie "Cofanie lokalne" umożliwia selektywne usuwanie ostatniej zmiany przeprowadzonej za pomocą narzędzia "Malowanie", "Klonowanie", "Efekty", "Wypełnienie", "Kształt", "Linia", "Gumka" lub "Zamiana kolorów" oraz takich efektów jak Płótno, Julia Set Explorer itp. Przeciąganie wskaźnikiem myszy nad obrazkiem przy uaktywnionym narzędziu "Cofanie lokalne" powoduje, że niewidoczne fragmenty obrazka zostają odsłonięte, co przywraca im wygląd sprzed ostatniego pociągnięcia pędzla.

 Tematy pokrewne


Smużenie, rozmazywanie i mieszanie farb

Narzędzie "Smużenie" daje podobny efekt do przeciągnięcia palcem po mokrej farbie. Narzędzie "Rozmazanie" działa jak rozcieranie palcem pasteli. Narzędzie "Mieszanie" zmiękcza granicę między kolorami lub kontrastowymi krawędziami przez łączenie sąsiadujących kolorów.

W programie Corel PHOTO-PAINT zostało dodane pole wyboru "Scalanie ze źródłem", które pozwala odizolować i rozmazywać, smużyć lub mieszać kolory niezależnie lub wspólnie dla wszystkich informacji obrazka [image] wszystkiego, co jest na ekranie [image] jakby był on płaski.

Aby rozmazać, utworzyć smugi lub zmieszać wszystkie elementy obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia uaktywnij narzędzie "Smużenie", "Rozmazywanie" lub "Mieszanie".

3.	Z listy "Typ" wybierz pędzel i w zależności od uaktywnionego narzędzia zaznacz opcje, które chcesz zastosować.

4.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć" i zaznacz pole wyboru "Scalanie ze źródłem".

Zaznaczając to pole wyboru możesz dokonywać zmian w elementach obrazka, jakby był on płaski.

5.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który chcesz zmodyfikować.

Aby rozmazać, utworzyć smugi lub zmieszać oddzielone obiekty:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	W rolecie Ustawienia narzędzia uaktywnij narzędzie "Smużenie", "Rozmazanie" lub "Mieszanie".

3.	Z listy "Typ" wybierz pędzel i w zależności od uaktywnionego narzędzia zaznacz opcje, które chcesz zastosować.

4.	Kliknij kartę "Atrybuty dotknięć" (trzecią) i usuń zaznaczenie pola wyboru "Scalanie ze źródłem".

Usuwając zaznaczenie tego pola, możesz dokonywać zmian tylko w tych obiektach, które są zaznaczone. Tylko te obiekty zostaną zmienione.

5.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który chcesz zmodyfikować.

 Tematy pokrewne


Używanie gąbki do zwiększania i zmniejszania nasycenia farby

Korzystając z programu Corel PHOTO-PAINT, można zwiększyć lub zmniejszyć nasycenie obszarów obrazka i wpłynąć na wyrazistość oraz czystość koloru farby. W pełni nasycony kolor nie zawiera koloru białego i jest bardzo żywy, zaś kolory całkowicie pozbawione nasycenia wyglądają jak ich odpowiedniki w skali szarości.

Aby zwiększyć lub zmniejszyć nasycenie pewnego obszaru za pomocą gąbki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Gąbka".

3.	Z listy "Typ" wybierz typ pędzla.

4.	W polu "Ilość" wpisz dowolną wartość.

Wpisanie wartości dodatniej spowoduje zwiększenie nasycenia, a ujemnych jego zmniejszenie.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, które chcesz zmienić.

 Uwaga

•	Narzędzie "Gąbka" nie działa dla obrazków w skali szarości i Duotone, ponieważ nie zawierają one składowej nasycenia.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie barwy obrazka

Narzędzia "Barwa" oraz "Zamiana barw" umożliwiają modyfikowanie farby już zastosowanej do obrazka. Narzędzie "Barwa" przesuwa wszystkie barwy w kole kolorów o liczbę stopni podaną w polu "Ilość". Narzędzie "Zamiana barw" powoduje pozostawienie jasności oraz nasycenia oryginalnych kolorów, ale zastępowanie wszystkich barw wybraną.

Aby przesunąć barwę obrazka:

1.	Uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Z selektora narzędzi znajdującego się na pasku właściwości wybierz narzędzie "Barwa".

3.	Z listy "Typ" wybierz typ pędzla.

4.	W polu "Ilość" wpisz dowolną wartość.

Wartość ta określa, o ile stopni barwy obrazka zostaną przesunięte w kole kolorów.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad farbą, którą chcesz zmienić.

Aby zmienić barwę obrazka na kolor farby:

1.	Uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Z selektora narzędzi znajdującego się na pasku właściwości wybierz narzędzia "Zamiana barw".

3.	Z listy "Typ" wybierz typ pędzla.

4.	W polu "Ilość" wpisz dowolną wartość.

Wartość ta określa kolor wynikowy na podstawie liczby stopni, w których mierzona jest odległość do koloru farby na kole kolorów. Im większa wartość tego pola, tym efekt będzie wyraźniejszy lub przesunięcie barwy do koloru farby większe.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad farbą, którą chcesz zmienić.

Aby zastosować w obrazku zabarwienie w kolorze farby:

1.	Uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Z selektora narzędzi znajdującego się na pasku właściwości wybierz narzędzie "Zabarwienie".

3.	Wybierz pędzel z listy "Typ".

4.	Wpisz odpowiednią wartość w polu "Ilość". Im większa wartość tego pola, tym efekt będzie wyraźniejszy.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, które chcesz zabarwić.

 Uwaga

•	Narzędzia "Barwa" i "Zamiana barw" nie działa dla obrazków Duotone i w skali szarości, ponieważ nie zawierają one składowej barwy.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z narzędzi cofania

Narzędzia cofania są umieszczone w przyborniku. Narzędzie "Gumka" oraz narzędzie "Zamiana kolorów" umożliwiają stosowanie koloru papieru do obrazka. Różnica w działaniu tych narzędzi polega na tym, że narzędzie "Gumka" zastępuje kolorem papieru wszystko, nad czym zostanie przeciągnięte, a narzędzie "Zamiana kolorów" zastępuje kolorem papieru tylko bieżący kolor farby.

Aby przywrócić wygląd niektórych fragmentów obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Cofanie lokalne".

2.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad fragmentami obrazka, które zostały zmienione pociągnięciem pędzla lub za pomocą innej operacji.

Aby odzyskać wygląd niektórych fragmentów obrazka za pomocą narzędzia "Klonowanie z zapisanego":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	Uaktywnij narzędzie "Klonowanie z zapisanego".

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz narzędzie "Gumka".

4.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, którym chcesz przywrócić wygląd sprzed ostatnio wykonanego zapisu.

Aby zastąpić wybrane obszary kolorem papieru:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Gumka".

2.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad fragmentami obrazka, aby zastąpić je kolorem papieru.

Aby zastąpić farbę kolorem papieru:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Zamiana kolorów".

2.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Na pasku właściwości naciśnij przycisk "Normalna" i w polu poniżej wpisz wartość tolerancji z przedziału od 0 do 100.

•	Naciśnij przycisk "Tryb HSB" i wpisz odpowiednie wartości w polach "H", "S" i "B".

3.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad fragmentami obrazka, które zawierają bieżący kolor farby, aby zastąpić je kolorem papieru.

 Tematy pokrewne


Rozjaśnianie i przyciemnianie

Rozjaśnianie i przyciemnianie są tradycyjnymi technikami w fotografice, pozwalającymi sterować jasnością obszarów obrazu. Procedury znane z ciemni można teraz stosować przy użyciu wirtualnych narzędzi rozjaśniania i przyciemniania.

Aby zastosować narzędzia rozjaśniania:

1.	Otwórz paletę "Malowanie (narzędzia) i kliknij narzędzie "Efekty".

2.	W rolecie ustawień narzędzia kliknij narzędzie "Rozjaśnianie/Przyciemnianie".

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie rozjaśniające światła obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie rozjaśniające średnie tony obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie rozjaśniające ciemne obszary obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

4.	Wciśnij przycisk myszy i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, które mają zostać zmodyfikowane.

Aby zastosować narzędzie przyciemniania:

1.	Otwórz paletę "Malowanie (narzędzia) i kliknij narzędzie "Efekty".

2.	W rolecie ustawień narzędzia kliknij narzędzie "Rozjaśnianie/Przyciemnianie".

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie przyciemniające światła obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie przyciemniające średnie tony obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

•	Z listy typów pędzla wybierz narzędzie przyciemniające ciemne obszary obrazka. Następnie wybierz odpowiednie opcje zależnie od wybranego narzędzia.

4.	Wciśnij przycisk myszy i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, które mają zostać zmodyfikowane.

 Tematy pokrewne


Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek


Przegląd: Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek
Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

Ścieżka składa się z segmentów (odcinki lub krzywe) połączonych w punktach zwanych węzłami. Ścieżka, która całkowicie otacza dany obszar, nazywana jest ścieżką zamkniętą; ścieżka, w której pierwszy i ostatni węzeł nie są połączone, nazywana jest ścieżką otwartą.

Ze ścieżek można korzystać przy tworzeniu i zmianie kształtu konturów na obrazku. Po otoczeniu ścieżką fragmentu obrazka można następnie:

•	przekształcić ścieżkę w markizę maski, co umożliwi edycję tylko zamkniętego nią obszaru,

•	zastosować wzdłuż ścieżki pociągnięcie pędzla,

•	wyeksportować obszar zamknięty ścieżką jako mapę bitową o nieregularnym kształcie, która może zostać umieszczona w programie do rysowania lub składu stron, takim jak CorelDRAW lub Corel VENTURA.

Ponieważ ścieżki można w pełni edytować, są one dużo bardziej elastyczne od markiz maski. Każda część ścieżki może być modyfikowana z bardzo dużą dokładnością, węzły zaś mogą być dowolnie przesuwane, dodawane i usuwane ze ścieżki bądź też przekształcane. W rzeczywistości po zdefiniowaniu obszaru obrazka za pomocą ścieżki można łatwo przekształcić ścieżkę w maskę, maskę w obiekt, obiekt w maskę i maskę w ścieżkę.

Korzystając z narzędzia "Edycja węzłów ścieżki", można zaprojektować na obrazku bardzo skomplikowane ścieżki. Narzędzie to udostępnia skuteczne i precyzyjne elementy sterujące, służące edycji poszczególnych segmentów tworzonego konturu. Możliwe jest zapisanie ścieżki w celu jej późniejszego wykorzystania lub użycia w innym obrazku; możliwe jest także zapisanie obszaru wyznaczonego przez ścieżkę w postaci mapy bitowej.

 Więcej informacji na ten temat


Tworzenie i zapisywanie ścieżek


Przegląd: Tworzenie i zapisywanie ścieżek
Tworzenie i zapisywanie ścieżek

 Ścieżka zbudowana jest z segmentów (odcinków i krzywych) połączonych węzłami. Węzły łączące segmenty będące krzywymi posiadają dwa dodatkowe punkty kontrolne, dzięki którym można wpływać na przebieg krzywej. Punkty kontrolne wyglądają jak pomniejszone węzły połączone linią przerywaną przechodzącą przez właściwy węzeł.

Tworzenie nowej ścieżki

Tworzenie ścieżki przypomina łączenie kropek [image] każde kliknięcie na rysunku powoduje umieszczenie nowego węzła. Segment, będący odcinkiem lub krzywą, łączy nowy węzeł z poprzedzającym go węzłem. Aby utworzyć linię prostą, wystarczy kliknąć miejsca, w których mają znajdować się jej końce. Jeśli segment ma być krzywą, należy kliknąć, przeciągnąć wskaźnik myszy, po czym kliknąć ponownie w miejscu, gdzie ścieżka ma zmienić kierunek. W trakcie przeciągania ulega zmianie położenie punktów kontrolnych, wskazując na ogólny kierunek przebiegu segmentu i kąt krzywej względem węzła. Krzywa pojawi się po umieszczeniu drugiego węzła segmentu. Podczas tworzenia ścieżki program Corel PHOTO-PAINT określa rodzaj węzła, jaki ma być umieszczony, zależnie od tego, czy tworzony segment jest odcinkiem, czy też krzywą. Węzły można także dodawać, usuwać i przekształcać ręcznie, korzystając z przycisku "Edytuj węzły".

Przekształcanie maski w ścieżkę

Ścieżkę można także utworzyć, przekształcając markizę maski. Czynność ta pozwala zmienić kształt za pomocą dodatkowych właściwości edycyjnych dostępnych za pośrednictwem narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Jeżeli zaznaczenie zostało zdefiniowane na obrazku za pomocą narzędzia maski, przycisk "Przekształć maskę w ścieżkę" umożliwia łatwe zdefiniowanie tego samego obszaru obrazka za pomocą ścieżki.

Tworzenie ścieżek obcinania

 Działanie ścieżki obcinania polega na tym, że obszar obrazka, który nie jest otoczony ścieżką, staje się przezroczysty, co powoduje, że utworzona mapa bitowa w czasie wyświetlania w innej aplikacji ma nieregularny kształt. Jeśli przykładowo za pomocą skomplikowanej ścieżki obrysowano obrazek kota, aby następnie umieścić go na kanapie narysowanej za pomocą programu CorelDRAW, ważne jest, aby poza kotem nie było widać innych części zdjęcia. Jeśli nie skorzystano z funkcji ścieżki obcinania, cała mapa bitowa ma kształt prostokątny.

 Kiedy ścieżka obcinania jest wysyłana do innej aplikacji, jej zawartość zapisywana jest w pliku typu EPS (Encapsulated PostScript), co wymusza użycie drukarek postscriptowych.

Importowanie grafiki wektorowej jako ścieżek

Ścieżki można również utworzyć, wykorzystując w tym celu obrazki wektorowe utworzone w innym programie rysunkowym, takim jak CorelDRAW. Na obrazkach wektorowych utworzone obiekty są zbiorem linii. Linie te mogą zostać zaimportowane do programu Corel PHOTO-PAINT jako ścieżki.

Po utworzeniu ścieżki można ją zapisać, w celu jej późniejszego użycia w innych obrazkach. Ponieważ jednocześnie na obrazku może być wyświetlona tylko jedna ścieżka, zapisanie ścieżki jest zabezpieczeniem przed jej utratą, jeżeli tworzona ma być nowa ścieżka. Nie zapisana ścieżka widoczna w oknie obrazka zwana jest ścieżką roboczą.

 Tematy pokrewne


Rozpoczynanie rysowania ścieżki

Tworzenie nowej ścieżki można rozpocząć, włączając przycisk dodawania węzłów, znajdujący się na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Domyślnie po wybraniu tego narzędzia z przybornika przycisk ten jest włączony, jednak jeśli w bieżącej sesji korzystano już z paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia, może okazać się konieczne ponowne naciśnięcie tego przycisku.

Aby przed utworzeniem nowej ścieżki usunąć istniejącą:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Nowa ścieżka" umieszczony na pasku właściwości.

Jeśli istniejąca ścieżka nie została zapisana lub po ostatnim zapisaniu została zmieniona, zostanie wyświetlone okno z odpowiednim komunikatem. Naciśnięcie przycisku "Nie" spowoduje usunięcie ścieżki, a przycisku "Tak" [image] jej zapisanie na dysku.

Aby rozpocząć rysowanie nowej ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Upewnij się, że przycisk "Dodaj węzły" znajdujący się na pasku właściwości jest włączony.

3.	Kliknij w miejscu, gdzie ma znajdować się pierwszy węzeł ścieżki.

 Uwaga

•	Przyciski dodawania węzłów i edycji węzłów nie mogą być włączone jednocześnie [image] po naciśnięciu jednego z nich drugi jest wyłączany.

 Tematy pokrewne


Budowanie ścieżki z odcinków

Proste segmenty ścieżki można rysować, umieszczając na rysunku za pomocą narzędzia "Edycja węzłów ścieżki" węzeł początkowy oraz węzeł końcowy. Prosty segment ścieżki zwany jest linią lub odcinkiem.

Aby narysować proste segmenty ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk dodawania węzłów znajdujący się na pasku właściwości.

3.	Kliknij w miejscu, gdzie ma zaczynać się segment ścieżki.

4.	Wskaż kliknięciem punkt końcowy segmentu.

5.	Powtórz czynność opisaną w punkcie 4, aby dodać kolejne segmenty do ścieżki.

 Tematy pokrewne


Budowanie ścieżki z krzywych

Kiedy tworzony jest segment ścieżki będący krzywą, jednocześnie z początkowego węzła tworzonego segmentu rozciągane są w przeciwnych kierunkach dwa punkty kontrolne. Odległość pomiędzy punktami kontrolnymi i węzłem decyduje o wysokości lub głębokości krzywej. Kąt wyznaczany przez punkty kontrolne decyduje o pochyleniu krzywej. Jeżeli tworzony segment zaczyna się w początkowym węźle ścieżki, wówczas wyświetlany jest tylko jeden punkt kontrolny. Segmenty będące krzywymi są zakończone węzłami symetrycznymi.

Aby narysować ścieżkę składającą się z krzywych:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk dodawania węzłów znajdujący się na pasku właściwości.

3.	Kliknij w miejscu, gdzie ma się zaczynać segment ścieżki, i przeciągaj wskaźnik.

4.	Kliknij w miejscu, gdzie ma się kończyć segment ścieżki, i przeciągaj wskaźnik, aby zacząć rysować następny segment ścieżki będący krzywą.

5.	Aby dodać następne segmenty do ścieżki, powtarzaj czynności opisane w punkcie 4.

 Wskazówka

•	Jeżeli narysowanie odpowiedniej krzywej sprawia problemy, należy najpierw utworzyć prosty segment będący krzywą, a następnie go modyfikować. Dodatkowe informacje na temat edycji ścieżki można znaleźć w sekcji "Edycja ścieżek".

 Tematy pokrewne


Rysowanie zamkniętych ścieżek

Zamknięte ścieżki są zazwyczaj wykorzystywane do tworzenia mapy bitowej o nieregularnym kształcie lub fizycznie oddzielnych segmentów ścieżki. Ścieżkę otwartą można zamknąć w dowolnej chwili.

Aby narysować zamkniętą ścieżkę:

1.	Narysuj wszystkie segmenty ścieżki poza ostatnim.

2.	Umieść wskaźnik myszy bezpośrednio nad pierwszym węzłem ścieżki i kliknij.

Powstanie ostatni segment ścieżki. Jego końcowy węzeł jest zarazem pierwszym węzłem ścieżki, dzięki czemu ścieżka jest zamknięta.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie masek w ścieżki

Po przekształceniu markizy maski w ścieżkę można ją lepiej kształtować, dzięki wykorzystaniu dużych możliwości i elastyczności narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Po zakończeniu edycji kształtu ścieżki, można ją zawsze przekształcić z powrotem w stosowaną na aktywnym obrazku markizę maski.

Aby przekształcić maskę w ścieżkę:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Utwórz ścieżkę z maski" umieszczony na pasku właściwości.

3.	W oknie Przekształć maskę w ścieżkę wpisz wartość zwartości ścieżki z zakresu od 1 do 10 w polu "Zwartość".

4.	Wpisz wartość progu ścieżki z zakresu od 1 do 10 w polu "Próg".

Utworzona ścieżka jest nałożona na markizę maski, którą można przesunąć, aby ścieżka była lepiej widoczna.

 Uwaga

•	Dodatkowe informacje na temat masek i markiz maski można znaleźć w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

 Tematy pokrewne


Tworzenie na obrazku obszarów przezroczystych za pomocą ścieżek obcinania

Działanie ścieżki obcinania polega na tym, że obszar obrazka, który nie jest otoczony ścieżką, staje się przezroczysty, co powoduje, że utworzona mapa bitowa w czasie wyświetlania w innej aplikacji ma nieregularny kształt. Plik mapy bitowej jest tworzony przez program Corel PHOTO-PAINT z pikseli obrazka wyświetlanych wewnątrz otwartej lub zamkniętej ścieżki.

Aby utworzyć ścieżkę obcinania:

1.	Utwórz ścieżkę definiującą obszar, który ma być zachowany w postaci mapy bitowej.

2.	Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj.

3.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz pozycję "Encapsulated PostScript (EPS)".

4.	Z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym chcesz zapisać mapę bitową.

5.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać mapę bitową.

6.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę dla mapy bitowej i naciśnij przycisk "Zapisz".

Jeżeli obrazek zawiera obiekty, wyświetlone zostanie ostrzeżenie, że zostaną one scalone z tłem.

7.	Zaznacz pole wyboru "Zapisz" w sekcji "Obcinanie" okna dialogowego Eksportuj do formatu EPS.

8.	Zaznacz opcję "Obrazek objęty ścieżką".

Do utworzenia przez program Corel PHOTO-PAINT ścieżki obcinania wykorzystana zostanie bieżąca ścieżka w oknie obrazka. Ścieżkę obcinania można także utworzyć z istniejącej ścieżki, wybierając jej nazwę z listy znajdującej się w oknie dialogowym Eksportuj do formatu EPS.

9.	Z listy ścieżek wybierz ścieżkę, którą chcesz zapisać jako ścieżkę obcinania.

 Uwaga

•	Jeżeli obrazek zostanie zamknięty bez zapisywania zmian przeprowadzonych na ścieżce obrazka, zostanie wyświetlone zapytanie o zapisanie ścieżki.

 Wskazówka

•	Obrazek można wykadrować do brzegów ścieżki, zaznaczając w oknie Eksportuj do formatu EPS pole wyboru "Obetnij obrazek do maski/ścieżki podczas zapisu". Jeżeli pole to jest zaznaczone, zapisywany jest cały obrazek wraz ze ścieżką, jednak na drukarce postscriptowej wydrukowane zostanie tylko zaznaczenie wewnątrz ścieżki.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie ścieżek

Ścieżki należy zapisywać, jeżeli chce się z nimi ponownie pracować lub jeżeli mają zostać wykorzystane na innych obrazkach. Ścieżki są zapisywane w plikach o rozszerzeniu PTH.

Aby zapisać ścieżkę:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości.

3.	W oknie dialogowym Zapisz ścieżkę z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym chcesz zapisać ścieżkę.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać ścieżkę.

5.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę ścieżki.

6.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

 Tematy pokrewne


Otwieranie istniejących ścieżek

Po zapisaniu ścieżki można ją wykorzystywać w innych obrazkach. Jeżeli tworzona jest nowa lub zmieniana jest istniejąca ścieżka, przed otwarciem innej ścieżki w oknie obrazka wyświetlone zostanie zapytanie o zapisanie bieżącej. Domyślnie, kiedy otwierana jest ścieżka, włączany jest przycisk edycji węzłów.

Aby otworzyć istniejącą ścieżkę:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Załaduj ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości.

3.	W oknie dialogowym Załaduj ścieżkę z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisana jest ścieżka.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisana jest ścieżka.

5.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

 Uwaga

•	Ładowane do programu Corel PHOTO-PAINT ścieżki mają oryginalny rozmiar i położenie, dlatego ścieżki utworzone na dużych obrazkach mogą nie być odpowiednie dla małych obrazków.

 Tematy pokrewne


Importowanie obrazków wektorowych jako ścieżek

Na obrazkach wektorowych, takich jak rysunki programu CorelDRAW (.CDR), obiekty są tworzone za pomocą zbioru linii. Za pomocą przycisku "Importuj ścieżkę" można załadować utworzone w programie CorelDRAW koła, łuki, tekst i wielokąty jako ścieżki. Jeżeli z programu CorelDRAW ma być importowany tekst, należy go najpierw przekształcić w krzywe.

Aby zaimportować obrazek wektorowy jako ścieżkę:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Importuj ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest obrazek wektorowy, który ma być importowany.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest obrazek wektorowy.

5.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

 Uwaga

•	Duże, złożone obrazki wektorowe nie nadają się do importowania jako ścieżki do programu Corel PHOTO-PAINT. Kiedy obrazki wektorowe przekształcane są w ścieżki, każdy punkt na wektorze staje się węzłem. Jeżeli importowany obrazek wektorowy zawiera zbyt dużo punktów, w programie Corel PHOTO-PAINT wyświetlone zostanie odpowiednie ostrzeżenie.

 Tematy pokrewne


Usuwanie ścieżek

Ścieżkę można usunąć zarówno z obrazka, jak i definitywnie z dysku, naciskając przycisk "Usuń ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości. Jeżeli bieżąca ścieżka została zapisana na dysku, przed jej usunięciem obrazka wyświetlony zostanie komunikat z pytaniem, czy wcześniej ma zostać usunięty plik z tą ścieżką.

Aby usunąć ścieżkę:

•	Naciśnij przycisk "Usuń ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości.

Jeśli ścieżka została wcześniej zapisana na dysku, wyświetlone zostanie okno z pytaniem, czy usunąć ją także z dysku. Jeśli ścieżka ma być usunięta tylko z okna obrazka, naciśnij przycisk "Nie".

 Wskazówka

•	Ścieżki można także usuwać, naciskając umieszczony na pasku właściwości przycisk "Nowa ścieżka". Tylko jedna ścieżka może być jednocześnie wyświetlona w dokumencie, dlatego też aby utworzyć nową ścieżkę, bieżąca ścieżka zostanie automatycznie usunięta. Jeżeli bieżąca ścieżka nie została zapisana lub też od czasu ostatniego zapisu uległa zmianie, wyświetlone zostanie okno z pytaniem, czy zmiany mają zostać zapisane.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie i przesuwanie fragmentów ścieżki


Przegląd: Zaznaczanie i przesuwanie fragmentów ścieżki
Zaznaczanie i przesuwanie fragmentów ścieżki

 W celu zmiany kształtu ścieżki można zaznaczyć i przesunąć segmenty ścieżki, węzły lub punkty kontrolne. Przesuwanie segmentów służy pobieżnej zmianie kształtu ścieżki, natomiast bardziej precyzyjne zmiany wykonuje się przeciągając węzły oraz punkty kontrolne.

Po przeciągnięciu węzła odpowiednie segmenty zmieniają w taki sposób kształt, żeby w dalszym ciągu pozostały połączone. Po przeciągnięciu dwóch lub więcej sąsiadujących węzłów, segmenty zawarte między nimi standardowo zachowują swój kształt. Jeżeli jednak węzły są przeciągane podczas pracy w trybie elastycznym, segmenty będą zachowywały się jak gumowa taśma  zaczną się rozciągać i kurczyć, zależnie od kierunku i odległości, na jaką przeciągnięto węzły.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie i ukrywanie ścieżek

Przycisk "Pokaż/Ukryj ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia umożliwia wyświetlanie i ukrywanie ścieżek na obrazku.

Aby wyświetlić lub ukryć ścieżki na obrazku:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Pokaż/Ukryj ścieżkę" umieszczony na pasku właściwości.

Kiedy przycisk jest włączony, aktywna ścieżka na obrazku jest ukryta. Aby ponownie wyświetlić ścieżkę, należy wyłączyć przycisk.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie i cofanie zaznaczenia węzłów

Węzły należy zaznaczyć, jeśli mają one zostać przesunięte, usunięte, rozbite lub jeśli ma zostać zmieniony ich rodzaj, bądź położenie punktów kontrolnych. Zaznaczenie kilku węzłów umożliwia jednoczesne wykonanie na nich tych samych operacji.

Aby zaznaczyć węzeł:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Kliknij węzeł.

Wybrany węzeł zostaje oznaczony w następujący sposób: pustym kwadratem, jeśli połączony z nim segment jest odcinkiem; pełnym kwadratem, jeśli segment jest krzywą. Jeżeli węzeł znajduje się na krzywej, wyświetlane są dodatkowo punkty kontrolne tego węzła oraz węzłów znajdujących się na ścieżce przed nim i za nim.

Aby zaznaczyć więcej niż jeden węzeł:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Trzymając naciśnięty klawisz SHIFT, kliknij każdy z węzłów.

Aby cofnąć zaznaczenie wybranych węzłów:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Trzymając naciśnięty klawisz SHIFT, kliknij zaznaczone węzły.

 Wskazówki

•	Aby zaznaczyć wszystkie węzły na ścieżce, uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki", przytrzymaj naciśnięte klawisze CTRL i SHIFT i kliknij węzeł.

•	Aby zaznaczyć określoną grupę węzłów, uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki" i przeciągnij pole markizy tak, aby otoczyć całą grupę. Aby cofnąć zaznaczenie, kliknij obszar w oknie obrazka leżący poza ramką markizy.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie segmentów ścieżki

Segmenty (krzywe i linie) można przesuwać, przeciągając ich węzły. Można przesunąć jeden lub wiele segmentów jednocześnie, zaznaczając ich węzły i przeciągając jeden z nich. Zaznaczone segmenty są podczas przeciągania przesuwane jednocześnie i w trakcie tej czynności nie zmieniają swoich kształtów. Jednakże przesuwając segmenty ścieżki w trybie elastycznym, można je rozciągać lub kurczyć, zależnie od kierunku i odległości o jaką przesuwane są węzły.

Aby przesunąć segment ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Przeciągnij węzeł w nowe miejsce.

 Uwaga

•	Jeśli z węzłem połączone są punkty kontrolne, również i one zostaną przesunięte tak, aby kąt, pod jakim krzywa łączy się z węzłem, nie uległ zmianie. Dotyczy to tylko węzłów gładkich i symetrycznych.

 Wskazówka

•	Segment będący krzywą można także przesuwać, przeciągając dowolną część segmentu. Jednakże segment będący linią można przesuwać tylko przeciągając jego węzły.

 Tematy pokrewne


Zmiana kształtu segmentów ścieżki będących krzywymi

Kiedy zaznaczony jest pojedynczy węzeł segmentu będącego krzywą, "wychodzą" z niego w przeciwnych kierunkach dwa punkty kontrolne. Kształt krzywej można zmienić, przeciągając oba te punkty. Jeżeli węzły sąsiadujące także należą do segmentu będącego krzywą, wówczas z każdego z nich będzie wychodził pojedynczy punkt kontrolny, który także można przeciągać, aby zmienić kształt segmentu.

Zaznaczenie punktu kontrolnego węzła sąsiadującego powoduje, że węzeł ten zostaje zaznaczony i wyświetlany jest także drugi z jego punktów kontrolnych. Punkty kontrolne poruszają się różnie, zależnie od tego czy węzeł, z którym są związane, jest gładki, ostry czy też symetryczny.

Aby zmienić kształt ścieżki, przesuwając jej punkty kontrolne:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzeł.

4.	Przeciągaj punkty kontrolne.

 Wskazówka

•	Aby zaznaczyć punkt kontrolny znajdujący się bezpośrednio nad węzłem, przed kliknięciem punktu kontrolnego naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT.

 Tematy pokrewne


 Rozciąganie i kurczenie segmentów ścieżki

Tryb elastyczny służy do rozciągania lub kurczenia segmentów ścieżki, zachowujących się jakby były z gumy. Kiedy przesuwany jest segment ścieżki w trybie elastycznym, jego kształt ulega zmianie, zależnie od kierunku i odległości, na jaką przeciągane są węzły. Efekt stosowania trybu elastycznego jest najbardziej widoczny, gdy zaznaczonych jest kilka sąsiadujących węzłów na ścieżce.

Aby rozciągać lub kurczyć segmenty ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Włącz przycisk "Tryb elastyczny".

4.	Zaznacz co najmniej dwa sąsiadujące węzły.

5.	Przeciągnij węzeł.

 Tematy pokrewne


Edycja ścieżek


Przegląd: Edycja ścieżek
Edycja ścieżek

Kiedy za pomocą otwartej lub zamkniętej ścieżki określony już został pewien obszar obrazka, można modyfikować kształt ścieżki, wykorzystując do tego celu elementy sterujące umieszczone na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Ścieżkę można zmodyfikować, operując jej segmentami, węzłami i punktami kontrolnymi lub poprzez przekształcenie ścieżki w maskę i odwrotnie. Możliwe jest także:

•	przekształcenie linii w krzywe,

•	przekształcenie krzywych w linie,

•	dodawanie, usuwanie i przekształcanie węzłów,

•	dzielenie ścieżki na kilka ścieżek,

•	łączenie i rozłączanie węzłów.

Dzięki dużym możliwościom i elastyczności narzędzia "Edycja węzłów ścieżki" edycja najbardziej skomplikowanych obszarów obrazka jest prostą czynnością.

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie węzłów ze ścieżki


Przegląd: Dodawanie i usuwanie węzłów ze ścieżki
Dodawanie i usuwanie węzłów ze ścieżki

Funkcje spełniane przez narzędzia edycji ścieżki zależą w znacznym stopniu od ilości węzłów na ścieżce. Jeżeli na obrazku tworzona jest ścieżka, której segmenty trudno jest właściwie ukształtować, można wówczas dodać do ścieżki nowe węzły. Zwiększenie liczby węzłów na ścieżce pozwala uzyskać większą kontrolę nad przebiegiem przeciąganych w oknie obrazka segmentów będących liniami lub krzywymi. Usunięcie węzła może być konieczne, jeśli jest on źródłem niepożądanych zakłóceń przebiegu ścieżki.

Jeżeli krzywa biegnie na całej swej długości tylko w jednym kierunku, należy umieszczać węzły w odstępach co 120 stopni.

 Jeśli krzywa płynnie zmienia kierunek, należy umieścić nowy węzeł na krzywej w każdym z punktów, w których następuje zmiana kierunku.

 Jeśli krzywa ostro zmienia kierunek, nowy węzeł potrzebny jest w każdym wierzchołku.

Można usunąć niepotrzebne węzły z segmentu będącego krzywą, korzystając z funkcji automatycznej redukcji węzłów. Naciśnięcie umieszczonego na pasku właściwości przycisku "Automatyczna redukcja" powoduje usunięcie przez program Corel PHOTO-PAINT niepotrzebnych węzłów, co w efekcie daje ścieżkę o bardziej gładkim kształcie i, jeżeli będzie ona zapisywana na dysku, o mniejszym rozmiarze.

 Tematy pokrewne


Dodawanie węzłów do ścieżki

Dodawanie węzłów do ścieżki jest wskazane przy zmianie jej kształtu, zwłaszcza gdy istniejące już segmenty, węzły oraz punkty kontrolne nie wystarczają do uzyskania potrzebnego kształtu. Jednorazowo można dodać jeden lub kilka węzłów. Dodawany węzeł umieszczany jest domyślnie pomiędzy bieżącym zaznaczonym węzłem, a następnym na ścieżce. Możliwe jest jednak precyzyjne określenie położenia węzła na ścieżce.

Aby dodać pojedynczy węzeł do ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzeł.

4.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Aby dodać kilka węzłów do ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzły.

4.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Węzeł zostanie dodany na środku każdego z zaznaczonych segmentów.

5.	Powtórz czynność opisaną w punkcie 4, aby wstawić kolejne węzły.

Aby dodać węzły w określonych punktach na ścieżce:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Trzymając naciśnięty klawisz CTRL kliknij w miejscu, w którym chcesz dodać węzeł.

 Tematy pokrewne


Usuwanie węzła ze ścieżki

Usunięcie położonych zbyt blisko siebie węzłów i segmentów pozwala na uproszczenie zbyt skomplikowanych ścieżek. Węzły można także usunąć w celu wyeliminowania niepożądanych zmian kierunku krzywych.

Aby usunąć węzeł ze ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzeł.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

Kształt ścieżki może ulec zmianie, zależnie od położenia węzła.

 Wskazówki

•	Usunięcie kilku węzłów możliwe jest po ich zaznaczeniu.

•	Zaznaczone węzły można także usunąć naciskając na klawiaturze klawisz DELETE.

 Tematy pokrewne


Automatyczne usuwanie zbędnych węzłów

Ścieżki, które zostały utworzone z masek lub które były często edytowane, zazwyczaj zawierają więcej węzłów, niż jest to konieczne do utrzymania właściwego kształtu ścieżki. Te zbędne węzły można usunąć z całej ścieżki lub tylko z jej części za pomocą przycisku automatycznego usuwania węzłów.

Aby automatycznie zmniejszyć liczbę węzłów ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	zaznacz segment ścieżki, aby usunąć zbędne węzły tylko z części ścieżki;

•	zaznacz całą ścieżkę, aby usunąć wszystkie zbędne węzły.

4.	Wpisz wartość z zakresu od 1 do 10 w polu "Tolerancja redukcji węzłów" znajdującym się na pasku właściwości.

Im wyższa wartość, tym więcej węzłów zostanie usuniętych.

5.	Naciśnij przycisk "Automatyczna redukcja".

Wszystkie zbędne węzły na całej ścieżce lub na jej zaznaczonej części zostaną usunięte. Kształt ścieżki może ulec zmianie, zależnie od położenia usuniętych węzłów.

 Tematy pokrewne


Łączenie węzłów i przerywanie ścieżki


Przegląd: Łączenie węzłów i przerywanie ścieżki
Łączenie węzłów i przerywanie ścieżki

Zarówno w przypadku tworzenia nowej, jak i edycji istniejącej ścieżki, segmenty ścieżki można łączyć lub rozdzielać. Na przykład, jeżeli otwarta ścieżka ma zostać zamknięta, wystarczy połączyć węzeł początkowy z końcowym. Podobnie jeżeli istnieje potrzeba otwarcia zamkniętej ścieżki lub utworzenia dwóch oddzielnych części ścieżki, można wówczas rozdzielić połączenie pomiędzy węzłami.

Ponieważ węzły służą jako połączenia na ścieżce, segmenty można rozdzielić lub połączyć tylko w węźle. Jeżeli w miejscu, w którym segment ma zostać przyłączony lub rozdzielony nie ma węzła, należy w nim dodać nowy węzeł.

 Tematy pokrewne


Łączenie dwóch węzłów

Łączone węzły muszą znajdować się na końcach otwartych lub oddzielnych segmentów. Węzły leżące daleko od siebie zostaną połączone w punkcie znajdującym się w połowie odległości między nimi.

Aby połączyć dwa węzły:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz dwa węzły.

4.	Naciśnij przycisk "Złącz zaznaczone węzły" umieszczony na pasku właściwości.

 Tematy pokrewne


Przerywanie ścieżki

Ścieżki mogą być przerywane lub rozdzielane tylko w węzłach. Jeśli ścieżka ma być przerwana w innym miejscu, należy umieścić tam nowy węzeł, po czym ją przerwać. Po przerwaniu ścieżki na końcach rozdzielonych segmentów zostaną dodane nowe węzły.

Aby przerwać ścieżkę:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzeł, w którym chcesz przerwać ścieżkę.

4.	Naciśnij przycisk "Rozłącz zaznaczony węzeł".

 Wskazówka

•	Aby efekt rozłączenia był widoczny, należy przesunąć węzły znajdujące się na końcach rozdzielonych segmentów.

 Tematy pokrewne


Zmiana typów węzła i segmentu


Przegląd: Zmiana typów węzła i segmentu
Zmiana typów węzła i segmentu

 Przesuwanie, dodawanie i usuwanie węzłów nie zawsze wystarcza do uzyskania potrzebnego kształtu ścieżki. Do zdefiniowania bardziej skomplikowanych ścieżek może być konieczne przekształcenie odcinków w krzywe, krzywych w odcinki lub zmiana typów węzłów ścieżki.

Istnieją trzy typy węzłów krzywej: gładkie, symetryczne i ostre.

•	Węzły gładkie posiadają dwa punkty kontrolne, ułożone na prostej, z których każdy można umieścić w dowolnej odległości od węzła. Węzły tego typu używane są w sytuacji, gdy potrzebne jest płynne przejście między sąsiednimi segmentami. Węzeł łączący dwa odcinki nie może być węzłem gładkim.

•	Węzły symetryczne również posiadają dwa punkty kontrolne ułożone na prostej, ale podczas ich rozmieszczania oba znajdują się w identycznej odległości od węzła. Węzły tego typu są stosowane do tworzenia takich samych krzywych po obu stronach węzła.

•	Węzły ostre pozwalają na niezależną zmianę położenia i odległości obu punktów kontrolnych. Są one wykorzystywane do tworzenia na ścieżce ostrych wierzchołków.

Jeśli węzeł łączący krzywą z odcinkiem zmieniany jest na gładki, jego punkt kontrolny można przesuwać jedynie po stronie krzywej, wzdłuż niewidocznej prostej będącej przedłużeniem segmentu stanowiącego odcinek. Użycie węzła gładkiego powoduje, że kąt między punktami kontrolnymi wynosi 180 stopni, ale można niezależnie zmieniać ich odległość od węzła.

 Tematy pokrewne


Zmiana typu węzła

Zmiana typu węzła powoduje zmianę zachowania przyłączonych do niego segmentów. Chociaż zmiana ta nie musi od razu wpłynąć na kształt ścieżki, to późniejsza edycja ścieżki przez zmianę położenia punktów kontrolnych może mieć radykalne skutki. Jednocześnie można zmienić typy kilku węzłów.

Aby zmienić typ węzła:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz węzeł lub węzły.

4.	Naciśnij jeden z umieszczonych na pasku właściwości przycisków:

•	przycisk "Gładki",

•	przycisk "Ostry",

•	przycisk "Symetryczny".

 Uwaga

•	Węzeł krzywej, który jest połączony z segmentem będącym linią, musi być gładki lub ostry, ponieważ przesuwać można tylko punkty kontrolne leżące po stronie krzywej.

 Wskazówka

•	Przyciski "Gładki", "Ostry" i "Symetryczny" są także dostępne w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki".

 Tematy pokrewne


Zmiana segmentu w odcinek lub krzywą

Po zdefiniowaniu za pomocą ścieżki obszaru obrazka, segment będący odcinkiem można zmienić w krzywą i odwrotnie. Kiedy następuje zmiana z krzywej w odcinek, jest ona od razu widoczna. Natomiast kiedy zmieniany jest odcinek w krzywą, trzeba wówczas najpierw zaznaczyć jeden z węzłów segmentu, aby widoczne były punkty kontrolne krzywej. Jednocześnie można zmienić kilka segmentów tego samego typu.

Aby zmienić segment w odcinek lub krzywą:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Naciśnij przycisk "Edycja węzłów" umieszczony na pasku właściwości.

3.	Zaznacz jeden lub kilka węzłów należących do odpowiednio jednego lub kilku segmentów, które mają zostać przekształcone.

4.	Naciśnij jeden z umieszczonych na pasku właściwości przycisków:

•	przycisk "W odcinek",

•	przycisk "W krzywą".

 Tematy pokrewne


Korzystanie ze ścieżek wraz z narzędziami maski i pędzla


Przegląd: Korzystanie ze ścieżek wraz z narzędziami maski i pędzla
Korzystanie ze ścieżek wraz z narzędziami maski i pędzla

Ścieżki mogą również służyć jako narzędzia podczas wykonywania w programie Corel PHOTO-PAINT czynności związanych z malowaniem i pracą z maskami. Na przykład po zdefiniowaniu na obrazku określonego kształtu za pomocą ścieżki, można ścieżkę przekształcić w maskę lub zastosować wzdłuż niej pociągnięcie pędzla.

Przekształcanie ścieżek w maski

Jeżeli zaznaczony ma zostać złożony obszar obrazka, zdefiniowanie go za pomocą ścieżek może okazać się dużo prostsze. Elastyczność narzędzia "Edycja węzłów ścieżki" umożliwia precyzyjne określenie skomplikowanego obszaru, który następnie można przekształcić w zaznaczenie maską. Maskę można utworzyć ze ścieżki także w celu wycięcia lub skopiowania zdefiniowanego obszaru, a także w celu przekształcenia go w obiekt.

Kiedy ścieżka przekształcana jest w maskę, maska tworzona jest dodatkowo, tak że na obrazku wyświetlana jest zarówno ścieżka, jak i utworzona z niej maska. Następnie z zaznaczenia maską można utworzyć obiekt i przemieścić go, nie zmieniając jednocześnie położenia ścieżki.

Stosowanie pociągnięć pędzla według ścieżki

Aby zastosować na obrazku precyzyjne pociągnięcie pędzla, można pomalować ścieżkę za pomocą narzędzia "Malowanie", "Efekty", "Klonowanie", "Klonowanie z wypełnienia", "Rozpylacz obrazków", "Zamiana kolorów" oraz "Gumka". Ustawiając właściwości pędzla i efektu, można dostosować sposób pociągnięcia pędzlem. Dodatkowe informacje na temat ustawiania właściwości pędzla malowania można znaleźć w sekcji "Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków".

Po zastosowaniu pociągnięcia pędzla według ścieżki, można powtórzyć tę czynność, wybierając z menu Edycja polecenie Powtórz pociągnięcie. Aby równo pociągnąć pędzel wzdłuż obwodu ścieżki, wystarczy ustawić odpowiednie opcje pociągnięcia i nacisnąć przycisk "Pociągnij według ścieżki". Można określić kąt, pod jakim pędzel będzie malował ścieżkę, zastosować składanie kątów, zmienić wielkość zapisanego pędzla, ustawić nieregularności malowania oraz sprawić, że pędzel będzie ułożony stycznie do ścieżki. Można także określić zmienność kolorów pędzla malującego według ścieżki.

 Tematy pokrewne


Przekształcanie ścieżek w maski

Ścieżkę można przekształcić w maskę, aby zaznaczyć, wyciąć lub skopiować zdefiniowany obszar, a także aby przekształcić zaznaczenie w obiekt. Ścieżka wykorzystywana do tworzenia maski nie musi być zamknięta, ponieważ przed wykonaniem przekształcenia węzły początkowy i końcowy zostaną przez program Corel PHOTO-PAINT automatycznie połączone w celu zamknięcia ścieżki.

Aby utworzyć maskę ze ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Utwórz zamkniętą lub otwartą ścieżkę.

3.	Naciśnij przycisk "Utwórz maskę ze ścieżki" umieszczony na pasku właściwości.

4.	W oknie Przekształć ścieżkę w maskę zaznacz pole wyboru "Wygładzanie", aby wygładzić wszystkie ukośne lub zakrzywione krawędzie zaznaczenia.

 Wskazówki

•	Aby przekształcić ścieżkę w maskę, można także nacisnąć znajdujący się w rolecie Ustawienia narzędzia przycisk "Przekształć ścieżkę w maskę".

•	Dodatkowe informacje na temat tworzenia masek można znaleźć w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

 Tematy pokrewne


Malowanie wzdłuż ścieżki

Po zdefiniowaniu obszaru obrazka za pomocą ścieżki, można wzdłuż niej zastosować pociągnięcie pędzla. Wcześniej jednak można dostosować wygląd tego pociągnięcia, ustawiając odpowiednie właściwości narzędzia.

Aby malować według ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Utwórz zamkniętą lub otwartą ścieżkę.

3.	Uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Klonowanie",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków",

•	narzędzie "Gumka",

•	narzędzie "Zamiana kolorów".

4.	Z menu Edycja wybierz polecenie Pociągnij, a następnie Pociągnij według ścieżki.

 Uwaga

•	Jeżeli wykonane operacje mają zostać sklonowane podczas malowania względem ścieżki, należy posłużyć się pędzlem "Klonowanie z wypełnienia".

 Wskazówki

•	Stosowane wzdłuż ścieżki pociągnięcie pędzla można dostosować, ustawiając odpowiednie opcje w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Malowanie", "Efekty", "Klonowanie", "Rozpylacz obrazków", "Gumka" lub "Zamiana kolorów".

•	Jeżeli malowanie ma przebiegać tylko wzdłuż fragmentu ścieżki, można zaznaczyć ten obszar, korzystając z narzędzia maski. Dodatkowe informacje na temat masek można znaleźć w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

 Tematy pokrewne


Powtarzanie pociągnięcia według ścieżki

Jeżeli zostało już zastosowane pociągnięcie pędzla według ścieżki, ale efekt powinien być jeszcze wzmocniony, można powtórzyć pociągnięcie, wybierając z menu Edycja polecenie Powtórz pociągnięcie. Można utworzyć własne rodzaje pociągnięcia pędzla lub stosować dowolny z dostępnych programie wzorców.

Aby powtórzyć pociągnięcie według ścieżki:

1.	Uaktywnij narzędzie "Edycja węzłów ścieżki".

2.	Uaktywnij jedno z narzędzi:

•	narzędzie "Malowanie",

•	narzędzie "Efekty",

•	narzędzie "Klonowanie",

•	narzędzie "Rozpylacz obrazków",

•	narzędzie "Gumka",

•	narzędzie "Zamiana kolorów".

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Pociągnij, a następnie Powtórz pociągnięcie.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Załaduj ścieżkę jako pociągnięcie, aby pociągnąć ścieżkę kształtem istniejącej ścieżki jako pociągnięciem pędzla.

•	Z listy "Pociągnięcie" wybierz odpowiednie pociągnięcie pędzla.

5.	Wpisz wartość w polu "Powtórz".

Wartość ta określa liczbę powtórzeń pociągnięcia pędzla wzdłuż ścieżki.

6.	Naciśnij przycisk "Powtórz pociągnięcie według ścieżki".

 Wskazówka

•	Powtarzane według ścieżki pociągnięcie można dostosować, ustawiając wartości skali, kąta i koloru w oknie Powtórz pociągnięcie. Dodatkowe informacje na temat pociągnięć pędzla można znaleźć w sekcji "Zapisywanie, powtarzanie i modyfikowanie pociągnięć pędzla".

 Tematy pokrewne


Tworzenie makr i skryptów


Przegląd: Tworzenie makr i skryptów
Tworzenie makr i skryptów

Makra i skrypty umożliwiają automatyzowanie serii operacji, które mogą być powtarzane w tym samym obrazku lub w kilku różnych obrazkach. Prosto ujmując, makro jest serią poleceń rejestrowanych za pomocą okna dokowanego Rejestrator. Makra nie są zapisywane z chwilą zakończenia sesji programu Corel PHOTO-PAINT. Skrypt jest makrem, które zostało zapisane na dysku i które może być w każdej chwili wywołane. Zarówno makro, jak i skrypt tworzy się, edytuje i odtwarza za pomocą specjalnych elementów sterujących i poleceń z okna dokowanego Rejestrator. Okno to wygląda i działa podobnie do magnetofonu.

Okno dokowane Rejestrator pomaga użytkownikowi zaoszczędzić czas przy wykonywaniu wielu standardowych operacji, takich jak przeskalowywanie obrazków, używanie masek do zaznaczania czy całościowych modyfikacji obrazków. Na przykład, jeśli przy skanowaniu serii fotografii z tej samej kliszy zauważy się, że poszczególne fotografie są zbyt małe i niedoświetlone, można zastosować polecenia Zmień rozmiar/rozdzielczość i Dopasuj z menu Obrazek i powiększyć rozmiary oraz jasność obrazków. Jeśli zarejestruje się polecenia wykorzystywane podczas obróbki pierwszego obrazka, można je będzie później sprawniej stosować do wszystkich kolejnych obrazków i w ten sposób zaoszczędzić czas.

Skrypty tworzone w programie Corel PHOTO-PAINT można rozbudowywać za pomocą edytora Corel SCRIPT. Język programowania Corel SCRIPT zawiera pętle, zmienne, funkcje i definiowane przez użytkownika okna dialogowe. Dzięki tym elementom skrypt może się stać bardziej efektywny i użyteczny niż zwykły zbiór zarejestrowanych poleceń. Można w nim na przykład zastosować pętlę powodującą powtarzanie pewnych poleceń, dopóki nie zostaną spełnione wcześniej określone warunki. Użycie w skrypcie odpowiedniego okna dialogowego pozwoli pobrać od użytkownika dane wejściowe, takie jak kolory, kształty czy nazwy plików.

 Uwaga

•	Większość dużych aplikacji zawiera pewnego rodzaju wbudowane języki programowania. W niektórych z nich są one jednak nazywane nie skryptami, lecz makrami.

 Więcej informacji na ten temat


Rejestrowanie i zapisywanie skryptów


Przegląd: Rejestrowanie i zapisywanie skryptów (strona 1 z 2)
Rejestrowanie i zapisywanie skryptów (strona 1 z 2)

Elementy sterujące okna dokowanego Rejestrator umożliwiają rejestrowanie prawie wszystkich czynności związanych z naciskaniem klawiszy klawiatury, obsługą myszy, a także używaniem pasków narzędzi, Przybornika czy menu. Rejestrowane operacje są tłumaczone na instrukcje, które są układane chronologicznie w postaci listy.

Oto przykład dwóch zarejestrowanych poleceń:

1. ImageFlipHorizontal
2. EditCutMask5,0,0,0,0

Pierwsze polecenie, "ImageFlipHorizontal", oznacza kolejne wybranie z menu Obrazek poleceń Odbij, W poziomie. Drugie zaś, "EditCutMask", oznacza wybranie polecenia Wytnij z menu Edycja w chwili, gdy w oknie rysunku zaznaczono markizę maski. Liczby występujące po poleceniu EditCutMask to parametry określające kolor papieru. Polecenia wymienione w oknie dokowanym Rejestrator są wyświetlane w tym samym formacie co te z okna Lista cofnięć, każde polecenie to jedno słowo, którego składnia generalnie składa się z nazwy polecenia poprzedzonej nazwą menu (nazwy występują w języku angielskim).

Polecenia rejestrowane za pomocą elementów sterujących z okna dokowanego Rejestrator można odtwarzać do końca bieżącej sesji programu Corel PHOTO-PAINT, do czasu zarejestrowania innych operacji lub załadowania poprzednio zapisanego skryptu. Aby uzyskać dostęp do poleceń zarejestrowanych podczas innej sesji programu Corel PHOTO-PAINT, polecenia te należy zapisać w postaci skryptu. Skrypt można wczytać i odtworzyć w dowolnej chwili. Można go również przenieść do programów Corel PHOTO-PAINT obsługiwanych przez innych użytkowników. Plik powstały w wyniku zapisania skryptu ma rozszerzenie CSC (od nazwy Corel SCRIPT).

Rejestrowanie skrótów lub przycisków zamiast odnośnych poleceń

W programie Corel PHOTO-PAINT można często wykonać tę samą czynność na kilka sposobów. Dane ze schowka można na przykład wklejać do obrazka za pomocą polecenia Wklej z menu Edycja, klikając przycisk "Wklej" na pasku narzędzi lub naciskając klawisze CTRL + V. Niezależnie od sposobu wywołania polecenia, nazwa polecenia pojawi się w oknie dokowanym Rejestrator w formie takiej, jak gdyby zostało użyte polecenie menu. Modyfikowanie struktury menu czy przypisań klawiszy nie wpływa na nazwy poleceń.

Opcje okna dialogowego Rejestrator

Opcje okna dialogowego wybrane podczas rejestrowania skryptu są rejestrowane zaraz po zamknięciu okna dialogowego. Są one przekształcane na parametry dołączane do poleceń wywołujących okno dialogowe. Z tego powodu opcje nie są przedstawiane w oknie dokowanym Rejestrator jako działania. Dotyczy to również wybieranych kolorów; wybranie koloru farby z palety kolorów na ekranie i zastosowanie pociągnięcia pędzla w obrazku nie spowoduje zapisania operacji wybrania koloru na liście poleceń Rejestratora; zamiast tego wybrany kolor zostanie zapisany jako parametr narzędzia "Malowanie" używanego w obrazku.

W większości wypadków Rejestrator nie odtwarza operacji otwierania okien dialogowych, ponieważ ustawienia są już odnotowane w postaci parametrów. Ponieważ okna dialogowe nie są wyświetlane podczas odtwarzania, nie można nacisnąć przycisku "Anuluj" znajdującego się w większości okien i anulować użycia okna.

 Kliknij tutaj, aby zobaczyć następną stronę.

 Tematy pokrewne


Rejestrowanie i zapisywanie skryptów (strona 2 z 2)

Wskazówki dotyczące rejestrowania operacji w programie Corel PHOTO-PAINT:

•	Należy używać najkrótszych możliwych procedur umożliwiających wykonanie danego zadania. Im dłużej trwa sesja rejestrowania, tym więcej może się w niej znaleźć błędów.

•	Nie należy rejestrować skryptu zatrzymującego się w celu pobrania danych od użytkownika. Aby skrypt się zatrzymał, po zarejestrowaniu należy go odpowiednio zmodyfikować.

•	Jako pierwsze należy zarejestrować polecenie zapisania dokumentu. Pozwoli to na odtworzenie pierwotnego obrazka w sytuacji, gdyby wykonanie skryptu okazało się niepomyślne lub niestatysfakcjonujące.

•	Aby można było używać poleceń makra w innych sesjach programu Corel PHOTO-PAINT, należy je zapisać w postaci skryptu.

Polecenia nie obsługiwane przez Rejestrator

Rejestrowanie poleceń w programie Corel PHOTO-PAINT jest funkcją dającą ogromne możliwości, ale nie pozbawioną pewnych ograniczeń. Można rejestrować tylko działania wpływające na obrazek. Nie można na przykład zarejestrować następujących operacji:

•	poleceń modyfikujących wygląd paska narzędzi, przypisania klawiszy czy polecenia menu;

•	poleceń z menu Okno i Pomoc;

•	wyliczeń związanych z obrazkiem, łączenia obrazków i zszywania obrazków;

•	poleceń zmieniających konfigurację wyświetlania, takich jak powiększanie, ustawienia linijek i siatki;

•	poleceń skanowania.

Nie można odtworzyć skryptu z okna dokowanego Rejestrator podczas przeprowadzania rejestrowania. Można jednak uruchomić skrypt za pomocą okna dokowanego Skrypty i jednocześnie rejestrować skrypt w oknie Rejestrator. Wszystkie operacje skryptów stosowane w obrazku mogą stać się częścią nowego makra.

 Uwaga

•	Skrypty mogą nie w każdej sytuacji działać prawidłowo. Niektóre skrypty zależą od pewnych opcji lub ustawień. Kiedy skryptu nie można odtworzyć, pojawia się komunikat informujący o powodach takiej sytuacji i zawierający numery wierszy skryptu, w których wystąpiły błędy.

 Tematy pokrewne


Rejestrowanie skryptu

Serię poleceń można zautomatyzować przez zarejestrowanie ich w oknie dokowanym Rejestrator. Aby pominąć część operacji podczas sesji rejestrowania, należy zatrzymać rejestrowanie, wykonać te operacje i znów rozpocząć proces rejestrowania.

Aby zarejestrować skrypt:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Naciśnij przycisk "Nowy" znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator.

3.	Naciśnij przycisk "Zarejestruj" znajdujący się wśród elementów sterujących Rejestratora.

4.	Wykonaj czynności, które chcesz zarejestrować.

Do takich czynności można zaliczyć operacje wykonywane za pomocą myszy, korzystanie z pasków narzędzi, naciśnięcia klawiszy czy wybieranie poleceń menu.

5.	Naciśnij przycisk "Zatrzymaj", aby zakończyć rejestrowanie.

 Uwagi

•	Jeśli nowe polecenia zostaną zarejestrowane w chwili, gdy inne makro jest załadowane w oknie dokowanym Rejestrator, poprzednie makro zostanie nadpisane.

•	Więcej informacji na temat czynności, których nie można zarejestrować, znajduje się w sekcji "Polecenia nie obsługiwane przez Rejestrator".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie skryptu

Makro jest zapisywane w postaci skryptu programu Corel SCRIPT (pliku z rozszerzeniem CSC). W przyszłości skryptu będzie można użyć ponownie w dowolnym obrazku. Można również zapisać zmiany przeprowadzone w istniejącym skrypcie albo zapisać skrypt pod nową nazwą.

Aby zapisać skrypt:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz", aby otworzyć okno dialogowe Zapisz dokonaną rejestrację.

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz dysk, na którym chcesz zapisać skrypt.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać skrypt.

5.	Wpisz nazwę skryptu w polu "Nazwa pliku".

 Uwagi

•	Aby zapisać zmiany wprowadzone w istniejącym skrypcie, wystarczy wskazać oryginalny dysk, folder i dotychczasową nazwę pliku, po czym nadpisać poprzednią wersję skryptu.

•	Skrypt można również zapisać, naciskając przycisk "Zapisz" w oknie dialogowym Lista cofnięć. Z menu Edycja wybierz polecenie Cofnij specjalnie, a następnie Lista cofnięć, po czym naciśnij przycisk "Zapisz", aby otworzyć okno dialogowe Zapisz dokonaną rejestrację.

 Tematy pokrewne


Odtwarzanie skryptów


Przegląd: Odtwarzanie skryptów
Odtwarzanie skryptów

Odtwarzanie lub uruchamianie skryptu powoduje zastosowanie zarejestrowanych operacji do aktywnego obrazka. Komunikaty o błędach mogą pojawiać się wówczas, gdy uruchomiony zostanie skrypt zawierający polecenia charakterystyczne dla pewnych obiektów, a w aktywnym obrazku nie znajdują się żadne obiekty. To samo dzieje się wtedy, gdy skrypt zawiera polecenia związane z maską (lub polecenia ustawiające atrybuty tekstu), a w obrazku nie ma zdefiniowanej maski (lub tekstu). Przed odtworzeniem skryptu należy się upewnić, że w obrazku znajdują się odpowiednie składniki i że nie są one chronione przez maskę ani nie są zablokowane w oknie dokowanym Obiekty.

Przetwarzanie wsadowe

Za pomocą polecenia Przetwarzanie wsadowe można uruchamiać i odtwarzać kilka skryptów jednocześnie. Możliwe jest uruchomienie kilku skryptów jeden po drugim dla jednego lub kilku obrazków. Po wybraniu z menu Narzędzia polecenia Skrypty, a następnie polecenia Przetwarzanie wsadowe wyświetlane jest okno dialogowe Przetwarzanie wsadowe. Za jego pomocą można wczytać skrypty przeznaczone do odtworzenia oraz obrazki, dla których mają być one zastosowane. Polecenie Przetwarzanie wsadowe umożliwia również zapisanie pliku w postaci kilku różnych typów bez konieczności rejestrowania skryptu.

 Tematy pokrewne


Odtwarzanie zarejestrowanego wcześniej skryptu

Jeśli jakiś skrypt został wcześniej zapisany, może zostać wczytany w oknie dokowanym Rejestrator. Po wczytaniu go można użyć przycisku "Odtwórz" i uruchomić skrypt dla aktywnego pliku. Można również uruchomić skrypt dla obrazka z okna dokowanego Skrypty.

Aby odtworzyć skrypt z okna dokowanego Rejestrator:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

3.	W oknie dialogowym Załaduj skrypt w polu "Szukaj w" wybierz dysk, na którym jest zapisany skrypt.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisany skrypt.

5.	Kliknij nazwę skryptu, a następnie naciśnij przycisk "Otwórz".

Nazwa skryptu pojawi się u góry okna dokowanego Rejestrator.

6.	Naciśnij przycisk "Odtwórz" znajdujący się wśród elementów sterujących Rejestratora.

Aby uruchomić skrypt z okna dokowanego Skrypty:

1.	Kliknij kartę "Skrypty", aby otworzyć okno dokowane Skrypty.

2.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisany skrypt.

3.	Kliknij nazwę skryptu.

4.	Naciśnij przycisk "Odtwórz" u dołu okna Skrypty.

 Tematy pokrewne


Blokowanie i odblokowywanie poleceń przed odtwarzaniem

Istnieje możliwość tymczasowego usunięcia pewnych poleceń z rejestrowanej sekwencji przed odtworzeniem skryptu lub makra. Ponieważ polecenia nie są usuwane trwale, można je ponownie uaktywnić bez konieczności odtwarzania makra czy skryptu.

Aby zablokować pewne polecenia przed odtwarzaniem:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Otwórz skrypt, który chcesz odtworzyć.

3.	Zaznacz polecenia, które chcesz opuścić podczas odtwarzania.

Przed wykonaniem czynności zablokowania lub odblokowania można zaznaczyć kilka poleceń. Aby zaznaczyć kilka niesąsiadujących poleceń, należy podczas klikania nazw poleceń trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby zaznaczyć blok kilku sąsiadujących poleceń, należy podczas klikania nazw poleceń trzymać naciśnięty klawisz SHIFT.

4.	Wyłącz przycisk "Włącz/wyłącz zaznaczone polecenia" znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator.

Nazwa polecenia zostanie wyszarzona, a czynność wyłączana z sekwencji poleceń skryptu.

Aby odblokować zablokowane polecenie:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Otwórz skrypt, który chcesz odtworzyć.

3.	Zaznacz zablokowane polecenia, które chcesz odblokować podczas odtwarzania.

Przed wykonaniem czynności zablokowania lub odblokowania można zaznaczyć kilka poleceń. Aby zaznaczyć kilka niesąsiadujących poleceń, należy podczas klikania nazw poleceń trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby zaznaczyć blok kilku sąsiadujących poleceń, należy podczas klikania nazw poleceń trzymać naciśnięty klawisz SHIFT.

4.	Włącz przycisk "Włącz/wyłącz zaznaczone polecenia" znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator.

Nazwa polecenia będzie wyświetlona na czarno, a czynność zostanie włączana do sekwencji poleceń skryptu.

 Tematy pokrewne


Odtwarzanie jednego polecenia

Za pomocą elementów sterujących Rejestratora do obrazka można zastosować jedno polecenie z makra lub skryptu. Uruchamiane jest wówczas tylko to polecenie, obok którego znajduje się wskaźnik położenia. Jest to bardzo przydatne podczas krokowego uruchamiania skryptów, kiedy zachodzi potrzeba oceny wyników działania jednego polecenia przed wykonaniem kolejnego.

Aby odtworzyć tylko jedno polecenie:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Naciśnij przycisk "Krok w przód" w oknie dokowanym Rejestrator.

Polecenie oznaczone wskaźnikiem położenia zostanie zastosowane do obrazka, a wskaźnik zostanie przeniesiony do kolejnego polecenia.

 Wskazówka

•	Wskaźnik położenia w oknie dokowanym Rejestrator można przesuwać dwukrotnie klikając nazwę polecenia.

 Tematy pokrewne


Wybieranie skryptów przeznaczonych do odtworzenia dla kilku obrazków

Można użyć polecenia Przetwarzanie wsadowe do odtwarzania skryptu dla kilku obrazków jednocześnie. Polecenie to przydaje się zwłaszcza wówczas, gdy konieczne jest wykonanie kilku operacji w wielu obrazkach, takich jak zwiększenie jasności niedoświetlonych zdjęć.

Aby wybrać więcej obrazków:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Skrypty, a następnie Przetwarzanie wsadowe.

2.	W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe naciśnij przycisk "Dodaj plik".

3.	W oknie dialogowym Załaduj obrazki do przetwarzania wsadowego z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym znajdują się pliki, które chcesz edytować.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajdują się pliki, które chcesz edytować.

5.	Zaznacz pliki i naciśnij przycisk "Otwórz".

Zaznaczone nazwy plików pojawią się w polu "Lista plików do przetwarzania wsadowego".

6.	Powtórz czynności z punktów od 2 do 5, aby otworzyć pliki z różnych folderów.

Aby wybrać więcej skryptów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Skrypty, a następnie Przetwarzanie wsadowe.

2.	W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe naciśnij przycisk "Dodaj skrypt".

3.	W oknie dialogowym Załaduj skrypt z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym znajdują się skrypty.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym są zapisane skrypty.

5.	Zaznacz nazwy skryptów i naciśnij przycisk "Otwórz".

6.	Powtórz czynności z punktów od 2 do 5, aby otworzyć skrypty z różnych folderów.

 Tematy pokrewne


Odtwarzanie skryptów dla kilku obrazków

Po wybraniu plików i określeniu skryptów, które mają zostać wykonane dla tych plików, można rozpocząć uruchamianie skryptów. Jednak przed wykonaniem przetwarzania wsadowego należy jeszcze ustawić kilka opcji.

Aby wykonać wsadowe odtwarzanie skryptów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Skrypty, a następnie Przetwarzanie wsadowe.

2.	W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe wybierz jedną z poniższych opcji z listy "Po zakończeniu":

•	Opcja "Nie zapisuj" powoduje niezapisanie obrazków po edycji wykonanej z użyciem skryptów. Używaj jej wówczas, gdy przed zapisaniem zmian w obrazku chcesz sprawdzić wyniki przetwarzania.

•	Opcja "Zastąp oryginał" powoduje nadpisanie bieżącej wersji każdego obrazka, który został poddany działaniu skryptów.

•	Opcja "Zapisz w innym folderze" umożliwia zapisanie zmienionych obrazków w innym folderze, który należy wskazać za pomocą przycisku "Przeglądaj".

•	Opcja "Zapisz w innym formacie" powoduje zapisanie edytowanych obrazków w formacie wybranym z listy "Zapisz jako typ". Można również wybrać folder, naciskając przycisk "Przeglądaj".

3.	Zaznacz pole wyboru "Zamknij plik po przetworzeniu" (opcjonalnie).

Jeśli wybierzesz opcję "Nie zapisuj" w punkcie 2, opcja "Zamknij plik po przetworzeniu" spowoduje zamknięcie wszystkich obrazków bez ich zapisania. W przeciwnym razie obrazki zostaną zapisane, a potem zamknięte.

4.	Naciśnij przycisk "Odtwórz".

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat wybierania plików i skryptów znajduje się w sekcji "Wybieranie skryptów przeznaczonych do odtworzenia dla kilku obrazków".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie kilku obrazków w różnym formacie

Polecenie Przetwarzanie wsadowe może być wykorzystywane do eksportowania wielu plików jedną operacją albo do zapisywania plików jednocześnie w różnych formatach. Eksportowanie plików nie wymaga rejestrowania ani odtwarzania skryptu.

Aby zapisać kilka obrazków w różnych formatach:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Skrypty, a następnie Przetwarzanie wsadowe.

2.	W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe naciśnij przycisk "Dodaj plik".

3.	W oknie dialogowym Załaduj obrazki do przetwarzania wsadowego wybierz dysk, na którym chcesz zapisać pliki z listy "Szukaj w".

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać pliki.

5.	Zaznacz pliki, które chcesz zapisać i naciśnij przycisk "Otwórz".

Okno dialogowe Załaduj obrazki do przetwarzania wsadowego zostanie zamknięte, a każda z zaznaczonych nazw plików zostanie umieszczona na liście "Lista plików do przetwarzania wsadowego".

6.	Z listy "Po zakończeniu" wybierz pozycję "Zapisz w innym formacie".

7.	Naciśnij przycisk "Przeglądaj", aby zapisać pliki w innym folderze (opcjonalnie).

8.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz format, w którym chcesz zapisać pliki.

9.	Naciśnij przycisk "Przetwarzaj".

Jeśli wybierzesz jeden z formatów: .JPG, .GIF, .WI, .TGA, OS/2 lub .PNG, zostanie wyświetlone drugie okno dialogowe, umożliwiające zgranie obrazków podczas ich wczytywania.

 Tematy pokrewne


Edycja makr i skryptów


Przegląd: Edycja makr i skryptów
Edycja makr i skryptów

Aktywne makro lub skrypt można modyfikować, usuwając niepotrzebne już polecenia, zastępując istniejące polecenia nowo zarejestrowanymi, a także wstawiając nowe polecenia.

Skrypty utworzone w oknie dokowanym Rejestrator można również edytować za pomocą edytora Corel SCRIPT. Funkcje języka Corel SCRIPT pozwalają na uzyskiwanie skryptów, które są bardziej elastyczne i sprawne niż prosty zbiór zarejestrowanych poleceń. Po wprowadzeniu zmian w skrypcie z użyciem edytora Corel SCRIPT można uruchomić skrypt za pomocą polecenia Przetwarzanie wsadowe, dostępnego z menu wysuwanego Skrypty z menu Narzędzia lub z okna dokowanego Skrypty. Corel SCRIPT to osobna aplikacja uruchamiana z programu Corel PHOTO-PAINT. Więcej informacji na ten temat znajduje się w Pomocy edytora Corel SCRIPT.

 Tematy pokrewne


Wczytywanie istniejących skryptów

Po zarejestrowaniu pewnych poleceń i zapisaniu ich w postaci skryptu należy wczytać skrypt do okna dokowanego Rejestrator. Następnie można go uruchomić dla aktywnego obrazka w oknie obrazka.

Aby wczytać istniejący skrypt:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

3.	W oknie dialogowym Załaduj skrypt z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym znajduje się plik.

4.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisany plik.

5.	Zaznacz nazwę pliku i naciśnij przycisk "Otwórz".

 Uwagi

•	Jeśli skrypt zostanie wczytany, podczas gdy w oknie dokowanym Rejestrator znajduje się już inny skrypt, poprzedni zostanie usunięty z pamięci.

•	Nazwa pliku aktywnego skryptu jest wyświetlona u góry okna dokowanego Rejestrator.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie poleceń

Zaznaczone polecenia można usuwać albo zastępować innymi. Aby anulować zaznaczenie jednego polecenia lub całego bloku poleceń, należy kliknąć nazwę dowolnego innego polecenia.

Aby zaznaczyć polecenie:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Kliknij polecenie.

Aby zaznaczyć blok poleceń:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Kliknij pierwsze polecenie, które chcesz zaznaczyć.

3.	Naciśnij klawisz SHIFT i kliknij ostatnie polecenie, które chcesz zaznaczyć.

Aby zaznaczyć wiele poleceń:

1.	Kliknij kartę "Rejestrator", aby otworzyć okno dokowane Rejestrator.

2.	Kliknij pierwsze polecenie.

3.	Naciśnij klawisz CTRL i kliknij inne polecenie.

4.	Powtarzaj czynność z punktu 3, aby zaznaczać inne polecenia.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie wskaźnika położenia

Podczas edycji makr i skryptów w oknie dokowanym Rejestrator przydaje się wskaźnik położenia. Wskazuje on bieżące polecenie na liście poleceń. Bieżące polecenie jest następnym poleceniem, które ma być odtwarzane, albo punktem wstawiania dla nowo rejestrowanych poleceń. Aby rozpocząć edytowanie makra lub skryptu, należy wczytać skrypt do okna dokowanego Rejestrator.

Aby przesunąć wskaźnik położenia do pierwszego polecenia:

•	Naciśnij przycisk "Przewiń w tył" znajdujący się wśród elementów sterujących Rejestratora.

Aby przenieść wskaźnik położenia do ostatniego polecenia:

•	Naciśnij przycisk "Przewiń w przód" znajdujący się wśród elementów sterujących Rejestratora.

Aby przenieść wskaźnik położenia do dowolnego polecenia:

•	Kliknij dwukrotnie to polecenie.

 Tematy pokrewne


Wstawianie poleceń do skryptów lub makr

Polecenia do istniejących makr lub skryptów można dodawać za pomocą przycisku "Wstaw nowe polecenie" w oknie dokowanym Rejestrator. Jeśli przycisk ten nie jest włączony, zaznaczone polecenie oraz polecenia po nim następujące zostaną nadpisane przez polecenie nowo rejestrowane.

Aby wstawić polecenia do skryptu lub makra:

1.	Włącz przycisk "Wstaw nowe polecenie" w oknie dokowanym Rejestrator.

2. Kliknij dwukrotnie polecenie, poniżej którego chcesz dodać nowe polecenie.

Wskaźnik położenia zostanie przeniesiony do tego polecenia.

3.	Naciśnij przycisk "Zarejestruj" znajdujący się wśród elementów sterujących Rejestratora.

4.	Wykonaj czynności, które chcesz zarejestrować.

Mogą to być przemieszczenia myszy, naciśnięcia przycisków z pasków narzędzi, naciśnięcia klawiszy i wybieranie polecenia z menu.

5.	Naciśnij przycisk "Zatrzymaj", aby zakończyć wstawianie.

 Tematy pokrewne


Usuwanie poleceń

Polecenie z makra lub skryptu można usunąć przez usunięcie jego nazwy z listy poleceń w oknie dokowanym Rejestrator. Aby po usunięciu polecenia ze skryptu wprowadzone zmiany zostały utrwalone, skrypt przed zamknięciem należy zapisać.

Aby usunąć polecenie:

1.	Kliknij polecenie.

2.	Naciśnij przycisk "Usuń zaznaczone polecenia", znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z edytora Corel SCRIPT


Przegląd: Korzystanie z edytora Corel SCRIPT
Korzystanie z edytora Corel SCRIPT

Edytor Corel SCRIPT, dołączany do pakietu graficznego CorelDRAW, jest narzędziem, którego można używać do modyfikowania makr lub skryptów. Za jego pomocą można na przykład ponownie zarejestrować jakiś skrypt lub edytować polecenia skryptu. Często łatwiej jest zmienić kilka poleceń niż rejestrować cały skrypt od nowa. Oprócz edytowania poleceń możliwe jest wykorzystanie edytora Corel SCRIPT do dodawania poleceń, których nie można zarejestrować, albo do napisania skryptu od początku.

Ponieważ skrypty są zapisywane w zwykłych plikach tekstowych, można je edytować za pomocą dowolnego edytora tekstów pracującego w systemie Windows. Niemniej edytor Corel SCRIPT zawiera pewne dodatkowe narzędzia umożliwiające testowanie, usuwanie błędów i uruchamianie plików ze skryptami. Skrypty napisane w języku Corel SCRIPT mogą być zapisywane w formacie tekstowym lub jako osobne pliki wykonywalne. Pliki tekstowe nie zawierają skompilowanych składników binarnych i przed każdym uruchomieniem muszą być kompilowane. Pliki wykonywalne zawierają kod binarny, którego nie można modyfikować w zwykłym edytorze tekstów. Pliki Corel SCRIPT mają rozszerzenie CSC.

Edytor Corel SCRIPT zawiera również narzędzia ułatwiające szybkie tworzenie i edycję okien dialogowych używanych do pobierania danych wejściowych od użytkownika w trakcie działania skryptu. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji "Korzystanie z okien dialogowych użytkownika w skryptach".

Aby otworzyć Pomoc Corel SCRIPT, należy kliknąć ikonę "Corel SCRIPT". Pomoc ta zawiera szczegółowe informacje na temat używania skryptów oraz składni poleceń.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Język programowania Corel SCRIPT
Podstawowe informacje dotyczące języka programowania Corel SCRIPT

Każdy zapisywany skrypt zawiera polecenia programu CorelDRAW lub Corel PHOTO-PAINT. Są to polecenia języka programowania Corel SCRIPT, który składa się z dwóch rozłącznych zbiorów instrukcji:

•	Funkcje i polecenia aplikacji Corel SCRIPT,

•	Instrukcje i funkcje Corel SCRIPT.

Doświadczenie w programowaniu komputerów nie jest warunkiem niezbędnym do używania języka Corel SCRIPT i modyfikowania oraz pisania skryptów. Jednak im więcej wiedzy i doświadczenia w tej dziedzinie oraz zapału do poznawania zasad działania programów CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT ma użytkownik, tym więcej będzie w stanie skorzystać z możliwości Corel SCRIPT. Ilość potrzebnej wiedzy zależy od złożoności pisanych skryptów.

Plik Pomocy Corel SCRIPT zawiera instrukcje dla nowicjuszy, a także materiały referencyjne dla bardziej zaawansowanych użytkowników i programistów. Dostępne są następujące kategorie informacji:

Podstawy języka Corel SCRIPT

Przegląd podstawowych zagadnień związanych z językiem Corel SCRIPT i jego używaniem, informacje o składni i konwencjach dokumentacji używanych w Corel SCRIPT.

Rozwiązania przyjęte w Corel SCRIPT

Mechanizmy funkcjonowania języka programowania Corel SCRIPT. Tę sekcję powinien przejrzeć każdy, dla kogo pisanie skryptów jest czymś nowym. Użytkownicy, którzy pisali już skrypty, mogą ją pominąć.

Polecenia aplikacji i funkcje Corel SCRIPT
Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT

Składnia i przeznaczenie wszystkich poleceń aplikacji oraz instrukcji języka Corel SCRIPT.

Edytor Corel SCRIPT

Cechy edytora Corel SCRIPT oraz sposób szybkiego tworzenia i edytowania skryptów za jego pomocą. W tej sekcji opisano również sposoby tworzenia i edycji okien dialogowych.

Okna dialogowe użytkownika

Używanie okien dialogowych w skryptach.

Jak korzystać

Procedury używania edytora Corel SCRIPT oraz tworzenia i edytowania okien dialogowych.

Zaawansowane opcje Corel SCRIPT

Zaawansowane opcje programu Corel SCRIPT umożliwiające opracowywanie i korzystanie z bibliotek konsolidowanych dynamicznie (DLL) i plików wykonywalnych. Ta sekcja jest przeznaczona dla doświadczonych programistów systemu Windows i firm tworzących oprogramowanie.

Dodatki

Informacje dodatkowe, takie jak kody błędów, komunikaty ostrzeżeń, tabele znaków oraz słowniki.

 Aby otworzyć okno Pomocy Corel SCRIPT, należy kliknąć ikonę "Corel SCRIPT". Pomoc ta zawiera szczegółowe informacje na temat używania skryptów oraz składni poleceń.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Polecenia i funkcje Corel SCRIPT typowe dla aplikacji
Polecenia typowe dla aplikacji i funkcje Corel SCRIPT

Polecenia aplikacji

Każdy skrypt tworzony przez zapisanie rejestrowanych operacji z programu CorelDRAW lub Corel PHOTO-PAINT składa się z poleceń aplikacji Corel SCRIPT.

Polecenia aplikacji Corel SCRIPT uruchamiają określone operacje programu CorelDRAW lub Corel PHOTO-PAINT. Na przykład polecenie może uruchomić czynność programu CorelDRAW polegającą na otwarciu lub zamknięciu dokumentu. Polecenia aplikacji są proste do zrozumienia, dlatego że większość z nich to jednowyrazowe ekwiwalenty anglojęzycznych nazw elementów interfejsu odpowiednich aplikacji firmy Corel. Na przykład polecenie FileNew powoduje utworzenie nowego dokumentu. Większość poleceń skryptów Corel PHOTO-PAINT działa dokładnie tak samo jak ich odpowiedniki z menu.

Więcej informacji na temat konkretnych poleceń znajduje się w Pomocy ekranowej Corel SCRIPT.

Chociaż większość poleceń aplikacji CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT stanowią jednowyrazowe anglojęzyczne odpowiedniki poleceń menu, do wykonania pewnych działań w tych aplikacjach może być potrzebne coś więcej niż tylko polecenie. Jeśli potrzebne są jakieś dodatkowe dane, mogą ich dostarczyć parametry. Reprezentują one dające się modyfikować aspekty działania wybranej funkcji programu lub pewne jej odmiany. Na przykład polecenie .ImageResample z programu Corel PHOTO-PAINT wymaga parametrów określających szerokość, wysokość, rozdzielczość w poziomie, rozdzielczość w pionie i używanie wygładzania przeskalowywanego obrazka. W podanym poniżej przykładzie parametry polecenia służącego do zmiany rozmiaru i rozdzielczości mają następujące wartości: szerokość 640 pikseli, wysokość 480 pikseli, rozdzielczość pozioma i pionowa 72 dpi oraz włączony mechanizm wygładzania.

Parametry w skryptach oddziela się przecinkami, a nazwy poleceń poprzedza kropką.

Funkcje aplikacji

Funkcje te dostarczają informacji na temat stanu aplikacji firmy Corel, ich wybranych elementów oraz właściwości obrazków. Za pomocą tych funkcji można na przykład uzyskać informacje o rozmiarach obiektów programu CorelDRAW. Funkcji aplikacji nie można zarejestrować, muszą one być zapisane w skrypcie.

 Uwagi

•	Każda z aplikacji firmy Corel umożliwiająca korzystanie ze skryptów ma własny zbiór poleceń i funkcji aplikacji. Jednak w niektórych aplikacjach pewne polecenia i funkcje mają tę samą nazwę. Na przykład polecenie .FileNew jest dostępne zarówno w programie CorelDRAW, jak i Corel PHOTO-PAINT.

•	Osobnym zbiorem instrukcji należącym do języka programowania Corel SCRIPT są instrukcje i funkcje.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT
Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT

Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT należą do wspólnego zbioru instrukcji, które mogą być używane we wszystkich aplikacjach firmy Corel umożliwiających korzystanie ze skryptów. Instrukcje te pochodzą z tradycyjnego języka programowania BASIC. Użytkownik, który zna ten język, łatwo zrozumie zasady pisania programów w języku programowania Corel SCRIPT. Każdy, kto jeszcze nie programował w języku BASIC, zapewne ucieszy się na wiadomość, że jest to jeden z najprostszych języków do czytania, zrozumienia i nauczenia.

Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT wysyłają instrukcje lub wykonują działania, które nie należą do innej aplikacji. Za pomocą instrukcji języka programowania można na przykład wyświetlić własne okno dialogowe, sterować przepływem programu przez konstrukcje typu pętli programowych, powoływać zmienne i manipulować nimi, a także dostarczać informacji o stanie komputera. Instrukcje te czynią język programowania Corel SCRIPT bardzo efektywnym. Skrypt zawierający tylko instrukcje języka programowania Corel SCRIPT może być wykonywany nawet wtedy, gdy nie jest uruchomiona żadna inna aplikacja firmy Corel.

W Pomocy ekranowej Corel SCRIPT instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT są zapisane wersalikami, na przykład: .LEFT, .IF i .MESSAGEBOX.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Korzystanie z okien dialogowych użytkownika w skryptach
Korzystanie z okien dialogowych użytkownika w skryptach

Okna dialogowe mogą być wykorzystywane do pobierania danych wprowadzanych przez użytkownika i przekazania tych danych do działającego skryptu. Tworzy się je za pomocą instrukcji języka Corel SCRIPT, które obsługują opcje i elementy sterujące systemu Windows, takie jak przyciski, listy rozwijane, przyciski opcji czy wskaźniki postępu.

Istnieją dwa sposoby budowania okien dialogowych za pomocą instrukcji języka Corel SCRIPT. Pierwszy polega na posłużeniu się edytorem Corel SCRIPT i wpisaniu za jego pomocą instrukcji określających okno dialogowe. Może to jednak być sposób czasochłonny, dlatego że parametry każdej instrukcji są bardzo specyficzne, a poza tym trudno jest sobie wyobrazić okno dialogowe wyłącznie na podstawie danych.

Drugi sposób polega na korzystaniu ze specjalnych okien dialogowych edytora Corel SCRIPT. W oknach tych można narysować, jak ma wyglądać okno dialogowe. Okno i zawarte w nim elementy sterujące są graficzną reprezentacją pewnych instrukcji języka Corel SCRIPT. Używanie okien dialogowych w edytorze Corel SCRIPT jest podobne do używania aplikacji do rysowania lub malowania. Zawarte w nich elementy interfejsu są przedstawione jako obiekty graficzne, które można wstawiać i przeciągać do okien dialogowych, a także przemieszczać i wymiarować. Przy użyciu edytora Corel SCRIPT utworzenie lub edycja okna dialogowego to tylko kilka prostych czynności.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Jednostki miary w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT
Jednostki miary w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT

Podstawową jednostką miary dla większości parametrów poleceń programu Corel PHOTO-PAINT jest piksel. W pikselach są wyrażone na przykład pierwsze cztery parametry polecenia .FilePrintOptionsLayout.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Współrzędne położenia w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT
Współrzędne położenia w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT

Parametrami poleceń skryptów programu Corel PHOTO-PAINT określającymi umiejscowienie elementów na stronach są współrzędne położenia. Ich jednostkami miary są piksele i są one wyrażane względem lewego górnego rogu obrazka.

Większość poleceń programu Corel PHOTO-PAINT używa czterech współrzędnych położenia. Przykładem może być polecenie .Rectangle, za pomocą którego można narysować prostokąt ("long" oznacza liczbę typu long integer):

.Rectangle .Left=long, .Top=long, .Right=long, .Bottom=long

•	Parametr "Left" określa odległość w pikselach od lewego boku prostokąta do lewej krawędzi obrazka.

•	Parametr "Top" określa odległość w pikselach od górnego boku prostokąta do górnej krawędzi obrazka.

•	Parametr "Right" określa odległość w pikselach od prawego boku prostokąta do lewej krawędzi obrazka. Ta wartość powinna być większa niż określona parametrem "Left".

•	Parametr "Bottom" określa odległość w pikselach od dolnego boku prostokąta do górnej krawędzi obrazka. Ta wartość powinna być większa niż określona parametrem "Top".

 Uwaga

•	Więcej informacji na temat pikseli znajduje się w sekcji "Jednostki miary w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT".

 Tematy pokrewne


Przegląd: Przykładowy skrypt programu Corel PHOTO-PAINT
Przykładowy skrypt programu Corel PHOTO-PAINT

Poniżej znajduje się przykład prostego skryptu programu Corel PHOTO-PAINT, za pomocą którego bieżący obraz jest kadrowany do prostokątnej maski.

REM Kadrowanie obrazka i modyfikowanie kolorów

WITHOBJECT "CorelPhotoPaint.Automation.8"

.MaskRectangle 53, 32, 305, 257, 0, 0

.ImageCropToMask

.ImageAutoEqualize 5, 5

.ImageHSL 45, 25, -27

END WITHOBJECT

REM Kadrowanie obrazka i modyfikowanie kolorów

Jest to nie wykonywana instrukcja-komentarz. Jeśli w pierwszej, drugiej lub w obu liniach zostanie wstawiona instrukcja REM, to linie te będą wyświetlane w oknie opisowym podczas uruchamiania skryptu.

WITHOBJECT "CorelPhotoPaint.Automation.8"

Ta linia służy do powiązania skryptu z programem Corel PHOTO-PAINT i przygotowania programu do realizowania poszczególnych poleceń skryptu. Każdy skrypt musi zawierać polecenie WITHOBJECT.

.MaskRectangle 53, 32, 305, 257, 0, 0

Ta instrukcja tworzy prostokątną maskę na podstawie podanych parametrów:

Położenie boków prostokąta (lewo: 53. piksel, góra: 32. piksel, prawo: 305. piksel, dół: 257. piksel), tryb maski: 0 (zwykły), szerokość wtapiania: 0 (brak).

.ImageCropToMask

Zredukowanie obrazka do zawartości prostokątnego zaznaczenia (maski).

.ImageAutoEqualize 5, 5

Zastosowanie polecenia automatycznego równoważenia, które modyfikuje zależności miedzy światłami, cieniami i tonami pośrednimi obrazka. Wartości parametrów określają limity koloru białego i czarnego (0,05%).

.ImageHSL 45, 25, -27

Zmiana poziomów barwy, nasycenia i jasności.

END WITHOBJECT

Zakończenie komunikacji z programem Corel PHOTO-PAINT. Każdy skrypt musi zawierać taką linię.

 Uwaga

•	Często uruchamianym skryptom można przypisać kombinacje klawiszy, polecenie menu lub przycisk z paska narzędzi.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Automatyzacja OLE
Automatyzacja OLE

Automatyzacja OLE jest uniwersalną techniką, za pomocą której można budować aplikacje wykorzystujące elementy programu Corel PHOTO-PAINT.

Mechanizm ten oferuje standard integracji, który umożliwia aplikacjom przekazywanie ich obiektów pod kontrolę innym aplikacjom. Ekspozycja obiektu oznacza, że jakaś aplikacja udostępnia sterujące nim polecenia skryptów lub makr innym aplikacjom, w których można tworzyć programy. Zawarte w nich polecenia stają się rozszerzeniem języka programowania aplikacji kontrolującej.

Każda aplikacja firmy Corel wyposażona w narzędzie Corel SCRIPT stanowi jeden programowalny obiekt OLE, który jest wykorzystywany przez kontrolery OLE. Przykładem kontrolera jest narzędzie Corel SCRIPT, które zarządza innymi aplikacjami firmy Corel. Kontrolerów automatyzacji OLE, takich jak Microsoft Visual Basic czy Visual C++, można używać do wysyłania poleceń do programu CorelDRAW i do pisania aplikacji wykorzystujących składniki programów firmy Corel.

Automatyzacja OLE może być użyta w przypadku długich i skomplikowanych procesów, które przesyłają dane pomiędzy dwoma lub więcej aplikacjami. Na przykład może to być proces, którego dane przekazywane są do arkusza kalkulacyjnego i wykorzystywane do tworzenia reprezentacji graficznej. Reprezentacja ta jest przedstawiona w postaci mapy bitowej i można ją wykorzystać w aplikacjach podobnych do Corel PHOTO-PAINT. Korzystając z automatyzacji OLE, można napisać program, za pomocą którego wszystkie wymienione czynności zostaną wykonane automatycznie. Dzięki automatyzacji OLE użytkownik posiada prawie całkowitą kontrolę nad różnymi aplikacjami i może budować aplikacje integrujące ich możliwości.

Ponieważ aplikacje Corel stanowią jeden obiekt, ich dokumenty nie mogą być bezpośrednio udostępniane z kontrolera OLE. Na przykład polecenie .GetObject języka Visual Basic nie może być używane do uzyskiwania dostępu do dokumentu programu Corel. Poza tym aplikacje Corel nie udostępniają obiektów bibliotecznych ani funkcji wspomagających. Jedynym sposobem uzyskiwania dostępu do obiektów programu Corel poprzez automatyzację OLE jest używanie poleceń aplikacji Corel SCRIPT.

Pomoc ekranowa programu Corel SCRIPT zawiera pełne informacje o wszystkich dostępnych poleceniach i funkcjach aplikacji CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT oraz ogólne omówienie programowania z użyciem technik automatyzacji OLE. Więcej informacji na temat technik automatyzacji OLE znajduje się w następujących źródłach:

•	Microsoft Visual Basic Programmer's Guide (podręcznik programisty),

•	Microsoft Windows Developer's Kit (produkt),

•	Microsoft Office Developer's Kit (produkt).

 Uwaga

•	Opisane wyżej zaawansowane zagadnienia związane z używaniem programu Corel SCRIPT są przeznaczone dla doświadczonych programistów systemu Windows, a nie dla osób początkujących.

 Tematy pokrewne


Uruchamianie skryptu w oknie dokowanym Skrypty

Okna dokowanego Skrypty można używać do wyświetlania i odtwarzania najczęściej używanych skryptów oraz do zarządzania nimi. W tym celu wystarczy odnaleźć i uruchomić skrypt za pomocą przycisków Rejestratora u dołu okna dokowanego Skrypty. Uruchomienie skryptów możliwe jest także za pomocą edytora Corel SCRIPT. Aby otworzyć edytor, należy z menu Narzędzia wybrać polecenie Skrypty, a następnie Edytor Corel SCRIPT, albo skorzystać z Pulpitu systemu Windows.

Aby uruchomić skrypt za pomocą okna dokowanego Skrypty:

1.	Kliknij kartę "Skrypty", aby otworzyć okno Skrypty.

2.	Kliknij skrypt.

3.	Naciśnij przycisk "Odtwórz" w dolnej części okna.

 Uwaga

•	Często uruchamianym skryptom można przypisać przycisk skrótu, klawisz z paska narzędzi lub polecenie menu.

 Tematy pokrewne


Uruchamianie edytora Corel SCRIPT

Do tworzenia i edycji bardziej złożonych skryptów można uruchomić edytor Corel Script bezpośrednio z menu Narzędzia. Więcej informacji na temat skryptów i ich składni znajduje się w Pomocy ekranowej programu Corel SCRIPT.

Aby uruchomić edytor Corel SCRIPT:

•	Aby uruchomić edytor, należy z menu Narzędzia wybrać polecenie Skrypty, a następnie wskazać polecenie Edytor Corel SCRIPT.

 Tematy pokrewne


Dostęp do pomocy ekranowej Corel SCRIPT

 Aby otworzyć okno Pomocy Corel SCRIPT, należy kliknąć ikonę "Corel SCRIPT". Pomoc zawiera szczegółowy opis składni i sposobu korzystania ze skryptów.

 Tematy pokrewne


Przypisywanie skryptowi klawisza skrótu

Często uruchamianym skryptom można przypisywać klawisze skrótów, dzięki którym dostęp do skryptów będzie łatwiejszy. Skrypt można również podłączyć do polecenia menu lub przycisku z paska narzędzi.

Aby skryptowi przypisać klawisz skrótu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie wybierz pozycję "Klawisze skrótów".

3.	W polu "Polecenia" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty aplikacji".

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty ogólne".

4.	Kliknij skrypt w polu "Polecenia".

5.	W polu "Naciśnij nowy klawisz skrótu" wpisz kombinację klawiszy, którą chcesz przypisać do polecenia. Aby wprowadzić poprawkę, naciśnij klawisz BACKSPACE.

Liczba klawiszy możliwych do jednorazowego wykorzystania jest ograniczona do czterech. Na przykład kombinacje klawiszy CTRL + ALT + 1, 2, 3, 4 uzyskuje się przez przytrzymanie klawiszy CTRL i ALT i naciśnięcie kolejno klawiszy: 1, 2, 3 i 4.

 Uwaga

•	Aby zapewnić automatyczne usuwanie konfliktów związanych z klawiszami skrótów, należy zaznaczyć pole wyboru "Przejdź do konfliktowego przypisania".

 Tematy pokrewne


Przypisanie skryptowi polecenia menu

Często uruchamianemu skryptowi można przypisać polecenie menu, dzięki któremu skrypt będzie można łatwiej uruchamiać. Można również przypisywać mu klawisz skrótu lub przycisk z paska narzędzi.

Aby przypisać skrypt do polecenia menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie wybierz pozycję "Menu".

3.	W polu "Polecenia" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty aplikacji".

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty ogólne".

4.	Zaznacz skrypt w polu "Polecenia".

5.	W polu "Menu" wybierz menu lub podmenu, do którego chcesz dodać nowe polecenie.

6.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

 Wskazówka

•	Aby dodać do menu linie oddzielające, należy nacisnąć przycisk "Separator".

 Tematy pokrewne


Przypisywanie skryptowi przycisku z paska narzędzi

Często uruchamianemu skryptowi można przypisać przycisk z paska narzędzi, dzięki któremu skrypt będzie można łatwiej uruchamiać. Można mu również przypisywać polecenie menu lub klawisz skrótu.

Aby przypisać skryptowi przycisk z paska narzędzi:

1.	Uaktywnij pasek narzędzi, który chcesz zmienić.

2.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

3.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie wybierz pozycję "Paski narzędzi".

4.	W polu "Polecenia" wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty aplikacji".

•	Kliknij dwukrotnie folder "Skrypty ogólne".

5.	Zaznacz skrypt w polu "Polecenia".

6.	Przeciągnij odpowiedni przycisk polecenia na pasek narzędzi. Kliknij prawym przyciskiem myszy, aby anulować ruch.

 Wskazówka

•	Jeśli w pierwszej i drugiej linii skryptu znajdują się instrukcje REM, zostaną one wyświetlone w polu "Opis".

 Tematy pokrewne


Zmiana właściwości wyświetlania w oknie dokowanym Skrypty

Polecenia Widok i Rozmieść ikony umożliwiają zmianę wyglądu i kolejności ikon widocznych w oknie dokowanym Skrypty. Polecenie Widok służy do wybierania rozmiaru ikon oraz wyświetlanych razem z nimi informacji. Jeśli wybierze się wyświetlanie miniatur, istnieje możliwość zmiany ich rozmiaru przez wpisanie dokładnych wartości lub za pomocą przeciągania myszą. Można również wybrać wyświetlanie miniatur tylko dla wybranych typów plików. Polecenie Rozmieść ikony służy do ustalania kolejności, w jakiej mają być wyświetlane ikony. Obiekty można poukładać według ich nazw, rozmiarów, typów, daty utworzenia lub daty ostatniej modyfikacji.

Polecenie Pokaż drzewo umożliwia podzielenie okna na dwie części, dzięki czemu poprawia się ogólny wygląd zawartości okna. Stosunek wielkości obu części można regulować, przeciągając granice miedzy nimi za pomocą myszy.

Aby zmienić rozmiar wyświetlanych ikon:

1.	Kliknij kartę "Skrypty" okna dokowanego.

2.	Naciśnij przycisk [image], wybierz polecenie Widok, a następnie wskaż jedno z poleceń:

•	Miniatury,

•	Ikony,

•	Lista,

•	Szczegóły.

Aby zmienić typ wyświetlanych ikon:

1.	Kliknij kartę "Skrypty" okna dokowanego.

2.	Naciśnij przycisk [image], wybierz polecenie Widok, a następnie polecenie Rozmiar miniatur.

3.	W oknie dialogowym Rozmiar miniatur wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz jeden z rozmiarów z listy "Rozmiar".

•	Wpisz odpowiednie wymiary w polach "Szerokość" i "Wysokość".

•	W polu podglądu przeciągnij dowolny uchwyt, aby interakcyjnie zmienić rozmiar ikony.

Aby zmienić kolejność wyświetlania ikon:

1.	Kliknij kartę "Skrypty" okna dokowanego.

2.	Naciśnij przycisk [image], wybierz polecenie Rozmieść ikony, a następnie wskaż polecenie odpowiadające jednej z poniższych opcji:

•	według nazwy,

•	według rozmiaru,

•	według typu,

•	według daty ostatniej modyfikacji,

•	według daty (ma zastosowanie tylko w przypadku miejsc FTP).

Aby podzielić okno Menedżera skryptów i wzorców:

1.	Kliknij kartę "Skrypty" okna dokowanego.

2.	Naciśnij przycisk [image], a następnie wybierz polecenie Pokaż drzewo.

 Tematy pokrewne


Retuszowanie i poprawa jakości obrazka


Przegląd: Retuszowanie i poprawa jakości obrazka
Retuszowanie i poprawa jakości obrazka

Program Corel PHOTO-PAINT zawiera wiele rozbudowanych i precyzyjnych narzędzi korekcyjnych, które można wykorzystać do poprawy jakości obrazków i wykonywania retuszu obrazków uszkodzonych.

Praca z soczewkami

Soczewki umożliwiają korekcję, ulepszanie i dodawanie efektów specjalnych do obrazka w całkowicie nowy sposób. Wybierać można spośród wielu różnych soczewek, z których każda odpowiada jednemu z poleceń podmenu Dopasuj lub Dokonaj transformacji dostępnych w menu Obrazek. Dodatkowe informacje na temat soczewek można znaleźć w sekcji "Posługiwanie się soczewkami".

Łączenie obrazków za pomocą zszywania

Aby scalić dwa obrazki lub więcej, można je razem połączyć (lub "zszyć"). Zszywanie jest przydatne przy tworzeniu panoramicznych zdjęć, wykorzystujących wiele nakładających się obrazków lub przy składaniu elektronicznych obrazków, które zostały zeskanowane w kawałkach.

Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń

Jeżeli określony obszar na obrazku ma zostać poddany korekcji lub retuszowi, można go zaznaczyć za pomocą maski. Utworzenie maski na obrazku umożliwia edycję określonego obszaru bez naruszania reszty obrazka. Dodatkowe informacje na temat masek można znaleźć w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

 Więcej informacji na ten temat


Zmiana rozmiaru i rozdzielczości obrazka


Przegląd: Zmiana rozmiaru i rozdzielczości obrazka
Zmiana rozmiaru i rozdzielczości obrazka

Korzystając z programu Corel PHOTO-PAINT, można zmienić wymiary fizyczne obrazka lub rozmiar pliku obrazka (tj. zajmowany przez obrazek obszar na dysku). Zmianę rozmiaru lub rozdzielczości można wykonać w trakcie otwierania obrazka lub w dowolnym momencie edycji obrazka w programie Corel PHOTO-PAINT.

Kadrowanie obrazków

Kadrowanie obrazka polega na odcinaniu obszarów na obrazku bez jednoczesnej zmiany rozdzielczości lub rozmiaru pozostałego obszaru. Kadrując wokół zaznaczenia lub obramowania, można utworzyć mapy bitowe o nieregularnym kształcie. Kadrowanie można wykonać za pomocą narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie" lub wpisując wartości bezwzględne na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie".

Zmiana wymiarów obrazka

Istnieją dwa sposoby zmiany rozmiarów obrazka: możliwa jest zmiana wymiarów w oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość lub zmiana wielkości papieru za obrazkiem. Druga z opcji powoduje tylko zmianę obszaru drukowania, nie mając wpływu na wymiary obrazka.

Zmiana rozdzielczości obrazka

Rozdzielczość obrazka można zmienić, zmniejszając lub zwiększając gęstość próbkowania, które to czynności prowadzą odpowiednio do zmniejszenia lub zwiększenia rozdzielczości obrazka (tj. zwiększenie liczby pikseli przypadających na jednostkę miary). W programie Corel PHOTO-PAINT zmniejszanie rozdzielczości daje dużo lepsze efekty niż jej zwiększanie. Spowodowane jest to tym, że przy zwiększaniu gęstości próbkowania konieczne jest dodawanie pikseli, które nie istnieją, co jest realizowane w drodze procesu zwanego interpolacją.

Mało jest przypadków, kiedy trzeba zwiększyć rozdzielczość obrazka, ale jeżeli taka potrzeba zaistnieje, wówczas lepiej jest ponownie zeskanować obrazek w wyższej rozdzielczości, niż dokonywać przeliczenia czysto matematycznego.

 Tematy pokrewne


Kadrowanie obrazka

Kadrowanie obrazka polega na odcinaniu obszarów obrazka bez jednoczesnej zmiany pozostałego obszaru ani jego rozdzielczości.

Aby dokonać kadrowania za pomocą narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie":

1.	Uaktywnij narzędzie "Prostowanie/Kadrowanie".

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Przeciągaj uchwyty zaznaczenia, aby dokładnie określić obszar kadrowania.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy wewnątrz zaznaczenia i wybierz polecenie Wykadruj do zaznaczenia.

Aby wykadrować za pomocą rolety Ustawienia narzędzia:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Prostowanie/Kadrowanie", aby otworzyć roletę Ustawienia narzędzia.

2.	Kliknij kartę "Wykadruj" (pierwsza z kart).

3.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Lewa krawędź" i "Górna krawędź", aby kontrolować względne położenie kadrowanego obszaru w oknie obrazka.

4.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość", aby kontrolować rozmiar kadrowanego obszaru.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy wewnątrz zaznaczenia i wybierz polecenie Wykadruj do zaznaczenia.

Aby wykadrować obrazek podczas jego otwierania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie Otwórz obrazek zaznacz odpowiedni plik.

3.	Z listy umieszczonej na lewo od przycisku "Opcje" wybierz pozycję "Obetnij".

4.	Naciśnij przycisk "Otwórz", aby otworzyć okno dialogowe Obetnij obrazek.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Przeciągaj w oknie podglądu uchwyty pola ograniczającego, aby zdefiniować obszar obcinania.

•	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Górny", "Lewy", "Szerokość" i "Wysokość"; możesz także wybrać jednostkę miary z listy "Jednostki".

 Wskazówka

•	Można także zaznaczyć cały obrazek, naciskając w oknie Obetnij obrazek przycisk "Zaznacz wszystko".

 Tematy pokrewne


Kadrowanie koloru obramowania

Korzystając z okna dialogowego Wykadruj obramowanie, można wykadrować kolor obramowania, który otacza obrazek.

Aby wykadrować kolor obramowania:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Wykadruj, a następnie polecenie Kolor obramowania.

2.	Włącz jedną z opcji:

•	Opcja "Papier" powoduje wykadrowanie koloru określonego na próbce "Papier" na pasku stanu.

•	Opcja "Farba" powoduje wykadrowanie koloru określonego na próbce "Farba" na pasku stanu.

•	Opcja "Inny" umożliwia wybranie innego koloru do wykadrowania.

Jeżeli wybierzesz opcję "Inny", możesz wybrać kolor z selektora kolorów lub za pomocą narzędzia "Pipeta" wybrać kolor z wyświetlonego na ekranie obrazka.

3.	Wybierz jedną z opcji dostępnych w sekcji "Tolerancja":

•	Tolerancja normalna określa tolerancję kolorów w oparciu o podobieństwo wartości barwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

•	Tryb HSB określa tolerancję kolorów w oparciu o podobieństwo poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

4.	Przemieszczaj suwak w sekcji "Tolerancja", aby określić tolerancję kadrowanych kolorów.

 Tematy pokrewne


Kadrowanie wokół zaznaczenia maską

Jeśli kadrowanie wykonywane jest wokół zaznaczenia, powstały w ten sposób obrazek ma kształt prostokąta o maksymalnych wymiarach zaznaczenia.

Aby wykadrować wokół zaznaczenia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Zaznacz obszar na obrazku.

3.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Wykadruj, a następnie polecenie Do maski.

 Tematy pokrewne


Zmiana wymiarów obrazka

Wymiary obrazka można zmienić na dwa sposoby: przez ich zmniejszenie lub zwiększenie w oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość lub ich zmniejszenie podczas otwierania obrazka. Opcja "Zachowaj proporcje" umożliwia proporcjonalną zmianę wymiarów obrazka w pionie i w poziomie.

Aby zmienić wymiary obrazka:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość.

2.	Wybierz jednostkę miary z listy jednostek.

3.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

 Uwaga

•	Jeżeli zaznaczone jest pole wyboru "Zachowaj proporcje", wystarczy wpisać tylko jedną wartość, a druga wartość dobrana zostanie automatycznie.

Aby zmniejszyć wymiary obrazka podczas jego otwierania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest obrazek.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest obrazek.

4.	Zaznacz plik.

5.	Z listy umieszczonej na lewo od przycisku "Opcje" wybierz pozycję "Zmień rozmiar".

6.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

7.	W oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru papieru

Zmiana rozmiaru papieru znajdującego się za rysunkiem powoduje zmniejszenie lub zwiększenie obszaru drukowalnego i nie ma wpływu na wymiary bieżącego obrazka. W efekcie powiększane lub pomniejszane jest tylko obramowanie wokół obrazka, będące w kolorze papieru. Opcja "Zachowaj proporcje" umożliwia proporcjonalną zmianę wymiarów obrazka w pionie i w poziomie.

Aby zmienić rozmiar papieru:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Rozmiar papieru.

2.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".

3.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Wybierz położenie obrazka z listy "Umieszczenie".

•	Przeciągnij obrazek w nowe miejsce.

4.	Naciśnij przycisk selektora "Kolor papieru" i wybierz kolor.

 Wskazówka

•	Wymiary papieru można zmienić proporcjonalnie, zaznaczając pole wyboru "Zachowaj proporcje".

 Tematy pokrewne


Zmiana rozdzielczości obrazka

Rozdzielczość obrazka można zmienić w podobny sposób, jak zmienia się jego wymiary. Zmiana rozdzielczości ma wpływ na bieżący rozmiar pliku, chyba że zaznaczone jest pole wyboru "Zachowaj rozmiar oryginalny". Opcja ta powoduje zachowanie rozmiaru pliku przy jednoczesnej zmianie wymiarów obrazka.

Aby zmienić rozdzielczość obrazka:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość.

2.	Wpisz odpowiednie wartości w polach rozdzielczości "W poziomie" i "W pionie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Wygładzanie" (opcjonalnie).

Aby zmniejszyć rozdzielczość obrazka podczas jego otwierania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest obrazek.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest obrazek.

4.	Zaznacz plik.

5.	Z listy umieszczonej na lewo od przycisku "Opcje" wybierz pozycję "Zmień rozmiar".

6.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

7.	W oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość wpisz odpowiednie wartości w polach rozdzielczości "W poziomie" i "W pionie".

 Wskazówka

•	Rozdzielczość obrazka można zmienić proporcjonalnie, zaznaczając pole wyboru "Zachowaj proporcje".

 Tematy pokrewne


Zmiana orientacji obrazka


Przegląd: Zmiana orientacji obrazka
Zmiana orientacji obrazka

Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia wykonywanie odbicia lustrzanego i obracanie obrazka. Obrazek można także wyprostować, jeżeli jest skrzywiony.

Obracanie obrazka

Okno dialogowe Zadany obrót umożliwia wybranie kąta i kierunku obrotu, a także koloru papieru, który będzie widoczny po obróceniu obrazka. Jeżeli rozmiar obrazka ma pozostać niezmieniony, należy zaznaczyć pole wyboru "Zachowaj oryginalny rozmiar obrazka". W przeciwnym wypadku rozmiar zostanie dobrany tak, aby cały obrazek był widoczny w oknie obrazka. Aby zapobiec powstawaniu postrzępionych brzegów, należy zaznaczyć pole wyboru "Wygładzanie".

Prostowanie skrzywionego obrazka

Skrzywiony obrazek można wyprostować za pomocą narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie" lub polecenia Wyprostuj. Narzędzie "Prostowanie/Kadrowanie" umożliwia ręczne wyprostowanie skrzywionego obrazka, przy wykorzystaniu wartości bezwzględnych. Polecenie Wyprostuj powoduje automatyczne dopasowanie przekrzywionego obrazka do krawędzi okna obrazka. Prostowanie działa najlepiej dla prostokątnych obrazków o wyraźnych krawędziach.

 Tematy pokrewne


Odbijanie obrazka

Obrazek można odbić w poziomie lub w pionie.

Aby odbić obrazek w poziomie:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Odbij, a następnie polecenie W poziomie.

Aby odbić obrazek w pionie:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Odbij, a następnie polecenie W pionie.

 Tematy pokrewne


Obracanie obrazka

Obrazek można obrócić o predefiniowany kąt lub, korzystając z okna Zadany obrót, można określić dowolny inny kąt obrotu.

Aby obrócić obrazek o kąt 90° w prawo:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie 90° w prawo.

Aby obrócić obrazek o kąt 90° w lewo:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie 90° w lewo.

Aby obrócić obrazek o kąt 180°:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie 180°.

Aby obrócić obrazek o dowolny kąt:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie Dowolny kąt.

2.	W polu "Kąt" wpisz odpowiednią wartość.

3.	Zaznacz jedną z opcji obrotu:

•	"Zgodnie z ruchem wskazówek zegara";

•	"Przeciwnie do ruchu wskazówek zegara".

4.	Wykonaj dowolne czynności:

•	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj oryginalny rozmiar obrazka", aby rozmiar obrazka nie uległ zmianie.

•	Zaznacz pole wyboru "Wygładzanie", aby zapobiec powstawaniu postrzępionych brzegów.

•	Zaznacz kolor w selektorze kolorów "Kolor papieru", aby wybrać widoczny po wykonaniu obrotu kolor papieru.

 Tematy pokrewne


Prostowanie skrzywionego obrazka

Skrzywiony obrazek można wyprostować automatycznie lub ręcznie.

Aby automatycznie wyprostować obrazek:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Wyprostuj.

Aby ręcznie wyprostować obrazek:

1.	Kliknij dwukrotnie znajdujące się w przyborniku narzędzie "Prostowanie/Kadrowanie", aby otworzyć roletę Ustawienia narzędzia.

2.	Kliknij kartę "Wyprostuj" (druga z kart).

3.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Początek od lewej" i "Początek od góry", aby kontrolować względne położenie w oknie obrazka.

4.	Wpisz odpowiednie wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość", aby kontrolować rozmiar obrazka.

5.	Wpisz odpowiednią wartość w polu "Kąt obrotu", aby obrócić lub wyprostować obrazek.

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy wewnątrz zaznaczenia i wybierz polecenie Wykadruj do zaznaczenia.

 Tematy pokrewne


Retuszowanie uszkodzonych obrazków


Przegląd: Retuszowanie uszkodzonych obrazków
Retuszowanie uszkodzonych obrazków

Dostępne w programie Corel PHOTO-PAINT narzędzia umożliwiają retuszowanie uszkodzeń na obrazkach, takich jak rysy na powierzchni, rozdarcia, plamy kurzu na starych zdjęciach lub linie wynikłe ze złego skanowania.

Kurz i rysy

Okno dialogowe Kurz i rysy umożliwia redukcję ilości szumu na obrazku. Należy je wykorzystywać do usuwania wad obrazka spowodowanych kurzem lub rysami, stosując je do zaznaczeń maską. Te i inne zniszczenia powierzchni obrazka można zlikwidować także za pomocą narzędzia "Uśrednianie".

Usuwanie przeplotu

Okno dialogowe Usuń przeplot powoduje usunięcie parzystych lub nieparzystych linii poziomych z zeskanowanego obrazka lub z obrazka wideo z przeplotem. Odstępy powstałe po usunięciu wadliwych linii można wypełnić za pomocą jednej z dwóch metod: duplikowania (polega na wypełnieniu odstępów kopiami sąsiadujących linii pikseli) lub interpolacji (polega na wypełnieniu odstępów kolorami powstałymi po uśrednieniu wartości sąsiadujących pikseli).

Narzędzie Klonowanie

Narzędzie "Klonowanie" umożliwia wypełnienie brakujących obszarów obrazka informacjami o pikselach wziętymi z innych obszarów obrazka, a nawet z innego obrazka. Narzędzie "Klonowanie" jest przydatne przy retuszowaniu pęknięć, rozdarć i dziur, a także przy wykonywaniu bardziej skomplikowanych czynności edycyjnych.

Narzędzie "Klonowanie" jest jednym z narzędzi pędzla, można więc dobrać rozmiar, kształt i teksturę końcówki używanego pędzla. Dodatkowe informacje na temat narzędzi pędzla można znaleźć w sekcji "Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków".

Aby wyretuszować... 	Należy...

Plamy kurzu i rysy	Zdefiniować maskowane zaznaczenie i wykorzystać okno dialogowe Kurz i rysy lub narzędzie "Uśrednianie".

Dziury, pofałdowania,

rozdarcia lub pęknięcia	Korzystając z narzędzia "Klonowanie" wypełnić puste obszary elementami pochodzącymi z innych fragmentów zdjęcia.

Linie przeplotu wideo lub

zeskanowane	Użyć okna dialogowego Usuń przeplot.

 Tematy pokrewne


Retuszowanie zniszczonych obszarów

Poniższe procedury umożliwiają retuszowanie zniszczeń na obrazku elementami pobranymi z innych obszarów obrazka.

Aby wyretuszować plamy kurzu i rysy za pomocą okna dialogowego Kurz i rysy:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)", a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

2.	Otocz zniszczone obszary zaznaczeniem.

3.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie Kurz i rysy.

4.	Przesuń suwak "Próg", aby zredukować szum obrazka.

Ustawienie to określa, jak duża musi być zmiana wartości piksela, aby efekt został zastosowany.

5.	Przesuń suwak "Promień", aby określić zakres pikseli wykorzystywanych przez okno dialogowe przy tworzeniu efektu.

Aby wyretuszować plamy kurzu i rysy za pomocą narzędzia "Uśrednianie":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Uśrednianie" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

4.	Przesuń suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

5.	Przeciągaj wskaźnik myszy nad zniszczonym obszarem.

 Wskazówka

•	Rozmiar końcówki można także dobrać, wpisując odpowiednią wartość w umieszczonym na pasku właściwości polu "Rozmiar końcówki".

Aby wypełnić dziury, pofałdowania, rozdarcia lub pęknięcia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Klonowanie".

2.	Wpisz odpowiednie wartości w polach na pasku właściwości, aby określić atrybuty narzędzia "Klonowanie".

3.	Kliknij obrazek, aby określić punkt źródłowy (obszar, który ma być klonowany).

4.	Umieść wskaźnik myszy nad obszarem, który ma być wyretuszowany.

5.	Przeciągaj wskaźnik myszy nad zniszczonym obszarem, aby zastąpić odpowiednie piksele.

 Uwagi

•	Aby wymusić ruch punktu źródłowego, należy podczas przeciągania trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby zmienić kierunek wymuszania, należy trzymać naciśnięte klawisze CTRL i SHIFT.

•	Aby zresetować punkt źródłowy, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy nowy obszar, który ma zostać sklonowany.

 Tematy pokrewne


Usuwanie linii zeskanowanych lub linii przeplotu wideo

Okno dialogowe Usuwanie przeplotu umożliwia usunięcie linii poziomych z zeskanowanego obrazka lub linii przeplotu z obrazka wideo.

Aby usunąć linie zeskanowane lub linie przeplotu:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie polecenie Usuń przeplot.

2.	Zaznacz jedną z opcji:

•	Opcja "Parzyste" powoduje usunięcie linii parzystych.

•	Opcja "Nieparzyste" powoduje usunięcie linii nieparzystych.

3.	Zaznacz jedną z opcji:

•	Opcja "Duplikacja" powoduje wypełnienie pustych przestrzeni kopiami pikseli pochodzących z sąsiadujących linii.

•	Opcja "Interpolacja" powoduje wypełnienie pustych przestrzeni kolorami będącymi średnią wartości sąsiadujących pikseli.

 Tematy pokrewne


Zszywanie obrazka


Przegląd: Zszywanie obrazka
Zszywanie obrazka

Za pomocą polecenia Zszyj dostępnego w menu Obrazek można połączyć lub zszyć razem kilka obrazków. Zszywanie umożliwia scalenie dwóch obrazków źródłowych w jeden złożony.

Na proces składają się dwie proste czynności: zaznaczenie obrazków źródłowych w oknie Wybierz obrazki, a następnie precyzyjne nałożenie ich na siebie w oknie dialogowym Edytuj zakładkę zszycia. Zszywanie obrazków jest przydatne zwłaszcza do tworzenia panoramicznych zdjęć, zawierających wiele nakładających się obrazków, a także do składania obrazków w postaci elektronicznej, które zostały zeskanowane w częściach.

 Tematy pokrewne


Zszywanie ze sobą dwóch obrazków

Za pomocą polecenia Zszyj z menu Obrazek można połączyć ze sobą dwa obrazki.

Aby zszyć ze sobą dwa obrazki:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Zszyj.

2.	W oknie dialogowym Wybierz obrazki wykonaj jedną z czynności:

•	Z listy "Pliki źródłowe" wybierz dwa obrazki, które chcesz zszyć razem, a następnie naciśnij przycisk "Dodaj".

•	Naciśnij przycisk "Dodaj wszystkie", aby zszyć razem wszystkie obrazki z listy "Pliki źródłowe".

3.	Wybierz opcję "W pionie" lub "W poziomie", aby odpowiednio wyrównać zszywane obrazki.

4.	Naciśnij przycisk kolejności, aby określić kolejność obrazków w pionie lub w poziomie na zszytym obrazku. Pierwszy (górny) obrazek zostanie wyświetlony po lewej stronie przy formatowaniu poziomym i na dole przy formatowaniu pionowym.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	W oknie dialogowym Edytuj zakładkę zszycia wybierz z listy zakładki pozycję "Jeden", aby edytować sposób nakładania się dwóch obrazków.

Żółty pasek wskazuje względne położenie tego nałożenia.

7.	Przesuwaj suwaki dopasowania "W pionie" i "W poziomie", aby dopasować nałożenie się obrazków.

8.	Zaznacz pole wyboru "Utwórz obiekty", aby utworzyć obiekt ze zszytego obrazka złożonego.

Umożliwi to dopracowanie obiektu złożonego w oknie obrazka.

 Uwagi

•	Obrazki źródłowe muszą mieć kolory 24-bitowe (RGB).

•	W oknie aplikacji muszą być otwarte co najmniej dwa obrazki.

 Tematy pokrewne


Zszywanie razem trzech lub więcej obrazków

Korzystając z polecenia Zszyj z menu Obrazek można połączyć ze sobą trzy obrazki lub więcej.

Aby zszyć ze sobą co najmniej trzy obrazki:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Zszyj.

2.	W oknie dialogowym Wybierz obrazki wykonaj jedną z czynności:

•	Z listy "Pliki źródłowe" wybierz obrazki, które chcesz zszyć, a następnie naciśnij przycisk "Dodaj".

•	Naciśnij przycisk "Dodaj wszystkie", aby zaznaczyć wszystkie obrazki znajdujące się na liście "Pliki źródłowe".

3.	Wybierz opcję "W pionie" lub "W poziomie", aby odpowiednio wyrównać obrazki na zszytym obrazku.

4.	Naciśnij przycisk kolejności, aby określić kolejność obrazków w pionie lub w poziomie na zszytym obrazku. Pierwszy (górny) obrazek zostanie wyświetlony po lewej stronie przy formatowaniu poziomym i na dole przy formatowaniu pionowym.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

6.	W oknie dialogowym Edytuj zakładkę zszycia wybierz z listy zakładki pozycję "Jeden", aby edytować pierwsze nakładanie się obrazków, pozycję "Dwa", aby edytować drugie nałożenie, itd.

Liczby wypisane w tym polu odpowiadają kolejnym nałożeniom pomiędzy wieloma obrazkami. Żółty pasek wskazuje względne położenie każdego nałożenia.

Jeżeli zszywane są trzy obrazki, masz do czynienia z dwoma nałożeniami; dla czterech obrazków są trzy nałożenia, itd.

7.	Przesuwaj suwaki dopasowania "W pionie" i "W poziomie", aby dopasować nałożenie się obrazków.

8.	Zaznacz pole wyboru "Utwórz obiekty", aby utworzyć obiekt ze zszytego obrazka złożeniowego.

Umożliwi to dopracowanie obiektu złożeniowego w oknie obrazka.

 Uwagi

•	Obrazki źródłowe muszą mieć kolory 24-bitowe (RGB).

•	W oknie aplikacji muszą być otwarte co najmniej dwa obrazki.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie ostrości i ziarnistości


Przegląd: Dostosowywanie ostrości i ziarnistości
Dostosowywanie ostrości i ziarnistości

Ostrość i ziarnistość obrazka można kontrolować korzystając z okien dialogowych szumu, wyostrzania i rozmywania. Okno Dopasowanie rozmywania umożliwia dobranie stopnia rozmycia. Okno dialogowe Dopasowanie wyostrzania umożliwia dobranie ostrości. Okno dialogowe Dopasowanie szumu umożliwia dobranie poziomu szumu.

Dodatkowo narzędzia "Wyostrzanie" i "Smużenie" umożliwiają wyostrzanie i zmiękczanie zaznaczonych obszarów. Otrzymany efekt zależy od rozmiaru, kształtu i tekstury stosowanego pędzla.

Dodatkowe informacje na temat narzędzi pędzla można znaleźć w sekcji "Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków".

 Tematy pokrewne


Rozmywanie ostrości

Wygładzenie obrazka można dopasować, naciskając znajdujące się w oknie dialogowym Dopasowanie rozmywania przyciski miniatur próbek. Dzięki przyciskom można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po zastosowaniu odpowiedniej techniki rozmywania. Suwak "Krok" służy do kontrolowania intensywności efektu rozmywania. Elementy sterujące "Kierunek" określają kierunek stosowania efektu rozmywania, takiego jak np. "Poruszenie".

Aby rozmyć ostrość w oknie Dopasowanie rozmywania:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Rozmywanie.

2.	Wykonaj jedną z czynności, aby ustalić intensywność efektu rozmywania:

•	Przesuń suwak "Krok".

•	Wpisz wartość w polu "Krok".

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

3.	Wykonaj jedną z czynności, aby ustalić kierunek efektu rozmywania:

•	Wpisz wartość w polu "Kierunek".

•	Kliknij punkt na tarczy kierunku.

4.	Naciśnij jeden z przycisków miniatur:

•	Przycisk "Rozmywanie gaussowskie" powoduje efekt zamglenia, lekko rozmywając obrazek.

•	Przycisk "Poruszenie" powoduje utworzenie wrażenia ruchu na obrazku.

•	Przycisk "Wygładzanie" powoduje zmieszanie kolorów sąsiadujących pikseli.

•	Przycisk "Wygładzanie kierunkowe" powoduje przeprowadzenie analizy wartości pikseli podobnego koloru w celu określenia kierunku stosowania największego rozmywania.

•	Przycisk "Zmiękczanie" powoduje wygładzenie i stonowanie ostrych kontrastów.

Intensywność efektu wzrasta przy każdym naciśnięciu przycisku.

 Wskazówki

•	Jeśli podczas rozmywania ostrości obrazka popełniono pomyłkę, zastosowany efekt można cofnąć, naciskając w oknie Dopasowanie rozmywania przycisk "Cofnij". Aby cofnąć wszystkie operacje wykonane w oknie Dopasowanie rozmywania, należy nacisnąć przycisk "Zresetuj".

•	W oknie Dopasowanie rozmywania do obrazka można zastosować inne efekty i wyświetlić ich podgląd, naciskając przycisk "Efekty" i wybierając odpowiedni efekt.

Aby rozmyć ostrość za pomocą paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Smużenie" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz pędzel smużenia lub rozmywania.

4.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

5.	Przemieszczaj suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

6.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który ma zostać zmiękczony.

 Wskazówka

•	Rozmiar końcówki można także dobrać, wpisując odpowiednią wartość w umieszczonym na pasku właściwości polu "Rozmiar końcówki".

 Tematy pokrewne


Zwiększanie ostrości

Narzędzie wyostrzania umożliwia wyostrzenie obrazka przez zwiększenie kontrastu w miejscach, gdzie kolory lub cienie przecinają się. Obrazek można także wyostrzyć przez zwiększenie szczegółowości krawędzi na obrazku.

Aby zwiększyć ostrość w oknie Dopasowanie wyostrzania:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Wyostrzanie.

2.	Przesuń suwak "Procent" znajdujący się w sekcji "Dopasowanie" okna Dopasowanie wyostrzania, aby określić intensywność stosowanego efektu.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

3.	Przesuń suwak "Tło", aby określić, jak duża musi być zmiana wartości piksela, aby efekt został zastosowany.

4.	Naciśnij jeden z przycisków miniatur:

•	Przycisk "Maska wyostrzająca" powoduje zwiększenie szczegółowości krawędzi i wyostrzenie gładkich obszarów.

•	Przycisk "Wyostrzanie adaptacyjne" powoduje zwiększenie szczegółowości krawędzi, nie zmieniając pozostałych obszarów.

•	Przycisk "Wyostrzanie" powoduje zwiększenie ostrości całego obrazka.

•	Przycisk "Wyostrzanie kierunkowe" powoduje przeprowadzenie analizy wartości pikseli podobnego koloru w celu określenia kierunku stosowania największego wyostrzania.

•	Przycisk "Wyszukaj krawędzie" powoduje wyostrzenie konturów na obrazku.

Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.

 Wskazówki

•	Jeśli podczas zwiększania ostrości obrazka popełniono pomyłkę, zastosowany efekt można cofnąć, naciskając w oknie Dopasowanie wyostrzania przycisk "Cofnij". Aby cofnąć wszystkie operacje wykonane w oknie Dopasowanie wyostrzania, należy nacisnąć przycisk "Zresetuj".

•	W oknie Dopasowanie wyostrzania do obrazka można zastosować inne efekty i wyświetlić ich podgląd, naciskając przycisk "Efekty" i wybierając odpowiedni efekt.

Aby zwiększyć szczegółowość krawędzi:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Maska wyostrzająca.

2.	Przesuń suwak "Procent" znajdujący się w sekcji "Dopasowanie" okna Maska wyostrzająca, aby określić intensywność stosowanego efektu

3.	Przesuń suwak "Promień", aby określić liczbę jednorazowo szacowanych pikseli.

Wyższe wartości promienia spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

4.	Przesuń suwak "Próg", aby określić piksele, które mają być zmieniane.

Zmieniane będą piksele o wartościach w skali szarości wyższych od wartości progowej.

Aby wyostrzyć zaznaczone obszary obrazka za pomocą paska właściwości:

1.	Uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Wyostrzanie" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz pędzel wyostrzający.

4.	W polu "Ilość" wpisz wartość określającą intensywność stosowanego efektu.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

5.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

6.	Przesuń suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

7.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który ma zostać wyostrzony.

 Wskazówka

•	Rozmiar końcówki można także określić, wpisując odpowiednią wartość w umieszczonym na pasku właściwości polu "Rozmiar końcówki".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie ziarnistości

Ziarnistość obrazka można dopasować, stosując dostępne w programie Corel PHOTO-PAINT efekty szumu.

Aby dobrać ziarnistość obrazka w oknie Dopasowanie szumu:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Szum.

2.	Przesuń suwak "Poziom" znajdujący się w sekcji "Dopasowanie" okna Dopasowanie szumu, aby określić intensywność stosowanego efektu.

3.	Przesuń suwak "Gęstość", aby określić ilość szumu dodawanego na jednostkę obszaru.

4.	Naciśnij jeden z przycisków miniatur:

•	Przycisk "Więcej ostrzowego" powoduje utworzenie delikatnego i lekko zabarwionego efektu ziarnistości, wykorzystując kolory rozłożone wokół krzywej.

•	Przycisk "Więcej gaussowskiego" powoduje rozłożenie kolorów według krzywej gaussowskiej.

•	Przycisk "Więcej jednolitego" powoduje losowe dodanie kolorów w celu utworzenia efektu ziarnistości na całym obrazku.

•	Przycisk "Dyfuzja" powoduje losowe rozłożenie kolorów w celu utworzenia gładkiego wyglądu.

•	Przycisk "Minimum" powoduje przyciemnienie obrazka.

•	Przycisk "Mediana" powoduje usunięcie szumu z zeskanowanego obrazka, który ma ziarnisty wygląd.

•	Przycisk "Maksimum" powoduje rozjaśnienie obrazka, nie usuwając jednocześnie szczegółów.

•	Przycisk "Usuwanie plamek" powoduje losowe rozłożenie kolorów, w celu utworzenia miękkiego, rozmytego efektu przy minimalnym zniekształceniu.

•	Przycisk "Usuwanie szumu" powoduje zmiękczenie krawędzi i zredukowanie efektu ziarnistości powstałego przy skanowaniu.

 Wskazówki

•	Jeśli podczas dopasowywania szumu obrazka popełniono pomyłkę, zastosowany efekt można cofnąć, naciskając w oknie Dopasowanie szumu przycisk "Cofnij". Aby cofnąć wszystkie operacje wykonane w oknie Dopasowanie szumu, należy nacisnąć przycisk "Zresetuj".

•	W oknie Dopasowanie szumu do obrazka można zastosować inne efekty i wyświetlić ich podgląd, naciskając przycisk "Efekty" i wybierając odpowiedni efekt.

Aby dodać ziarnistość za pomocą paska właściwości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Rozmazanie" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz odpowiedni pędzel.

4.	W polu "Ilość" wpisz wartość określającą intensywność stosowanego efektu.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

5.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

6.	Przemieszczaj suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

7	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, do którego ma zostać dodany efekt ziarnistości.

 Wskazówka

•	Rozmiar końcówki można także określić, wpisując odpowiednią wartość w umieszczonym na pasku właściwości polu "Rozmiar końcówki".

 Tematy pokrewne


Korekcja i dopasowywanie kolorów obrazka


Przegląd: Korekcja i dopasowywanie kolorów obrazka (strona 1 z 2)
Korekcja i dopasowywanie kolorów obrazka (strona 1 z 2)

Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia korekcję i dopasowywanie kolorów za pomocą różnorodnych narzędzi i poleceń.

Balans próbka/wynik

Okno dialogowe Balans próbka/wynik umożliwia wykonanie korekcji koloru poprzez przesunięcie wartości kolorów z koloru próbki do koloru docelowego, wybranego z modelu kolorów. Balans ten można zastosować do trzech poziomów kolorów. Możliwa jest niezależna zmiana ciemnych, pośrednich oraz jasnych tonów obrazka.

Balans kolorów

Okno dialogowe Balans kolorów umożliwia regulowanie równowagi między kolorami obrazka. Na przykład, na obrazku RGB można zwiększyć lub zmniejszyć ilość tonów czerwonych, zielonych lub niebieskich. Okno to umożliwia przesunięcie kolorów obrazka między wartościami CMY a RGB. Jest to przydatne przy poprawianiu zabarwienia określonym kolorem. Na przykład, jeśli czyjaś twarz na zdjęciu jest zbyt czerwona, można przesunąć kolory z czerwieni w kierunku barwy niebieskozielonej. Okno Balans kolorów może również zostać wykorzystane do zmiany barw całego obrazka.

Barwa-Nasycenie-Jasność

Okno dialogowe Barwa-Nasycenie-Jasność umożliwia dopasowanie na obrazku wartości barwy, nasycenia i jasności [image] wszystkich kanałów jednocześnie lub kanał po kanale. Jest to przydatne przy zmianie intensywności kolorów obrazka lub ich barw.

Selektywna zmiana kolorów

Okno dialogowe Selektywna zmiana kolorów umożliwia zmodyfikowanie kolorów poprzez dostosowanie procentowej zawartości składowych kolorów rozbarwianych (wartości CMYK) w opcji spektrum kolorów ("Odcienie czerwonego", "Odcienie żółtego", "Odcienie zielonego", "Odcienie niebieskozielonego", "Odcienie niebieskiego", "Odcienie purpurowego"). Okno to może również służyć do dodawania koloru rozbarwianego do składowej tonalnej obrazka w skali szarości. Proces modyfikacji kolorów jest realizowany przez zwiększanie lub zmniejszanie procentowego udziału pikseli niebieskozielonych, purpurowych, żółtych i czarnych, które składają się na każdy z kolorów podstawowych w spektrum kolorów. Na przykład zmniejszenie udziału procentowego zawartości purpury w spektrum odcieni koloru czerwonego spowoduje przesunięcie kolorów w kierunku żółtego i redukcję wszystkich czerwieni. Analogicznie, zwiększenie procentowej zawartości purpury w spektrum "Odcienie czerwonego" spowoduje przesunięcie kolorów w kierunku purpury i zastąpienie pikselami czerwonymi z dużą zawartością purpury.

Zakres dowolnej modyfikacji koloru zależy w dużym stopniu od wybranej metody dopasowania procentowego. Metoda względna zwiększa lub zmniejsza procentowy udział kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum. Na przykład dodanie 10% purpury do pikseli o 50% czerwieni daje poprawkę + 5%. Metoda bezwzględna zwiększa lub zmniejsza bezwzględną wartość kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum. Na przykład dodanie 10% purpury do pikseli o 50% czerwieni daje poprawkę +60%.

Barwa koloru

W oknie dialogowym Barwa koloru na kilku miniaturach podglądu obrazka wyświetlane są wizualne reprezentacje obrazka, do którego dodano poszczególne barwy koloru. Aby zastosować odpowiadającą użytkownikowi zmianę, wystarczy nacisnąć właściwy dla niej przycisk miniatury.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Korekcja i dopasowywanie kolorów obrazka (strona 2 z 2)

Zamień kolory

Okno dialogowe Zamień kolory umożliwia zastępowanie wybranych kolorów obrazka innymi. Zależnie od ustawienia, można zamieniać pojedyncze kolory lub całe ich zakresy.

Zmniejsz nasycenie do zera

Polecenie Zmniejsz nasycenie do zera powoduje automatyczne zmniejszenie nasycenia każdego z kolorów do zera, usunięcie składowej barwy i przekształcenie każdego koloru w jego odpowiednik w skali szarości. W efekcie utworzony zostaje obrazek w skali szarości przy nie zmienionym trybie kolorów.

Dopełnienie

Polecenie Dopełnienie powoduje automatyczne przekształcenie kolorów obrazka w ich dopełnienia. Czynność tę należy wykonać, aby utworzyć fotograficzny negatyw obrazka.

Posteryzacja

Okno dialogowe Posteryzacja umożliwia zmniejszenie liczby wartości tonalnych i mapowanie wszystkich istniejących kolorów na ich najbliższe odpowiedniki. Proces ten powoduje usunięcie gradacji tonalnej i utworzenie większych obszarów jednorodnego koloru.

Próg

Okno dialogowe Próg umożliwia ustawienie określonej wartości jaskrawości jako progu. Piksele o wartościach większych lub mniejszych od progu będą wyświetlane na biało lub czarno, zależnie od wybranej opcji progu. Pozostałe piksele nie zostaną zmienione i zachowają pierwotny kolor. Opcja "Obu poziomów" powoduje zmianę wszystkich pikseli na kolor biały lub czarny (zgodnie z relacją wartości ich jaskrawości do określonej wartości progu). Próg można także określić dla całego obrazka lub tylko wybranego kanału kolorów.

Dodatkowe informacje na temat korekcji i dopasowywania kolorów obrazka można znaleźć w sekcji "Posługiwanie się soczewkami".

 Tematy pokrewne


Dopasowywanie kolorów za pomocą okna Balans próbka/wynik

Za pomocą okna dialogowego Balans próbka/wynik można przeprowadzić korekcję kolorów obrazka. Na histogramie wyświetlane są wartości jaskrawości z zakresu od czerni [image] po lewej stronie (wartość 0), do bieli [image] po prawej (wartość 255). Przebieg histogramu odpowiada liczbie pikseli obrazka o określonej jaskrawości. Pod polem histogramu umieszczono zestaw pól, po dwa dla każdego zakresu jaskrawości (czyli tonów ciemnych, pośrednich i jasnych). Po ustawieniu kolorów próbki i wynikowego w polach tych zostaną wyświetlone odpowiednie wartości. Kolor próbki wyświetlany jest po lewej stronie, a kolor wynikowy [image] po prawej.

Aby przesunąć balans kolorów obrazka:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Balans próbka/wynik.

2.	Z listy "Kanał" wybierz kanał koloru, który chcesz edytować.

Wyświetlone kanały zależą od stosowanego trybu kolorów. Jedna z pozycji jest kanałem pełnokolorowym, a pozostałe [image] kanałami kolorów składowych w danym trybie.

3.	Uaktywnij narzędzie "Pipeta" dla ciemnych tonów obrazka (oznaczone czarną kropką).

4.	Kliknij ciemny kolor w oknie obrazka.

Pasek koloru "Przykład" dla zakresu "Dół" zostanie zmieniony na próbkowany kolor.

5.	Kliknij dwukrotnie pasek koloru "Cel" dla zakresu "Dół".

6.	Kliknij kolor wynikowy w oknie Zaznacz kolor.

Wszystkie kolory ciemniejsze od wybranego koloru próbki zostaną przesunięte w kierunku koloru wynikowego.

7.	Powtórz czynności od 2 do 6 dla zakresu "Środek" i "Góra", korzystając z dwóch innych narzędzi "Pipeta".

 Wskazówka

•	Obcinanie określa zakres wyświetlanego histogramu. Należy zaznaczyć pole wyboru "Obetnij automatycznie", aby wszystkie wierzchołki przebiegu histogramu zmieściły się na wykresie, lub wpisać wartość procentową obcinania w polu "Obcinanie".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie koloru za pomocą okna Balans kolorów

Za pomocą tego okna dialogowego można przesuwać kolory obrazka między dopełniającymi się parami kolorów RGB i CMY.

Aby przesunąć balans kolorów:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Balans kolorów.

2.	Zaznacz pola wyboru odpowiadające zakresom tonów, które chcesz przesunąć.

Jeśli chcesz, aby poziomy jaskrawości obrazka nie uległy zmianie, upewnij się, czy pole wyboru "Zachowaj luminancję" jest zaznaczone.

3.	Przesuń suwaki umieszczone w sekcji "Kanał koloru", aby odpowiednio zmienić proporcje kolorów (niebieskozielony-czerwony, purpurowy-zielony i żółty-niebieski).

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie barwy, nasycenia i jasności

Za pomocą okna dialogowego Barwa-Nasycenie-Jasność można zmienić barwę, nasycenie i udział bieli w kolorach obrazka lub w poszczególnych kanałach składowych.

Obszar podglądu kolorów umożliwia sprawdzenie relacji między kolorami obrazka (pasek "Kolor oryginalny") a kolorami zmienionymi (pasek "Nowy kolor"). W poniższym przykładzie suwak "Barwa" został przesunięty na pozycję -180.

Kolor oryginalny

Nowy kolor

Warto zauważyć, że na środku górnego paska znajduje się kolor jasnoniebieski, a dolnego [image] czerwony. Wszystkie jasnoniebieskie obszary rysunku staną się czerwone.

Aby dopasować wartości barwy, nasycenia i jasności:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa-Nasycenie-Jasność.

•	Barwa jest miarą "koloru" (np. zieleń jest barwą).

•	Nasycenie jest miarą głębi koloru (intensywności koloru).

•	Jasność odpowiada procentowemu udziałowi bieli w kolorach obrazka.

2.	Przesuń suwak "Barwa", aby zmienić kolory wszystkich pikseli obrazka.

Obszar podglądu kolorów umożliwia sprawdzenie sposobu, w jaki oryginalne kolory (górny pasek) zostaną zamienione na docelowe (dolny pasek).

3.	Przesuń suwak "Nasycenie", aby zmienić nasycenie kolorów.

Przesunięcie tego suwaka na pozycję -100 spowoduje uzyskanie obrazka w odcieniach szarości, a na pozycję 100 [image] obrazka o nienaturalnie intensywnych kolorach.

4.	Przesuń suwak "Jasność", aby określić jasność obrazka.

Parametr ten odpowiada udziałowi bieli (wartości dodatnie) lub czerni (wartości ujemne).

Aby dopasować wartości barwy, nasycenia i jasności kanałów składowych:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa-Nasycenie-Jasność.

2.	Wybierz jedną z opcji w sekcji "Kanały".

3.	Wykonaj czynności od 2 do 4 z poprzedniej procedury.

Aby dodać kolory do obrazka w skali szarości, korzystając z okna Barwa-Nasycenie-Jasność:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa-Nasycenie-Jasność.

2.	Wybierz opcę "Skala szarości". Suwak "Nasycenie" ustawiony jest na wartość zero.

Przesuń suwak na wartość 50, aby wyświetlony został kolor na pasku "Nowy kolor".

3.	Przesuń suwak "Barwa", aby zmienić kolor na pasku "Nowy kolor".

4.	Przesuń suwak "Jasność", aby określić jasność nowego koloru.

 Tematy pokrewne


Selektywne dopasowanie koloru

Zmiany w kolorach można przeprowadzić selektywnie przez zwiększanie lub zmniejszanie względnego lub bezwzględnego procentowego udziału kolorów rozbarwianych CMYK ze spektrum kolorów czerwonych, żółtych, zielonych, niebieskozielonych, niebieskich i purpurowych.

Aby dopasować kolor selektywnie:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Selektywna zmiana kolorów.

2.	Wybierz opcję "Spektrum kolorów", którą chcesz zmienić.

3.	Wybierz jedną z metod "Dopasowanie procentowe":

•	metodę "Względne", aby zwiększyć lub zmniejszyć udział procentowy kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum;

•	metodę "Bezwzględne", aby zwiększyć lub zmniejszyć bezwzględną wartość kolorów rozbarwianych dla wskazanego spektrum.

4.	Przesuń suwaki kolorów rozbarwianych (CMYK), aby zwiększyć lub zmniejszyć wartość procentową koloru rozbarwianego właściwego zaznaczonemu spektrum kolorów.

 Tematy pokrewne


Dodawanie kolorów rozbarwianych do pikseli w skali szarości

Okno dialogowe Selektywna zmiana kolorów może również służyć do dodawania koloru do pikseli w skali szarości na kolorowym obrazku.

Aby dodać kolory rozbarwiane do pikseli w skali szarości:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Selektywna zmiana kolorów.

2.	W sekcji "Odcienie szarości" kliknij składową tonalną, do której chcesz dodać kolor lub kolory rozbarwiane.

3.	W sekcji "Dopasowanie procentowe" wybierz opcję "Bezwzględne".

4.	Przesuń suwaki "Niebieskozielony", "Purpurowy", "Żółty" i "Czarny", aby zwiększyć lub zmniejszyć wartość procentową koloru rozbarwianego w zaznaczonej składowej tonalnej.

 Tematy pokrewne


Zamiana kolorów

Za pomocą okna dialogowego Zamień kolory można identyfikować i zastępować kolory. Działanie okna polega na zastosowaniu tymczasowej maski kolorów, przy wykorzystaniu zbliżonych elementów kontrolnych do stosowanych przy maskowaniu kolorów.

Aby zamienić kolory:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Zamień kolory.

2.	Wybierz kolor, który chcesz zastąpić, wykonując jedną z czynności:

•	Uaktywnij pierwsze narzędzie pipety, przesuń wskaźnik nad obrazkiem i wskaż kolor, który ma zostać zmieniony; kolor ten zostanie wyświetlony na pasku koloru "Stary kolor".

•	Kliknij odpowiedni kolor w selektorze kolorów "Stary kolor".

3.	Wybierz nowy kolor, którym chcesz zastąpić stary, wykonując jedną z czynności:

•	Uaktywnij drugie narzędzie pipety, przesuń wskaźnik nad obrazkiem i wskaż kolor zastąpienia; kolor ten zostanie wyświetlony na pasku koloru "Nowy kolor".

•	Kliknij odpowiedni kolor w selektorze kolorów "Nowy kolor".

4.	Przesuń suwaki dopasowania, aby określić wartości nowego koloru.

•	Suwak "Barwa" określa poziom barwy nowego koloru.

•	Suwak "Nasycenie" określa poziom nasycenia nowego koloru.

•	Suwak "Jasność" określa poziom jasności nowego koloru.

•	Suwak "Zakres" określa zakres zmienianych kolorów. Zastosowanie omawianego efektu przy parametrze określającym zakres równym 1 spowoduje zmianę pojedynczego koloru. Ustawienie tego parametru na 100 spowoduje przesunięcie większości kolorów obrazka w kierunku wybranego koloru.

5.	Zaznacz pole wyboru "Ignoruj odcienie szarości", aby pominąć wszystkie szare piksele na obrazku (opcjonalnie).

Jeżeli to pole jest wyłączone, szare piksele zostaną zmienione na kolor zastępczy, w oparciu tylko o wartości nasycenia i jasności.

6.	Zaznacz pole wyboru "Pojedynczy kolor docelowy", aby zamienić wszystkie kolory, które mieszczą się w bieżącym zakresie nowego koloru (opcjonalnie).

 Tematy pokrewne


Zmniejszanie nasycenia do zera

Polecenie Zmniejsz nasycenie do zera służy do przekształcenia wszystkich kolorów obrazka w odpowiednie odcienie szarości.

Aby zmniejszyć nasycenie kolorów obrazka do zera:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Zmniejsz nasycenie do zera.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z okna dialogowego Barwa koloru

Okno Barwa koloru umożliwia dostosowanie barwy obrazka poprzez naciśnięcie odpowiednich przycisków miniatur próbek. Na miniaturach można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po zastosowaniu do niego zmiany.

Aby za pomocą okna Barwa koloru zastosować przesunięcie barw:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa koloru.

2.	Zaznacz pola wyboru umieszczone w sekcji "Dopasowanie", aby określić zakres zmienianych wartości.

3.	Przesuń suwak "Krok", aby dobrać ilość stosowanego koloru.

4.	Naciśnij jeden z przycisków miniatur:

•	Przycisk "Więcej czerwonego" powoduje dodanie większej ilości koloru czerwonego do obrazka.

•	Przycisk "Więcej zielonego" powoduje dodanie większej ilości koloru zielonego do obrazka.

•	Przycisk "Więcej niebieskiego" powoduje dodanie większej ilości koloru niebieskiego do obrazka.

•	Przycisk "Więcej niebieskozielonego" powoduje dodanie większej ilości koloru niebieskozielonego do obrazka.

•	Przycisk "Więcej purpurowego" powoduje dodanie większej ilości koloru purpurowego do obrazka.

•	Przycisk "Więcej żółtego" powoduje dodanie większej ilości koloru żółtego do obrazka.

Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.

 Wskazówka

•	Pola wyboru "Cienie", "Półcienie", "Światła" i "Zachowaj luminację" umożliwiają wybranie zakresu wartości tonalnych, które są zmieniane przy dopasowywaniu barwy. Aby zachować nie zmienione wartości jaskrawości kolorów, należy zaznaczyć pole wyboru "Zachowaj luminację".

 Tematy pokrewne


Dopełnianie kolorów obrazka

Polecenie Dopełnienie służy do odwracania kolorów na obrazku.

Aby dopełnić kolory obrazka:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie Dopełnienie.

 Tematy pokrewne


Posteryzacja obrazka

To okno dialogowe umożliwia zredukowanie grup kolorów do plam o jednolitej barwie, a także zwiększenie wyrazistości krawędzi kolorowych obszarów obrazka.

Aby dokonać posteryzacji obrazka:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie Posteryzacja.

2.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić poziom, od którego efekt będzie działał.

Za jego pomocą można ustalić wartości od 1 do 32. Wybranie wartości 1 spowoduje bardzo wyraźne zmiany obrazka, a wartości 32 [image] zmiany niemal niezauważalne.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z okna Próg

Okno dialogowe Próg służy do przekształcania obrazka lub tylko jego fragmentów w kolor biały lub czarny. W oknie Próg wyświetlany jest histogram, w którym przedstawiono wartości jaskrawości obrazka od czarnej (wartość 0, po lewej stronie) do białej (wartość 255, po prawej stronie). Przebieg histogramu odpowiada udziałowi w obrazku pikseli o odpowiednim poziomie jaskrawości.

Aby pracować z progami jaskrawości:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie Próg.

2.	Wybierz jedną z opcji progu:

•	opcję "Czarnego", aby ustalić udział czerni w obrazku;

•	opcję "Białego", aby ustalić udział bieli w obrazku;

•	opcję "Obu poziomów", aby podzielić kolory obrazka na jasne i ciemne (czarne i białe).

3.	Zaznacz pole wyboru "Automatycznie" znajdujące się w sekcji "Obcinanie wyświetlania histogramu". Obcinanie histogramu powoduje zmianę poziomu czułości histogramu, zapewniając jednoczesne wyświetlanie na ekranie wszystkich poziomów jaskrawości.

4.	Z listy "Kanał" wybierz kanał, który chcesz modyfikować. Rodzaje dostępnych kanałów zależą od trybu kolorów obrazka. Po wybraniu innego trybu kolorów jednoczesnej zmianie ulegną wszystkie trzy kanały.

5.	Przesuń wskaźnik "Dolny poziom", aby ustawić poziom jaskrawości najciemniejszych kolorów obrazka. Wartość 0 oznacza kolor czarny, a wyższe wartości [image] odcienie szarości.

6.	Przesuń wskaźnik "Górny poziom", aby ustawić poziom jaskrawości najjaśniejszych kolorów obrazka.

7.	Za pomocą wskaźnika "Próg" można ustalić granicę między kolorami przekształcanymi w kolor czarny lub biały.

 Uwaga

•	Wskaźnik "Górny poziom" nie jest dostępny, jeśli wybrano opcję "Czarnego", a wskaźnik "Dolny poziom" [image] przy wybranej opcji "Białego".

 Tematy pokrewne


Korekcja i dopasowywanie tonów obrazka


Przegląd: Korekcja i dopasowywanie tonów obrazka (strona 1 z 2)
Korekcja i dopasowywanie tonów obrazka (strona 1 z 2)

W programie Corel PHOTO-PAINT 8 dostępnych jest wiele okien dialogowych, poleceń i narzędzi umożliwiających kontrolowanie relacji pomiędzy cieniami, półcieniami i światłami, a także dopasowywanie jaskrawości, intensywności i jasności kolorów na obrazku.

Dodatkowe informacje na temat korekcji i dopasowywania tonów obrazka można znaleźć w sekcji "Soczewki korekcji odcieni".

Równoważenie poziomów

Okno dialogowe Równoważenie poziomów umożliwia dopasowanie obszarów zacienionych, będących w półcieniu i oświetlonych poprzez ponowny rozkład cieni od najciemniejszych do najjaśniejszych. Jest to skuteczny sposób zachowania szczegółów światła i cienia, które mogłyby zostać utracone przy korzystaniu z okna Jaskrawość-Kontrast-Intensywność. Określając punkt początkowy i punkt końcowy zakresu tonalnego, można ponownie rozmieścić wartości pikseli na całym zakresie. Na histogramie wyświetlony jest rozkład pikseli zgodnie ze stopniem ich jaskrawości. Okno to można również wykorzystać do sztucznego utworzenia gradacji kolorów, jeżeli nastąpiła nie chciana posteryzacja, do przyciemniania lub rozjaśniania kombinacji cieni, półcieni lub świateł, do zmiany wartości jaskrawości tak, aby zawierała się w drukowalnych granicach oraz do dostosowania krzywej gamma (półcienie) obrazka.

Krzywa tonalna

Okno dialogowe Krzywa tonalna umożliwia wykonanie korekcji koloru tego samego typu co okno Równoważenie poziomów, jednak udostępnia ono bardziej precyzyjną i miejscową kontrolę nad poszczególnymi poziomami wartości w stosunku do pozostałych poziomów. Edycja w oparciu o krzywą pozwala dokładnie określić problematyczne obszary i wprowadzić drobne lub wyraźne zmiany w zanikających obszarach [image] stosownie do ustawień krzywej [image] w miarę oddalania się od wskazanego obszaru. Podobnie jak okno dialogowe Równoważenie poziomów, także okno Krzywa tonalna przyjmuje za wartości początkowe bieżącą jaskrawość pikseli, a następnie je zmienia. Podobnie jak histogram, krzywa tonalna jest wizualnym przedstawieniem zrównoważenia pomiędzy cieniami, półcieniami i światłami. Krzywą tonalną można wybrać ze zbioru gotowych krzywych lub utworzyć i zapisać własną.

Polecenie Automatyczne równoważenie poziomów powoduje wykonanie jednolitego zrównoważenia poprzez automatyczne rozmieszczenie znaczących wartości pikseli w całym zakresie tonalnym. Powstały efekt jest taki sam, jak po otwarciu okna Równoważenie poziomów, następnie zaznaczeniu pola wyboru "Dopasuj automatycznie" i naciśnięciu przycisku "OK" (z wyjątkiem pominięcia kilku czynności).

Jaskrawość-Kontrast-Intensywność

Okno dialogowe Jaskrawość-Kontrast-Intensywność powoduje dostosowanie jaskrawości, kontrastu i intensywności tonów obrazka. Suwak "Jaskrawość" powoduje przesunięcie wszystkich wartości pikseli w górę lub w dół zakresu tonalnego. Dostosowanie jaskrawości wiąże się z jednakowym przyciemnieniem lub rozjaśnieniem wszystkich kolorów. Suwak "Kontrast" umożliwia dobranie odległości pomiędzy najjaśniejszymi i najciemniejszymi pikselami. Zwiększenie intensywności powoduje rozjaśnienie jasnych obszarów obrazka bez jednoczesnego rozjaśnienia obszarów ciemnych. Kontrast i intensywność zazwyczaj idą w parze, ponieważ zwiększenie kontrastu czasami powoduje zniszczenie szczegółów znajdujących się w cieniach i w światłach, a zwiększenie intensywności może je przywrócić.

Gamma

Gamma jest metodą korekcji kolorów uwzględniającą sposób postrzegania przez ludzkie oko wartości sąsiadujących. Na przykład, jeżeli umieszczone zostaną dwa jednakowo szare koła na białym i czarnym tle, to dla oka koło na tle czarnym będzie się wydawało jaśniejsze.

Okno dialogowe Gamma umożliwia podkreślenie szczegółów z mało kontrastowych obrazków, bez znaczącej zmiany cieni i świateł. Opcje dostępne w tym oknie stosuje się do wszystkich wartości obrazka, ale działają one na podstawie krzywej, tak aby zmiany dotyczyły głównie półcieni. Podobny efekt można otrzymać, korzystając z okna Krzywa tonalna, które również zawiera opcję gamma.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Korekcja i dopasowywanie tonów obrazka (strona 2 z 2)

Odcień koloru

Okno dialogowe Odcień koloru umożliwia dobranie jaskrawości, nasycenia i kontrastu przez naciśnięcie odpowiednich przycisków miniatur próbek. Miniatura przedstawia, jak będzie wyglądał obrazek po zastosowaniu do niego zmiany. Suwak "Krok" służy do określenia stopnia wprowadzonej przez każde dostosowanie zmiany.

Wykorzystywanie histogramu do lokalizacji problemów

Histogram jest to poziomy wykres słupkowy, którego nie można modyfikować, a na którym wykreślane są wartości jaskrawości każdego piksela obrazka. Wartości zawierają się w przedziale od 0 do 255, a histogram wskazuje, ile pikseli przypada na każdy z poziomów jaskrawości.

Każdy histogram obrazka ma pewną liczbę gór i dolin, ale zazwyczaj konieczna jest korekcja tylko obrazków zawierających bardzo wyraźne szczyty (nie zawsze, gdyż niektóre obrazki w naturalny sposób zawierają duże ilości bieli lub czerni). Jeżeli piksele są zgrupowane przy jednym z końców, trzeba zagęścić zakres tonalny lub ponownie rozmieścić piksele w całym zakresie. Jeżeli pomiędzy słupkami istnieją puste odstępy, prawdopodobnie była wykonana posteryzacja.

Narzędzie "Kontrast"

Narzędzie "Kontrast" umożliwia dostosowanie kontrastu w zaznaczonych obszarach poprzez ich kliknięcie i przeciągnięcie nad nimi pędzlem. W zależności od rozmiaru, kształtu i tekstury zastosowanego pędzla można otrzymać różne efekty.

Dodatkowe informacje na temat pędzli można znaleźć w sekcji "Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków".

Kilka wskazówek

Aby... 	Należy...

Przywrócić szczegóły cienia	Zwiększyć kontrast i intensywność lub dostosować półcienie.

Zmienić kontrast obrazka	Dostosować kontrast i intensywność lub dostosować poziom cienia i światła.

Równo rozmieścić wszystkie tony	Wykorzystać polecenie Automatyczne równoważenie poziomów.

Rozjaśnić tylko cienie	Dostosować poziomy cienia za pomocą okna Równoważenie poziomów.

Przyciemnić tylko światła	Dostosować poziomy światła za pomocą okna Równoważenie poziomów.

Rozjaśnić tylko światła	Zwiększyć intensywność lub dostosować światła za pomocą okna Równoważenie poziomów.

Rozjaśnić lub przyciemnić cały obrazek	Dostosować jaskrawość.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie jaskrawości, kontrastu i intensywności

Okno dialogowe Jaskrawość-Kontrast-Intensywność umożliwia dostosowanie jaskrawości, kontrastu i intensywności tonów na obrazku. Pędzel "Kontrast" umożliwia miejscowe zwiększenie lub zmniejszenie różnicy pomiędzy jasnymi i ciemnymi obszarami.

Aby dostosować jaskrawość, kontrast i intensywność:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Jaskrawość-Kontrast-Intensywność.

2.	Przesuwaj suwaki, aby dostosować poziom jaskrawości, kontrastu i intensywności.

Aby miejscowo rozjaśnić lub przyciemnić obrazek:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Wybierz narzędzie "Jasność" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz pędzel rozjaśniający lub przyciemniający.

4.	W polu "Ilość" wpisz wartość określającą intensywność stosowanego efektu.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

5.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

6.	Przemieszczaj suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

7.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, który ma zostać rozjaśniony lub przyciemniony.

 Wskazówka

•	Rozmiar końcówki można także dobrać, wpisując odpowiednią wartość w umieszczonym na pasku właściwości polu "Rozmiar końcówki".

Aby dopasować kontrast miejscowo:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Efekty".

2.	Uaktywnij narzędzie "Kontrast" z selektora efektów umieszczonego na pasku właściwości.

3.	Z listy "Typ pędzla" wybierz pozycję zwiększania lub zmniejszania kontrastu.

4.	W polu "Ilość" wpisz wartość określającą intensywność stosowanego efektu.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

5.	Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki.

6.	Przemieszczaj suwak "Rozmiar końcówki", aby określić wielkość końcówki.

7.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarem, na którym ma zostać dopasowany kontrast.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie jaskrawości, nasycenia i kontrastu

Okno dialogowe Odcień koloru umożliwia dostosowanie jaskrawości, nasycenia i kontrastu obrazka przez naciskanie przycisków miniatur. Na miniaturach można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po zastosowaniu określonej modyfikacji.

Aby dostosować jaskrawość, nasycenie i kontrast:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Odcień koloru.

2.	Przemieszczaj suwak "Krok", aby określić intensywność każdej ze zmian.

Wyższe wartości spowodują, że efekt będzie bardziej wyraźny.

3.	Naciśnij jeden z przycisków miniatur:

•	Przycisk "Ciemniejszy" powoduje przyciemnienie obrazka.

•	Przycisk "Bardziej nasycony" powoduje zwiększenie nasycenia obrazka.

•	Przycisk "Większy kontrast" powoduje zwiększenie kontrastu obrazka.

•	Przycisk "Jaśniejszy" powoduje rozjaśnienie obrazka.

•	Przycisk "Mniej nasycony" powoduje zmniejszenie nasycenia obrazka.

•	Przycisk "Mniejszy kontrast" powoduje zmniejszenie kontrastu obrazka.

Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie balansu cieni, półcieni i świateł

Zakres tonalny obrazka można regulować przez podkreślanie lub tonowanie szczegółów w obszarach światła lub cienia, korekcję prześwietlenia lub niedoświetlenia oraz ogólne dostosowanie zakresu tonalnego obrazka. Polecenie Automatyczne równoważenie poziomów powoduje jednolite wyrównanie poprzez ponowne automatyczne rozmieszczenie znaczących fragmentów zakresu tonalnego pomiędzy wartościami 0 i 255, podczas gdy okna dialogowe Równoważenie poziomów i Krzywa tonalna umożliwiają bardziej zaawansowaną kontrolę nad tymi wartościami.

Aby automatycznie dostosować zakres tonalny:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Automatyczne równoważenie poziomów.

Aby dostosować zakres tonalny za pomocą okna Równoważenie poziomów:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Równoważenie poziomów.

2.	W sekcji "Próbkowanie pipetą" zaznacz jedną z opcji:

•	Opcja "Ustaw wartości wejściowe" powoduje ustawienie wartości wejściowych dla najjaśniejszych i najciemniejszych pikseli.

•	Opcja "Ustaw wartości wyjściowe" powoduje ustawienie wartości wyjściowych dla najjaśniejszych i najciemniejszych pikseli.

Za pomocą odpowiedniego narzędzia "Pipeta" kliknij na obrazku kolor wejściowy lub wyjściowy.

3.	Z listy "Kanał" wybierz kanał, na którym chcesz pracować.

4.	Zaznacz pole wyboru "Dopasuj automatycznie", aby automatycznie rozłożyć wartości pikseli w całym zakresie tonalnym (opcjonalnie).

5.	Przemieszczaj suwak "Dopasowanie współczynnika gamma", aby dostosować półcienie.

6.	Klikaj i przeciągaj strzałki znajdujące się poniżej histogramu lub wpisz wartości w polach "Kompresja zakresu wyjściowego", aby dobrać wartości cieni i świateł.

7.	Zaznacz pole wyboru "Automatycznie", aby automatycznie obciąć skrajne wartości jaskrawości, tj. pominąć ich procentowy udział na obrazku podczas rozpoznawania najjaśniejszych i najciemniejszych pikseli na histogramie.

Jeżeli usuniesz zaznaczenie tego pola wyboru, możesz wielkość obcinania ustalić ręcznie, wpisując odpowiednią wartość w polu "Procent obcinania wyświetlania".

Aby dostosować zakres tonalny za pomocą okna Krzywa tonalna:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Krzywa tonalna.

2.	Z listy "Kanał" wybierz kanał, na którym chcesz pracować.

3.	Z listy "Styl edycji" wybierz jedną z metod edycji:

•	Pozycja "Krzywa" umożliwia kształtowanie krzywej za pomocą klikania i przeciągania, a także powoduje wygładzenie rozłożenia wartości.

•	Pozycja "Linia" umożliwia rysowanie krzywej za pomocą klikania i przeciągania, ale odcinki pomiędzy węzłami pozostają proste.

•	Pozycja "Swobodny" umożliwia rysowanie krzywej w oknie podglądu za pomocą klikania i przeciągania; aby wygładzić taką krzywą, naciśnij i przytrzymaj przycisk "Wygładzanie", aż osiągnięty zostanie właściwy efekt wygładzenia.

•	Korekcja parametru gamma jest wykonywana głównie na półcieniach; jeżeli wybierzesz pozycję "Gamma", za pomocą suwaka ustaw odpowiednią wartość krzywej.

4.	Zmodyfikuj powstałą krzywą lub załaduj gotową krzywą charakterystyki, naciskając przycisk "Otwórz".

 Uwaga

•	Krzywa tonalna może zostać szybko odbita w oknie podglądu poprzez naciśnięcie przycisków odbijania umieszczonych poniżej pól osi "X" i "Y".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie półcieni

Okno dialogowe Gamma i pozycja "Gamma" stylu edycji w oknie Krzywa tonalna mają wpływ na wszystkie wartości obrazka, jednak w sposób nieliniowy [image] największe zmiany dotyczą półcieni. Okno dialogowe Równoważenie poziomów umożliwia dostosowanie półcieni niezależnie od cieni i świateł.

Aby dostosować półcienie, korzystając z okna Gamma:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Gamma.

2.	Przemieszczaj suwak "Gamma", aby określić kształt krzywej gamma.

Wyższe wartości rozjaśniają półcienie, niższe przyciemniają.

Aby dostosować półcienie, korzystając z okna Równoważenie poziomów:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Równoważenie poziomów.

2.	Przemieszczaj suwak "Dopasowanie współczynnika gamma", aby dobrać wartości współczynnika gamma.

Aby dostosować półcienie, korzystając z okna Krzywa tonalna:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Krzywa tonalna.

2.	Z listy "Kanał" wybierz kanał, na którym chcesz pracować.

3.	Z listy "Styl edycji" wybierz pozycję "Gamma".

4.	Przemieszczaj suwak, aby dopasować krzywą gamma.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z Teczki podręcznej


Korzystanie z Teczki podręcznej

Teczka podręczna jest oknem dokowanym, umożliwiającym dostęp typu przeciągnij i upuść do zbiorów obrazków Clipart oraz obiektów i zdjęć dostarczonych wraz z programem Corel PHOTO PAINT 8. Teczki podręcznej można również używać do przeglądania dysków oraz folderów w systemie, a nawet do przeglądania zawartości dowolnego serwisu FTP i kopiowania z niego plików.

Teczka podręczna podzielona jest na cztery części lub "karty". Teczkę podręczną można otworzyć na konkretnej karcie przez wybór tej karty z menu wysuwanego Teczka podręczna w menu Widok. Po otwarciu dowolnej karty, dostęp do innych kart można uzyskać przez kliknięcie powiązanych z nimi zakładek, które są przedłużeniem każdej karty u góry (lub też z boku, jeśli Teczka podręczna jest przymocowana). Za pomocą karty "Przeglądanie" można dodawać elementy do obrazków z dowolnego folderu w komputerze. Można również przeciągać elementy z obrazka do karty "Przeglądanie". Karty "Obrazki" oraz "Zdjęcia" umożliwiają importowanie obrazków Clipart, obiektów i zdjęć z dysku CD-ROM do obrazka. Karta "Serwisy FTP" pozwala połączyć się z serwisem FTP bezpośrednio z programu Corel PHOTO-PAINT.

Karta "Przeglądanie"

W karcie "Przeglądanie" wyświetlone jest drzewo folderów i plików w komputerze. Pozwala to na odnalezienie w komputerze dowolnego pliku, który ma być otworzony. Gdy już plik zostanie odnaleziony, można go przeciągnąć z Teczki podręcznej do okna obrazka programu Corel PHOTO PAINT.

Karty "Obrazki" i "Zdjęcia"

Karty "Obrazki" i "Zdjęcia" umożliwiają szybki dostęp do obrazków Clipart, obiektów i zdjęć przechowywanych na dysku CD-ROM Corel PHOTO PAINT. Tak jak karta "Przeglądanie", karty "Obrazki" i "Zdjęcia" umożliwiają wyszukiwanie w folderach obrazków Clipart, obiektów i zdjęć, które można dodać do obrazka. Aby ułatwić odnalezienie odpowiedniego obrazka Clipart, obiektu czy zdjęcia, na kartach tych wyświetlane są miniatury map bitowych z zawartością każdego pliku wraz z nazwami plików. Ponieważ w kartach "Obrazki" oraz "Zdjęcia" wyświetlana jest zawartość jednego z dysków CD-ROM Corel PHOTO PAINT, dysk ten musi być włożony do napędu, aby z niego korzystać. Do kart "Obrazki" oraz "Zdjęcia" nie można dodawać elementów.

Karta "Serwisy FTP"

Karta "Serwisy FTP" umożliwia połączenie się z ulubionymi serwisami FTP i importowanie plików bez wychodzenia z programu Corel PHOTO-PAINT. Więcej informacji na temat korzystania z karty "Serwisy FTP" można znaleźć w sekcji "Łączenie się z serwisami FTP przy użyciu Teczki podręcznej".

Funkcja Znajdź

W teczce podręcznej dostępna jest również łatwa w użyciu funkcja Znajdź, umożliwiająca odnalezienie elementu, gdy znana jest jego nazwa, położenie na dysku lub data. Tej funkcji można używać, aby odnaleźć dowolny plik dostępny z Teczki podręcznej.


Przeglądanie plików i folderów za pomocą Teczki podręcznej

Teczka podręczna ułatwia szybkie przejrzenie drzewa plików i folderów w komputerze. Można również przeglądać kolekcję obrazków Clipart, obiektów i zdjęć, dostarczaną wraz z programem Corel PHOTO PAINT 8.

Aby przeglądać zasoby komputera za pomocą Teczki podręcznej:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Przeglądaj.

2.	Wybierz dysk z listy.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, aby zobaczyć zawarte w nnnim pliki.

 Tematy pokrewne


Używanie kart "Obrazki" i "Zdjęcia" Teczki podręcznej

Teczka podręczna może być używana do otwierania obrazków Clipart, obiektów lub zdjęć umieszczonych na dysku CD-ROM Corel PHOTO PAINT, lub do otwierania obrazków zachowanych w komputerze. Do istniejących zasobów można dodawać nowe obrazki, obiekty i zdjęcia lub też tworzyć nowe pliki, które będą podstawą twórczości użytkownika.

Aby otworzyć obrazek Clipart, obiekt lub zdjęcie przy użyciu Teczki podręcznej:

1.	Włóż dysk CD-ROM Corel PHOTO-PAINT 8 zawierający obrazki Clipart, obiekty i zdjęcia do napędu CD-ROM.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Obrazki, aby otworzyć obrazek Clipart lub obiekt.

•	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Zdjęcia, aby otworzyć zdjęcie.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przeciągnij obrazek Clipart, obiekt lub zdjęcie do okna obrazka, aby dodać go do aktualnego obrazka.

•	Przeciągnij obrazek Clipart, obiekt lub zdjęcie do okna aplikacji, aby otworzyć go jako nowy obrazek.

Aby otworzyć rysunek używając Teczki podręcznej:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Przeglądaj.

2.	W Teczce podręcznej, z listy z nazwami folderów wybierz dysk i folder, w którym położony jest plik.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przeciągnij obrazek do okna obrazka, aby dodać go do swojego obrazka.

•	Przeciągnij obrazek do okna aplikacji, aby otworzyć go jako nowy obrazek.

 Uwagi

•	Jeżeli dysk CD-ROM Corel PHOTO PAINT 8 zawierający obrazki Clipart, obiekty i zdjęcia nie jest włożony do napędu CD-ROM, przy próbie otwarcia karty "Obrazki" i "Zdjęcia" wyświetlone zostanie pytanie o napęd, w którym znajduje się dysk. Należy wtedy włożyć dysk do napędu i nacisnąć przycisk "OK", aby kontynuować.

•	Jeśli w oknie dialogowym z pytaniem o napęd, w którym znajduje się dysk CD-ROM, naciśnięty zostanie przycisk "Anuluj", karta będzie działała jako karta "Przeglądnie".

•	Jeżeli kliknięty zostanie dwukrotnie typ pliku, który został skojarzony z programem Corel PHOTO-PAINT, zostanie on automatycznie otwarty w oknie aplikacji programu Corel PHOTO-PAINT. Jeżeli kliknięty zostanie dwukrotnie typ pliku, który nie został skojarzony z programem Corel PHOTO-PAINT, otwarta zostanie aplikacja skojarzona z tym typem pliku.

 Tematy pokrewne


Przeciąganie obiektów do Teczki podręcznej

Możliwe jest przeciąganie obiektów z okna obrazka do Teczki podręcznej, aby je tam chwilowo przechować. Następnie można dany obiekt przeciągnąć z powrotem do okna aplikacji lub do innego obrazka, w zależności od potrzeb. Obiekty przechowywane w Teczce podręcznej w ten sposób mogą być ponownie otwierane tylko w programie Corel PHOTO-PAINT.

Aby przeciągnąć obiekt do Teczki podręcznej:

1.	W Teczce podręcznej z listy z nazwami folderów wybierz folder, w którym chcesz przechować obiekt.

2.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt", a następnie uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

3.	Kliknij wewnątrz obiektu i przeciągnij go do Teczki podręcznej.

Do Teczki podręcznej dodawany jest nowy dokument o nazwie "Wycinek". Każdy następny obiekt, który będzie przeciągnięty do Teczki podręcznej, zostanie nazwany "Wycinek (#)".

 Tematy pokrewne


Znajdowanie plików i folderów za pomocą Teczki podręcznej

Przy braku pewności, gdzie znajdują się konkretne pliki lub foldery, można posłużyć się funkcją Znajdź w celu ich odnalezienia; szukając należy posługiwać się takimi kryteriami jak nazwa, data modyfikacji czy rozmiar.

Aby odnaleźć pliki i foldery za pomocą Teczki podręcznej:

1.	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Znajdź.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Kliknij kartę "Nazwa i lokalizacja" i wpisz całą lub część nazwy pliku lub folderu w polu "Nazwa". Wybierz położenie z listy "Szukaj w" lub naciśnij przycisk "Przeglądaj", aby określić, gdzie poszukiwania mają się zacząć.

•	Kliknij kartę "Data modyfikacji" i naciśnij przycisk "Znajdź wszystkie pliki utworzone lub modyfikowane". Ustaw kryteria wyszukiwania, aby określić, które pliki i foldery mają być wyszukiwane.

•	Kliknij kartę "Zaawansowane" i wybierz typ poszukiwanego pliku z listy "Typu". Wpisz potrzebne informacje w polach "Z tekstem" i "Rozmiar", aby zacieśnić poszukiwania.

3.	Naciśnij przycisk "Znajdź".

 Tematy pokrewne


Zmiana wyglądu plików w Teczce podręcznej

W Teczce podręcznej znajdują się opcje pozwalające określić sposób wyświetlania plików i folderów. Można zmienić opcje wyświetlania, tak aby pokazywane były ikony, szczegółowa lista lub drzewo plików i folderów.

Aby zmienić wygląd plików w Teczce podręcznej:

1.	Naciśnij przycisk {popgraphic_flyout arrow.bmp} i wybierz polecenie Widok.

2.	Wybierz jedno z następujących poleceń:

•	Miniatury: wyświetla małe reprezentacje elementów o niskiej rozdzielczości.

•	Ikony: wyświetla listę nazw elementów wraz z bardzo małymi reprezentacjami elementów o niskiej rozdzielczości.

•	Lista: wyświetla listę nazw elementów, podobnie jak po wybraniu polecenia Ikony. Każda nazwa jest wyświetlana obok bardzo małej reprezentacji o niskiej rozdzielczości.

•	Szczegóły: wyświetla listę nazw elementów wraz z informacjami na temat rozmiaru typu każdego pliku oraz daty ostatniej modyfikacji.

Aby zmienić kolejność listy plików:

1.	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Rozmieść ikony.

2.	Wybierz jedną z opcji rozmieszczenia ikon:

•	Według: Nazwa,

•	Według: Rozmiar,

•	Według: Typ,

•	Według: Zmodyfikowany,

•	Według: Data (dotyczy tylko karty "Serwisy FTP").

Aby wyświetlić drzewo plików i folderów:

•	Naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Pokaż drzewo.

 Wskazówki

•	Należy kliknąć prawym przyciskiem myszy w oknie Teczki podręcznej, aby uzyskać szybki dostęp do niektórych poleceń menu wysuwanego.

•	Jeżeli wybrana zostanie opcja Szczegóły, przy wyświetlaniu plików będzie można zmienić kolejność plików na liście, naciskając przyciski "Nazwa", "Rozmiar", "Typ" lub "Zmodyfikowany".

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru wyświetlanych miniatur

Jeżeli obrazki w Teczce podręcznej mają być wyświetlane w postaci miniatur, można również ustalić ich wielkość.

Aby zmienić rozmiar miniatur:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Przeglądaj.

2.	W Teczce podręcznej naciśnij przycisk [image] i wybierz polecenie Widok, a następnie wskaż polecenie Rozmiar miniatur.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Wybierz ustaloną wielkość z listy "Rozmiar".

•	Wpisz wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość" (mierzone w pikselach).

•	Kliknij i przeciągnij jeden z kwadratowych uchwytów w obszarze podglądu.

 Uwaga

•	Jeżeli wybrano opcję Iknony, Lista lub Szczegóły przy wyświetlaniu obrazka, a rozmiar miniatury zostanie zmieniony, obrazki będą automatycznie wyświetlane jako miniatury.

 Tematy pokrewne


Importowanie plików z grafiką wektorową

Teczka podręczna może być użyta do otwierania plików nie będących mapami bitowymi, takich jak pliki .CDR. Trzeba jednak najpierw ustawić opcje importowania za pomocą okna dialogowego Importuj jako mapę bitową.

Aby zaimportować plik z grafiką wektorową przy użyciu Teczki podręcznej:

1.	Przeciągnij plik z grafiką wektorową z Teczki podręcznej do okna obrazka (lub okna aplikacji).

2.	Wybierz typ koloru z listy "Kolory".

3. Zaznacz pole wyboru "Symulowane", aby zastosować symulowanie kolorów (opcjonalnie).

Symulowanie kolorów jest metodą polepszania koloru w obrazkach używających 16 kolorów, 256 kolorów lub czarno-białych.

4.	Wybierz ustalony rozmiar z listy "Rozmiar".

Jeżeli wybierzesz pozycję "Niestandardowy", możesz zaznaczyć pole wyboru "Zachowaj proporcje", aby zachować aktualne proporcje obrazka, zarówno w wymiarach, jak i w rozdzielczości.

5.	Wybierz ustaloną rozdzielczość z listy "Rozdzielczość".

Zaznacz pole wyboru "Jednakowe wartości", aby zachować równe wartości w pionie i poziomie.

6.	Wybierz jedną z opcji w sekcji "Wygładzanie", aby częściowo wypełnić punkty pośrednie leżące wzdłuż krawędzi elementów obrazka, co sprawia, że przejście pomiędzy krawędzią a otaczającym obrazkiem staje się bardziej łagodne.

7.	Wpisz wartość z przedziału od 2 do 256 w polu "Pasma wypełnienia tonalnego".

Pasma wypełnienia tonalnego są pasmami używanymi do przejścia z jednego koloru do innego.

8.	Zaznacz pole wyboru "Maskuj obszar na zewnątrz obiektów", aby określić, czy przestrzeń wokół obiektów wektorowych ma być przezroczysta (opcjonalnie).

Jeżeli to pole wyboru nie zostanie zaznaczone, obszar wokół obiektów wektorowych będzie nieprzezroczysty.

 Tematy pokrewne


Łączenie się z serwisami FTP przy użyciu Teczki podręcznej


Łączenie się z serwisami FTP przy użyciu Teczki podręcznej

Zakładka "Serwisy FTP" w Teczce podręcznej umożliwia łączenie się z programu Corel PHOTO-PAINT z dowolnym serwisem FTP anonimowo lub też z podaniem nazwy użytkownika i hasła. Po uzyskaniu połączenia możliwe jest przeglądanie zawartości serwisu w poszukiwaniu plików, które mają zostać włączone do dokumentu. Kiedy odpowiedni plik zostanie znaleziony, może on zostać importowany bezpośrednio do dokumentu lub też jego kopia może być ściągnięta na lokalny dysk. Niemożliwe jest przesyłanie plików z dokumentu do serwisu FTP.

Początkowo łączenie z serwisem FTP odbywa się poprzez wpisanie jego adresu. Po połączeniu się można utworzyć skrót do tego serwisu, po to żeby nie wpisywać jego adresu za każdym razem, gdy chce się go odwiedzić. Tworzenie skrótów jest najprostszym sposobem dostępu do najczęściej używanych serwisów. Jednak jeżeli skrót nie będzie utworzony, możliwe będzie połączenie się z serwisem zarówno poprzez wpisanie jego adresu, jak i wybranie adresu w oknie dialogowym Podaj nazwę serwisu FTP. Okno to przechowuje adresy ośmiu ostatnich serwisów, z którymi łączył się użytkownik.

Dla wygody użytkownika, skrót do serwisu FTP firmy Corel (ftp.corel.com) jest zapisany jako pierwszy z ulubionych na karcie "Serwisy FTP".


Łączenie się z serwisami FTP

Większość serwisów FTP pozwala na anonimowe połączenie się z nimi poprzez wpisanie ich adresu [image] na przykład ftp.corel.com. Jednak niektóre serwisy FTP są zastrzeżone i nie można się do nich dostać bez podania prawidłowej nazwy użytkownika i hasła. Po połączeniu się z serwisem, można utworzyć skrót do niego, aby przy każdej wizycie nie wpisywać znowu jego adresu. Tworzenie skrótów jest najprostszym sposobem dostępu do najczęściej używanych serwisów. Jednak jeżeli skrót nie będzie utworzony, możliwe będzie połączenie się z serwisem zarówno poprzez wpisanie jego adresu, jak i wybranie adresu w oknie dialogowym Podaj nazwę serwisu FTP.

Aby połączyć się anonimowo z serwisem FTP:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Serwisy FTP.

2.	Na karcie "Serwisy FTP" Teczki podręcznej kliknij prawym przyciskiem myszy pusty obszar, a następnie wybierz polecenie Przejdź do serwisu.

3.	W oknie dialogowym Podaj nazwę serwisu FTP wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wpisz adres serwisu, z którym chcesz się połączyć.

•	Wybierz adres z listy.

Lista zawiera adresy ośmiu ostatnich serwisów, z którymi nastąpiło połączenie.

4.	Upewnij się, że zaznaczone jest pole wyboru "Przeprowadź logowanie jako 'Anonymous'".

Jest ono domyślnie zaznaczone.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

 Wskazówka

•	Jeżeli Teczka podręczna jest już otwarta, można kliknąć kartę "Serwisy FTP", aby ją wyświetlić.

Aby połączyć się z serwisem FTP podając nazwę użytkownika i hasło:

1.	Wykonaj kroki od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

2.	Usuń zaznaczenie z pola wyboru "Przeprowadź logowanie jako 'Anonymous'".

3.	Naciśnij przycisk "OK".

4.	W oknie dialogowym Podaj nazwę użytkownika i hasło wpisz odpowiednie informacje w polach "Nazwa użytkownika" i "Hasło".

5.	Naciśnij przycisk "OK".

 Uwaga

•	Aby zachować bezpieczeństwo zastrzeżonych serwisów FTP, nazwa użytkownika i hasło nie są zapisywane, jeżeli dany serwis zostanie zapisany jako ulubiony. Wpisanie nazwy użytkownika i hasła jest wymagane przy każdej próbie połączenia się z zastrzeżonym serwisem FTP.

 Wskazówka

•	Można połączyć się anonimowo z serwisem FTP także z okna dialogowego Podaj nazwę użytkownika i hasło [image] poprzez zaznaczenie pola wyboru "Przeprowadź logowanie jako 'Anonymous'" i naciśnięcie przycisku "Anuluj".

Aby utworzyć skrót do ulubionego serwisu FTP:

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy pusty obszar w ulubionym serwisie, a następnie wybierz polecenie Zapisz serwis.

Skrót pojawia się jako folder na karcie "Serwisy FTP" Teczki podręcznej.

Aby połączyć się z serwisem FTP przy użyciu skrótu:

1.	Kliknij dwukrotnie skrót na karcie "Serwisy FTP" Teczki podręcznej.

2.	W oknie dialogowym Podaj nazwę użytkownika i hasło dokonaj anonimowego połączenia lub podaj nazwę użytkownika oraz hasło.

Więcej informacji na ten temat znajduje się w procedurach "Aby połączyć się anonimowo z serwisem FTP" oraz "Aby połączyć się z serwisem FTP podając nazwę użytkownika i hasło".

 Wskazówka

•	Można również połączyć się, klikając skrót prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierając polecenie Przeglądaj.

 Tematy pokrewne


Pozyskiwanie plików z serwisów FTP

Po połączeniu się z serwisem FTP możliwe jest przeglądanie jego zawartości w poszukiwaniu plików, które mają być włączone do dokumentu. Kiedy odpowiedni plik zostanie znaleziony, może on zostać importowany bezpośrednio do dokumentu lub też jego kopia może być ściągnięta na lokalny dysk. Niemożliwe jest przesyłanie plików z dokumentu do serwisu FTP.

Aby otworzyć folder w serwisie FTP:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Teczka podręczna i wskaż polecenie Serwisy FTP.

2.	Połącz się z serwisem FTP, którego zawartość chcesz przeglądać.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	W serwisie FTP kliknij dwukrotne folder.

•	Kliknij folder prawym przyciskiem myszy i naciśnij przycisk "Otwórz".

 Wskazówka

•	Jeśli Teczka podręczna jest już otwarta, można kliknąć kartę "Serwisy FTP", aby wyświetlić jej zawartość.

•	Aby przesunąć się poziom wyżej w hierarchii folderów, należy nacisnąć przycisk przechodzenia poziom wyżej.

Aby importować plik do dokumentu z serwisu FTP:

1.	Wykonaj kroki od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

•	Kliknij nazwę pliku prawym przyciskiem myszy i naciśnij przycisk "Importuj".

Aby zapisać plik z serwisu FTP na dysku lokalnym:

1.	Wykonaj kroki od 1 do 3 z procedury "Aby otworzyć folder w serwisie FTP".

2.	Kliknij nazwę pliku prawym przyciskiem myszy oraz wybierz polecenie Pobierz plik.

3.	W oknie dialogowym Zapisz jako zaznacz stację dysków i folder, gdzie plik ma zostać zapisany.

4.	Wpisz nazwę dla pliku w polu "Nazwa pliku".

5.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz format pliku, w którym plik ma zostać zapisany.

6.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby przeciągnąć plik z serwisu FTP do dokumentu:

1.	Wykonaj kroki od 1 do 3 z procedury "Aby otworzyć folder w serwisie FTP".

2.	Przeciągnij plik z Teczki podręcznej do dokumentu.

 Wskazówka

•	Można również przeciągnąć plik, używając prawego przycisku myszy. Po zwolnieniu przycisku pojawi się menu podręczne. Można wówczas wybrać polecenie wstawienia danych internetowych, aby wykorzystać przeciągnięty plik, lub też anulować operację, aby nie używać tego pliku.

 Tematy pokrewne


Stosowanie efektów specjalnych do obrazków


Przegląd: Stosowanie efektów specjalnych do obrazków
Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

Do jednych z najbardziej fascynujących i użytecznych możliwości programu Corel PHOTO-PAINT należą filtry efektów specjalnych. Mogą one całkowicie zmieniać wygląd obrazków.

Jak działają filtry

Filtry wykonują pewne serie poleceń tworzących określony efekt. Ich działanie polega na automatycznym obliczaniu wartości i charakterystyk każdego piksela obrazka, a następnie na zmianie pikseli na nowe wartości. Jeśli do obrazka zastosuje się na przykład filtr Poruszenie, program filtru będzie analizował wartości wszystkich pikseli, po czym "rozmaże" je w określonym kierunku, tworząc efekt poruszonego obrazka. Do wyświetlania informacji o kolorach pikseli obrazka przed i po zastosowaniu efektu można używać okna dialogowego Informacje o obrazku. W czasie przesuwania wskaźnika myszy nad obrazkiem wyświetlany jest kolor piksela znajdującego się na przecięciu współrzędnych odpowiednio x i y wskaźnika oraz kolor piksela sprzed zastosowania efektu. Dla obu wartości kolorów używany jest model kolorów wybrany jako główny. Więcej informacji na temat okna dialogowego Informacje o obrazku można znaleźć w sekcji "Wyświetlanie informacji o dokumencie i komputerze".

Jeśli filtr efektu zostanie użyty do obrazka zawierającego jakieś obiekty, a elementem aktywnym na karcie "Obiekty" okna dokowanego jest "Tło", wówczas efekt nie zostanie zastosowany do obiektów. Jeśli aktywną warstwą na karcie "Obiekty" okna dokowanego jest warstwa obiektu, wówczas kształt obiektu można zmieniać, jeśli nie jest zaznaczone pole wyboru "Zablokuj przezroczystość obiektów". Poza tym zastosowanie filtru efektu do podniesionego zaznaczenia nie wpływa na warstwę "Tło" obrazka.

Za pomocą poleceń z menu wysuwanego Powtórz z menu Efekty można ponownie stosować ostatnio używane efekty do jednego z kilku różnych kombinacji elementów obrazka.

Typowe elementy sterujące

Do stosowania filtrów efektów można używać następujących elementów sterujących:

Element sterujący	Opis

Umożliwia oglądanie efektu na ekranie.

Umożliwia wyświetlanie jednego dużego okna "Rezultat" lub wyłączanie trybu podglądu.

Służy do wyświetlania pól "Oryginał" i "Rezultat".

Umożliwia podgląd obrazka.

Jeśli przycisk podglądu ekranowego jest wyłączony, należy nacisnąć duży przycisk "Podgląd".

Pozwala na automatyczne aktualizowanie podglądu podczas wprowadzania zmian ustawień.

Po obrazku można się przemieszczać za pomocą narzędzia "Dłoń", pojawiającego się w chwili, gdy wskaźnikiem myszy najedzie się na dowolne miejsce w polu "Oryginał" (lub okna obrazka, jeśli przycisk podglądu ekranowego jest włączony). Kliknięcie lewym przyciskiem myszy dowolnego miejsca w oknie powoduje powiększenie obrazka, natomiast prawym [image] pomniejszenie.

Inne typy filtrów programu Corel PHOTO-PAINT

Oprócz filtrów efektów specjalnych program Corel PHOTO-PAINT oferuje filtry służące do poprawy jakości obrazków oraz filtry importu i eksportu, które umożliwiają zmianę formatu pliku obrazka. Informacje na temat filtrów pomocnych przy poprawianiu jakości obrazków można znaleźć w sekcji "Retuszowanie i ulepszanie obrazków", na temat filtrów korygujących kolory obrazka w sekcji "Praca z kolorami", a na temat zmian formatów plików w sekcji "Importowanie i eksportowanie plików".

Moduły dodatkowe

Corel PHOTO-PAINT obsługuje również filtry dodatkowe tworzone przez firmy trzecie. Filtry te są nazywane dodatkowymi, ponieważ aby można ich było użyć, muszą zostać włączone do platformy aplikacji. Filtry dodatkowe są instalowane za pomocą okna dialogowego Opcje i pojawiają się u dołu menu Efekty.

 Więcej informacji na ten temat


Korzystanie z filtrów dwuwymiarowych


Przegląd: Korzystanie z filtrów dwuwymiarowych (strona 1 z 2)
Korzystanie z filtrów dwuwymiarowych (strona 1 z 2)

Filtr pasmowoprzepustowy

Filtr pasmowoprzepustowy umożliwia ustawianie balansu ostrych i gładkich fragmentów obrazka. Pole "Wykres częstotliwości" przedstawia, które obszary są ostre, a które gładkie. Każdy piksel obszaru reprezentuje określoną częstotliwość, która istnieje w obrazku. Dlatego należy pamiętać, że położenie pikseli na wykresie częstotliwości nie odpowiada położeniu pikseli na obrazku. Gładkie obszary wykresu reprezentują niskie częstotliwości, a ostre [image] wysokie. Zmieniając kąt i wagi pasm, można odfiltrować niepotrzebne elementy obrazka. Niskie wagi dla środka wykresu umożliwiają zmniejszenie uwydatnienia gładkich obszarów obrazka, a wysokie wagi dla zewnętrznych części wykresu [image] uwydatnienie szczegółów obrazka. Aby wyeliminować niepotrzebny szum, należy wyizolować jego częstotliwość w paśmie środkowym, a wagę tego pasma ustawić na zero.

Filtr Przemieszczenie

Filtr Przemieszczenie wprowadza do obrazka zmiany według mapy przemieszczeń. Corel PHOTO-PAINT zawiera kilka przykładowych map przemieszczeń, ale oprócz nich można też załadować dowolną mapę bitową i użyć jej jako mapy przemieszczeń. Działanie filtru przemieszczenia polega na wyznaczeniu wartości koloru pikseli w obu obrazkach, a następnie przemieszczaniu aktywnego obrazka zgodnie z mapą przemieszczeń. W wyniku tej operacji wartości z mapy przemieszczeń pojawiają się jako kształty, kolory i wiry w obrazku głównym. Zmieniając położenie suwaków, można wpływać na przesunięcie obrazka w poziomie lub pionie, a także kontrolować stopień i kierunek przesunięcia całego obrazka przy zachowaniu położenia mapy przemieszczeń. Uzyskany efekt przypomina "przepływanie" obrazka nad przeszkodami wyznaczonymi przez wartości mapy przemieszczeń, które zniekształcają powierzchnię obrazka, tak jak kamienie powodują zaburzenia powierzchni płytkiego strumyka.

Filtr Wykrywanie krawędzi

Filtr Wykrywanie krawędzi, podobnie jak filtry Trasowanie konturów i Wyszukaj krawędzie, wyznacza krawędzie elementów obrazka, a następnie zamienia je na linie w jednym kolorze, do których można zastosować rozmaite efekty konturów. Suwak "Wrażliwość" określa zakres wykrywania krawędzi. Do wypełnienia obszarów nie objętych konturem można użyć koloru czarnego, białego lub dowolnego innego koloru farby. Najlepsze rezultaty osiąga się przez zastosowanie filtru dla obrazków o dużym kontraście, np. dla obrazków zawierających teksty.

Filtr Przesunięcie

Filtr Przesunięcie umożliwia poprawienie położenia obrazka. Przesuwa on obrazek według wartości ustawionych za pomocą suwaków przesunięcia poziomego i pionowego. Kiedy obrazek jest przesuwany, przy niektórych jego krawędziach powstają puste miejsca. Są trzy sposoby zapełniania pustego obszaru pozostawionego po przesunięciu: można go zapełnić wybranym kolorem farby, użyć opcji "Zawinięcie" powodującej uzyskanie efektu kafelków oraz rozciągnąć obrazek za pomocą opcji "Powtarzanie krawędzi".

Filtr Ziarnistość

Filtr Ziarnistość dzieli obrazek na kwadratowe, prostokątne i okrągłe komórki. Dzięki opcji "Kwadratowy" lub "Prostokątny" można uzyskać wygląd zdigitalizowany, blokowy i przerysowany, a dzięki opcji "Okrągły" [image] efekt pajęczyny.

Filtr Układanka

Filtr Układanka dzieli obrazek na fragmenty układanki przypominającej puzzle. Można regulować szerokość, wysokość i przesunięcie elementów, które mogą mieć kształt od kwadratów do kawałków potłuczonego lodu. Przestrzenie pozostawione między elementami mogą być wypełnione białym, czarnym lub innym wybranym kolorem farby, obrazkiem oryginalnym lub negatywem.

Filtr Marszczenie

Filtr Marszczenie tworzy pojedyncze lub podwójne fale "przepływające" przez obrazek. Można regulować odległość między falami, ilość zniekształcenia tworzonego przez fale oraz kąt, pod jakim fale przepływają przez obrazek.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów dwuwymiarowych (strona 2 z 2)

Filtr Ścinanie

Filtr Ścinanie zniekształca obrazek wzdłuż poziomej lub pionowej ścieżki definiowanej za pomocą krzywej ścinania. Operując węzłami krzywej, można tworzyć krzywe definiujące kształt i wielkość ścinania. Obrazek zostanie dostosowany do zdefiniowanej w ten sposób krzywej. Są trzy możliwości wypełnienia obszaru pozostałego po ścinaniu: opcja "Inny kolor" powoduje wypełnienie pustego miejsca wybranym kolorem farby, opcja "Zawinięcia" tworzy efekt kafelków, a "Powtarzanie krawędzi" daje efekt rozciągnięcia.

Filtr Zawirowanie

Filtr Zawirowanie tworzy zniekształcenie wirowe obrazka. Użytkownik może ustalić kierunek, liczbę całkowitych obrotów oraz kąt zniekształcenia. Obrazek jest obracany o zadaną liczbę obrotów wokół ustalonego punktu, którego położenie można zmieniać, w kierunku zgodnym bądź przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Mniejsze wartości pola "Pełne obroty" spowodują uzyskanie efektu wirowego, większe [image] koncentrycznego efektu spiralnego. Szkieletowa miniatura wzoru zawirowania ilustruje zmiany ustawień filtru.

Filtr Kafelkowanie

Filtr Kafelkowanie redukuje wymiary obrazka i odtwarza obrazek jako serię identycznych kafelków w siatce. Położenia suwaków "W poziomie" i "W pionie" w oknie dialogowym reprezentują liczbę obrazków duplikowanych w każdej z osi. Efektu kafelków można używać w połączeniu z wypełnieniami do przygotowania tła obrazka lub tapety dla stron WWW czy pulpitu Windows.

Filtr Trasowanie konturów

Filtr Trasowanie konturów tworzy krawędzie o różnej intensywności, śledząc elementy obrazka w 16-kolorowej palecie VGA. Można ustawić próg oraz śledzenie górnych i dolnych krawędzi. Filtr Trasowanie konturów działa najlepiej wtedy, gdy elementy obrazka są wyraziste.

Filtr Efekt użytkownika

Filtr Efekt użytkownika umożliwia tworzenie własnych efektów specjalnych rozmycia, wyostrzenia czy wykrywania krawędzi. Okno dialogowe zawiera macierz 25 pól (5 X 5). Jest to reprezentacja pojedynczego piksela obrazka (pole środkowe) oraz pikseli sąsiadujących (pola pozostałe). Wartości wpisane do macierzy określają typ tworzonego efektu. Zakres i typ efektu jest określany przez wpisywane wartości. Macierz można zapełnić liczbami dodatnimi lub ujemnymi o dowolnych wartościach. Pozostawienie jakiegoś pustego pola jest równoznaczne z umieszczeniem w nim zera.

Program Corel PHOTO-PAINT zawiera kilka efektów użytkownika. Można je zobaczyć po naciśnięciu przycisku "Załaduj". Efekty te dostarczono po to, aby użytkownicy, wzorując się na nich, mogli łatwiej poznać wpływ wpisywanych do macierzy wartości na uzyskiwany efekt.

Filtr Świeża farba

Filtr Świeża farba tworzy wrażenie, że na obrazku znajduje się wciąż mokra farba. Efekt może obejmować subtelne zmiany luminescencji kolorów po znaczne przebarwienia mokrą farbą kapiącą z obrazka. Można określić procent i stopień wilgotności. Suwak "Procent" steruje rozmiarem kropli. Ujemne wartości na suwaku "Świeżość" powodują kapanie ciemniejszych kolorów, a dodatnie [image] jaśniejszych.

Filtr Wiatr

Filtr Wiatr zamazuje obrazek w określonym kierunku, tworząc efekt wiatru wiejącego przez obrazek. Można ustawić kierunek, krycie i siłę wiatru.

Filtr Wir wodny

Filtr Wir wodny powoduje zastosowanie do obrazka deseni płynnych strumieni. Istnieje kilka gotowych stylów, które można dopasować do własnych potrzeb. Można też utworzyć własny efekt, ustawiając parametry takie jak: długość smugi, odstępy, skręt i widoczność bruzd.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru pasmowoprzepustowego

Korzystanie z filtru pasmowoprzepustowego wiąże się z wykonywaniem zaawansowanych obliczeń, dlatego zastosowanie go wymaga pewnego czasu, nawet w przypadku szybszych komputerów. Postęp obliczeń jest ukazywany przez wskaźnik "Procent wykonania polecenia" na pasku stanu. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zmienić stosunek obszarów ostrych do gładkich:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Filtr pasmowoprzepustowy.

2.	Przesuń suwaki "Wewnętrzny promień" i "Zewnętrzny promień", aby zmienić promienie dla obu pasm filtru.

3.	Przesuń suwaki "Wewnętrzne pasmo", "Pasmo środkowe" i "Zewnętrzne pasmo", aby zmienić wagi pasm.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Przemieszczenie

Filtr Przemieszczenie powoduje przemieszczenie pikseli obrazka zgodnie z wybraną przez użytkownika mapą przemieszczeń. Warto poeksperymentować z jego ustawieniami, gdyż w ten sposób można uzyskać imponującą liczbę olśniewających efektów. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zniekształcić obrazek za pomocą mapy przemieszczeń:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Przemieszczenie.

2.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

3.	W oknie dialogowym Załaduj plik mapy przemieszczeń wybierz mapę bitową, która posłuży jako mapa przemieszczeń, po czym naciśnij przycisk "Otwórz".

Obrazek pojawi się w polu "Mapa przemieszczeń".

4.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Obszary niezdefiniowane":

•	Opcja "Powtarzanie krawędzi" powoduje rozciągnięcie obrazka na odkryty obszar.

•	Opcja "Zawinięcia" powoduje wypełnianie odkrytego obszaru fragmentem z przeciwnej strony obrazka.

5.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Tryb skalowania":

•	Opcja "Sąsiadująco" powoduje wielokrotne użycie obrazka przemieszczeń, tak aby pokryty został cały obszar obrazka.

•	Opcja "Rozciągnij i dopasuj" powoduje rozciągnięcie jednej mapy na cały obrazek.

6.	Przesuń suwaki "W poziomie" i "W pionie", aby określić wielkość przesunięcia.

 Uwaga

•	Przykładowe obrazki przemieszczeń znajdują się w folderze \Graphics8\Custom\Displace.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wykrywanie krawędzi

Aby uzyskać możliwie najbardziej wyrazisty efekt, filtru Wykrywanie krawędzi należy używać w obrazkach o dużym kontraście, na przykład obrazkach zawierających tekst. Do innych efektów wykorzystujących krawędzie elementów obrazków należą filtry Trasowanie konturów i Wyszukaj krawędzie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zaznaczyć krawędzie:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Wykrywanie krawędzi.

2.	Przesuń suwak "Wrażliwość", aby określić czułość efektu. Im większa wartość tego parametru, tym krawędzie są bardziej uwydatnione.

3.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Kolor tła", aby wybrać kolor tła lub wybierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Przesunięcie

Zaznaczenie opcji "Zawinięcia" podczas używania filtru Przesunięcie umożliwia użycie obrazka jako elementu jednostkowego dla tekstury użytkownika bądź tapety strony WWW czy pulpitu Windows. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby przesunąć obrazek:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Przesunięcie.

2.	Aby wyświetlić współrzędne jako wartości procentowe, a nie stopnie, zaznacz pole wyboru "Przesunięcie względne (%)".

3.	Ustaw przesunięcie w poziomie i w pionie za pomocą suwaków.

4.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Wypełnij pusty obszar używając":

•	Opcja "Zawinięcia" powoduje wypełnianie odkrytego obszaru fragmentem z przeciwnej strony obrazka.

•	Opcja "Powtarzanych krawędzi" powoduje rozciągnięcie obrazka na odkryty obszar.

•	Opcja "Koloru" powoduje zapełnienie wolnego miejsca wybranym kolorem farby (wybranym z selektora kolorów lub pobranym z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta").

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Ziarnistość

Za pomocą filtru Ziarnistość obrazkowi można nadać wygląd zdigitalizowany, blokowy, przerysowany lub "pajęczynowy". Aby uzyskać właściwy efekt, należy trochę poeksperymentować z jego ustawieniami. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby uzyskać efekt ziarnistości:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Ziarnistość.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Tryb ziarnistości":

•	Opcja "Kwadratowy" powoduje zachowanie jednakowych parametrów "Wysokość" i "Szerokość".

•	Opcja "Prostokątny" pozwala na niezależne ustawianie wartości wysokości i szerokości.

•	Opcja "Okrągły" powoduje tworzenie pikseli ze środka promieniście na zewnątrz.

3.	Przesuń suwaki "Szerokość" i "Wysokość", aby określić rozmiar bloków.

4.	Przesuń suwak "Krycie", aby określić przezroczystość efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Układanka

Filtr Układanka, zgodnie z jego nazwą, dzieli obrazek na elementy układanki. Można regulować wielkość elementów, odległość między nimi oraz kolor tła. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt układanki:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Układanka.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Wypełnij pusty obszar używając":

•	Opcja "Kolor czarny" powoduje wypełnienie pustego obszaru kolorem czarnym.

•	Opcja "Kolor biały" powoduje wypełnienie pustego obszaru kolorem białym.

•	Opcja "Inny" powoduje wypełnienie pustego obszaru kolorem wybranym przez użytkownika (wybranym z selektora kolorów lub pobranym z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta").

•	Opcja "Oryginalny obrazek" powoduje wypełnienie pustego obszaru obrazkiem oryginalnym.

•	Opcja "Dopełnienie obrazka" powoduje wypełnienie pustego obszaru negatywem obrazka.

3.	Przesuń suwaki "Szerokość bloku" i "Wysokość bloku", aby określić wymiary elementów układanki. Aby wymiary bloków były identyczne, zaznacz pole wyboru "Kwadratowe bloki".

4.	Przesuń suwak "Maksymalne przesunięcie (%)", aby określić odległość między elementami.

 Uwaga

•	Jeśli w obrazku znajdują się jakieś obiekty, powyższe opcje będą dostępne wówczas, gdy zostanie włączony przycisk "Zablokuj przezroczystość obiektów" na karcie "Obiekty" okna dokowanego.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Marszczenie

Filtr Marszczenie sprawia, że powierzchnia obrazka wygląda jak marszczące się fale na wodzie. Do wyboru są efekty utworzone z jednej lub dwóch fal biegnących z różnych kierunków. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt marszczenia:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Marszczenie.

2.	Zaznacz jedną z opcji "Tryb marszczenia":

•	Opcja "Fala pojedyncza" powoduje zastosowanie efektu uzyskanego za pomocą jednej fali zmarszczek.

•	Opcja "Fala podwójna 1:1" powoduje zastosowanie efektu uzyskanego za pomocą dwóch identycznych, wzajemnie prostopadłych fal zmarszczek.

•	Opcja "Fala podwójna 2:1" powoduje zastosowanie efektu operującego dwoma wzajemnie prostopadłymi falami zmarszczek, z których jedna ma amplitudę dwa razy większą niż druga.

3.	Zaznacz pole wyboru "Zniekształcanie marszczenia", aby zastosować fale o postrzępionych brzegach (opcja).

4.	Przesuń suwak "Okres", aby określić odległość między poszczególnymi cyklami fal.

Większe wartości powodują tworzenie bardziej od siebie oddalonych fal, a mniejsze [image] fal bardziej do siebie zbliżonych.

5.	Przesuń suwak "Amplituda", aby określić wielkość zniekształcenia wprowadzanego przez każdą zmarszczkę.

Większe wartości powodują tworzenie wyższych szczytów i niższych dolin, a mniejsze wartości generują gładsze fale.

6.	Przesuń suwak "Kierunek", aby określić kierunek fal.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Ścinanie

Filtr Ścinanie pozwala zniekształcić obrazek wzdłuż gotowej lub własnej ścieżki. Aby załadować jedną z gotowych ścieżek, należy nacisnąć przycisk "Załaduj". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby wprowadzić do obrazka zniekształcenia wzdłuż określonej ścieżki:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Ścinanie.

2.	Przesuń suwak "Skala", aby zmienić stopień, w jakim obrazek ma się dostosować do krzywej.

3.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Wypełnienie niezdefiniowanego obszaru":

•	Opcja "Zawinięcie" powoduje wypełnienie odkrytego obszaru fragmentem z przeciwnej strony obrazka.

•	Opcja "Powtarzanie krawędzi" powoduje rozciągnięcie obrazka na odkryty obszar.

•	Opcja "Inny kolor" powoduje zapełnienie odkrytego obszaru wybranym kolorem farby (wybranym z selektora kolorów lub pobranym z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta").

4.	Z listy "Styl edycji" wybierz jeden z następujących stylów edycji:

•	Pozycja "Krzywa" umożliwia zniekształcanie obrazka wzdłuż krzywej.

•	Pozycja "Linia" umożliwia zniekształcanie obrazka wzdłuż prostej.

•	Pozycja "Swobodny" umożliwia zniekształcanie obrazka wzdłuż dowolnie zdefiniowanej ścieżki.

•	Pozycja "Gamma" umożliwia zniekształcanie obrazka wzdłuż krzywej gamma.

5.	Zaznacz opcję "Poziomy" lub "Pionowy", aby ustalić orientację ścieżki zniekształcenia.

6.	Zmodyfikuj krzywą ścinania, klikając i przeciągając jej węzły.

Aby zapisać własny styl krzywej ścinania:

1.	Zmodyfikuj styl za pomocą poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

3.	W oknie dialogowym Zapisz plik mapy ścinania określ folder, w którym ma zostać zapisany styl ścinania.

4.	Wpisz nazwę nowego pliku w polu "Nazwa pliku", a następnie naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby załadować zapisany wcześniej styl krzywej ścinania:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Ścinanie.

2.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

3.	Wybierz jeden z istniejących stylów krzywej i naciśnij przycisk "OK".

 Wskazówka

•	Przesuwanie suwaka "Skala" umożliwia ustawianie intensywności zniekształcenia. Można więc ustawić subtelną krzywą, a następnie zmieniać zniekształcenie, przesuwając suwak.

 Uwaga

•	Jeśli używany jest styl edycji "Swobodny", wówczas przez naciśnięcie przycisku "Wygładzanie" można ustawić subtelną krzywą.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Zawirowanie

Używając filtru Zawirowanie, można uzyskać zaskakujące efekty dla różnych ustawień intensywności, kierunku i położenia ośrodka wirowania. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt zawirowania:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Zawirowanie.

2.	Naciśnij przycisk "Ustaw środek".

3.	Umieść wskaźnik myszy nad oknem obrazka i kliknij punkt, wokół którego obrazek będzie wirował.

4.	Zaznacz opcję "W prawo" lub "W lewo", aby określić kierunek obrotu.

5.	Przesuń suwak "Pełne obroty", aby określić liczbę obrotów podstawowego wiru.

6.	Przesuń suwak "Dodatkowy kąt", aby wybrać kąt obrotu.

 Uwaga

•	Aby powiększenie obrazka było możliwe, przycisk "Ustaw środek" powinien być wyłączony.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Kafelkowanie

Filtr Kafelkowanie służy do reprodukcji obrazka w postaci mozaiki kafelków. Jest on szczególnie przydatny podczas oglądania obrazka tworzonego z przeznaczeniem na tło strony WWW. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby uzyskać efekt kafelków:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Kafelkowanie.

2.	Przesuń suwak "W poziomie", aby określić liczbę kolumn. Jeśli zaznaczysz pole wyboru "Jednakowe wartości", wpisz jedną z liczb, a druga zostanie dopasowana automatycznie.

3.	Przesuń suwak "W pionie", aby określić liczbę wierszy.

4.	Zaznacz pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli chcesz uzyskać równą liczbę wierszy i kolumn.

Dzięki temu zostaną zachowane oryginalne proporcje kafelków.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Trasowanie konturów

Aby uzyskać możliwie najbardziej wyrazisty efekt, filtru Trasowanie konturów należy używać w obrazkach o dużym kontraście, na przykład obrazkach zawierających tekst. Do innych efektów wykorzystujących krawędzie elementów obrazków należą filtry Wykrywanie krawędzi i Wyszukaj krawędzie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby obrysować krawędzie elementów obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Trasowanie konturów.

2.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić wartość progu.

Wartość ta określa, do których z pikseli zostanie zastosowany efekt, w oparciu o poziom ich jaskrawości (od 1 do 255).

3.	Zaznacz jedną z opcji "Typ krawędzi":

•	Opcja "Dolna" powoduje śledzenie kolorów mających jaskrawość poniżej wartości progowej.

•	Opcja "Górna" powoduje śledzenie kolorów mających jaskrawość powyżej wartości progowej.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Efekt użytkownika

Filtr Efekt użytkownika umożliwia tworzenie własnych efektów specjalnych rozmywania, wyostrzania i wykrywania krawędzi definiowanych za pomocą wartości wpisywanych do macierzy 5 X 5. Przy poznawaniu zależności między wpisywanymi wartościami i uzyskiwanymi efektami pomocne mogą się okazać dostarczone przykładowe efekty. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby załadować przykładowy efekt specjalny użytkownika:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Efekt użytkownika.

2.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

3.	Wybierz przykładowy efekt z listy.

4.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

Aby utworzyć własny filtr:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Efekt użytkownika.

2.	Wpisz liczbę w środkowym polu macierzy. Wartość ta zostanie pomnożona przez wartość odpowiadającą bieżącemu pikselowi.

3.	Wpisz liczby w pozostałych polach. Zostaną one pomnożone przez odpowiednie piksele obrazka i dodane do siebie w celu utworzenia nowej wartości dla bieżącego piksela.

Aby wpisane do macierzy wartości były symetryczne, zaznacz pole wyboru "Symetryczne".

4.	Wpisz liczbę w polu "Podzielnik".

Nowo wyliczona wartość bieżącego piksela jest następnie dzielona przez wpisaną tu liczbę. W wyniku tych operacji otrzymujemy ostateczny kolor bieżącego piksela [image] liczbę z przedziału od 1 do 255 (większe i mniejsze liczby są obcinane do tego zakresu).

5.	Zaznacz pole wyboru "Automatycznie wylicz podzielnik" (opcjonalnie).

Zaznaczenie tego pola gwarantuje zachowanie ogólnej jaskrawości obrazka. Działanie tej opcji polega na wyliczaniu takiego podzielnika, aby wynik obliczeń zawsze znajdował się w przedziale od 1 do 255. W ten sposób zmienione zostaną poszczególne kolory, a ogólna jaskrawość obrazka nie ulegnie zmianie.

6.	Wpisz odpowiednią wartość w polu "Przesunięcie".

Powoduje ona przesunięcie wyniku obliczeń w górę lub w dół skali jaskrawości. Liczby dodatnie powodują rozjaśnienie całego obrazka, a ujemne jego przyciemnienie.

Aby zapisać filtr użytkownika:

1.	Utwórz efekt, używając powyższej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

3.	Wybierz folder, w którym ma zostać zapisany filtr, i podaj jego nazwę w polu "Nazwa pliku".

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

 Uwaga

•	Przykładowe efekty użytkownika znajdują się w folderze \Graphics8\Custom\Userdef.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Świeża farba

Przez zastosowanie do tego samego obrazka kilku filtrów świeżej farby przy zastosowaniu na przemian ujemnych i dodatnich wartości parametru "Świeżość" można osiągnąć wyjątkowe efekty. Jeśli ujemną wartość tego parametru zastosuje się do jakiegoś obiektu, otrzyma się efekt, jakby obiektowi towarzyszył cień kropli rozmazywanych na stronie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować efekt świeżej farby:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Świeża farba.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić rozmiar kropel.

3.	Przesuń suwak "Świeżość", aby określić kolory farb, jakie będą rozmywane.

Liczby ujemne powodują rozmazanie kolorów ciemnych, a dodatnie [image] jasnych.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wiatr

Zastosowanie filtru Wiatr sprawia, że obrazek staje się rozmazany, tak jakby jego powierzchnia została rozdmuchana silnym powiewem. Można ustawić kierunek i siłę wiatru. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby uzyskać efekt wiania wiatru:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Wiatr.

2.	Przesuń suwak "Krycie", aby określić przezroczystość efektu.

Większe wartości umożliwiają otrzymanie widocznego zniekształcenia i rozmycia, zastosowanie natomiast wartości mniejszych powoduje uzyskanie bardziej subtelnego efektu.

3.	Przesuń suwak "Siła", aby określić siłę wiatru.

4.	Przekręć pokrętło "Kierunek" lub wpisz wartość w polu, aby określić kierunek wiatru.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wir wodny

Filtr Wir wodny wymaga dużych zasobów pamięci i wyświetlanie jego efektu może zająć sporo czasu, nawet w przypadku podglądu obrazka. Zanim rozpocznie się właściwe jego używanie, warto wcześniej trochę poeksperymentować z mniejszymi wartościami. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować efekt wiru wodnego:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Wir wodny.

2.	Przesuń suwak "Odstępy", aby określić częstotliwość wirów.

3.	Przesuń suwak "Długość smugi", aby określić długość płynnych strumieni. Im dłuższa jest smuga, tym wir będzie gładszy. Krótkie smugi dają efekt zaszumienia.

4.	Przesuń suwak "Skręt", aby wybrać sposób wirowania. Duże wartości sprawiają, że płyn opływa środek podobnie jak w wirach, wartości mniejsze zaś powodują, że płyn wypływa z wiru jak z fontanny.

5.	Przesuń suwak "Widoczność bruzd", aby określić poziom smużenia. Większe wartości powodują tworzenie ciemniejszych smug.

6.	Zaznacz pole wyboru "Wypaczanie", aby zniekształcić piksele obrazka w pobliżu wiru.

Aby załadować gotowy styl wiru:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Wir wodny.

2.	Wybierz styl z listy "Styl".

Aby zapisać własny styl wiru:

1.	Utwórz nowy lub zmień istniejący styl wiru, posługując się opisanymi wyżej procedurami.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

3.	Wpisz nazwę pliku w polu "Zapisz nowy wzorzec jako".

Aby usunąć gotowy styl wiru:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty dwuwymiarowe, a następnie polecenie Wir wodny.

2.	Wybierz styl z listy "Styl".

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

4.	Naciśnij przycisk "Tak".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów trójwymiarowych


Przegląd: Korzystanie z filtrów trójwymiarowych (strona 1 z 2)
Korzystanie z filtrów trójwymiarowych (strona 1 z 2)

Filtr Obrót w przestrzeni

Filtr Obrót w przestrzeni umożliwia obracanie obrazka w poziomie i pionie zgodnie z ustalonymi limitami. Obrazek jest obracany tak, jakby stanowił jedną ze ścian prostopadłościanu. Okno podglądu pokazuje perspektywę obrazka widzianą przy bieżących ustawieniach. Zacieniowana płaszczyzna sześcianu reprezentuje obrazek. Opcja "Najlepsze dopasowanie" powoduje, że żadna część obracanego obrazka nie znajdzie się poza oknem obrazka.

Filtr Płytka

Skutkiem działania tego filtru jest podniesienie obszaru obrazka zgodnie z zaznaczeniem maski. Można sterować szerokością, wysokością i gładkością podniesionej krawędzi. Można również wpływać na jaskrawość, ostrość, stopień, kierunek i kąt padającego światła. Filtr wpływa tylko na obszar obrazka znajdujący się poza zaznaczeniem. Aby zastosować efekt do wnętrza zaznaczenia, należy przed zastosowaniem filtru dopełnić maskę.

Filtr Płaskorzeźba

Filtr Płaskorzeźba przekształca obrazek w płaskorzeźbę, sprawiając, że szczegóły wyglądają jak karby i wyżłobienia na płaskiej powierzchni. Pokrętło "Kierunek" wskazuje położenie źródła światła względem obrazka. Jako koloru płaskorzeźby można użyć oryginalnego obrazka, koloru szarego, czarnego lub dowolnego innego. Filtr Płaskorzeźba daje najlepsze rezultaty w przypadku obrazków o średnim i dużym kontraście.

Filtr Szkło

Filtr Szkło sprawia, że obrazek wygląda tak, jakby był widziany przez trójwymiarowy, półprzezroczysty obiekt szklany. Pod wpływem zmian parametrów szkła dokonywanych w oknie dialogowym Szkło obiekt szklany znajdujący się nad obrazkiem może przyjmować postać wyraźnego płata z uciętymi krawędziami lub amorficznej masy. Filtr Szkło działa tylko wtedy, gdy zostanie wcześniej zdefiniowane zaznaczenie maski, ponieważ kształt obiektu szklanego jest definiowany przez krawędzie zaznaczenia. Filtr wpływa tylko na obszar obrazka znajdujący się poza zaznaczeniem. Aby zastosować efekt do wnętrza zaznaczenia, należy przed zastosowaniem filtru dopełnić maskę.

Filtr Odkształcanie

Filtr Odkształcanie powoduje wrażenie, że obrazek został owinięty wokół kuli albo wokół pionowo bądź poziomo ustawionego walca. Wartość ustawiona za pomocą suwaka "Procent" określa kierunek i nasilenie efektu. Liczby ujemne powodują owinięcie obrazka w tył, a dodatnie w przód. Jakość efektu można zmienić, wybierając opcję wyświetlania z listy "Jakość". Szkieletowa miniatura wzoru odkształcenia ilustruje zmiany ustawień filtru.

 Kliknij tutaj, aby wyświetlić następną stronę

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów trójwymiarowych (strona 2 z 2)

Filtr Deformacja siatki

Filtr Deformacja siatki powoduje zniekształcenie obrazka zgodnie z ustawieniami węzłów siatki. Liczbę węzłów i liczbę paneli siatki można ustawić, uzyskując maksymalnie 10 linii siatki. Większa liczba węzłów i gęstsza siatka umożliwiają dokładniejszą kontrolę nad detalami obrazka. Przesunięcie jednego węzła nie wpływa na położenie pozostałych, ale wpływa na wszystkie połączone z nim linie.

Filtr Zwijanie strony

Filtr Zawijanie strony daje efekt, zawinięcia rogu obrazka do wewnątrz. Elementy sterujące dostępne w oknie dialogowym umożliwiają wybranie rogu, orientacji i rozmiaru zawinięcia, a także przezroczystości. Wybierane są także kolory zwinięcia oraz tła widocznego po zawinięciu rogu.

Filtr Perspektywa

Filtr Perspektywa umożliwia dodanie do obrazka wrażenia trójwymiarowej głębi, tak jakby obrazek był płaszczyzną, której jedna krawędź znajduje się dalej od patrzącego. Odsłonięte miejsca obrazka są zapełniane kolorem papieru. Opcja "Najlepsze dopasowanie" powoduje, że żadna część obrazka nie znajdzie się poza oknem obrazka.

Filtr Wypukłość/wklęsłość

Filtr Wypukłość/wklęsłość zniekształca obrazek przez wgłębianie lub wybrzuszanie obrazka. Wartości ujemne powodują zastosowanie efektu wybrzuszenia, a ujemne wgłębienia. Miejsce, do którego jest stosowany efekt, można wskazać przez ustawienie punktu środkowego. Szkieletowa miniatura wzoru wklęsłości/wypukłości ilustruje zmiany ustawień filtru.

Filtr Zygzak

Filtr Zygzak zniekształca obrazek przez wytworzenie fal w postaci linii i kątów, które wykręcają obrazek od zdefiniowanego punktu środkowego na zewnątrz. Stosując ten filtr do zaznaczenia maski, można uzyskać zaskakujące rezultaty. Szkieletowa miniatura wzoru zygzaka ilustruje zmiany ustawień filtru.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Obrót w przestrzeni

Filtr Obrót w przestrzeni umożliwia takie obracanie obrazka, jak gdyby był on jedną ze ścian prostopadłościanu. Cieniowana część prostopadłościanu jest reprezentacją obrazka. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby obrócić obrazek w przestrzeni:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Obrót w przestrzeni.

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Przesuń suwaki obrotu w pionie i poziomie, aby określić wielkość obrotu.

•	Kliknij model trójwymiarowy i przeciągnij go, aby ustalić kąt obrotu.

3.	Naciśnij przycisk CTRL i kliknij inną płaszczyznę trójwymiarowego modelu (opcjonalnie).

4.	Zaznacz pole wyboru "Najlepsze dopasowanie", jeśli chcesz, aby żadna część obracanego obrazka nie znalazła się poza krawędziami okna obrazka.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Płytka

Filtr Płytka tworzy na obrazku trójwymiarowy podniesiony obszar. Można sterować szerokością, wysokością i gładkością podniesionej krawędzi. Aby móc używać tego filtru, trzeba najpierw zdefiniować zaznaczenie maski. Aby zastosować efekt do wnętrza zaznaczenia, należy przed zastosowaniem filtru dopełnić maskę. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby uzyskać efekt płaskorzeźby wytworzonej na krawędzi zaznaczenia:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Płytka.

3.	Wykonaj dowolne czynności:

•	Przesuń suwak "Szerokość", aby określić szerokość fazy. Faza jest obszarem wokół maskowanego obiektu, który został "pochylony" w celu uzyskania trójwymiarowego wyglądu.

•	Przesuń suwak "Gładkość", aby określić wyrazistość fazy. Mniejsze wartości nadają krawędziom fazy ostrzejszy wygląd, ale mogą również powodować wyświetlenie pasm używanych do tworzenia wyglądu płaskorzeźby. Większe wartości usuwają poszarpane krawędzie i tworzą zaokrąglenia.

•	Przesuń suwak "Wysokość", aby określić głębokość fazy.

•	Przesuń suwak "Jaskrawość", aby określić jaskrawość odbić światła na fazie.

•	Przesuń suwak "Ostrość", aby określić ostrość odbić światła na fazie.

•	Przekręć pokrętło "Kierunek" lub wpisz wartość w polu, aby określić kierunek światła padającego na fazę.

•	Za pomocą pokrętła "Kąt" określ kąt padania światła.

•	Wybierz typ opadania [image] "Gaussowskie", "Płaskie" lub "Wysepkowe". Obszar opadania to miejsce sąsiadujące z fazą.

Aby zapisać styl krawędzi płytki:

1.	Zdefiniuj styl za pomocą poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk ze znakiem plus.

Pojawi się okno dialogowe Zapisz wzorzec.

3.	Wpisz nazwę pliku dla stylu w polu "Zapisz wzorzec".

Aby załadować gotowy styl krawędzi płytki:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Płytka.

3.	Wybierz styl z listy "Styl".

Aby usunąć gotowy styl krawędzi płytki:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Płytka.

3.	Wybierz styl z listy "Styl".

4.	Naciśnij przycisk ze znakiem minus.

Pojawi się okno dialogowe Zapisz wzorzec.

5.	Naciśnij przycisk "Tak".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Płaskorzeźba

Filtr Płaskorzeźba może być używany we wszystkich modelach kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą. Aby uzyskać bardziej precyzyjną kontrolę nad kątem oświetlenia, intensywnością, kolorem i kontrastem, filtr należy stosować do obrazka za pomocą okna dialogowego Efekty świetlne. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji "Korzystanie z filtru Efekty świetlne".

Aby uzyskać efekt płaskorzeźby:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Płaskorzeźba.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Kolor płaskorzeźby", aby określić kolor zniekształcenie, lub pobierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

3.	Przesuń suwak "Głębokość", aby określić stopień deformacji przy krawędziach. Wpływa on na głębokość wyżłobień i wysokość karbów.

4.	Przesuń suwak "Poziom", aby ustawić ilość koloru tła, jaką ma zawierać płaskorzeźba.

5.	Przekręć pokrętło "Kierunek" lub wpisz wartość w polu, aby wybrać kierunek padania światła.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Szkło

Używając filtru Szkło, można wytworzyć znakomite efekty trójwymiarowe. Sprawia on, że obrazek wygląda tak, jakby był widziany przez półprzezroczysty obiekt szklany. Aby móc korzystać z tego filtru, trzeba wcześniej zdefiniować zaznaczenie maski. Aby zastosować efekt do wnętrza zaznaczenia, należy przed zastosowaniem filtru dopełnić maskę. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem modelu 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby załadować gotowy styl szkła:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Szkło.

3.	Wybierz styl z listy "Styl".

Aby utworzyć styl szkła:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Szkło.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przesuń suwak "Szerokość", aby określić szerokość fazy. Faza jest obszarem wokół maskowanego obiektu, który został "pochylony" w celu uzyskania trójwymiarowego wyglądu.

•	Przesuń suwak "Gładkość", aby określić wyrazistość fazy. Mniejsze wartości nadają krawędziom fazy wygląd ostrzejszy, ale mogą również spowodować wyświetlenie pasm używanych do tworzenia wyglądu płaskorzeźby. Większe wartości usuwają poszarpane krawędzie i tworzą zaokrąglenia.

•	Przesuń suwak "Refrakcja", aby określić kąt, pod jakim światło ma się załamywać na fazie. Skutkiem tego załamania jest zniekształcenie obrazka w miejscu fazy.

•	Przesuń suwak "Krycie", aby określić przezroczystość szkła. Im większa wartość tego parametru, tym bardziej leżący pod szkłem obrazek jest pokolorowany.

•	Wybierz jeden z typów opadania: "Gaussowskie", "Płaskie" lub "Wysepkowe". Obszar opadania to miejsce sąsiadujące z fazą.

•	Wybierz kolor szkła za pomocą selektora kolorów lub wybierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

•	Przesuń odpowiednio suwaki "Jaskrawość" i "Ostrość", aby określić intensywność odbić światła na szkle.

•	Przekręć pokrętła "Kierunek" i "Kąt" albo wpisz wartości w odpowiednich polach, aby określić kierunek i kąt światła padającego na krawędź.

Aby zapisać styl szkła:

1.	Zmień styl za pomocą poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk ze znakiem plus.

3.	Wpisz nazwę pliku dla stylu w polu "Zapisz wzorzec".

Aby usunąć styl szkła:

1.	Zdefiniuj zaznaczenie maski.

2.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Szkło.

3.	Wybierz styl z listy "Styl".

4.	Naciśnij przycisk ze znakiem minus.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Odkształcanie

Filtr Odkształcenie umożliwia tworzenie wyjątkowych efektów polegających na owinięciu obrazkiem jakiegoś obiektu trójwymiarowego. Najlepsze rezultaty w przypadku pionowo bądź poziomo ustawionego walca uzyskuje się dla dużych wartości parametru "Procent". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zawinąć obrazek wokół obiektu:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Odkształcanie.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Typ odkształcenia", aby wybrać typ obiektu:

•	Opcja "Kuliste" powoduje zawinięcie obrazka wokół kuli.

•	Opcja "Cylindryczne w poziomie" powoduje zawinięcie obrazka wokół walca ustawionego pionowo.

•	Opcja "Cylindryczne w pionie" powoduje zawinięcie obrazka wokół walca ustawionego poziomo.

3.	Przesuń suwak "Procent", aby określić zakres zniekształcenia.

Liczby ujemne powodują owinięcie obrazka w tył, a dodatnie w przód.

4.	Wybierz jeden z gotowych poziomów jakości z listy "Jakość".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Deformacja siatki

Stosując jako kolejne klatki animacji obrazki poddane działaniu filtru Deformacja siatki, można tworzyć proste, ale ciekawe filmy. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zniekształcić obrazek za pomocą filtru Deformacja siatki:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Deformacja siatki.

2.	Przesuń suwak "Liczba prowadnic", aby określić liczbę elementów siatki.

3.	Przeciągaj węzły w oknie podglądu, aby utworzyć odpowiednie zniekształcenie.

Aby zapisać nowy styl deformacji siatki:

1.	Zmień styl za pomocą poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz folder, w którym chcesz zapisać styl.

4.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku" i naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby usunąć własny styl filtru Deformacja siatki:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Deformacja siatki.

2.	Z listy "Styl" wybierz zapisany styl, który chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Zawijanie strony

Aby zastosować efekt Zawijanie strony do fragmentu obrazka, należy zaznaczyć ten fragment za pomocą maski i zastosować efekt. Do wnętrza zostanie zawinięty tylko róg zaznaczonego obszaru. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zawinąć róg obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Zawijanie strony.

2.	Naciśnij jeden z przycisków z sekcji "Dostosowanie", aby zaznaczyć róg.

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Zaznacz opcję "Pionowe", aby rozpocząć zawijanie od górnej lub dolnej krawędzi obrazka.

•	Zaznacz opcję "Poziome", aby rozpocząć zawijanie od lewej lub prawej krawędzi obrazka.

4.	Przesuń suwaki "Szerokość" i "Wysokość", aby określić wielkość zawinięcia.

5.	Wybierz kolor zawinięcia i tła, wykonując jedną z następujących czynności:

•	Wybierz kolor z selektora kolorów.

•	Klikaj kolory z okna obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

6.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Zaznacz opcję "Zawijanie z kryciem", jeśli chcesz, aby zawinięcie miało kolor bez przezroczystości.

•	Zaznacz opcję "Zawijanie z przezroczystością", jeśli chcesz, aby przez zawinięcie można było zobaczyć leżący pod spodem obrazek.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Perspektywa

Filtr Perspektywa zmienia perspektywę obrazka, nadając mu trójwymiarowy wygląd. Aby zmienić perspektywę, należy przeciągać węzły dwuwymiarowego modelu reprezentującego obrazek. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt perspektywy:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Perspektywa.

2.	Zaznacz opcję "Perspektywa" lub "Ścinanie".

•	Opcja "Perspektywa" umożliwia przesuwanie jednocześnie dwóch węzłów do siebie lub od siebie.

•	Opcja "Aksjonometria" powoduje zachowanie odległości między dwoma węzłami, umożliwiając pochylanie obrazka.

3.	Przeciągaj węzły, aby uzyskać odpowiednią perspektywę.

4.	Zaznacz pole wyboru "Najlepsze dopasowanie", aby utrzymać wszystkie elementy obrazka wewnątrz okna obrazka.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wypukłość/wklęsłość

Filtr Wypukłość/wklęsłość zniekształca obrazek trójwymiarowo przez wgłębianie lub wybrzuszanie go. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować filtr Wypukłość/wklęsłość:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Wypukłość/wklęsłość.

2.	Naciśnij przycisk "Ustaw środek".

3.	Umieść wskaźnik myszy nad oknem obrazka i kliknij wybrany punkt, aby określić punkt środkowy zniekształcenia.

4.	Przesuń suwak "Wypukłość/wklęsłość (-/+)", aby określić intensywność efektu.

 Uwaga

•	Aby powiększenie obrazka było możliwe, przycisk "Ustaw środek" powinien być wyłączony.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Zygzak

Za pomocą filtru Zygzak można uzyskać wiele zaskakujących efektów. Jego działanie polega na tworzeniu skręconego wyglądu obrazka przez utworzenie kilku współśrodkowych okręgów. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt wirowania lub wykręcenia:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie polecenie Zygzak.

2.	Naciśnij przycisk "Ustaw środek".

3.	Umieść wskaźnik myszy nad oknem obrazka i kliknij wybrany punkt, aby określić punkt środkowy zygzaka.

4.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Typ":

•	Opcja "Zmarszczki na wodzie" powoduje zniekształcenie obrazka za pomocą pokrywających się okręgów.

•	Opcja "Od środka na zewnątrz" powoduje powstanie kręgów w sposób bardziej jednolity niż w przypadku użycia przycisku "Zmarszczki na wodzie".

•	Opcja "Wokół środka" umożliwia większą kontrolę nad zniekształceniem.

5.	Przesuń suwak "Fale", aby określić liczbę fal.

6.	Przesuń suwak "Siła", aby określić intensywność pojawiania się zygzaków fal.

 Uwagi

•	Jeśli zostanie zaznaczona opcja "Wokół środka", możliwe będzie regulowanie miękkości zygzaka za pomocą suwaka "Tłumienie". Duże wartości ustawione na tym suwaku powodują zmiękczenie zygzaka.

•	Aby powiększenie obrazka było możliwe, przycisk "Ustaw środek" powinien być wyłączony.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów artystycznych


Przegląd: Korzystanie z filtrów artystycznych
Korzystanie z filtrów artystycznych

Filtr Płótno

Filtr Płótno umożliwia stosowanie w obrazku teksturowej powierzchni. Można wybrać jedną z wielu gotowych tekstur, takich jak len, tynk szlachetny, chleb i cement. Można także załadować dowolną mapę bitową i użyć jej jako wytłaczanej mapy płótna [image] w ten sposób za pomocą filtru można scalić dwa dowolne obrazki. Istnieje możliwość sterowania przezroczystością, położeniem tekstury i poziomem wyrzeźbień. Filtr daje najlepsze efekty przy obrazkach o średnim i dużym kontraście.

Filtr Szklany blok

Za pomocą filtru Szklany blok uzyskuje się efekt oglądania obrazka przez kilka grubych bloków ze szkła. Można ustawiać wymiary poszczególnych bloków. Ponieważ jednostkami szerokości i wysokości są piksele, mniejsze wartości będą dawać efekt ziarnistości, a większe efekt kryształowego wzoru. Najlepsze rezultaty osiąga się dla wartości z przedziału od 25 do 75.

Filtr Impresjonizm

Filtr Impresjonizm nadaje obrazkom wygląd obrazu impresjonistycznego przez przekształcenie obrazka w dotknięcia kolorem jednolitym. Im większe wartości określi się za pomocą suwaków "W poziomie" i "W pionie", tym bardziej obrazek będzie rozmazany.

Filtr Przydymione szkło

Filtr Przydymione szkło umożliwia umieszczenie nad obrazkiem przezroczystej zabarwionej warstwy. Suwak "Zabarwienie" umożliwia określenie stopnia krycia. Wartość 100 oznacza, że obrazek będzie całkowicie zakryty, co jest równoznaczne z zamalowaniem go jednolitym kolorem. Suwak "Procent" steruje rozmazaniem obrazka, które daje efekt oglądania obrazka przez przydymione szkło.

Filtr Winieta

Filtr Winieta tworzy ramkę wokół obrazka. Może ona mieć ostrą lub rozmytą krawędź, przyjmować jeden z czterech kształtów i być dowolnego koloru. Filtr przy większych wartościach współczynnika zanikania umożliwia utworzenie efektu romantycznego i nostalgicznego obrazka.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Płótno

Filtr Płótno nadaje powierzchni obrazka wygląd wytłoczenia lub tekstury. Najlepsze rezultaty uzyskuje się dla obrazków zawierających elementy o dużym kontraście. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby na obrazek nałożyć teksturę:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Artystyczne, a następnie polecenie Płótno.

2.	Naciśnij przycisk "Załaduj".

3.	Wybierz rodzaj płótna z listy i naciśnij przycisk "Otwórz".

4.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przesuń suwak "Przezroczystość", aby zmienić przezroczystość efektu. Ustawienie przezroczystości na 100% powoduje, że wyżłobienia są stosowane bez istotnych zmian kolorów obrazka.

•	Przesuń suwak "Płaskorzeźba", aby określić głębokość efektu. Wartość 100 oznacza wyżłobienia takie jak na płótnie, a wartości z przedziału od 100 do 200 wzmacniają ciemne i jasne miejsca płótna w celu powiększenia wrażenia głębi.

•	Przesuń suwaki "Przesunięcie X" i "Przesunięcie Y", aby zmienić wielkości, o jakie całe płótno będzie przesunięte w poziomie (X) i pionie (Y).

•	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Przesunięcie kafelka", aby określić sposób przesunięcia każdego wiersza lub kolumny względem pozostałych.

•	Przesuń suwak "Przesunięcie", aby określić wartość przesunięcia.

 Uwaga

•	Suwak "Przesunięcie" jest dostępny tylko po zaznaczeniu opcji przesuwania kafelków "Wiersze" lub "Kolumny".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Szklany blok

Za pomocą filtru Szklany blok uzyskuje się efekt oglądania obrazka przez kilka grubych bloków ze szkła. Najlepsze rezultaty osiąga się dla środkowych wartości rozmiarów bloków. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości i czarno-białego.

Aby zastosować efekt Szklany blok:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Artystyczne, a następnie polecenie Szklany blok.

2.	Przesuń suwaki "Wysokość bloku" i "Szerokość bloku", aby określić wymiary bloków. Aby był one identyczne, zaznacz pole wyboru "Kwadratowe bloki".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Impresjonizm

Za pomocą filtru Impresjonizm można nadać obrazkowi wygląd typowy dla obrazów impresjonistycznych. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego. Aby uzyskać większą kontrolę nad zmianą obrazka w obraz malowany, należy zastosować filtr Alchemia. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji "Korzystanie z filtru Alchemia".

Aby uzyskać styl impresjonistyczny:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Artystyczne, a następnie polecenie Impresjonizm.

2.	Przesuń suwaki "W poziomie" i "W pionie", aby określić rozrzut. Aby wartości poziome i pionowe były identyczne, zaznacz pole wyboru "Jednakowe wartości".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Przydymione szkło

Filtr Przydymione szkło umożliwia położenie na obrazku przezroczystego zabarwionego szkła. Można regulować stopień krycia i rozmazanie szkła. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby na obrazek nałożyć przydymione szkło:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Artystyczne, a następnie polecenie Przydymione szkło.

2.	Przesuń suwak "Zabarwienie", aby określić krycie efektu.

3.	Przesuń suwak "Procent", aby określić poziom rozmycia.

Im wartość ta jest mniejsza, tym obrazek będzie bardziej kontrastowy.

4.	Wybierz kolor z selektora kolorów lub pobierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Winieta

Filtr Winieta tworzy ramkę wokół obrazka. Można sterować kształtem, kolorem i stopniem rozmycia krawędzi. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby na obrazek nałożyć ramkę:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Artystyczne, a następnie polecenie Winieta.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Kolor", aby wybrać kolor ramki, kliknij kolor na selektorze kolorów lub pobierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

3.	Wybierz kształt ramki.

4.	Przesuń suwak "Przesunięcie", aby określić rozmiar wnętrza ramki. Przesunięcie suwaka w lewo powoduje zwiększenie rozmiaru ramki, a w prawo zmniejszenie.

5.	Przesuń suwak "Zanikanie", aby określić stopień zanikania ramki.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów rozmywania


Przegląd: Korzystanie z filtrów rozmywania
Korzystanie z filtrów rozmywania

Filtry z menu wysuwanego Rozmywanie zmieniają piksele obrazka w celu wygładzenia i zmiękczenia krawędzi, mieszania i tworzenia efektu ruchu.

Filtr Wygładzanie kierunkowe

Filtr Wygładzanie kierunkowe analizuje wartości pikseli mających podobne wartości tonalne w celu określenia kierunku, w którym będzie stosowana największa ilość wygładzania. Powoduje to subtelne wygładzenie krawędzi i powierzchni bez zniekształcenia obrazka.

Filtr Rozmywanie gaussowskie

Filtr Rozmywanie gaussowskie daje efekt zamglenia przez rozmycie obrazka zgodnie z rozkładem Gaussa, którego wykres jest krzywą w kształcie dzwonu.

Filtr Usuwanie plamek

Filtr Usuwanie plamek rozprasza kolory w obrazku, tworząc efekt miękkiego rozmycia przy minimalnym zniekształceniu. Jest on najbardziej przydatny do usuwania postrzępionych krawędzi, które mogą pojawiać się w rysunkach kreskowych lub obrazkach o dużym kontraście. Okno dialogowe Usuwanie plamek zawiera opcje umożliwiające sterowanie wysokością i szerokością. Wartości te można zmieniać niezależnie albo łącznie. Niezależne ustawienie wartości spowoduje delikatne rozmazanie obrazka, przyczyniając się do nieznacznej utraty szczegółów.

Filtr dolnoprzepustowy

Filtr dolnoprzepustowy usuwa ostre krawędzie i szczegóły z obrazka, pozostawiając gładkie gradienty i detale o niskich częstotliwościach. Intensywnością efektu i kątem można sterować za pomocą suwaków. Przy wyższych wartościach filtr tworzy efekt rozmycia usuwający detale obrazka.

Filtr Poruszenie

Filtr Poruszenie tworzy wrażenie ruchomego obrazka. Można ustawić kierunek ruchu (za pomocą pokrętła "Kierunek") oraz wybrać typ z grupy opcji "Próbkowanie poza obrazkiem". Można również sterować intensywnością efektu: im większa jest jej wartość, tym bardziej rozmyty jest obrazek.

Filtr Rozmywanie promieniste

Filtr Rozmywanie promieniste umożliwia tworzenie efektu rozmycia wirującego lub promieniującego na zewnątrz z wybranego punktu centralnego. Położenie tego punktu można zmieniać. Istnieje również możliwość ustawienia intensywności oraz jakości efektu i wybrania jednego z dwóch trybów rozmywania.

Filtr Wygładzanie

Filtr Wygładzanie zmniejsza różnice między sąsiadującymi pikselami, nie powodując znaczącej utraty szczegółów. Intensywność efektu można ustawić za pomocą suwaka "Procent". Jest to bardzo subtelny efekt. Aby zobaczyć jego działanie, należy czasami powiększyć obrazek. Aby zwiększyć jego intensywność, efekt należy zastosować kilka razy. Różnica między filtrem Wygładzanie a filtrem Wygładzanie kierunkowe jest niewielka i może być zauważalna dopiero przy wyższych rozdzielczościach. Filtr Wygładzanie przekształca wszystkie sąsiadujące piksele jednakowo, zaś filtr Wygładzanie kierunkowe powoduje lekkie rozmycie wzdłuż krawędzi obrazka. Filtr ten jest również wspaniałym narzędziem do usuwania szumów powstających podczas konwersji obrazka z trybu z paletą na tryb RGB.

Filtr Zmiękczanie

Filtr Zmiękczanie wygładza i tonuje ostre krawędzie przy minimalnej utracie szczegółów. Można ustawić intensywność efektu. Różnica między filtrem Wygładzanie i Zmiękczanie jest niewielka. Może być widoczna tylko przy wyższych rozdzielczościach.

Dostęp do kilku efektów jednocześnie

Aby usprawnić korzystanie z efektów rozmywania, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do pięciu efektów rozmywania jednocześnie. Aby otworzyć to okno, należy z menu Efekty wybrać polecenie Dopasuj, a następnie Rozmywanie. Więcej informacji na temat korzystania z okna dialogowego Dopasowanie rozmywania znajduje się w sekcji "Dostosowywanie ostrości i ziarnistości".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wygładzanie kierunkowe

Filtr Wygładzanie kierunkowe powoduje subtelne wygładzenie krawędzi i powierzchni bez zniekształcenia obrazka. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr wygładzania kierunkowego

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Wygładzanie kierunkowe.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Rozmywanie gaussowskie

Aby otrzymać graficzną demonstrację tego, jak działa filtr Rozmywanie gaussowskie, należy do obrazka zastosować rozmywanie dla kąta 7 stopni, a następnie zastosować filtr Wykrywanie krawędzi (który znajduje się w menu wysuwanym Efekty dwuwymiarowe) przy dużym poziomie wrażliwości. W ten sposób można otrzymać szkielet obrazka w postaci dzwonowych krzywych Gaussa. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować efekt rozmywania gaussowskiego:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Rozmywanie gaussowskie.

2.	Przesuń suwak "Promień", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Usuwanie plamek

Filtr Usuwanie plamek umożliwia zmiękczenie i rozmycie obrazka. Najlepsze rezultaty uzyskuje się w przypadku obrazków kontrastowych. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr usuwania plamek:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Usuwanie plamek.

2.	Przesuń suwaki "Szerokość" i "Wysokość", aby określić intensywność i kierunek efektu. Zaznacz pole wyboru "Symetryczny", aby wartości były identyczne.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru dolnoprzepustowego

Filtr dolnoprzepustowy umożliwia usunięcie ostrych krawędzi i szczegółów z obrazka. Większe wartości intensywności powodują usuwanie większej liczby szczegółów. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby usunąć detale:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Filtr dolnoprzepustowy.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

3.	Przesuń suwak "Promień", aby określić zakres efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Poruszenie

Filtr Poruszenie tworzy efekt podobny do uzyskiwanego na zdjęciu poruszającego się obiektu. Można sterować kierunkiem i wielkością ruchu. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby obrazkowi nadać wygląd poruszonego zdjęcia:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Poruszenie.

2.	Przesuń suwak "Przesunięcie", aby określić intensywność efektu.

3.	Kliknij dowolne miejsce na krawędzi pokrętła "Kierunek" lub wpisz wartość w polu, aby określić kierunek ruchu.

4.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Próbkowanie poza obrazkiem":

•	Opcja "Ignoruj piksele poza obrazkiem" powoduje ignorowanie pikseli wypadających poza obrazek.

•	Opcja "Użyj koloru papieru" sprawia, że rozmywanie zacznie się od koloru papieru.

•	Opcja "Próbkuj piksel najbliżej krawędzi" sprawia, że rozmywanie zacznie się od kolorów na krawędziach obrazka.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Rozmywanie promieniste

Filtr Rozmywanie promieniste umożliwia tworzenie efektu rozmycia promieniującego na zewnątrz z wybranego punktu centralnego. Aby przyspieszyć uzyskanie efektu, należy wybrać opcję "Szybko". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Rozmywanie promieniste:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Rozmywanie promieniste.

2.	Naciśnij przycisk służący do ustawiania środka efektu.

3.	Umieść wskaźnik myszy nad oknem obrazka i kliknij wybrany punkt, aby określić punkt środkowy rozmywania.

4.	Przesuń suwak "Wielkość", aby określić intensywność efektu.

5.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Tryb":

•	Opcja "Okrężny" powoduje obrót rozmycia wokół punktu środkowego.

•	Opcja "Powiększenie" powoduje skierowanie rozmycia od środka na zewnątrz.

6.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Jakość":

•	Opcja "Najlepiej" włącza poziom najwyższej jakości, ale spowalnia proces stosowania filtru.

•	Opcja "Szybko" włącza poziom gorszej jakości, ale przyspiesza proces stosowania filtru.

 Uwaga

•	Aby powiększenie obrazka było możliwe, przycisk "Ustaw środek" powinien być wyłączony.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wygładzanie

Działanie filtru wygładzającego polega na zastosowaniu bardzo niewielkiej ilości rozmycia do obrazka [image] tak małej, że skutki działania filtru można zauważyć dopiero przy dużych powiększeniach. Filtr ten, inaczej niż filtr Wygładzanie kierunkowe, którego działanie polega na stosowaniu rozmycia wzdłuż krawędzi obrazka, powoduje stosowanie rozmywania równego dla wszystkich pikseli. Może on funkcjonować dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby wygładzić ostre krawędzie obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Wygładzanie.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Zmiękczanie

Filtr Zmiękczanie wygładza i tonuje ostre krawędzie przy minimalnej utracie szczegółów. Podobny rezultat daje filtr Wygładzanie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zmiękczyć obrazek:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie polecenie Zmiękczanie.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów transformacji kolorów


Przegląd: Korzystanie z filtrów transformacji kolorów
Korzystanie z filtrów transformacji kolorów

Filtr Składowe kolorów

Filtr Składowe kolorów jest narzędziem dającym ogromne możliwości analizy gradientów w obrazku. Umożliwia on redukowanie kolorów obrazka do podstawowych składowych modelu RGB i uwydatnia zmiany odcieni. Niektóre fragmenty obrazka mogą wyglądać, jakby były wypełnione kolorem jednolitym, ze względu na niewielkie różnice odcieni. Ponieważ wypełnienia gradientowe mają większy stopień zmian odcieni, filtr ten może być bardzo przydatny przy analizie liczby pasm w gradientach.

Filtr Rastrowanie

Filtr Rastrowanie nadaje obrazkowi wygląd kolorowego obrazka rastrowanego. Tak jak w przypadku komercyjnych wydruków kolorowych, ustawiane kąty rastrów określają, jak układają się punkty rastra na poszczególnych rastrach i jak mieszają się kolory po połączeniu ekranów. Za pomocą zmiany kątów rastrów można uzyskać większy zakres kolorów.

Filtr Psychodeliczna

Filtr Psychodeliczna zmienia kolory obrazka na jaskrawe, elektryczne kolory, takie jak pomarańczowy, różowy, niebieskozielony i kanarkowy.

Filtr Solaryzacja

Filtr Solaryzacja, podobnie jak efekt Dopełnienie, zamienia kolory na ich odpowiedniki z negatywu fotograficznego. W fotografii solaryzacja jest techniką stosowaną w ciemni, polegającą na użyciu światła białego w celu zaciemnienia pustych obszarów zdjęcia. Inaczej niż w przypadku filtru Dopełnienie (który daje negatyw kolorów), w przypadku filtru Solaryzacja można sterować intensywnością efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Składowe kolorów

Filtr Składowe kolorów umożliwia redukowanie kolorów obrazka do podstawowych składowych modelu RGB i uwydatnia zmiany odcieni za pomocą obszarów jednolitych kolorów. Jest on szczególnie użyteczny przy analizach gradientów w obrazkach. Filtr ten może być używany ze wszystkimi modelami kolorów z wyjątkiem czarno-białego.

Aby do obrazka zastosować filtr Składowe kolorów:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie polecenie Składowe kolorów.

2.	Przesuń suwak w sekcji "Składowe koloru". Zaznacz pole wyboru "Zastosuj do wszystkich składowych", aby ustawić wszystkie suwaki na tę samą wartość.

Suwaki w sekcji "Składowe koloru" sterują czułością efektu. Większe wartości powodują wyświetlanie mniejszej liczby zmian odcieni i pasm gradientu. Przy największym ustawieniu obrazek zawiera dużą ilość białych i czarnych miejsc, gdyż efekt uwydatnia wtedy jedynie drastyczne zmiany odcienia. Mniejsze wartości powodują wyświetlanie zmian i gradacji. Przy najmniejszym ustawieniu zdjęcie fotograficzne wygląda, jakby było pokryte kolorowym szumem.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Rastrowanie

Filtr ten nadaje obrazkowi postać kolorowego obrazka rastrowanego. Może on funkcjonować dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby obrazkowi nadać wygląd kolorowych rastrów:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie polecenie Rastrowanie.

2.	Przesuń suwak "Maksymalny promień", aby określić maksymalny promień punktu obrazka rastrowanego.

3.	Przesuń suwaki w sekcji "Kąt kanału", aby określić kąt każdego z kolorów.

Użyj suwaków "Niebieskozielony", "Purpurowy", "Żółty" i "Czarny", aby zmienić kąt kanału, a tym samym określić mieszaninę kolorów i osiągnąć szerszy zakres mieszających się wzorów.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Psychodeliczna

Filtr Psychodeliczna zmienia kolory obrazka na bardziej szokujące, jaskrawe kolory. Małe zmiany ustawienia "Poziom" powodują poważne zmiany w efekcie końcowym. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować psychodeliczne kolory:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie polecenie Psychodeliczna.

2.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Solaryzacja

Filtr Solaryzacja sprawia, że obrazek wygląda jak negatyw obrazu fotograficznego. Podobny efekt można osiągnąć za pomocą filtru Dopełnienie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem czarno-białego.

Aby uzyskać efekt solaryzacji obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie polecenie Solaryzacja.

2.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów szumu


Przegląd: Korzystanie z filtrów szumu
Korzystanie z filtrów szumu

W edycji obrazków map bitowych szum definiuje się jako piksele położone przypadkowo w obrazku, przypominające śnieżenie na ekranie telewizora. Operacje związane z tworzeniem, regulowaniem i eliminowaniem szumów są dostępne z menu wysuwanego Szum.

Filtr Dodaj szum

Filtr Dodaj szum umożliwia dodawanie tekstury do płaskiego lub zbyt rozlanego obrazka. Dostępne są trzy rodzaje szumu: gaussowski, ostrzowy i jednostajny. Szum gaussowski szereguje kolory wzdłuż krzywej Gaussa i daje w rezultacie jaśniejsze i ciemniejsze piksele niż szum jednostajny. Szum ostrzowy zaś używa kolorów rozłożonych wokół wąskiej krzywej. Za jego pomocą można otrzymać drobne, lekko pokolorowane ziarna. Szum jednostajny umożliwia uzyskanie ogólnie ziarnistego wyglądu. Szumu jednostajnego można używać w celu dodawania losowych kolorów.

Filtr Dyfuzja

Filtr Dyfuzja rozprowadza piksele obrazka po pustych miejscach w celu wypełnienia pustych obszarów i usunięcia szumu. W zależności od wybranego poziomu rezultatem działania filtru może być wygładzenie, rozmycie lub obrazek miękki, o podwójnych krawędziach, tak jakby był widziany przez fotograficzną soczewkę rozpraszającą.

Filtr Kurz i rysy

Filtr Kurz i rysy umożliwia redukowanie szumu obrazka przez uśrednianie wartości pikseli. Działa to czasem jak dodanie wody do suchego obrazka akwarelowego [image] sąsiadujące kolory mieszają się ze sobą. Jak wskazuje nazwa, filtr ten jest bardzo przydatny przy eliminowaniu kurzu i rys w obrazku. Więcej informacji na temat tego filtru znajduje się w sekcji "Retuszowanie zniszczonych obrazków".

Filtr Maksimum

Filtr Maksimum usuwa szum przez zmianę wartości pikseli na podstawie maksimum wyliczonego z sąsiednich pikseli. Umożliwia on również uzyskanie lekkiego efektu rozmycia, jeśli zostanie zastosowany z użyciem dużej intensywności lub kilka razy. Największa intensywność spowoduje kompletne zamazanie obrazka.

Filtr Mediana

Filtr Mediana usuwa szum i szczegóły przez uśrednienie pikseli sąsiadujących medianą. Jest on podobny do filtru Kurz i rysy, gdyż jego działanie również polega na wyliczaniu mediany pikseli sąsiadujących w celu wygładzenia obrazka. Efekt mediany powoduje jednak większe rozmycie obrazka niż filtr Kurz i rysy.

Filtr Minimum

Filtr Minimum przyciemnia obrazek przez zmianę wartości pikseli na podstawie minimum wyliczonego z sąsiednich pikseli. Suwak "Promień" steruje liczbą sąsiadujących pikseli branych pod uwagę podczas obliczania minimum. Większe wartości promienia dają efekt bardziej intensywny. Suwak "Procent" steruje ilością przyciemnienia. Większe wartości lub wielokrotne stosowanie filtru spowoduje usunięcie detali obrazka.

Filtr Usuń morę

Filtr Usuń morę usuwa niepożądane faliste wzory utworzone przez kolidujące ze sobą układy punktów. Do tych kłopotliwych zjawisk dochodzi wówczas, gdy ma miejsce nakładanie się dwóch obrazów rastrowych o różnych częstotliwościach. Na przykład wysoce prawdopodobne jest pojawienie się ich podczas skanowania, dlatego że częstotliwość oryginalnego obrazu różni się od częstotliwości obrazu skanowanego.

Filtr Usuń szum

Filtr Usuń szum zmiękcza obrazek i redukuje efekt "śnieżenia" pojawiający się na obrazkach skanowanych lub zdjęciach. Każdy piksel, którego jaskrawość przekracza wartość progową ustawianą za pomocą suwaka, jest usuwany. Ten efekt działa podobnie do filtru Usuwanie plamek, z tym że usuwa dodatkowo z obrazka szum losowy.

Dostęp do kilku filtrów jednocześnie

Aby usprawnić korzystanie z efektów szumu, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do dziewięciu efektów jednocześnie. Aby otworzyć to okno, należy z menu Efekty wybrać polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Szum. Więcej szczegółowych informacji na temat tego okna znajduje się w sekcji "Dostosowywanie ostrości i ziarnistości".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Dodaj szum

Filtr Dodaj szum umożliwia tworzenie efektu ziarnistości dodającego do obrazka losowe piksele. Dostępne są trzy rodzaje szumu. Można ustawiać ilość wybranego typu szumu i stosować piksele w różnych kolorach. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby dodać szum do obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Dodaj szum.

2.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Typ szumu":

•	Opcja "Gaussowski" szereguje kolory wzdłuż krzywej Gaussa. Większość kolorów dodanych przez efekt albo przypomina kolory oryginalne, albo przekracza określony zakres. W rezultacie otrzymuje się piksele jaśniejsze i ciemniejsze niż w przypadku filtru jednostajnego, efekt jest intensywniejszy.

•	Opcja "Ostrzowy" powoduje użycie kolorów rozłożonych wokół wąskiej krzywej. W jej wyniku otrzymuje się drobne, lekko pokolorowane ziarna.

•	Opcja "Jednostajny" umożliwia uzyskanie ogólnego wrażenia ziarnistości. Można jej używać w celu dodawania szumu losowego.

3.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić intensywność i zakres szumu.

4.	Przesuń suwak "Gęstość", aby określić ilość szumu na cal.

5.	Zaznacz pole wyboru "Szum kolorowy", aby piksele szumu były kolorowe.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Dyfuzja

Filtr Dyfuzja powoduje usunięcie szumu przez wypełnienie pustych miejsc obrazka pikselami obrazka. Intensywność efektu może się różnić znacząco dla różnych ustawień suwaka "Poziom". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować rozpraszanie obrazka:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Dyfuzja.

2.	Przesuń suwak "Poziom", aby określić intensywność efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Maksimum

Filtr Maksimum służy do usuwania szumu z obrazka. Dla dużych ustawień suwaka "Procent" obrazek będzie mocno rozmyty. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Maksimum:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Maksimum.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

3.	Przesuń suwak "Promień", aby określić liczbę sąsiadujących pikseli branych pod uwagę podczas przetwarzania.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Mediana

Filtr Mediana usuwa z obrazka szum przez rozmycie sąsiadujących pikseli medianą. Mniej wyraźny efekt rozmycia można uzyskać za pomocą filtru Kurz i rysy. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Mediana:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Mediana.

2.	Przesuń suwak "Promień", aby określić liczbę sąsiadujących pikseli branych pod uwagę podczas przetwarzania.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Minimum

Filtr Minimum usuwa szum przez przyciemnienie pikseli obrazka. Duże wartości ustawione za pomocą suwaka "Procent" mogą prowadzić do utraty szczegółów obrazka. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Minimum:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Minimum.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

3.	Przesuń suwak "Promień", aby określić liczbę sąsiadujących pikseli branych pod uwagę podczas przetwarzania.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Usuń morę

Filtr Usuń morę usuwa szum o charakterze deseni pojawiający się w skanowanych obrazkach rastrowych. Najlepsze rezultaty uzyskuje się przez wybranie wartości "Wynik" równej w przybliżeniu dwum trzecim rozdzielczości oryginalnej. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Usuń morę:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Usuń morę.

2.	Przesuń suwak "Wielkość", aby określić wielkość szumu do usunięcia.

3.	Zaznacz jedną z opcji "Jakość":

•	"Lepiej", aby zastosować efekt wysokiej jakości, ale działający nieco wolniej.

•	"Szybciej", aby zastosować efekt niższej jakości, ale działający szybciej.

4.	W polu "Wynik" wpisz wartość rozdzielczości wynikowej.

 Wskazówka

•	Zaleca się skanowanie obrazków z rozdzielczością 300 dpi, a następnie stosowanie filtru Usuń morę z rozdzielczością wyjściową 200 dpi.

 Uwagi

•	Jeśli do obrazka zawierającego obiekt (z zaznaczonym polem wyboru "Zablokuj przezroczystość" na stronie "Obiekty" okna dokowanego) lub do obrazka ze zdefiniowanym zaznaczeniem maską zostanie zastosowany filtr dla rozdzielczości wyjściowej mniejszej niż oryginalna, wówczas rozmiary obrazka zostaną zmniejszone. Obiekt lub zaznaczenie będą miały niezmienione rozmiary, ale pozostała część obrazka zostanie zapełniona kolorem papieru.

•	Jeśli do obrazka zawierającego obiekt (z niezaznaczonym polem wyboru "Zablokuj przezroczystość" na stronie "Obiekty" okna dokowanego) zostanie zastosowany filtr dla rozdzielczości wyjściowej mniejszej niż oryginalna, wówczas rozmiary tego obiektu obrazka zostaną zmniejszone wraz z resztą obrazka.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Usuń szum

Filtr Usuń szum zmiękcza obrazek i usuwa losowe piksele. Podobny efekt można uzyskać za pomocą filtru Usuwanie plamek. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Usuń szum:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie polecenie Usuń szum.

2.	Przesuń suwak "Próg", aby określić poziom jaskrawości, przy której będzie usuwany szum.

Zaznacz pole wyboru "Automatycznie", jeśli chcesz, aby próg był wyznaczany automatycznie.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów renderowania


Przegląd: Korzystanie z filtrów renderowania
Korzystanie z filtrów renderowania

Filtry z menu Renderowanie umożliwiają symulowanie oświetlenia, dodanie wrażenia realności fotografii i nadanie trójwymiarowego wyglądu.

Filtr Stereogram

Filtr Stereogram generuje deseń szumu. W wyniku jego działania powstaje obrazek dający wrażenie trójwymiarowej głębi, jeśli się na niego będzie patrzeć w określony sposób. Filtr Stereogram nadaje się szczególnie dobrze do rysunków kreskowych o wysokim kontraście i do obrazków w skali szarości. W przypadku skomplikowanego obrazka efekt może być czasem w ogóle niewidoczny. Aby zobaczyć jego działanie, należy skoncentrować wzrok na obrazku tak, jakby się patrzyło na jakiś obiekt w oddali za obrazkiem. Zanim się zobaczy odpowiednie trójwymiarowe kształty, warto spróbować przesunąć obrazek bliżej lub dalej.

Filtr Odbłysk soczewki

Filtr Odbłysk soczewki daje koła światła symulujące błysk pojawiający się na fotografii, jeśli aparat skieruje się wprost na źródło światła. Powodem występowania tego efektu w aparacie fotograficznym jest to, że światło przechodzi przez wiele soczewek, z których każda wpływa na intensywność i rozproszenie światła. Efekt ten może być różny dla różnych soczewek i zależy od ogniskowej i powiększenia soczewki. Dla filtru Odbłysk soczewki dostępne są trzy rodzaje soczewek. Za jego pomocą można fotografii dodać wrażenie realności.

Filtr Efekty świetlne

Filtr Efekty świetlne oferuje całą gamę narzędzi umożliwiających dodawanie do obrazków RGB do 20 źródeł światła. Dzięki nim można uzyskać ciekawe efekty specjalne, takie jak błysk światła na obiekcie obrazka, lub użyć kolorowego światła w celu stworzenia odpowiedniego nastroju. Elementy sterujące w oknie dialogowym Efekty świetlne zapewniają kontrolę nad kolorem, jaskrawością i ostrością, a także umożliwiają użycie źródła światła jako sposobu określenia wartości tekstury płaskorzeźby. Filtr zawiera osiem gotowych źródeł światła.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Stereogram

Filtr Stereogram generuje deseń szumu mający trójwymiarowy wygląd, jeśli się na niego spojrzy w odpowiedni sposób. Filtr nadaje się szczególnie dobrze do obrazków o wysokim kontraście. Może być używany we wszystkich modelach kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby utworzyć stereogram:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Stereogram.

2.	Przesuń suwak "Głębokość", aby określić intensywność efektu.

3.	Zaznacz pole wyboru "Pokaż kwadraty", jeśli chcesz dodać do obrazka dwa kwadraty. Dzięki nim łatwiej można właściwie skupić wzrok na obrazku. Patrz tak, aby dwa kwadraty widzieć jako trzy, a następnie przenieś wzrok na obrazek.

 Uwaga

•	Z powodów fizjologicznych niektórzy ludzie w ogóle nie są w stanie zobaczyć tego efektu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Odbłysk soczewki

Ponieważ filtr Odbłysk soczewki symuluje błysk światła na soczewce aparatu fotograficznego, w wyniku jego działania tworzone są małe jasne okręgi i jasny punkt. Należy uważać, aby okręgi te nie trafiały do niewskazanych miejsc. Aby ten filtr działał, obrazek musi być sporządzony w modelu 24-bitowym RGB lub w odcieniach szarości.

Aby uzyskać efekt odbłysku soczewki:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Odbłysk soczewki.

2.	Ustaw środek błysku na podglądzie obrazka.

3.	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Typ soczewki":

•	Opcja "50-300 mm (obiektyw)" umożliwia uzyskanie efektu typowego dla ogniskowych od 50 mm (standardowy obiektyw, perspektywa normalna) do 300 mm (teleobiektyw lub obiektyw powiększający, powiększona perspektywa).

•	Opcja "35 mm (ogniskowa)" umożliwia uzyskanie efektu typowego dla obiektywów szerokokątnych.

•	Opcja "105 mm (ogniskowa)" umożliwia uzyskanie efektu typowego dla teleobiektywów.

4.	Wybierz kolor za pomocą selektora kolorów lub pobierz kolor z obrazka za pomocą narzędzia "Pipeta".

5.	Przesuń suwak "Jaskrawość", aby określić jaskrawość błysku.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Efekty świetlne

Wyjątkowe efekty specjalne można osiągnąć za pomocą filtru Efekty świetlne. Można regulować kolor, jaskrawość i kontrast źródeł światła. Ustawienia na karcie "Źródło światła" wpływają tylko na bieżące źródło światła, gdy tymczasem ustawienia z karty "Atmosfera" wpływają na cały obrazek. Aby ten filtr mógł działać, obrazek musi być sporządzony w modelu 24-bitowym RGB lub 8-bitowym z odcieniami szarości.

Aby do obrazka dodać źródła światła:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Efekty świetlne.

2.	Zaznacz jedną z opcji typu źródła światła:

•	"Reflektorowe" daje snop światła o wyraźnych granicach. Światła te mogą zmieniać kierunek, nachylenie i skupienie.

•	"Kierunkowe" jest podobne do światła rozproszonego [image] zapewnia równe oświetlenie bez jaskrawego centrum. Światło to można kierować w określony punkt. Jest szczególnie przydatne przy uwydatnianiu tekstur stosowanych do obrazka efektu płaskorzeźby.

3.	Kliknij kolor z palety kolorów.

4.	Kliknij i przeciągnij selektor ustawień źródła światła, aby określić położenie i kąt światła. Aby ukryć źródło światła w oknie podglądu, naciśnij przycisk wyświetlania/ukrywania źródła światła. Kąt można też ustawić bardziej precyzyjnie, wpisując dokładną wartość w polu "Kąt" na karcie "Źródło światła".

5.	Dla każdego źródła światła wykonaj dowolne czynności:

•	Zaznacz pole wyboru "Włączone", aby włączyć źródło światła.

•	Przesuń suwak "Jaskrawość", aby określić intensywność światła.

•	Przesuń suwak "Rozmiar stożka", aby określić szerokość wiązki światła (od 0 do 180 stopni) i wyznaczyć wielkość plamy światła.

•	Przesuń suwak "Krawędź", aby określić ilość światła na krawędziach plamy światła [image] miękkość krawędzi wyrażana jest jako procent najwyższego stopnia skupienia światła.

•	Przesuń suwak "Krycie", aby określić wartość jaskrawości stosowaną do pikseli obrazka bez wpływania na wartości odcieni.

•	Naciśnij przycisk "Omni", aby zastosować gotowy efekt oświetlenia Omni.

6.	Kliknij kartę "Atmosfera" i wykonaj dowolne czynności:

•	Przesuń suwak "Jaskrawość" w sekcji "Światło rozproszone", aby ustawić intensywność światła rozproszonego.

•	Zaznacz pole wyboru "Włączone", aby włączyć światło rozproszone.

•	Przesuń suwak "Jaskrawość" w sekcji "Obrazek", aby ustawić intensywność światła dla całego obrazka.

•	Wybierz pozycję z listy "Kanał" w sekcji "Tekstura".

•	Przesuń suwak "Relief", aby ustawić wielkość tekstury na powierzchni obrazka.

•	Przesuń suwak "Kontrast", aby dopasować wyrazistość tekstury. Ustawienie 0 powoduje, że używane będą wszystkie z 256 wartości odcieni szarości, a ustawienie 100 [image] tylko wartości 0 i 255 (czarny i biały).

Aby zapisać styl oświetlenia:

1.	Utwórz styl postępując według poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk ze znakiem plus.

3.	Wpisz nazwę pliku dla stylu w oknie dialogowym Zapisz wzorzec.

Aby załadować gotowy styl światła:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Efekty świetlne.

2.	Wybierz gotowy styl z listy "Styl".

Aby usunąć styl światła:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Efekty świetlne.

2.	Wybierz gotowy styl z listy "Styl".

3.	Naciśnij przycisk ze znakiem minus.

Aby utworzyć płaskorzeźbę za pomocą światła:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie polecenie Efekty świetlne.

2.	Wybierz gotowy styl z listy "Styl".

3.	Wybierz jedną z pozycji listy "Kanał" na karcie "Atmosfera".

4.	Przesuń suwak "Relief", aby określić głębokość płaskorzeźby.

5.	Przesuń suwak "Kontrast", aby określić wyrazistość płaskorzeźby.

 Wskazówka

•	Aby dodać lub usunąć źródło światła, należy nacisnąć odpowiednio przycisk "Dodaj źródło światła" lub "Usuń źródło światła". Można dodać i zdefiniować do 20 źródeł światła.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów wyostrzania


Przegląd: Korzystanie z filtrów wyostrzania
Korzystanie z filtrów wyostrzania

Filtry z menu podręcznego Wyostrzanie zwiększają kontrast między pikselami obrazka w celu poprawienia ostrości i uwydatnienia krawędzi.

Filtr Wyostrzanie adaptacyjne

Filtr Wyostrzanie adaptacyjne uwydatnia krawędzie detali przez analizę wartości sąsiadujących pikseli. Filtr zachowuje więcej detali niż pozostałe efekty wyostrzające. Jest on ściśle związany z filtrem Maska wyostrzająca (dostępnego po wybraniu polecenia Wyostrzanie z menu Efekty). Wynik działania tego filtru jest subtelny i może być widoczny tylko przy wyższych rozdzielczościach.

Filtr Wyostrzanie kierunkowe

Filtr Wyostrzanie kierunkowe analizuje piksele o podobnych odcieniach, aby określić kierunek, w którym ma być stosowane największe wyostrzenie.

Filtr Wyszukaj krawędzie

Filtr Wyszukaj krawędzie, podobnie jak filtry Trasowanie konturów i Wykrywanie krawędzi (dostępnego po wybraniu polecenia Efekty dwuwymiarowe z menu Efekty), wykrywa kontury obiektów na obrazku i przekształca je w miękkie lub ciągłe linie.

Filtr górnoprzepustowy

Filtr górnoprzepustowy usuwa detale i odcienie o niskich częstotliwościach. Efekt może nadać obrazkowi delikatność i błysk. Uwydatnia on światła i jasne miejsca obrazka. Przy wyższych ustawieniach intensywności filtr usuwa większość detali obrazka i pozostawia tylko dobrze widoczne krawędzie detali. Aby uwydatnić światła, należy użyć niższych ustawień intensywności.

Filtr Wyostrzanie

Filtr Wyostrzanie uwydatnia krawędzie obrazka, znajdując je i zwiększając kontrast między pikselami krawędzi a sąsiadującymi pikselami.

Filtr Maska wyostrzająca

Filtr Maska wyostrzająca uwydatnia krawędzie i wyostrza niektóre rozmyte obszary obrazka. Więcej informacji na temat tego filtru znajduje się w sekcji "Zwiększanie ostrości".

Dostęp do wielu filtrów jednocześnie

Aby usprawnić używanie efektów wyostrzających, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do pięciu efektów jednocześnie. Aby otworzyć to okno, należy z menu Efekty wybrać polecenie Dopasuj, a następnie Wyostrzanie. Więcej informacji na temat tego okna znajduje się w sekcji "Dostosowywanie ostrości i ziarnistości".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wyostrzanie adaptacyjne

Filtr Wyostrzanie adaptacyjne uwydatnia krawędzie elementów obrazka. Podobny efekt daje zastosowanie filtru Maska wyostrzająca. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Wyostrzanie adaptacyjne:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Wyostrzanie adaptacyjne.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić stopień wyostrzenia.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wyostrzanie kierunkowe

Filtr Wyostrzanie kierunkowe uwydatnia krawędzie elementów obrazka. Piksele obrazka o podobnych odcieniach wyznaczają kierunek, w jakim będzie stosowane wyostrzenie. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Wyostrzanie kierunkowe:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Wyostrzanie kierunkowe.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić stopień wyostrzenia.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wyszukaj krawędzie

Najbardziej wyraziste rezultaty przy zastosowaniu filtru Wyszukaj krawędzie uzyskuje się dla obrazków o dużym kontraście, na przykład zawierających tekst. Do innych efektów wykorzystujących krawędzie elementów obrazków należą filtry Wykrywanie krawędzi i Trasowanie konturów. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zmienić krawędzie na kontury:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Wyszukaj krawędzie.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Naciśnij przycisk "Miękkie", aby utworzyć miękki, gładki i rozmyty obrys.

•	Naciśnij przycisk "Ostre", aby utworzyć ostry i chropowaty obrys.

3.	 Przesuń suwak "Poziom", aby określić czułość efektu.

Im większa liczba, tym więcej krawędzi jest objętych efektem.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru górnoprzepustowego

Filtr górnoprzepustowy usuwa szczegóły obrazka, uwypuklając światła i świecące obszary obrazka. Najwięcej szczegółów jest usuwanych dla dużych wartości ustawionych za pomocą suwaka "Procent". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr górnoprzepustowy:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Filtr górnoprzepustowy.

2.	Przesuń suwak "Procent", aby określić intensywność efektu.

Większe wartości powodują usuwanie większej liczby szczegółów i pozostawienie widocznych krawędzi. Mniejsze wartości procentowe powodują uwydatnienie tylko światła.

3.	Przesuń suwak "Promień", aby określić, jak daleko kolory mają się rozmazywać poza krawędzie.

Wartości suwaka "Promień" reprezentują liczbę pikseli, które będą objęte efektem.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Wyostrzanie

Filtr Wyostrz uwydatnia szczegóły krawędzi, zwiększając ostrość rozmytych fragmentów obrazka. Dodatkowo zwiększany jest kontrast między sąsiadującymi pikselami. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr wyostrzający:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie polecenie Wyostrz.

2.	Przesuń suwak "Poziom krawędzi", aby określić intensywność efektu.

3.	Przesuń suwak "Próg", aby określić, jak duża zmiana wartości pikseli spowoduje, że zostanie do nich zastosowany efekt.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtrów typu Dekor


Przegląd: Korzystanie z filtrów typu Dekor
Korzystanie z filtrów typu Dekor

Filtr Alchemia

Filtr Alchemia umożliwia przetworzenie obrazków w naturalny obraz (malowidło) elektroniczny przez zastosowanie pociągnięć pędzla. Aby ten filtr działał, obrazek musi być sporządzony w modelu RGB.

Filtr Alchemia zawiera wiele parametrów definiowanych przez użytkownika oraz wiele gotowych stylów. Zastosowanie gotowych stylów do obrazka pozwala zauważyć wyjątkową elastyczność tego filtru i rozpocząć korzystanie z tysięcy możliwości, które on oferuje. Parametry są podzielone na pięć grup. Każdej grupie odpowiada osobna karta: "Pędzel", "Kolor", "Rozmiar", "Kąt" i "Przezroczystość". Należy pamiętać, że małe zmiany jednego parametru mogą przyczyniać się do dużych zmian ogólnych całego efektu. Dlatego parametry należy zmieniać pojedynczo, aby można było się zapoznać z ich funkcją. Skomplikowanie filtru Alchemia przyczynia się czasem do jego wolniejszego działania, niemniej otrzymywane za jego pomocą rezultaty są warte tego, aby dłużej poczekać.

Filtr Julia Set Explorer 2.0

Filtr Julia Set Explorer 2.0 umożliwia tworzenie i badanie fraktali Julia Set, które można stosować do obrazka. Fraktale to struktury tworzone za pomocą specjalnych algorytmów i charakteryzujące się nieregularnością. Ich wpływ na obrazek może wprawiać w zdumienie. Filtr Julia Set Explorer umożliwia używanie gotowych lub tworzenie nowych fraktali. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, warto poeksperymentować z różnymi elementami sterującymi. Aby uzyskać więcej informacji na temat używania filtru Julia Set Explorer 2.0, naciśnij przycisk "Pomoc" w oknie dialogowym.

Filtr Kalejdoskop

Filtr Kalejdoskop umożliwia tworzenie kalejdoskopu przy użyciu fragmentów obrazka. Filtr ten pobiera jeden element [image] fragment wycięty z obrazka [image] i powtarza go, odbija i obraca wiele razy, tworząc symetryczne wzory nad powierzchnią obrazka.

Filtr Kalejdoskop oferuje 17 opcji układania elementów. Każda z opcji zawiera inne kształty wycinanych elementów (niebieski wielokąt) i wzory układania (czarne formy jin i jang). Efekt działania tego filtru można zastosować do obrazka pierwotnego lub nowego.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Alchemia

Filtr Alchemia umożliwia tworzenie wielu niesamowitych i bardzo różnych efektów w obrazku. Warto poeksperymentować z tym filtrem zmieniając ogromną liczbę parametrów i zobaczyć, jak obrazek zmienia się w naturalne malowidło. Ponieważ małe zmiany jednego parametru mogą przyczyniać się do dużych zmian ogólnych całego efektu, dlatego lepiej jest wartości parametrów zmieniać pojedynczo, aby przekonać się, jak każdy z nich wpływa na wygląd obrazka. Aby ten filtr działał, obrazek musi być sporządzony w modelu 24-bitowym RGB.

Aby w obrazku zastosować naturalne pociągnięcia pędzla:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Alchemia.

2.	Kliknij kartę "Pędzel" i wykonaj dowolne z czynności:

•	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Nakładanie warstw".

•	Wybierz jeden z typów pędzla klikając jego miniaturę.

•	Poprzesuwaj suwaki "Wariacja pozioma" i "Wariacja pionowa", aby określić kierunek pociągnięć pędzla.

•	Przesuń suwak "Gęstość", aby określić gęstość pociągnięć.

3.	Kliknij kartę "Kolor" i wykonaj dowolne z czynności:

•	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Kolor pędzla". W przypadku opcji "Kolor jednolity" wybierz kolor z selektora kolorów.

•	Zaznacz jedną z opcji w sekcji "Tło". W przypadku opcji "Kolor jednolity" wybierz kolor z selektora kolorów.

•	Przesuń suwak "Barwa", aby określić wariację barwy w pociągnięciach pędzla.

•	Przesuń suwak "Nasycenie", aby określić wariację nasycenia w pociągnięciach pędzla.

•	Przesuń suwak "Jaskrawość", aby określić wariację jaskrawości w pociągnięciach pędzla.

4.	Kliknij kartę "Rozmiar" i wykonaj dowolne z czynności:

•	Przesuń dowolny z suwaków w sekcji "Dopasowanie", aby zmienić rozmiar pociągnięć pędzla.

•	Wybierz jedną z pozycji z listy "Zmiana rozmiaru pędzla".

5.	Kliknij kartę "Kąt" i wykonaj dowolne z czynności:

•	Przesuń jeden z suwaków w sekcji "Dopasowanie", aby zmienić kąt pociągnięć.

•	Wybierz pozycję z listy "Zmiana kąta pędzla".

6.	Kliknij kartę "Przezroczystość" i wykonaj dowolne z czynności:

•	Przesuń jeden z suwaków w sekcji "Dopasowanie", aby określić przezroczystość pociągnięć.

•	Wybierz pozycję z listy "Zmiana kąta pędzla".

 Uwaga

•	Przycisk "Ustaw środek" na kartach "Rozmiar", "Kąt" i "Przezroczystość" jest dostępny tylko po wybraniu opcji "Według odległości po promieniu".

Aby zapisać ustawienia filtru Alchemia w postaci gotowego stylu:

1.	Ustaw parametry filtru Alchemia za pomocą poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz jako".

3.	Wpisz nazwę pliku dla nowego stylu w polu "Zapisz nowy styl jako".

Aby zmienić istniejący styl:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Alchemia.

2.	Wybierz styl z listy "Styl".

3.	Zmień ustawienia w oknie dialogowym Alchemia.

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby załadować gotowy styl filtru Alchemia:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Alchemia.

2.	Wybierz styl z listy "Styl".

Aby usunąć gotowy styl filtru Alchemia:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Alchemia.

2.	Z listy "Styl" wybierz styl, który chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Dostęp do filtru Julia Set Explorer 2.0

Filtr Julia Set Explorer 2.0 jest modułem dodatkowym firmy Kai's Power Tools. Z tego powodu interfejs użytkownika oraz plik pomocy tego filtru wyglądają nieco inaczej niż w przypadku pozostałych filtrów. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego filtru, należy nacisnąć przycisk "Help" w oknie dialogowym Fractal Explorer V2.0. Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby otworzyć filtr Julia Set Explorer:

•	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Julia Set Explorer 2.0.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z filtru Kalejdoskop

Za pomocą tego filtru można osiągnąć niezwykłe efekty podobne do obrazków w kalejdoskopie. Do dyspozycji jest 17 układów. Możliwe jest też ustawianie różnych wartości "Wtopienie" i "Krycie". Filtr ten może być używany dla wszystkich modeli kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby uzyskać kalejdoskopowe wzory w obrazku:

1.	Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie polecenie Kalejdoskop.

2.	Naciśnij przycisk "Symetria".

3.	Kliknij jedną z miniatur symetrii i naciśnij przycisk "OK".

4.	Wybierz obrazek źródłowy z listy "Źródło" (opcjonalnie).

5.	Przesuń suwak "Wtopienie", aby określić miękką krawędź elementów.

6.	Zaznacz pole wyboru "Wyświetl granice wtopienia", aby w oknie "Oryginał" zobaczyć granicę wtopienia. Jest to granica obszaru, nad którym jeden element zlewa się z kolejnym.

7.	Wybierz tryb łączenia elementów z listy "Tryb". Tryb łączenia określa sposób połączenia efektu z pikselami istniejącymi już w obrazku.

8.	Przesuń suwak "Krycie", aby określić przezroczystość powtarzanych elementów.

9.	Naciśnij przycisk "Podgląd ciągły", aby w oknie "Rezultat" od razu widoczne były wszystkie wprowadzane zmiany.

Aby zapisać zmieniony układ kalejdoskopowy:

1.	Przy użyciu powyższej procedury zmień ustawienia filtru Kalejdoskop.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz kafelek".

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz folder, do którego ma zostać zapisany układ.

4.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku", po czym naciśnij przycisk "Zapisz".

 Uwaga

•	Aby stosowanie tego filtru było możliwe, obrazek musi mieć wielkość przynajmniej 50 x 50 pikseli.

 Tematy pokrewne


Zarządzanie filtrami dodatkowymi


Przegląd: Zarządzanie filtrami dodatkowymi
Zarządzanie filtrami dodatkowymi

Filtry dodatkowe to nowe możliwości i efekty, których można używać podczas edycji obrazków w programie Corel PHOTO-PAINT. Moduły dodatkowe filtrów i efektów specjalnych przetwarzają obrazki i modyfikują je według zdefiniowanych wcześniej specyfikacji. Na przykład działanie filtru Auto F/X polega na analizie pikseli leżących na krawędziach obrazka i stosowaniu do nich elektryzujących efektów znanych z fotografiki. Niektóre filtry efektów specjalnych są dostarczane razem z oprogramowaniem Corel PHOTO-PAINT. Niemniej istnieje też możliwość uzyskiwania innych modułów dodatkowych od firm trzecich.

Podczas instalowania programu Corel PHOTO-PAINT 8 do systemu przekopiowanych zostało kilka filtrów dodatkowych firmowanych przez innych producentów. Filtry te zapewniają dodatkowe funkcje. Dzięki nim użytkownik ma dostęp do szerokiej gamy efektów specjalnych. Na stronie "Moduły dodatkowe" okna dialogowego Opcje można określić, które filtry dodatkowe mają być dostępne z menu Efekty, a także które filtry mają z tego menu zostać usunięte.

 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie filtrów dodatkowych

Do określenia, które efekty specjalne będą dostępne z menu Efekty, można się posłużyć dodawaniem i usuwaniem odpowiednich opcje na stronie "Moduły dodatkowe" okna dialogowego Opcje.

Aby dodać filtr dodatkowy:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Moduły dodatkowe".

3.	Na karcie "Moduły dodatkowe" naciśnij przycisk "Dodaj".

4.	W oknie dialogowym Wybierz folder modułów dodatkowych określ folder, w którym są zapisane filtry dodatkowe.

5.	Naciśnij przycisk "OK".

Aby usunąć filtr dodatkowy:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje z listy kategorii wybierz pozycję "Obszar roboczy", a następnie "Moduły dodatkowe".

3.	Z listy "Foldery modułów dodatkowych" wybierz folder, w którym jest zapisany usuwany filtr.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Inicjowanie efektów firm trzecich podczas otwierania programu Corel PHOTO-PAINT

Filtry dodatkowe mogą być inicjowane podczas uruchamiania programu (w ten sposób będą natychmiast dostępne). Jeśli nie dojdzie do inicjowania filtrów podczas uruchamiania programu, do ich inicjacji dojdzie podczas pierwszego otwarcia menu Efekty. Użytkownik, który nie planuje korzystania z żadnych filtrów dodatkowych i dla którego te kilka sekund uruchamiania programu ma znaczenie, może operację automatycznego inicjowania wyłączyć.

Aby filtry dodatkowe były inicjowane podczas otwierania programu Corel PHOTO-PAINT:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie z listy kategorii wybierz pozycję "Moduły dodatkowe".

3.	Zaznacz pole wyboru "Inicjuj filtry przy uruchamianiu".

 Tematy pokrewne


Praca z tekstem i obiektami


Przegląd: Praca z tekstem i obiektami
Praca z tekstem i obiektami

Obiekty są niezależnymi mapami bitowymi pływającymi nad obrazkiem. Można o nich myśleć jak o naklejkach, które umieszcza się na obrazku, przesuwa w inne położenie, zmienia kolor lub edytuje na wiele sposobów [image] nie zmianiając obrazka znajdującego się pod nimi. Obiekty można tworzyć za pomocą narzędzi kształtu, większości narzędzi malowania, narzędzia "Tekst", pikseli obrazka wklejanych ze schowka lub z maski obrazka. Do modyfikacji obiektów można użyć prawie wszystkich narzędzi z przybornika, a narzędzia cofania służą do wymazywania części obiektów z obrazka. Gdy położenie i wygląd obiektu są satysfakcjonujące, można utworzyć z niego stałą część obrazka scalając go z tłem. Wtedy nie można go już edytować jako oddzielnego składnika. Obiekty mogą być użyte do:

•	eksperymentowania z wyglądem obrazka,

•	ograniczenia stosowania koloru i innych efektów do określonego obszaru,

•	określania obszarów obrazka jako odnośników do stron WWW,

•	tworzenia masek i zaznaczeń.

Po utworzeniu obiektów można ponownie je rozmieścić na obrazku, zgrupować, połączyć między sobą lub z tłem, przetworzyć kształt, zmienić krawędzie i ustawić ich przezroczystość. Obiekty są głównymi składnikami wszystkich obrazków programu Corel PHOTO-PAINT, które można edytować przy użyciu elementów sterujących okien Obiekty i Właściwości obiektu, a także rolety Ustawienia narzędzia i paska właściwości używanego narzędzia.

 Więcej informacji na ten temat


Tworzenie i kopiowanie obiektów


Przegląd: Tworzenie i kopiowanie obiektów
Tworzenie i kopiowanie obiektów

Obiekty można tworzyć od początku lub kopiować je z innych źródeł, takich jak maski, ścieżki, tekst, obrazki Clipart, skanowane obrazki, dyski CD lub inne pliki. Do tworzenia obiektów od podstaw służą: narzędzie "Tekst", narzędzia kształtu oraz większość narzędzi malowania w przyborniku. Innym sposobem tworzenia obiektów jest ich wycinanie lub kopiowanie do schowka i następnie wklejanie do innego dokumentu.

Jeśli obszar na obrazku zaznaczono jednym z narzędzi maski, można łatwo przekształcić zaznaczenie w obiekt. Przy tworzeniu obiektów z masek obszar obrazka ograniczony markizą maski jest kopiowany jako nowy obiekt obrazka. Nowy obiekt pływa nad obrazkiem i można go edytować jako oddzielny składnik obrazka. Można tworzyć złożone obiekty w obrazkach, tworząc maskę z zawiłej ścieżki i przekształcając następnie maskę w obiekt. Więcej informacji o ścieżkach znajduje się w sekcji "Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek".

Obiekty można także tworzyć, duplikując je w obrazku lub kopiując i wklejając z jednego obrazka do innego. Aby skopiować wiele obiektów i równocześnie wkleić je do obrazka, należy zaznaczyć wszystkie obiekty naraz. Obiekty są wklejane do obrazka jako grupa, dlatego należy usunąć ich zaznaczenie, aby móc pracować nad nimi pojedynczo.

Do tworzenia prostokątów, elips, wielokątów i linii jako obiektów lub składników obiektów obrazka służą narzędzia kształtu. Aby utworzyć kształt jako nowy obiekt w obrazku, należy przekształcić go w obiekt za pomocą przycisku "Przekształć w obiekt". Jeśli kształt nie zostanie przekształcony w obiekt, jest tworzony jako składnik obiektu ostatnio utworzonego w obrazku.

Narzędzia malowania używane są do tworzenia obiektów z pociągnięć pędzla, gotowych, rozpylanych obrazków lub powstałych przez klonowanie innych obiektów przy malowaniu. Aby utworzyć obiekt za pomocą narzędzia malowania, należy za każdym razem nacisnąć przycisk "Nowy obiekt" w oknie dokowanym Obiekty lub z menu Obiekt wybrać polecenie Utwórz i wskazać polecenie Nowy obiekt. W przeciwnym wypadku obrazek lub pociągnięcie pędzla stanie się częścią ostatnio zaznaczonego obiektu.

Domyślnie narzędzie "Tekst" tworzy nowy obiekt tekstowy przy każdym jego zastosowaniu poza istniejącym polem tekstowym.

 Uwaga

•	Informacje o zaznaczaniu i usuwaniu zaznaczenia obiektów znajdują się w sekcji "Zaznaczanie obiektów".

 Wskazówka

•	Aby utworzyć pojedynczy obiekt z wielu, należy połączyć je ze sobą. Więcej informacji o łączeniu obiektów znajduje się w sekcji "Grupowanie i łączenie obiektów".

 Tematy pokrewne


Kopiowanie obiektów do tego samego dokumentu

Aby utworzyć kopię obiektu w tym samym obrazku, można duplikować oryginalny obiekt poleceniem Duplikuj. Duplikat jest nakładany na oryginał, ale jest osobnym obiektem ze swoją miniaturą w oknie dokowanym Obiekty. Aby skopiować tylko część obiektu, należy zaznaczyć go maską. Wokół zaznaczenia, które ma zostać skopiowane, pojawi się markiza maski, o ile wybrano polecenie Pokaż markizę z menu Maska. Informacje o zaznaczaniu za pomocą maski znajdują się w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

Aby skopiować obiekt do tego samego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Duplikuj.

Kopia zaznaczonego obiektu pojawia się bezpośrednio nad oryginałem i ma własną miniaturę w oknie dokowanym Obiekty.

4.	Kliknij i przeciągnij duplikat obiektu, aby zobaczyć znajdujący się pod nim oryginał.

Aby skopiować wiele obiektów do tego samego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Aby zaznaczyć obiekty, wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Duplikuj.

Kopia każdego zaznaczonego obiektu pojawia się bezpośrednio nad swoim oryginałem i ma własną miniaturę w oknie dokowanym Obiekty.

4.	Kliknij na zewnątrz pola wyróżnienia, aby usunąć zaznaczenie obiektów.

5.	Kliknij i przeciągnij każdy nowy obiekt, aby obejrzeć obiekt znajdujący się pod nim.

 Wskazówka

•	Jeśli po utworzeniu nie usunięte zostanie zaznaczenie duplikowanych obiektów, można je przenosić jako całość, klikając dowolny z nich i przeciągając.

Aby skopiować część obiektu do tego samego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij wybrane narzędzie maski.

4.	Utwórz maskę wokół części zaznaczonego obiektu, którą chcesz skopiować.

5.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz obiekt i wskaż polecenie Obiekt: Kopiuj zaznaczenie.

Nowy obiekt pojawia się dokładnie nad zaznaczeniem maski.

 Uwaga

Obiekt można utworzyć także z zaznaczenia maski, naciskając przycisk "Utwórz obiekt: Kopiuj zaznaczenie" na standardowym pasku właściwości lub w oknie dokowanym Obiekty.

 Tematy pokrewne


Kopiowanie obiektów do innych dokumentów

Możliwe jest skopiowanie jednego lub więcej obiektów z jednego pliku do istniejącego pliku lub utworzenie pliku zawierającego tylko nowy obiekt, jeśli ma on być używany w innych obrazkach. Aby skopiować tylko część obiektu, należy zaznaczyć go maską. Markiza maski pojawi się wokół zaznaczenia, które będzie skopiowane, o ile wybrano polecenie Pokaż markizę z menu Maska. Więcej informacji o zaznaczaniu maską znajduje się w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

Aby skopiować obiekt do innego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

Zaznaczony obiekt jest kopiowany do schowka.

4.	Otwórz dokument, do którego chcesz skopiować obiekt.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Obiekt jest kopiowany do nowego dokumentu.

Aby skopiować obiekt do nowego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

Zaznaczony obiekt jest kopiowany do schowka.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy dokument.

•	Z menu Plik wybierz polecenie Nowy ze schowka.

Nowy obiekt jest kopiowany do własnego dokumentu.

Aby skopiować wiele obiektów do innego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Aby zaznaczyć obiekty, wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

Zaznaczone obiekty są kopiowane do schowka.

4.	Otwórz dokument, do którego chcesz skopiować obiekty.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Obiekty zostaną skopiowane do nowego dokumentu.

6.	Kliknij na zewnątrz pola wyróżnienia, aby usunąć zaznaczenie obiektów.

Aby skopiować część obiektu do innego dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij dowolne narzędzie maski.

4.	Utwórz maskę wokół części zaznaczonego obiektu, którą chcesz skopiować.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

Zaznaczenie jest kopiowane do schowka.

6.	Otwórz dokument, do którego zamierzasz skopiować obiekt.

7.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Zaznaczenie jest kopiowane do nowego dokumentu.

 Tematy pokrewne


Tworzenie obiektu z tła obrazka

Choć użycie narzędzi i poleceń menu do tła obrazka jest bardziej ograniczone niż dla obiektów, łatwo jest przekształcić tło w obiekt. Umożliwia to dokonywanie transformacji za pomocą uchwytów transformacji, przesuwanie i edycję na wiele sposobów, które wcześniej nie były dostępne. Jeśli tło ma być używane w innych plikach, przed przekształceniem go w obiekt można utworzyć duplikat tła.

Aby utworzyć obiekt z tła obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij miniaturę tła w oknie dokowanym Obiekty.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz i wskaż polecenie Z tła.

Tło staje się obiektem obrazka i otrzymuje nazwę w oknie dokowanym Obiekty.

Aby duplikować tło obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij miniaturę tła w oknie dokowanym Obiekty.

3.	Z menu Maska wybierz polecenie Zaznacz wszystko.

4.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt, aby duplikować tło jako obiekt w tym samym obrazku.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy dokument, aby duplikować tło jako obiekt w nowym obrazku.

 Uwaga

•	Po zaznaczeniu tła można także wybrać z menu Obiekt polecenie Utwórz i wskazać polecenie Obiekt: Kopiuj zaznaczenie, aby zduplikować tło jako obiekt w tym samym obrazku.

 Tematy pokrewne


Wycinanie obiektu z tła lub z innego obiektu

Aby zachować tylko jeden lub kilka obiektów w rysunku, można je wyciąć i umieścić w innym obiekcie, a resztę obrazka, z którego je pobrano, usunąć. Można także użyć zaznaczenia maski do wycięcia części obiektu lub tła obrazka, które mają być zachowane, i utworzenia z nich nowego obiektu w innym pliku. Informacje o zaznaczaniu z użyciem maski znajdują się w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

Aby wyciąć obiekt z dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidzialne pole wyróżnienia wokół obiektu.

3.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij.

Zaznaczony obiekt jest wycinany do schowka, a tło za nim zostaje odsłonięte.

4.	Otwórz dokument, do którego chcesz wkleić obiekt.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Obiekt jest wklejany do nowego dokumentu.

Aby wyciąć obiekt z tła lub innego obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Zaznacz obiekt.

•	Zaznacz miniaturę tła w oknie dokowanym Obiekty.

Jeśli zaznaczono obiekt, uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół obiektu. Jeśli zaznaczono miniaturę tła, w oknie dokowanym Obiekty pojawia się wokół niej czerwona krawędź.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij wybrane narzędzie maski.

4.	Utwórz maskę wokół tej części zaznaczonego obiektu, którą chcesz skopiować.

5.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij.

Zaznaczony obszar jest kopiowany do schowka. Jeśli zaznaczenie wycięto z istniejącego obiektu, w tym miejscu pojawi się tło. Jeśli zaznaczenie wycięto z tła obrazka, pojawi się kolor papieru.

6.	Otwórz dokument, do którego chcesz wkleić obiekt.

7.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Zaznaczenie jest wklejane do nowego dokumentu.

 Uwaga

•	Po utworzeniu zaznaczenia maski obiekt może zostać utworzony także przez wybranie z menu Obiekt polecenia Utwórz i wskazanie polecenia Obiekt: Wytnij zaznaczenie lub naciśnięcie przycisku "Utwórz obiekt: Wytnij zaznaczenie" na pasku właściwości.

 Wskazówka

•	Aby zapisać nowy obiekt w jego własnym pliku po wycięciu go do schowka, należy wybrać z menu Plik polecenie Nowy ze schowka lub z menu Edycja polecenie Wklej i wskazać polecenie Jako nowy dokument.

 Tematy pokrewne


Kopiowanie obrazka

Obrazek można kopiować tak, żeby obiekty i tło były oddzielone lub połączone. W pierwszym przypadku obiekty pływają nad tłem i można je edytować oddzielnie. Gdy są połączone, obiekty stają się częścią tła i nie jest już możliwa ich niezależna edycja. Informacje o łączeniu obiektów znajdują się w sekcji "Grupowanie i łączenie obiektów".

Aby skopiować obrazek:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Duplikuj.

Aby połączyć obiekty i tło nowego obrazka, zaznacz pole wyboru "Scal obiekty z tłem" w oknie dialogowym Duplikuj obrazek.

 Tematy pokrewne


Tworzenie obiektów z kształtów i segmentów

Do tworzenia obiektów z kształtów i segmentów służą narzędzia kształtu. Kolor tworzonego obiektu jest wyświetlany w próbce koloru wypełnienia na pasku stanu.

Aby utworzyć obiekty z kształtów i segmentów:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Kształt (narzędzia)" i uaktywnij wybrane narzędzie kształtu.

2.	Ustaw atrybuty narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

3.	Naciśnij przycisk "Przekształć w obiekt" na pasku właściwości.

4.	Narysuj kształt w oknie obrazka.

Nowy kształt jest tworzony jako obiekt. Jeśli zaznaczono polecenie Pokaż markizę w menu Obiekt, narysowany kształt otoczony będzie markizą.

 Uwaga

•	Opcja "Przekształć w obiekt" pozostaje aktywna dla wybranego narzędzia do momentu jego wyłączenia. Domyślnie kształty utworzone różnymi narzędziami kształtu nie są przekształcane w obiekty. Przy każdym użyciu nowego narzędzia kształtu należy włączyć przycisk "Przekształć w obiekt".

 Tematy pokrewne


Tworzenie obiektów od początku

Za pomocą narzędzi malowania można tworzyć obiekt od początku jako serie pociągnięć pędzla, jako gotowy rozpylany obrazek lub kopiując inny obiekt przy jego zamalowywaniu. Za każdym razem, gdy za pomocą narzędzia malowania ma być utworzony obiekt, należy wybrać z menu Obiekt polecenie Utwórz i wskazać polecenie Nowy obiekt lub nacisnąć przycisk "Nowy obiekt" w oknie dokowanym Obiekty. W przeciwnym wypadku operacja wykonana za pomocą narzędzia dotyczyć będzie ostatnio zaznaczonego obiektu.

Aby utworzyć obiekty od podstaw:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij wybrane narzędzie malowania.

Narzędzie "Efekty" z palety wysuwanej "Pędzel (narzędzia)" zmienia tylko widoczne piksele w istniejących obiektach.

2.	Ustaw atrybuty narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

3.	Utwórz obiekt w oknie obrazka.

Efekty stosowane do obrazka są zawarte w markizie, gdy włączono polecenie Pokaż markizę w menu Obiekt. Miniatura obiektu w oknie dokowanym Obiekty jest aktualizowana przy każdej modyfikacji obiektu.

4.	Powtórz czynności od 1 do 3 z innym narzędziem, aby dodać do obiektu więcej efektów.

Markiza obiektu rozszerza się, aby objąć nowe elementy.

 Tematy pokrewne


Dodawanie tekstu do obrazka

Tekst do obrazka dodaje się za pomocą narzędzia "Tekst", a edytuje dowolnym narzędziem edycji obrazka używanym do innych obiektów. Zmiany można wprowadzać dopiero po użyciu narzędzia "Tekst", a podczas jego użycia do zaznaczenia obiektu tekstowego prawie wszystkie przeprowadzone zmiany tekstu zostaną utracone. Tekst jest tworzony jako oddzielny obiekt w bieżącym kolorze farby. Informacje o edycji tekstu znajdują się w sekcji "Edycja tekstu".

Aby dodać tekst do obrazka:

1.	W palecie kolorów kliknij kolor, który chcesz przypisać tekstowi.

2.	Dwukrotnie kliknij narzędzie "Tekst".

3.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Kliknij, aby ustawić kursor na obrazku.

Aby ponownie ustawić kursor tekstowy, przesuń wskaźnik myszy w nowe miejsce i kliknij jeszcze raz.

5.	Wpisz tekst w oknie obrazka.

Przy wpisywaniu wokół tekstu pojawia się ramka.

6.	Kliknij poza oknem tekstowym.

Litery są przetwarzane w pojedynczy obiekt, który można edytować.

Aby zmienić tekst w obrazku:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Tekst".

2.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

3.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

W oknie obrazka obiekt tekstowy otacza ramka, a jego miniatura znika z okna dokowanego Obiekty.

4.	Kliknij, aby ustawić kursor przed tekstem, który ma zostać zmieniony.

5.	Wykonaj jedną lub obie z następujących czynności:

•	Naciśnij klawisz DELETE, aby usunąć tekst.

•	Wpisz tekst, który ma być dodany do istniejącego obiektu tekstowego.

6.	Kliknij poza obiektem tekstowym.

Ramka wokół obiektu tekstowego znika, a w oknie dokowanym Obiekty pojawia się zaktualizowana miniatura.

 Uwagi

•	Jeśli po kliknięciu obiektu tekstowego przy użyciu narzędzia "Tekst" nie pojawi się wokół niego ramka, wpisany tekst jest tworzony jako nowy obiekt tekstowy.

•	Jeśli dokonywano transformacji obiektu tekstowego (np. obracano o 90 stopni), a następnie edytowano tekst, transformacja znika.

 Tematy pokrewne


Nadawanie nazw obiektom

Program Corel PHOTO-PAINT nadaje domyślną nazwę każdemu obiektowi w obrazku. Obiekty graficzne otrzymują nazwę «Obiekt» i numer. Kilka pierwszych znaków obiektu tekstowego służy jako nazwa obiektu. Każdemu obiektowi w obrazku można przypisać bardziej opisową nazwę. Jest to szczególnie przydatne przy edycji obrazków z wieloma obiektami.

Aby przypisać obiektowi nazwę:

1.	W oknie dokowanym Obiekty kliknij dwukrotnie obiekt, którego nazwę chcesz zmienić.

2.	W oknie dialogowym Właściwości obiektu wpisz nazwę obiektu w polu "Nazwa".

 Uwaga

•	Obiekty nie zachowują przypisanych im nazw przy wycinaniu lub kopiowaniu do innego dokumentu.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie obiektów


Przegląd: Zaznaczanie obiektów
Zaznaczanie obiektów

Przed edycją obiektów w obrazku należy zaznaczyć je za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów". Gdy obiekt jest zaznaczony, w oknie obrazka pojawia się wokół niego pole wyróżnienia. Jeśli wybrano kilka obiektów, pole wyróżnienia obejmuje wszystkie z nich. Jego uchwytów zaznaczenia można używać do zmiany rozmiarów i skalowania obiektów.

Niezależnie od tego, czy w oknie obrazka lub w oknie dokowanym Obiekty zaznaczono jeden czy kilka obiektów, tylko jeden jest uważany za aktywny. Aktywny obiekt jest w pełni edytowalny, czyli mają na niego wpływ narzędzia edycyjne obrazka oraz polecenia. Można dokonywać jego transformacji bezpośrednio w oknie obrazka. Zaznaczone obiekty także można przekształcać w oknie obrazka, ale podlegają tylko globalnym poleceniom edycyjnym, takim jak przesuwanie, łączenie, scalanie i regulowanie przezroczystości. Jeśli wybrano pojedynczy obiekt, jest on domyślnie aktywny. Pozostaje takim przy zaznaczeniu wielu obiektów w oknie obrazka lub kliknięciu ich nazw w oknie dokowanym Obiekty z przytrzymanym klawiszem CTRL. Jeśli zaznaczono wiele obiektów, klikając ich miniatury i przytrzymując klawisz CTRL, ostatni wybrany obiekt staje się aktywnym.

Obiekt można uczynić aktywnym przez kliknięcie jego miniatury w oknie dokowanym Obiekty. Zaznaczone obiekty są w tym oknie wyróżnione niebieskim paskiem, a wokół miniatury aktywnego obiektu znajduje się czerwona krawędź. Tło można uaktywnić zaznaczając jego miniaturę w oknie dokowanym Obiekty, ale nie można zaznaczać go z innymi obiektami ani dokonywać jego transformacji. Jeśli w menu Obiekt włączono polecenie Pokaż markizę, w oknie obrazka aktywny obiekt jest również otoczony ruchomym kreskowanym obrysem. Informacje o zmianie koloru i progu markizy obiektu znajdują się w sekcji "Zmiana krawędzi obiektu".

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie pojedynczego obiektu

Obiekty zaznacza się w oknie obrazka lub w oknie dokowanym Obiekty. Jeśli jeden obiekt jest w oknie obrazka zupełnie zakryty przez inny, to obiekt znajdujący się na wierzchu można ukryć lub przesunąć albo kliknąć miniaturę zakrytego obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Aby zaznaczyć obiekt za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz markizy obiektu.

Aby zaznaczyć obiekt przez przeciąganie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby narysować ramkę zaznaczenia markizy wokół obiektu.

 Uwaga

•	Przy zaznaczaniu obiektu w oknie obrazka wokół jego pola wyróżnienia pojawiają się uchwyty zaznaczenia. Jeśli w menu Obiekt polecenie Pokaż markizę jest włączone, wokół obiektu pojawia się także ruchomy kreskowany kontur.

Aby zaznaczyć obiekty za pomocą okna dokowanego Obiekty:

•	W oknie dokowanym Obiekty kliknij miniaturę obiektu, który ma zostać zaznaczony.

Miniaturę obiektu otacza czerwona krawędź, a nazwa obiektu wyróżniona jest niebieskim paskiem. Jeśli aktywne jest narzędzie "Wskaźnik obiektów", w oknie obrazka wokół zaznaczonego obiektu pojawi się pole wyróżnienia.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie wielu obiektów w oknie obrazka

Zaznaczając wiele obiektów, można przesuwać lub dokonywać transformacji wszystkich naraz. Można także stosować polecenia wpływające na obiekt globalnie, takie jak scalanie i łączenie.

Aby zaznaczyć wiele obiektów za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Przytrzymaj klawisz SHIFT i kliknij obiekty, które chcesz zaznaczyć.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidzialne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

Aby zaznaczyć wiele obiektów przez przeciąganie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy, aby otoczyć obiekty, które mają zostać zaznaczone ramką zaznaczenia markizy.

Obiekty tylko częściowo objęte ramką zaznaczenia markizy nie są zaznaczane.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie wielu obiektów za pomocą okna dokowanego Obiekty

Za pomocą okna dokowanego Obiekty można zaznaczać wiele obiektów indywidualnie lub blokiem. Przy zaznaczaniu wielu obiektów jako bloku należy najpierw zaznaczyć pierwszy obiekt jako punkt początkowy. Następnie można zaznaczać dowolną liczbę innych obiektów jednocześnie, jeśli znajdują się po tej samej stronie punktu początkowego (tj. powyżej lub poniżej niego w kolejności pionowej).

Aby zaznaczyć wiele obiektów indywidualnie:

•	W oknie dokowanym Obiekty przytrzymaj klawisz CTRL i kliknij nazwę każdego obiektu, który chcesz zaznaczyć.

Nazwa każdego zaznaczonego obiektu jest wyróżniona niebieskim paskiem, a uchwyty zaznaczenia widoczne są przy bieżącym polu wyróżnienia. Jeśli używane jest narzędzie "Wskaźnik obiektów", uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

Aby zaznaczyć wiele obiektów jako blok:

1.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz pierwszy obiekt bloku.

Miniatura obiektu zostanie otoczona czerwoną krawędzią, a nazwa obiektu będzie wyróżniona niebieskim paskiem.

2.	Przytrzymaj klawisz SHIFT i zaznacz w bloku miniaturę obiektu, który jest najdalej od punktu początkowego.

Wszystkie obiekty między pierwszym a najdalszym (włącznie) zostają podświetlone w oknie dokowanym Obiekty. Jeśli używane jest narzędzie "Wskaźnik obiektów", uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

 Uwaga

•	Klawisza SHIFT można użyć do dodania innych obiektów do bloku w oknie dokowanym Obiekty, jeśli znajdują się one po tej samej stronie punktu początkowego. W przypadku wybrania obiektu po przeciwnej stronie punktu początkowego, zaznaczenie bloku obiektów zostanie cofnięte.

 Tematy pokrewne


Zmiana aktywnego obiektu

Można zaznaczać wiele obiektów, aby zastosować do wszystkich naraz pewne zmiany za pomocą uchwytów transformacji obiektu i niektórych poleceń menu. Jednak tylko aktywny obiekt można edytować za pomocą narzędzi z przybornika i wszystkich poleceń menu.

Aby zmienić aktywny obiekt:

•	Otwórz okno dokowane Obiekty, przytrzymaj klawisz CTRL i kliknij miniaturę obiektu, który ma być aktywny.

 Uwaga

•	Jeśli wybierze się miniaturę tła, cofnięte zostanie zaznaczenie wszystkich obiektów.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie wszystkich obiektów w obrazku

Wszystkie obiekty w obrazku można zaznaczyć, aby zastosować do nich takie same zmiany za pomocą uchwytów transformacji obiektu lub globalnych poleceń menu. Po wybraniu polecenia Zaznacz wszystko początkowy obiekt pozostanie aktywny.

Aby zaznaczyć wszystkie obiekty w obrazku:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Zaznacz wszystko.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

 Tematy pokrewne


Cofanie zaznaczenia obiektów
Usuwanie zaznaczenia obiektów

Po usunięciu zaznaczenia obiektów nie można dokonywać ich transformacji za pomocą uchwytów transformacji. Aby usunąć zaznaczenie aktywnego obiektu, należy uaktywnić inny obiekt lub tło obrazka.

Aby usunąć zaznaczenie pojedynczego zaznaczonego obiektu:

•	W oknie obrazka kliknij poza markizą obiektu.

Uchwyty wokół obiektu znikają z okna obrazka. Jest on jednak wciąż aktywny.

Aby usunąć zaznaczenie wszystkich obiektów:

•	W oknie obrazka kliknij poza krawędziami dowolnego obiektu.

Uchwyty wokół obiektów znikają z okna obrazka, a niebieskie paski wyróżnienia z okna dokowanego Obiekty.

Aby usunąć zaznaczenie wielu obiektów w oknie obrazka:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT i kliknij wewnątrz każdego obiektu, którego zaznaczenie chcesz usunąć.

Pole wyróżnienia kurczy się, aby zawrzeć pozostały zaznaczony obiekt lub obiekty.

Aby usunąć zaznaczenie wielu obiektów w oknie dokowanym Obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz CTRL i kliknij nazwę każdego obiektu, którego zaznaczenie chcesz usunąć.

Pasek wyróżnienia każdego obiektu znika po cofnięciu jego zaznaczenia.

 Uwaga

•	Aby usunąć zaznaczenie bieżącego aktywnego obiektu należy uaktywnić tło lub inny obiekt.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie i usuwanie obiektów


Przegląd: Przesuwanie i usuwanie obiektów
Przesuwanie i usuwanie obiektów

Przeciąganie jest najszybszą metodą przesuwania obiektów w obrazku. Za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów" można interakcyjnie przesunąć obiekt, przeciągając go z początkowego położenia na nowe miejsce w oknie obrazka.

Aby dokładniej zmieniać położenie obiektów, można ustalić wartości na karcie "Położenie" rolety Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości narzędzia "Wskaźnik obiektów". Aby kierować przesunięciami obiektów w oknie obrazka można wyświetlić siatkę, linijki i prowadnice. Obiekt można umieścić pod określonymi współrzędnymi na linijce albo przyciągnąć do najbliższej siatki lub prowadnicy wyświetlonej w oknie obrazka. Informacje o siatce, linijkach i prowadnicach znajdują się w sekcji "Korzystanie z siatki, linijek oraz prowadnic".

Dokładnych zmian położenia obiektu w obrazku dokonuje się przez ustawienie wartości "Podsunięcie" i "Szybkie podsunięcie" w oknie dialogowym Opcje. Określenie wartości podsunięcia pozwala na przesuwanie obiektów o ustalone przyrosty.

Obiekty można usunąć na stałe z obrazka, kasując je. Po usunięciu obiektu można go odzyskać, cofając czynność przed zapisaniem obrazka. Jeśli po usunięciu obiektu zapisano obrazek, należy go utworzyć od początku lub wkleić z pliku źródłowego.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie obiektu za pomocą myszy

Obiekty można przesuwać w dowolne miejsce w oknie obrazka, przeciągając je za pomocą myszy. Obiekty można także przesuwać do linii siatki i prowadnic, aby uzyskać dokładniejszy układ. Polecenia Przyciągaj do siatki i Przyciągaj do prowadnic znajdują się w menu Widok.

Aby przesunąć obiekt za pomocą myszy:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz obiektu i przeciągnij go w inne położenie na stronie. Przytrzymaj klawisz CTRL w trakcie przeciągania, aby ograniczyć przesunięcie do kątów 45 stopni (tj. poziomo, pionowo i ukośnie pod kątem 45 stopni).

 Wskazówka

•	Jeśli do przesunięcia obiektu użyto prawego przycisku myszy, po jego zwolnieniu wyświetlane jest menu podręczne umożliwiające anulowanie, przesunięcie lub skopiowanie obiektu.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie obiektu o dokładną odległość

Aby obiekt przesunąć precyzyjnie, można użyć karty "Położenie" w rolecie Ustawienia narzędzia lub przycisku "Tryb zmiany położenia" na pasku właściwości i w ten sposób ustawić pionowe i poziome współrzędne obiektu na stronie. Pionowe i poziome współrzędne są mierzone w jednostkach określonych przy tworzeniu obrazka.

Aby przesunąć obiekt o dokładną odległość:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Naciśnij przycisk "Tryb zmiany położenia" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wpisz wartości w polach "W poziomie" [image] i "W pionie" [image], aby ustawić położenie lewego górnego rogu pola wyróżnienia obiektu.

•	Zaznacz pole wyboru "Położenie względne". Współrzędne pozioma i pionowa zmieniają się na zero. Wpisz odległość, o którą obiekt ma zostać przesunięty w polach "W poziomie" i "W pionie".

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji".

 Wskazówka

•	Jednostki miary obrazka można ustalić, wybierając z menu Widok polecenie Rolety i wskazując polecenie Informacje, a następnie naciskając przycisk menu wysuwanego w oknie dialogowym Informacje o obrazku.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie obiektu o ustalone przyrosty

Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia ustalenie przyrostów odległości używanych do podsuwania obiektów w nowe położenie. Można także ustalić odległość szybkiego podsunięcia jako wielokrotność pierwszej wartości, aby przesuwać obiekt o większą odległość.

Aby przesunąć obiekt o ustalone przyrosty:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W oknie dialogowym Opcje kliknij pozycje "Obszar roboczy" i "Ogólne" na liście kategorii.

3.	Na stronie "Ogólne" wpisz wartość w polu "Podsunięcie".

Ta wartość odpowiada odległości, o którą przesuwany jest obiekt przy każdym podsunięciu.

4.	Wpisz odpowiednią wielokrotność odległości podsunięcia w polu "Szybkie podsunięcie" i naciśnij przycisk "OK".

5.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

6.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidzialne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij klawisz strzałki obok klawiatury numerycznej, aby przesunąć obiekt o odległość podsuwania w kierunku wskazywanym przez strzałkę.

•	Przytrzymując klawisz SHIFT, naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć obiekt o odległość szybkiego podsunięcia.

 Tematy pokrewne


Usuwanie obiektu

Za pomocą okna dokowanego Obiekty lub menu Obiekt można usunąć z obrazka jeden lub więcej obiektów. Przy kasowaniu obiektu usuwa się go całkowicie z okna obrazka. Jeśli następnie zapisano obrazek, nie można przywrócić obiektu.

Aby usunąć obiekty za pomocą menu Obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając wiele obiektów w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Usuń.

Aby usunąć obiekty za pomocą okna dokowanego Obiekty:

1.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz miniatury obiektów.

2.	Naciśnij przycisk "Usuń obiekt(y)" w oknie dokowanym Obiekty.

 Wskazówka

•	Usunięte obiekty można przywrócić, wybierając z menu Plik polecenie Przywróć. Czynność ta przywraca ostatnią zapisaną wersję obrazka.

 Tematy pokrewne


Rozmieszczanie obiektów


Przegląd: Rozmieszczanie obiektów
Rozmieszczanie obiektów

Za pomocą okna dokowanego Obiekty można śledzić wszystkie obiekty, które są tworzone i przekształcane w obrazku. W tym oknie zestawione są obiekty (łącznie z tłem) ze swoimi miniaturami. Okno zawiera także elementy służące do zaznaczania, wyświetlania, ukrywania i rozmieszczania obiektów w oknie obrazka.

Ukrywanie i wyświetlanie obiektów

Domyślnie wszystkie utworzone obiekty są wyświetlane w oknie obrazka. Można jednak ukrywać obiekty, aby udostępnić miejsce na edycję innych obiektów. Ukrywanie obiektów nie oznacza ich usuwania z obrazka [image] stają się one tylko niewidoczne. Ukryte obiekty zostają automatycznie zablokowane, dlatego też nie można ich modyfikować. Aktywne obiekty, które w oknie dokowanym Obiekty są otoczone czerwoną krawędzią, nie mogą być ukryte.

Zmiana porządku obiektów

Przy tworzeniu w obrazku wielu obiektów program Corel PHOTO-PAINT układa je jeden na drugim w kolejności utworzenia. Domyślnie ostatnio utworzony obiekt znajduje się na szczycie stosu w oknie dokowanym Obiekty, a tło obrazka znajduje się na spodzie. Ta kolejność pionowa wpływa na to, jak objawiają się zmiany obiektu w obrazku w związku z innymi obiektami. Na przykład pociągnięcie pędzla na obiekcie zakrywa obiekty znajdujące się niżej w kolejności pionowej, ale jest zakryte obiektami, które znajdują się wyżej w kolejności. Podobnie można przesunąć obiekt w oknie obrazka tak, aby zakrywał obiekt niższy w kolejności [image] ale nie wyższy. Kolejność obiektów można zmienić, przeciągając je w oknie dokowanym Obiekty lub wybierając polecenie Kolejność z menu Obiekt. Nie można przesunąć tła, w kolejności pionowej znajduje się ono zawsze na spodzie.

Wyrównywanie obiektów

Obiekty można wyrównywać względem siebie, do środka strony, do prowadnic lub do siatki. Wyrównywanie do prowadnic wykonuje się ręcznie, przesuwając obiekty w odpowiednie położenie. Polecenia przyciągania z menu Widok sprawiają, że siatka lub prowadnice nabierają cech magnesu, powodując, że krawędź zaznaczonego obiektu przesuwana jest do najbliższej prowadnicy lub linii siatki. Aby wyśrodkować obiekty na prowadnicy, należy wyłączyć odpowiednie polecenie przyciągania.

Rozkładanie obiektów

Rozkładanie obiektów polega na ustawianiu tej samej odległości między nimi, aby nadać im wyrównany lub symetryczny wygląd. Obiekty można rozkładać w pionie, poziomie lub w obu kierunkach oraz między przeciwnymi stronami obrazka lub polem wyróżnienia bieżącego zaznaczenia. Rozkładanie opiera się na odległości między określonym obszarem zaznaczonego obiektu i odpowiednim obszarem następnego zaznaczonego obiektu. Można także rozkładać obiekty tak, żeby odległości między naprzeciwległymi krawędziami były takie same dla wszystkich. Aby rozkładanie było możliwe, należy zaznaczyć nie mniej niż dwa obiekty.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru okna dokowanego Obiekty

Rozmiar okna dokowanego Obiekty można dopasować do jego listy obiektów aż do szerokości i długości określonej przez okno aplikacji. Szerokość okna dokowanego Obiekty można zmieniać tylko wtedy, gdy jest zakotwiczone w oknie aplikacji. Aby zmienić szerokość i długość, okno nie może być zakotwiczone.

Aby zmienić rozmiar okna dokowanego Obiekty:

1.	Wybierz narzędzie z przybornika.

2.	Kliknij i przeciągnij okno dokowane Obiekty, aby przestało ono być zakotwiczone w oknie aplikacji.

3.	Umieść wskaźnik myszy nad dolną krawędzią okna dokowanego Obiekty tak, aby przekształcił się w strzałkę z dwoma grotami.

4.	Przeciągnij, aby zmienić rozmiar listy w pionie.

5.	Umieść wskaźnik myszy nad jedną z bocznych krawędzi okna dokowanego Obiekty tak, aby przekształcił się w strzałkę z dwoma grotami.

6.	Przeciągnij, aby zmienić rozmiar listy w poziomie.

Okno dokowane Obiekty przyjmuje nowy rozmiar do momentu ponownej jego zmiany.

 Tematy pokrewne


Ukrywanie i wyświetlanie obiektów

Obiekty lub tło można ukryć, jeśli utrudniają zobaczenie zmian wprowadzanych do aktywnego obiektu lub zaznaczonych obiektów. Gdy tło zostało ukryte, we wszystkich miejscach, w których było ono widoczne, wyświetlony jest wzór szachownicy, który nie jest drukowany.

Aby ukryć obiekt:

•	W oknie dokowanym Obiekty kliknij ikonę z rysunkiem oka obiektu, który chcesz ukryć.

Aby wyświetlić ukryty obiekt:

•	Kliknij ponownie ikonę z rysunkiem oka.

 Uwaga

•	Obiekt dostępny do edycji, który w oknie dokowanym Obiekty ma czerwoną krawędź, nie może być ukryty.

 Wskazówka

•	Aby przełączyć wyświetlanie wielu obiektów naraz, można przeciągnąć wskaźnikiem myszy po kolumnie ikon z rysunkiem oka w oknie dokowanym Obiekty.

 Tematy pokrewne


Zmiana kolejności obiektów

Tło obrazka jest uważane za obiekt i ma miniaturę w oknie dokowanym Obiekty. Jest ono zawsze umieszczone na spodzie w kolejności pionowej w oknie dokowanym Obiekty, ponieważ żaden obiekt nie może być umieszczony pod nim.

Aby zmienić kolejność obiektów za pomocą polecenia Kolejność:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidzialne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść, następnie polecenie Kolejność i wskaż jedno z następujących poleceń:

•	Przesuń na wierzch umieszcza zaznaczony obiekt lub obiekty przed wszystkimi obiektami w obrazku.

•	Przesuń pod spód umieszcza zaznaczony obiekt lub obiekty za wszystkimi obiektami w obrazku.

•	Przesuń wyżej umieszcza zaznaczony obiekt lub obiekty przed obiektem, za którym aktualnie się znajduje.

•	Przesuń niżej umieszcza zaznaczony obiekt lub obiekty za obiektem, przed którym aktualnie się znajduje.

•	Odwróć kolejność odwraca kolejność ułożenia zaznaczonych obiektów

 Uwagi

•	Gdy obiekty są zgrupowane, uważane są za umieszczone na tym samym poziomie w kolejności pionowej. Dlatego nie można umieścić innego obiektu między pojedynczymi obiektami grupy.

•	Grupowanie umieszcza grupę na poziomie najwyższego w kolejności pionowej obiektu grupy.

 Tematy pokrewne


Zmiana kolejności obiektów w oknie dokowanym Obiekty

Pozycja obiektu w oknie dokowanym Obiekty odnosi się do jego poziomu w kolejności pionowej w obrazku. Jeśli obiekt jest drugi na liście, jest drugi w kolejności pionowej, czyli pod jednym z innych obiektów obrazka. Kolejność obiektów jest oczywista tylko wtedy, gdy nachodzą na siebie.

Aby zmienić kolejność obiektów w oknie dokowanym Obiekty:

•	W oknie dokowanym Obiekty przeciągnij nazwę obiektu, aby przesunąć go w kolejności pionowej.

Gdy prostokątny obrys znajdzie się tam, gdzie chcesz ustawić obiekt, zwolnij przycisk myszy.

 Wskazówka

•	Aby zmienić położenie obiektu w kolejności pionowej, można także kliknąć prawym przyciskiem myszy obiekt w oknie dokowanym Obiekty.

 Tematy pokrewne


Wyrównywanie obiektów

Obiekty wyrównywać można do innego obiektu, do obszarów obrazka lub do najbliższego punktu siatki. Obiekty wyrównuje się do określonego obiektu docelowego zgodnie z zaznaczonym obszarem przesuwanego obiektu. Przy przesuwaniu wielu obiektów do najbliższego punktu siatki przesuwają się one niezależnie od siebie do swoich punktów docelowych. Ikona "Podgląd" w oknie dialogowym Wyrównanie i rozkład pozwala na podgląd operacji wyrównywania w oknie obrazka.

Aby wyrównać obiekty do siebie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

W oknie dokowanym Obiekty upewnij się, czy obiekt, do którego chcesz wyrównywać inny obiekt, jest aktywny. Jeśli nie, przytrzymaj klawisz CTRL i kliknij miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Wyrównanie i rozkład.

Wyświetlane jest okno dialogowe Wyrównanie i rozkład.

4.	Na stronie "Wyrównanie" zaznacz opcję "Do aktywnego"

5.	Wybierz poziome i pionowe ustawienia, według których chcesz wyrównać obiekty.

Na przykład "Do lewej", "Do prawej", "Do góry".

Aby wyrównać obiekty do środka dokumentu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Wyrównanie i rozkład.

Wyświetlane jest okno dialogowe Wyrównanie i rozkład.

4.	Na stronie "Wyrównanie" zaznacz opcję "Do środka dokumentu".

5.	Wybierz poziome i pionowe ustawienia, według których chcesz wyrównać obiekty.

Na przykład "Do lewej", "Do prawej", "Do góry".

Aby wyrównać obiekty do najbliższego punktu siatki:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Siatka, aby zastosować siatkę do obrazka.

3.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

4.	W oknie dialogowym Opcje kliknij pozycje "Obszar roboczy" i "Wyświetlanie" na liście kategorii.

5.	Ustaw atrybuty siatki na karcie "Wyświetlanie".

6.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Wyrównanie i rozkład.

Wyświetlane jest okno dialogowe Wyrównanie i rozkład.

7.	Na stronie "Wyrównanie" zaznacz pole wyboru "Wyrównaj do siatki".

8.	Wybierz poziome i pionowe ustawienia, według których chcesz wyrównać obiekty.

Na przykład "Do lewej", "Do prawej", "Do góry".

Wyrównywanie obiektu/obiektów do części obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Wyrównanie i rozkład.

Wyświetlane jest okno dialogowe Wyrównanie i rozkład.

4.	Na stronie "Wyrównanie" naciśnij przycisk "Zaznaczone do dokumentu"

5.	Wybierz poziome i pionowe ustawienia, według których chcesz wyrównać obiekty.

Na przykład "Do lewej", "Do prawej", "Do góry".

 Tematy pokrewne


Rozkładanie obiektów

Obiekty rozkłada się, wyrównując odległości, aby nadać obrazkowi zrównoważony wygląd. Można rozkładać obiekty w poziomie, pionie i w obu kierunkach, aby odległość między określonym obszarem jednego obiektu a odpowiednim obszarem następnego obiektu była taka sama. Jeśli zaznaczono pole wyboru "Odstępy" w ustawieniach poziomych i pionowych, odległość jest równa między krawędzią zaznaczonego obiektu a najbliższą krawędzią następnego obiektu.

Aby rozłożyć obiekty:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów"

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia tworzą niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Wyrównanie i rozkład.

4.	Kliknij kartę "Rozkład" w oknie dialogowym Wyrównanie i rozkład.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Zaznacz opcję "Względem obszaru dokumentu", aby wyrównać odległości między obiektami na całym obrazku.

•	Zaznacz opcję "Względem obszaru zaznaczenia", aby wyrównać odległości między zaznaczonymi obiektami.

6.	Wybierz poziome i pionowe ustawienia, według których chcesz rozłożyć obiekty.

Przycisk "Podgląd" w oknie dialogowym Wyrównanie i rozkład umożliwia wyświetlanie rozkładu w oknie obrazka.

 Uwaga

•	Rozłożenie dwóch obiektów przy zaznaczonej opcji "Względem obszaru zaznaczenia" nie daje żadnego efektu.

 Wskazówka

•	Naciśnij przycisk "Zresetuj", aby wyczyścić ustawienia rozkładania i rozpocząć ponownie.

 Tematy pokrewne


Grupowanie i łączenie obiektów


Przegląd: Grupowanie i łączenie obiektów
Grupowanie i łączenie obiektów

Po utworzeniu i rozmieszczeniu obiektów na rysunku można je grupować i łączyć, aby zachowywały się jak pojedynczy obiekt. Grupowanie obiektów pozwala na wykonanie tej samej operacji na wielu obiektach naraz. Łączenie tworzy z obiektów część obrazka w ich bieżącym położeniu, tj. nie pływają już nad obrazkiem.

Grupowanie obiektów

Przy zaznaczeniu grupy obiektów wokół zaznaczenia pojawia się jedno pole wyróżnienia, a gruba czarna linia łączy miniatury obiektów w oknie dokowanym Obiekty. Można wtedy wycinać lub kopiować grupę do schowka i edytować ją za pomocą uchwytów transformacji lub wszelkich poleceń wpływających globalnie na obiekt. Chociaż zgrupowane obiekty można zaznaczać, obrazek może zawierać tylko jeden aktywny obiekt, który nie musi należeć do grupy.

Można zmieniać kolejność ułożenia grup i innych obiektów spoza grup, nie można jednak zmienić kolejności pojedynczych obiektów wewnątrz grupy. Aby zmienić kolejność, edytować lub usunąć pojedyncze obiekty z grupy, należy rozdzielić grupę obiektów i dokonać odpowiednich zmian.

Łączenie obiektów

Obiekty można łączyć z tłem obrazka lub ze sobą. Po połączeniu obiekty nie pływają już nad resztą obrazka, nie można ich także zaznaczać ani edytować oddzielnie. Połączone obiekty są otoczone pojedynczą markizą, a w obrazku funkcjonują jako jeden obiekt. Z tego powodu obiekty łączy się zazwyczaj dopiero wtedy, gdy ich wygląd i położenie na obrazku są satysfakcjonujące. Można także łączyć obiekty wklejone ze schowka, aby zintegrować je z resztą obrazka. Łączenie obiektów zmniejsza rozmiar pliku.

Do łączenia obiektów z tłem lub ze sobą można wybrać dowolny tryb scalania. Od trybu zależy sposób łączenia koloru pikseli [image] ze sobą lub z pikselami obrazka leżącymi pod nimi w tle.

 Tematy pokrewne


Grupowanie obiektów

Zgrupowane obiekty można przesuwać, zmieniać rozmiar lub usuwać jako jedną całość. Można także stosować transformacje takie jak obrót i pochylanie do wszystkich obiektów w grupie jednym działaniem. Grupowanie obiektów odpowiadających złożonemu elementowi (np. elementom logo) zapobiega ich przypadkowemu rozdzieleniu. Można nawet zgrupować dwie lub więcej istniejących grup i utworzyć jedną całość.

Aby zgrupować obiekty:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Grupuj.

Obiekty są teraz zgrupowane. W oknie dokowanym Obiekty miniatury zgrupowanych obiektów są połączone grubą czarną linią.

Aby dodać obiekt do istniejącej grupy:

1.	Zaznacz grupę obiektów.

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty, które chcesz dodać do grupy.

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekt w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekt w oknie dokowanym Obiekty.

Jeśli narzędzie "Wskaźnik obiektów" jest aktywne, pole wyróżnienia rozciąga się wokół nowego obiektu w grupie.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Grupuj.

 Uwaga

•	Po zaznaczeniu obiektów można także nacisnąć przycisk "Grupuj" na pasku właściwości lub kliknąć prawym przyciskiem myszy zaznaczony obiekt w oknie dokowanym Obiekty i wybrać polecenie Grupuj.

 Tematy pokrewne


Rozdzielanie grupy obiektów

Zgrupowane obiekty można rozdzielać, aby edytować je indywidualnie. Nie można usunąć z grupy pojedynczego obiektu bez rozdzielenia całej grupy.

Aby rozdzielić grupę obiektów:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij jeden z obiektów w grupie.

Grupa zostaje zaznaczona.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Rozdziel grupę.

Grupa zostanie rozdzielona, ale pozostanie zaznaczona. Kliknij poza grupą, aby usunąć uchwyty zaznaczenia. Można teraz zaznaczać i edytować pojedyncze obiekty.

 Wskazówka

•	Po zaznaczeniu obiektów można także nacisnąć przycisk "Rozdziel grupę" na pasku właściwości lub kliknąć prawym przyciskiem myszy obiekt w oknie dokowanym Obiekty i wybrać polecenie Rozdziel grupę.

 Tematy pokrewne


Zaznaczanie wielu grup obiektów

Istnieje możliwość zaznaczenia wielu grup tak jak wielu obiektów. Te same zmiany stosuje się do wszystkich obiektów w grupach w tym samym momencie, za pomocą uchwytów transformacji obiektów i poleceń menu wpływających na obiekt globalnie.

Aby zaznaczyć wiele grup obiektów:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekt z każdej grupy.

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekt w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekt w oknie dokowanym Obiekty.

Jeśli narzędzie "Wskaźnik obiektów" jest aktywne, pole wyróżnienia rozszerza się, aby objąć każdą zaznaczaną grupę.

 Wskazówka

•	Wiele grup można także zaznaczyć klikając i przeciągając ramkę zaznaczenia markizy wokół obiektów grupy za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów".

 Tematy pokrewne


Łączenie obiektów z tłem obrazka

Obiekty łączy się z tłem obrazka, gdy mają dokładnie taki wygląd, o jaki chodziło. Eliminuje to ryzyko przypadkowego ich przesunięcia i zmniejsza rozmiar pliku. Można wpływać na to, jak wyglądają łączone obiekty i tło obrazka poprzez wybranie jednego z trybów scalania dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT.

Aby wybrać tryb scalania:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Wybierz tryb scalania z listy "Scalanie" na pasku właściwości lub w oknie dokowanym Obiekty.

W oknie obrazka kolory obiektu zmieniają się, ukazując efekt wybranego trybu scalania. Jest to tylko podgląd. Obiekt nie jest w tym momencie scalany, jego markiza jest ciągle widoczna wzdłuż konturu, a miniatura znajduje się w oknie dokowanym Obiekty.

Aby połączyć obiekt z tłem:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Wybierz tryb scalania z listy "Scalanie" na pasku właściwości lub w oknie dokowanym Obiekty.

4.	Przesuń suwak "Krycie", aby zmienić poziom krycia obiektów.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz obiekty z tłem.

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz wszystkie obiekty z tłem.

 Wskazówka

•	Tryb scalania można ustalić także w oknie dialogowym Właściwości obiektu, klikając dwukrotnie obiekt w oknie dokowanym Obiekty.

 Tematy pokrewne


Łączenie obiektów ze sobą

Dwa lub więcej obiekty można połączyć, aby uniknąć przypadkowej zmiany ich wzajemnego związku w obrazku, lub jeśli ich edycja będzie stale przebiegała w ten sam sposób. Pojedynczy obiekt utworzony z kilku obiektów powoduje zmniejszenie rozmiaru pliku w stosunku do obrazka z osobnymi obiektami.

Łączenie obiektów jest operacją stałą. Można ją odwrócić tylko za pomocą funkcji cofania programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby połączyć obiekty ze sobą:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wykonaj jedną z następujących czynności, aby zaznaczyć obiekty:

•	Przytrzymaj klawisz SHIFT, klikając obiekty w oknie obrazka.

•	Przytrzymaj klawisz CTRL, klikając obiekty w oknie dokowanym Obiekty.

Uchwyty zaznaczenia określają niewidoczne pole wyróżnienia wokół zaznaczonych obiektów.

3.	Wybierz tryb scalania z listy "Scalanie" na pasku właściwości lub w oknie dokowanym Obiekty.

4.	Przesuń suwak "Krycie", aby zmienić poziom krycia obiektów.

Obiekty w oknie obrazka wyświetlają wybrany poziom krycia.

5.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz obiekty ze sobą.

Zaznaczone obiekty są na stałe łączone w jeden.

 Wskazówka

•	Kliknij ikonę z rysunkiem oka obok miniatury tła obrazka w oknie dokowanym Obiekty, aby uczynić tło niewidocznym. Wybrany tryb scalania jest stosowany tylko do nachodzących na siebie części obiektów, które mają być połączone.

 Tematy pokrewne


Dokonywanie transformacji obiektów


Przegląd: Dokonywanie transformacji obiektów
Dokonywanie transformacji obiektów (strona 1 z 2)

Wygląd obiektów na rysunku można modyfikować zmieniając rozmiar, skalując, obracając, pochylając, odkształcając, odbijając i nadając im perspektywę. Narzędzia transformacji pozwalają na zmianę fizycznego położenia, rozmiaru i wyglądu obiektu bez zmiany jego podstawowego kształtu. Transformacji obiektów można dokonywać za pomocą trybów transformacji na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów". Transformacje można stosować także bezpośrednio w oknie obrazka, za pomocą uchwytów widocznych wokół pola wyróżnienia obiektu. Można zastosować transformacje do jednego obiektu, wielu zaznaczonych obiektów lub do zgrupowanych obiektów.

 Uwaga

•	Po kliknięciu w celu zaznaczenia obiektu w oknie obrazka, pole wyróżnienia obiektu jest otoczone uchwytami zaznaczenia. Jeśli zaznaczony obiekt zostanie kliknięty ponownie, pojawiają się uchwyty obrotu i pochylenia. Kliknięcie po raz trzeci i czwarty powoduje wyświetlenie uchwytów służących odpowiednio do stosowania zniekształcenia i perspektywy.

 Kliknij tutaj, aby zobaczyć następną stronę

 Tematy pokrewne


Dokonywanie transformacji obiektów (strona 2 z 2)

Podgląd transformacji

Aby zobaczyć podgląd transformacji przed zastosowaniem na stałe do obiektu, można dokonać jej na kopii obiektu za pomocą przycisku "Zastosuj do kopii". Kopię można usunąć, jeśli transformacje są nieodpowiednie, a oryginalny obiekt pozostanie niezmieniony. Przycisk "Zastosuj do kopii" jest dostępny tylko przy stosowaniu do obiektu transformacji za pomocą trybów transformacji na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów". Jeśli naciśnięto przycisk "Dokonaj transformacji" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, transformacja jest stosowana do oryginalnego obiektu, a przycisk "Zastosuj do kopii" jest wyłączony.

Przy zastosowaniu transformacji do obiektu w oryginalnym obrazku, zmiany obiektu w oknie obrazka są tylko podglądem transformacji.

Aby anulować transformację, należy nacisnąć klawisz ESC lub kliknąć dwukrotnie poza zaznaczeniem. Transformacja jest stosowana do zaznaczonego obiektu w przypadku naciśnięcia klawisza ENTER, kliknięcia dwukrotnego wewnątrz obiektu lub naciśnięcia przycisku "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

 Wskazówka

•	Aby zapobiec niszczeniu obiektów przez stosowanie transformacji jedna po drugiej, należy wykonać je używając przycisku "Dokonaj transformacji" i następnie zastosować wszystkie naraz.

 Tematy pokrewne


Dokładna zmiana rozmiaru i skalowanie

Zmiana rozmiaru umożliwia ustalenie szerokości i wysokości obiektu. Aby zachować bieżące proporcje wysokości do szerokości obiektu, należy włączyć przycisk "Zachowaj proporcje" na pasku właściwości lub zaznaczyć pole wyboru "Zachowaj proporcje" w rolecie Ustawienia narzędzia. Skalowanie powoduje zmianę rozmiaru obiektu o określoną wartość procentową w stosunku do jego początkowego rozmiaru.

Aby zmienić rozmiar obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb zmiany rozmiaru na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wpisz wartości w polach "W poziomie" [image] i "W pionie" [image].

Jeśli zaznaczono pole wyboru "Zachowaj proporcje", wpisz tylko jeden wymiar, a drugi zostanie obliczony automatycznie.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby obejrzeć podgląd transformacji w oknie obrazka.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC na klawiaturze, aby anulować transformację.

Aby skalować obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb skalowania na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wpisz procent skalowania w polach "W poziomie" i "W pionie".

Jeśli zaznaczono pole wyboru "Zachowaj proporcje", wpisz tylko jeden rozmiar, a drugi zostanie obliczony automatycznie.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby obejrzeć podgląd transformacji w oknie obrazka.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można zastosować także, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć obrazek prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Interakcyjna zmiana rozmiarów obiektu w oknie obrazka

Uchwyty zmiany rozmiaru umożliwiają zmianę tylko jednego wymiaru obiektu i zmianę jego proporcji [image] lub zmianę obu wymiarów z zachowaniem proporcji obiektu.

Aby zmienić tylko jeden wymiar obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Przeciągnij środkowy uchwyt na dowolnym boku pola wyróżnienia.

4.	Zwolnij przycisk myszy.

5.	Powtórz czynności opisane w punktach 3 i 4 do uzyskania odpowiedniego rozmiaru.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

Aby zmienić proporcjonalnie rozmiar obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Przeciągnij narożny uchwyt pola wyróżnienia.

Przytrzymaj klawisz SHIFT podczas przeciągania, aby zmienić rozmiar obiektu od środka. Środek obiektu nie przesuwa się. Zmiana odbywa się w przeciwnych kierunkach przy przeciąganiu środkowego uchwytu i we wszystkich czterech kierunkach przy przeciąganiu uchwytu narożnego.

4.	Zwolnij przycisk myszy.

5.	Powtórz czynności opisane w punktach 3 i 4 aż do uzyskania odpowiedniego rozmiaru.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Obracanie obiektu

Obiekty można obracać wokół punktu osi zwanego środkiem obrotu. Domyślnie środek obrotu umieszczony jest w środku pola wyróżnienia. W oknie obrazka jest oznaczony ikoną przedstawiającą środek tarczy.

Aby obrócić za pomocą paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb obracania na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wpisz poziome i pionowe współrzędne określające położenie środka obrotu (opcjonalnie).

5.	Wpisz kąt w polu "Kąt obrotu" na pasku właściwości lub w polu "Kąt" w rolecie Ustawienia narzędzia.

Kąt o wartości ujemnej powoduje obrót obiektu w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, a o wartości dodatniej w kierunku przeciwnym.

6.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby zobaczyć podgląd transformacji w oknie obrazka.

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

Aby obrócić bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz obiektu, aby wyświetlić uchwyty obrotu.

Uchwyty obrotu to zaokrąglone, podwójne strzałki w narożnikach pola wyróżnienia.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Przeciągnij środek obrotu na odpowiednie miejsce.

•	Włącz przycisk "Środek względny" na pasku właściwości lub zaznacz pole wyboru "Środek względny" w rolecie Ustawienia narzędzia. W polach "W poziomie" i "W pionie" wpisz odległość, o którą ma zostać przesunięty środek obrotu.

4.	Przeciągnij narożny uchwyt w nowe położenie.

5.	Powtarzaj czynność z punktu 4, aż obrócisz obiekt o odpowiedni kąt.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Tworzenie lustrzanego odbicia obiektu

Odbicie lustrzane obiektu zasadniczo polega na odwróceniu go w poziomie, pionie lub w obu kierunkach.

Aby utworzyć odbicie lustrzane obiektu za pomocą paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb skalowania na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wykonaj jedną lub obie z następujących czynności:

•	Włącz przycisk odbicia lustrzanego w poziomie, aby odbić obiekt względem jego osi pionowej.

•	Włącz przycisk odbicia lustrzanego w pionie, aby odbić obiekt względem jego osi poziomej.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby zobaczyć podgląd transformacji w oknie obrazka.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Uwaga

•	Odbicie lustrzane obiektu w poziomie wykonywane jest względem prawej krawędzi, a w pionie względem górnej.

Aby utworzyć odbicie lustrzane obiektu bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

Pojawiają się uchwyty zmiany rozmiaru wokół pola wyróżnienia obiektu.

3.	Przeciągnij środkowy uchwyt przez obiekt za środkowy węzeł po drugiej stronie pola wyróżnienia.

Przytrzymaj klawisz CTRL podczas przeciągania, aby obiekt zachował rozmiar sprzed transformacji.

Jeśli nie użyto klawisza CTRL do ograniczenia obiektu, można wybrać polecenie Przyciągaj do siatki z menu Widok, aby lepiej kontrolować zmianę rozmiaru.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Pochylanie obiektu

Aby pochylić obiekt, przeciąga się jedną jego stronę, podczas gdy przeciwna strona pozostaje nieruchoma, co nadaje obiektowi efekt skośności.

Aby pochylić obiekt za pomocą paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Naciśnij przycisk "Tryb pochylania" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

4.	Wpisz wartości w polach "W poziomie" [image] i "W pionie" [image].

Dodatnie ustawienia poziome przesuwają górę obiektu w lewo, a ujemne w prawo. Dodatnie ustawienia pionowe przesuwają prawą stronę obiektu w górę, a ujemne w dół.

5.	Naciśnij przycisk "Dokonaj transformacji", aby zobaczyć podgląd transformacji w oknie obrazka.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

Aby pochylić obiekt bezpośrednio w oknie obrazka:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2	Kliknij wewnątrz obiektu, aż do wyświetlenia uchwytów pochylania.

Uchwyty pochylania to proste podwójne strzałki umieszczone na środku każdego boku pola wyróżnienia.

3.	Przeciągnij uchwyt pochylania w nowe położenie.

4.	Powtarzaj czynność z punktu 3 aż do uzyskania odpowiedniego efektu.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Zniekształcanie obiektu

Zniekształcenia obiektu dokonuje się, przeciągając uchwyt transformacji na zewnątrz obiektu, w celu uzyskania efektu rozciągnięcia lub przeciągając uchwyt do wewnątrz obiektu, co daje efekt wgniecenia. Obiekt można zniekształcać bezpośrednio w oknie obrazka. Po wybraniu trybu zniekształcenia w rolecie Ustawienia narzędzia wyświetlana jest karta "Położenie", ale można użyć jej do zastosowania zniekształcenia do obiektu.

Aby zniekształcić obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb zniekształcania na pasku właściwości.

Przy każdym rogu pola wyróżnienia obiektu pojawia się ukośna strzałka.

4.	Przeciągnij strzałkę w nowe położenie.

5.	Powtarzaj czynność z punktu 4 aż do uzyskania odpowiedniego efektu.

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Stosowanie perspektywy do obiektu

Perspektywa jest symetrycznym zniekształceniem obiektu nadającym mu wrażenie głębi i trójwymiarowy wygląd. Osiąga się to przez odsunięcie od siebie dwóch uchwytów. Po wybraniu trybu zmiany erspektywy w rolecie Ustawienia narzędzia wyświetlana jest karta "Położenie", ale można użyć jej do zmiany perspektywy obiektu.

Aby zastosować perspektywę do obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Włącz tryb perspektywy na pasku właściwości.

W każdym rogu pola wyróżnienia obiektu wyświetlane są okrągłe uchwyty zmiany perspektywy.

4.	Przeciągnij jeden z uchwytów.

Pierwszy uchwyt w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od przeciąganego uchwytu przesuwa się przeciwnie do kierunku przeciągania.

5.	Zwolnij przycisk myszy.

Obiekt jest odświeżany, by nadać mu iluzję głębi.

6.	Dostosuj perspektywę aż do uzyskania odpowiedniego efektu.

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, aby zastosować transformację do obiektu.

•	Naciśnij klawisz ESC, aby anulować transformację.

 Wskazówki

•	Transformację można także zastosować, klikając dwukrotnie wewnątrz zaznaczonego obiektu, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając polecenie Zastosuj lub naciskając klawisz ENTER.

•	Aby anulować transformację, można kliknąć dwukrotnie poza zaznaczonym obiektem lub kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Zresetuj.

 Tematy pokrewne


Zmiana krawędzi obiektu


Przegląd: Zmiana krawędzi obiektu
Zmiana krawędzi obiektu

Wygląd obiektów dodawanych do obrazka można dokładnie ustalać, regulując w oknie obrazka ich krawędzie. Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia zmiękczanie krawędzi obiektów przez zastosowanie wygładzania, wtapiania i usuwania aureoli. Aby nadać niektórym obiektom efekt wystawania z obrazka, można wyostrzyć ich krawędzie i dodać cień.

Wygładzanie

Wszystkie piksele w danym obrazku lub obiekcie są małymi kwadratami ustawionymi poziomo i pionowo w strukturze podobnej do siatki. Aby obiekt miał zakrzywioną lub ukośną krawędź, piksele leżące po przekątnej są wybierane jako część krawędzi. Może to spowodować, że krawędź jest postrzępiona. Wygładzanie polega na wypełnianiu pikseli w przerwie między pikselami krawędzi obrazka pośrednim lub półprzeźroczystym kolorem. Wygładza to krawędzie obiektu i sprawia, że łatwiej miesza się on z tłem, nie tracąc szczegółowości.

Postrzępione krawędzie zazwyczaj nie są widoczne na pierwszy rzut oka, jednak mogą stać się nieprzyjemnie wyraźne przy skalowaniu, pochylaniu lub obracaniu obiektu. Z tego powodu zarówno roleta Ustawienia narzędzia, jak i pasek właściwości narzędzia "Wskaźnik obiektów" zawierają opcję "Wygładzanie". Jest ona domyślnie włączona. Nawet przy używaniu uchwytów obiektu do stosowania transformacji, opcja wygładzania jest włączona. Wyłączenie jej sprawia, że krawędzie obiektów wyglądają na mocno postrzępione, szczególnie przy zastosowaniu wielu transformacji w różnych sesjach.

Wtapianie

Wtapianie zmiękcza i wygładza krawędzie obiektu. Dokonuje się tego przez stopniowe zwiększanie przezroczystości pikseli umieszczonych wzdłuż krawędzi obiektu. Ustala się szerokość sekcji wtapiania oraz używany gradient przezroczystości. Gradient, zwany typem krawędzi, może zmieniać się liniowo lub według krzywej. Wtapianie zmniejsza ostrość krawędzi obiektu i powoduje pewną utratę szczegółów. Wtapiania można użyć do symulacji wygładzania obiektu o ostrych krawędziach lub do jego poprawienia, gdy krawędzie obiektu po wygładzaniu nie są wystarczająco gładkie. Wtapianie ma wpływ na większą ilość pikseli niż wygładzanie.

Po wtopieniu krawędzi obiektu można zastosować zmiany przezroczystości do maski obcinania. Włączanie i wyłączanie maski obcinania pozwala na oglądanie obiektu z lub bez wtopionych krawędzi.

Usuwanie aureoli

Czasami obiekty utworzone z zaznaczeń zawierają wzdłuż krawędzi niechciane lub przypadkowe piksele. Jest to najlepiej widoczne, gdy zaznaczenie użyte do utworzenia obiektu było otoczone pikselami o zupełnie innej jasności lub kolorze. Usuwanie aureoli polega na zastępowaniu przypadkowych pikseli kolorem z wnętrza obiektu, zależnie od ustalonej wartości szerokości. Obiekt, którego aureolę usunięto, lepiej miesza się z tłem i nie wygląda, jakby został właśnie upuszczony na obrazek.

Usuwanie otoczki

Dwa polecenia umożliwiające usuwanie otoczki służą do zmiany przezroczystości półprzezroczystych pikseli obiektu. Polecenie Usuń czarną otoczkę powoduje, że piksele są bardziej przezroczyste, dzieląc wartości RGB pikseli obiektu przez związaną z nimi wartość przezroczystości. Polecenie Usuń białą otoczkę zwiększa krycie półprzezroczystych pikseli przez pomnożenie wartości RGB tych pikseli przez związaną z nimi wartość przezroczystości.

Wyostrzanie

Wyostrzanie jest przeciwieństwem wtapiania, powoduje większe podkreślenie krawędzi obiektu, zwiększając ich ostrość. Wykonuje się to, wybierając wartość w skali szarości lub wartość przezroczystości pikseli umieszczonych wzdłuż krawędzi obiektu, na których ma zostać umieszczona markiza. Próg markizy obiektu jest dostosowywany, aby wyłączyć piksele przekraczające ustaloną wartość przezroczystości. Sprawia to, że są one w pełni przezroczyste i nie są już częścią widocznego obiektu, dlatego też piksele wewnątrz markizy nie mieszają się z tłem tak delikatnie jak wcześniej.

Cienie

Cień jest obiektem wyglądającym tak jak cień innego obiektu. Efekt może być płaski jak sylwetka lub tak perspektywiczny, że strony cienia zbiegają się w znikającym punkcie. Za pomocą programu Corel PHOTO-PAINT można także zmieniać kierunek i odległość cienia od obiektu, jego kolor i krycie oraz wtapianie jego krawędzi. Odległość i kierunek cienia można zmieniać w oknie dialogowym lub interakcyjnie w oknie obrazka. Cień jest domyślnie zgrupowany z obiektem, ale ma własną miniaturę w oknie dokowanym Obiekty. Można go także wyłączyć z grupy i edytować jako oddzielny obiekt.

 Wskazówka

•	Gdy obiekty mają być zintegrowane z resztą obrazka, należy zmiękczyć ich krawędzie. Krawędzie można podkreślić, gdy obiekt ma wyróżniać się w obrazku (np. grafika z hiperłączami na stronach WWW).

 Tematy pokrewne


Dostosowanie progu markizy obiektu

Markiza obiektu wyznacza krawędzie obiektu. Położenie markizy dla obiektów z półprzezroczystymi krawędziami ustala się przez zmianę progu markizy.

Wynik zmiany progu markizy jest najlepiej widoczny przy zastosowaniu do obiektu z szeroką krawędzią lub krawędzią utworzoną z zastosowaniem wygładzania. Na przykład wartość progu 1 umieszcza markizę wzdłuż pierwszych całkowicie przezroczystych pikseli na krawędzi obiektu. Wartość 255 powoduje umieszczenie markizy wzdłuż pierwszych całkowicie nieprzezroczystych pikseli na krawędzi obiektu.

Aby dostosować próg markizy obiektu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Wyświetlanie".

3.	W sekcji "Próg" na stronie "Wyświetlanie", w polu "Obiekt" wpisz wartość progu od 1 do 255.

Markiza obiektu jest teraz umieszczona wzdłuż obiektów mających ustaloną wartość.

 Tematy pokrewne


Zmiana koloru markizy obiektu

Kolor markizy obiektu można zmienić, aby była lepiej widoczna na obiekcie lub tle. Markizę obiektu włącza się i wyłącza poleceniem Pokaż markizę z menu Obiekt.

Aby zmienić kolor markizy obiektu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Wyświetlanie".

3.	Wybierz kolor z selektora kolorów "Markiza obiektu".

 Wskazówka

•	Aby włączyć i wyłączyć markizę, należy włączyć lub wyłączyć polecenie Pokaż markizę z menu Obiekt.

 Tematy pokrewne


Wtapianie krawędzi obiektu

Wtapianie stopniowo zwiększa przezroczystość pikseli wzdłuż krawędzi obiektu z postępem liniowym lub według krzywej. Występują dwa tryby wtapiania: tryb "Proste krawędzie" powoduje, że gradient zmienia się ze stałymi przyrostami dodatkowej przezroczystości od początku do końca wtapianej części; tryb "Zaokrąglone krawędzie" sprawia, że gradient przebiega po ukośnym «S». W ten sposób przyrosty przezroczystości są mniejsze na początku wtapianej krawędzi, większe w środku i małe na końcu. Dzięki temu wtopienie wygląda na bardziej skoncentrowane.

Po wtopieniu krawędzi obiektu, można utworzyć maskę obcinania, aby obejrzeć obiekt bez efektu, nawet jeśli został już zapisany. Jest to przydatne przy wprowadzaniu do obiektu innych zmian lub by nie zmienić niechcący wtopionych krawędzi.

Aby wtopić krawędzie obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Wtapianie.

4.	Wpisz w pikselach wartość w polu "Szerokość".

5.	Wybierz typ krawędzi z listy "Krawędzie".

 Wskazówki

•	W oknie dialogowym Wtapianie można nacisnąć przycisk "Podgląd", aby zobaczyć efekt w oknie obrazka przed zastosowaniem go do obrazka.

•	Kliknięcie wewnątrz okna obrazka powoduje powiększenie obiektu, a kliknięcie prawym przyciskiem myszy jego pomniejszenie. Klikając i przeciągając, można chwycić i przemieszczać obrazek w oknie podglądu, jeśli obrazek jest wystarczająco powiększony.

Aby usunąć z obiektu wtopione krawędzie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	W oknie dokowanym Obiekty wybierz miniaturę obiektu.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a jego nazwa wyróżniona jest niebieskim paskiem.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu.

Obok miniatury obiektu pojawia się miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią. Efekty przezroczystości są stosowane do maski obcinania.

4.	Kliknij prawym przyciskiem myszy miniaturę maski obcinania.

5.	Z menu podręcznego wybierz polecenie Wyłącz maskę obcinania.

Nad miniaturą maski obcinania pojawia się czerwony znak "X". Znikają zmiany przezroczystości obiektu.

 Wskazówka

•	Aby na stałe usunąć maskę obcinania i zmiany przezroczystości, z menu Obiekt należy wybrać polecenie Maska obcinania i wskazać polecenie Usuń.

 Tematy pokrewne


Wyostrzanie krawędzi obiektu

Tej procedury można użyć do zwiększenia wyrazistości krawędzi obiektu. Rezultaty są lepiej widoczne przy zastosowaniu wyostrzania do obiektów z krawędziami zmiękczonymi poprzez wtapianie lub wygładzanie.

Aby wyostrzyć krawędzie obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Próg.

4.	Wpisz wartość przezroczystości (między 1 a 255) pikseli, które mają być zastosowane do krawędzi obiektu.

Wartość progu 1 umieszcza markizę wzdłuż pierwszych całkowicie przezroczystych pikseli na krawędzi obiektu. Wartość 255 powoduje umieszczenie markizy wzdłuż pierwszych całkowicie nieprzezroczystych pikseli na krawędzi obiektu.

Markiza obiektu przesuwa się w położenie pikseli przejściowej krawędzi, które mają ustaloną wartość. Piksele na zewnątrz nowego położenia krawędzi są całkowicie przezroczyste i zostają wyłączone z obiektu. Piksele wewnątrz nowej markizy stają się całkowicie nieprzezroczyste i są włączane do obiektu. Krawędzie obiektu są dokładnie widoczne.

 Tematy pokrewne


Usuwanie aureoli obiektu

Obiekt często zawiera wzdłuż krawędzi przypadkowe piksele ostro kontrastujące z sąsiednimi pikselami, co nadaje mu wygląd lekko postrzępiony. Jest to szczególnie widoczne w przypadku obiektów utworzonych z zaznaczenia maski. Usunięcie aureoli przypadkowych pikseli sprawia, że obiekt wydaje się bardziej stopniowo mieszać z tłem.

Aby usunąć aureolę obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń aureolę.

4.	Wpisz wartość w polu "Szerokość".

 Tematy pokrewne


Usuwanie białej lub czarnej krawędzi obiektu

Obiekty czasami wydają się mieć czarną lub białą otoczkę wzdłuż krawędzi, spowodowaną wartością w skali szarości pikseli w tych obszarach. Program Corel PHOTO-PAINT wyrównuje to, zwiększając przezroczystość pikseli w czarnej otoczce i zmniejszając ją dla pikseli w białej otoczce.

Aby usunąć czarną lub białą krawędź obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń czarną otoczkę.

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń białą otoczkę.

4.	Powtórz w miarę potrzeby czynność z punktu 3.

 Tematy pokrewne


Tworzenie cienia

Cień jest obiektem wyglądającym jak cień innego obiektu. Można utworzyć płaski cień o sylwetce obiektu lub nadać mu perspektywę. Przezroczystość i wtapianie krawędzi oryginalnego obiektu są powielane w obiekcie cienia. Opcje wtapiania i krycia wybrane w oknie dialogowym Cień obiektu są dodawane do atrybutów oryginalnego obiektu.

Cień można zastosować do jednego obiektu lub do kilku naraz. Przy stosowaniu cienia do obiektów o różnych wymiarach należy ustawić odległość procentowo, tak aby cień był proporcjonalnie równy dla wszystkich obiektów.

Aby utworzyć płaski cień:

1.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

2.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Cień.

3.	W oknie dialogowym Cień obiektu wykonaj jedną z następujących czynności:

•	naciśnij przycisk "Płaski", aby utworzyć cień jako sylwetkę.

•	naciśnij przycisk "Perspektywa", aby utworzyć znikający punkt cienia.

Cień obiektu otrzymuje nazwę oryginalnego obiektu z dodanym słowem «cień» w oknie dokowanym Obiekty.

4.	W polu "Kierunek" grupy elementów "Orientacja" ustaw kąt, pod którym cień ma leżeć względem obiektu.

Domyślnie kąt jest ograniczony do przyrostów po 45 stopni. Usuń zaznaczenie pola wyboru "Wymuszenie 45 stopni", aby ustalać inne kąty kierunku.

Tarcza obok pola "Kierunek" wskazuje kąt, pod którym cień leży względem obiektu, zgodnie z ustaloną wartością. Kąt można także ustalić, przeciągając wskazówkę tarczy.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W polu "Przesunięcie" wpisz długość, na jaką rozciąga się cień od obiektu zgodnie z jednostkami miary obrazka.

•	Zaznacz pole wyboru "Wartości względne" i ustal procent rozmiaru obiektu, który ma zajmować cień.

6.	Przesuń suwak "Krycie" na wartość krycia, którą ma mieć cień.

Zero daje pełną przezroczystość, a 100 pełne krycie.

7.	Kliknij selektor koloru i wybierz kolor cienia.

Domyślnym kolorem cienia jest czarny.

8.	W sekcji "Wtapianie" przesuń suwak "Szerokość", aby ustalić liczbę pikseli w krawędzi cienia, która ma zostać wtopiona lub liczbę procent, jeśli zaznaczono pole wyboru "Wartości względne".

9.	W polu "Kierunek" grupy elementów "Wtapianie" ustal kierunek wtapianych pikseli cienia.

Z listy "Kierunek" domyślnie jest wybrana pozycja "Średnia". Po kliknięciu innego zaznaczenia można także zmienić kształt wtapianych pikseli, wybierając z listy "Krawędzie" pozycję "Proste" lub "Zaokrąglone".

 Uwagi

•	Nowy cień jest tworzony zgodnie z bieżącymi ustawieniami w oknie dialogowym Cień obiektu przy każdym wybraniu z menu Obiekt polecenia Cień.

•	Przy tworzeniu perspektywicznego cienia można także ustawić kąt źródła światła i część zanikającego cienia.

 Wskazówka

•	Naciśnij przycisk podglądu w oknie dialogowym Cień obiektu, aby ustawić interakcyjnie w oknie obrazka odległość cienia od obiektu.

•	Utworzony cień jest grupowany z oryginalnym obiektem. Aby usunąć, edytować lub przesunąć cień niezależnie od obiektu, należy zaznaczyć grupę i wybrać z menu Obiekt polecenie Rozmieść, a następnie wskazać polecenie Rozdziel grupę. Aby usunąć zaznaczenie obiektu i cienia, należy kliknąć poza polem wyróżnienia.

 Tematy pokrewne


Edycja kształtu i koloru obiektów


Przegląd: Edycja kształtu i koloru obiektów
Edycja kształtu i koloru obiektów

Do zmiany kształtu lub koloru obiektu na wiele sposobów można używać prawie wszystkich narzędzi programu Corel PHOTO-PAINT. Stosowanie większości metod jest kwestią osobistych upodobań wynikających z wielu prób. Do podstawowych czynności można używać narzędzi z palet wysuwanych "Maska (narzędzia)", "Pędzel (narzędzia)", "Wypełnienie (narzędzia)" i "Cofanie (narzędzia)". Okno dokowane Obiekty także zawiera funkcję zwaną grupą obcinania, służącą do łączenia charakterystyki jednego obiektu z innym.

Łączenie cech obiektu

Przy łączeniu charakterystyk obiektów w programie Corel PHOTO-PAINT dopasowuje się kolor lub teksturę jednego obiektu do kształtu drugiego. Wykonywane jest to za pomocą grupy obcinania okna dokowanego Obiekty, spinającej piksele obiektu potomnego z głównym. W wyniku tego główny obiekt zachowuje swój kształt, ale zawiera kolor lub teksturę obiektu potomnego. W ten sposób nie tworzy się nowego obiektu, ponieważ zawsze można oddzielić cechy obiektów potomnego i głównego po zapisaniu ich jako grupę obcinania.

Obiekt jest zawsze głównym dla obiektów znajdujących się nad nim w oknie dokowanym Obiekty. Jeśli obiekt główny jest obrazkiem balonu, a potomny słonecznika, spięcie ich razem daje kształt balonu z kolorem i teksturą słonecznika. Aby utworzyć kształt słonecznika z kolorem i teksturą balonu, należy zmienić kolejność ułożenia w oknie dokowanym Obiekty, tak aby balon był obiektem potomnym i znajdował się bezpośrednio nad słonecznikiem, który będzie wtedy głównym obiektem. Tło nie może być częścią grupy obcinania.

Przy tworzeniu grupy obcinania z dwoma lub więcej obiektami potomnymi, najwyższy w kolejności pionowej obiekt potomny zakrywa piksele niższych obiektów kształtem obiektu głównego. Piksele niższych obiektów potomnych grupy obcinania można jednak oglądać, klikając ikonę z rysunkiem oka związaną z miniaturą obiektów ponad nimi w kolejności pionowej.

 Tematy pokrewne


Zmiana kolorów niektórych pikseli w obiekcie

Najprostszą metodą zmiany kolorów niektórych pikseli w obiekcie jest ich zamalowanie narzędziem "Malowanie". Wszystkie zmienione piksele zachowują swoje wartości przezroczystości. Na przykład piksel przezroczysty w 50% zachowa tę wartość po zastosowaniu nowego koloru. Można zamalować tylko jeden obiekt na raz, a końcowy wynik zależy od bieżącego trybu malowania i trybu koloru.

Aby zmienić kolory niektórych pikseli w obiekcie:

1.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz miniaturę obiektu, który ma zostać zmieniony.

Wokół miniatury pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla nazwę obiektu.

2.	Zaznacz pole wyboru "Zablokuj przezroczystość", aby zachować kształt obiektu.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie".

4.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Malowanie", aby wyświetlić roletę Ustawienia narzędzia.

5.	Zmień ustawienia narzędzia "Malowanie" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

6.	Wybierz kolor farby z palety kolorów na ekranie.

Nowy kolor pojawia się w próbce "Farba" na pasku stanu.

7.	Maluj piksele, które chcesz pokolorować.

 Wskazówka

•	Nowy kolor można także wybrać, klikając dwukrotnie próbkę "Farba" na pasku stanu i przesuwając znacznik koloru w oknie dialogowym Kolor farby.

 Tematy pokrewne


Wypełnianie obiektu innym kolorem lub wzorem

Przy wypełnianiu obiektu zmienia się jednocześnie wszystkie lub niektóre z jego pikseli tym samym kolorem, wzorem lub teksturą, łącznie z pikselami ukrytymi przez inny obiekt. Wszystkie zmienione piksele zachowują swoją wartość przezroczystości. Na przykład piksel przezroczysty w 50% po zastosowaniu wypełnienia ciągle ma taką wartość przezroczystości.

Aby wypełnić obiekt innym kolorem lub wzorem:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie".

4.	Naciśnij przycisk "Edycja wypełnienia" na pasku właściwości lub przycisk "Edytuj" w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	W oknie dialogowym Wybierz wypełnienie wybierz typ wypełnienia.

6.	Naciśnij przycisk "Edytuj", aby wybrać atrybuty wypełnienia.

7.	Wybierz tryb tolerancji koloru na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

8.	Wpisz wartość tolerancji w polach tolerancji koloru.

9.	W oknie obrazka kliknij piksel obiektu, którego kolor chcesz zmienić na wybrane wypełnienie.

Wypełnienie jest stosowane do wszystkich pikseli, których poprzedni kolor zawiera się w zakresie tolerancji narzędzia "Wypełnienie" określonym w kroku 8 i które przylegają do piksela klikniętego narzędziem "Wypełnienie". Wartość 100 tolerancji powoduje wypełnienie wszystkich pikseli obiektu, a przy tolerancji 0 wypełniane są tylko przylegające piksele o kolorze klikniętego piksela.

 Wskazówki

•	Okno dialogowe Wybierz wypełnienie można otworzyć, klikając dwukrotnie próbkę koloru "Wypełnienie" na pasku stanu.

•	Aby wypełnić tylko niektóre piksele z innym kolorem lub wzorem, należy utworzyć maskę wokół zaznaczonego obszaru przed wybraniem narzędzia "Wypełnienie". Informacje o tworzeniu masek znajdują się w sekcji "Stosowanie masek do tworzenia zaznaczeń".

 Tematy pokrewne


Usuwanie koloru z obiektu

Przy usuwaniu koloru z obiektu piksele stają się całkowicie przezroczyste. Jeśli zaznaczono pole wyboru "Zablokuj przezroczystość" w oknie dokowanym Obiekty, markiza obiektu otacza oryginalny kształt obiektu. Jeśli nie zaznaczono pola wyboru "Zablokuj przezroczystość", markiza zmienia się na nowy kształt obiektu. Markiza otacza kształt obiektu, gdy narzędzie "Gumka" nadaje pikselom przezroczystość mniejszą od pełnej. Ustawienia przezroczystości dla narzędzia "Gumka" zawierają się w przedziale od 0 (przezroczysty) do 99 (nieprzezroczysty).

Aby usunąć kolor z obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Gumka".

4.	Określ ustawienia narzędzia "Gumka" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy nad obiektem, aby usunąć kolor.

 Tematy pokrewne


Dodawanie do kształtu obiektu

Wszelkie zmiany wprowadzone do obrazka zawsze stają się częścią ostatnio zaznaczonego obiektu, jeśli nie zaznaczono ani nie utworzono innego obiektu przed ich zastosowaniem. W oknie dokowanym Obiekty pole wyboru "Zablokuj przezroczystość" ogranicza wszelkie zmiany pikseli wewnątrz obiektów, dlatego należy usunąć jego zaznaczenie, jeśli używa się narzędzia do zmiany kształtu obiektu. Nowych części nie trzeba w widoczny sposób łączyć z zaznaczonym obiektem, lecz można je umieszczać wszędzie w oknie obrazka. Przy przesuwaniu obiektu zostaną przesunięte razem z nim.

Aby dodać do kształtu obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	W oknie dokowanym Obiekty usuń zaznaczenie pola wyboru "Zablokuj przezroczystość".

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie malowania.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Kształt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie kształtu.

5.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

6.	Użyj narzędzia do utworzenia nowych elementów obiektu.

Markiza obiektu zwiększa się, aby objąć wszystkie elementy dodawane do obiektu.

 Tematy pokrewne


Usuwanie części obiektu

Za pomocą narzędzia maski można usunąć duże części obiektu, a narzędziem "Gumka" dokonać dokładniejszych korekt. Można użyć maski do usunięcia pikseli wewnątrz lub na zewnątrz zaznaczonego obszaru, a narzędzia "Gumka" do usunięcia niechcianych pikseli, nadając im pełną przezroczystość. Jeśli pole wyboru "Zablokuj przezroczystość" nie jest zaznaczone, obiekt odpowiednio zmienia kształt. W przeciwnym wypadku piksele pozostają częścią obiektu, a kształt nie zmienia się. Ustawienia przezroczystości dla narzędzia "Gumka" zawierają się w przedziale od 0 (przezroczysty) do 99 (nieprzezroczysty).

Aby usunąć piksele poza zaznaczeniem maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie maski.

4.	Określ ustawienia narzędzia maski na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Za pomocą narzędzia określ obszar w obiekcie.

6.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Wykadruj do maski.

Wszystkie piksele wewnątrz zaznaczonego obszaru pozostają częścią obiektu, a te znajdujące się na zewnątrz zostają usunięte.

Aby usunąć piksele wewnątrz zaznaczenia maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie maski.

4.	Podaj ustawienia narzędzia maski na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Za pomocą narzędzia określ obszar w obiekcie.

6.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij.

Wszystkie piksele wewnątrz zaznaczonego obszaru są usuwane, a markiza obiektu zmienia się, dopasowując się do nowego kształtu.

Aby usunąć piksele z obiektu za pomocą narzędzia "Gumka":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Gumka".

4.	Podaj ustawienia narzędzia "Gumka" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Zastosuj narzędzie "Gumka" do usunięcia pikseli lub zwiększenia ich przezroczystości.

 Tematy pokrewne


Tworzenie grupy obcinania

Grupa obcinania zawsze spina piksele obiektów potomnych z kształtem obiektu głównego. Obiekt jest zawsze główny dla obiektu znajdującego się nad nim w oknie dokowanym Obiekty. Grupa obcinania ukrywa wszystkie piksele należące do obiektu potomnego, które nie nachodzą na obiekt główny. Jeśli nie ma nachodzących na siebie pikseli, obiekt potomny jest po utworzeniu grupy obcinania całkowicie ukrywany. Można jednak w dalszym ciągu zobaczyć obrys obiektu potomnego podczas jego przeciągania w oknie obrazka.

Z obiektem głównym można spiąć jeden lub kilka obiektów potomnych.

Aby utworzyć grupę obcinania:

1.	W oknie obrazka kliknij i przeciągnij obiekt potomny na główny.

2.	W oknie dokowanym Obiekty kliknij kolumnę bezpośrednio z lewej strony miniatury obiektu potomnego.

W kolumnie pojawia się ikona z rysunkiem spinacza do papieru, a miniatura obiektu potomnego otrzymuje wcięcie. W oknie obrazka wszystkie jego piksele wystające poza obiekt główny znikają.

 Wskazówki

•	Grupę obcinania można także utworzyć, zaznaczając pole wyboru "Obetnij do nadrzędnego" w oknie dialogowym Właściwości obiektu.

•	Obiekt potomny można przeciągnąć, aby zmienić położenie jego pikseli w obiekcie głównym. Aby zmienić rozmiar obiektu potomnego i dopasować go do kształtu obiektu głównego, kliknij go i przeciągnij jeden z uchwytów zmiany rozmiaru po utworzeniu grupy obcinania. Aby przywrócić obiektowi potomnemu jego oryginalny kształt, kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Zresetuj.

•	Aby rozdzielić grupę obcinania, kliknij ikonę z rysunkiem spinacza do papieru obok każdego obiektu potomnego w oknie dokowanym Obiekty. Po rozdzieleniu grupy spinacz znika, a wszystkie piksele obiektu potomnego znowu się pojawiają.

 Tematy pokrewne


Edycja przezroczystości obiektu


Przegląd: Edycja przezroczystości obiektu
Edycja przezroczystości obiektu

Przezroczystość obiektu można edytować globalnie, zmieniając wszystkie jego piksele naraz o jednakową wartość, lub lokalnie, różnicując przezroczystość jego pikseli. Przy zmianie przezroczystości obiektu modyfikuje się wartość skali szarości pojedynczych pikseli. Skala ta za pomocą 256 odcieni szarości odzwierciedla poziomy przezroczystości, od czerni mającej wartość 0 (przezroczysta) do bieli z wartością 255 (nieprzezroczysta). Przy zmianie przezroczystości obiektu za pomocą maski obcinania, wartość skali szarości pojawia się w próbce koloru "Farba" lub "Wypełnienie" na pasku stanu, zależnie od używanego narzędzia. Im ciemniejszy ekran przy pracy w skali szarości, tym więcej przezroczystości nada obiektowi narzędzie.

Globalna edycja przezroczystości

Globalna edycja przezroczystości równomiernie odsłania obiekt lub tło leżące pod zaznaczonym obiektem, jak przy podwójnym naświetleniu w aparacie fotograficznym. Za pomocą suwaka "Krycie" w oknie dokowanym Obiekty można zmieniać przezroczystość jednego lub wielu obiektów naraz. Można także zmienić lub cofnąć efekt ustawień krycia w dowolnym momencie, nawet po jego zapisaniu w obiekcie. Suwak "Krycie" jest wyskalowany w procentach, z wartością 1% oznaczającą obiekt całkowicie przezroczysty, a 100% nadaje pełną nieprzezroczystość.

Przy tworzeniu grupy obcinania można użyć suwaka "Krycie" do nadania wszystkim pikselom obiektu potomnego większej przezroczystości, odsłaniając piksele obiektu głównego pod spodem. Można dostosowywać globalną przezroczystość wszystkich obiektów w grupie obcinania, przez co ich piksele mieszają się równomiernie w granicach kształtu obiektu głównego.

Lokalna edycja przezroczystości

Przy lokalnej edycji przezroczystości obiektu, zmienia się tylko niektóre z jego pikseli, ujawniając w różnym stopniu znajdujący się pod nim obiekt lub tło. Ten efekt może być sporadyczny, z pikselami o większej lub mniejszej przezroczystości wyróżniającymi się z otoczenia jak płótno widoczne pod starym obrazem, lub stopniowy, gdy przezroczystość pikseli zmienia się, tworząc gradient.

Maska obcinania

Bardzo pożyteczną funkcją programu Corel PHOTO-PAINT służącą do lokalnej zmiany przezroczystości obiektu jest maska obcinania, zakrywająca dostępne i niedostępne dla edycji obszary obiektu jak niewidzialna tafla. Za jej pomocą można edytować wartości przezroczystości obiektu, nie wprowadzając do niego innych zmian. Wartości przezroczystości można zmienić bezpośrednio w obiekcie i dodać maskę obcinania lub uczynić to przed dokonaniem zmian. W pierwszym przypadku maskę obcinania można użyć do odtworzenia pełnego krycia pikseli, jeśli ich przezroczystość ma wartość skali szarości wynoszącą co najmniej jeden. Zmiany przezroczystości można cofnąć w każdym momencie za pomocą maski obcinania [image] nawet po zapisaniu ich w obrazku [image] oraz włączać i wyłączać maskę obcinania, oglądając zmiany obiektu.

Maskę obcinania można także użyć w grupie obcinania do różnicowania przezroczystości pikseli obiektu potomnego, przez co elementy znajdującego się pod spodem obiektu są widoczne z różną intensywnością.

Maska obcinania i kanał alfa

Tak jak zwykła maska, maska obcinania ma własny kanał alfa w oknie dokowanym Kanały. Przy włączeniu ikony podglądu miniatury maski obcinania w tym oknie, w oknie obrazka zmiany maski obcinania są pokazane jako czerwona nakładka odpowiadająca głębokością jej wartości przezroczystości. Tak jak ze zwykłą maską, jej miniatura w oknach dokowanych Kanały i Obiekty odzwierciedla zmiany w odcieniach szarości. Jednak w przypadku miniatury maski obcinania biel oznacza obszary nadające obiektowi pełną nieprzezroczystość, a czerń powoduje całkowitą przezroczystość. Odcienie szarości na masce obcinania to obszary obiektu o częściowej przezroczystości. W miniaturze zwykłej maski biel oznacza dostępne, a czerń niedostępne do edycji obszary.

 Tematy pokrewne


Globalna edycja przezroczystości obiektu

Za pomocą suwaka "Krycie" można zmienić całkowitą przezroczystość obiektu lub kilku obiektów naraz. Przy edycji ogólnej przezroczystości zmienia się jej wartość dla wszystkich pikseli wszystkich zaznaczonych obiektów o jednakową wielkość. Jeśli niektóre piksele są przezroczyste już przed zmianą ogólnej przezroczystości obiektu, ustawienie suwaka "Krycie" powoduje zwiększenie ich przezroczystości. Suwak jest wyskalowany w procentach w zakresie wartości od 1%, oznaczającej pełną przezroczystość do 100%, dającej pełną nieprzezroczystość.

Aby edytować ogólną przezroczystość obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt lub obiekty.

Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka.

Przytrzymaj klawisz CTRL, aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty.

Pojawiają się uchwyty zmiany rozmiaru na polu wyróżnienia obiektu.

3.	Przesuń suwak "Krycie" umieszczony na dole okna dokowanego Obiekty, aby zmienić przezroczystość obiektów.

 Wskazówka

•	Przy pracy z pojedynczym obiektem można także edytować jego ogólne krycie za pomocą suwaka "Krycie" w oknie dialogowym Właściwości obiektu.

 Uwaga

•	Suwak "Krycie" jest niedostępny dla obrazków czarno-białych (1 bitowych).

 Tematy pokrewne


Globalna edycja przezroczystości grupy obcinania

Przy tworzeniu grupy obcinania piksele obiektu potomnego są zawarte w kształcie obiektu głównego. Suwak "Krycie" umożliwia nadanie wszystkim pikselom obiektu potomnego większej przezroczystości i odsłonięcie obiektu znajdującego się niżej w grupie obcinania.

Aby globalnie edytować przezroczystość grupy obcinania:

1.	W oknie obrazka kliknij i przeciągnij obiekt potomny na główny.

2.	W oknie dokowanym Obiekty kliknij kolumnę bezpośrednio z lewej strony miniatury obiektu potomnego.

W kolumnie pojawi się ikona z rysunkiem spinacza do papieru, a miniatura obiektu potomnego otrzyma wcięcie. W oknie obrazka znikną wszystkie piksele obiektu potomnego wystające poza obiekt główny.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

4.	Zaznacz obiekt potomny.

5.	Przesuń suwak "Krycie" na pasku właściwości lub na dole okna dokowanego Obiekty, aby zmienić przezroczystość obiektu potomnego.

 Tematy pokrewne


Tworzenie maski obcinania

Maska obcinania umożliwia różnicowanie przezroczystości pikseli w obiekcie, nie pracując bezpośrednio na obiekcie. Zaletą jest pokrycie obiektu maską obcinania jak niewidoczną taflą, dlatego też można anulować zmiany przezroczystości nawet po zapisaniu obrazka.

Maskę obcinania tworzy się od początku, jeśli ma pokryć cały obiekt, lub ze zwykłej maski, jeśli ma zakryć tylko część obiektu. Można ją utworzyć, aby odsłonić lub ukryć edytowany obiekt. Gdy jest on ukryty, wszelka edycja maski obcinania nadaje zakrytym pikselom związanego obiektu większą nieprzezroczystość. Gdy obiekt jest odsłonięty, edycja maski zwiększa przezroczystość znajdujących się za nią pikseli obiektu. Utworzenie maski obcinania ze zwykłej maski powoduje ukrycie wszystkich pikseli poza zaznaczonym obszarem.

Aby utworzyć maskę obcinania odsłaniającą obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz miniaturę obiektu.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Aby pokazać wszystko.

Obok miniatury obiektu pojawia się osobna miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią. Edycja maski obcinania zwiększa przezroczystość obiektu, zgodnie z bieżącą wartością w skali szarości. Miniatura maski obcinania oznacza zmiany odcieniami szarości.

Aby utworzyć maskę obcinania ukrywającą obiekt:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz miniaturę obiektu.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Aby ukryć wszystko.

Obok miniatury obiektu pojawia się osobna miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią. Obiekt znika z okna obrazka, ale można go odsłonić, edytując maskę obcinania zgodnie z bieżącą wartością w skali szarości.

Aby utworzyć maskę obcinania z części obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie maski.

4.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Zaznacz obszar obiektu.

6.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z maski.

Wszystkie piksele obiektu leżące poza zaznaczeniem maski znikają.

7.	Wybierz narzędzie i edytuj przezroczystość pikseli wewnątrz zaznaczenia.

 Wskazówka

•	Aby odwrócić efekt narzędzia maski, należy z menu Obiekt wybrać polecenie Maska obcinania i wskazać kolejno polecenia Utwórz i Z dopełnienia maski.

•	Stosowanie narzędzia do ukrytych pikseli podczas pracy w masce obcinania przywraca im nieprzezroczystość bieżącego ustawienia skali szarości.

Aby utworzyć maskę obcinania z zaznaczenia maski:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	W oknie dokowanym Obiekty zaznacz miniaturę obiektu.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Aby pokazać wszystko.

Obok miniatury obiektu pojawia się osobna miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią.

4.	Otwórz paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie maski.

5.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

6.	Zaznacz obszar obiektu.

Zmiany maski obcinania są ograniczone do zaznaczenia maski.

 Wskazówki

•	Aby odwrócić efekt narzędzia "Maska (narzędzia)" po narysowaniu maski, z menu Maska wybierz polecenie Dopełnienie.

•	Zaznaczenie obszaru po utworzeniu maski powoduje odsłonięcie wszystkich pikseli obiektu, ale dostępne do edycji są tylko piksele leżące wewnątrz zaznaczenia.

 Tematy pokrewne


Edycja przezroczystości za pomocą maski obcinania

Przezroczystość za pomocą maski obcinania edytuje się tak, jak bezpośrednio obiekt, tymi samymi narzędziami i poleceniami menu. Przy stosowaniu do maski obcinania narzędzia edycji wpływa ono na przezroczystość części obiektu leżącą za maską obcinania (zależnie od jej ustawień skali szarości).

Przy każdym przejściu tego samego obszaru maski obcinania zmienia się odpowiednio wartość przezroczystości. Do danej maski obcinania można używać różnych narzędzi i wartości przezroczystości, ale w danym momencie można edytować tylko jedną maskę. Aby można było ją edytować, musi być aktywna, co wskazuje czerwona krawędź wokół jej miniatury. Nie można utworzyć maski obcinania na tle obrazka.

Aby edytować przezroczystość za pomocą maski obcinania:

1.	W oknie dokowanym Obiekty kliknij miniaturę maski obcinania obiektu, który chcesz edytować.

Wokół miniatury maski obcinania pojawia się czerwona krawędź.

2.	Sprawdź, czy między miniaturami obiektu i maski obcinania znajduje się znak plus (+).

Jeśli nie, kliknij dwukrotnie nazwę obiektu i zaznacz pole wyboru "Łącz z maską obcinania" w oknie dialogowym Właściwości obiektu.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie", aby edytować przezroczystość pociągnięciami pędzla.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie", aby edytować przezroczystość dodaniem jednolitego wypełnienia.

4.	Podaj ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5. Kliknij dwukrotnie próbkę koloru na pasku stanu używanego narzędzia.

Używając narzędzia "Malowanie", kliknij dwukrotnie próbkę koloru "Farba".

Używając narzędzia "Wypełnienie", kliknij dwukrotnie próbkę koloru "Wypełnienie".

6.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W oknie dialogowym Kolor farby wpisz w polu "Poziom" liczbę od 0 (przezroczysty) do 255 (nieprzezroczysty), aby ustawić wartość przezroczystości.

•	W oknie dialogowym Wybierz wypełnienie naciśnij przycisk "Edytuj", aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie jednolite. Wpisz w polu "Poziom" liczbę od 0 (przezroczysty) do 255 (nieprzezroczysty), aby ustawić wartość przezroczystości.

Może wystąpić konieczność naciśnięcia w oknie dialogowym Kolor farby lub Wypełnienie jednolite przycisku "Więcej", aby przejść do pola "Poziom".

7.	Zastosuj narzędzie "Malowanie" lub "Wypełnienie" na obiekcie, aby edytować przezroczystość związanej z nim maski obcinania.

Na miniaturze maski obcinania przezroczyste obszary są wyświetlane w odcieniach szarości.

8.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Połącz.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy miniaturę maski obcinania i wybierz polecenie Połącz maskę obcinania.

Zmiany przezroczystości są stosowane do obiektu, a z okna dokowanego Obiekty znika miniatura maski obcinania.

 Wskazówki

•	Wartość przezroczystości można także ustalić, przesuwając suwak "Przezroczystość" w oknie dialogowym Kolor farby lub Wypełnienie jednolite.

•	Obiekt z maską obcinania można także połączyć lub rozłączyć, klikając między ich miniaturami w oknie dokowanym Obiekty.

 Tematy pokrewne


Lokalna edycja przezroczystości w obiekcie

Lokalną edycję przezroczystości można stosować bezpośrednio do obiektu za pomocą narzędzia "Pędzel przezroczystości obiektów". Można wtedy utworzyć maskę obcinania, aby zobaczyć obiekt bez zmian przezroczystości, nawet po ich zapisaniu w obiekcie. Stosowanie maski obcinania umożliwia nadanie wszystkim pikselom obiektu pełnej nieprzezroczystości, aby można było edytować obiekt, nie wpływając na jego wartości przezroczystości. Zmiany wprowadzone do przezroczystości obiektu przed dodaniem maski obcinania można usunąć przy jej usuwaniu. Piksele mające wartość w skali szarości równą 0 są całkowicie przezroczyste. Przy tworzeniu maski obcinania nie stają się nieprzezroczyste.

Aby lokalnie edytować przezroczystość w obiekcie:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Przezroczystość obiektu (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Pędzel przezroczystości obiektów".

4.	Określ ustawienia narzędzia "Pędzel przezroczystości obiektów" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Wpisz wartość w polu "Przezroczystość" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

Jest to wartość w zakresie od 0 (przezroczyste) do 99 (nieprzezroczyste).

Wartość przezroczystości jest stosowana do wszystkich pikseli dotkniętych pojedynczym pociągnięciem końcówki narzędzia "Pędzel".

6.	Przesuń suwak "Krycie", aby ustalić maksymalny poziom krycia pikseli dotkniętych kilkoma pociągnięciami pędzla. Suwak "Krycie" działa w skali szarości, w zakresie od 0 (przezroczyste) do 255 (nieprzezroczyste).

Zamalowywanie tych samych pikseli nie zwiększy ich przezroczystości ponad ten poziom.

7.	Naciśnij przycisk "Użyj oryginalnej przezroczystości" (opcjonalne).

Gdy ta opcja jest włączona, stosowana wartość przezroczystości jest dodawana do istniejącej wartości malowanych pikseli. W przeciwnym wypadku stosowana przezroczystość zastępuje istniejącą wartość pikseli.

8.	Ustaw pozostałe atrybuty pędzla, takie jak kształt, rozmiar, spłaszczenie, obrót, miękka krawędź, na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

9.	W oknie obrazka zamaluj piksele obiektu, które mają być bardziej przezroczyste.

Piksele dotknięte jednym pociągnięciem pędzla przyjmują wartość przezroczystości ustaloną w kroku 5. Znajdujący się pod spodem obrazek zaczyna być widoczny przez te piksele. Dotknięte więcej niż raz piksele stają się coraz bardziej przezroczyste, aż osiągają ograniczenie ustalone w kroku 6.

 Uwagi

•	Jeśli suwak "Krycie" ustawiono na zero, a wartość przezroczystości jest niska (np. 1 lub 2), malowanie obiektu uczyni piksele zupełnie przezroczystymi. Jeśli pole wyboru "Zablokuj przezroczystość" w oknie dokowanym Obiekty nie jest zaznaczone, markiza obiektu zmienia kształt, wyłączając te piksele.

•	Za pomocą narzędzia "Pędzel przezroczystości obiektów" można edytować dwa lub więcej zaznaczone obiekty naraz, a następnie jednocześnie utworzyć na nich maskę obcinania. Jednak ich krycie można przywracać tylko po kolei, wyłączając lub usuwając ich maskę obcinania. Informacje o użyciu maski obcinania do anulowania zmian przezroczystości znajdują się w sekcji "Anulowanie zmian przezroczystości obiektu".

 Tematy pokrewne


Stosowanie do obiektu gradientu przezroczystości

Narzędzia "Przezroczystość obiektów" można używać do stosowania gradientu stopniowo zmieniającego przezroczystość obiektu z efektem zanikania w tle lub zgodnie z kształtem. Kształt lub typ gradientu, a także jego punkty początkowe i końcowe, wartości ich przezroczystości i kierunek gradientu ustala się w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości. Można także nałożyć teksturę na przezroczystość obiektu lub stosować wypełnienia mapami bitowymi, które można pochylać, obracać i zmieniać ich rozmiar.

Typ gradientu pojawia się w oknie obrazka przy wybraniu go w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości. W rolecie Ustawienia narzędzia pojawia się także mały podgląd typu gradientu jako obrazek w skali szarości. Anuluje się go przez wybranie innego typu gradientu lub wybranie z listy "Typ wypełnienia" pozycji "Brak".

Aby zastosować do obiektu gradient przezroczystości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Przezroczystość obiektu (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Przezroczystość obiektów".

4.	Wybierz typ gradientu z listy "Typ" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

5.	Przeciągnij węzeł początkowy strzałki gradientu na miejsce w oknie obrazka, w którym ma się rozpocząć gradient przezroczystości.

Strzałka gradientu pojawia się w oknie obrazka dla wszystkich etapów metamorfozy z wyjątkiem etapów "Jednorodne" i "Tekstura", zmieniających globalnie przezroczystość obiektu zgodnie z wartością ustaloną za pomocą suwaka "Przezroczystość" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

6.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości na wartość przezroczystości, od której ma się rozpocząć gradient.

Wartość zero daje w pełni nieprzezroczysty, a 100 w pełni przezroczysty węzeł.

7.	Przeciągnij w oknie obrazka węzeł końcowy strzałki gradientu do punktu, w którym ma się zakończyć gradient.

8.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" na wartość przezroczystości, na której ma się zakończyć gradient.

Wartość zero daje w pełni nieprzezroczysty, a 100 w pełni przezroczysty węzeł.

Wszystkie piksele zaznaczonego obiektu leżące poza końcowym węzłem będą miały taką wartość przezroczystości, jak koniec gradientu.

9.	Gdy wygląd obiektu jest zadowalający, naciśnij przycisk "Zastosuj" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

 Uwagi

•	Gradient przezroczystości można zastosować przed lub po utworzeniu do niego maski obcinania. Jeśli zostanie ona dodana później, piksele z nadaną pełną przezroczystością nie zostaną przywrócone do nieprzezroczystości po wyłączeniu lub usunięciu maski obcinania.

•	W danym momencie można zastosować gradient przezroczystości do dwóch lub więcej zaznaczonych obiektów i jednocześnie utworzyć na nich maskę obcinania.

 Wskazówki

•	Aby dodać wartość przezroczystości do poprzedniej, należy nacisnąć przycisk "Użyj oryginalnej przezroczystości" na pasku właściwości. W tym celu można również zaznaczyć pole wyboru "Użyj oryginalnej przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia.

•	W środku strzałki gradientu domyślnie pojawia się suwak, oznaczający punkt połowy zakresu przezroczystości. Przeciągnięcie suwaka przesuwa ten punkt na nowe położenie w obiekcie.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie gradientu przezroczystości

Przy stosowaniu do obiektu gradientu przezroczystości, wartości przezroczystości należących do obiektu pikseli stopniowo zmieniają się od początku do końca gradientu. Jednak za pomocą narzędzia "Przezroczystość obiektów" można dostosować gradient, aby zwiększyć kontrast jego wartości przezroczystości tak, że obiekt wygląda jakby odbijał światło. Gradient zmienia się, dodając do niego węzły i ustalając wartość przezroczystości dla każdego z nich. Usunięcie węzła związanego z wartością cofa tę wartość.

Aby dodać węzły do gradientu przezroczystości:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Przezroczystość obiektu" i uaktywnij narzędzie "Przezroczystość obiektów".

2.	Wybierz typ gradientu z listy "Typ" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

3.	Przeciągnij węzeł początkowy strzałki gradientu na miejsce w oknie obrazka, w którym ma się rozpocząć gradient przezroczystości.

Strzałka gradientu pojawia się w oknie obrazka dla wszystkich typów gradientu z wyjątkiem typów "Jednorodne" i "Tekstura", zmieniających globalnie przezroczystość obiektu zgodnie z wartością ustaloną za pomocą suwaka "Przezroczystość" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

4.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości na wartość przezroczystości, od której ma się rozpocząć gradient.

Wartość zero daje w pełni nieprzezroczysty, a 100 w pełni przezroczysty węzeł.

5.	Przeciągnij w oknie obrazka węzeł końcowy strzałki gradientu do punktu, w którym ma się zakończyć gradient.

6.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" na wartość przezroczystości, na której ma się zakończyć gradient.

Wartość zero daje w pełni nieprzezroczysty, a 100 w pełni przezroczysty węzeł.

Wszystkie piksele zaznaczonego obiektu leżące poza końcowym węzłem będą miały taką wartość przezroczystości, jak koniec gradientu.

7.	Przeciągnij próbkę koloru z widocznej na ekranie palety na strzałkę gradientu w oknie obrazka.

Na strzałce gradientu pojawia się nowy węzeł z wartością przezroczystości odpowiadającą wartości skali szarości wybranego koloru.

Przy użyciu typu gradientu "Stożkowe", przeciągnij węzeł na promień gradientu.

8.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" na wartość przezroczystości, na którą ma być ustawiony nowy węzeł.

9.	Powtórz czynności z punktów 7 i 8, aby dodać do gradientu nowe węzły i wartości przezroczystości.

 Uwagi

•	Suwak oznaczający połowę zakresu wartości przezroczystości znika przy dodaniu węzłów do gradientu koloru.

•	Ponieważ kształty metamorfozy "Mapa bitowa", "Tekstura" i "Jednorodne" wprowadzają do obiektu globalne zmiany, nie można dodawać węzłów, aby dostosować ich wartości przezroczystości.

Aby zmienić przezroczystość węzła na gradiencie przezroczystości:

1.	Kliknij węzeł w gradiencie, którego wartość przezroczystości ma zostać zmieniona.

2.	Przesuń suwak "Węzeł przezroczystości" na wartość, którą ma mieć zaznaczony węzeł.

 Wskazówka

•	Przezroczystość węzła można zmienić interakcyjnie, przeciągając próbkę koloru z widocznej na ekranie palety na węzeł. Program Corel PHOTO-PAINT zastosuje przezroczystość zgodnie z wartością wybranego koloru w skali szarości.

Aby usunąć węzły z gradientu przezroczystości:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy węzeł gradientu, który ma zostać usunięty.

2.	Z menu wybierz polecenie Usuń.

 Uwaga

•	Nie można usunąć węzłów początkowego i końcowego.

 Tematy pokrewne


Anulowanie zmian przezroczystości obiektu

Przy wprowadzaniu zmian przezroczystości bezpośrednio do obiektu można utworzyć maskę obcinania, aby anulować efekt na pikselach mających wartość w skali szarości co najmniej jeden. Piksele o zerowej wartości w skali szarości są całkowicie przezroczyste, więc maska obcinania nie przywraca ich krycia. Efekt można anulować tymczasowo, wyłączając maskę obcinania, lub na stałe usuwając ją. Przy wyłączonej masce można dalej wprowadzać zmiany przezroczystości bezpośrednio do obiektu, ale nie do maski obcinania. Po usunięciu maski istnieje możliwość zachowania zmian przezroczystości w obiekcie lub ich anulowania.

Aby wyłączyć zmiany przezroczystości obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Wybierz miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu.

Obok miniatury obiektu pojawia się dodatkowa miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią. Efekty przezroczystości są stosowane do maski obcinania.

4.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Wyłącz.

Nad miniaturą maski obcinania pojawia się czerwony znak "X". Zmiany przezroczystości obiektu znikają.

 Wskazówki

•	Aby przywrócić zmiany przezroczystości, z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i ponownie wskaż polecenie Wyłącz.

•	Maskę obcinania można także włączać i wyłączać, klikając jej miniaturę w oknie dokowanym Obiekty prawym przyciskiem myszy.

Aby usunąć zmiany przezroczystości obiektu:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

3.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu.

Obok miniatury obiektu pojawia się dodatkowa miniatura maski obcinania, otoczona czerwoną krawędzią. Efekty przezroczystości są stosowane do maski obcinania.

4.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Usuń.

Zmiany przezroczystości znikają z okna obrazka, a miniatura maski obcinania znika z okna dokowanego Obiekty.

 Wskazówki

•	Aby utworzyć maskę obcinania z przezroczystości obiektu, można także kliknąć prawym przyciskiem myszy jego miniaturę.

•	Kliknięcie prawym przyciskiem myszy miniatury maski obcinania powoduje jej usunięcie.

 Tematy pokrewne


Nadawanie przezroczystości niektórym kolorom obiektu

Można nadać wszystkim pikselom o wybranej wartości koloru pełną przezroczystość, aby obiekt miał wygląd, jakby się rozpadał na drobne kawałki. Ponieważ całkowicie przezroczyste piksele mają zerową wartość w skali szarości, za pomocą maski obcinania nie można przywrócić ich krycia.

Aby nadać wybranym kolorom obiektu przezroczystość:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Zaznacz obiekt.

3.	Otwórz paletę wysuwaną "Przezroczystość obiektu (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Przezroczystość kolorów".

4.	Wybierz tryb tolerancji normalnej dla kolorów lub tolerancji HSB dla kolorów w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości.

5.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Jeśli wybrano tryb tolerancji normalnej dla kolorów, ustaw wartość w polu "Podobieństwo kolorów", aby określić zakres pikseli, które mają być przezroczyste na podstawie podobieństwa kolorów.

•	Jeśli wybrano tryb tolerancji HSB dla kolorów, ustaw wartości w polach "Kolor", " Nasycenie" i "Jasność", aby określić zakres pikseli, które mają być przezroczyste na podstawie swojego podobieństwa barwy, nasycenia i jaskrawości.

6.	Kliknij dowolny piksel na obrazku.

Wszystkie piksele w zaznaczonym obiekcie, znajdujące się w zakresie tolerancji kolorów wybranego piksela staną się przezroczyste.

 Wskazówki

•	Suwak "Wygładzanie" w rolecie Ustawienia narzędzia zmiękcza krawędzie maski określającej przezroczystość. Im większa wartość ustawiona na suwaku, tym bardziej gładko mieszają się otaczające kolory z przezroczystymi pikselami.

 Tematy pokrewne


Edycja grupy obcinania za pomocą maski obcinania

Maski obcinania można użyć do edycji grupy obcinania, aby odsłonić obiekty zakryte obiektami znajdującymi się nad nimi w oknie dokowanym Obiekty. Maskę obcinania obiektu można edytować przed lub po dodaniu go do grupy obcinania.

Aby edytować grupę obcinania za pomocą maski obcinania:

1.	Kliknij i przeciągnij obiekt potomny na obiekt główny w oknie obrazka.

2.	Kliknij kolumnę z lewej strony obiektu potomnego w oknie dokowanym Obiekty.

W kolumnie pojawia się ikona spinacza do papieru, a miniatura obiektu potomnego otrzymuje wcięcie. Wszystkie piksele obiektu potomnego wystające poza obiekt główny znikają z okna obrazka.

3.	Kliknij miniaturę maski obcinania w oknie dokowanym Obiekty, aby ją uaktywnić.

4.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie", aby edytować przezroczystość, stosując pociągnięcia pędzla.

•	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie", aby edytować przezroczystość, dodając jednolite wypełnienie.

5.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

6. Kliknij dwukrotnie na pasku stanu próbkę koloru używanego narzędzia.

Używając narzędzia "Malowanie", kliknij dwukrotnie próbkę koloru "Farba".

Używając narzędzia "Wypełnienie", kliknij dwukrotnie próbkę koloru "Wypełnienie".

7.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W oknie dialogowym Kolor farby wpisz w polu "Poziom" liczbę od 0 (przezroczysty) do 255 (nieprzezroczysty), aby ustawić wartość przezroczystości.

•	W oknie dialogowym Wybierz wypełnienie naciśnij przycisk "Edytuj", aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie jednolite. Wpisz w polu "Poziom" liczbę od 0 (przezroczysty) do 255 (nieprzezroczysty), aby ustawić wartość przezroczystości.

Może wystąpić konieczność naciśnięcia w oknie dialogowym Kolor farby lub Wypełnienie jednolite przycisku "Więcej", aby przejść do pola "Poziom".

8.	Zastosuj narzędzie "Malowanie" lub "Wypełnienie" do grupy obcinania, aby edytować przezroczystość maski obcinania obiektu potomnego.

Na miniaturze maski obcinania przezroczyste obszary są wyświetlane w odcieniach szarości.

9.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Połącz.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy miniaturę maski obcinania i wybierz polecenie Połącz maskę obcinania.

Zmiany przezroczystości są stosowane do obiektu, a miniatura maski obcinania znika z okna dokowanego Obiekty.

Obiekt główny jest widoczny w miejscach, w których edytowano maskę obcinania na obiekcie potomnym.

 Uwagi

•	W oknie dokowanym Obiekty upewnij się, czy znak plus (+) jest widoczny między miniaturą obiektu potomnego, który ma być edytowany, i jego maską obcinania. W przeciwnym wypadku kliknij nazwę obiektu i wybierz opcję "Łącz z maską obcinania" w oknie dialogowym Właściwości obiektu.

•	Jeśli obiekt potomny nie jest połączony z maską obcinania, można tylko przeciągnąć obiekt potomny na główny. Maska obcinania pozostaje nieruchoma, a wprowadzone do niej zmiany nie są widoczne w obiekcie potomnym.

 Wskazówka

•	Wartość przezroczystości można także ustawić, przesuwając suwak "Przezroczystość" w oknie dialogowym Kolor farby lub Wypełnienie jednolite.

 Tematy pokrewne


Anulowanie maski obcinania

Można anulować maskę obcinania tymczasowo, wyłączając ją, lub na stałe, usuwając. Podczas jej wyłączenia nie można wprowadzić do niej więcej zmian przed ponownym włączeniem, jednak w dalszym ciągu można edytować związany z nią obiekt. Po usunięciu maski obcinania należy wybrać między zachowaniem w obiekcie zmian przezroczystości a ich anulowaniem.

Aby wyłączyć maskę obcinania:

1.	Kliknij miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

2.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Wyłącz.

Z obiektu znikają zmiany przezroczystości. Nad miniaturą maski obcinania pojawia się czerwony znak "X", oznaczający niedostępność dla edycji.

 Wskazówki

•	Aby odzyskać maskę obcinania, z menu Obiekt ponownie wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Wyłącz.

•	Można także kliknąć prawym przyciskiem myszy miniaturę maski obcinania, aby włączyć i wyłączyć maskę obcinania.

Aby usunąć maskę obcinania:

1.	Kliknij miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Wokół miniatury obiektu pojawia się czerwona krawędź, a niebieski pasek podświetla jego nazwę.

2.	Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Usuń.

Z obiektu znikają zmiany przezroczystości, a miniatura maski obcinania znika z okna dokowanego Obiekty.

 Wskazówka

•	Aby usunąć maskę obcinania, można także kliknąć prawym przyciskiem myszy jej miniaturę.

 Tematy pokrewne


Edycja obiektów tekstowych


Przegląd: Edycja obiektów tekstowych
Edycja obiektów tekstowych

Tekst utworzony za pomocą narzędzia "Tekst" programu Corel PHOTO-PAINT jest obiektem do momentu scalenia go z tłem. Do tekstu można więc stosować wszelkie transformacje obiektów, takie jak zmiany przezroczystości i rozmiaru, za pomocą technik używanych przy edycji innych obiektów.

Dostępne są także inne, specyficzne dla tekstu sposoby modyfikacji, takie jak zmiana czcionki, wyrównania oraz odstępy między znakami i wierszami. Aby dokonać tych zmian, należy zaznaczyć tekst za pomocą narzędzia "Tekst". Jednak przy takim zaznaczeniu większość zmian wprowadzonych do obiektu za pomocą innych narzędzi, efektów specjalnych i poleceń menu zostaje utracona. Dlatego należy wprowadzać wszystkie zmiany obiektu tekstowego za pomocą narzędzia "Tekst" przed modyfikowaniem obiektu na inne sposoby.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru tekstu

Jeśli rozmiar tekstu jest zmianiany za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów", krawędzie tekstu często stają się poszarpane. Aby zachować ich ostrość, należy zmieniać wielość czcionki za pomocą paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia narzędzia "Tekst".

Aby zmienić rozmiar tekstu:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Tekst".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

Jeśli obiekt tekstowy był przekształcany przy użyciu uchwytów transformacji obiektu lub poleceń menu Efekty lub Obrazek, pojawi się okno komunikatu informujące, że transformacje zostaną utracone w przypadku kontynuacji.

3.	Naciśnij przycisk "OK".

Transformacje znikają, tekst otacza ramka, a w środku pojawia się migający kursor.

4.	Wpisz rozmiar w polu "Rozmiar czcionki" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Kliknij poza tekstem, lub wybierz inne narzędzie, aby zastosować zmianę.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie tekstu

Tekst w oknie obrazka można przesuwać, przeciągając go za pomocą narzędzia "Tekst" lub "Wskaźnik obiektów". Narzędzie "Tekst" nie anuluje operacji przy zaznaczeniu tekstu, który został przesunięty narzędziem "Wskaźnik obiektów". Jeśli włączone jest polecenie Pokaż markizę z menu Obiekt, każdą literę w obiekcie tekstowym otacza markiza, jeśli obiekt zaznaczono narzędziem "Wskaźnik obiektów". Przeciąganie jednej litery przesuwa cały obiekt tekstowy.

Aby przesunąć obiekt tekstowy za pomocą narzędzia "Wskaźnik obiektów":

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

3.	Przeciągnij tekst, aby ustalić jego położenie w oknie obrazka.

Aby przesunąć obiekt tekstowy za pomocą narzędzia "Tekst":

1.	Uaktywnij narzędzie "Tekst".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

3.	Umieść wskaźnik myszy na krawędzi ramki tekstu tak, aby wyświetlony został krzyż strzałek.

4.	Przeciągnij ramkę, aby ustalić położenie tekstu w oknie obrazka.

 Tematy pokrewne


Wyrównywanie tekstu

Wiersze tekstu w obrazku można wyrównywać tak, aby były wyrównane do lewej, do prawej lub do środka. Wyrównywanie jest oparte na lewej krawędzi pierwszej litery w tekście, dlatego tekst zmienia bieg w tym punkcie.

Aby wyrównać tekst

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Tekst".

2.	Kliknij obiekt tekstowy, aby go zaznaczyć.

Jeśli obiekt tekstowy był przekształcany za pomocą uchwytów transformacji obiektu lub poleceń menu Efekty lub Obrazek, pojawi się okno komunikatu informujące, że transformacje zostaną utracone w przypadku kontynuacji.

3.	Naciśnij przycisk "OK".

Transformacje znikają, tekst otacza ramka, a w środku pojawia się migający kursor.

4.	Na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij przycisk "Wyrównaj do lewej", aby wyrównać wiersze tekstu do lewej.

•	Naciśnij przycisk "Wyrównaj do prawej", aby wyrównać wiersze tekstu do prawej.

•	Naciśnij przycisk "Wyrównaj tekst do środka", aby wyrównać tekst do środka.

5.	Kliknij poza tekstem, lub wybierz inne narzędzie, aby zastosować zmianę.

 Tematy pokrewne


Formatowanie tekstu

Przy formatowaniu narzędzie "Tekst" jest używane do nadawania obiektowi tekstowemu różnych atrybutów, takich jak styl, kolor, rozmiar czcionki, wyrównanie, odstępy między znakami i wierszami. Większość innych zmian obiektu tekstowego, wprowadzonych przy użyciu innych narzędzi lub poleceń menu, zostaje utracona przy zaznaczeniu tekstu za pomocą narzędzia "Tekst". Dlatego przed wprowadzaniem innych modyfikacji należy zmienić atrybuty obiektu tekstowego za pomocą narzędzia "Tekst".

Aby formatować tekst:

1.	Kliknij dwukrotnie narzędzie "Tekst".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

Jeśli obiekt tekstowy był przekształcany za pomocą uchwytów transformacji obiektu lub poleceń menu Efekty lub Obrazek, pojawi się okno komunikatu informujące, że transformacje zostaną utracone w przypadku kontynuacji.

3.	Naciśnij przycisk "OK".

Transformacje znikają, tekst otacza ramka, a w środku pojawia się migający kursor.

4.	Ustal atrybuty tekstu na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

Przy wybieraniu opcji tekst formatuje się automatycznie.

5.	Kliknij poza tekstem, lub wybierz inne narzędzie, aby zastosować zmianę.

 Tematy pokrewne


Edycja tekstu

Tekst można edytować tak jak każdy inny obiekt, za pomocą tych samych narzędzi edycji obrazka i poleceń menu. Jednak wszelkie zmiany należy wprowadzać po użyciu narzędzia "Tekst", aby nie zostały utracone przy jego następnym użyciu do zaznaczenia obiektu tekstowego. Ponieważ zmiany wprowadzone za pomocą uchwytów transformacji są globalne, nie można stosować ich do zmiany zaznaczonych części obiektu tekstowego. Jeśli część tekstu ma mieć inne atrybuty od reszty obiektu (np. rodzaj i rozmiar czcionki), należy utworzyć ją jako oddzielny obiekt i połączyć z pozostałym tekstem. Więcej informacji o łączeniu kilku obiektów w jeden znajduje się w sekcji "Łączenie obiektów ze sobą".

Aby edytować tekst:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

3.	Kliknij narzędzie w przyborniku, które będzie użyte do edycji obiektu.

4.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Zastosuj narzędzie do obiektu tekstowego w oknie obrazka.

 Tematy pokrewne


Zmiana koloru obiektu

Obiekt tekstowy zmienia kolor na bieżący kolor farby przy kliknięciu go narzędziem "Tekst". Aby zróżnicować kolory w obiekcie tekstowym, należy zaznaczyć go narzędziem "Wskaźnik obiektów" i edytować narzędziem "Malowanie" lub "Wypełnienie". Jednak ponowne zaznaczenie tekstu narzędziem "Tekst" powoduje anulowanie zmian koloru.

Aby zmienić kolor obiektu tekstowego:

1.	Uaktywnij narzędzie "Tekst".

2.	Kliknij próbkę koloru na wyświetlonej na ekranie palecie.

Wybrany kolor pojawia się w próbce koloru "Farba" na pasku stanu.

3.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

Aby zmienić kolor części tekstu w obiekcie tekstowym:

1.	Otwórz paletę wysuwaną "Obiekt (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wskaźnik obiektów".

2.	Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Otwórz paletę wysuwaną "Pędzel (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Malowanie".

•	Otwórz paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)" i uaktywnij narzędzie "Wypełnienie".

4.	Określ ustawienia narzędzia na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia.

5.	Kliknij próbkę koloru na wyświetlonej na ekranie palecie.

Jeśli użyto narzędzia "Malowanie", wybrany kolor pojawi się w próbce koloru "Farba" na pasku stanu.

Jeśli użyto narzędzia "Wypełnienie", wybrany kolor pojawi się w próbce koloru "Wypełnienie" na pasku stanu.

6.	Zastosuj narzędzie do części obiektu tekstowego, których kolor ma zostać zmieniony.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Transformowanie obiektów
Transformowanie obiektów

Modyfikowanie wyglądu obiektów w obrazku jest możliwe za pomocą zmian rozmiaru, skalowania, obracania, pochylania, zniekształcania, odbijania i dodawania perspektywy. Narzędzia transformacji pozwalają zmodyfikować położenie, rozmiar i wygląd obiektu bez zmieniania jego zasadniczego kształtu. Przy transformowaniu obiektów można korzystać z trybów dostępnych na pasku właściwości lub w rolecie ustawień narzędzia "Wskaźnik obiektów". Stosowanie transformacji jest możliwe także bezpośrednie w oknie obrazka przy użyciu uchwytów wyświetlanych wokół pola zaznaczenia obiektu.

Transformacje mogą być stosowane dla pojedynczego obiektu, dla wielu zaznaczonych obiektów lub do obiektów, które zostały zgrupowane.

Podgląd efektu transformacji

Jeżeli zachodzi potrzeba podejrzenia efektu transformacji zanim zostanie ona na stałe zastosowana dla obiektu, można transformacji poddać kopię obiektu przy użyciu przycisku "Zastosuj do kopii". Jeśli efekt transformacji nie spełnia oczekiwań, można wtedy usunąć kopię i pozostawić oryginał w nienaruszonym stanie. Przycisk "Zastosuj do kopii" jest dostępny wyłącznie przy korzystaniu z trybów transformacji na pasku właściwości lub w rolecie ustawień dla narzędzia "Wskaźnik obiektów". Po naciśnięciu przycisku "Transformuj" na pasku właściwości lub w rolecie transformacja zostaje zastosowana do obiektu oryginalnego, a opcja "Zastosuj do kopii" zostaje wyłączona.

Przy transformowaniu obiektu w obrazku zmiany obiektu można obserwować w oknie obrazka. Jest to wciąż jednak wyłącznie podgląd efektu transformacji, a sama transformacja nie zostaje zastosowana, dopóki nie zostanie naciśnięty przycisk "Zastosuj".

Aby anulować transformację, wystarczy nacisnąć klawisz ESC lub kliknąć dwukrotnie poza zaznaczeniem. Jeżeli zostanie naciśnięty klawisz ENTER albo przycisk "Zastosuj" na pasku właściwości lub w rolecie, lub też nastąpi kliknięcie dwukrotne w obrębie zaznaczenia, transformacja zostanie zastosowana dla zaznaczonego obiektu.

 Uwaga

•	Po jednokrotnym kliknięciu obiektu w oknie obrazka w celu zaznaczenia go, wokół pola zaznaczenia obiektu pojawiają się uchwyty. Jeżeli obiekt zostanie kliknięty ponownie, wyświetlone zostaną uchwyty służące do obracania i pochylania obiektu. Trzecie i czwarte kliknięcie powodują wyświetlenie odpowiednio uchwytów do stosowania zniekształceń i perspektywy.

 Wskazówka

•	Aby uniknąć degradacji wyglądu obiektu przez sukcesywne stosowanie wielu transformacji, lepiej jest wykonać wszystkie transformacje w trybie transformacji, po czym zastosować je wszystkie jednocześnie.

 Tematy pokrewne


Publikowanie obrazków w Internecie


Przegląd: Publikowanie obrazków w Internecie
Publikowanie obrazków w Internecie

Publikowanie obrazków dla Internetu oznacza tworzenie obrazków, które mogą być umieszczane na stronach WWW. Wraz z rosnącą popularnością Internetu coraz rzadziej spotyka się strony nie zawierające grafiki. Wzbogaca ona strony WWW, dodaje charakteru, obrazuje zawartość oraz nadaje im profesjonalny wygląd.

Program Corel PHOTO-PAINT dostarcza narzędzi i wskazówek potrzebnych do tworzenia profesjonalnie wyglądających grafik internetowych, map obrazu, tła i animacji, resztę pozostawiając nieskrępowanej wyobraźni autora.

Dodawanie grafiki do stron WWW

W celu dodania grafiki do stron WWW należy wykonać następujące czynności:

•	Wybrać lub utworzyć obrazek.

•	Zapisać go we właściwym formacie pliku.

•	Przekształcić obrazek do modelu kolorów odpowiedniego dla formatu pliku.

•	Zdefiniować aktywne obszary na obrazku, jeżeli ma on zawierać łącza do pokrewnych stron WWW.

•	Zapisać obrazek i utworzyć plik mapy.

•	Połączyć się z dostawcą Internetu i skonfigurować serwer WWW.

Czynności te szczegółowo opisano w innych tematach pomocy w tym rozdziale.

 Więcej informacji na ten temat


Wybieranie formatu pliku


Przegląd: Wybieranie formatu pliku (strona 1 z 2)
Wybieranie formatu pliku (strona 1 z 2)

Formaty Graphics Interchange Format (GIF) i Joint Photographic Experts Group (JPG lub JPEG) to dwa najpowszechniej stosowane w sieci WWW formaty plików graficznych. Nowy format, Portable Network Graphics (PNG), jest używany jako alternatywa wobec plików .GIF i .JPEG.

Jak ustalić, który format wybrać? Przed podjęciem decyzji należy uwzględnić następujące czynniki:

•	typ tworzonego obrazka;

•	rozmiar pliku;

•	zamierzoną jakość obrazka;

•	czas potrzebny na wyświetlenie obrazka.

Zasadniczo przyjmuje się, że format GIF jest najlepszy dla rysunków kreskowych i grafiki charakteryzującej się małą ilością kolorów lub wyraźnymi krawędziami. Format JPEG jest zalecany natomiast do zapisywania obrazków o szerokim zakresie tonalnym, takich jak fotografie lub obrazki skanowane. Poniżej znajdują się opisy obu formatów, które mogą pomóc w uzyskaniu odpowiedzi na pytanie "Który z formatów zapewnia najlepszą jakość obrazka przy najmniejszym rozmiarze pliku i najlepiej prezentuje się na ekranie?"

Format GIF

Format GIF został utworzony jako przenośny standard graficzny i jest obsługiwany przez wszystkie graficzne przeglądarki. Obsługuje on maksymalnie 8-bitowy tryb koloru (256 możliwych kolorów) i pozwala na zapisywanie własnych palet wraz z obrazkiem. Format GIF oferuje szereg zaawansowanych funkcji graficznych, włącznie z przezroczystymi tłami, przeplotem i animacją.

Pliki .GIF stosują kompresję bezstratną, co oznacza, że przy przekształceniu do formatu GIF cała informacja o pliku jest zapisywana razem z obrazkiem, dzięki czemu plik .GIF wygląda dokładnie jak grafika wyjściowa. Ponieważ w tym formacie wymagana jest tylko ograniczona dekompresja, pliki GIF są stosunkowo szybko wyświetlane na ekranie. Format GIF obsługuje również mapy obrazu.

Format JPEG

Format JPEG został opracowany jako schemat kompresji specjalnie dla grafiki komputerowej. JPEG obsługuje maksymalnie 32-bitowy tryb koloru (16,7 miliona kolorów) i jest doskonały do fotografii i skanowanych obrazków.

Format JPEG stosuje kompresję stratną (tracone są zbędne informacje, nie wpływające na wygląd obrazka), zapewniając doskonałą jakość obrazków i wysoki stopień kompresji. Jakość obrazka można wybrać w zakresie od bardzo wysokiej do bardzo niskiej. Im lepsza jakość, tym większy jest rozmiar pliku. Obrazki JPEG potrzebują trochę czasu na dekompresję podczas ich wyświetlania na ekranie, ale mogą być wyświetlane stopniowo.

Format JPEG również obsługuje mapy obrazu.

 Kliknij tutaj, aby przejść do następnej strony

 Tematy pokrewne


Wybieranie formatu pliku (strona 2 z 2)

Format PNG

PNG to względnie nowy format alternatywny wobec plików .GIF i .JPEG. Jest on obsługiwany przez program Corel PHOTO-PAINT. Aby wyświetlić strony z obrazkami w formacie PNG przeglądarki mogą potrzebować dodatkowego filtru obsługującego ten format. Filtry takie są powszechnie dostępne w Internecie.

Format PNG obsługuje zarówno obrazki w trybie pełnokolorowym jak i grafikę opartą na paletach. Stosuje system zaawansowanej kompresji bezstratnej oraz obsługuje pełną przezroczystość.

Format PNG nie obsługuje map obrazu. Obrazek w formacie PNG na stronie WWW może być łączem do innej strony lub serwisu, których adres można określić w trakcie zapisywania pliku. Jeżeli łącze takie nie zostanie zdefiniowane, obrazek w formacie PNG pozostanie statyczny.

Przykład kompresji JPEG

Rozmiar oryginalnego obrazka wynosi 1 890 KB

400 KB [image] wysoka jakość	12 KB [image] niska jakość

(najniższa kompresja)	(najwyższa kompresja)

 Tematy pokrewne


Zapisywanie obrazka w formacie GIF

Jeżeli obrazek jest zapisywany w formacie GIF, to jego tryb koloru może być co najwyżej 8-bitowy (256 kolorów). Jeśli obrazek ma być zapisany w formacie GIF, a nie widać tej opcji na liście "Zapisz jako typ" w oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysku, należy sprawdzić tryb koloru obrazka.

Aby sprawdzić, jaki jest tryb koloru danego obrazka:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Informacje o dokumencie.

Informacja o trybie koloru obrazka wyświetlana jest w polu "Typ".

Aby zapisać obrazek w formacie GIF:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj.

2.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz pozycję "CompuServe Bitmap (GIF)".

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz folder, w którym zapiszesz obrazek.

4.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku" i naciśnij przycisk "Zapisz".

5.	W oknie dialogowym Eksport do formatu GIF zaznacz, jeśli to potrzebne, pole wyboru "Z przeplotem".

6.	Zaznacz jedną z następujących opcji w sekcji "Przezroczystość" w celu określenia, które kolory mają być przezroczyste podczas oglądania w przeglądarce WWW.

•	"Brak" określa, że żaden z kolorów nie będzie przezroczysty.

•	 "Kolor obrazka" spowoduje, że jeden z kolorów obrazka będzie przezroczysty. W celu wyboru koloru należy kliknąć kolor z palety kolorów lub też wprowadzić jego numer indeksu w polu "Indeks".

•	"Obszar maski" powoduje, że przezroczysty będzie zamaskowany obszar obrazka.

7.	Zaznacz, jeśli trzeba, pole wyboru "Dopełnienie maski".

8.	Obejrzyj obrazek w polu "Rezultat". Możesz poprawić jego wygląd zmieniając ustawienia w Eksport do formatu GIF.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie obrazka w formacie JPEG

Przy zapisywaniu obrazka w formacie JPEG zalecany jest 24-bitowy tryb koloru, choć można używać również trybu 8-bitowego (256 kolorów). Jeśli obrazek ma być zapisany w formacie JPEG, a nie ma tej opcji na liście "Zapisz jako typ", należy sprawdzić bieżący tryb koloru.

Aby przekształcić kolory obrazka w kolory 24-bitowe:

•	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, następnie polecenie Kolor RGB (24 bity).

Aby zapisać obrazek w formacie JPEG:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj.

2.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz pozycję "Mapy bitowe JPEG (.JPG)".

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz folder, w którym zapiszesz obrazek.

4.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę obrazka i naciśnij przycisk "Zapisz".

5.	W oknie dialogowym Eksport do formatu JPEG zaznacz pole wyboru "Progresywnie" lub "Optymalizacja".

6.	Przesuń suwak "Kompresja" w lewo, aby zapisać obrazek w wysokiej rozdzielczości lub w prawo, aby obrazek miał niską jakość rozdzielczości.

7.	Przesuń suwak "Wygładzanie" w prawo, celem nadania obrazkowi bardziej opływowego wyglądu przez wygładzenie zagięć i kątów, lub w lewo, aby uzyskać przeciwny skutek.

8.	Z listy "Podformat" wybierz metodę kodowania:

•	"Standardowa (4:2:2)", stosuje kompresję niższej jakości.

•	"Opcjonalna (4:4:4)", stosuje kompresję nieco wyższej jakości.

9. Obejrzyj obrazek w polu "Rezultat". Możesz poprawić jego wygląd, zmieniając ustawienia w oknie dialogowym Eksport do formatu JPEG.

 Uwagi

•	Im gorsza jest jakość obrazka, tym mniejszy rozmiar pliku.

•	Różnica między poszczególnymi metodami kodowania nie jest zauważalna wizualnie.

•	Niektóre aplikacje nie obsługują formatu JPEG z włączoną opcją "Progresywnie".

 Tematy pokrewne


Zachowanie koloru obrazka w Internecie


Przegląd: Zachowanie koloru obrazka w Internecie
Zachowanie koloru obrazka w Internecie

Z jednej strony oczekuje się, że obrazek w Internecie będzie wyglądał jak w programie Corel PHOTO-PAINT, z drugiej zaś strony rozmiar jego pliku powinien być na tyle mały, aby oczekiwanie na załadowanie obrazka nie trwało zbyt długo.

Z publikowaniem kolorowych obrazków w Internecie wiążą się dwa zagadnienia. Pierwsze dotyczy twórcy obrazka i przekształcania kolorów w programie Corel PHOTO-PAINT. Drugie związane jest z odbiorcą obrazka gdzieś w Internecie. Przeglądarki WWW przetwarzają bowiem tylko pewien ograniczony zakres kolorów. Zwiększa to ich szybkość i ułatwia obsługę plików graficznych, lecz oznacza zarazem, że obrazek może utracić pewne szczegóły, kiedy ogląda się go w przeglądarce.

Redukcja plików obrazków do rozmiarów odpowiednich dla publikacji w Internecie może wymagać ich przekształcenia do innego trybu kolorów, jak również kompresji. Proces ten zawsze prowadzi do pewnej stratności. Chodzi o to, aby w trakcie zmniejszania głębi bitowej i rozmiaru pliku utracić jak najmniejszą liczbę kolorów.

Przekształcanie kolorów obrazków w tryb koloru 8-bitowego

Najlepszym sposobem na zmniejszenie rozmiaru pliku jest zredukowanie liczby kolorów. Przekształcenie pliku z trybu koloru 24 lub 32-bitowego do 8-bitowego pozwala na redukcję rozmiaru pliku o 90 i więcej procent. Przekształcenie kolorów obrazka z trybu 16 milionów kolorów w kolory z palety 256 kolorów pociąga za sobą pewną utratę jakości, jednakże przy użyciu właściwych technik i pewnej praktyki każdy obrazek może zostać przekształcony w 256 kolorowy z zadawalającym wynikiem.

W trakcie przekształcania do trybu koloru z paletą program Corel PHOTO-PAINT zmienia kolory na ich najbliższe odpowiedniki z palety 256 lub mniej kolorów. Obrazek słonecznika zajmuje 123 KB pamięci w swym oryginalnym 24-bitowym formacie RGB TIF, nawet po zmianie rozdzielczości na 72 dpi.

16 kolorów	256 kolorów

Przekształcanie do standardowych palet

W paletach "Standardowa", "Standard VGA" i większości palet kolorów niestandardowych zakres kolorów jest określony według szeroko przyjętego standardu i program Corel PHOTO-PAINT stara się dostosować kolory danego obrazka do tego wzorca. Zaletą takiego podejścia jest to, że dzięki zgodności ze standardem kolory wszędzie zostaną poprawnie odtworzone. Z kolei przy uaktywnionej symulacji kolorów wzrasta jakość obrazka. Jednakże dla większości obrazków wiele z 256 kolorów przepadnie, ponieważ nie znajdą się w palecie.

Inteligentne przekształcanie

Opcje "Adaptacyjna" lub "Zoptymalizowana" powodują, że program Corel PHOTO-PAINT tworzy paletę wykorzystującą kolory zawarte w oryginalnym obrazku. W ten sposób, w zakresie 256 kolorów pomijane są kolory, których nie ma na obrazku. Alternatywnie, jak w przypadku obrazka w formacie GIF w przykładzie powyżej, można zredukować liczbę kolorów do 16, zachowując dobrą jakość obrazka.

Gdy liczba kolorów zostaje zredukowana do 16, kolory obrazka przekształcane są z trybu koloru 8-bitowego do 4-bitowego. Mimo że mogło by się to wydawać dziwne, 17 kolorowy obrazek jest wyraźnie większy niż 16 kolorowy.

Więcej informacji na temat pracy z kolorami można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

 Tematy pokrewne


Przekształcanie w obrazek z paletą kolorów

Tryb kolorów z paletą jest trybem 8-bitowym zapisującym i wyświetlającym obrazki z użyciem maksymalnie 256 kolorów. Przekształcenie złożonego obrazka do trybu kolorów z paletą przydaje się do zmniejszenia rozmiaru pliku podczas przygotowywania do publikacji w Internecie. Tryb kolorów z paletą umożliwia poza tym wykorzystanie okna dialogowego Tablica kolorów, w którym można edytować kolory występujące w obrazku.

Aby przekształcić obrazek w kolorach RGB, Lab lub CMYK w 8-bitowy obrazek z paletą kolorów:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, następnie wybierz polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Ustaw suwak "Wygładzanie", aby ustalić gładkość przekształcenia.

3.	Wybierz jedną z następujących palet występujących na liście:

•	"Standardowa" zapewnia zakres 256 kolorów z proporcjonalnym udziałem czerwonego, zielonego, niebieskiego.

•	"Standard VGA" daje po przekształceniu standardową 16-kolorową paletę VGA.

•	"Adaptacyjna" próbkuje obrazek i tworzy paletę z pierwszych 256 kolorów.

•	"Zoptymalizowana" zawiera kolory zgromadzone wokół centrum spektrum koloru obrazka.

•	"Ciało czarne", "Skala szarości", "System", "Microsoft Internet Explorer" i "Netscape Navigator" są gotowymi paletami kolorów.

•	"Niestandardowa" pozwala na wybór gotowych palet lub też dodanie kolorów celem utworzenia własnej palety. Po wybraniu opcji "Niestandardowa" wyświetlane jest okno dialogowe Tablica kolorów. W oknie tym z listy "Tablica" należy wybrać odpowiednią paletę.

4.	Wybierz typ symulacji kolorów  z listy "Symulacja kolorów".

•	"Brak" wyłącza symulację kolorów.

•	"Uporządkowanie" przybliża przejścia kolorów przy użyciu stałych wzorców punktów.

•	"Dyfuzja błędów" daje najlepsze rezultaty, stosując symulację kolorów na większym obszarze i dostosowując wzorzec symulacji kolorów do symulowanego przejścia kolorów.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z palet kolorów przeglądarek internetowych

Istnieją dwie dostępne palety przeglądarek w programie Corel PHOTO-PAINT: "Netscape Navigator" i "Microsoft Internet Explorer". Te 8-bitowe palety są skonstruowane tak, aby wyświetlać czyste kolory w ten sam sposób w każdej przeglądarce autorstwa danej firmy. Kolory spoza zakresu tych palet mogą być przedstawiane z nadmierną dozą symulacji kolorów. Aby kolory obrazka można było przekształcić w kolory z palety niestandardowej, musi to być obrazek z paletą kolorów.

Aby sprawdzić jaki jest tryb koloru danego obrazka:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Informacje o dokumencie.

Informacja o trybie kolorów obrazka wyświetlana jest w polu "Typ".

Aby zmienić bieżącą paletę kolorów na jedną z palet przeglądarek:

1.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Przekształć w, następnie polecenie Z paletą (8 bitów).

2.	Z listy palet wybierz pozycję "Niestandardowa".

3.	Wybierz typ symulacji kolorów z listy "Symulacja kolorów".

•	"Brak" wyłącza symulację kolorów.

•	"Uporządkowanie" przybliża przejścia kolorów za pomocą stałych wzorców punktów. Ten rodzaj symulacji kolorów przebiega szybciej niż "Dyfuzja błędów", ale jest mniej dokładny.

•	"Dyfuzja błędów" daje najlepsze rezultaty, stosując symulację kolorów na większym obszarze i dostosowując wzorzec symulacji kolorów do symulowanego przejścia kolorów.

4.	Naciśnij przycisk "OK".

5.	Z menu Obrazek wybierz polecenie Tablica kolorów.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Tablica kolorów.

6.	Naciśnij przycisk "Gotowe palety kolorów".

7.	Z listy "Typ" wybierz pozycję "Netscape Navigator" lub "Microsoft Internet Explorer".

 Tematy pokrewne


Tworzenie map obrazu i tła


Przegląd: Tworzenie map obrazu i tła
Tworzenie map obrazu i tła

Szczególnie użyteczne cechy języka HTML wykorzystywane przez program Corel PHOTO-PAINT pozwalają na wzbogacanie stron WWW o złożone mapy obrazu i efektowne tła.

Mapy obrazu

Mapy obrazu definiują na obrazkach dla stron WWW aktywne obszary, które można kliknąć myszą. Kliknięcie takie automatycznie powoduje przejście na wcześniej określoną inną stronę WWW. Utworzenie mapy obrazu wymaga zapisania obrazka w formacie pliku .GIF lub .JPEG.

Mapy obrazu dostarczają użytkownikom różnorodnych sposobów poruszania się w sieci. Na przykład można utworzyć jako pojedynczy obrazek pasek narzędzi i przekształcić go w mapę obrazu, definiując inny odnośnik dla każdego przycisku. Na mapie Europy można na przykład zdefiniować odnośniki do stron poszczególnych krajów. Każda grafika może stać się mapą obrazu, lecz nim zdecydujemy się jej użyć, należy rozważyć kilka czynników.

Są dwa rodzaje map obrazu: aktywne (klient) i pasywne (serwer). Można wybrać jedną lub drugą albo też mapę aktywno-pasywną, co daje zalety obu rozwiązań.

Aby utworzyć mapę obrazu dla strony WWW, należy wykonać następujące czynności:

•	Znaleźć, przygotować lub utworzyć obrazek.

•	Zdefiniować aktywne obszary i utworzyć odnośniki do innych stron WWW przy użyciu polecenia Publikuj dla Internetu.

•	Zapisać obrazek w pliku GIF lub JPEG.

•	Zdecydować, czy mapa będzie aktywna, pasywna czy też aktywno-pasywna.

Mapa pasywna wymaga konsultacji z dostawcą usług internetowych, celem uzgodnienia, jaki rodzaj skryptu CGI będzie używany do przetwarzania mapy. Skrypt CGI to program działający na serwerze dostawcy usług internetowych. Należy zebrać następujące dane: ścieżkę dostępu do skryptu CGI, nazwę tego skryptu oraz ścieżkę dostępu do katalogu na serwerze WWW, w którym zapisana jest mapa obrazu. Dane te mogą być włączone w trakcie tworzenia mapy obrazu w programie Corel PHOTO-PAINT lub dodane później do istniejącego pliku .HTML. Pliki .HTML to zwykłe pliki tekstowe, które mogą być edytowane w standardowych edytorach.

Tła

Cechą HTML wzmacniającą wizualnie wymowę stron WWW są tła. Można utworzyć tło w kolorze jednolitym lub z sąsiadujących ze sobą obrazków.

 Tematy pokrewne


Definiowanie aktywnych obszarów map obrazu

W programie Corel PHOTO-PAINT do określania aktywnych obszarów map obrazu służą obiekty. Kiedy podczas zapisywania obrazka w formacie GIF lub JPEG zostanie wybrany aktywno-pasywny lub pasywny typ mapy obrazu, współrzędne mapy zapisywane są w osobnym pliku mapy, a w dokumencie HTML umieszczany jest kod odnoszący się do mapy obrazu. Wybór mapy pasywnej pociąga za sobą konieczność samodzielnego utworzenia pliku .HTML za pomocą edytora tekstu, gdyż automatycznie tworzony jest tylko plik mapy. Jeśli obrazek jest zapisywany jako aktywna mapa obrazu, jej współrzędne zapisywane są bezpośrednio w pliku .HTML. Pliki map i .HTML są tworzone podczas zapisywania w formacie GIF lub JPEG obrazka, dla którego zdefiniowano aktywne obiekty, używając polecenia Przypisz adres URL z menu Obiekt lub polecenia Publikuj dla Internetu z menu Plik.

Aby zdefiniować aktywne obszary mapy obrazu:

1.	Utwórz obiekt.

Więcej informacji na temat tworzenia obiektów można znaleźć w sekcji "Tworzenie obiektów od początku".

2.	Wybierz obiekt, używając narzędzia "Wskaźnik obiektów".

 Wokół obiektu pojawi się osiem kwadratowych uchwytów.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Z menu Obiekt wybierz polecenie Przypisz adres URL.

•	Z menu Plik wybierz polecenie Publikuj dla Internetu.

4.	Z listy "Obiekty" wybierz obiekt do zdefiniowania jako obszar aktywny.

5.	W polu wpisz adres URL lub internetowy strony WWW, do której zamieścisz odsyłacz.

6.	Wpisz stosowne uwagi w polu "Komentarze".

Uwagi te pojawią się w przeglądarkach nie obsługujących grafiki lub nie mogących wyświetlić konkretnego obrazka.

7.	Wybierz kształt aktywnego obszaru z listy "Zdefiniuj obszar jako".

Aktywny obszar może być wielokątem dopasowanym do kształtu obiektu, prostokątem takim samym jak pole wyróżnienia obiektu, owalem wpisanym w pole wyróżnienia obiektu lub kołem o promieniu równym największej odległości od środka obiektu do krawędzi.

 Wskazówka

•	Okno dialogowe Przypisz adres URL może być także otwarte przez podwójne kliknięcie nazwy obiektu przeznaczonego na aktywny obszar na karcie "Obiekty" w oknie dokowanym. Więcej informacji na temat karty "Obiekty" w oknie dokowanym można znaleźć w sekcji "Praca z tekstem i obiektami".

 Uwagi

•	Pole "Atrybuty obszaru aktywnego" dostarcza danych o współrzędnych aktywnego obszaru w stosunku do całego obrazka, jak również wysokość i szerokość obszaru. Wszystkie wymiary podawane są w pikselach.

•	Jeżeli do definicji aktywnych obszarów użyto polecenia Publikuj dla Internetu, pojawi się prośba o zapisanie obrazka. Więcej informacji na temat zapisywania obrazka można znaleźć w sekcji "Zapisywanie pliku mapy obrazu".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie pliku mapy obrazu

Po zdefiniowaniu aktywnego obszaru za pomocą polecenia Przypisz adres URL z menu Obiekt lub polecenia Publikuj dla Internetu z menu Plik, należy zapisać obrazek celem utworzenia pliku mapy obrazu. Obrazek musi zostać zapisany w formacie GIF lub JPEG. Po utworzeniu map obrazu program Corel PHOTO-PAINT automatycznie generuje następujące pliki:

•	dokument HTML (z rozszerzeniem HTM) dla map obrazu aktywno-pasywnych NCSA, aktywno-pasywnych CERN i pasywnych.

•	plik mapy (z rozszerzeniem MAP) dla map obrazu aktywno-pasywnych NCSA, aktywno-pasywnych CERN, pasywnych NCSA, i pasywnych CERN. Aktywne mapy obrazu zawierają znaczniki HTML bezpośrednio w dokumencie HTML.

Aby zapisać plik mapy obrazu:

1.	Wykonaj następujące czynności i naciśnij przycisk "OK":

•	Z menu Plik wybierz polecenie Publikuj dla Internetu.

•	Zdefiniuj aktywne obiekty w oknie dialogowym Przypisz adres URL.

Więcej informacji na temat definiowania aktywnych obiektów w oknie dialogowym Przypisz adres URL można znaleźć w sekcji "Definiowanie aktywnych obszarów map obrazu".

2.	W oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysk wykonaj następujące czynności i naciśnij przycisk "OK":

•	Z listy "Zapisz w" wybierz folder, w którym chcesz zapisać obrazek.

•	Wpisz nazwę pliku obrazka w polu "Nazwa pliku".

•	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz pozycję "JPEG Bitmaps (.JPG)" lub "CompuServe Bitmap (.GIF)".

Zależnie od wybranego formatu pliku wyświetlone zostanie okno dialogowe Eksport do formatu JPEG lub Eksport do formatu GIF.

3.	Wybierz opcje związane z wybranym rodzajem formatu i naciśnij przycisk "OK".

Więcej informacji na temat zapisywania obrazka w formacie JPEG można znaleźć w sekcji "Zapisywanie obrazka w formacie JPEG".

Więcej informacji na temat zapisywania obrazka w formacie GIF można znaleźć w sekcji "Zapisywanie obrazka w formacie GIF".

4.	W oknie dialogowym Zapisz plik mapy, w polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę pliku .HTM.

Po zapisaniu obrazka plik HTML jest automatycznie generowany z przypisaną mu nazwą.

5.	Z listy "Zapisz jako typ" wybierz typ mapy.

6.	W polu "Nazwa mapy" wpisz nazwę pliku .MAP.

Po zapisaniu obrazka plik z rozszerzeniem MAP jest automatycznie generowany z przypisaną mu nazwą. Jeśli zapisujesz mapę jako pasywną i nie chcesz utworzyć pliku mapy, możesz usunąć zaznaczenie pola wyboru "Nazwa mapy".

7.	Zaznacz pole wyboru "Domyślny adres URL" i wpisz adres URL, z którym zostanie skojarzony każdy nieaktywny obszar obrazka.

8.	Zaznacz pole wyboru "Dołącz informacje w nagłówku pliku" celem dołączenia informacji o obrazku w pliku .HTM. Może być to użyteczne.

Informacja ta nie pojawia się na stronie WWW, ale zawarta jest w kodzie HTML.

9.	Dołącz, jeśli trzeba, następujące informacje:

•	nazwę autora w polu "Utworzony przez",

•	opis pliku obrazka w polu "Opis",

•	informację o serwerze, wymaganą tylko podczas w tworzenia map pasywnych (patrz "Uwaga"),

•	nazwę i rodzaj tworzonego obrazka, zaznaczając pole wyboru "Typ i nazwa pliku obrazka",

•	datę zapisania obrazka, przez zaznaczenie pola wyboru "Data",

•	typ wygenerowanego pliku mapy, przez zaznaczenie pola wyboru "Typ pliku mapy".

 Uwaga

•	Jeśli w oknie dialogowym Zapisz plik mapy z listy "Zapisz jako typ" wybrana została pasywna mapa obrazu, wymaga to skontaktowania się z dostawcą usług internetowych celem uzyskania niezbędnych informacji dotyczących serwera, tzn. ścieżki i nazwy foldera z mapami obrazu oraz nazwy skryptu CGI wykorzystywanego do obsługi mapy. Informacje te zostaną zapisane w pliku HTML. Jeżeli dane te będą niedostępne w momencie tworzenia mapy obrazu, można dopisać je do pliku HTML za pomocą edytora tekstu.

 Tematy pokrewne


Tworzenie jednolitego tła

Jako tła strony WWW można użyć jednolitego koloru. Tego typu tła są z wielu powodów preferowane: ładują się szybciej, łatwiej jest czytać umieszczony na nich tekst, nadają stronie profesjonalny wygląd.

Istnieją dwa sposoby tworzenia jednolitego tła. Albo można użyć programu do projektowania dokumentów HTML, takiego jak Corel WEB.DESIGNER, i po prostu wybrać kolor z palety kolorów, albo można umieścić w dokumencie HTML znacznik definiujący tło, podając jako parametr liczbę szesnastkową określającą kolor.

Aby określić kolor tła:

•	Wpisz w dokumencie HTML <BODY BGCOLOR="#XXXXXX"> gdzie XXXXXX oznacza liczbę szesnastkową

Przykład:	<BODY BGCOLOR="#FF0000"> utworzy dla strony tło w kolorze jasnoczerwonym.

Poniższa lista zawiera liczby szesnastkowe reprezentujące przykładowe kolory, które można użyć jako tła:

Kolor	Liczba szesnastkowa

 czarny	000000

 biały	FFFFFF

 szary	808080

 jasnoczerwony	FF0000

 różowy	FF8888

 purpurowy	FF00FF

 jasnozielony	88FF88

 zielony	008080

 jasnoniebieski	0000FF

 błękitny	8888FF

 Tematy pokrewne


Tworzenie bezspoinowego tła z kafelków

Użycie obrazków jako tła otwiera szereg możliwości. Jeśli brzegi danego obrazka nie przylegają do siebie, po umieszczeniu ich obok siebie będzie widać spoiny. Czasami taki efekt jest zamierzony (np. gdy ma powstać imitacja parkietu), przeważnie jednak chodzi o uzyskanie takiego efektu, aby tło wyglądało jak jeden obrazek. Program Corel TEXTURE to narzędzie graficzne pozwalające na tworzenie tła bezspoinowego.

Aby utworzyć bezspoinowe tło:

1.	Naciśnij przycisk "Uruchamianie aplikacji" umieszczony na pasku właściwości.

2.	Z menu wysuwanego wybierz polecenie Corel TEXTURE.

Po uruchomieniu programu Corel TEXTURE sięgnij do Pomocy po dalsze informacje.

Więcej informacji na temat poleceń HTML do tworzenia tła można znaleźć w sekcji "Przykłady kodu w języku HTML".

 Tematy pokrewne


Prosta animacja internetowa


Przegląd: Prosta animacja internetowa
Prosta animacja internetowa

Polecenia programu Corel PHOTO-PAINT umieszczone w menu Film pozwalają otwierać istniejące animacje lub tworzyć nowe, łatwe do zapisania w formacie internetowym jako animowane obrazki typu GIF. Animację stanowi jeden plik zawierający wiele klatek. Każda klatka jest odrębnym obrazkiem. Sekwencja klatek wyświetlanych szybko jedna po drugiej stwarza wrażenie ruchu.

Więcej informacji na temat tworzenia animacji można znaleźć w sekcji "Tworzenie i edycja filmów".

 Tematy pokrewne


Dodawanie znaczników HTML


Przegląd: Dodawanie znaczników HTML
Dodawanie znaczników HTML

Aby utworzone obrazki mogły się znaleźć na stronach WWW, należy je zapisać w jednym z formatów obsługiwanym przez przeglądarki (GIF i JPG są najpopularniejszymi formatami) i umieścić odnośnik do obrazka na stronie HTML.

HTML (Hypertext Markup Language) jest standardowym językiem projektowania stron WWW. HTML używa znaczników określających sposób przedstawiania na ekranie przeglądarki tekstu i zintegrowanych z nim zasobów (takich jak obrazki, dźwięk, wideo i animacja).

Na przestrzeni ostatnich kilku lat HTML radykalnie się zmienił. Wzrosła znacznie liczba znaczników, a tym samym zwiększyły się możliwości projektowania stron WWW. Poniżej można zapoznać się z niektórymi znacznikami, niezbędnymi do obsługi obrazków w plikach HTML. Przedstawione tu informacje nie są wystarczające do utworzenia kompletnego dokumentu HTML, a opisane kody należą tylko do podstawowych.

 Tematy pokrewne


Przykłady kodu w języku HTML

Poniższe znaczniki HTML służą do umieszczania odnośników do elementów graficznych danej strony WWW. Choć lista nie jest kompletna, daje przegląd najpowszechniej używanych znaczników.

•	Podstawowy znacznik HTML umożliwiający umieszczenie obrazka na stronie:

<IMG SRC="nazwa pliku.rozszerzenie">

Przykład: <IMG SRC="rodzina.gif">

•	Łącze do obrazka umieszczonego na innym serwerze WWW:

<"IMG SRC="adres URL /katalog/nazwa pliku.rozszerzenie">

Przykład: <IMG SRC="HTTP://www.serwer_www.com/moje/rodzina.gif">

•	Obrazek wykorzystany jako odnośnik hipertekstowy:

<A HREF="docelowa strona WWW.html"><IMG SRC="nazwa pliku graficznego.rozszerzenie"></A>

Przykład: <A HREF="rodzina.html"><IMG SRC="rodzina.gif"></A>

•	Utworzenie jednolitego tła:

<BODY BGCOLOR="#XXXXXX">

Przykład: <BODY BGCOLOR="#FF00FF">

•	Użycie obrazka jako motywu tła kafelkowego:

<BODY BACKGROUND="nazwa pliku.rozszerzenie">

Przykład: <BODY BACKGROUND="rodzina.gif">

 Uwaga

•	Aby na stronie WWW wyświetlić plik w formacie PNG, należy użyć następującego znacznika:

<OBJ="nazwa pliku.png">

Przykład: <OBJ="rodzina.png">

 Wskazówka

•	Aby usunąć ramkę pokazującą się wokół obrazka użytego jako odnośnik hipertekstowy, należy użyć następującej sekwencji znaczników HTML:

<A HREF="strona html do której jest odnośnik.html"><IMG BORDER=0 SRC="nazwa pliku graficznego.rozszerzenie"></A>

Przykład: <A HREF="rodzina.html"><IMG BORDER=0 SRC="rodzina.gif></A>


˛˛


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną transformacji obiektu lub maski.


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Maska (narzędzia)". Paleta ta udostępnia wszystkie narzędzia maski. Paleta wysuwana "Maska (narzędzia)" zajmuje w przyborniku drugą pozycję od góry.


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Powiększenie (narzędzia)". Paleta ta udostępnia narzędzia "Powiększenie" oraz "Dłoń". Jest ona dostępna z piątej ikony w przyborniku.


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Cofanie (narzędzia)". Paleta ta udostępnia narzędzia "Cofanie lokalne", "Zamiana kolorów" oraz "Gumka". Paleta ta jest dostępna z siódmej ikony w przyborniku.


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Kształt (narzędzia)". Paleta ta udostępnia narzędzia "Prostokąt", "Elipsa", "Wielokąt" oraz "Linia". Paleta jest dostępna z ósmej ikony w przyborniku.


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Wypełnienie (narzędzia)". Paleta ta udostępnia narzędzia "Wypełnienie" oraz "Interakcyjne wypełnienie".


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną z narzędziami przezroczystości. Paleta ta udostępnia narzędzia "Przezroczystość obiektów", "Pędzel przezroczystości obiektów" oraz "Wybór koloru przezroczystego".


Kliknij jedno z pokazanych tu narzędzi i przytrzymaj przycisk myszy, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Malowanie (narzędzia)". Paleta ta udostępnia narzędzia "Malowanie", "Efekty", "Klonowanie" oraz "Rozpylacz obrazków".


Używane do zaznaczania, przesuwania oraz zmiany rozmiaru obiektu. Klikaj dwukrotnie obiekt, aby przechodzić pomiędzy opcjami transformacji (zmiana rozmiaru, obrót, pochylenie, zniekształcenie, perspektywa). Kliknij przytrzymując klawisz SHIFT, aby zaznaczyć wiele obiektów. Kliknij dwukrotnie narzędzie, aby otworzyć roletę Ustawienia narzędzia. Narzędzie "Wskaźnik obiektów" jest umieszczone w tej palecie wysuwanej i jest pierwszym narzędziem w przyborniku.


Używane, aby kolory obiektu stopniowo zanikały do koloru tła obrazka. Zanikanie obiektu jest wypełnieniem gradientowym, które wykorzystuje bieżący kolor obiektu oraz jego przezroczystość. Kliknij i przeciągnij, aby określić kierunek, punkt początkowy oraz końcowy przezroczystości obiektu. Za pomocą tego narzędzia można zmieniać kształt obiektu.

Narzędzie "Przezroczystość obiektów" znajduje się w palecie wysuwanej "Obiekt (narzędzia)", widocznej po kliknięciu pierwszego z narzędzi w przyborniku i przytrzymaniu przycisku myszy.


Maluje obszary w obiekcie tak, że stają się one bardziej przezroczyste.

Narzędzie "Pędzel przezroczystości obiektów" znajduje się w palecie wysuwanej "Obiekt (narzędzia)", widocznej po kliknięciu pierwszego z narzędzi w przyborniku i przytrzymaniu przycisku myszy.


Definiuje prostokątny obszar zaznaczenia. Przytrzymaj klawisz CTRL, aby utworzyć kwadrat. Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby środek zaznaczenia znalazł się w miejscu pierwszego kliknięcia obrazka podczas tworzenia zaznaczenia.


Definiuje obszar zaznaczenia w kształcie elipsy. Przytrzymaj klawisz CTRL, aby utworzyć idealny okrąg. Przytrzymaj klawisz SHIFT, aby środek zaznaczenia znalazł się w miejscu pierwszego kliknięcia obrazka podczas tworzenia zaznaczenia.


Definiuje obszar zaznaczenia o nieregularnym kształcie lub w kształcie wielokąta. Kliknij i przeciągnij, aby narysować krzywe, stanowiące krawędzie markizy maski. Kliknij punkty początkowe i końcowe, aby utworzyć segment markizy maski, stanowiący linię prostą. Po pierwszym kliknięciu, naciśnij klawisz ESC, aby usunąć pierwszy punkt i rozpocząć jeszcze raz. Aby zamknąć kształt zaznaczenia, przesuń kursor w pobliże pierwszego stworzonego punktu i kliknij dwukrotnie.


Definiuje obszar zaznaczenia o nieregularnym kształcie i otoczony pikselami w podobnych kolorach. Kliknij i przeciągnij, aby określić obszar, w którym ma być utworzone zaznaczenie. Kliknij dwukrotnie, aby je utworzyć. Wynikowe zaznaczenie zawiera wszystkie piksele wewnątrz zamkniętego obszaru, które nie należą do tego samego zakresu kolorów, co punkt kliknięty jako pierwszy podczas definiowania obszaru. Markiza maski zmniejsza się, aby wyłączyć wszystkie piksele, które należą do bieżącego zakresu kolorów. Zakres kolorów jest definiowany za pomocą elementu sterującego "Tolerancja" na pasku właściwości. Narzędzie to należy wykorzystywać do edycji części obrazka, która zawiera wiele różnych kolorów, lecz jest otoczona, przynajmniej częściowo, przez jednolity kolor.


To narzędzie maski pozwala wykrywać krawędzie elementów w obrazku, tj. kontury obszarów, których kolor kontrastuje z otoczeniem, oraz umieszczać markizę maski wzdłuż tej krawędzi. Może być ono także wykorzystane do rysowania odręcznych segmentów maski, tak więc możliwe jest łączenie odręcznych segmentów z segmentami utworzonymi poprzez automatyczne wykrywanie krawędzi kolorowych obszarów. Można określić tolerancję narzędzia [image] jak czułe będzie ono podczas wykrywania odmiennych kolorów [image] oraz promień i rozmiar obszarów, które mają być próbkowane w celu wykrycia krawędzi po każdym kliknięciu myszą.


Definiuje obszar zaznaczenia o nieregularnym kształcie, który obejmuje wszystkie sąsiednie punkty o kolorze podobnym do punktu klikniętego jako pierwszy. Można dopasować tolerancję kolorów na pasku właściwości, aby określić zakres kolorów, który powinien zostać zawarty w zaznaczeniu. Narzędzie to należy wykorzystywać, jeśli jakiś efekt ma być zastosowany do obszaru, którego kształt jest bardzo nieregularny, lecz zawiera wiele odcieni tego samego koloru. Aby chronić ten obszar, można dopełnić maskę, a zmian dokonywać na pozostałej części obrazka.


Definiuje obszar zaznaczenia poprzez namalowanie pędzlem obszaru. Na pasku właściwości określa się rozmiar pędzla, a w oknie obrazka klika i przeciąga, aby utworzyć zaznaczenie. Przycisk myszy należy zwolnić dopiero po zakończeniu zaznaczania. Aby używać odrębnych pociągnięć pędzlem do tworzenia zaznaczenia, należy włączyć tryb maski "Dodawanie".


Używane do transformacji markizy maski poprzez przesuwanie uchwytów, które pojawiają się wokół niej po zaznaczeniu tego narzędzia. Umożliwia ono zmianę rozmiaru, skalowanie, przesuwanie, pochylanie, obracanie, zniekształcanie oraz dodawanie perspektywy do markizy maski. Transformacje te nie mają żadnego wpływu na piksele obrazka otoczone przez markizę maski.


Umożliwia tworzenie i edycję ścieżek w obrazku. Ścieżek można używać do tworzenia masek, stosowania pociągnięć pędzlem określonego kształtu oraz tworzenia map bitowych o kształcie odmiennym niż prostokąt do wykorzystania w innych aplikacjach. Ścieżki mogą być zapisywane na dysk, aby można ich było używać w przyszłości.


Używane do definiowania obszaru kadrowania w otwartym obrazku. Przeciągnij, aby utworzyć prostokąt ograniczający. Przeciągając krawędzie lub narożniki można przesuwać, obracać lub zmieniać jego rozmiar. Jeżeli obszar kadrowania jest odpowiedni, należy kliknąć dwukrotnie wewnątrz niego, aby zakończyć operację.


Narzędzie "Powiększenie", które można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Powiększenie (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Powiększenie", umożliwia powiększanie obszarów na obrazku. Kliknięcie powoduje powiększenie do kolejnego ustalonego poziomu powiększenia, kliknięcie prawym przyciskiem myszy powoduje pomniejszenie do kolejnego poziomu. Można także kliknąć i przeciągnąć, aby określić obszar, który ma zostać powiększony.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Powiększenie (narzędzia)", na pasku narzędzi "Powiększenie" oraz w oknach dialogowych, które zawierają okna podglądu. Używane do przeciągania obszarów obrazka do obszaru widzialnego, jeżeli obrazek jest większy niż jego okno.


Wybiera kolor z otwartego obrazka. Użycie lewego przycisku myszy powoduje wybranie koloru farby. Użycie prawego przycisku myszy powoduje wybranie koloru wypełnienia. Przytrzymanie klawisza CTRL i naciśnięcie dowolnego przycisku myszy powoduje wybranie koloru papieru. Narzędzie "Pipeta" jest używane w kilku oknach dialogowych programu Corel PHOTO-PAINT.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Cofanie (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Cofanie". Należy go używać, aby przywracać obszary do ich wyglądu sprzed ostatniego pociągnięcia pędzlem.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Cofanie (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Cofanie". Jego użycie powoduje, że piksele obiektu stają się przezroczyste, odkrywając znajdujące się pod spodem tło obiektu lub obrazka. Można także za jego pomocą zamienić tło obrazka na kolor papieru. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania ogranicza ruchy tylko do poziomych lub pionowych. Jednoczesne przytrzymanie klawisza SHIFT zmienia kierunek tego ograniczenia.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Cofanie (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Cofanie". Jego użycie powoduje zamianę koloru farby na kolor papieru. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania ogranicza ruchy tylko do poziomych lub pionowych. Jednoczesne przytrzymanie klawisza SHIFT zmienia kierunek tego ograniczenia. Podwójne kliknięcie narzędzia powoduje zamianę koloru farby na kolor papieru w całym obrazku.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Kształt (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Kształt". Używane jest do rysowania pustych lub wypełnionych prostokątów oraz zaokrąglonych prostokątów. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania powoduje utworzenie kwadratu. Przytrzymanie klawisza SHIFT powoduje narysowanie prostokąta od jego środka. Włączenie opcji "Przekształć w obiekt" na pasku właściwości sprawia, że tworzone nowe prostokąty będą obiektami, które można przesuwać i transformować bez wpływu na znajdujący się pod spodem obrazek.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Kształt (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Kształt". Używane jest do rysowania pustych lub wypełnionych elips. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania powoduje utworzenie okręgu. Przytrzymanie klawisza SHIFT powoduje narysowanie elipsy od jej środka. Włączenie opcji "Przekształć w obiekt" na pasku właściwości sprawia, że tworzone nowe elipsy będą obiektami, które można przesuwać i transformować bez wpływu na znajdujący się pod spodem obrazek.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Kształt (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Kształt". Używane jest do rysowania pustych lub wypełnionych wielokątów. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania powoduje ograniczenie kątów pomiędzy kolejnymi bokami do wielokrotności 45 stopni. Naciśnięcie klawisza DELETE powoduje usunięcie ostatniego utworzonego segmentu. Włączenie opcji "Przekształć w obiekt" na pasku właściwości sprawia, że tworzone nowe wielokąty będą obiektami, które można przesuwać i transformować bez wpływu na znajdujący się pod spodem obrazek.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Kształt (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Kształt". Używane jest do rysowania pojedynczych lub połączonych ze sobą segmentów linii prostych przy użyciu koloru farby. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania powoduje ograniczenie kątów pomiędzy kolejnymi liniami do wielokrotności 45 stopni. Naciśnięcie klawisza DELETE powoduje usunięcie ostatniego utworzonego segmentu. Włączenie opcji "Przekształć w obiekt" na pasku właściwości sprawia, że tworzone nowe linie będą obiektami, które można przesuwać i transformować bez wpływu na znajdujący się pod spodem obrazek.


Dodaje tekst do obrazka. Tekst jest domyślnie obiektem, który jest podniesiony nad tłem obrazka. Przy użyciu paska właściwości można zmienić czcionkę, styl, rozmiar oraz efekty. Można manipulować, edytować, formatować i transformować obiekt tekstowy tak długo, jak jest on obiektem. Po połączeniu obiektu tekstowego z tłem nie ma już więcej możliwości edytowania go jako tekstu. Włączenie opcji "Przekształć tekst w maskę" sprawia, że nowo wpisany tekst staje się automatycznie obszarem zaznaczenia.


Narzędzie to można znaleźć w przyborniku na palecie wysuwanej "Wypełnienie (narzędzia)" oraz na pasku narzędzi "Wypełnienie". Używane jest do wypełniania obszarów dowolnym z czterech typów wypełnienia. Dostęp do okien dialogowych Wypełnienie jednolite, Wypełnienie tonalne, Wypełnienie mapą bitową oraz Wypełnienie teksturą jest możliwy z paska właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia. Umożliwia to tworzenie i dostosowywanie wypełnień.


Narzędzie to można znaleźć na palecie wysuwanej Wypełnienie (narzędzia) w przyborniku oraz na pasku narzędzi "Wypełnienie". Używane jest do nadania wypełnienia gradientowego całemu obrazkowi, obiektowi lub obszarowi zaznaczenia. Wypełnienie gradientowe to rodzaj wypełnienia tonalnego, z tym, że zamiast prostego przechodzenia od jednego koloru do drugiego, następuje tu przechodzenie od koloru i wartości przezroczystości do innego koloru i/lub innej (innych) wartości przezroczystości.


Używane do załadowania jednego lub więcej obrazków i rozpylania ich na obrazku. Można zmieniać rozmiar, sposób kafelkowania oraz kolejność obrazków, jak również tworzyć nowe listy obrazków.


Narzędzie to znajduje się w przyborniku oraz pasku narzędzi "Malowanie". Używane do malowania w obrazku przy użyciu koloru farby. Pasek właściwości oraz roleta Ustawienia narzędzia zawierają wiele gotowych narzędzi do malowania, takich jak pędzel ozdobny, aerograf, ołówek i długopis. Przytrzymanie klawisza CTRL podczas klikania i przeciągania ogranicza ruchy pędzla tylko do poziomych lub pionowych. Jednoczesne przytrzymanie klawiszy CTRL i SHIFT zmienia kierunek tego ograniczenia.


Narzędzie to znajduje się w przyborniku oraz na pasku narzędzi "Efekty". Umożliwia dokonywanie lokalnej korekcji kolorów oraz tonalnej w obrazku. Kliknięcie strzałki z prawej strony selektora narzędzi lub w rolecie Ustawienia narzędzia powoduje wyświetlenie innych narzędzi efektów.


Narzędzie to znajduje się w przyborniku oraz na pasku narzędzi "Klonowanie". Używane jest do jednoczesnego kopiowania fragmentu obrazka i stosowania go w innej części obrazka lub w innym obrazku. Pasek właściwości oraz roleta Ustawienia narzędzia udostępniają specjalizowane pędzle do klonowania, które umożliwiają tworzenie kopii w stylu puentylistycznym (punkty) lub impresjonistycznym (linie). Można uzyskać różne rezultaty dostosowując pędzel używany do nadawania efektów. Nowością w programie Corel PHOTO-PAINT 8 jest opcja klonowanie obrazka przy użyciu tylko jednego obiektu w danej chwili.


 Narzędzie "Klonowanie z zapisanego" umożliwia przywrócenie obrazka do jego wyglądu z czasu ostatniego zapisu.


 Narzędzie "Klonowanie z wypełnienia" umożliwia malowanie za pomocą bieżącego tła, tak jak nakłada się farbę się przy użyciu pędzla.


Kliknij ten przycisk, który pojawia się w prawym dolnym rogu okna obrazka, jeśli jakieś obszary obrazka nie są widoczne, aby uruchomić okno podręczne Nawigator, które umożliwia przesuwanie się do innych obszarów obrazka.


Przycisk podglądu umożliwia wyświetlenie wybranego typu i szerokości wtapiania na krawędziach obiektu, zanim zostanie ono zastosowane do obiektu.


Narzędzia pędzla

Narzędzie pędzla to każde z narzędzi programu PHOTO-PAINT, które jest stosowane z wykorzystaniem pędzla oraz w trybie malowania. Do narzędzi tych należą narzędzia: "Malowanie", "Klonowanie", "Rozpylacz obrazków", "Efekty", "Cofanie", "Pędzel maski" i "Przezroczystość obiektów".


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia tworzenie smug z kolorów w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje smug, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia zmniejszenie kontrastu pomiędzy kolorami lub ostrymi krawędziami w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje rozmazania, wybierając różne opcje w polu "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia odpowiednio rozjaśnianie lub ściemnianie obszarów obrazka poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje rozjaśniania, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia zwiększenie lub zmniejszenie kontrastu obszarów w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje kontrastu, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia przesunięcie barw w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne typy efektu, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia), zmieniając w polu "Ilość" liczbę stopni, o jaką przesuną się barwy na kole kolorów lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia usunięcie barw w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Efekt ten jest oparty na kolorze farby. Można uzyskać różne typy efektu, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia), zmieniając w polu "Ilość" procentową wartość przesunięcia od barwy obrazka do barwy koloru farby lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia odpowiednio zmniejszenie lub zwiększenie nasycenia kolorów obszarów w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne typy efektu, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia zmianę zabarwienia obszarów w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne typy efektu, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia złagodzenie kontrastu pomiędzy kolorami lub ostrymi krawędziami w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje mieszania, wybierając różne pozycje z listy "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia wyostrzenie obszarów w obrazku poprzez przeciągnięcie po nich pędzlem. Można uzyskać różne rodzaje wyostrzania, wybierając różne opcje w polu "Typ pędzla" (na pasku właściwości i rolecie Ustawienia narzędzia) lub zmieniając rozmiar i kształt pędzla używanego do stosowania efektu.


Narzędzie to można znaleźć na pasku narzędzi "Efekty" oraz w selektorze narzędzi "Efekty" (pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia). Umożliwia utworzenie łagodnego przejścia pomiędzy sąsiednimi pikselami o różnych kolorach lub poziomach jaskrawości. Dzieje się tak dzięki dodaniu pośrednich punktów, których wartości znajdują się pomiędzy wartościami sąsiednich pikseli. Narzędzie to należy wykorzystywać do usuwania kurzu i rys oraz wygładzania postrzępionych brzegów.


Określa kolory pośrednie wypełnienia, przemierzając koło kolorów wzdłuż linii prostej pomiędzy kolorami w polach "Od" i "Do".


Określa kolory pośrednie wypełnienia, przemierzając koło kolorów zgodnie z ruchem wskazówek zegara pomiędzy kolorami w polach "Od" i "Do".


Określa kolory pośrednie wypełnienia, przemierzając koło kolorów przeciwnie do ruchu wskazówek zegara pomiędzy kolorami w polach "Od" i "Do".


Wybiera wypełnienie tonalne jako bieżący typ wypełnienia. Aby zmodyfikować wypełnienie, należy nacisnąć przycisk "Edytuj".


Wybiera wypełnienie jednolite jako bieżący typ wypełnienia. Aby zmodyfikować wypełnienie, należy nacisnąć przycisk "Edytuj".


Wybiera wypełnienie deseniem z wielokolorowej mapy bitowej jako bieżący typ wypełnienia. Aby zmodyfikować wypełnienie, należy nacisnąć przycisk "Edytuj".


Wybiera wypełnienie teksturą jako bieżący typ wypełnienia. Aby zmodyfikować wypełnienie, należy nacisnąć przycisk "Edytuj".


Kliknij, jeżeli nie chcesz wypełnienia.


Blokuje i odblokowuje parametr.


Ustawia punkt środkowy dla mieszania kolorów.


Wyświetla ścieżkę kolorów, która określa kolory pośrednie wypełnienia.


Wyświetla podgląd niestandardowego wypełnienia tonalnego. Można dodawać, usuwać lub edytować znaczniki kolorów, klikając w pasek znaczników tuż nad polem podglądu wypełnienia.


Zapisuje wypełnienie.


Usuwa wypełnienie.


Otwiera paletę wysuwaną, z której można wybierać kolory. Naciśnięcie przycisku "Więcej" powoduje otwarcie okna dialogowego Kolor.


Otwiera paletę wysuwaną, z której można wybierać kolory. Naciśnięcie przycisku "Więcej" powoduje otwarcie okna dialogowego Kolor.


Znajduje się w rolecie Ustawienia narzędzia, gdy zaznaczone jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Jest używana do zmiany położenia zaznaczonego obiektu lub maski w oknie obrazka.


Znajduje się w rolecie Ustawienia narzędzia, gdy zaznaczone jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Jest używana do zmiany wymiarów zaznaczonego obiektu lub maski.


Znajduje się w rolecie Ustawienia narzędzia, gdy zaznaczone jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Jest używana do obracania zaznaczonego obiektu lub maski wokół jego środka obrotu.


Znajduje się w rolecie Ustawienia narzędzia, gdy zaznaczone jest narzędzie "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Jest używana do zmiany rozmiaru zaznaczonego obiektu lub maski poprzez wybór procentu jego pierwotnych wymiarów. Można ją także wykorzystać do dokonania odbicia lustrzanego zaznaczonego obiektu lub maski.


Znajduje się na karcie "Skala" zarówno rolety Ustawienia narzędzia, jak i paska właściwości, gdy zaznaczone są narzędzia "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Dokonuje odbicia lustrzanego zaznaczonego obiektu lub maski wzdłuż jego osi pionowej.


Znajduje się na karcie "Skala" zarówno rolety Ustawienia narzędzia, jak i paska właściwości, gdy zaznaczone są narzędzia "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Dokonuje odbicia lustrzanego zaznaczonego obiektu lub maski wzdłuż jego osi poziomej.


Znajduje się w rolecie Ustawienia narzędzia, gdy zaznaczone są narzędzia "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Jest używana do pochylania zaznaczonego obiektu lub maski.


Włącza tryb zniekształcania dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jest on wykorzystywany do rozciągania i wyginania zaznaczonego obiektu lub maski.


Włącza tryb dodawania perspektywy dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jest on wykorzystywany do nadawania trójwymiarowego wyglądu zaznaczonemu obiektowi lub masce.


Umożliwia oglądanie transformacji na kopii obiektu, podczas gdy oryginalny obiekt pozostaje niezmieniony. Później można zastosować zmiany do kopii obiektu i odrzucić oryginał lub też odrzucić kopię i zachować oryginał. Jeżeli zostanie naciśnięty przycisk "Dokonaj transformacji" na pasku właściwości lub w rolecie Ustawienia narzędzia, transformacja jest stosowana do oryginalnego obiektu, a przycisk "Zastosuj" nie jest dostępny.


Usuwa zaznaczony obiekt (obiekty) z obrazka. Możliwe jest przywrócenie tego obiektu (obiektów) poprzez natychmiastowe wybranie polecenia Cofnij z menu Edycja lub Powróć z menu Plik, jeżeli od czasu usunięcia obrazek nie został zapisany.


Znajduje się na liście rozwijanej trybów po lewej stronie paska właściwości dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jego wybranie powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do zmiany położenia zaznaczonego obiektu lub maski.


Znajduje się na pasku właściwości dla narzędzia "Wskaźnik obiektów", gdy aktywny jest tryb zmiany położenia. Należy nacisnąć przycisk, aby przesunąć zaznaczony obiekt (obiekty) lub markizę maski o określoną odległość w poziomie i w pionie względem jego bieżącego położenia.


Znajduje się na liście rozwijanej trybów po lewej stronie paska właściwości dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jego wybranie powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do zmiany wymiarów zaznaczonego obiektu lub maski.


Znajduje się na liście rozwijanej trybów po lewej stronie paska właściwości dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jego wybranie powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do obracania zaznaczonego obiektu lub maski wokół jego środka obrotu.


Znajduje się na pasku właściwości w trybie obracania, jeżeli zaznaczone są narzędzia "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Należy nacisnąć przycisk, aby przesunąć środek obrotu obiektu lub markizy maski względem jego bieżącego położenia o odległość określoną w polach "W poziomie" i "W pionie".


Znajduje się na liście rozwijanej trybów po lewej stronie paska właściwości dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jego wybranie powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do zmiany rozmiaru zaznaczonego obiektu lub maski poprzez wybór wartości procentowej jego pierwotnych wymiarów. Można go także wykorzystać do dokonania odbicia lustrzanego zaznaczonego obiektu lub maski.


Znajduje się na pasku właściwości w trybach skalowania i zmiany rozmiaru, jeżeli zaznaczone są narzędzia "Wskaźnik obiektów" lub "Transformacja maski". Należy nacisnąć przycisk, aby zachować bieżący stosunek wysokości do szerokości obiektu lub markizy maski podczas zmian jego rozmiaru.


Znajduje się na liście rozwijanej trybów po lewej stronie paska właściwości dla narzędzi "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski". Jego wybranie powoduje wyświetlenie elementów sterujących służących do pochylania zaznaczonego obiektu lub maski.


Tryb używany do tworzenia maski zawierającej pojedyncze zaznaczenie oraz obszar chroniony. Można go również uaktywnić, korzystając z menu Maska. W tym celu należy z menu Maska wybrać polecenie Tryb, a następnie wskazać polecenie Normalny.


Tryb używany do tworzenia złożonej maski, umożliwia dodawanie nowych obszarów do istniejącego zaznaczenia. Można go również uaktywnić, korzystając z menu Maska. W tym celu należy z menu Maska wybrać polecenie Tryb, a następnie wskazać polecenie Dodawanie.


Tryb używany do usuwania obszarów z istniejącego zaznaczenia. Można go również uaktywnić, korzystając z menu Maska. W tym celu należy z menu Maska wybrać polecenie Tryb, a następnie wskazać polecenie Odejmowanie.


Tryb używany do dodawania zaznaczeń do istniejącej maski, ale z wyłączeniem nakładających się obszarów pomiędzy pierwotnym zaznaczeniem a nowymi. Można go również uaktywnić, korzystając z menu Maska. W tym celu należy z menu Maska wybrać polecenie Tryb, a następnie wskazać polecenie XOR.


Ten element sterujący, który znajduje się na pasku właściwości dla wielu narzędzi, jest używany do określania szerokości w pikselach wtapianej krawędzi obszaru zaznaczenia lub obiektu.


Ten przycisk, który można znaleźć na pasku właściwości dla kilku narzędzi maski, narzędzi do tworzenia kształtów oraz narzędzia "Wskaźnik obiektów", jest używany do stosowania wygładzania podczas tworzenia maski, kształtu lub dokonywania transformacji na markizie maski lub obiektach.


Kliknij, aby tekst wpisywany w oknie obrazka był automatycznie przekształcany w obszar zaznaczenia. Wynikiem tego jest zaznaczenie w kształcie tekstu, do którego między innymi można stosować efekty oraz polecenia używane dla obrazków.


Stosuje pociągnięcie pędzlem lub efekt wzdłuż markizy maski.


Określa stałą szerokość maski w pikselach. Jeżeli wybrany został styl "O stałej szerokości", każda maska jest tworzona jako prostokąt o wymiarach określonych w polach "Szerokość" i "Wysokość".


Określa stałą wysokość maski w pikselach. Jeżeli wybrany został styl "O stałej szerokości", każda maska jest tworzona jako prostokąt o wymiarach określonych w polach "Szerokość" i "Wysokość".


Określa promień w pikselach automatycznego wykrywania krawędzi dla narzędzia "Nożyczki". To narzędzie maski wykrywa krawędzie o określonych kolorach w obrazku i umieszcza markizę maski wzdłuż tej krawędzi. Pole w oknie obrazka wyświetla rzeczywisty promień narzędzia "Nożyczki". Promień ten jest mierzony od punktu kliknięcia w obrazek.


Otwiera okno dialogowe Wyrównanie maski, które umożliwia wyrównanie maski do obiektów, obszarów obrazka lub najbliższej linii siatki lub prowadnicy.


Usuwa wszystkie maski z okna obrazka.


Umożliwia utworzenie nowej maski lub modyfikację istniejącej za pomocą narzędzi do malowania i efektów. Obszar obrazka, który podlega edycji jest wyświetlony w kolorze białym, a obszary chronione są wyświetlane w kolorze czarnym. Narzędzie nadaje odcienie szarości, które wskazują, jak bardzo przezroczysty będzie kolejny kolor w obszarze zaznaczenia. Im ciemniejszy odcień szarości, tym obszar zaznaczenia uczyni zaznaczony kolor bardziej przezroczystym.


Włącz, aby dodać wartość przezroczystości określoną dla narzędzia do bieżącej przezroczystości pikseli obiektu. Wyłącz, aby zastąpić wartość przezroczystości pikseli obiektu wartością przezroczystości określoną dla narzędzia.


Sprawia, że piksele o wybranej wartości koloru w obiekcie stają się zupełnie przezroczyste. Piksele, które stają się przezroczyste są podobnego koloru jak piksel zaznaczony gdziekolwiek na obrazku. Można kontynuować zaznaczanie pikseli, aby uczynić przezroczystą większą część obiektu.


Wyrównuje linie tekstu w obiekcie tekstowym do lewej strony. Wyrównanie to jest oparte na lewej krawędzi pierwszej litery w tekście, tak więc tekst jest przesuwany wokół tego punktu.


Wyrównuje linie tekstu w obiekcie tekstowym do prawej strony. Wyrównanie to jest oparte na lewej krawędzi pierwszej litery w tekście, tak więc tekst jest przesuwany wokół tego punktu.


Wyrównuje do środka linie tekstu w obiekcie tekstowym. Wyrównanie do środka jest oparte na lewej krawędzi pierwszej litery w tekście, tak więc tekst jest przesuwany wokół tego punktu.


Naciśnij, aby edytować kształt ścieżki wyświetlonej w oknie obrazka. Przycisk ten umożliwia przesuwanie segmentów ścieżki, węzłów oraz punktów kontrolnych. Jest również używany do zaznaczania węzłów i segmentów, które mają zostać przekształcone do innego typu.


Używany do tworzenia segmentów ścieżki. Przycisk ten jest automatycznie włączany po pierwszym otwarciu rolety Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Jednak jeżeli edytowana jest już istniejąca ścieżka, należy nacisnąć ten przycisk ponownie, aby tworzyć nowe segmenty.


Usuwa ścieżkę aktualnie wyświetloną w oknie obrazka i umożliwia także usunięcie zapisanej wersji tej ścieżki, jeżeli taka istnieje.


Naciśnij, aby utworzyć nową ścieżkę. Ten przycisk powoduje wyczyszczenie wszelkich istniejących ścieżek z okna obrazka. Pojawi się pytanie, czy istniejące ścieżki mają zostać zapisane przed ich wyczyszczeniem.


Naciśnij, aby zapisać bieżącą ścieżkę na dysku. Ścieżka jest zapisywana w formacie pliku .PTH i może być użyta w dowolnym obrazku.


Otwiera ścieżki, które zostały wcześniej zapisane na dysku. Ścieżki są zapisywane w formacie pliku .PTH. Zapisane ścieżki mogą być użyte w dowolnym obrazku.


Naciśnij, aby dodać węzeł w zaznaczonej pozycji na ścieżce. Jeżeli zaznaczony zostanie węzeł, nowy węzeł będzie umieszczony na środku zaznaczonego segmentu ścieżki.


Naciśnij, aby usunąć zaznaczone węzły ze ścieżki. Kształt ścieżki może się zupełnie zmienić po usunięciu węzłów.


Naciśnij, aby połączyć dwa zaznaczone węzły końcowe. Zostaną one scalone w jeden węzeł, znajdujący się w połowie odległości między ich bieżącymi pozycjami.


Naciśnij, aby rozłączyć ścieżkę w zaznaczonym węźle. Utworzone zostają dwa węzły końcowe, lecz pozostają nałożone na siebie. Kliknij jeden z nich i przeciągnij, aby przesunąć go do innej pozycji.


Naciśnij, aby usunąć niepotrzebne węzły ze ścieżki. Kształt ścieżki pozostaje nienaruszony. Węzły często są niepotrzebnie tworzone w czasie edycji kształtu ścieżki. Przekształcanie maski w ścieżkę również zazwyczaj daje w rezultacie więcej węzłów, niż jest to potrzebne. Użycie tej opcji sprawia, że ścieżki stają się bardziej gładkie, łatwiejsze do edycji i mają mniejszy rozmiar po ich zapisaniu.


Element sterujący, który znajduje się w pasku właściwości dla narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Wartość wpisana w tym polu musi mieścić się w przedziale od 1 do 10. Zależy od niej stopień automatycznej redukcji węzłów na krzywej. Im wyższa wartość, tym więcej węzłów jest usuwanych z zaznaczonej ścieżki lub segmentu ścieżki. Wysoka wartość może spowodować znaczące zmiany w kształcie ścieżki po użyciu automatycznej redukcji.


Przekształca zaznaczony segment krzywej na ścieżce w odcinek linii prostej.


Przekształca zaznaczony na ścieżce segment linii w krzywą. Zmiana może nie być widoczna w segmencie. Zaznacz węzły segmentu, aby wyświetlić punkty kontrolne, które pozwalają nadać kształt krzywej.


Używany podczas przesuwania kilku węzłów na ścieżce. Sprawia, że segmenty znajdujące się między zaznaczonymi węzłami zachowują się jak guma; rozciągają się lub kurczą, zamiast pozostawać bez zmian.


Przekształca zaznaczony węzeł (węzły) w węzeł ostry, który jest używany do dokonywania gwałtownych zmian kierunku ścieżki.


Przekształca zaznaczony węzeł (węzły) w węzeł symetryczny, co sprawia, że krzywa ma taki sam kąt po obu stronach węzła.


Przekształca zaznaczony węzeł (węzły) w węzeł gładki, w którym węzeł i skojarzone z nim punkty kontrolne leżą w linii prostej, co sprawia, że zmiany kierunku krzywej są łagodne.


Tworzy obszar zaznaczenia, używając bieżącej ścieżki jako kształtu. Za pomocą narzędzia "Transformacja maski" można przesuwać maskę, a ścieżka, z której została stworzona, jest ciągle widoczna.


Tworzy ścieżkę z markizy maski wyświetlonej w Oknie obrazka. Maska ciągle istnieje po wykonaniu tej operacji.


Stosuje pociągnięcie pędzlem lub efekt wzdłuż ścieżki.


Wyświetla lub ukrywa ścieżkę na obrazku.


Importuje obrazki wektorowe, takie jak pliki programu CorelDRAW (.CDR), jako ścieżki.


Ikona, która znajduje się na karcie "Obiekty" i rolecie Kanały. Jej kliknięcie powoduje włączenie lub wyłączenie wyświetlania skojarzonego z nią obiektu lub kanału. Niewidoczny obiekt jest automatycznie blokowany, tj. chroniony przed zmianami edycyjnymi dokonanymi na obrazku.


Kopiuje piksele bieżącego obszaru zaznaczenia w celu utworzenia obiektu. Kolor markizy zmienia się, aby odzwierciedlić transformację.


Wycina piksele bieżącego obszaru zaznaczenia w celu utworzenia obiektu. Jeśli obszar zaznaczenia zostanie przesunięty, pojawi się obszar znajdujący się za nim.


Znajduje się na karcie "Obiekty". Daje ten sam efekt, co wybranie z menu Obiekt polecenia Utwórz , a następnie wskazanie polecenia Nowy obiekt. Każdej z tych metod można użyć, aby utworzyć nowy obiekt za pomocą narzędzi do tworzenia kształtów i malowania, w przeciwnym razie zmiany zostaną utworzone jako część ostatnio zaznaczonego obiektu. Przycisk "Nowy obiekt" oraz pole "Zablokuj przezroczystość" wykluczają się wzajemnie, tak więc jeśli jedno z nich jest włączone, drugie zostaje automatycznie wyłączone.


Przycisk ten, znajdujący się w oknie dialogowym Wyrównanie i rozkład, umożliwia wyświetlenie podglądu wyrównania obiektu lub rozkładu, zanim zostaną one zastosowane do obrazka.


Przycisk ten, znajdujący się w oknie dialogowym Cień obiektu, umożliwia wyświetlenie podglądu cienia w oknie obrazka, zanim zostanie on zastosowany do obiektu (obiektów).


Przycisk ten znajduje się na karcie "Kanały" w oknie dokowanym. Naciśnięcie go powoduje utworzenie kanału z maski, która jest aktualnie wyświetlana w oknie obrazka.


Przycisk ten znajduje się na karcie "Kanały" w oknie dokowanym. Naciśnięcie go powoduje włączenie zmian dokonanych w bieżącej masce do skojarzonego z nią kanału maski.


Przycisk ten znajduje się na karcie "Kanały" w oknie dokowanym. Naciśnięcie go powoduje zastosowanie do obrazka maski zapisanej w zaznaczonym kanale maski.


Przycisk ten znajduje się na karcie "Kanały" w oknie dokowanym. Naciśnięcie go powoduje usunięcie zaznaczonego kanału maski. Kanały kolorów są nieodłączną częścią obrazka i nie można ich usunąć.


Naciśnij, aby rozpocząć rejestrowanie czynności, które będą dokonywane na obrazku. Każde polecenie, naciśnięcie klawiszy i użyte narzędzie jest chronologicznie wyświetlane na liście na karcie "Rejestrator".


Kończy lub zatrzymuje rejestrowane czynności na karcie "Rejestrator".


Odtwarza rejestrację, która jest aktualnie wyświetlona na liście na karcie "Rejestrator". Czynności znajdujące się na liście poleceń będą wykonywane na bieżącym obrazku.


Odtwarza polecenie wyświetlone na liście na karcie "Rejestrator", na które wskazuje wskaźnik pozycji. Wskaźnik ten przesuwa się potem do następnego polecenia na liście, ale nie jest ono odtwarzane. Przycisku tego należy używać, aby odtworzyć pojedyncze polecenie w skrypcie.


Kliknij, aby przesunąć wskaźnik pozycji do pierwszego polecenia w skrypcie.


Kliknij, aby przesunąć wskaźnik pozycji do ostatniego polecenia w skrypcie.


Rozpoczyna nową rejestrację w rolecie Rejestrator poleceń. Po rozpoczęciu nowej rejestracji wszystkie wcześniej zarejestrowane polecenia będą utracone.


Otwiera okno dialogowe Zapisz dokonaną rejestrację, które umożliwia zapisanie zarejestrowanych poleceń jako skryptu.


Odtwarza skrypt, który został załadowany w Menedżerze skryptów.


Włącza lub wyłącza zaznaczone polecenie w rolecie Rejestrator poleceń.


Usuwa zaznaczone polecenie z listy poleceń w rolecie Rejestrator poleceń.


Otwiera okno dialogowe Załaduj skrypt, które umożliwia otwarcie istniejącego pliku skryptu w oknie dokowanym Rejestrator.


Wskazuje polecenie, które zostanie odtworzone jako następne w skrypcie.


Umożliwia dodawanie poleceń w dowolnym punkcie rejestracji lub skryptu. Jeżeli ten przycisk jest wyłączony w oknie dokowanym Rejestrator, bieżący skrypt będzie zastępowany przez nowo zarejestrowane czynności.


Naciśnij, aby przypisać zaznaczonemu zadaniu wyższy priorytet. Dla tego zadania zostanie przeznaczonych więcej zasobów systemowych.


Naciśnij, aby przypisać zaznaczonemu zadaniu niższy priorytet. Dla tego zadania zostanie przeznaczonych mniej zasobów systemowych. Z zasobów tych skorzystają inne zadania, które mają wyższy priorytet.


Wyświetla narzędzia służące do klonowania: "Klonowanie", "Klonowanie impresjonistyczne", "Klonowanie puentylistyczne", "Klonowanie z zapisanego" oraz "Klonowanie z wypełnienia". Aby wybrać narzędzie klonowania, należy kliknąć jego ikonę.


Naciśnij, aby otworzyć roletę Ustawienia narzędzia dla wybranego narzędzia.


Naciśnij, aby tworzyć kształty jako obiekty. Pozwala to na ich późniejszą edycję.


Kliknij strzałkę, aby otworzyć selektor z narzędziami efektów. Aby wybrać narzędzie efektu, należy kliknąć jego ikonę.


Kliknij strzałkę, aby otworzyć selektor końcówek. Aby wybrać końcówkę, należy kliknąć jej ikonę.


Kliknij strzałkę, aby otworzyć selektor z narzędziami do malowania. Aby wybrać narzędzie do malowania, należy kliknąć jego ikonę.


Kliknij, aby wyświetlić model kolorów jako pole wyboru kolorów. Aby wybrać inny model kolorów, kliknij [image] w prawym górnym rogu okna dialogowego i wybierz go z listy.


Kliknij, aby wyświetlić gotową paletę kolorów jako pole wyboru kolorów. Kliknij [image] w prawym górnym rogu okna dialogowego, aby wyświetlić więcej opcji dla bieżącej palety.


Kliknij, aby wyświetlić pole mieszania kolorów jako pole wyboru kolorów. Kliknij [image] w prawym górnym rogu okna dialogowego, aby wyświetlić więcej opcji dla pola mieszania kolorów.


Kliknij, aby wyświetlić obszar mieszania jako pole wyboru kolorów. Kliknij [image] w prawym górnym rogu okna dialogowego, aby wyświetlić więcej opcji dla obszaru mieszania.


Kliknij, aby określić środek dla efektu promienistego.


Kliknij i przeciągnij wskazówkę, aby określić kierunek, w którym zostanie zastosowany efekt specjalny.


Jedna z opcji kafelkowania symetrycznego efektu Kalejdoskop.


Kliknij, aby wskazać, które źródło światła w oknie dialogowym Efekty świetlne jest edytowane.


Naciśnij przycisk dodawania źródła światła, aby dodać nowe źródło światła do obrazka. Naciśnij przycisk usuwania źródła światła, aby usunąć bieżące źródło światła.


Kliknij, aby pokazać lub ukryć źródło światła w oknie podglądu.


Włącz, aby podgląd efektu wyświetlany był na ekranie. Wyłącz, aby podgląd był wyświetlany wewnątrz okna dialogowego efektu.


Włącz, aby wyświetlić pojedyncze, duże okno Rezultat. Wyłącz, aby wyświetlić okna Oryginał oraz Rezultat.


Znacznik, który pojawia się wzorcu skanowania, służy do wyrównania wzorca.


Przeciągaj znaczniki w tym polu, aby dopasować chromatyczność monitora.


Zapisuje ustawione opcje przekształcania, aby można ich było używać później w innych obrazkach.


Usuwa zaznaczony wzorzec. Opcje przekształcania określone we wzorcu nie będą więcej dostępne.


Włącz, aby ukryć pasek tytułu i pasek menu i kontynuować edycję obrazka za pomocą klawiatury. Dla uzyskania najlepszych rezultatów należy zmaksymalizować okno obrazka w obszarze aplikacji przed zmaksymalizowaniem całego obszaru roboczego.


Naciśnij, aby wyświetlić powiększenie obrazka.


Naciśnij, aby wyświetlić większą część obrazka.


Naciśnij, aby wyświetlać obrazki w powiększeniu 100%.


Naciśnij, aby wyświetlać obrazek w rzeczywistych rozmiarach.


Naciśnij, aby wyświetlać obrazki tak, aby mieściły się w oknie obrazka.


Naciśnij, aby wyświetlić aktywny obiekt na obrazku.


Naciśnij, aby wyświetlić wszystkie zaznaczone obiekty na obrazku.


Naciśnij, aby wyświetlić wszystkie obiekty na obrazku.


Naciśnij, aby wyświetlić całą wysokość okna obrazka.


Naciśnij, aby wyświetlić całą szerokość okna obrazka.


Umożliwia zaznaczanie, przesuwanie i zmianę rozmiarów obiektów za pomocą myszy. Po zaznaczeniu obiektu można zmienić jego wygląd korzystając z poleceń w menu lub na pasku narzędzi.


Usuwa wypełnienie bieżącego obiektu, co powoduje, że obiekt staje się przezroczysty.


Usuwa wypełnienie lub kolor konturu w bieżącym obiekcie, co powoduje, że obiekt staje się przezroczysty.


Powiększa lub pomniejsza rysunek. Aby powiększać dany obszar, należy kliknąć i przeciągać w oknie rysowania; aby pomniejszać, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy.


Te dwa przyciski strzałek umożliwiają przełączanie między stronami dokumentu. Znajdują się one w prawym dolnym rogu okna podglądu.


Uruchamia inną aplikację należącą do pakietu graficznego CorelDRAW 8.0.


Uruchamia Samouczek.


Umożliwia zaznaczanie i przesuwanie modeli trójwymiarowych oraz świateł.


Umożliwia obracanie modeli trójwymiarowych i świateł w wizjerze.


Zmienia powiększenie soczewki domyślnej kamery w wizjerze.


Przesuwa domyślną kamerę wzdłuż płaszczyzny xy w wizjerze.


Obraca kamerę.


Wyświetla i ukrywa obiekty interfejsu użytkownika, takie jak światła. Tego typu obiekty są domyślnie wyświetlone.


Naciśnij przycisk "Mieszanie kolorów", aby wyświetlić pole podglądu, które umożliwia mieszanie kolorów.


Wyświetla dostępne kolory, opierając się na wybranym modelu kolorów. Wyboru koloru można dokonać za pomocą pionowego suwaka. Można modyfikować kolory, klikając i przeciągając niewielki kwadrat widoczny w polu podglądu.


Kliknij narzędzie "Maluj", aby zastosować kolory do obszaru mieszania (wskaźnik myszy zmienia się w pędzel).


Wyświetla dostępne kolory, opierając się na wybranym typie mieszania kolorów. Można wybrać kolor, klikając jeden z niewielkich kwadratów wewnątrz pola podglądu.


Wyświetla dostępne kolory dla modeli kolorów CMYK i CMYK255. Za pomocą trójwymiarowego wizualnego selektora kolorów można zmieniać poziom kolorów: niebieskozielonego, purpurowego i żółtego, natomiast pionowy suwak określa poziom czerni.


Naciśnij przycisk "Modele kolorów", aby wyświetlić okno podglądu pokazujące wybrany model kolorów.


Wyświetla paletę kolorów. Kliknij kolor, który chcesz wybrać, lub naciśnij przycisk "Inne", aby utworzyć kolor niestandardowy.


Wyświetla okno dialogowe Opcje modeli kolorów, które umożliwia wybranie informacji o podstawowym i dodatkowym modelu kolorów. Informacja ta jest wyświetlana w rolecie Informacja o obrazku.


Dodaje światło reflektorowe do modelu trójwymiarowego w wizjerze.


Dodaje światło punktowe do modelu trójwymiarowego w wizjerze.


Należy wpisać poziomą współrzędną dla lewej krawędzi obszaru kadrowanego. Zastosowane jednostki podane są poniżej w polu "Jednostki w poziomie". Wygodnie jest użyć tych samych jednostek, które zastosowane są na linijkach. Aby linijki wyświetlane były w oknie obrazka, w menu Widok należy zaznaczyć opcję "Linijki". Wpisywana wartość równa jest odległości między lewą krawędzią markizy kadrowania a lewą krawędzią oryginalnego obrazka.


Należy wpisać pionową współrzędną dla górnej krawędzi obszaru kadrowanego. Zastosowane jednostki podane są poniżej w polu "Jednostki w pionie". Wygodnie jest użyć tych samych jednostek, które zastosowane są na linijkach. Aby w oknie obrazka wyświetlane były linijki, w menu Widok należy zaznaczyć opcję "Linijki". Wpisywana wartość równa jest odległości między górną krawędzią markizy kadrowania a górną krawędzią oryginalnego obrazka.


Należy wpisać szerokość markizy kadrowania. Wpisywana wartość określa mierzoną wielkość w jednostce miary wybranej w polu "Jednostki w poziomie".

Gdy tylko wpisana zostaje wartość szerokości lub wysokości obszaru kadrowanego, w oknie obrazka pojawia się jeden bok markizy kadrowania. Jej początek położony jest w punkcie o współrzędnych podanych w polach "Górna krawędź" i "Lewa krawędź". Jeśli wpisana jest zarówno szerokość, jak i wysokość, w oknie obrazka wyświetlana jest cała markiza kadrowania, co umożliwia zmianę jej rozmiarów przed kadrowaniem obrazka.


Należy wpisać wysokość markizy kadrowania. Wpisywana wartość określa mierzoną wielkość w jednostce miary wybranej w polu "Jednostki w pionie".

Gdy tylko wpisana zostaje wartość szerokości lub wysokości obszaru kadrowania, w oknie obrazka pojawia się jeden bok markizy kadrowania. Początek jej położony jest w punkcie o współrzędnych podanych w polach "Górna krawędź" i "Lewa krawędź". Jeśli wpisana jest zarówno szerokość, jak i wysokość, w oknie obrazka wyświetlana jest cała markiza kadrowania, co umożliwia zmianę jej rozmiarów przed kadrowaniem obrazka.


Podaje listę dostępnych jednostek miary. Wartości podawane dla górnej krawędzi i wysokości wyrażone są w jednostkach wybranych do pomiaru odległości w pionie. Wartości podawane dla lewej krawędzi i szerokości wyrażone są w jednostkach wybranych do pomiaru odległości w poziomie.


Należy użyć karty "Prostowanie" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Prostowanie/Kadrowanie" w celu ustawienia rozmiaru, położenia i obrotu obszaru prostowania.


Należy wpisać pionową współrzędną dla górnej krawędzi obszaru kadrowanego. Zastosowane jednostki podane są poniżej w polu "Jednostki w pionie". Wygodnie jest użyć tych samych jednostek, które zastosowane są na linijkach. Aby linijki wyświetlane były w oknie obrazka, w menu Widok należy zaznaczyć opcję "Linijki". Wpisywana wartość równa jest odległości między górną krawędzią markizy kadrowania a górną krawędzią oryginalnego obrazka.


Podaje kąt obrotu. Aby ustawić kąt obrotu, należy wpisać wartość w polu lub użyć strzałek przewijania w celu dopasowania istniejącej wartości.


Należy kliknąć w celu wybrania trybu rozmiar lub trybu obrót.


Górna krawędź (góra)

Należy wpisać współrzędną pojawiającą się na pionowej linijce w bieżących jednostkach określającą położenie górnej krawędzi obszaru kadrowanego. Aby linijki pojawiały się w oknie obrazka, w menu Widok należy zaznaczyć opcję "Linijki". Wpisywana w tym miejscu wartość równa jest odległości między górną krawędzią markizy kadrowania a górną krawędzią oryginalnego obrazka.

Lewa krawędź (dół)

Należy wpisać współrzędną pojawiającą się na poziomej linijce w bieżących jednostkach określającą położenie lewej krawędzi obszaru kadrowanego. Aby linijki pojawiały się w oknie obrazka, w menu Widok należy zaznaczyć opcję "Linijki". Wpisywana w tym miejscu wartość równa jest odległości między lewą krawędzią markizy kadrowania a lewą krawędzią oryginalnego obrazka.


Szerokość (góra)

Należy wpisać szerokość markizy kadrowania wyrażoną w bieżących jednostkach miary.

Wysokość (dół)

Należy wpisać wysokość markizy kadrowania wyrażoną w bieżących jednostkach miary.

Gdy tylko wpisana zostaje szerokość lub wysokości obszaru kadrowanego, w oknie obrazka pojawia się jeden bok markizy kadrowania. Jej początek położony jest w punkcie o współrzędnych określonych w innych polach na pasku właściwości. Gdy wpisane są wartości zarówno dla szerokości, jak i wysokości, w oknie obrazka wyświetlana jest cała markiza kadrowania, co umożliwia zmianę jej rozmiarów przed kadrowaniem obrazka.


Należy wpisać poziome i pionowe współrzędne dla odpowiednio lewej i górnej krawędzi obszaru kadrowanego.


Podaje kąt obrotu. Aby ustawić kąt obrotu, należy wpisać wartość w polu lub użyć strzałek przewijania w celu dopasowania istniejącej wartości.


Narzędzie to służy do definiowania obszaru kadrowanego i prostowania zakrzywionych obrazów.


Należy użyć tego narzędzia pędzla, aby pokryć namalowane obiekty kolorem papieru. Aby wymusić pionowy lub poziomy ruch narzędzia, należy w czasie przeciągania i klikania przytrzymać klawisz CTRL. Aby zmienić kierunek poruszania się pędzla, należy w tym samym czasie przytrzymać klawisz SHIFT.


Należy użyć tego narzędzia pędzla, aby przywrócić wygląd obszaru sprzed ostatniego pociągnięcia pędzla.


Zastępuje zastosowaną właśnie farbę kolorem papieru. Aby wymusić pionowy lub poziomy ruch narzędzia, należy w czasie przeciągania i klikania przytrzymać klawisz CTRL. Aby zmienić kierunek poruszania się pędzla, należy w tym samym czasie przytrzymać klawisz SHIFT. Należy kliknąć dwukrotnie narzędzie, aby zastąpić wszystkie zastosowane farby kolorem papieru.


Powoduje wyświetlenie bieżącej końcówki. Okno podglądu jest automatycznie uaktualniane w miarę wprowadzania zmian. Jeśli końcówka jest zbyt duża i nie mieści się w oknie, podany zostanie jej rozmiar w pikselach.


Określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa wartości jaskrawości sąsiednich pikseli.


Należy kliknąć, aby wybrać jedną z końcówek okrągłych.


Należy kliknąć, aby wybrać jedną z końcówek kwadratowych.


Należy kliknąć, aby wyświetlić paletę wysuwaną "Utwórz z maski", za pomocą którego można otworzyć okno dialogowe Utwórz pędzel niestandardowy. W oknie tym można utworzyć końcówkę niestandardową na podstawie kształtu zaznaczenia maski.


Powoduje wyświetlenie bieżącej szerokości końcówki w pikselach. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub użyć strzałek przewijania.


Powoduje wyświetlenie bieżącego poziomu przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub użyć strzałek przewijania. Można podać wartość od 0 do 99: zero odpowiada końcówce nieprzezroczystej, a 99 prawie całkowicie przezroczystej.


Powoduje wyświetlenie bieżącego kąta dla obrotu końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub użyć strzałek przewijania. Można podać wartość od 0 do 360.


Powoduje wyświetlenie współczynnika gładkości bieżącej końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub użyć strzałek przewijania. Jeśli wartość wynosi zero, wysokość końcówki jest równa jej szerokości. Aby końcówka wysokość końcówki równa była połowie szerokości, należy wpisać 50. Można podać wartość od 0 do 99


Powoduje wyświetlenie bieżących ustawień łagodnych krawędzi, które sterują przezroczystością krawędzi końcówki. W miarę zwiększania tej wartości, rozszerzają się, aż do środka pociągnięcia pędzla. Niskie wartości wpływają tylko na krawędzie pociągnięcia.


Należy użyć tego ustawienia, aby uzyskać krawędzie skośne lub o łagodnych kształtach (nie będą postrzępione).


Określa tolerancję koloru na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiednich pikseli.


Należy wpisać wartość tolerancji koloru ustalaną na podstawie podobieństwa barwy sąsiednich pikseli.


Należy wpisać wartość tolerancji koloru ustalaną na podstawie podobieństwa nasycenia sąsiednich pikseli.


Należy wpisać wartość tolerancji koloru ustalaną na podstawie podobieństwa jaskrawości sąsiednich pikseli.


Należy kliknąć, aby automatycznie zastąpić kolor farby kolorem papieru. Proces ten zależy od ustawień tolerancji koloru.


Elementy sterujące tolerancji koloru określają zakres uzyskiwanych efektów dla takich czułych na kolor narzędzi, jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie". Im wyższa jest wartość, tym więcej kolorów zostanie uwzględnionych w operacji.

•	"Normalna" [image] określa tolerancję koloru na podstawie podobieństwa wartości jaskrawości sąsiednich pikseli.

•	"HSB" [image] określa tolerancję koloru na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiednich pikseli.


Służy do wybierania kolorów z otwartego obrazka. Aby wybrać kolor farby, należy użyć lewego przycisku myszy. Aby wybrać kolor wypełnienia, należy użyć prawego przycisku myszy. Aby wybrać kolor papieru, należy przytrzymać klawisz CTRL i użyć dowolnego przycisku myszy.


Wskazuje kolor pojedynczego piksela położonego bezpośrednio pod końcówką pipety.


Uśrednia kolor 9 pikseli znajdujących się bezpośrednio pod końcówką pipety.


Uśrednia kolor 25 pikseli znajdujących się bezpośrednio pod końcówką pipety.


Umożliwia zdefiniowanie wielkości obszaru próbki. Należy kliknąć i przeciągnąć, aby zaznaczyć wybrany obszaru. Kolor wybierany przez narzędzie "Pipeta" to kolor, którego wartość jest średnią z wartości kolorów obszaru próbki.


Określa wielkość próbki narzędzia "Pipeta". Kolor wybierany przez narzędzie "Pipeta" to kolor, którego wartość jest średnią z wartości kolorów obszaru próbki. Dostępne są trzy gotowe wielkości próbki oraz opcja wielkości niestandardowej.

•	Punkt wskazuje kolor pojedynczego piksela znajdującego się bezpośrednio pod końcówką pipety.

•	3x3 [image] powoduje uśrednienie wartości kolorów z 9 pikseli znajdujących się bezpośrednio pod końcówką pipety.

•	5x5 [image] powoduje uśrednienie wartości kolorów z 25 pikseli znajdujących się bezpośrednio pod końcówką pipety.

•	Niestandardowa [image] umożliwia zdefiniowanie wielkości obszaru próbki. Należy kliknąć i przeciągnąć wskaźnik myszy, aby zaznaczyć obszar próbki.


Należy zaznaczyć, aby móc wybierać kolor wypełnienia używając prawego przycisku myszy.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia jednolitego, które nadaje jednolity kolor wypełnianemu obszarowi. Aby zmienić kolor wypełnienia jednolitego, należy wybrać polecenie Edytuj, a następnie w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite należy wybrać nowy kolor lub uzyskać go w wyniku zmieszania innych kolorów.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia tonalnego, które zawiera kolory zmieniające się stopniowo od jednego koloru do innego według wzorca koncentrycznego, kwadratowego, stożkowego, liniowego, prostokątnego lub radialnego. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawierające wszystkie niezbędne elementy sterujące służące do dostosowywania, tworzenia, zapisywania lub usuwania wypełnień tonalnych, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia mapą bitową. Jest to wypełnienie utworzone z dowolnej mapy bitowej. Obrazami najlepiej spełniającymi tę rolę są pewne desenie, które mogą pokrywać powierzchnię, powtarzając się, przylegając do siebie i tworząc w ten sposób regularny deseń, taki jak kamienie rzeczne, monety lub cegły. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową zawierające niezbędne elementy sterujące służące do importowania, wybierania i dostosowywania wypełnień mapą bitową, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia teksturą, które jest obrazem utworzonym matematycznie (algorytmicznie) z atrybutami, które można dostosowywać. W odróżnieniu od wypełnienia mapą bitową, które składa się z powtarzających się elementów, tekstury wypełniają określony obszar jednym obrazem. Wśród wielu gotowych tekstur można znaleźć teksturę wody, minerałów, chmur i wiele innych. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie teksturą zawierające niezbędne elementy sterujące służące do tworzenia, wybierania i dostosowywania wypełnień teksturą, należy wybrać polecenie Edytuj.


Wyświetla wybrane wypełnienie.


Należy kliknąć w celu otwarcia okna dialogowego odnoszącego się do wybranego typu wypełnienia. Jeśli na przykład zostało wybrane pewne wypełnienie teksturą, które pojawia się w umieszczonym powyżej oknie Podgląd, lecz jest ono odpowiednie, aby mogło być użyte, należy wybrać polecenie Edytuj i modyfikować to wypełnienie w oknie dialogowym Wypełnienie teksturą.


Wyświetla bieżący poziom przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą. Można wpisać wartości od 0 do 99. Wartość 0 oznacza, że obiekt będzie nieprzezroczysty, natomiast wartość 99 oznacza, że obiekt będzie przezroczysty w możliwie maksymalnym stopniu.


Wyświetla bieżący tryb malowania. Tryby malowania określają sposób użycia farby w stosunku do kolorów już istniejących w obrazie. W trybie domyślnym, którym jest tryb normalny, kolor farby zastępuje istniejące kolory. W celu uzyskania informacji o sposobie działania każdego z trybów, należy zapoznać się z sekcjami dotyczącymi malowania, wypełniania i edytowania w pomocy ekranowej.


Należy wybrać ten element sterujący, aby w czasie używania tego narzędzia tworzyć krawędzie zakrzywione i ukośne o gładkim wyglądzie i uniemożliwić pojawianie się postrzępionych krawędzi.


Elementy sterujące trybem tolerancji dla kolorów określają zakres efektów, które można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie". Im większa jest wartość, tym więcej kolorów będzie użytych w operacji.

•	Normalna: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo wartości jaskrawości między sąsiednimi pikselami.

•	HSB: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo poziomów barw, nasycenia i jaskrawości między sąsiednimi pikselami.


Elementy sterujące trybem tolerancji dla kolorów określają zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie". Im większa jest wartość, tym więcej kolorów będzie użytych w operacji.

•	Normalna: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo wartości jaskrawości między sąsiednimi pikselami.

•	HSB: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo poziomów barw, nasycenia i jaskrawości między sąsiednimi pikselami.


Wyświetla ostatnio wybrany typ deseniu przezroczystości. Deseń jest albo gradientem, którego zakres skali szarości jest wykorzystywany do tworzenia wrażenia zanikania zaznaczonego obiektu lub obiektów w tle obrazu, albo jest typem wypełnienia, takim jak tekstura lub mapa bitowa, którego zakres wartości skali szarości służy do zmiany przezroczystości pikseli.


Przycisk ten jest dostępny tylko wtedy, gdy w oknie Typ zaznaczona jest opcja "Mapa bitowa" lub "Tekstura". Służy on do otwierania okien dialogowych, w których zmienia się atrybuty mapy bitowej lub tekstury używanej do edytowania przezroczystości.


Wyświetla bieżący deseń używany przez aktywne narzędzie. W celu zmiany deseniu należy klikać strzałkę skierowaną w dół i wybrać jeden z dostępnych deseni z listy. Ten element sterujący jest dostępny zarówno dla narzędzia "Interakcyjne wypełnienie", jak i "Przezroczystość obiektów", ponieważ oba te narzędzia używają deseni gradientowych do uzyskiwania efektów, do otrzymywania których są one przeznaczone.


Wyświetla bieżący tryb malowania. Tryby malowania określają sposób zastosowania kolorów wypełnienia do kolorów już istniejących w obrazie.


Wyświetla bieżący styl gradientu. Można wybrać gradienty, które są przejściem od jednego koloru do innego lub od koloru do przezroczystości. Aby zmienić styl, należy klikać strzałkę skierowaną w dół i wybrać jeden ze styli z listy.


Pokazuje poziom przezroczystości wypełnienia. Im większa jest ta wartość, tym wypełnienie jest bardziej przezroczyste. W celu zmiany wartości należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą.


Należy wpisać wartość lub przeciągać suwak przezroczystości węzła w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości do tej wartości przezroczystości, od której rozpoczynać się ma gradient. Wartość 0 oznacza, że węzeł będzie całkowicie nieprzezroczysty, natomiast wartość 100, że będzie on całkowicie przezroczysty.


Powoduje zastosowanie wybranych opcji.


Wyświetla wybrane wypełnienie. Aby przeglądać listę dostępnych wypełnień mapą bitową, należy klikać strzałkę.


Otwiera okno dialogowe Załaduj wypełnienie mapą bitową umożliwiające importowanie pliku mapy bitowej, która ma zostać użyta jako wypełnienie.


Usuwa bieżące wypełnienie z listy map bitowych.


Ustala poziome przesunięcie kafelka względem lewego górnego rogu obszaru, który ma zostać wypełniony. Należy wpisać nową wartość lub użyć strzałek przewijania w celu dostosowania istniejącej wartości. Aby pierwszy kafelek pokrywał się z lewą krawędzią obszaru, należy wprowadzić wartość 0.


Ustala pionowe przesunięcie kafelka względem lewego górnego rogu obszaru, który ma zostać wypełniony. Należy wpisać nową wartość lub użyć strzałek przewijania w celu dostosowania istniejącej wartości. Aby pierwszy kafelek pokrywał się z górną krawędzią obszaru, należy wprowadzić wartość 0.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby został użyty domyślny rozmiar kafelka w wypełnieniu. Jeśli rozmiar ma zostać zdefiniowany przez użytkownika, należy usunąć zaznaczenie tej opcji i wpisać wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość".


Należy zaznaczyć tę opcję, aby obszar został wypełniony jednym dużym kafelkiem.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby wysokość i szerokość kafelka były identyczne.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby co drugi wiersz kafelków został przesunięty o wartość wprowadzaną w polu poniżej.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby co druga kolumna kafelków została przesunięta o wartość wprowadzaną w polu poniżej.


Określa, na jaką odległość zostanie przesunięta co druga kolumna lub wiersz. Aby ustalić wielkość przesunięcia, należy wpisać nową wartość lub użyć strzałek przewijania w celu dostosowania istniejącej wartości.


Określa kąt, o jaki kafelek jest pochylany. Wielkość pochylenia można ustalić: wpisując wartość w polu "Pochylenie" lub dostosowując istniejącą wartość za pomocą strzałek przewijania.


Określa kąt, o jaki kafelek jest obracany. Wielkość obrotu można ustalić: wpisując wartość w polu "Obrót" lub dostosowując istniejącą wartość za pomocą strzałek przewijania.


Wyświetla wielkość przezroczystości uzyskanego efektu. Aby zmienić wielkość przezroczystości, należy wpisać nową wartość w polu lub użyć strzałek przewijania w celu dostosowania istniejącej wartości


Wyświetla bieżący tryb malowania. Tryby malowania określają sposób łączenia się nowych kolorów z kolorami już istniejącymi w obrazie.


Otwiera roletę Ustawienia narzędzia umożliwiającą wybieranie i modyfikowania opcji i właściwości charakterystycznych dla używanego narzędzia.


Obiekt ten służy do wypełniania obszarów za pomocą dowolnego spośród czterech dostępnych typów wypełnień. Z paska właściwości lub z rolety Ustawienia narzędzia można uzyskać dostęp do następujących okien dialogowych: Wypełnienie jednolite, Wypełnienie tonalne, Wypełnienie mapą bitową i Wypełnienie teksturą, które umożliwiają tworzenie i dostosowywanie wypełnień.


Obiekt ten służy do stosowania wypełnienia gradientowego do całego obrazu lub do wybranych maskowanych jego fragmentów. Wypełnienie gradientowe różni się od wypełnienia tonalnego tylko tym, że zamiast od jednego koloru do innego zmienia się ono od jednej wartości koloru i przezroczystości do innej wartości koloru i/lub przezroczystości.


Należy kliknąć w celu wybrania bieżącego koloru farby jako wypełnienia.


Należy kliknąć w celu wybrania bieżącego koloru papieru jako wypełnienia.


Wyświetla wybrane wypełnienie.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia jednolitego, w którym stosowany jest kolor jednolity do wypełniania obszaru. Aby zmienić kolor wypełnienia jednolitego, należy wybrać polecenie Edytuj, a następnie w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite wybrać nowy kolor lub uzyskać go w wyniku zmieszania innych kolorów.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia tonalnego, które zawiera kolory zmieniające się stopniowo od jednego koloru do innego według wzorca koncentrycznego, kwadratowego, stożkowego, liniowego, prostokątnego lub radialnego. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawierające wszystkie niezbędne elementy sterujące służące do dostosowywania, tworzenia, zapisywania lub usuwania wypełnień tonalnych, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia mapą bitową. Jest to wypełnienie utworzone z dowolnej mapy bitowej. Obrazami najlepiej spełniającymi tę rolę są pewne desenie, które mogą pokrywać powierzchnię, powtarzając się, przylegając do siebie i w ten sposób tworząc regularny deseń taki jak kamienie rzeczne, monety lub cegły. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową zawierające niezbędne elementy sterujące służące do importowania, wybierania i dostosowywania wypełnień mapą bitową, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia teksturą, które jest obrazem utworzonym matematycznie (algorytmicznie) z atrybutami, które można dostosowywać. W odróżnieniu od wypełnienia mapą bitową, które składa się z powtarzających się elementów, tekstury wypełniają określony obszar jednym obrazem. Wśród wiele gotowych tekstur znaleźć można teksturę wody, minerałów, chmur i wiele innych. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie teksturą zawierające niezbędne elementy sterujące służące do tworzenia, wybierania i dostosowywania wypełnień teksturą, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć, aby otworzyć okno dialogowe odnoszące się do wybranego typu wypełnienia. Jeśli na przykład wybrane zostało pewne wypełnienie teksturą, które pojawia się w umieszczonym powyżej oknie Podgląd, lecz nie jest ono odpowiednie, aby zostało użyte, należy wybrać polecenie Edytuj i modyfikować to wypełnienie w oknie dialogowym Wypełnienie teksturą.


Definiuje prostokątne zaznaczenia maski. W celu uzyskania zaznaczenia w kształcie kwadratu należy trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby środek zaznaczenia był w miejscu kliknięcia rozpoczynającego zaznaczenie, należy trzymać naciśnięty klawisz SHIFT.


Definiuje eliptyczne zaznaczenia maski. W celu uzyskania zaznaczenia w kształcie koła należy trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby środek zaznaczenia był w miejscu kliknięcia rozpoczynającego zaznaczenie, należy trzymać naciśnięty klawisz SHIFT.


Definiuje zaznaczenia maski o nieregularnym kształcie lub w kształcie wielokąta. Aby narysować krawędzie markizy maski w kształcie krzywych, należy nacisnąć przycisk myszy i przeciągać jej wskaźnik. Aby utworzyć prosty odcinek markizy maski, należy kliknąć jego punkt początkowy i końcowy. Aby usunąć pierwszy punkt odcinka i rozpocząć rysowanie od początku, należy po pierwszym kliknięciu nacisnąć klawisz ESC. W celu zamknięcia obrzeża zaznaczenia należy przesunąć wskaźnik myszy blisko jego pierwszego punktu i kliknąć dwukrotnie.


Definiuje zaznaczenia maski, które mają nieregularny kształt i są otoczone przez piksele o podobnych kolorach. W celu zdefiniowania obszaru, w którym ma zostać utworzone zaznaczenie, należy kliknąć i przeciągać wskaźnik myszy. Aby utworzyć ten obszar, należy kliknąć dwukrotnie. Uzyskane zaznaczenie zawiera wszystkie piksele ograniczonego obszaru, których kolor nie należy do zakresu koloru punktu, który został kliknięty jako pierwszy podczas definiowania obszaru. Markiza maski przyjmuje taki kształt, aby na zewnątrz niej znalazły się wszystkie piksele, których kolor należy do zakresu bieżącego koloru. Zakres koloru definiuje się za pomocą elementu sterującego "Tolerancja" na pasku właściwości. Narzędzie to służy do edytowania fragmentu obrazu zawierającego wiele różnych kolorów, lecz otoczonego przynajmniej częściowo przez kolor jednolity.


To narzędzie maski wykrywa krawędzie elementów w obrazie, tj. kontury obszarów, których kolor kontrastuje z kolorem ich otoczenia, i umieszcza markizę maski wzdłuż tych krawędzi. Można go również użyć do ręcznego rysowania segmentów maski, aby można było łączyć segmenty narysowane ręcznie z segmentami utworzonymi przez zastosowanie automatycznego rozpoznawania krawędzi kolorowych obszarów.


Definiuje zaznaczenie maski o nieregularnym kształcie zawierające wszystkie przylegające do siebie piksele, których kolor podobny jest do koloru piksela klikniętego na początku. W celu ustawienia zakresu kolorów, które powinny znaleźć się w zaznaczeniu, należy dopasować tolerancję koloru na pasku właściwości. Narzędzia tego używa się wtedy, gdy ma zostać zastosowany efekt do obszaru o bardzo nieregularnym kształcie, lecz zawierającego wiele odcieni tego samego koloru.


Definiuje zaznaczenie maski przez przesuwanie pędzla po obszarze w taki sposób, jak gdyby obszar ten był malowany. Rozmiar pędzla ustawia się na pasku właściwości, a następnie klika się i przeciąga wybrany punkt w oknie obrazka, aby utworzyć zaznaczenie. Przycisk myszy należy zwolnić dopiero wtedy, gdy tworzenie zaznaczenia jest zakończone. Aby zaznaczenia były rezultatem fizycznie oddzielonych od siebie pociągnięć pędzla, należy wybrać tryb dodawania.


Dostarcza listę stylów maski służących do tworzenia okrągłych i prostokątnych zaznaczeń. Zawiera ona następujące style: Zwykły, Stały rozmiar, Wiersz(e) i Kolumna(-y).


Należy wpisać wyrażoną w pikselach szerokość zaznaczenia maski o stałym rozmiarze. Należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania zmienić wartość dotychczasową.


Należy wpisać wyrażoną w pikselach wysokość zaznaczenia maski o stałym rozmiarze. Należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania zmienić wartość dotychczasową.


Należy wpisać liczbę pikseli umieszczonych wzdłuż krawędzi zaznaczenia maski, do których ma zostać zastosowane wtapianie. Kolejne wtopione piksele w miarę zbliżania się do chronionego obszaru maski, są coraz bardziej nieprzezroczyste. Dlatego zmiany zastosowane do zaznaczenia mieszają się stopniowo z resztą obrazka.


Należy wybrać tę funkcję, aby możliwe było zaznaczanie obszarów nie tylko na aktywnym obiekcie, lecz przechodzących przez dowolne inne widoczne obiekty. Jeśli funkcja ta nie jest wybrana, można zaznaczać obszary tylko na aktywnym obiekcie, który w oknie dokowanym Obiekty otoczony jest czerwonym konturem.


Należy wpisać rozmiar promienia w pikselach. Promień jest kwadratem określającym obszar, w którym za pomocą narzędzia "Nożyczki" przeprowadzane ma być automatyczne wykrywanie krawędzi. Jeśli wskaźnik zostanie przesunięty poza obszar promienia, krawędzie przestaną być wykrywane przez narzędzie "Nożyczki". Miejsce w obrazie, które się klika w celu utworzenia odcinka markizy maski, staje się środkiem kwadratu promienia.


Dostarcza listę gotowych końcówek narzędzia "Pędzel". To okno podglądu odzwierciedla na bieżąco wszystkie dokonywane zmiany dotyczące końcówki. Jeśli końcówka jest za duża, aby mogła pojawić się w swoim rzeczywistym rozmiarze, w oknie wyświetlany jest jej rozmiar w pikselach.


Należy wybrać końcówkę okrągłą, aby można było malować za pomocą końcówki okrągłej. Aby można było malować za pomocą końcówki prostokątnej lub kwadratowej, należy wybrać końcówkę prostokątną.


Należy przeciągać suwak, aby dopasować rozmiar końcówki, lub należy wpisać wartość w polu.


Wyświetla bieżące ustawienie miękkiej krawędzi, które ustawia przezroczystość krawędzi końcówki. Gdy wartość tego ustawienia zwiększa się, miękka krawędź rozszerza się, docierając ostatecznie do środka śladu po pojedynczym pociągnięciu pędzla z farbą. Małe wartości wpływają tylko na obrzeże śladu pozostawionego przez pędzel namoczony w farbie.


Wyświetla kąt, o który obrócona jest bieżąca końcówka i współczynnik gładkości tej końcówki. Aby zmienić ten kąt lub współczynnik gładkości, należy wpisać wartości w polach lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejące wartości. Można wpisywać wartości kąta od 0 do 360 odpowiadające liczbie stopni, o jakie można obrócić końcówkę. Można wpisywać wartości współczynnika gładkości od 0 do 99. Wysokość i szerokość końcówki ze współczynnikiem gładkości wynoszącym 0 są równe. W celu uzyskania końcówki, której wysokość jest równa połowie jej szerokości, należy wpisać wartość 50.


Dostarcza listę stylów maski służących do tworzenia okrągłych i prostokątnych zaznaczeń. Zawiera ona następujące style: Zwykły, Stały rozmiar, Wiersz(e) i Kolumna(-y).


Należy wybrać ten element sterujący, aby w czasie używania tego narzędzia tworzyć krawędzie zakrzywione i ukośne o gładkim wyglądzie i uniemożliwić pojawianie się postrzępionych krawędzi.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby określić tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo kolorów przylegających do siebie pikseli. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Należy zaznaczyć tę opcję, aby określić tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między przylegającymi do siebie pikselami. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Określa tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo wartości barwy między przylegającymi do siebie pikselami. Tolerancję koloru można ustawić za pomocą następujących dwu sposobów: przeciągając suwak lub wpisując wartość w polu tolerancji koloru. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Określa tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo wartości nasycenia między przylegającymi do siebie pikselami. Tolerancję koloru można ustawić za pomocą następujących dwu sposobów: przeciągając suwak lub wpisując wartość w polu tolerancji koloru. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Określa tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo wartości jaskrawości między przylegającymi do siebie pikselami. Tolerancję koloru można ustawić za pomocą następujących dwu sposobów: przeciągając suwak lub wpisując wartość w polu tolerancji koloru. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Określa wartość ustawioną za pomocą suwaka barwy, nasycenia lub jaskrawości podczas definiowania tolerancji koloru w trybie trybie tolerancji normalnej lub HSB. Tolerancja kolorów określa zakres efektów, jakie można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor, takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie".


Należy zaznaczyć tę opcję, aby została wybrana końcówka okrągła.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby została wybrana końcówka kwadratowa.


Należy kliknąć w celu wyświetlenia menu palety wysuwanej umożliwiającej tworzenie nowych końcówek lub dodawanie i usuwanie końcówek z gotowej listy. Można również ładować, zapisywać i dołączać pliki z końcówkami lub przywracać domyślne ustawienia końcówki.


Wyświetla wyrażoną w pikselach szerokość bieżącej końcówki. W celu dostosowania tej wielkości należy wpisać nową jej wartość lub za pomocą strzałek przewijania odpowiednio zmienić bieżącą wartość.


Wyświetla bieżący poziom przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejącą wartość. Można wpisać wartości od 0 do 99. Wartość 0 oznacza, że obiekt będzie nieprzezroczysty, natomiast wartość 99 oznacza, że obiekt będzie przezroczysty w możliwie maksymalnym stopniu.


Wyświetla kąt, o jaki obracana jest bieżąca końcówka. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejącą wartość. Można wpisywać wartości od 0 do 360 odpowiadające liczbie stopni, o jakie można obrócić końcówkę.


Wyświetla współczynnik gładkości bieżącej końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejącą wartość. Wysokość i szerokość końcówki ze współczynnikiem gładkości wynoszącym 0 są równe. W celu uzyskania końcówki, której wysokość jest równa połowie jej szerokości, należy wpisać wartość 50. Można wpisywać wartości od 0 do 99.


Zaznacza, przesuwa i zmienia rozmiary obiektów. Jeśli po wybraniu tego narzędzia obiekt klikany jest wielokrotnie, pojawiają się uchwyty służące do przekształcania obiektu. W celu zaznaczenia wielu obiektów należy klikać, mając naciśnięty klawisz SHIFT. Należy kliknąć dwukrotnie narzędzie, aby otworzyć okno dokowane Obiekty.


Narzędzie to służy do przekształcania markizy maski przez przeciąganie uchwytów, które pojawiają się wokół niej, gdy narzędzie to jest wybrane. Umożliwia ono zmianę rozmiarów, skalowanie, przesuwanie, pochylanie, obracanie, zniekształcanie i stosowanie perspektywy do markizy maski. Przekształcenia te nie mają wpływu na piksele obrazu objęte markizą maski, o ile zaznaczenie nie jest pływające.


Gdy opcja ta jest zaznaczona, wyświetlane są elementy sterujące służące do zmiany położenia zaznaczonego obiektu lub markizy maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, wyświetlane są elementy sterujące służące do obracania zaznaczonego obiektu lub markizy maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, wyświetlane są elementy sterujące służące do skalowania i odbijania zaznaczonego obiektu lub markizy maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, wyświetlane są elementy sterujące służące do zmiany wymiarów zaznaczonego obiektu lub markizy maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, wyświetlane są elementy sterujące służące do pochylania zaznaczonego obiektu lub markizy maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski".


Gdy opcja ta jest zaznaczona, w oknie obrazka wzdłuż zaznaczonego obiektu lub markizy bieżącej maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski", pojawiają się uchwyty zniekształcania. Należy przeciągać te uchwyty, aby zniekształcać obiekt lub markizę maski.


Gdy opcja ta jest zaznaczona, w oknie obrazka wzdłuż zaznaczonego obiektu lub markizy bieżącej maski w zależności od tego, czy aktywnym narzędziem jest "Wskaźnik obiektów", czy "Transformacja maski", pojawiają się uchwyty perspektywy. Uchwyty należy przeciągać w celu zastosowania perspektywy do obiektu lub markizy maski.


Określa wielkość, o jaką przekształcane są poziome (na górze) i pionowe (na dole) elementy zaznaczonego obiektu lub markizy maski. Te elementy sterujące są dostępne zarówno dla narzędzia "Wskaźnik obiektów", jak i dla narzędzia "Transformacja maski". W trybie położenie wartości te reprezentują współrzędne według linijek lewej i górnej krawędzi pola wyróżnienia. W trybie obrót wartości te reprezentują współrzędne według linijek środka obrotu. W trybie skala wartości te reprezentują procent bieżących wymiarów obiektu lub markizy maski. W trybie rozmiar wartości te reprezentują wymiary najszerszej i najdłuższej części obiektu lub markizy maski. W trybie pochylenie wartości te reprezentują współczynniki pochylenia w stopniach.


Przesuwa markizę maski lub zaznaczony obiekt względem jego bieżącego położenia. Markiza lub obiekt przesuwane są o odległość określoną przez wartości podawane w polach "Transformacja w pionie/w poziomie". Ten element sterujący dostępny jest zarówno dla narzędzia "Wskaźnik obiektów", jak i dla narzędzia "Transformacja maski".


Tworzy kopię oryginalnego obiektu i stosuje do niej wybrane przekształcenia, pozostawiając oryginalny obiekt nienaruszony. Opcja ta dostępna jest tylko wtedy, gdy przekształcane są obiekty.


Należy kliknąć, aby obejrzeć w oknie obrazka podgląd przekształcenia markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Jest to tylko podgląd. Aby anulować przekształcenie i powrócić do oryginalnego stanu, można albo nacisnąć klawisz ESC, albo kliknąć dwukrotnie dowolny punkt w oknie obrazka poza obiektem lub markizą. Aby przekształcenie zostało zastosowane na stałe, należy nacisnąć przycisk "Zastosuj" w rolecie Ustawienia narzędzia, a następnie nacisnąć przycisk ENTER lub kliknąć dwukrotnie dowolny punkt wewnątrz obiektu. Ten element sterujący dostępny jest zarówno dla narzędzia "Wskaźnik obiektów", jak i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy kliknąć, aby zastosować na stałe wybrane przekształcenia do zaznaczonego obiektu lub obiektów albo do markizy bieżącej maski. Ten element sterujący jest wspólny dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i narzędzia "Transformacja maski".


Wyświetla bieżący tryb malowania. Tryby malowania określają sposób użycia farby razem z kolorami już istniejącymi w obrazie. W trybie Normalnie, który jest trybem domyślnym, kolor farby zastępuje istniejące kolory.


Ustawia ogólną wartość krycia dla zaznaczonego obiektu. Aby zwiększyć krycie, należy przeciągnąć suwak w prawo, aby zmniejszyć krycie, należy przeciągnąć suwak w lewo.


Należy nacisnąć przycisk w celu zgrupowania zaznaczonych obiektów lub rozdzielenia zaznaczonej grupy obiektów. Przycisk nazywa się "Grupuj" lub "Rozdziel grupę obiektów" w zależności od pełnionej funkcji.


Otwiera okno dokowane Obiekty zawierające elementy sterujące i opcje służące do zaznaczania, ukrywania, wyświetlania, blokowania, porządkowania, scalania i usuwania obiektów.


Otwiera okno dokowane Kanały zawierające elementy sterujące i opcje wykorzystywane do pracy z kanałami i maskami.


Należy nacisnąć ten przycisk, aby odbić w poziomie markizę maski lub zaznaczony obiekt. Przekształcona markiza lub obiekt ma te same wymiary, jak przed wykonaniem przekształcenia.

•	Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzi: "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Należy nacisnąć ten przycisk, aby odbić w pionie markizę maski lub zaznaczony obiekt. Przekształcona markiza lub obiekt ma te same wymiary, jak przed wykonaniem przekształcenia.

•	Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzi: "Wskaźnik obiektów" i "Transformacja maski".


Należy użyć karty "Położenie" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (lub dla narzędzia "Transformacja maski") w celu ręcznego ustawienia położenia obiektu (lub maski).


Należy wpisać poziomą współrzędną w celu zdefiniowania położenia na ekranie markizy maski lub zaznaczonego obiektu. W miejscu określonym przez tę współrzędną umieszczony zostanie lewy bok pola wyróżnienia markizy maski lub obiektu. Aby w oknie obrazka pojawiły się linijki, należy w menu Widok zaznaczyć opcję "Linijki". Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać pionową współrzędną w celu zdefiniowania położenia na ekranie markizy maski lub zaznaczonego obiektu. W miejscu określonym przez tę współrzędną umieszczony zostanie górny bok pola podświetlającego markizy maski lub obiektu. Aby w oknie obrazka pojawiły się linijki, należy w menu Widok zaznaczyć opcję "Linijki". Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Tworzy kopię oryginalnego obiektu i stosuje do niej wybrane przekształcenia, pozostawiając oryginalny obiekt nienaruszony.


Stosuje wybrane przekształcenia do obiektu lub maski.


Należy użyć karty "Obrót" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (lub dla narzędzia "Transformacja maski") w celu ręcznego obrócenia obiektu (lub maski).


Należy wpisać kąt obrotu, który ma zostać zastosowany do markizy bieżącej maski lub do wybranego obiektu. Należy wpisać wartość od 1 do 360 stopni. Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać poziomą współrzędną punktu, wokół którego ma być obracana markiza maski lub zaznaczony obiekt. Położenie tego punktu ustalane jest względem linijek, o ile nie jest zaznaczone pole wyboru "Środek względny". Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać pionową współrzędną punktu, wokół którego ma być obracana markiza maski lub zaznaczony obiekt. Położenie tego punktu ustalane jest względem linijek, o ile nie jest zaznaczone pole wyboru "Środek względny". Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy zaznaczyć to pole wyboru, aby środek obrotu znalazł się w miejscu o współrzędnych podanych w polach "Środek obrotu" względem bieżącej pozycji środka obrotu nie zaś względem linijek. Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wybrać ten element sterujący, aby w czasie używania tego narzędzia tworzyć krawędzie zakrzywione i ukośne o gładkim wyglądzie i uniemożliwić pojawianie się postrzępionych krawędzi.


Tworzy kopię oryginalnego obiektu i stosuje do niej wybrane przekształcenia, pozostawiając oryginalny obiekt nienaruszony.


Należy użyć karty "Skala" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (lub dla narzędzia "Transformacja maski") w celu ręcznego skalowania obiektu (lub maski) do pewnego procentu jego oryginalnego rozmiaru.


Należy wpisać poziomy współczynnik skalowania dla markizy maski lub zaznaczonego obiektu jako procent jego poziomego wymiaru. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać pionowy współczynnik skalowania dla markizy maski lub zaznaczonego obiektu jako procent jego pionowego wymiaru. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Wykonuje lustrzane odbicie markizy maski lub zaznaczonego obiektu w poziomie lub w pionie. Przekształcona markiza maski lub obiekt ma te same wymiary, jak przed wykonaniem przekształcenia. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy nacisnąć ten przycisk, aby odbić w poziomie markizę maski lub zaznaczony obiekt. Przekształcona markiza lub obiekt ma te same wymiary, jak przed wykonaniem przekształcenia. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy nacisnąć ten przycisk, aby odbić w pionie markizę maski lub zaznaczony obiekt. Przekształcona markiza lub obiekt ma te same wymiary, jak przed wykonaniem przekształcenia. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy zaznaczyć to pole wyboru, aby podczas skalowania lub odbijania markizy maski lub zaznaczonego obiektu zachowywany był w nich stosunek wysokości do szerokości. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy użyć karty "Rozmiar" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (lub dla narzędzia "Transformacja maski") w celu ręcznego ustalenia rozmiaru obiektu (lub maski).


Należy wpisać poziomy wymiar najszerszej części markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać pionowy wymiar najdłuższej części markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy użyć karty "Pochylenie" w rolecie Ustawienia narzędzia dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" (lub dla narzędzia "Transformacja maski") w celu ręcznego pochylenia obiektu (lub maski).


Należy wpisać wartość poziomego pochylenia w stopniach dla markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Wartości dodatnie powodują przesunięcie górnej części markizy lub obiektu w lewo. Wartości ujemne powodują przesunięcie jej w prawo. Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Należy wpisać wartość pionowego pochylenia w stopniach dla markizy maski lub zaznaczonego obiektu. Ten element sterujący dostępny jest dla narzędzia "Wskaźnik obiektów" i dla narzędzia "Transformacja maski".


Powoduje wyświetlenie czterech ostatnio używanych narzędzi. Aby zobaczyć wszystkie dostępne narzędzia, należy kliknąć strzałkę (strzałka nie jest dostępna w przypadku wskaźnika narzędzia "Klonowanie", ponieważ istnieją tylko cztery typy narzędzia "Klonowanie"). Aby wybrać narzędzie, należy kliknąć jego ikonę. Za pomocą każdego narzędzia można uzyskać inne efekty, jeśli użyje się innego rodzaju pędzla (pędzle dostępne są w oknie "Typ") lub zmieni jego ustawienia.


Należy kliknąć, aby wyświetlić wszystkie dostępne narzędzia.


Należy kliknąć, aby wyświetlić paletę wysuwaną, która zawiera opcje usuwania i resetowania pędzli oraz stosowania symetrii.


Należy kliknąć ikonę, aby wybrać to narzędzie. Za pomocą każdego narzędzia można uzyskać inne efekty, jeśli użyje się innego rodzaju pędzla (pędzle dostępne są w oknie "Typ") lub zmieni jego ustawienia.


Powoduje wyświetlenie aktualnie wybranego pędzla. Aby użyć innego pędzla, należy wybrać go z listy. Każde narzędzie (np. "Aerograf" czy "Aerozol") może być użyte z wieloma gotowymi pędzlami. Po zapisaniu pędzla niestandardowego, przy korzystaniu z jednego z narzędzi, zostanie on dodany do listy gotowych opcji tego narzędzia.


Powoduje wyświetlenie bieżącego trybu malowania. Tryby malowania określają sposób, w jaki farba nakładana jest na kolory użyte już w obrazku. Tryb domyślny, "Normalnie", powoduje proste zastąpienie istniejącego koloru kolorem farby. Aby uzyskać informacje na temat działania każdego trybu, należy zajrzeć do sekcji pomocy ekranowej dotyczącej malowania, wypełniania i edycji.


Od tego ustawienia zależy wskaźnik z jakim efekt lub farba stosowana jest w obrazku. Można podać wartość z przedziału od 1 do 100. Wyższa wartość da silniejsze efekty lub mocniej nakładaną farbę. Aby zmienić to ustawienie, należy wpisać nową wartość lub zmienić istniejącą za pomocą strzałek przewijania.


Od tego ustawienia zależy wskaźnik z jakim efekt lub farba stosowana jest w obrazku. Wskaźnik może być z przedziału od 1 do 100. Wyższa wartość da silniejsze efekty lub mocniej nakładaną farbę. Aby zmienić to ustawienie, należy wpisać nową wartość lub zmienić istniejącą za pomocą strzałek przewijania.


Powoduje wyświetlenie bieżącej końcówki pędzla. Okno podglądu jest automatycznie uaktualniane w miarę wprowadzania zmian. Jeśli końcówka jest zbyt duża i nie może zostać wyświetlona w rzeczywistej wielkości, w oknie zostaną wyświetlone jej wymiary w pikselach.


Należy zaznaczyć, aby wybrać okrągłą końcówkę.


Należy zaznaczyć, aby wybrać kwadratową końcówkę.


Należy kliknąć, aby wyświetlić paletę podręczną do tworzenia nowych końcówek lub dodawania i usuwania końcówek z listy wzorców. Można również załadować, zapisać i dołączyć pliki końcówek lub przywrócić domyślne ustawienia końcówek.


Powoduje wyświetlenie szerokości bieżącej końcówki w pikselach. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania.


Powoduje wyświetlenie bieżącego poziomu przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Można podać wartość z przedziału od 0 do 99. Zero odpowiada końcówce nieprzezroczystej, a 99 [image] prawie całkiem przezroczystej.


Powoduje wyświetlenie kąta, z jakim bieżąca końcówka jest obracana. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Można podać wartość z przedziału od 0 do 360.


Powoduje wyświetlenie współczynnika gładkości bieżącej końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Jeśli wartość współczynnika wynosi 0, wysokość końcówki jest równa jej szerokości. Aby końcówka miała wysokość równą połowie jej szerokości, należy wpisać 50. Można podać wartość z przedziału od 0 do 99.


Powoduje wyświetlenie bieżących ustawień "Miękka krawędź", od których zależy przezroczystość krawędzi końcówki. W miarę wzrostu wartości tego ustawienia, miękkie krawędzie rozszerzają się, aż do środka pociągnięcia pędzla. Niskie wartości wpływają tylko na krawędzie pociągnięcia pędzla.


Powoduje wyświetlenie bieżącego zakresu narzędzia "Rozjaśnianie/przyciemnianie". Aby wybrać inny zakres, należy kliknąć strzałkę, a następnie zaznaczyć inną opcję.


Należy kliknąć, aby otworzyć okno dialogowe Zapisz pędzel, za pomocą którego można przypisać nazwę dostosowanemu pędzlowi. Pędzel niestandardowy zostanie dodany do listy gotowych pędzli używanego narzędzia.


Należy wpisać nazwę dla pędzla niestandardowego. Następnym razem, kiedy wybrane zostanie bieżące narzędzie, wyświetlony zostanie niestandardowy pędzel jako opcja listy "Typ".


Należy kliknąć, aby otworzyć paletę wysuwaną tekstur, która zawiera polecenia służące do ładowania i resetowania tekstur.


Powoduje wyświetlenie bieżącego pędzla tekstury.


Powoduje wyświetlenie ilości tekstury, która aktualnie jest używana przy pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Powoduje wyświetlenie bieżącego ustawienia krawędzi tekstury, od którego zależy ilość tekstury stosowanej na krawędziach pociągnięcia pędzla. Tekstura na krawędziach jest widoczna tylko wtedy, kiedy końcówka ma łagodne krawędzie. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Powoduje wyświetlenie bieżącego ustawienia krawędzi tekstury, od którego zależy ilość tekstury stosowanej na krawędziach pociągnięcia pędzla. Tekstura na krawędziach jest widoczna tylko wtedy, kiedy końcówka ma łagodne krawędzie. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Powoduje wyświetlenie bieżącego ustawienia utraty koloru. Na pędzlu z określoną wartością utraty koloru będzie w czasie pociągnięcia coraz mniej farby i pod koniec rozmazywane będą kolory tła (w taki sam sposób, w jaki maluje się mokrym pędzlem).


Powoduje wyświetlenie bieżącego ustawienia "Podtrzymanie koloru". Na pędzlu z określoną wartością utraty koloru będzie w czasie pociągnięcia coraz mniej farby i pod koniec rozmazywane będą kolory tła (w taki sam sposób, w jaki maluje się mokrym pędzlem).


Określa liczbę dotknięć pociągnięcia pędzla. Należy korzystać z tego ustawienia biorąc pod uwagę ustawienia "Rozrzut" i "Odstępy", które umożliwiają określenie układu dotknięć pociągnięcia pędzla.


Określa odległość między kolejnymi dotknięciami wzdłuż pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wpisując 1 uzyska się linię ciągłą. Określenie wyższej wartość umożliwi rozróżnienie kolejnych dotknięć pociągnięcia pędzla.


Określa odległość między kolejnymi dotknięciami wszerz pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Określa zmienność barwy w pociągnięciu pędzla. Im wyższa wartość, tym więcej barw zostanie użytych w pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Określa zmienność nasycenia w pociągnięciu pędzla. Im wyższa wartość, tym większa różnorodność nasycenia kolorów zostanie użyta w pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Określa zmienność jasności w pociągnięciu pędzla. Im wyższa wartość, tym jaśniejsze pociągniecie. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Należy zaznaczyć, aby efekty pociągnięć były składane. Należy cofnąć zaznaczenie, aby pociągnięcie nie przekraczało pewnego określonego poziomu. Jeśli na przykład stosuje się zabarwienia to na jakimś obszarze i chce się, aby wyglądał on jednakowo, należy wyłączyć opcję składania.


Należy zaznaczyć, aby scalić źródło pociągnięcia.


Należy zaznaczyć, aby uzyskać krzywe o łagodnym wyglądzie (nie postrzępione) lub ukośne krawędzie.


Określa długość pociągnięcia pędzla przed zaniknięciem. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Określa wygładzanie pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Powoduje otwarcie palety kolorów, z której można wybrać drugi kolor dla cyklu pociągnięcia pędzla. Aby utworzyć lub wybrać kolor niestandardowy, należy nacisnąć przycisk "Inny". Cykl pociągnięcia pędzla zaczyna się i kończy kolorem papieru. Liczba kolorów cyklu zależy od ustawienia suwaka "H Szybkość zmiany" (poniżej).


Należy zaznaczyć, aby w taki sposób zwiększyć zakres cyklu kolorów, że użyte zostaną wszystkie kolory miedzy kolorem papieru i kolorem cyklu.


Określa zmienność barw dla pociągnięcia pędzla. Im wyższa wartość, tym więcej barw zostanie użytych w pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Określa zmienność nasycenia w pociągnięciu pędzla. Im wyższa wartość, tym większa zmienność nasycenia kolorów zostanie użyta w pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Określa zmienność jasności w pociągnięciu pędzla. Im wyższa wartość, tym większa zmienność poziomu światła kolorów użytych w pociągnięciu pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy przesunąć suwak lub wpisać nową.


Należy zaznaczyć, aby włączyć zawijasy i uaktywnić wszystkie dostępne opcje na karcie. Zawijasy są dostosowywane tymi opcjami.


Powoduje wyświetlenie liczby zawijasów stosowanych w pociągnięciu pędzla. Zawijasy są końcówkami, które krążą wokół punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa odległość między punktem środkowym pociągnięcia pędzla i zawijasami. Zwiększając tę wartość, zwiększa się wielkość pociągnięcia pędzla.


Określa szybkość, z jaką zawijasy krążą wokół punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa szybkość, z jaką zawijasy zbliżają i oddalają się od punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa szybkość, z jaką zawijasy zbliżają i oddalają się od punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Należy zaznaczyć, aby wyświetlony został punkt środkowy pociągnięcia pędzla, wokół którego krążą zawijasy.


Należy kliknąć, aby wybrać gotowy typ wzorca zawijasów lub wpisać nazwę opcji, która ma zostać dodana do listy.


Należy kliknąć, aby dodać niestandardową opcję do listy "Wzorce".


Należy kliknąć, aby usunąć opcję z listy "Wzorce".


Należy kliknąć, aby malować za pomocą narzędzia "Pędzel ozdobny".


Należy kliknąć, aby malować za pomocą narzędzia "Aerograf".


Należy kliknąć, aby malować za pomocą narzędzia "Aerozol".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Ołówek".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Długopis".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Pióro kaligraficzne ".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Flamaster".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Marker".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Zakreślacz".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Kreda".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Kredka".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Węgiel".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Pastela".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Akwarela".


Należy kliknąć, aby rysować za pomocą narzędzia "Pędzel artystyczny".


Powoduje wyświetlenie aktualnie wybranego pędzla. Aby użyć innego gotowego pędzla, należy wybrać go z listy. Każde narzędzie (np. "Aerograf" czy "Aerozol") ma kilka opcji gotowych pędzli. Jeśli w czasie korzystania z jakiegoś narzędzia zapisany został pędzel niestandardowy, znajduje się on na liście gotowych pędzli danego narzędzia.


Należy kliknąć, aby otworzyć menu, za pomocą którego można zapisać i usuwać pędzle, a także przywracać ich domyślne ustawienia.


Należy kliknąć, aby włączyć lub wyłączyć orbity.


Powoduje otwarcie okna dialogowego Zapisz pędzel, za pomocą którego dostosowanemu pędzlowi można nadać nazwę. Pędzel niestandardowy zostanie dodany do listy gotowych pędzli używanego narzędzia.


Powoduje usunięcie bieżącego typu pędzla z listy gotowych pędzli używanego narzędzia.


Powoduje przywrócenie domyślnych ustawień bieżącego pędzla.


Powoduje przywrócenie domyślnych ustawień wszystkich typów pędzli używanego narzędzia.


Powoduje przywrócenie domyślnych ustawień wszystkim pędzlom wszystkich typów.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Klonowanie", za pomocą którego można powielać część obrazka i wklejać ją do innych części danego obrazka lub innych obrazków. Zmieniając opcje pędzla używanego do stosowania danego efektu, można uzyskać różne wyniki. Należy kliknąć, aby zlokalizować punkt źródłowy, a następnie kliknąć i przeciągnąć nad punktem docelowym.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Klonowanie impresjonistyczne", za pomocą którego można powielać kolory obrazka w dowolne miejsce okna obrazka korzystając ze stylu pędzla "Impresionizm". Pociągnięcia pędzla uzyskiwane za pomocą tego narzędzia zawierają kilka kolorów. Wśród nich znajduje się kolor źródłowy wybrany z obrazka (przecięcie osi). Inne kolory powstają w wyniku zastosowania wariacji barwy, nasycenia i jasności koloru źródłowego, które określone zostały w rolecie Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Klonowanie puentylistyczne" za pomocą którego można powielać kolory obrazka w dowolne miejsce okna obrazka korzystając ze stylu pędzla "Puentylizm". Duplikowane kolory są kolorami, które znajdują się pod wskaźnikiem punktu źródłowego pędzla.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Klonowanie z zapisanego", za pomocą którego można przywrócić wygląd części obrazka do postaci, w jakiej został ostatnio zapisany.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia " Klonowanie z wypełnienia", za pomocą którego można malować bieżącym wypełnieniem.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Smużenie", za pomocą którego można rozmazywać kolory obrazka przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Rozmazanie", za pomocą którego można zmniejszyć rozgraniczenie miedzy kolorami lub ostrymi krawędziami w obrazku przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Rozjaśnienie ", za pomocą którego można rozjaśnić lub ściemnić niektóre obszary obrazka przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Kontrast", za pomocą którego można zwiększyć lub zmniejszyć kontrast obszaru malowanego danym pędzlem. Kontrast wyraża różnice między jasnymi i ciemnymi pikselami obrazka.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Barwa", za pomocą którego można przesunąć barwy obrazka przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla", wielkość i kształt używanego pędzla lub liczbę stopni, o którą barwy mają zostać przesunięte na kole barw (pole "Ilość"), można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.

Uwaga

•	Narzędzie "Barwa" nie zmienia czerni, bieli ani żadnego odcienia szarości, ponieważ ich wartość barwy wynosi 0.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Zamiana barw", za pomocą którego można zamienić barwę kolorów obrazka na barwę koloru farby przez swobodne poruszanie pędzlem. Inne atrybuty koloru, takie jak nasycenie i jaskrawość, nie są zmieniane. Aby osiągnąć inne efekty, należy:

•	wybrać inną opcję w polu "Typ pędzla" (Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzi);

•	zmienić zawartość procentową barwy koloru farby, który ma zostać dodany do barwy istniejącego koloru (lub kolorów) obrazka, korzystając z pola "Ilość";

•	wybrać inny tryb malowania, od którego zależy, w jakiej relacji jest barwa farby i barwy istniejących kolorów;

•	zmienić wielkość i kształt używanego pędzla.

Narzędzie "Zmiana barw" nie zmienia czerni, bieli ani żadnego odcienia szarości, ponieważ ich wartość barwy wynosi 0.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Gąbka", za pomocą którego można zwiększyć lub zmniejszyć nasycenie obszarów obrazka przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.

Narzędzie "Gąbka" nie zmienia czerni, bieli ani żadnego odcienia szarości, ponieważ ich wartość nasycenia wynosi 0.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Zabarwienie", za pomocą którego można zabarwić obszary obrazka przez malowanie ich kolorem farby. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Mieszanie", za pomocą którego można złagodzić rozgraniczenie między kolorami lub ostrymi krawędziami w obrazku przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Wyostrzanie", za pomocą którego można wyostrzyć obszar obrazka przez swobodne poruszanie pędzlem. Zmieniając opcje pola "Typ pędzla" lub wielkość i kształt używanego pędzla, można osiągnąć różne efekty wyostrzenia. Pole "Typ pędzla" znajduje się na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Uśrednianie", za pomocą którego można uzyskać łagodne przejścia między sąsiednimi pikselami różnych kolorów lub poziomów jaskrawości. Zasada działania tego narzędzia polega na dodawaniu pośrednich pikseli, których wartości znajdują się między wartościami sąsiednich pikseli. Narzędzia tego można użyć, aby usunąć kurz i rysy lub wygładzić postrzępione krawędzie.


Należy kliknąć, aby użyć narzędzia "Rozjaśnianie/Przyciemnianie", za pomocą którego można przyciemnić lub rozjaśnić obszary obrazka. W obrazku można uzyskać efekty świateł, półcieni lub cieni.


Od tego ustawienia zależy poziom, od którego stosowany jest efekt lub nakładana farba. Można określić wartość z przedziału od 1 do100. Im wyższa wartość, tym bardziej wyraziste są efekty lub mocniej nakładana farba. Aby zmienić to ustawienie, należy wpisać nową wartość lub zmienić istniejącą za pomocą strzałek przewijania.


Należy kliknąć, aby otworzyć paletę wysuwaną "Rozpylacz obrazków", w której znajdują się polecenia służące do tworzenia, ładowania i edycji list obrazków oraz przywracania wszystkim opcjom ich domyślnych ustawień.


Powoduje wyświetlenie obrazków zawartych w aktualnie załadowanej liście.


Powoduje wyświetlenie bieżącego trybu malowania. Tryby malowania określają sposób, w jaki farba jest nakładana na kolory obrazka. Trybem domyślnym jest Normalnie, w którym istniejące kolory są zastępowane kolorem farby. Więcej informacji na temat działania trybów malowania można znaleźć w pomocy ekranowej w sekcji dotyczącej malowania, wypełniania i edycji.


Powoduje wyświetlenie szerokości w pikselach bieżącej końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania.


Powoduje wyświetlenie bieżącego poziomu przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Można podać wartość z przedziału od 0 do 99. Wartość 0 odpowiada końcówce nieprzezroczystej, a 99 końcówce prawie całkowicie przezroczystej.


Powoduje wyświetlenie bieżącego wzoru listy obrazków. Aby wybrać inne ustawienie, należy kliknąć strzałkę i zaznaczyć jedną z opcji listy.


Należy kliknąć, aby dodać bieżącą listę obrazków do listy gotowych ustawień.


Należy kliknąć, aby usunąć bieżącą listę obrazków z listy gotowych ustawień.


Powoduje wyświetlenie liczby kolumn w bieżącej liście obrazków.


Powoduje wyświetlenie liczby rzędów w bieżącej liście obrazków.


Powoduje wyświetlenie liczby obrazków w bieżącej liście obrazków.


Należy wpisać wartości w polach "Obrazków w wierszu" i "Obrazków w kolumnie", aby określić, w jaki sposób z dokumentu ma zostać utworzona lista obrazków (definiowanie ram listy). Wynik mnożenia tych dwóch wartości zostanie umieszczony w polu "Liczba obrazków". Wartość tę można zmniejszyć, ale nie można jej zwiększyć.


Powoduje wyświetlenie całkowitej liczby elementów, z których składa się zaznaczony obrazek. Liczba ta wynika z wartości określonych w polach "Obrazków w wierszu" i "Obrazków w kolumnie". Elementy są ponumerowane kolejno zaczynając od elementu znajdującego się w lewym górnym rogu i kończąc w prawym dolnym rogu. Liczbę tę można zmniejszyć, ale nie można jej zwiększyć, o ile nie zmieni się wartości w powyższych polach.


Określa liczbę dotknięć w pociągnięciu pędzla. Ustawienia tego należy używać biorąc pod uwagę opcje "Rozrzut" i "Odstępy", za pomocą których można określić układ dotknięć w pociągnięciu pędzla.


Określa odległość między dotknięciami wzdłuż pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wpisanie zera da linię ciągłą. Przy wyższych wartościach kolejne dotknięcia pociągnięcia pędzla będzie można rozróżnić.


Określa odległość między pociągnięciami wszerz pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Określa długość pociągnięcia pędzla, po której zanika. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Powoduje wyświetlenie porządku rozpylania obrazków przy każdym pociągnięciu pędzla. Aby wybrać inną opcję, należy kliknąć strzałkę i zaznaczyć dowolną pozycję na liście.


Należy użyć pól "Od" i "Do", aby określić zakres obrazków, które mają zostać użyte. W polu "Od" należy wpisać numer pierwszego obrazka a w polu "Do" numer ostatniego. Zakres obrazków będzie zawierał te dwa i wszystkie między nimi.


Należy zaznaczyć, aby włączyć zawijasy i uaktywnić wszystkie dostępne opcje na tej karcie. Zawijasy są dostosowywane za pomocą tych opcji.


Powoduje wyświetlenie liczby zawijasów stosowanych w pociągnięciu pędzla. Zawijasy są końcówkami, które krążą wokół punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa odległość między punktem środkowym pociągnięcia pędzla i zawijasami. Zwiększając tę wartość, zwiększa się wielkość pociągnięcia pędzla.


Określa szybkość, z jaką zawijasy krążą wokół punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa szybkość, z jaką zawijasy zbliżają i oddalają się od punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Określa odległość, na jaką zawijasy zbliżają i oddalają się od punktu środkowego pociągnięcia pędzla.


Należy zaznaczyć, aby wyświetlony został punkt środkowy pociągnięcia pędzla, wokół którego krążą zawijasy.


Powoduje wyświetlenie całkowitej liczby elementów, z których składa się zaznaczony obrazek. Liczba ta wynika z wartości określonych w polach "Obrazków w wierszu" i "Obrazków w kolumnie". Elementy są ponumerowane kolejno zaczynając od elementu znajdującego się w lewym górnym rogu i kończąc w prawym dolnym rogu. Liczbę tę można zmniejszyć, ale nie można jej zwiększyć, o ile nie zmieni się wartości w powyższych polach.


Należy kliknąć, aby przywrócić opcjom narzędzia "Rozpylacz obrazków" ich ustawienia domyślne.


Należy kliknąć, aby zapisać obiekty aktywnego obrazka w postaci listy obrazków.


Należy kliknąć, aby załadować listę obrazków.


Powoduje wyświetlenie nazwy bieżącej listy obrazków.


Powoduje wyświetlenie porządku rozpylania obrazków dla każdego pociągnięcia pędzla. Aby wybrać inną opcję, należy kliknąć strzałkę i zaznaczyć dowolną pozycję na liście.


Powoduje wyświetlenie szerokości bieżącej końcówki w pikselach. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania.


Należy użyć pól "Od" i "Do", aby określić zakres obrazków, które mają zostać użyte. W polu "Od" należy wpisać numer pierwszego obrazka a w polu "Do" numer ostatniego. Zakres obrazków będzie zawierał te dwa i wszystkie między nimi.


Dotknięcia (u góry)

Powoduje wyświetlenie liczby dotknięć pociągnięcia pędzla. Aby liczbę tę zmienić, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania.

Odstępy (u dołu)

Powoduje wyświetlenie wielkości odstępu między dotknięciami wzdłuż pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wpisanie zera da linię ciągłą. Przy wyższych wartościach kolejne dotknięcia pociągnięcia pędzla będzie można rozróżnić.


Rozrzut (u góry)

Powoduje wyświetlenie odległości między dotknięciami wszerz pociągnięcia pędzla. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.

Zanikanie (u dołu)

Powoduje wyświetlenie długości pociągnięcia pędzla przed zaniknięciem. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową lub zmienić bieżącą za pomocą strzałek przewijania. Wyższe wartości dadzą bardziej wyraziste efekty.


Należy użyć, aby malować danym kolorem farby. Pasek właściwości i roleta Ustawienia narzędzia zawiera wiele gotowych narzędzi do malowania na przykład "Aerograf", "Pędzel ozdobny", "Ołówek" i "Długopis". Aby wymusić poziomy lub pionowy ruch pędzla należy w czasie przeciągania wskaźnika myszy przytrzymać klawisz CTRL. Aby zmienić kierunek ruchu wymuszonego należy równocześnie nacisnąć klawisze CTRL + SHIFT.


Umożliwia wykonanie lokalnej korekcji barwnej i tonalnej obrazka. Należy kliknąć strzałkę znajdującą się z prawej strony wskaźnika na pasku właściwości lub rolety Ustawienia narzędzia, aby wyświetlić inne narzędzia "Efekty".


Należy użyć, aby powielić część obrazka i umieścić ją w innej części tego samego obrazka lub w całkiem innym obrazku. Na pasku właściwości i w rolecie Ustawienia narzędzia znajdują się bardziej wyrafinowane narzędzia klonowania, za pomocą których można powielać obiekty w stylu "Puentylizm" (punkty) i "Impresjonizm" (linie), a także narzędzie "Klonowanie z zapisanego". To ostatnie umożliwia przywrócenie wyglądu części obrazka do postaci, w jakiej został on ostatnio zapisany. Aby uzyskać inne efekty, należy zmienić ustawienia używanego pędzla.


Należy użyć, aby załadować jeden lub kilka obrazków, a następnie rozpylić je na obrazku. Można zmienić wielkość, układ i porządek obrazków, a także utworzyć nowe listy obrazków.


Należy wpisać wielkość w pikselach dla tworzonej końcówki niestandardowej. Aby móc korzystać z niej później, należy dodać ją do listy "Końcówka" w rolecie Końcówki.


Umożliwia tworzenie i edytowanie ścieżek w obrazku. Ścieżek można użyć do tworzenia masek. Umożliwiają one zastosowanie pędzla o specyficznym kształcie i tworzenie map bitowych o kształcie innym niż prostokątny w celu użycia ich w innych aplikacjach. Ścieżki można zapisywać na dysku w celu ponownego użycia ich w przyszłości.


Należy kliknąć w celu edytowania węzłów i segmentów ścieżki. Segmenty, węzły i punkty kontrolne można zaznaczać i przesuwać w celu zmiany kształtu ścieżki. Można przekształcać segmenty w linie lub w krzywe i dodawać lub usuwać z nich istniejące węzły oraz zmieniać typ węzła.


Umożliwia tworzenie nowych ścieżek i dodawanie segmentów do bieżącej ścieżki przez klikanie w miejscu, gdzie ma zostać utworzony węzeł, który będzie automatycznie połączony z końcowym węzłem ścieżki.


Usuwa istniejącą ścieżkę, aby można było utworzyć nową. Pojawi się komunikat zawierający pytanie, czy ma zostać zapisana bieżąca ścieżka lub zmiany wprowadzone od momentu, gdy ścieżka była zapisana ostatni raz.


Umożliwia otworzenie ścieżki zapisanej na dysku.


Umożliwia zapisanie na dysku istniejącej ścieżki, aby można ją było użyć w przyszłości w dowolnym obrazie. Pliki ze ścieżkami otrzymują rozszerzenie .PTH.


Należy kliknąć w celu usunięcia ścieżki wyświetlanej obecnie w oknie obrazka. Jeśli usuwana ścieżka była zapisana na dysku, pojawia się komunikat zawierający pytanie, czy ma również zostać usunięty zapis na dysku dotyczący tej ścieżki.


Wyświetla lub ukrywa bieżącą ścieżkę w oknie obrazka.


Otwiera okno dialogowe Importuj grafikę wektorową umożliwiające importowanie obrazów wektorowych jako ścieżek (na przykład obrazów wektorowych .CDR).


Dostarcza listę wszystkich zapisanych ścieżek i umożliwia do nich szybki dostęp. W celu załadowania ścieżki do bieżącego obrazu należy ją kliknąć. Ścieżka utworzona w oknie obrazka, która nie została jeszcze zapisana, otrzymuje domyślną nazwę "Ścieżka robocza". Nazwa ta również pojawia się na liście. Jeśli jedna z zapisanych na dysku ścieżek ma zostać załadowana do obrazka, pojawia się okno z komunikatem umożliwiające zapisanie zmian wprowadzonych do bieżącej ścieżki.


Dodaje węzeł w połowie drogi między zaznaczonym węzłem a następnym węzłem w kierunku, w którym ścieżka była tworzona. Można również zaznaczyć kilka węzłów, a następnie nacisnąć przycisk "Dodaj" w celu dodania jednego węzła do każdego segmentu skojarzonego z zaznaczonymi węzłami. Węzły dodaje się wtedy, gdy nie istnieje możliwość nadania krzywej zadawalającego kształtu przez przeciąganie istniejących węzłów i punktów kontrolnych.


Usuwa zaznaczony węzeł lub węzły. Narzędzia tego używa się do usuwania nadmiarowych węzłów ze zbyt skomplikowanej ścieżki i wygładzania niepotrzebnych nierówności występujących na ścieżce. Usunięcie kilku węzłów leżących blisko siebie powoduje zmianę kształtu ścieżki.


Łączy dwa końcowe węzły, z których jeden umieszczony jest na początku, a drugi na końcu tej samej ścieżki. Narzędzia tego używa się do zamykania otwartej ścieżki lub do łączenia dwóch fizycznie oddzielnych segmentów ścieżki. Dwa węzły stają się jednym węzłem.


Rozdziela jeden zaznaczony węzeł na dwa węzły. Jeden z tych węzłów pozostaje na drugim węźle aż do momentu przesunięcia jednego z nich. Narzędzia tego używa się do rozłączania segmentu ścieżki.


Usuwa wszystkie węzły, które można usunąć, nie zmieniając w istotny sposób kształtu krzywej. Narzędzia tego używa się do upraszczania ścieżki, do której podczas edycji dodano wiele węzłów lub która została utworzona z maski. Można dostosować wrażliwość automatycznej redukcji, wpisując nową wartość w poniższym polu "Tolerancja redukcji węzłów". Zastosowanie dużej wartości może spowodować istotne zmiany kształtu ścieżki.


Ustawia wrażliwość narzędzia "Automatyczna redukcja". Należy wpisać wartość od 1 do 10. Zastosowanie dużej wartości powoduje usunięcie większej liczby węzłów i może spowodować istotniejsze zmiany kształtu ścieżki niż w przypadku zastosowania małej wartości.


Przekształca zaznaczony węzeł(ły) krzywej w węzeł(ły) linii w celu utworzenia segmentu(ów) linii.


Przekształca zaznaczony węzeł(ły) linii w węzeł(ły) krzywej w celu utworzenia segmentu(ów) krzywej. Po wykonaniu tej operacji kształt segmentu może nie ulec zmianie. Jeśli jednak zaznaczony zostaje jeden z jego węzłów, pojawiają się punkty kontrolne umożliwiające zakrzywianie tego segmentu.


Przekształca zaznaczony węzeł w węzeł symetryczny. Po wykonaniu tej operacji wymuszony zostaje kąt o wartości 180 stopni między punktami kontrolnymi i utrzymywana jest jednakowa odległość między każdym punktem kontrolnym a węzłem. Narzędzia tego używa się do tworzenia jednakowej krzywizny po obu stronach węzła.


Przekształca zaznaczony węzeł w węzeł ostry. Dzięki temu można niezależnie edytować punkty kontrolne umieszczone na każdej stronie węzła. Narzędzia tego używa się do dodawania do ścieżki ostrych zgięć.


Przekształca zaznaczony węzeł w węzeł gładki. Po wykonaniu tej operacji wymuszony zostaje kąt o wartości 180 stopni między punktami kontrolnymi, lecz można niezależnie zmieniać odległości między węzłem a każdym jego punktem kontrolnym. Narzędzia tego używa się do tworzenia łagodnych przejść między segmentami linii.


Należy kliknąć, aby podczas przeciągania węzłów segmentów umieszczonych między dwoma zaznaczonymi węzłami segmenty te zachowywały się jak gumowe taśmy. Segmenty ścieżki rozszerzają się lub kurczą w zależności od tego, w jakim kierunku i na jaką odległość przesuwane są ich węzły.


Umożliwia utworzenie zaznaczenia maski o kształcie bieżącej ścieżki. Gdy tworzy się maskę, pojawia się okno dialogowe umożliwiające użycie wygładzania. Zabezpiecza to przed powstawaniem postrzępionych krawędzi w konturze zaznaczenia maski. Na ekranie wyświetlane będzie zarówno zaznaczenie maski, jak i ścieżka.


Umożliwia utworzenie ścieżki o kształcie markizy bieżącej maski. Pojawia się okno dialogowe z elementami sterującymi progu i zwartości umożliwiające ustalanie, w jakim stopniu ścieżka będzie podobna do markizy maski i w jakim stopniu zostaną przeniesione ostre zgięcia markizy do tworzonej ścieżki.


Dostarcza listę wszystkich zapisanych ścieżek i umożliwia do nich szybki dostęp. W celu załadowania ścieżki do bieżącego obrazka należy ją kliknąć. Ścieżka utworzona w oknie obrazka, która nie została jeszcze zapisana, otrzymuje domyślną nazwę "Ścieżka robocza". Nazwa ta również pojawia się na liście. Jeśli jedna z zapisanych na dysku ścieżek ma zostać załadowana do obrazu, pojawia się okno z komunikatem umożliwiające zapisanie zmian wprowadzonych do bieżącej ścieżki.


Łączy dwa końcowe węzły, z których jeden umieszczony jest na początku, a drugi na końcu tej samej ścieżki. Narzędzia tego używa się do zamykania otwartej ścieżki lub do łączenia dwóch fizycznie oddzielnych segmentów ścieżki. Dwa węzły stają się jednym węzłem.


Rozdziela jeden zaznaczony węzeł na dwa węzły. Jeden z tych węzłów pozostaje na drugim węźle aż do momentu przesunięcia jednego z nich. Narzędzia tego używa się do rozłączania segmentu ścieżki.


Przekształca zaznaczony węzeł w węzeł symetryczny. Po wykonaniu tej operacji wymuszony zostaje kąt o wartości 180 stopni między punktami kontrolnymi i utrzymywana jest jednakowa odległość między każdym punktem kontrolnym a węzłem. Narzędzia tego używa się do tworzenia jednakowej krzywizny po obu stronach węzła.


Narzędzie to służy do rysowania pustych lub wypełnionych prostokątów oraz zaokrąglonych prostokątów. Aby utworzyć kwadrat, należy w czasie klikania i przeciągania trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby narysować prostokąt, zaczynając od jego środka, należy trzymać naciśnięty klawisz SHIFT. Użycie opcji "Przekształć w obiekt" znajdującej się na pasku właściwości umożliwia tworzenie nowych prostokątów jako obiektów, które można przesuwać i przekształcać, nie wpływając na obraz, na którym są one umieszczone.


Narzędzie to służy do rysowania pustych lub wypełnionych elips. Aby utworzyć koło, należy w czasie klikania i przeciągania trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby narysować elipsę, zaczynając od jej środka, należy trzymać naciśnięty klawisz SHIFT. Użycie opcji "Przekształć w obiekt" znajdującej się na pasku właściwości umożliwia tworzenie nowych elips jako obiektów, które można przesuwać i przekształcać, nie wpływając na obraz, na którym są one umieszczone.


Narzędzie to służy do rysowania pustych lub wypełnionych wielokątów. Aby wymusić kąty o wartości 45 stopni między krawędziami wielokąta, należy w czasie klikania i przeciągania trzymać naciśnięty klawisz CTRL. Aby usunąć ostatni utworzony segment, należy nacisnąć klawisz DELETE. Użycie opcji "Przekształć w obiekt" znajdującej się na pasku właściwości umożliwia tworzenie nowych wielokątów jako obiektów, które można przesuwać i przekształcać, nie wpływając na obraz, na którym są one umieszczone.


Rysuje pojedyncze lub połączone ze sobą segmenty linii prostych, używając koloru farby. Użycie opcji "Przekształć w obiekt" znajdującej się na pasku właściwości umożliwia tworzenie nowych linii jako obiektów, które można przesuwać i przekształcać, nie wpływając na obraz, na którym są one umieszczone.


Ten element sterujący pojawiający się na pasku właściwości modyfikuje działanie narzędzia "Wypełnienie" i wszystkich narzędzi "Kształt". Klikając, otwiera się okno dialogowe Wybierz wypełnienie umożliwiające wybranie i edytowanie różnych typów wypełnień. Gdy używane jest narzędzie "Kształt", do wypełniania tworzonych figur stosowane jest wybrane wypełnienie.


Należy nacisnąć ten przycisk, aby zmienić typ wypełnienia figur rysowanych za pomocą aktywnego narzędzia z bieżącego na brak wypełnienia lub na odwrót. Jeśli przycisk ten nie został naciśnięty, do wypełniania nowych figur używane będzie bieżące wypełnienie, które jest wyświetlane na pasku stanu. Można nacisnąć przycisk "Edytuj wypełnienie", aby zmienić atrybuty wypełnienia lub typ wypełnienia.


Należy kliknąć w celu wybrania innego koloru farby. Gdy za pomocą aktywnego narzędzia rysowane są figury, kolor farby używany jest do rysowania ich konturów.


Steruje rozmiarem krawędzi lub konturów w pikselach używanym przez narzędzia "Kształt". Jeśli zastosuje się wartość 0, powstaje figura bez krawędzi. Steruje szerokością linii w pikselach używaną przez narzędzie "Linia". Minimalną wartością szerokości linii jest 1. Gdy ogląda się obraz przy poziomie powiększenia mniejszym niż 100%, niektóre krawędzie figur o szerokości 1 lub 2 piksele mogą nie być widoczne. Jest to tylko pewien sposób wyświetlania figury, natomiast w rzeczywistości segmenty są obecne w figurze i można je zobaczyć, zwiększając poziom powiększenia.


Steruje zaokrągleniem narożników prostokąta. W oknie podglądu wyświetlany jest efekt użycia tego elementu sterującego.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby wszystkie nowe rysowane figury (prostokąty, elipsy, wielokąty i linie) były przekształcane automatycznie w obiekty pływające nad obrazem. Obiekty można łatwo przesuwać, zmieniać ich rozmiar lub przekształcać.


Steruje typem złączenia umieszczonego między segmentami utworzonymi za pomocą narzędzia "Linia" oraz między segmentami figur narysowanych za pomocą narzędzia "Wielokąt", gdy zastosowana jest wartość szerokości różna od 0. Można wybrać spośród następujących typów złączeń: Styk, Wypełnienie, Zaokrąglenie i Ostrze. Jeśli zostaje wybrany typ Styk, segmenty łączone są normalnie i w przypadku, gdy ich kontur jest szeroki, między dwoma połączonymi segmentami pojawia się szczelina. Jeśli zostaje wybrany typ Wypełnienie, szczelina spowodowana nakładaniem się segmentów jest wypełniana. Jeśli zostaje wybrany typ Zaokrąglenie, narożniki są zaokrąglane. Jeśli zostaje wybrany typ Ostrze, narożniki są zaostrzane.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia jednolitego, w którym do wypełniania powierzchni stosuje się kolor jednolity. Aby zmienić kolor wypełnienia jednolitego, należy wybrać polecenie Edytuj, a następnie w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite należy wybrać nowy kolor lub uzyskać go w wyniku zmieszania innych kolorów.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia tonalnego, które zawiera kolory zmieniające się stopniowo od jednego koloru do innego według wzorca koncentrycznego, kwadratowego, stożkowego, liniowego, prostokątnego lub radialnego. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie tonalne zawierające wszystkie niezbędne elementy sterujące służące do dostosowywania, tworzenia, zapisywania lub usuwania wypełnień tonalnych, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia mapą bitową. Jest to wypełnienie utworzone z dowolnej mapy bitowej. Obrazami najlepiej spełniającymi tę rolę są wzory, które mogą pokrywać powierzchnię, powtarzając się, przylegając do siebie i tworząc w ten sposób regularny wzór taki jak kamienie rzeczne, monety lub cegły. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie mapą bitową zawierające niezbędne elementy sterujące służące do importowania, wybierania i dostosowywania wypełnień mapą bitową, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu wybrania wypełnienia teksturą, które jest obrazem utworzonym matematycznie (algorytmicznie) z atrybutami, które można dostosowywać. W odróżnieniu od wypełnienia mapą bitową, które składa się z powtarzających się elementów, tekstury wypełniają określony obszar jednym obrazem. Wśród wielu gotowych tekstur można znaleźć teksturę wody, minerałów, chmur i wiele innych. Aby otworzyć okno dialogowe Wypełnienie teksturą zawierające niezbędne elementy sterujące służące do tworzenia, wybierania i dostosowywania wypełnień teksturą, należy wybrać polecenie Edytuj.


Należy kliknąć w celu pominięcia wypełnienia.


Wyświetla miniaturę bieżącego narzędzia edycji kształtów. Gdy zmienia się elementy sterujące rolety, zmianie ulega narzędzie widoczne w oknie podglądu.


Należy kliknąć w celu otworzenia okna dialogowego odnoszącego się do wybranego typu wypełnienia. Jeśli na przykład zostało wybrane wypełnienie teksturą, które pojawia się w umieszczonym powyżej oknie Podgląd, lecz nie jest ono odpowiednie, aby mogło być użyte, należy wybrać polecenie Edytuj i modyfikować to wypełnienie w oknie dialogowym Wypełnienie teksturą.


Wyświetla bieżący poziom przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejącą wartość. Można wpisać wartości od 0 do 99. Wartość 0 oznacza, że obiekt będzie nieprzezroczysty, natomiast wartość 99 oznacza, że obiekt będzie przezroczysty w możliwie maksymalnym stopniu.


Wyświetla bieżący tryb malowania. Tryby malowania określają sposób użycia farby razem z kolorami już istniejącymi w obrazie.


Należy wybrać ten element sterujący, aby tworzyć krawędzie zakrzywione i diagonalne o gładkim wyglądzie i uniemożliwić pojawianie się postrzępionych krawędzi.


Wyświetla miniaturę bieżącego narzędzia edycji kształtów. Gdy zmienia się elementy sterujące rolety, zmianie ulega narzędzie widoczne w oknie podglądu.


Wyświetla bieżący poziom przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować istniejącą wartość. Można wpisać wartości od 0 do 99. Wartość 0 oznacza, że obiekt będzie nieprzezroczysty, natomiast wartość 99 oznacza, że obiekt będzie przezroczysty w możliwie maksymalnym stopniu.


Pole "Szerokość" służy do sterowania rozmiarem krawędzi lub konturów w pikselach używanych przez narzędzia "Kształt". Jeśli zastosuje się wartość 0, powstaje figura bez krawędzi. Steruje szerokością linii w pikselach używaną przez narzędzie "Linia". Minimalną wartością szerokości linii jest 1. Gdy ogląda się obraz przy poziomie powiększenia mniejszym niż 100%, niektóre krawędzie figur o szerokości 1 lub 2 piksele mogą nie być widoczne. Jest to tylko pewien sposób wyświetlania figury, natomiast w rzeczywistości segmenty są obecne w figurze i można je zobaczyć, zwiększając poziom powiększenia.

W polu "Przezroczystość" wyświetlana jest wartość przezroczystości uzyskanego efektu. Aby zmienić przezroczystość, należy wpisać nową wartość w tym polu lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą.


Dodaje tekst do obrazka i umożliwia edycję istniejącego tekstu. Tekst jest domyślnie obiektem, który unosi się nad tłem obrazka. Przy użyciu paska właściwości można zmienić czcionkę, styl, rozmiar oraz efekty. Można manipulować, edytować, formatować i transformować obiekt tekstowy tak długo, jak jest on obiektem. Po połączeniu obiektu tekstowego z tłem nie ma już więcej możliwości edytowania go jako tekstu. Włączenie opcji "Przekształć tekst w maskę" sprawia, że nowo wpisany tekst staje się automatycznie obszarem zaznaczenia.


Wyświetla czcionki dostępne w systemie. Można wybrać czcionkę, klikając jej nazwę.


Wyświetla oraz umożliwia zmianę rozmiaru aktualnie wybranej czcionki. Można wybrać rozmiar czcionki wyświetlony na liście "Rozmiar" lub wpisać wartość liczbową dla wybranego rozmiaru.


Odstępy między znakami (Góra)

Wpisz procent bieżącego rozmiaru czcionki, która ma być używana jako odstęp między znakami.

Odstępy między wierszami (Dół)

Wpisz procent bieżącego rozmiaru czcionki, która ma być używana jako odstęp między wierszami.


Kliknij, aby włączyć lub wyłączyć formatowanie znaków pogrubieniem.


Kliknij, aby włączyć lub wyłączyć formatowanie znaków kursywą.


Kliknij, aby włączyć lub wyłączyć formatowanie znaków podkreśleniem.


Kliknij, aby umieścić tekst bezpośrednio na prawo od miejsca, które zostało kliknięte podczas utworzenia tekstu.


Kliknij, aby wyśrodkować tekst bezpośrednio na miejscu, które zostało kliknięte podczas utworzenia tekstu.


Kliknij, aby umieścić tekst bezpośrednio na lewo od miejsca, które zostało kliknięte podczas utworzenia tekstu.


Włącz ten element sterujący, aby przy użyciu tego narzędzia uzyskać wyglądające gładko zakrzywione lub ukośne krawędzie oraz zapobiec pojawianiu się postrzępionych krawędzi.


Włącz tę opcję, aby tekst, który będzie utworzony w oknie obrazka, był automatycznie przekształcany w obszar zaznaczenia o kształcie tekstu.


Wyświetla przykład aktualnie wybranej czcionki wraz z zastosowanymi do niej ustawieniami (np. pogrubienie, kursywa, rozmiar).


Wpisz procent bieżącego rozmiaru czcionki, która ma być używana jako odstęp między znakami.


Wpisz procent bieżącego rozmiaru czcionki, która ma być używana jako odstęp między wierszami.


Narzędzie to służy do tworzenia wrażenia stopniowego zanikania kolorów obiektu w kierunku koloru tła obrazu. Zanikanie obiektu nazywa się metamorfozą przezroczystości. Jest to wypełnienie gradientowe używające bieżącego koloru i przezroczystości obiektu. W celu określenia kierunku oraz punktów początkowych i końcowych przezroczystości obiektu należy kliknąć i przeciągać odpowiednie punkty. Użycie tego narzędzia może spowodować zmianę kształtu obiektu.


Wyświetla ostatnio wybrany typ desenia przezroczystości. Deseń jest albo gradientem, którego zakres skali szarości wykorzystywany jest do tworzenia wrażenia zanikania zaznaczonego obiektu lub obiektów w tle obrazu, albo jest typem wypełnienia, takim jak tekstura lub mapa bitowa, którego zakres wartości skali szarości służy do zmiany przezroczystości pikseli obiektu.


Przycisk ten jest dostępny tylko wtedy, gdy w oknie Typ zaznaczona jest opcja "Mapa bitowa" lub "Tekstura". Służy do otwierania okien dialogowych, w których zmienia się atrybuty mapy bitowej lub tekstury używanej do edytowania przezroczystości obiektu.


Wyświetla bieżący deseń używany przez aktywne narzędzie. W celu zmiany desenia należy klikać strzałkę skierowaną w dół i wybrać jeden z dostępnych deseni z listy. Ten element sterujący jest dostępny zarówno dla narzędzia "Wypełnienie tonalne", jak i "Przezroczystość obiektów", ponieważ oba te narzędzia używają deseni gradientowych do uzyskiwania efektów, do otrzymywania których są one przeznaczone.


Należy wpisać wartość lub przeciągać suwak przezroczystości węzła w rolecie Ustawienia narzędzia lub na pasku właściwości do tej wartości przezroczystości, od której ma rozpoczynać się gradient. Wartość 0 oznacza, że węzeł będzie całkowicie nieprzezroczysty, natomiast wartość 100, że będzie całkowicie przezroczysty.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby do istniejącej wartości przezroczystości pikseli obiektu dodana została wybrana wartość przezroczystości. Aby istniejące wartości przezroczystości pikseli obiektu zostały zastąpione wartościami wybranymi dla tego narzędzia, należy usunąć zaznaczenie tej opcji.


Należy zaznaczyć tę opcję, aby przezroczystość została zastosowana do maski przypinanej skojarzonej z obiektem, dzięki czemu zachowuje się obiekt w jego bieżącym stanie.


Należy kliknąć, aby obraz uaktualniany był po każdym ruchu myszy bez konieczności zwalniania przycisku myszy.


Powoduje zastosowanie wybranych opcji.


Należy przeciągnąć pędzel po powierzchniach na obiekcie, aby stały się one bardziej przezroczyste.


Wyświetla bieżącą końcówkę. To okno podglądu odzwierciedla na bieżąco wszystkie dokonywane zmiany dotyczące końcówki. Jeśli końcówka jest za duża, aby mogła się pojawić w swoim rzeczywistym rozmiarze, w oknie zostanie wyświetlony jej rozmiar w pikselach.


Należy kliknąć w celu wyświetlenia menu palety wysuwanej umożliwiającej tworzenie nowych końcówek lub dodawanie i usuwanie końcówek z gotowej listy. Można również ładować, zapisywać i dołączać pliki z końcówkami lub przywracać domyślne ustawienia końcówki.


Należy kliknąć, aby wybrać końcówkę okrągłą.


Należy kliknąć, aby wybrać końcówkę kwadratową.


Wyświetla wyrażoną w pikselach szerokość bieżącej końcówki. W celu dostosowania tej wielkości należy wpisać jej nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania odpowiednio zmienić wartość bieżącą.


Wyświetla wyrażoną w pikselach szerokość bieżącej końcówki. W celu dostosowania tej wielkości należy wpisać jej nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania odpowiednio zmienić wartość bieżącą.


Wyświetla bieżący poziom przezroczystości końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą. Można wpisać wartości od 0 do 99. Wartość 0 oznacza, że obiekt będzie nieprzezroczysty, natomiast wartość 99 oznacza, że obiekt będzie przezroczysty w możliwie maksymalnym stopniu.


Wyświetla kąt, o jaki obracana jest bieżąca końcówka. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą. Można wpisywać wartości od 0 do 360 odpowiadające liczbie stopni, o jakie można obrócić końcówkę.


Wyświetla kąt, o jaki obracana jest bieżąca końcówka. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą. Można wpisywać wartości od 0 do 360 odpowiadające liczbie stopni, o jakie można obrócić końcówkę.


Wyświetla współczynnik gładkości bieżącej końcówki. Aby zmienić tę wartość, należy wpisać nową wartość lub za pomocą strzałek przewijania dostosować wartość istniejącą. Wysokość i szerokość końcówki ze współczynnikiem gładkości wynoszącym 0 są równe. W celu uzyskania końcówki, której wysokość jest równa połowie jej szerokości, należy wpisać wartość 50. Można wpisywać wartości od 0 do 99.


Wyświetla bieżące ustawienie miękkiej krawędzi, które ustawia przezroczystość krawędzi końcówki. Gdy zwiększa się wartość tego ustawienia, miękka krawędź rozszerza się, docierając ostatecznie do środka śladu po pojedynczym pociągnięciu pędzla z farbą. Małe wartości wpływają tylko na obrzeże śladu pozostawionego przez pędzel namoczony w farbie.


Należy przeciągać suwak w celu wybrania maksymalnego poziomu krycia, które ma zostać zastosowane do pikseli często poddawanych działaniu narzędzia "Pędzel przezroczystości".


Należy wybrać ten element sterujący, aby w czasie używania tego narzędzia tworzyć krawędzie zakrzywione i ukośne o gładkim wyglądzie i uniemożliwić pojawianie się postrzępionych krawędzi.


Należy kliknąć, aby zmiany wprowadzone do ustawień przezroczystości obiektu zostały ustalone na stałe.


Należy użyć tego narzędzia w celu nadania pikselom z wybraną wartością koloru należących do jednego obiektu cechy pełnej przezroczystości. Piksele, które stają się przezroczyste, są podobne w kolorze do dowolnie wybranego piksela obiektu. Można kontynuować wybieranie kolejnych pikseli, aby coraz większa część obiektu stawała się przezroczysta.


Elementy sterujące trybem tolerancji dla kolorów określają zakres efektów, które można uzyskać stosując narzędzia czułe na kolor takie jak "Różdżka", "Lasso", "Nożyczki" i "Wypełnienie". Im większa jest wartość, tym więcej kolorów będzie użytych w operacji.

•	Normalna: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo wartości jaskrawości między sąsiednimi pikselami.

•	HSB: Określa tolerancję dla kolorów w oparciu o podobieństwo poziomów barw, nasycenia i jaskrawości między sąsiednimi pikselami.


Należy przesuwać obiekt w celu zmiękczenia krawędzi maski definiującej przezroczystość. Im większa jest wartość wybrana za pomocą suwaka sterującego wygładzaniem, tym łagodniej mieszają się ze sobą otaczające kolory i przezroczyste piksele.


Powoduje zastosowanie wybranych opcji.


Należy zaznaczyć opcję w celu zmiękczenia krawędzi maski definiującej przezroczystość. Im większa jest wartość, tym łagodniej mieszają się ze sobą otaczające kolory i przezroczyste piksele.


Używane do powiększania obszarów obrazka. Należy kliknąć, aby powiększyć do kolejnego gotowego poziomu powiększenia lub kliknąć prawym przyciskiem myszy, aby pomniejszyć do kolejnego poziomu. Można także kliknąć i przeciągnąć, aby określić obszar, który ma zostać powiększony.


Używane do przeciągania obszarów obrazka do obszaru widocznego, jeżeli obrazek jest większy niż jego okno.


Umożliwia powiększanie lub zmniejszanie rozmiaru obrazka znajdującego się na ekranie poprzez wybór stopnia powiększenia z menu wysuwanego. Powiększanie i pomniejszanie obrazka pozwala na pracę i oglądanie obrazka z dowolnej odległości.


Kliknij to narzędzie i kliknij obrazek, aby powiększyć go do kolejnego gotowego poziomu.


Kliknij to narzędzie i kliknij obrazek, aby pomniejszyć go do kolejnego gotowego poziomu.


Określa stopień powiększenia w taki sposób, że jeden piksel na monitorze odpowiada jednemu pikselowi na obrazku. Jeżeli monitor ma rozdzielczość 1024 x 768 pikseli, a obrazek ma 468 pikseli szerokości, wyświetlanie go w 100 procentach oznacza, że obrazek zajmie 468 z dostępnych 1024 pikseli monitora.


Wyświetla obrazek w rozmiarze, w jakim będzie on drukowany. Aby to polecenie było dokładne, należy skalibrować linijki, tak aby jeden centymetr na ekranie rzeczywiście był równy jednemu centymetrowi.


Dopasowuje obrazek do bieżącego okna obrazka.


Powiększa bieżący obiekt w obrazku. Bieżący obiekt jest wyświetlany z czerwonym konturem w oknie dokowanym Obiekty.


Powiększa wszystkie zaznaczone obiekty w obrazku. Zaznaczone obiekty są wyświetlane z niebieskimi konturami w oknie dokowanym Obiekty.


Powiększa wszystkie obiekty w obrazku.


Powiększa cały obrazek, tak aby jego wysokość była taka sama, jak wysokość okna obrazka.


Powiększa cały obrazek, tak aby jego szerokość była taka sama, jak szerokość okna obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, aby pomniejszać za pomocą kliknięcia prawego przycisku myszy, jeżeli wybrane zostało narzędzie "Powiększenie".


Nie znaleziono odpowiednich tematów Pomocy.


Nie znaleziono żadnych tematów Pomocy.


Przegląd: Ta część systemu Pomocy jest aktualnie w fazie rozwoju
Ta część systemu Pomocy jest aktualnie w fazie rozwoju


Witamy


Przegląd: Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT 8
Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT 8

Program Corel PHOTO-PAINT jest programem o dużych możliwościach, służącym do tworzenia i edycji grafiki w postaci mapy bitowej. Umożliwia on retuszowanie zdjęć, edycję obrazów i plików filmowych oraz tworzenie własnej grafiki. W programie Corel PHOTO-PAINT zawarto wiele różnych filtrów umożliwiających tworzenie efektów specjalnych oraz narzędzia służące do rysowania, maskowania i operowania na obiektach. Ich stosowanie pozwala na uzyskanie zarówno prostych, jak i bardzo skomplikowanych efektów graficznych.

Za pomocą tego programu można dokonać niewielkich zmian obrazu (np. modyfikacji oświetlenia, wyostrzenia kształtów lub usunięcia rys), a także zmian bardziej radykalnych (np. usunięcia z obrazu obiektów lub ludzi, wymiany fragmentów różnych obrazów, dodania tekstu i obiektów, zmiany koloru, kolorowania obrazów czarno-białych, modyfikowania klatek filmów oraz stosowania dowolnej kombinacji efektów specjalnych).

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Przegląd: Informacje o firmie Corel
Informacje o firmie Corel

Corel Corporation jest firmą znaną w wielu krajach jako czołowy producent oprogramowania graficznego i multimedialnego dla komputerów PC. Program CorelDRAW jest obecnie dostępny w 17 wersjach językowych i zdobył 215 znanych nagród międzynarodowych.

Firma Corel szczyci się wysoką jakością swoich programów, którą zawdzięcza między innymi skrupulatnemu zbieraniu opinii od użytkowników na całym świecie.

Produkty firmy Corel dostępne są w sieci ponad 160 dystrybutorów z 70 krajów na całym świecie. Akcje firmy Corel notowane są na giełdzie Toronto Stock Exchange (symbol: COS) i w systemie NASDAQ [image] National Market System (symbol: COSFF).

Dalsze informacje na temat firmy Corel i jej produktów można znaleźć na stronie World Wide Web pod adresem http://www.corel.com.

Uwagi od użytkowników

Dla zapewnienia możliwie pełnego wykorzystania programu CorelDRAW potrzebne jest stworzenie jak najlepszej dokumentacji produktu. Jeśli użytkownikowi udało się uzyskać niepowtarzalny efekt i chciałby się podzielić doświadczeniami z autorami programu, może się z nimi skontaktować. Należy wówczas przesłać szczegółowy opis uzyskanego efektu, a być może zostanie on dołączony [image] wraz z informacjami o autorze [image] do materiałów przykładowych programu CorelDRAW. Listy należy wysyłać pod adresem:

CorelDRAW Documentation Manager
Corel Corporation
1600 Carling Avenue
Ottawa, Ontario, Kanada
KIZ 8R7
Fax: (613) 728–9790

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Korzystanie z Pomocy


Przegląd: Korzystanie z Pomocy
Korzystanie z Pomocy

W skład pakietu graficznego CorelDRAW 8 wchodzi nowa, poszerzona dokumentacja, opracowana z myślą o łatwiejszym udostępnieniu najczęściej poszukiwanych informacji. Rozbudowany system Pomocy zawiera łatwo dostępne opisy i procedury ilustrujące wszystkie funkcje i cechy aplikacji. Oprócz systemu Pomocy, do pakietu graficznego CorelDRAW 8 dołączono również pełny podręcznik użytkownika.

Dokumentacja produktu zawiera następujące składniki:

Pomoc ekranowa

Pomoc ekranowa umożliwia szybkie uzyskanie poszukiwanych informacji bez konieczności odrywania się od pracy. Pomoc wyświetlana jest w osobnym oknie na ekranie komputera. Aby dodatkowo usprawnić korzystanie z Pomocy, można sprawić, aby jej okno było wyświetlane nad oknami aplikacji. Możliwe jest również wydrukowanie określonych tematów z systemu Pomocy.

Samouczek

Samouczek opisuje krok po kroku sposób realizacji określonych zadań i projektów. Jeśli zachodzi taka potrzeba, można włączyć Samouczek, aby zademonstrował wykonanie danej czynności.

Samouczek zawiera opisy zarówno prostych czynności, jak i bardziej skomplikowanych, składających się z wielu zadań. Omawiana forma systemu Pomocy dostępna jest w programach CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT.

Podpowiedzi

W Podpowiedziach wyświetlane są informacje dotyczące wykonywanych czynności. Kliknięcie wybranego obiektu lub narzędzia powoduje odpowiednią zmianę treści Podpowiedzi. Ta funkcja systemu Pomocy jest dostępna tylko w programie CorelDRAW.

Pomoc kontekstowa

Pomoc kontekstowa zawiera informacje, których treść jest uzależniona od aktualnego stanu aplikacji. Informacje te dotyczą sposobu korzystania z poleceń programu.

Etykiety narzędzi

Etykiety narzędzi zawierają informacje dotyczące ikon i przycisków na paskach narzędzi i w przyborniku. Ich treść wyświetlana jest w dymkach pojawiających się po umieszczeniu wskaźnika myszy nad wybranym elementem.

Podręcznik użytkownika

Podręcznik użytkownika wchodzący w skład pakietu graficznego CorelDRAW 8 zawiera kompletną dokumentację produktu, z którą można się zapoznawać poza miejscem pracy.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Konwencje używane w dokumentacji
Konwencje używane w dokumentacji

Posługując się dokumentacją firmy Corel, można zauważyć stosowanie pewnych reguł, z którymi warto się zaznajomić. W aplikacjach, które nie zostały przetłumaczone, występują angielskie odpowiedniki wymienianych poniżej nazw menu, poleceń, itp.

Posługiwanie się myszą

Poniżej opisano niektóre konwencje stosowane w dokumentacji opisujące posługiwanie się myszą.

Jeśli napisano...	Należy...

Z menu Plik wybierz polecenie Nowy	Kliknąć za pomocą myszy menu Plik, a następnie kliknąć w menu wyraz Nowy.

Kolejno wybierz polecenia Układ,

Kolejność, Wstecz	Kliknąć menu Układ, następnie wybrać polecenie Kolejność i z wyświetlonego podmenu wybrać polecenie Wstecz.

Zaznacz pole wyboru	Kliknąć wybrane pole wyboru, tak aby pojawił się w nim znacznik wyboru lub znak "X".

Usuń zaznaczenie pola wyboru	Kliknąć pole wyboru, tak aby został z niego usunięty znacznik wyboru lub znak "X".

Zaznacz	Kliknąć (i przeciągnąć wskaźnik myszy), tak aby podświetlić wybrany obiekt.

Z listy "Styl" wybierz pozycję "Pochyły"	Kliknąć listę "Styl", po czym kliknąć pozycję "Pochyły" widoczną na tej liście.

Kliknij kolor w palecie kolorów	Kliknąć lewym przyciskiem myszy odpowiedni kolor w palecie kolorów.

Naciśnij prawy przycisk myszy, po czym

wybierz polecenie Wklej	Nacisnąć prawy przycisk myszy, po czym z wyświetlanego menu podręcznego wybrać polecenie Wklej.

Posługiwanie się klawiaturą

Poniżej opisano konwencje dotyczące posługiwania się klawiaturą.

Jeśli napisano...	Należy...

Naciśnij klawisz ENTER	Nacisnąć znajdujący się na klawiaturze klawisz ENTER.

CTRL + SHIFT	Nacisnąć jednocześnie klawisze CTRL i SHIFT.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z Pomocy ekranowej

Po wybraniu z menu Pomoc polecenia Tematy Pomocy wyświetlone zostaje okno, dzięki któremu można skorzystać z trzech różnych funkcji systemu Pomocy.

Aby skorzystać z systemu Pomocy:

1.	Z menu Pomoc wybierz polecenie Tematy Pomocy.

2.	Kliknij jedną z następujących kart:

•	"Spis treści", aby wyświetlić listę opisanych zagadnień.

•	"Indeks", aby odnaleźć właściwy temat na podstawie nazwy funkcji, synonimu lub zadania.

•	"Znajdź", aby przeszukać treść Pomocy pod względem występowania wprowadzonego tekstu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z Samouczka

Samouczek umożliwia szybkie poznanie sposobu wykonania wielu czynności [image] od prostych, np. zachowywanie plików czy wypełnianie obiektów, do bardziej skomplikowanych, jak tworzenie broszur czy raportów.

Aby wyświetlić okno Samouczka:

•	Z menu Pomoc wybierz polecenie Samouczek.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z Pomocy kontekstowej

Pomoc kontekstowa dostępna jest z każdego miejsca programu CorelDRAW. Można ją uzyskać przy wybieraniu poleceń menu, obsługiwaniu okien dialogowych, rolet, pasków właściwości oraz pozostałych pasków narzędzi programu CorelDRAW.

Najczęściej stosowane sposoby uzyskania pomocy kontekstowej opisano poniżej:

Aby uzyskać pomoc na temat...	Należy...

Okien dialogowych	Nacisnąć przycisk "Pomoc" lub klawisz F1.

Poleceń menu	Nacisnąć przycisk pomocy na pasku narzędzi, po czym wybrać odpowiednie polecenie menu.

Można również podświetlić odpowiednie polecenie, po czym nacisnąć klawisz F1.

Narzędzi i elementów sterujących	Nacisnąć przycisk pomocy na pasku narzędzi, po czym kliknąć element, którego mają dotyczyć wyświetlone informacje.

Można również z menu Pomoc wybrać polecenie Co to jest?

Możliwe jest także kliknięcie prawym przyciskiem myszy danego elementu, a następnie wybranie z menu podręcznego polecenia Co to jest?

Rolet	Kliknąć prawym przyciskiem myszy pasek tytułu otwartej rolety, a następnie wybrać z menu podręcznego polecenie Pomoc.

Zaznaczonych obiektów	Kliknąć prawym przyciskiem myszy obiekt, po czym wybrać z menu podręcznego polecenie Właściwości. Zostanie wyświetlone okno zawierające informacje na temat wybranego obiektu, takie jak jego rodzaj, rodzaj jego wypełnienia, konturu, czy też zastosowane do obiektu efekty specjalne.

 Wskazówka

•	W celu lepszego zapoznania się ze sposobem działania poszczególnych narzędzi można wykorzystać pasek stanu umieszczony u dołu okna aplikacji. Na pasku tym wyświetlane są informacje o przyciskach, elementach sterujących i poleceniach menu, nad którymi aktualnie znajduje się wskaźnik myszy.

 Tematy pokrewne


Drukowanie treści Pomocy

Istnieje możliwość wydrukowania określonych tematów Pomocy lub całych jej sekcji.

Aby wydrukować...	Należy...

Całą sekcję	Nacisnąć przycisk "Drukuj" widoczny w prawej dolnej części karty "Spis treści" okna Pomocy.

Wprowadzenie	Nacisnąć przycisk "Drukuj" widoczny w prawej dolnej części okna.

Procedurę	Kliknąć prawym przyciskiem myszy wewnątrz okna Pomocy, po czym z menu podręcznego wybrać polecenie Drukuj temat.

 Tematy pokrewne


Pomoc techniczna firmy Corel


Przegląd: Pomoc techniczna firmy Corel
Pomoc techniczna firmy Corel

Firma Corel stara się zapewnić użytkownikom swoich produktów profesjonalną pomoc techniczną. W poniższych sekcjach opisane są oferowane w tym zakresie usługi.

Główne usługi pomocy technicznej

1-613-728-7070 (Tylko na terenie Ameryki Północnej)

Darmowa pomoc techniczna dostępna jest przez 30 dni od dnia, w którym użytkownik po raz pierwszy skontaktował się z Pomocą techniczną firmy Corel. Pracownicy działu pomocy technicznej udzielają porad od poniedziałku do piątku, w godzinach 8:30 [image] 19:30 czasu wschodniego. W tym okresie, a także po jego upłynięciu, można korzystać również z wymienionych poniżej usług podstawowych.

Usługi podstawowe

Corel w ramach pomocy technicznej oferuje następujące usługi, które są dostępne przez 24 godziny na dobę, przez cały rok. Zaletą tych usług jest to, że są one bezpłatne oraz można z nich korzystać poza godzinami pracy.

IVAN (Interactive Voice Answering Network)

Usługa IVAN umożliwia uzyskanie odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące produktów firmy Corel. Jest ona stale wzbogacana najnowszymi informacjami i wskazówkami. Możliwe jest również uzyskanie tych informacji za pośrednictwem faksu. Usługa ta jest bezpłatna (oprócz kosztu połączenia telefonicznego).

IVAN (613) 728-7070

Automated FAX on Demand (Automatyczny faks na żądanie)

Pomoc techniczna firmy Corel udostępniła system automatycznego przekazywania faksem dokumentów, w których umieszczono wskazówki i najświeższe informacje na temat najczęściej pojawiających się problemów. Usługa ta jest dostępna przez 24 godziny na dobę przez cały rok.

FAX na żądanie (613) 728-0826, wew. 3080

Przed uzyskaniem odpowiedniego dokumentu należy podać jego numer oraz numer faksu, który ma odebrać dokument. Wysyłanie dokumentu odbywa się automatycznie. Katalog dokumentów dostępny jest jako dokument o numerze 2000.

AnswerPerfect

Istnieje obecnie możliwość wysyłania pytań pocztą elektroniczną na serwer firmy Corel. Cena za rozwiązanie jednego problemu wynosi 14.95* $ US (płatne kartą kredytową). Usługa ta dotyczy tylko produktów w angielskiej wersji językowej. Firma Corel zobowiązuje się odpowiedzieć na zadany problem w ciągu jednego dnia roboczego.

Bulletin Board System (BBS)

Posiadacze modemów mogą za pomocą odpowiedniego oprogramowania komunikacyjnego uzyskać dostęp do danych przechowywanych w systemach BBS firmy Corel. Można w ten sposób zdobyć różne pliki, informacje dotyczące usuwania problemów i programy narzędziowe. Za pośrednictwem systemu BBS można również przesłać pracownikom pomocy technicznej pliki zawierające własny opis napotkanych problemów.

BBS w Europie (++353)-1-7082700, BBS w Ameryce Północnej (613) 728-4752

 Tematy pokrewne


Przegląd: Usługi dostępne przez sieć CompuServe
Usługi dostępne przez sieć CompuServe

Korzystanie z tej możliwości pozwala nawet na "bezpośredni" kontakt z innymi użytkownikami i pracownikami firmy Corel w celu uzyskania dodatkowej pomocy i informacji o produktach. Sieć CompuServe jest dostępna codziennie (także w święta), przez 24 godziny na dobę. Pracownicy firmy Corel udzielają porad za jej pośrednictwem od godziny 8:30 do 17:00 czasu wschodniego, od poniedziałku do piątku oprócz świąt.

Abonenci sieci CompuServe mogą skontaktować się z działem pomocy technicznej firmy Corel, wpisując następujące polecenia:

•	GO COREL (język angielski),

•	GO CORELGER (język niemiecki),

•	GO CORELFR (język francuski),

•	GO CORELNL (język niderlandzki),

•	GO CORELSCAN (języki skandynawskie).

 Tematy pokrewne


Przegląd: Serwer WWW (World Wide Web)
Serwer WWW (World Wide Web)

Serwer WWW zawierający informacje o produktach firmy Corel znajduje się pod adresem http://www.corel.com. Strony umieszczone na tym serwerze można przeszukiwać, korzystając z bazy wiedzy o produktach firmy Corel. Dzięki temu można przeczytać, wydrukować lub skopiować na swój komputer pliki zawierające informacje techniczne i sposoby usuwania problemów. Serwer ten zawiera także listę plików, które można pobrać.

Serwer FTP (File Transfer Protocol)

Pliki, między innymi pliki tekstowe, można także pobrać po zalogowaniu się jako użytkownik anonimowy do serwera FTP o adresie ftp.corel.com.

Priorytetowe usługi pomocy technicznej

Informacje o usługach dostępnych po upłynięciu 30-dniowego okresu można uzyskać od pracowników działu pomocy technicznej firmy Corel pod numerem telefonu (613) 728-7070.

 Uwaga

•	Warunki udzielania oferowanej przez firmę Corel pomocy technicznej mogą ulec zmianie.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Pomoc techniczna na całym świecie
Pomoc techniczna na całym świecie

Użytkownicy produktów firmy Corel zamieszkujący kraje spoza Ameryki Północnej mogą skontaktować się z przedstawicielami Pomocy technicznej w Dublinie (Irlandia) lub z lokalnym autoryzowanym partnerem pomocy technicznej. Numery telefonów dla krajów spoza Ameryki Północnej wymieniono poniżej. Kraj, którego nie wymieniono na liście poniżej, można spróbować odnaleźć w sekcji "Support" strony WWW znajdującej się pod adresem http://www.corel.com. Informacje na temat kontaktowania się z działem pomocy technicznej można także uzyskać pod numerem telefonu (353)-1-7082500.

Priorytetowe usługi pomocy technicznej

Aby otrzymać aktualną listę autoryzowanych partnerów pomocy technicznej firmy Corel wraz z zasadami korzystania z dodatkowych usług pomocy technicznej, należy zadzwonić pod numer telefonu (353)-1-7082500.

Ameryka Łacińska

Argentyna	(0541) 954-6500

Brazylia	011 5505 4725

Chile	562 671-3060

Kolumbia	57-1-2150411

Meksyk	01-800-024-2673

Europa

Austria	(01)-589-241-30

Belgia (język francuski)	(02)714-41-30

Belgia (język niderlandzki)	(02)714-41-31

Dania	35-25-80-30

Finlandia	(90)-229-060-30

Francja	1-40-92-76-20

Niemcy	01805-2582-11

Węgry	36 1 327 57 37

Włochy	02-452-812-30

Holandia	020-581-4426

Norwegia	22-97-19-30

Portugalia	353-1-708-23-33

Rosja	95-361-2000

Hiszpania	91-661-3627

Szwecja	0680-711-751

Szwajcaria (język francuski)	0848-80-85-90

Szwajcaria (język niemiecki)	0848-80-85-90

Wielka Brytania	0171-298 85 16

Europa Wschodnia

Czechy	420-2-312-3871

Polska	(0048)-(71)-347-72-79

Środkowy Wschód

Dubaj	971.4.523.526

Izrael	02-6793-723

Azja i Pacyfik

Australia	02 9898 6860

Hong Kong	8100-3729

Indie	91 11 3351948

Japonia	03-5645-8379

Malezja	800-800-1090

Nowa Zelandia	09 526 1155

Singapur	1-800-773-1400

Korea Południowa	82-2-639-8778

Tajwan	(886) 2-593-3693

Afryka

Republika Południowej Afryki	021-658-4222

 Uwaga

•	Warunki udzielania oferowanej przez firmę Corel pomocy technicznej mogą ulec zmianie.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Przed skontaktowaniem się z Pomocą techniczną
Przed skontaktowaniem się z działem pomocy technicznej

Przed skontaktowaniem się z działem pomocy technicznej firmy Corel należy przygotować następujące informacje (pomogą one szybciej i lepiej rozwiązać problemy):

•	Krótki opis powstałego problemu wraz z treścią wszelkich komunikatów błędów oraz opisem czynności, które doprowadziły do pojawienia się problemu.

•	Typ używanego komputera, monitora, urządzenia wskazującego (np. myszy, tabliczki rysunkowej), drukarki oraz karty graficznej.

•	Numer wersji systemu Microsoft Windows i produktu firmy Corel. Aby uzyskać informacje o wersji systemu operacyjnego, wybierz polecenie Informacje z menu Pomoc programu Eksplorator Windows.

•	Listę programów znajdujących się w pamięci RAM (np. programy rezydentne). Aby dowiedzieć się, jakie jeszcze programy mogą być aktywne, należy sprawdzić zawartość folderu "Autostart" dostępnego za pomocą menu Programy (wyświetlanego po naciśnięciu przycisku "Start").

 Tematy pokrewne


Przegląd: Obsługa klientów z całego świata
Obsługa klientów z całego świata

Obsługa klientów prowadzona jest przez firmy trzecie działające w imieniu firmy Corel. Dodatkowe informacje dotyczące produktów i usług firmy Corel można uzyskać pod jednym z poniższych numerów telefonów. Jeśli danego kraju nie wymieniono na tej liście, należy zadzwonić pod numer oznaczony jako "Ogólny". Informacje dostępne w ten sposób można również znaleźć na stronie WWW umieszczonej pod adresem http://www.corel.com.

Kraj	Numer telefonu

Stany Zjednoczone	1-800-772-6735

Kanada	1-800-772-6735

Argentyna	0-800-3-9192

Australia	1-800-658-850

Austria	0660-5875

Belgia	0800 11930

Dania	800 187 55

Finlandia	0800-1-13502

Francja	05 90 65 12

Niemcy	0130 815074

Irlandia	1800-242800

Włochy	1678 74791

Japonia	03-5645-8567

Korea	82-2-639-8778

Luksemburg	0800-2213

Meksyk	1-800-024-2673

Holandia	06-022-2084

Nowa Zelandia	0800-COREL-1

Norwegia	800 11661

Portugalia	05055-3001

Afryka Południowa	0800-23-4211

Hiszpania	900 95 35 38

Szwecja	020 791 085

Szwajcaria	155-8224

Wielka Brytania	0800-581028

Ogólny	353-1-706-3912

 Tematy pokrewne


Pojęcia wykorzystywane w pakiecie graficznym CorelDRAW 8


Przegląd: Pojęcia wykorzystywane w pakiecie graficznym CorelDRAW 8
Pojęcia wykorzystywane w pakiecie graficznym CorelDRAW 8

W sekcji tej opisano różnice między pracą z rysunkami wektorowymi a pracą z mapami bitowymi. Może się to okazać przydatne, jeśli wykorzystywane mają być na zmianę różne produkty firmy Corel.

Programy CorelDRAW i CorelDREAM 3D służą do pracy z rysunkami wektorowymi, a program Corel PHOTO-PAINT służy do obróbki map bitowych. W sekcji tej opisano podstawowe pojęcia, które trzeba zrozumieć, aby pracować z rysunkami wektorowymi, mapami bitowymi i obiektami oraz zawarto w niej krótki opis pracy z grafiką trójwymiarową.

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Pojęcia rysunku wektorowego i mapy bitowej


Przegląd: Pojęcia rysunku wektorowego i mapy bitowej
Pojęcia rysunku wektorowego i mapy bitowej

Programy komputerowe służące do tworzenia grafiki budują wyświetlane obrazy z map bitowych lub z rysunków wektorowych. W niniejszej sekcji przedstawione są podstawowe pojęcia używane w programie do tworzenia grafiki wektorowej, takim jak CorelDRAW. Opisano także różnice występujące pomiędzy takim programem, a programem służącym do obróbki obrazów w postaci map bitowych, np. Corel PHOTO-PAINT.

Użytkownicy, którzy nie mieli do tej pory styczności z programami graficznymi bądź używali wyłącznie programów pracujących z mapami bitowymi (do rysowania lub obróbki zdjęć), znajdą w tej sekcji bardzo pomocne informacje.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Co to jest rysunek wektorowy?
Co to jest rysunek wektorowy?

Grafiki wektorowe (grafiki oparte na obiektach lub rysunki) zdefiniowane są matematycznie jako grupy punktów połączonych liniami. Elementy graficzne rysunku wektorowego noszą nazwę obiektów. Każdy obiekt stanowi niezależną część obrazu, zdefiniowaną za pomocą takich właściwości, jak kolor, kształt, kontur, wielkość i położenie na rysunku.

Ponieważ każdy obiekt jest elementem niezależnym, można go przesuwać na rysunku i zmieniać pozostałe jego właściwości przy zachowaniu czystości kształtu, bez wpływu na pozostałe obiekty należące do danego rysunku. Opisane cechy powodują, że programy pracujące z grafiką wektorową doskonale nadają się do tworzenia ilustracji i modeli trójwymiarowych, gdzie często wymagane jest tworzenie i operowanie niezależnymi obiektami.

Grafiki tworzone za pomocą takich programów nie są zależne od rozdzielczości. W związku z tym grafiki te zawsze mają największą dopuszczalną rozdzielczość urządzenia, do którego są one wysyłane (np. monitora lub drukarki). Oznacza to, że jakość obrazu będzie lepsza, jeśli wydrukowano go na drukarce o rozdzielczości 600 punktów na cal (dpi [image] ang. dots per inch), niż na drukarce o rozdzielczości 300 dpi.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Co to jest mapa bitowa?
Co to jest mapa bitowa?

W odróżnieniu od programów pracujących z grafiką wektorową, programy takie jak Corel PHOTO-PAINT służą do obróbki map bitowych. Przy pracy z mapami bitowymi można poprawiać szczegóły obrazu, dokonywać bardziej radykalnych zmian bądź też stosować różne efekty specjalne.

Mapy bitowe, zwane czasem obrazkami rastrowymi, składają się z punktów zwanych pikselami (ang. 'pixel' = 'picture element', czyli 'element obrazu'), których ułożenie i kolor decydują o wyglądzie obrazu. Po odpowiednim powiększeniu takiego obrazu widać pojedyncze, kwadratowe punkty, z których zbudowany jest cały obraz. Zwiększenie wielkości mapy bitowej powoduje, że zwiększane są także te punkty, przez co linie i krawędzie stają się postrzępione.

Oglądane z większej odległości kolory i kształty widoczne na mapach bitowych wyglądają jednak poprawnie. Ponieważ kolor każdego piksela jest definiowany niezależnie od pozostałych, można na mapach bitowych stosować realistyczne efekty specjalne, takie jak cieniowanie lub zwiększanie nasycenia kolorów wybranego obszaru, piksel po pikselu.

Zmniejszanie wielkości mapy bitowej również może spowodować zniekształcenia obrazu, ponieważ podczas takiej operacji część punktów jest usuwana z rysunku.

Także fakt, że mapa bitowa zbudowana jest z odpowiednio ułożonych pikseli, jest przyczyną tego, że nie można dowolnie operować (np. przesuwać) poszczególnymi jej częściami.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Znaczenie rozdzielczości przy pracy z mapami bitowymi
Znaczenie rozdzielczości przy pracy z mapami bitowymi

Przy pracy z mapami bitowymi ostateczna jakość obrazu zależy od rozdzielczości obrazu określonej w początkowej fazie tworzenia rysunku. Rozdzielczość jest to ogólny termin odnoszący się do ilości szczegółów, które są możliwe do rozróżnienia na rysunku, a także do ilości rozróżnialnych szczegółów obrazu (jego jakości), który został odczytany z urządzeń wejściowych bądź jest wysyłany do urządzeń wyjściowych (np. na ekran monitora). Przy pracy z mapami bitowymi rozdzielczość wpływa zarówno na ostateczną jakość obrazu, jak i wielkość pliku zawierającego taki obraz.

Praca z mapami bitowymi wymaga odpowiedniego planowania, ponieważ wybrana rozdzielczość takiej mapy bitowej z reguły nie jest później zmieniana. Niezależnie od tego, czy obraz będzie drukowany na drukarce o rozdzielczości 300 dpi, czy też na naświetlarce o rozdzielczości 1270 dpi, rozdzielczość mapy bitowej zawsze będzie taka, jaką określono przy jej tworzeniu (o ile rozdzielczość urządzenia drukującego nie jest mniejsza od rozdzielczości mapy bitowej).

Jeśli ostateczny wydruk ma wyglądać tak, jak wyświetlany na ekranie obraz, należy zwracać uwagę na związek pomiędzy rozdzielczością mapy bitowej a rozdzielczościami różnych urządzeń drukujących. Pozwala to na uzyskanie wyników o stałej jakości.

 Tematy pokrewne


Porównanie rysunku wektorowego z mapą bitową

W celu porównania obu rodzajów grafiki wystarczy przyjrzeć się opisom ich dotyczącym. Należy pamiętać, że rysunki wektorowe składają się z obiektów zbudowanych z linii, a mapy bitowe [image] z niezależnych, odpowiednio ułożonych pikseli. Za pomocą mapy bitowej można przedstawić obraz o większej liczbie odcieni i szczegółów, ale wymaga to większej ilości pamięci i drukowanie takiego obrazu trwa dłużej. Rysunki wektorowe pozwalają na uzyskanie wyraźniejszych kształtów i wymagają mniejszych zasobów przy drukowaniu.

Programy do rysowania, przetwarzania i skanowania obrazów umożliwiają uzyskanie map bitowych odwzorowujących ciągłe zmiany kolorów. Programy do tworzenia ilustracji (jak CorelDRAW) i obrazów trójwymiarowych (jak CorelDREAM 3D) służą do obróbki rysunków wektorowych, przy projektowaniu których możliwe jest dowolne operowanie poszczególnymi obiektami.

 Tematy pokrewne


Przenoszenie obrazów pomiędzy różnymi aplikacjami

Przy pracy z kilkoma aplikacjami pakietu graficznego CorelDRAW 8 jednocześnie lub przy kolejnym używaniu różnych programów może okazać się pomocne polecenie uruchamiania aplikacji. Przycisk "Uruchamianie aplikacji" dostępny jest w każdej aplikacji należącej do pakietu. Za jego pomocą można uruchamiać inne programy bez konieczności ich odszukiwania.

W sekcji tej znajdują się informacje o sposobie, w jaki dokument utworzony za pomocą danej aplikacji pakietu graficznego CorelDRAW 8 można przetwarzać dalej, korzystając z innej aplikacji.

Czy można pracować z mapami bitowymi w programie CorelDRAW?

Program CorelDRAW umożliwia włączanie do tworzonych obrazów map bitowych oraz eksportowanie map bitowych utworzonych za jego pomocą. W przypadku prostych rysunków można użyć polecenia Trasowanie automatyczne lub narzędzia "Rysunek odręczny" umożliwiającego ręczne trasowanie konturu.

Przy bardziej skomplikowanych rysunkach można posłużyć się programem Corel OCR-TRACE, który umożliwia przekształcanie map bitowych w rysunki wektorowe, które można następnie edytować, skalować, drukować, itd. bez ich zniekształcania.

Czy można pracować z dokumentami programu CorelDRAW w programie Corel PHOTO-PAINT?

Możliwe jest bezpośrednie odczytanie przez program Corel PHOTO-PAINT pliku z rysunkiem wektorowym programu CorelDRAW. Następuje wtedy automatyczne utworzenie mapy bitowej, która jest odwzorowaniem wektorowego oryginału.

Czy można pracować z dokumentami programu CorelDRAW w programie CorelDREAM 3D?

Aby pracować z plikiem programu CorelDRAW w programie CorelDREAM 3D, należy wcześniej zaimportować do niego dwuwymiarowe kształty (zwane przekrojami) z programu CorelDRAW. Następnie kształty należy rozłożyć wzdłuż ścieżki przemiatania tak, aby uformować z tych kształtów trójwymiarowy obiekt. Ścieżka ta nazywana jest także ścieżką wyciskania. W ten sposób powstaje obiekt trójwymiarowy, na którym odtąd można przeprowadzać operacje, tak jak na innych obiektach programu CorelDREAM 3D.

Czy można pracować z plikiem programu CorelDREAM 3D w programie Corel PHOTO-PAINT?

Aby obraz utworzony za pomocą programu CorelDREAM 3D mógł być dalej przetwarzany w programie Corel PHOTO-PAINT, należy najpierw poprzez renderowanie uzyskać obraz jako rzut scenerii trójwymiarowej. Proces ten spowoduje przekształcenie trójwymiarowej sceny do postaci dwuwymiarowego obrazka. Przypomina to fotografowanie sceny. Można utworzyć dowolną liczbę takich "zdjęć" [image] każde może przedstawiać obraz sceny widziany pod innym kątem lub w innych warunkach oświetlenia, co pozwala na porównanie wyników uzyskanych przy każdym z ustawień.

Otrzymany obraz nie jest równoznaczny ze sceną, na podstawie której powstał. Obraz ten jest jedynie mapą bitową złożoną z pikseli, która nie zawiera obiektów. Jest on przechowywany w oddzielnym pliku, w jednym z następujących formatów: Corel PHOTO-PAINT (.CPT), .BMP, .TIFF, .TGA, .PCX i .PSD. Aby rozpocząć pracę z obrazem wygenerowanym za pomocą programu CorelDREAM 3D w programie Corel PHOTO-PAINT, wystarczy otworzyć powstałą mapę bitową.

Aby uruchomić dowolną z pozostałych zainstalowanych aplikacji:

1.	Naciśnij przycisk "Uruchamianie aplikacji".

2.	Kliknij aplikację, która ma zostać uruchomiona.

 Tematy pokrewne


Pojęcie obiektu


Pojęcie obiektu w programie Corel PHOTO-PAINT

W programie Corel PHOTO-PAINT obiekty są niezależnymi mapami bitowymi, które można przesuwać nad mapą bitową tła. Ich granice wyznacza wyświetlany prostokąt, i mogą one być przesuwane, skalowane i przekształcane bez zmieniania obrazu znajdującego się pod nimi. Obiekty są zachowywane wraz z obrazem, jeśli obraz jest zapisywany w formacie .CPT.

Zapewnia to większą elastyczność przy pracy z elementami, które mają zostać dodane, przesunięte lub skopiowane na obrazie. Obiektów tych można również użyć jako masek. Po zakończeniu edycji obiekty można na stałe włączyć do mapy bitowej tła.

Dodatkowe informacje na temat obiektów można znaleźć w sekcji "Praca z tekstem i obiektami".

 Tematy pokrewne


Poznawanie obszaru roboczego


Przegląd: Poznawanie obszaru roboczego
Poznawanie obszaru roboczego w programie Corel PHOTO-PAINT

Obrazy tworzone za pomocą programu Corel PHOTO-PAINT wyświetlane są w oknie zwanym oknem obrazka. Okno to można przesuwać po obszarze roboczym przez przeciąganie jego paska tytułu. Liczba okien, które można jednocześnie otworzyć, ograniczona jest ilością wolnej pamięci systemu. Otwarte okna można układać na różne sposoby (mogą się one przykrywać, być ułożone kaskadowo, obok siebie lub jedno nad drugim). Jeśli otwarto więcej okien, kliknięcie wnętrza któregoś z nich powoduje, że okno to staje się aktywne.

Polecenia aplikacji dostępne poprzez pasek właściwości, można także znaleźć na paskach narzędzi i w paletach wysuwanych. Paski właściwości i rolety umożliwiają szybki dostęp do często wykorzystywanych funkcji. W trakcie pracy nad dokumentem na paskach właściwości znajdują się elementy sterujące właściwe dla aktywnego w danej chwili narzędzia lub wykonywanego zadania.

Okno dokowane jest nowym elementem w programie Corel PHOTO-PAINT. Jest ono podobne do rolety, ale może zostać zadokowane na brzegu okna aplikacji.

Inną nową właściwości programu CorelDRAW jest możliwość tworzenia wielu obszarów roboczych. Obszar roboczy jest to określona konfiguracja ustawień w oknie dialogowym Opcje, którą można zapisać i ponownie zastosować. Jeżeli kilka osób korzysta z jednej wersji programu CorelDRAW lub jeżeli przydatne jest posiadanie różnych ustawień dla różnych zadań, korzystając z karty "Obszar roboczy" można zapisać odpowiednie ustawienia dla każdego z zadań edycyjnych.

 Uwaga

•	Paski narzędzi są przystosowane do rozdzielczości ekranu 800 x 600. Dlatego, jeśli stosowana jest mniejsza rozdzielczość, fragmenty pasków będą niewidoczne.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z pasków narzędzi

Każdy przycisk widoczny na pasku narzędzi odpowiada poleceniu. Niektóre z tych przycisków odpowiadają poleceniom menu, inne są dostępne jedynie za pośrednictwem paska narzędzi.

Aby wyświetlić lub ukryć paski narzędzi:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Paski narzędzi.

2.	Zaznacz pola wyboru odpowiadające paskom narzędzi, które mają być wyświetlane. Usunięcie zaznaczenia danego pola wyboru powoduje, że odpowiedni pasek nie będzie wyświetlany.

Aby zadokować paski narzędzi:

•	Przeciągnij pasek tytułu paska narzędzi w stronę paska menu znajdującego się u góry lub w kierunku dowolnej krawędzi okna aplikacji. Pasek właściwości zostanie "przyklejony" do wybranej krawędzi okna.

Aby zmienić rozmiar pływających pasków narzędzi:

1.	Umieść wskaźnik myszy nad jedną z krawędzi paska narzędzi i poczekaj, aż przyjmie on kształt dwustronnej strzałki.

2.	Przeciągnij krawędź, aż pasek narzędzi przyjmie odpowiedni kształt.

 Uwaga

•	Można zmieniać kształt jedynie pływających pasków narzędzi. Po zadokowaniu pasek może być ułożony tylko poziomo lub pionowo, wzdłuż jednej z krawędzi okna aplikacji.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z palet wysuwanych

Palety wysuwane to paski narzędzi, które można wyświetlić za pomocą tylko jednego narzędzia. Strzałka widoczna w prawym dolnym rogu ikony narzędzia wskazuje na możliwość wyświetlenia palety wysuwanej. Palety takie można przeciągnąć w dowolne miejsce, jeśli wskaźnik myszy znajduje się nad obszarem nie będącym przyciskiem na palecie wysuwanej. Czynność ta nie powoduje oddzielenia palety wysuwanej od paska narzędzi, a jedynie wyświetlanie tej palety jako oddzielnego paska narzędzi.

Aby wyświetlić paletę wysuwaną:

•	Kliknij strzałkę lub po wskazaniu ikony kursorem naciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z rolet

Rolety wyglądają jak zwykłe okna dialogowe. W ich wnętrzu znajdują się takie same elementy jak w normalnych oknach (np. przyciski, opcje czy listy).

Cechą odróżniającą rolety od zwykłych okien dialogowych jest możliwość ich wyświetlania ponad aktywnym oknem dokumentu, co znacznie ułatwia pracę. Jeśli zachodzi potrzeba zwiększenia obszaru roboczego i jednocześnie korzystania z rolety, można nacisnąć przycisk ze strzałką umieszczony na pasku tytułu. Spowoduje to zwinięcie rolety do rozmiaru paska tytułu. Ponowne kliknięcie tego przycisku przywraca rolecie jej normalną wielkość.

Poniżej opisano najczęściej wykonywane za pomocą rolet czynności:

Aby...	Należy...

Otworzyć roletę	Z menu Widok wybrać polecenie Rolety, a następnie wybrać roletę, która ma zostać otwarta.

Zwinąć lub rozwinąć roletę	Kliknąć przycisk ze strzałką umieszczony w prawym górnym rogu rolety.

Można także dwukrotnie kliknąć jej pasek tytułu.

Zastosować wybrane zmiany	Nacisnąć przycisk "Zastosuj".

Zamknąć roletę	Nacisnąć przycisk ze znakiem X umieszczony przy prawej krawędzi paska tytułu.

Można także kliknąć prawym przyciskiem myszy pasek tytułu, po czym wybrać z menu podręcznego polecenie Zamknij.

Zamknąć wszystkie otwarte

rolety	Kliknąć prawym przyciskiem myszy pasek tytułu otwartej rolety, po czym z menu podręcznego wybrać polecenie Zamknij wszystko.

Przesunąć roletę	Przeciągnąć pasek tytułu w nowe miejsce.

Rozmieścić roletę	Kliknąć prawym przyciskiem myszy pasek tytułu otwartej rolety, po czym z menu podręcznego wybrać polecenie Rozmieść, co spowoduje jej umieszczenie w pobliżu krawędzi obszaru roboczego.

Rozmieścić wszystkie rolety	Z menu podręcznego rolety wybrać polecenie Rozmieść wszystko, co spowoduje zwinięcie wszystkich otwartych rolet i umieszczenie ich po tej samej stronie obszaru roboczego.

Wyświetlić pomoc dotyczącą rolet	Kliknąć prawym przyciskiem myszy pasek tytułu otwartej rolety, po czym z menu podręcznego wybrać polecenie Pomoc.

 Uwaga

•	Jeśli rolety zostały ułożone, każdą z nich można rozwinąć przez kliknięcie jej paska tytułu.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z pasków właściwości

Paskiem właściwości nazwany jest kontekstowy pasek poleceń zawierający przyciski i opcje, których rodzaj zależy od aktywnego narzędzia lub zaznaczonego obiektu. Przykładowo, jeśli zaznaczono obiekt tekstowy, na pasku właściwości umieszczone są jedynie polecenia służące do wykonywania operacji na obiektach tekstowych.

Jeśli w takiej sytuacji uaktywniono narzędzie "Wskaźnik", na pasku właściwości pojawią się elementy dotyczące tego obiektu. W tym wypadku pojawią się elementy dotyczące transformacji i formatowania tekstu.

Po wybraniu innego narzędzia na pasku właściwości pojawią się nowe elementy, które związane będą z tym narzędziem.

Jeśli na rysunku nie zaznaczono żadnego obiektu, na pasku właściwości znajdują się elementy dotyczące ogólnych cech rysunku, takich jak wielkość strony i jej orientacja. Umieszczone są na nim także najczęściej zmieniane parametry, takie jak włączanie wyświetlania obiektów przy ich przesuwaniu czy przyciąganie do siatki. Możliwe jest także otwarcie okna Opcje, za pomocą którego można ustawić pozostałe parametry aplikacji.

Aby wyświetlić lub ukryć pasek właściwości:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Paski narzędzi.

2.	Zaznacz pole wyboru "Pasek właściwości", aby wyświetlić pasek, lub usuń to zaznaczenie, aby pasek właściwości był niewidoczny.

Aby zadokować pasek właściwości:

•	Przeciągnij pasek tytułu paska właściwości w stronę paska menu znajdującego się u góry lub w kierunku dowolnej krawędzi okna aplikacji. Pasek właściwości zostanie "przyklejony" do wybranej krawędzi okna.

 Uwaga

•	Pasek właściwości zadokowany na górze lub na dole okna aplikacji jest poziomy, natomiast umieszczony z prawej lub lewej strony ma kształt pionowy.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie pasków narzędzi i pasków właściwości

W programach CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT możliwe jest usuwanie i przenoszenie elementów pasków narzędzi i właściwości w celu lepszego ich dopasowania do potrzeb użytkownika. Przyciski można przenosić pomiędzy paskami (narzędzi lub właściwości) przeciągając je z jednego paska na inny. Przeciągnięcie przycisku na pusty obszar powoduje jego usunięcie.

Aby wyświetlić pasek narzędzi lub właściwości:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Paski narzędzi.

2.	Zaznacz pola wyboru odpowiadające paskom, które mają być wyświetlone na pulpicie.

Aby przenieść przycisk:

1.	Naciśnij i przytrzymaj klawisze ALT + SHIFT wraz z lewym przyciskiem myszy.

2.	Przeciągnij przycisk na inny pasek narzędzi.

Aby usunąć przycisk:

1.	Naciśnij i przytrzymaj klawisze ALT + SHIFT.

2.	Przeciągnij przycisk poza paski narzędzi lub właściwości.

Aby odtworzyć standardową zawartość pasków narzędzi:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Paski narzędzi.

2.	Kliknij nazwę wybranego paska narzędzi.

3.	Naciśnij przycisk "Zresetuj".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z okien dokowanych

Okno dokowane jest to okno dialogowe zawierające te same elementy sterujące, co większość okien dialogowych, np. przyciski, opcje, listy.

Jednak w przeciwieństwie do większości innych okien, okno dokowane może pozostawać otwarte w trakcie pracy nad dokumentem, co umożliwia szybki dostęp do najczęściej wykonywanych operacji, a także eksperymentowanie z różnymi efektami. Okna te mogą być dokowane na dowolnej krawędzi okna aplikacji, z której można je później usunąć. Kiedy okno jest już zadokowane, można je zminimalizować, aby niepotrzebnie nie zajmowało przestrzeni na ekranie.

Poniżej opisano kilka typowych operacji, które można wykonać na oknach dokowanych.

Aby...	Należy...

Otworzyć okno dokowane	Z menu Widok wybrać polecenie Dokery, a następnie wybrać okno dokowane, które ma zostać otwarte.

Odczepić okno dokowane	Przeciągnąć górę okna dokowanego poza obręb okna aplikacji.

Zadokować okno dokowane	Przeciągnąć okno dokowane do krawędzi okna aplikacji.

Zamknąć okno dokowane	Nacisnąć przycisk "X" umieszczony w rogu okna dokowanego.

Minimalizować okno dokowane	Kiedy okno dokowane jest zadokowane, nacisnąć przycisk strzałki, umieszczony w rogu okna dokowanego.

Maksymalizować okno dokowane	Nacisnąć umieszczony w rogu okna dokowanego przycisk strzałki, kiedy okno jest zminimalizowane.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z wielu obszarów roboczych

Obszar roboczy jest to określona konfiguracja ustawień w oknie dialogowym Opcje. Istnieje możliwość zapisania wielu obszarów roboczych dla określonych użytkowników lub określonych zadań, a następnie zastosowania ich, kiedy będą potrzebne.

Aby utworzyć obszar roboczy:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Naciśnij przycisk "Nowy".

3.	W polu "Nazwa nowego obszaru roboczego" wpisz nazwę obszaru roboczego.

4.	Z listy "Utwórz nowy obszar roboczy na bazie" wybierz istniejący obszar roboczy, na bazie którego chcesz utworzyć nowy.

5.	Jeśli chcesz załączyć opis obszaru roboczego, wpisz go w polu "Opis nowego obszaru roboczego".

Opis zostanie wyświetlony na karcie "Obszar roboczy".

Aby zaznaczyć obszar roboczy:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Kliknij dwukrotnie obszar roboczy w polu "Dostępne obszary robocze".

Aby usunąć obszar roboczy:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	W polu "Dostępne obszary robocze" wybierz odpowiedni obszar roboczy.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Drukowanie


Przegląd: Drukowanie
Drukowanie

Aby uzyskać podstawowe informacje dotyczące drukowania, należy zajrzeć do sekcji "Konfigurowanie zadania drukowania". W tej sekcji zawarto również informacje o wielu bardziej zaawansowanych własnościach, takich jak style układu składki (wykorzystywanych do drukowania specjalnych dokumentów, takich jak kartki z życzeniami).

Aby dowiedzieć się, w jaki sposób uzyskać podgląd obrazków i poprawić je przed ich wydrukowaniem, należy zajrzeć do sekcji "Podgląd oraz zmiana wielkości i położenia drukowanego obrazka".

Jeżeli wykorzystywana jest drukarka postscriptowa i występują kłopoty przy drukowaniu, należy zajrzeć do sekcji "Wykorzystanie języka PostScript do optymalizacji zadania drukowania". Możliwe jest również usuwanie niektórych problemów za pomocą dostosowywania ustawień opisanych w sekcji "Ustalanie jakości wydruku". Należy jednak pamiętać, że przy normalnej pracy nie zaleca się zmiany tych parametrów.

Wybór sposobu drukowania

Utworzony dokument można wydrukować na kilka sposobów. Przy dokonywaniu wyboru należy brać pod uwagę wymaganą jakość i liczbę kopii dokumentu. Oto możliwe rozwiązania:

•	Wykorzystanie drukarki komputerowej.

Dokument można wydrukować na czarno-białej lub kolorowej drukarce komputerowej (np. na drukarce laserowej). Rozwiązanie to staje się niepraktyczne, gdy potrzebna jest większa liczba kopii dokumentu. W takim przypadku, jeśli równocześnie wymagania dotyczące jakości nie są wysokie, rozsądne jest wykorzystanie kserokopiarki. Rozwiązanie to jest praktyczne w przypadku, gdy publikuje się wewnętrzne dokumenty, jednak staje się mniej efektywne, jeśli dokument zawiera wysokiej jakości kolorowe fotografie lub ma być drukowany na specjalnych rodzajach papieru (np. na papierze błyszczącym).

•	Wykonanie dokumentu wzorcowego na drukarce laserowej i wysłanie go do drukarni.

Jeśli dokumenty drukowane są na postscriptowej drukarce laserowej i nie wymagają skomplikowanych prac w kolorze, drukarnia może przenieść na klisze, wykonać matryce i wydrukować nadesłany materiał. Metoda ta jest przydatna w wypadku publikowania np. lokalnej gazety w dużym nakładzie, ale jest mniej efektywna, jeśli wymagany jest druk kolorowy wysokiej jakości.

•	Wysłanie dokumentu na dysku do biura usług poligraficznych lub drukarni.

Biura usług poligraficznych wykorzystują urządzenia zwane naświetlarkami do uzyskiwania obrazka o wysokiej rozdzielczości na kliszach, które następnie używane są do wykonywania matryc drukarskich.

 Więcej informacji na ten temat


Konfigurowanie zadania drukowania


Przegląd: Konfigurowanie zadania drukowania
Konfigurowanie zadania drukowania

Sprawą podstawową przy drukowaniu jest wybranie i prawidłowe skonfigurowanie odpowiedniego sterownika drukarki. W tym celu należy, zależnie od sytuacji, przejrzeć dokumentację drukarki, dokumentację systemu Windows lub skonsultować się z biurem usług poligraficznych (drukarnią), które odbierze nasze dokumenty.

Rozmiar papieru

Podczas konfigurowania sterownika drukarki należy brać pod uwagę rozmiar papieru, na którym drukowane będą dokumenty. Wielkości tej powinny odpowiadać ustawienia w oknie dialogowym Opcje. Jeśli drukowany dokument nie mieści się na zwykłej kartce, można go wydrukować w częściach na kilku stronach, po czym złożyć w całość.

Rozmieszczanie obrazków na drukowanej stronie

Możliwe jest takie skonfigurowanie zadania drukowania, że na jednym arkuszu papieru wydrukowanych zostanie kilka stron tworzonego dokumentu. Funkcję tę można wykorzystać do tworzenia katalogu obrazków zapisanych w jednym pliku lub przy drukowaniu względnie małych stron dokumentu na dużych arkuszach papieru. Zależnie od ustawień widocznych w oknie Opcje i wielkości papieru, na którym drukowane są dokumenty, strony dokumentu na kartce papieru można rozmieścić na różne sposoby. Na przykład, jeśli papier w drukarce jest znacznie większy niż wynikałoby to z ustawień wyświetlonych w oknie Opcje, może udać się rozmieszczenie kilku stron dokumentu na jednym arkuszu papieru. Jeśli papier nie jest aż tak duży, a mimo to chcemy wydrukować po kilka stron dokumentu na arkuszu, można wybrać opcję odpowiedniego zmniejszenia drukowanych stron.

Wybór drukowanych elementów

Podczas drukowania możliwe jest wybranie opcji drukowania określonych stron, obiektów lub warstw. Można również określić liczbę drukowanych kopii oraz włączyć ich sortowanie. Sortowanie kopii jest funkcją przydatną przy drukowaniu wielostronicowych dokumentów. Po zaznaczeniu pola wyboru "Sortuj", wydrukowana zostanie pełna kopia kolejnego dokumentu, zanim rozpoczęte zostanie drukowanie następnej kopii. Jeśli usunie się zaznaczenie tego pola wyboru, drukowane będą wszystkie kopie danej strony, a następnie wszystkie kopie następnej strony, itd.

Style układu składki

Style układu składki określają sposób, w jaki strony przeznaczone do drukowania zostaną umieszczone na wydrukowanej stronie. Przykładowo, broszury zawierają najczęściej po dwie strony na arkuszu. Typ drukowanego dokumentu (na przykład kartka z życzeniami lub książka) określa wybrany styl układu składki. Dostępne są gotowe style układu składki, istnieje również możliwość utworzenia własnych stylów.

Formaty wielokrotne

Format wielokrotny umożliwia rozmieszczenie wielu stron dokumentu na jednej drukowanej stronie. Przypomina to układ składki, ale w formacie wielokrotnym można rozmieścić wiele kopii układu składki na jednym arkuszu papieru. Jest to użyteczne, jeżeli drukowanie odbywa się na papierze, który pomieścić może więcej niż jedną kopię układu składki.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Konfigurowanie zadania drukowania
Konfigurowanie zadania drukowania

Sprawą podstawową przy drukowaniu jest wybranie i prawidłowe skonfigurowanie odpowiedniego sterownika drukarki. W tym celu należy, zależnie od sytuacji, przejrzeć dokumentację drukarki, dokumentację systemu Windows lub skonsultować się z biurem usług poligraficznych (drukarnią), które odbierze nasze dokumenty.

Rozmieszczanie obrazków na drukowanej stronie

Możliwe jest takie skonfigurowanie zadania drukowania, że na jednym arkuszu papieru wydrukowanych zostanie kilka stron tworzonego dokumentu. Funkcję tę można wykorzystać do tworzenia katalogu obrazków zapisanych w jednym pliku lub przy drukowaniu względnie małych stron dokumentu na dużych arkuszach papieru. Zależnie od ustawień widocznych w oknie Opcje i wielkości papieru, na którym drukowane są dokumenty, strony dokumentu na kartce papieru można rozmieścić na różne sposoby. Na przykład, jeśli papier w drukarce jest znacznie większy niż wynikałoby to z ustawień wyświetlonych w oknie Opcje, może udać się rozmieszczenie kilku stron dokumentu na jednym arkuszu papieru. Jeśli papier nie jest aż tak duży, a mimo to chcemy wydrukować po kilka stron dokumentu na arkuszu, można wybrać opcję odpowiedniego zmniejszenia drukowanych stron.

Wybór drukowanych elementów

Podczas drukowania możliwe jest wybranie opcji drukowania określonych warstw. Można również określić liczbę drukowanych kopii oraz włączyć ich sortowanie. Sortowanie kopii jest funkcją przydatną przy drukowaniu wielostronicowych dokumentów. Po zaznaczeniu pola wyboru "Sortuj", wydrukowana zostanie pełna kopia kolejnego dokumentu, zanim rozpoczęte zostanie drukowanie następnej kopii. Jeśli usunie się zaznaczenie tego pola wyboru, drukowane będą wszystkie kopie danej strony, a następnie wszystkie kopie następnej strony, itd.

Style układu składki

Style układu składki określają sposób, w jaki strony przeznaczone do drukowania zostaną umieszczone na wydrukowanej stronie. Przykładowo, broszury zawierają najczęściej po dwie strony na arkuszu. Typ drukowanego dokumentu (na przykład kartka z życzeniami lub książka) określa wybrany styl układu składki. Dostępne są gotowe style układu składki, istnieje również możliwość utworzenia własnych stylów.

Formaty wielokrotne

Format wielokrotny umożliwia rozmieszczenie wielu stron dokumentu na jednej drukowanej stronie. Przypomina to układ składki, ale w formacie wielokrotnym można rozmieścić wiele kopii układu składki na jednym arkuszu papieru. Jest to użyteczne, jeżeli drukowanie odbywa się na papierze, który pomieścić może więcej niż jedną kopię układu składki.

 Tematy pokrewne


Drukowanie pliku

Często zdarza się sytuacja, kiedy możliwe jest wydrukowanie dokumentu bez konieczności modyfikowania domyślnych ustawień.

Aby wydrukować plik dokumentu:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

 Tematy pokrewne


Wybór i konfigurowanie urządzenia drukującego

Przed rozpoczęciem drukowania należy wybrać i skonfigurować odpowiednie urządzenie drukujące.

Funkcja profilów koloru drukarki pozwala na uzyskanie dokładnego odwzorowania kolorów na drukarce. Funkcja ta może zostać włączona lub wyłączona przed rozpoczęciem drukowania, ale należy ją wcześniej zainicjować za pomocą Kreatora profili kolorów firmy Corel.

Ponieważ instalowanie drukarek nadzorowane jest przez system Windows, a każda drukarka ma odmienne właściwości, dokładnych informacji na temat instalowania i konfigurowania danej drukarki należy szukać w dokumentacji dostarczonej przez producenta urządzenia oraz w dokumentacji systemu Windows.

Standardowym zachowaniem programów z pakietu CorelDRAW w wypadku podjęcia próby drukowania dokumentu o innej orientacji strony niż ustawiona we właściwościach urządzenia, jest wyświetlenie ostrzeżenia i zapytanie o dokonanie odpowiedniej modyfikacji ustawień. Zachowanie to można zmienić, dzięki czemu program drukujący będzie automatycznie ustawiał orientację papieru, bez wyświetlania dodatkowych komunikatów.

Aby wybrać urządzenie drukujące:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Z listy "Nazwa" wybierz drukarkę bądź naświetlarkę. Jeśli urządzenia nie ma na liście, należy je zainstalować przy użyciu standardowych metod systemu Windows.

Jeśli dokonujesz wydruku próbnego lub finalnego na posiadanym sprzęcie, wybierz sterownik lokalnego urządzenia drukującego.

Jeśli tworzysz plik dla biura usług poligraficznych, wybierz sterownik urządzenia wskazany przez to biuro.

Aby ustawić właściwości urządzenia drukującego:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Naciśnij przycisk "Właściwości".

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	W przypadku drukowania na drukarce postscriptowej ustaw jedynie rozmiar papieru, jego orientację, sposób podawania oraz rozdzielczość drukowania. Wartości pozostałych parametrów zostaw bez zmian. Później można je zmodyfikować w oknie Opcje drukowania.

•	Jeżeli drukowanie odbywa się na urządzeniu nie obsługującym języka PostScript, należy ustawić w tym miejscu wszystkie stosowne opcje.

Aby skorzystać z profilu kolorów drukarki:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Użyj profilu kolorów".

Jeśli chcesz użyć do drukowania dokumentu innego profilu, naciśnij przycisk "Ustaw profile", aby powrócić do Kreatora profili kolorów.

Aby wyłączyć wyświetlanie komunikatów o zmianie orientacji strony:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	Wybierz pozycję "Ostrzeżenie o orientacji strony" w sekcji "Ustawienia specjalne".

4.	Wybierz opcję "Wyłączone".

 Tematy pokrewne


Drukowanie wielu kopii dokumentu

Jeden dokument może zostać wydrukowany w wielu kopiach. Jeśli dokument składa się z kilku stron, może okazać się konieczne włączenie sortowania kopii.

Zaznaczenie pola wyboru "Sortuj" powoduje, że zostanie wydrukowany komplet wybranych stron, po czym rozpocznie się drukowanie następnego kompletu (np. jeśli wybrano do drukowania strony 1-10, po ich wydrukowaniu rozpocznie się druk następnego zestawu stron 1-10, itd.)

Aby wydrukować więcej kopii dokumentu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	W polu "Liczba kopii" wpisz odpowiednią wartość.

3.	Jeśli chcesz, aby kopie były sortowane, zaznacz pole wyboru "Sortuj".

 Tematy pokrewne


Wybór stron przeznaczonych do drukowania

Przed rozpoczęciem drukowania można określić, czy mają zostać wydrukowane wszystkie czy tylko część stron dokumentu.

Aby wydrukować wszystkie strony dokumentu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	W wyświetlonym oknie wybierz opcję "Wszystkie strony".

Aby wydrukować bieżącą stronę dokumentu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	W wyświetlonym oknie wybierz opcję "Bieżąca strona".

Aby wydrukować określone strony dokumentu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	W wyświetlonym oknie wybierz opcję "Strony".

3.	Z listy "Strony" wybierz pozycję "Strony parzyste", "Strony nieparzyste" albo "Parzyste i nieparzyste".

4.	W polu "Strony" wpisz, które strony mają zostać wydrukowane. W polu tym możesz posłużyć się następującymi znakami specjalnymi:

•	Myślnik (-) wpisany między numerami stron definiuje zbiór kolejnych stron (np. wpisanie "1-5" spowoduje wydrukowanie stron od 1 do 5).

•	Przecinek (,) wpisany między numerami stron definiuje zbiór pojedynczych stron (np. wpisanie "1, 5" spowoduje wydrukowanie jedynie pierwszej i piątej strony).

•	Przy wybieraniu stron można stosować dowolną kombinację myślników i przecinków (np. wpisanie "1-3, 5, 7, 10-12" spowoduje wydrukowanie stron o numerach 1, 2, 3, 5, 7, 10, 11 i 12).

•	Znak tyldy (~) wpisany między dwie liczby powoduje dołączenie podanych stron do drukowanego zbioru oraz co drugiej strony znajdującej się między nimi. Przykładowo, wpisanie "1~6" spowoduje wydrukowanie stron 1, 3, 5 i 6. Wpisanie "2~6" spowoduje wydrukowanie stron 2, 4 i 6.

 Tematy pokrewne


Wybór dokumentów przeznaczonych do drukowania

Jeśli otwarto kilka dokumentów jednocześnie, można wydrukować je wszystkie lub tylko kilka z nich.

Aby wydrukować kilka dokumentów:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Z listy "Dokumenty do drukowania" wybierz odpowiednie pozycje.

 Tematy pokrewne


Drukowanie obrazków podzielonych na fragmenty

Jeśli obrazek ma rozmiary większe od pojedynczej kartki, na której ma zostać wydrukowany, można skorzystać z funkcji drukowania fragmentów obrazka. Fragmenty obrazka zostaną wydrukowane na osobnych kartkach papieru, które następnie można złożyć w większą całość.

Aby wydrukować obrazek podzielony na fragmenty:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Układ".

3.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj z podziałem na fragmenty".

4.	Wskaż, jak duże mają być nakładające się części drukowanych stron. Odpowiednią wartość należy wpisać w polu "Zakładka", posługując się jednostkami procentowymi lub jednostkami długości.

Aby wydrukować obrazek we fragmentach w oknie podglądu wydruku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Układ.

3.	Wykonaj czynności 3 i 4 z poprzedniej procedury.

 Tematy pokrewne


Korzystanie ze stylów układu składki

Jeżeli wybrano styl układu w oknie Opcje, w sposób automatyczny zostanie wybrany odpowiedni styl układu składki w oknie Opcje drukowania. Jeżeli dokonana zostanie zmiana stylu układu składki w oknie Opcje drukowania, drukowanie odbywać się może niepoprawnie.

Jeżeli styl układu strony nie został wybrany wcześniej w oknie Opcje, domyślnie użyty zostanie styl "Cała strona". Możliwe jest wybranie innego stylu układu składki w oknie Opcje drukowania. Wybór ten nie ma wpływu na zawartość dokumentu, a jedynie na sposób jego wydruku. Przykładowo, jeżeli dokument składający się z czterech stron, do którego przypisano styl "Cała strona", ma zostać wydrukowany jako karta składana pionowo lub poziomo, to w oknie Opcje drukowania należy wybrać odpowiedni styl.

Aby wybrać styl układu składki:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Układ".

3.	Wybierz styl układu składki z listy "Układ składki".

Aby wybrać styl układu składki w oknie Podgląd wydruku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Układ składki".

3.	Wybierz styl układu składki z listy "Układ składki" znajdującej się z lewej strony paska właściwości.

Aby poddać edycji styl układu składki w oknie Podgląd wydruku:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury.

2.	Na pasku właściwości w polach "Strony w pionie/poziomie" wpisz liczbę stron dokumentu, które mają zostać umieszczone na każdej drukowanej stronie.

3.	W polach "Szerokość rowków" wpisz wielkość odstępów (przestrzeni pomiędzy stronami).

Górne pole kontroluje poziome odstępy [image] przestrzeń pomiędzy sąsiednimi stronami w poziomie, zaś pole dolne kontroluje pionowe odstępy [image] przestrzeń pomiędzy sąsiednimi stronami w pionie.

4.	Kliknij każde ponumerowane pole w oknie Podgląd wydruku, a następnie na pasku właściwości wybierz numer strony i kąt.

Wartość wybrana z listy "Obrót strony" określa, czy zaznaczona na arkuszu strona ma zostać wydrukowana normalnie, czy też od dołu do góry. Na przykład, jeżeli dwie strony zostały umieszczone na jednym arkuszu papieru i pierwsza strona jest drukowana górą do góry, a druga strona drukowana jest górą do dołu, to jedna strona będzie odwrócona "do góry nogami".

5.	Jeżeli drukujesz po obu stronach papieru, na pasku właściwości naciśnij przycisk "Układ dwustronny".

6.	Kliknij kartę "Układ składki" na dole okna Podgląd wydruku, aby obejrzeć każdą ze stron układu dwustronnego.

 Uwaga

•	Jeśli włączona została opcja "Układ dwustronny", a drukowanie nie odbywa się na drukarce dwustronnej, Kreator druku dwustronnego automatycznie wyświetli instrukcję dotyczącą sposobu wkładania arkuszy papieru.

Aby zachować utworzony w oknie Opcje drukowania styl układu:

1.	Wykonaj czynności z powyższej procedury, a następnie naciśnij przycisk "Zapisz układ składki" (+) na pasku właściwości.

2.	Wpisz nazwę dla stylu układu składki w oknie Zapisz jako.

Aby usunąć styl układu w oknie Opcje drukowania:

•	Wykonaj czynności z procedury "Aby wybrać styl układu składki w oknie Podgląd wydruku", a następnie naciśnij przycisk "Usuń układ składki" na pasku właściwości.

 Tematy pokrewne


Używanie formatów wielokrotnych

Możliwe jest drukowanie wielu stron na pojedynczym arkuszu papieru, korzystając z narzędzia formatu wielokrotnego. Przy korzystaniu z tego narzędzia każda strona umieszczana jest w jednej ramce określonej przez część wspólną wiersza i kolumny w danym formacie wielokrotnym. Pierwsza strona umieszczana jest w ramce znajdującej się w lewym górnym rogu arkusza, a każda następna w kolejnych ramkach z prawej strony i w następnych rzędach.

Jeżeli wykorzystywany jest format wielokrotny ze stylem układu składki, który również powoduje rozmieszczenie wielu stron na jednym arkuszu papieru (na przykład kartka z życzeniami), wówczas obrazek, który powinien zostać umieszczony we wnętrzu arkusza bez użycia formatu wielokrotnego (na przykład cała zawartość kartki z życzeniami), zostanie umieszczony w jednej ramce.

Aby używać gotowych formatów wielokrotnych:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Format wielokrotny".

3.	Wybierz gotowy format wielokrotny z listy "Format wielokrotny" na pasku właściwości.

Aby utworzyć format wielokrotny:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Format wielokrotny".

3.	Wpisz liczbę wierszy i kolumn, które mają zostać wydrukowane na każdym arkuszu papieru w polach "Wiersze/Kolumny" na pasku właściwości.

4.	Jeżeli chcesz zmienić właściwości marginesów, wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wyłącz przycisk "Automatyczne marginesy" na pasku właściwości, a następnie wpisz rozmiar marginesów w polach "Lewy/Górny margines" i 'Prawy/Dolny margines".

•	Włącz przycisk "Automatyczne marginesy" na pasku właściwości.

5.	Jeżeli chcesz, by marginesy lewy i prawy oraz górny i dolny były takie same, włącz przycisk "Równe marginesy" na pasku właściwości.

6.	Jeśli chcesz zmienić wielkość rowków między rzędami i kolumnami, wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Wyłącz przycisk "Automatyczne szerokości rowków" na pasku właściwości, a następnie wpisz wielkość rowków w polach "Szerokości rowków".

•	Włącz przycisk "Automatyczne szerokości rowków" na pasku właściwości.

7.	Naciśnij przycisk "Klonuj ramkę" na pasku właściwości, jeżeli chcesz, aby wszystkie ramki na każdym arkuszu papieru zawierały tę samą wydrukowaną stronę.

Przykładowo, jeżeli na arkuszu drukowanych jest dziewięć ramek, wówczas pierwsza strona występować będzie dziewięć razy na pierwszym arkuszu papieru, druga strona występować będzie dziewięć razy na drugim arkuszu itd. W ten sposób na jednym arkuszu można umieścić kilka kopii tej samej strony.

8.	Naciśnij przycisk "Zachowaj rozmiar strony dokumentu", jeśli chcesz, aby każda ramka miała tę samą wielkość co strona dokumentu.

Przykładowo, jeśli dokument tworzony jest na stronie o rozmiarach 21 na 29,7 cm, ramki na arkuszu będą miały taką właśnie wielkość. W ten sposób, jeśli dokument drukowany jest na arkuszu o rozmiarach 29,7 na 42 cm, a jednocześnie rozmieszczono na nim 2 rzędy i 2 kolumny, niektóre ramki się na nim nie zmieszczą.

Aby zapisać format wielokrotny:

1.	Wykonaj czynności z poprzedniej procedury, a następnie naciśnij przycisk "Zapisz format wielokrotny" (+) na pasku właściwości.

2.	Wpisz nazwę dla ustawień w polu "Zapisz jako".

Aby usunąć format wielokrotny:

1.	Wykonaj czynności 1 i 2 z procedury "Aby utworzyć format wielokrotny".

2.	Wybierz format wielokrotny z listy "Format wielokrotny" na pasku właściwości.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń format wielokrotny" na pasku właściwości.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z gotowych opcji drukowania

Styl drukowania jest zestawem zachowanych ustawień wydruku. Wykorzystanie go eliminuje konieczność ustawiania wszystkich opcji wydruku przed każdym drukowaniem.

Aby wybrać styl drukowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Z listy zawierającej style drukowania wybierz odpowiednią pozycję.

Aby utworzyć styl drukowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Ustaw odpowiednio parametry wydruku.

3.	Kliknij kartę "Ogólne".

4.	Naciśnij przycisk "Zapisz jako".

5.	Wpisz nazwę dla stylu w polu "Zapisz styl drukowania jako".

Aby edytować styl drukowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Z listy zawierającej style drukowania wybierz odpowiednią pozycję.

Następnie wykonaj czynności od 2 do 5 z poprzedniej procedury.

Aby usunąć styl drukowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Wybierz styl drukowania z listy "Styl drukowania".

3.	Z menu Plik wybierz polecenie Usuń styl drukowania.

 Uwaga

•	Przy zachowywaniu stylu drukowania zostaje wyświetlone okno zawierające sekcję zatytułowaną "Ustawienia do zapisania w stylu". Elementy widoczne w tej sekcji odpowiadają wybranym ustawieniom drukowania. Możliwe jest określenie ustawień dołączanych do stylu drukowania w tym oknie.

 Wskazówka

•	Możliwe jest również wybranie, edycja, zapisywanie oraz usuwanie stylów drukowania w oknie Podgląd wydruku.

•	Jeśli okno Opcje drukowania zostanie zamknięte, a nie rozpoczęto drukowania, zostaną anulowane wszystkie wprowadzone zmiany parametrów. Aby tego uniknąć, przed zamknięciem okna (np. w celu wprowadzenia zmian w dokumencie przed rozpoczęciem wydruku) należy zachować ustawienia jako styl drukowania lub nacisnąć przycisk "Zastosuj" przed naciśnięciem przycisku "Anuluj".

 Tematy pokrewne


Podgląd oraz zmiana wielkości i położenia drukowanego obrazka


Przegląd: Podgląd oraz zmiana wielkości i położenia drukowanego obrazka
Podgląd oraz zmiana wielkości i położenia drukowanego obrazka

Podgląd

Pełnoekranowy podgląd wydruku umożliwia zobaczenie, w jaki sposób utworzony rysunek będzie wyglądać po wysłaniu go do urządzenia drukującego. W oknie podglądu można zobaczyć wielkość oraz rozmieszczenie drukowanego obrazka na arkuszu papieru, a także specjalne znaki drukarskie, takie jak znaczniki cięcia i paski kalibracji kolorów. Można również włączyć widoki pomocnicze, na przykład ramki ograniczające, które ukazują krawędzie drukowanego obrazka, aby dokładniej ocenić efekt uzyskany na papierze.

Zmiana wielkości i położenia obrazka

Jeżeli używany jest styl układu składki o nazwie "Cała strona" lub "Niestandardowa", możliwa jest zmiana rozmieszczenia i wielkości drukowanych obrazków. Przy drukowaniu map bitowych należy zachować ostrożność podczas zmiany ich wielkości. Powiększanie map bitowych może spowodować, że będą one miały poszarpane krawędzie lub piksele obrazka staną się zbyt widoczne.

 Tematy pokrewne


Podgląd wydruku

Podgląd wydruku umożliwia sprawdzenie wyglądu drukowanego dokumentu na papierze. Można tu zobaczyć, gdzie zostaną umieszczone znaki drukarskie, lub sprawdzić, jak będą wyglądać wyciągi barwne.

Aby wyświetlić podgląd wydruku:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

Aby w oknie podglądu wydruku wyświetlić poszczególne wyciągi barwne:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Podgląd wyciągów barwnych, a następnie wybierz polecenie Wyciągi barwne.

Wyciągi poszczególnych barw można wyświetlić tylko wtedy, gdy zaznaczono odpowiednie pole wyboru w oknie Opcje drukowania.

3.	Kliknięcie jednej z widocznych u dołu okna zakładek spowoduje wyświetlenie strony w odpowiedniej barwie składowej.

Aby wyświetlić w oknie podglądu inną stronę:

•	Naciśnij jeden z przycisków przejścia do poprzedniej i następnej strony znajdujących się poniżej okna Podgląd wydruku. Przycisk ze strzałką w lewo powoduje przejście do poprzednich stron, a przycisk ze strzałką w prawo [image] do następnych.

 Wskazówka

•	Z menu Widok należy wybrać polecenie Przejdź do, aby otworzyć okno Przejdź do. Okno to udostępnia alternatywne możliwości poruszania się w obrębie dokumentu.

Aby wydrukować widoczną w oknie podglądu stronę:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Wydrukuj ten arkusz.

Aby powiększyć stronę w oknie podglądu:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Widok wybierz polecenie Powiększenie.

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz jedną z wartości powiększenia.

•	Wybierz opcję "Procent" i wprowadź odpowiednią wartość w widocznym polu.

 Wskazówki

•	Możliwe jest powiększanie fragmentu wydruku w oknie podglądu wydruku przy użyciu narzędzia "Powiększenie". Aby to zrobić, należy uaktywnić narzędzie "Powiększenie", a następnie kliknąć na obszarze, który ma zostać powiększony. Kliknięcie prawym przyciskiem myszy i wybranie polecenia Pomniejsz powoduje odpowiednie zmniejszenie widoku.

•	Wybranie z menu Widok rodzaju podglądu Automatyczny (symulacja urządzenia wyjściowego) spowoduje wyświetlenie podglądu z ustawieniami zgodnymi ze sterownikiem drukarki. Przykładowo, jeśli wykorzystywana jest drukarka czarno-biała, w oknie podglądu wyświetlony będzie obrazek w odcieniach szarości. Omawiany rodzaj podglądu strony włączany jest domyślnie. Po zmianie ustawień podglądu funkcja ta zostaje wyłączona. Aby ją włączyć ponownie, należy wybrać polecenie Automatyczny (symulacja urządzenia wyjściowego).

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie podglądu wydruku

Możliwe jest zwiększenie szybkości wyświetlania obrazka w oknie podglądu wydruku przez zmianę jakości wyświetlania. Można również włączyć podgląd kolorowy lub w odcieniach szarości oraz wyświetlanie różnych widoków pomocniczych, które mogą być przydatne podczas przygotowywania wydruku.

Aby ustawić jakość obrazka w podglądzie wydruku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Widok usuń zaznaczenie polecenia Pokaż obrazek.

Jeżeli polecenie to nie jest zaznaczone, obrazek będzie wyświetlany w postaci ograniczającego go prostokąta.

Aby włączyć podgląd wydruku w kolorach lub w odcieniach szarości:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	W menu Widok wskaż polecenie Podgląd kolorów, a następnie wybierz polecenie Kolor lub Skala szarości.

Wyświetlanie poszczególnych wyciągów barwnych w odcieniach szarości zamiast w kolorze może być przydatne przy obserwacji rozkładu koloru. W niektórych przypadkach kolor żółty może być trudno rozróżnialny na białym tle. Nawet kolory purpurowy i niebieskozielony, jeśli występują nielicznie, mogą być łatwo wychwycone przy wyświetlaniu w odcieniach szarości.

 Tematy pokrewne


Zmiana wielkości drukowanego obrazka

Istnieje możliwość zmiany wielkości każdej strony dokumentu przed wydrukiem bez zmiany rozmiaru oryginału.

Aby zmienić wielkość obrazka:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Wskaźnik", a następnie włącz podgląd obrazka.

3.	Wpisz wartości w polach "Szerokość" i "Wysokość" na pasku właściwości.

Wielkość strony może zostać zmieniona w ten sposób pod warunkiem, że wybrany jest styl układu o nazwie "Cała strona" bez rzędów i kolumn lub styl "Niestandardowa".

 Wskazówka

•	Wielkość obrazka można zmienić również przez przeciąganie uchwytów widocznych w oknie Podgląd wydruku.

Aby dopasować wielkość obrazka do wielkości strony:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Układ".

3.	Zaznacz opcję "Dopasuj do strony".

Jeśli nie zaznaczono pola wyboru "Zachowaj proporcje", obrazek może ulec zniekształceniu.

Aby zachować proporcje obrazka:

•	Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury, a następnie zaznacz pole wyboru "Zachowaj proporcje".

Współczynnik wysokości do szerokości obrazka jest nazywany proporcją. Jeżeli obrazek jest skalowany lub dokonywana jest zmiana jego rozmiarów w oknie Podgląd wydruku, dobrze jest zaznaczyć pole wyboru "Zachowaj proporcje" w celu uniknięcia zniekształcenia obrazka.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia obrazka przy drukowaniu

Istnieje możliwość zmiany położenia obrazka na wydruku bez naruszania oryginału dokumentu.

Jeśli wybrano styl "Niestandardowa", możliwe jest umieszczenie kilku stron dokumentu na jednym arkuszu papieru. Położenie i wielkość każdej z tych stron można indywidualnie zmieniać. Można również skorzystać z opcji "Klonuj ramkę" w celu umieszczenia kilku kopii tej samej strony na jednym arkuszu papieru.

Aby zmienić położenie obrazka:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Wskaźnik", a następnie włącz podgląd obrazka.

3.	W polach "Położenie lewego górnego rogu" wpisz odpowiednie wartości.

 Wskazówka

•	Możliwa jest również zmiana położenia obrazka przez przeciąganie znaku ''X", umieszczonego w środku obrazka, w wybrane miejsce w oknie Podgląd wydruku.

Aby zmienić położenie obrazka w sposób automatyczny:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Układ".

3.	Zaznacz opcję "Zmień położenie obrazka na".

4.	Wybierz jedną z następujących pozycji z listy umieszczonej obok opcji "Zmień położenie obrazka na"

•	"Na środku strony",

•	"U góry na środku",

•	"Z lewej na środku",

•	"Z prawej na środku",

•	"U dołu na środku",

•	"Lewy górny róg",

•	"Prawy górny róg",

•	"Lewy dolny róg",

•	"Prawy dolny róg".

 Tematy pokrewne


Wykorzystanie języka PostScript do optymalizacji zadania drukowania


Przegląd: Wykorzystanie języka PostScript do optymalizacji zadania drukowania
Wykorzystanie języka PostScript do optymalizacji zadania drukowania

PostScript jest językiem opisu strony używanym do generowania poleceń dla urządzeń postscriptowych. Polecenia te zawierają informacje o sposobie drukowania każdej strony. Wszystkie drukowane obiekty (np. krzywe i wypełnienia) reprezentowane są przez linie poleceń języka PostScript, które są z kolei interpretowane i wykonywane przez urządzenie drukujące.

Język PostScript nie jest jedynym sposobem wysyłania poleceń do drukarki, przez co niektóre z drukarek nie są z nim zgodne. Jednakże istnieje grupa funkcji, które nie są dostępne, jeśli używana drukarka nie jest drukarką postscriptową. Przykładem może być możliwość modyfikowania wyciągów barwnych lub rastrów.

Istnieją trzy wersje języka PostScript. Język PostScript 1 jest pierwszą jego wersją, mającą pewne ograniczenia (patrz niżej). Korzystanie z języka PostScript 2 w znaczny sposób zmniejsza potencjalne błędy drukowania. PostScript 3 jest ostatnią wersją języka PostScript i jest ona szybsza od poprzednich wersji. Jeżeli wykorzystywane jest urządzenie drukujące obsługujące język PostScript 2 lub PostScript 3, należy upewnić się, czy właściwości języka PostScript 2 lub PostScript 3 zostały włączone na karcie "PostScript" okna opcji.

Przy zakupie drukarki lub wyborze biura usług poligraficznych należy sprawdzić, której wersji języka PostScript można będzie użyć. Jeżeli istnieje możliwość wyboru, należy wybrać PostScript 2 lub PostScript 3.

Ograniczenia języka PostScript 1

Podczas korzystania z języka PostScript 1 mogą powstawać pewne problemy, które zostały w znacznym stopniu usunięte w wersji języka PostScript 2 oraz PostScript 3.

•	Jeżeli zadanie drukowania zawiera złożone obiekty wektorowe, wówczas urządzenie PostScript 1 może być niezdolne do jego wydrukowania.

Aby utworzyć łuk, urządzenie postscriptowe drukuje ciąg krótkich odcinków pod zmiennymi kątami. Każdy z tych odcinków jest segmentem. Również dowolna linia prosta pomiędzy dwoma węzłami stanowi segment. Urządzenia obsługujące język PostScript 1 nie mogą wydrukować obiektów wektorowych, które zawierają więcej niż 1500 segmentów. Powoduje to ograniczenie dopuszczalnej liczby węzłów w tych obiektach do około 500.

•	Jeżeli wykorzystywane jest wypełnienie złożone (na przykład wypełnienie teksturą, wypełnienie utworzone za pomocą szybkiego kadrowania lub wypełnienie postscriptowe), dopuszczalna liczba węzłów zostaje ograniczona do około 300.

•	Jeśli obiekt tekstowy wypełniono teksturą, język PostScript 1 może okazać się niewystarczający do jego wydrukowania.

•	Jeśli wypełniono teksturą obiekt zawierający podścieżki (np. torus zbudowany z okręgu zawartego w innym okręgu), urządzenie obsługujące język PostScript 1 nie poradzi sobie z jego wydrukowaniem.

Istnieje kilka sposobów ominięcia takich ograniczeń:

•	Skomplikowane obiekty należy, o ile jest to możliwe, budować z wielu obiektów o prostszej konstrukcji. Zastosowanie tej metody nie jest możliwe, jeśli wykorzystywane są złożone atrybuty linii lub wypełnienia.

•	Należy unikać stosowania skomplikowanych wypełnień na obiektach, które są zbyt małe, aby zagwarantować widoczność złożonych detali.

•	Nie należy stosować skomplikowanych wypełnień na rozbudowanych konturach i obiektach tekstowych.

•	Liczba węzłów w obiekcie powinna być jak najmniejsza.

•	Należy wykorzystywać funkcje języka PostScript umożliwiające zmniejszenie stopnia skomplikowania obrazka i ostrzegające przed możliwymi błędami wydruku.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z języka PostScript 2 lub 3

PostScript 2 i 3 to jedne z najbardziej zaawansowanych wersji języka PostScript. Korzystanie z nich może ograniczyć błędy drukowania oraz pozwolić na wykorzystanie właściwości niedostępnych przy korzystaniu z języka PostScript 1. Jeżeli dokonywane są próby drukowania i wykorzystywane są opcje języka PostScript 2 lub 3, a urządzenie drukujące nie obsługuje języka PostScript 2 lub 3, drukowanie nie będzie odbywać się poprawnie. Jeżeli nie ma pewności, że drukowanie będzie odbywało się na urządzeniach obsługujących język PostScript 2 lub 3, nie należy włączać tych opcji.

PostScript 2 i 3 umożliwia korzystanie z metody JPEG do kompresowania map bitowych w zadaniu drukowania w celu zmniejszenia rozmiaru pliku. PostScript 2 i 3 korzysta również z szybszej metody renderowania krzywych wektorowych oraz linii.

Aby włączyć korzystanie z języka PostScript 2 lub 3:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "PostScript".

3.	Wybierz pozycję "PostScript 2" lub "PostScript 3" z listy "Zgodność".

Aby włączyć kompresję map bitowych zawartych w plikach w formacie PRN:

1.	Wykonaj poprzednią procedurę, a następnie zaznacz pole wyboru "Użyj kompresji JPEG".

2.	Za pomocą suwaka "Współczynnik jakości" ustaw odpowiedni poziom jakości map bitowych. Przesuwanie suwaka w prawo powoduje zwiększenie kompresji obrazka i obniżenie jego jakości.

 Wskazówka

•	Okno Opcje drukowania dostępne jest w oknie Podgląd wydruku po naciśnięciu przycisku "Opcje" na pasku właściwości.

 Tematy pokrewne


Drukowanie kolorowych map bitowych w kolorach RGB

Standardem reprezentującym kolory w języku PostScript jest czterokolorowy model CMYK (akronim od ang. Cyan, Magenta, Yellow, Black [image] niebieski, czerwony, żółty i czarny). Jeśli kolorowe obrazki drukowane są na urządzeniach pracujących w formatach RGB (ang.: Red, Green, Blue [image] czerwony, zielony i niebieski) lub CMY, należy zaznaczyć pole wyboru "Wyślij mapy bitowe jako RGB". Urządzenia pracujące w formacie RGB otrzymają odpowiadające im wartości kolorów, zamiast wartości CMYK. Natomiast urządzenia formatu CMY będą mogły łatwiej przekształcić kolory RGB na kolory CMY (z modelu 3-kolorowego na 3-kolorowy), niż kolory CMYK na CMY (z modelu 4-kolorowego na 3-kolorowy). Omawiane funkcje dostępne są tylko dla urządzeń postscriptowych.

Aby wysyłać mapy bitowe w standardzie RGB:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "PostScript".

3.	Zaznacz pole wyboru "Wyślij mapy bitowe jako RGB".

 Wskazówka

•	Dostęp do okna Opcje drukowania możliwy jest w oknie Podgląd wydruku przez naciśnięcie przycisku "Opcje" na pasku właściwości.

 Tematy pokrewne


Ustalanie jakości wydruku


Przegląd: Ustalanie jakości wydruku
Ustalanie jakości wydruku

Omawiane parametry należy zmieniać jedynie wtedy, gdy przy drukowaniu występują problemy. Najważniejszą wówczas rzeczą jest ustalenie, które elementy drukowanego obrazka sprawiają problemy. Mogą to być na przykład nieprawidłowo wydrukowane czcionki albo brakujące na wydruku mapy bitowe. W takiej sytuacji należy odszukać opis zagadnienia związanego z występującym rodzajem problemu.

Okno dialogowe Możliwości sterownika zawiera wiele z opcji, które wykorzystywać można do dostrajania zadania drukowania. Okno to umożliwia ustawienie opcji dla każdego sterownika urządzenia drukującego z osobna. Możliwe jest również oglądanie informacji dotyczących dowolnego aspektu urządzenia.

 Tematy pokrewne


Drukowanie map bitowych w małych fragmentach

Możliwe jest określenie, czy mapy bitowe mają zostać wysłane do drukarek niepostscriptowych w jednym bloku, czy też w mniejszych fragmentach (o wielkości poniżej 64KB). Najczęściej sterownik drukarki przekazuje do aplikacji informację o tym, która z tych metod drukowania może zostać zastosowana. Jeśli okaże się, że mapy bitowe nie są drukowane we właściwy sposób, można spróbować wymusić ich przesyłanie do drukarki w mniejszych fragmentach. Jeśli ta metoda jest już stosowana, można określić stopień nakładania się sąsiednich fragmentów. Funkcja ta pozwala wyeliminować paski powstające na niektórych drukarkach przy drukowaniu obrazków podzielonych na fragmenty.

Aby wydrukować mapy bitowe w formie małych fragmentów:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Możliwości sterownika.

3.	Z listy "Sterownik drukarki" wybierz sterownik drukarki postscriptowej, na której mapa bitowa ma zostać wydrukowana.

4.	Zaznacz pole wyboru "Wyprowadzaj mapy bitowe po 64K".

Aby ustawić wartość parametru "Piksele nakładającej się mapy bitowej":

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	Wybierz pozycję "Piksele nakładającej się mapy bitowej" w sekcji "Ustawienia specjalne".

4.	W polu "Ustawienie" wpisz liczbę nakładających się linii sąsiednich fragmentów obrazka.

 Tematy pokrewne


Drukowanie kolorowych obrazków z wykorzystaniem koloru czarnego lub odcieni szarości

Podczas drukowania kolorowych obrazków na czarno-białej drukarce można określić, czy kolory jednolite mają zostać zastąpione przez kolor czarny, czy też przez odpowiednie odcienie szarości.

Aby wydrukować kolorowy obrazek z wykorzystaniem koloru czarnego lub odcieni szarości:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	Wybierz opcję "Wszystkie kolory na czarno" lub "Wszystkie kolory w skali szarości".

 Tematy pokrewne


Kontrolowanie sposobu konwersji kolorów do odcieni szarości

Jeśli kolorowe mapy bitowe mają zostać wydrukowane na urządzeniu pracującym w odcieniach szarości, ich kolory zostaną domyślnie przekształcone na odcienie szarości. Dzięki temu czas przesyłania danych do drukarki staje się znacznie krótszy, a rozmiar pliku z danymi [image] mniejszy. Jeśli tak ustawiono parametry drukowania, że mapy bitowe będą wysyłane do drukarki z zachowaniem kolorów, drukarka automatycznie przekształci kolory na odcienie szarości. Czas przesyłania danych do drukarki ulegnie wydłużeniu, a plik zawierający te dane będzie odpowiednio większy. Omawiane funkcje dostępne są tylko dla urządzeń postscriptowych.

Aby dokonać konwersji kolorów map bitowych na odcienie szarości:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Różne opcje.

3.	W sekcji "Ustawienia specjalne" wybierz pozycję "Wydruk map bitowych w odcieniach szarości (PS)".

4.	W polu "Ustawienie" wybierz pozycję "Wysyłaj mapy bitowe w skali szarości" albo "Wysyłaj mapy bitowe jako kolorowe".

 Wskazówka

•	Jeżeli dokument ma być drukowany na drukarce kolorowej, ale wykorzystywany ma być sterownik drukowania w odcieniach szarości, wówczas należy zmienić to ustawienie na "Wysyłaj mapy bitowe jako kolorowe". Jest to przydatne wówczas, jeśli ma zostać sprawdzony wydruk dokumentu na drukarce pełnokolorowej przy użyciu sterownika naświetlarki.

 Tematy pokrewne


Drukowanie map bitowych w kolorach RGB

Standardowo mapy bitowe wysyłane są do urządzenia drukującego bez dokonywania ich konwersji na 24-bitowe obrazki RGB (ang. Red [image] czerwony, Green [image] zielony, Blue [image] niebieski). Niektóre starsze drukarki nie mają możliwości wydrukowania map bitowych, w których do definiowania kolorów użyto 8 lub mniej bitów. Jeśli przy drukowaniu obrazków nie będących 24-bitowymi obrazkami RGB występują problemy, należy spróbować konfiguracji, w której wszystkie mapy bitowe przekształcane są w obrazki RGB. Czynność ta może zwiększyć rozmiar drukowanego pliku.

Aby drukować mapy bitowe w kolorach RGB:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Różne opcje.

3.	W sekcji "Ustawienia specjalne" wybierz pozycję "Drukuj mapy bitowe jako RGB".

4.	Z listy "Ustawienie" wybierz pozycję "Włączone".

 Tematy pokrewne


Kontrolowanie drukowania pasmami

Niektóre drukarki niepostscriptowe nie mają wystarczająco dużo pamięci potrzebnej do przechowania całej drukowanej strony. Skutkiem tego strona drukowana jest w kilku etapach zwanych pasmami. Standardowe ustawienie nakazuje sterownikowi podzielenie strony na pasma przed jej wysłaniem do drukarki. Jeśli drukowanie będzie trwało zbyt długo lub wystąpiły problemy, można włączyć opcję wysyłania do sterownika drukarki strony już podzielonej na pasma.

Aby wysłać stronę podzieloną na pasma do drukarki:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Możliwości sterownika.

3.	Z listy "Sterownik drukarki" wybierz sterownik drukarki postscriptowej, który ma zostać zmieniony.

4.	Zaznacz pole wyboru "Wysyłaj pasma do sterownika".

 Uwaga

•	Opcja ta jest dostępna jedynie w systemie Windows 95.

 Tematy pokrewne


Kontrolowanie kadrowania wypełnień

Wypełnienia inne od jednolitych (włączając zastosowanie soczewek i obiektów szybkiego kadrowania) wymagają kadrowania, jeśli wypełniony nimi obiekt nie jest prostokątny. Wypełnienia te są bowiem wysyłane do drukarek w postaci map bitowych, a te zawsze są prostokątne. Kadrowanie jest procesem, w którym te części wypełnień, które powinny być niewidoczne, zostają usunięte. Standardowo funkcję tę obsługuje sterownik drukarki, co umożliwia szybszą obróbkę danych. Jeśli przy wydruku niestandardowych wypełnień pojawią się problemy, należy włączyć opcję programowego kadrowania wypełnień. Funkcja ta ma zastosowanie tylko do drukarek niepostscriptowych.

Aby przypisać kontrolę nad kadrowaniem wypełnień:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Możliwości sterownika.

3.	Z listy "Sterownik drukarki" wybierz sterownik urządzenia niepostscriptowego, który ma zostać zmieniony.

4.	Zaznacz pole wyboru "Użyj programowego obcinania wypełnień".

 Tematy pokrewne


Korzystanie z wydruku seryjnego


Drukowanie na maszynach drukarskich


Przegląd: Drukowanie na maszynach drukarskich
Drukowanie na maszynach drukarskich

Jeśli tworzony dokument ma być drukowany na maszynach drukarskich, trzeba będzie go wysłać do biura usług poligraficznych, a następnie do drukarni. Zakłady te mogą być oddzielnymi firmami lub połączone. Większe firmy mogą wykonywać usługi poligraficzne kompleksowo. Zadaniem biura usług poligraficznych jest przeniesienie otrzymanego dokumentu (pliku) na kliszę. Drukarnia z otrzymanej kliszy wykonuje matryce drukarskie.

Klisza może zostać naświetlona metodą fotograficzną bądź za pomocą urządzenia zwanego naświetlarką. Użycie metody fotograficznej wymaga wcześniejszego wykonania we własnym zakresie dokumentu wzorcowego za pomocą postscriptowej drukarki laserowej. Metoda ta pozwala na obniżenie kosztów, ale nie zapewnia wystarczającej jakości w przypadku dokumentów zawierających skomplikowane, kolorowe rysunki.

Naświetlarki tworzą obrazek na kliszy, bezpośrednio przetwarzając dane z pliku. Biura usług poligraficznych mogą przyjmować do obróbki pliki zapisane w kilku różnych formatach. Sekcja "Przygotowanie dokumentu do druku na maszynach drukarskich" zawiera szczegółowe informacje na ten temat, poza tym należy skonsultować się z odpowiednim biurem usług poligraficznych.

Biuro usług poligraficznych powinno dostarczyć różne typy wydruku próbnego wykonane z otrzymanej kliszy. Rodzaj tego wydruku należy dobrać w zależności od stopnia skomplikowania dokumentu. Jeśli na wydruku próbnym nie znaleziono usterek, klisza może zostać wysłana do drukarni.

Jeśli biuro usług poligraficznych nie jest związane w żaden sposób z wybraną drukarnią, należy zwrócić uwagę, czy wykonane w nim klisze mają postać akceptowaną przez drukarnię (np. czy klisza ma być pozytywem czy negatywem, czy należy drukować lewoczytelnie itd.). Należy także dostarczyć do drukarni wydruki próbne i instrukcje dotyczące drukowania dokumentu (np. liczbę kopii, rodzaj i format papieru). Wydruki próbne i instrukcje pełnią rolę umowy między zleceniodawcą i drukarnią.

Pracownicy drukarni tak ustawiają parametry maszyny drukarskiej, aby otrzymane kopie możliwie najlepiej odpowiadały dostarczonym wydrukom próbnym. Kiedy jakość i precyzja nakładania kolorów odgrywa w dokumencie decydującą rolę, drukarnia może poprosić o obecność przedstawiciela zleceniodawcy, który mógłby zatwierdzić wszelkie konieczne zmiany w ustawieniach kolorów.

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Przygotowanie dokumentu do druku na maszynach drukarskich


Przegląd: Przygotowanie dokumentu do druku na maszynach drukarskich
Przygotowanie dokumentu do druku na maszynach drukarskich

Jeśli utworzony dokument ma ostatecznie trafić do drukarni, najpierw należy go wysłać do biura usług poligraficznych w postaci wydruków wzorcowych albo pliku. Jeżeli plik został utworzony w celu wydrukowania go na naświetlarce, należy uzgodnić z biurem usług poligraficznych najbardziej odpowiedni format pliku oraz wykorzystywane ustawienia drukarki.

Biura usług poligraficznych wymagają zwykle plików w formacie PRN, CDR lub EPS. Należy zawsze wysłać do biura wydruk ostatecznej wersji dokumentu, nawet jeśli jest to tylko wersja czarno-biała. Pozwoli to na rozpoznanie i ocenę potencjalnych problemów.

Pliki .PRN

Istnieje możliwość zachowania pełnej kontroli nad ustawieniami generowanego obrazka, jeśli dane wyjściowe zapisywane są w pliku .PRN. Plik taki jest wysyłany bezpośrednio do urządzenia wyjściowego w biurze usług poligraficznych.

Przed wygenerowaniem takiego pliku należy ustawić wszystkie parametry wydruku według zaleceń biura, ponieważ później nie będzie możliwe sprawdzenie czy poprawienie tak zapisanego dokumentu. Wszystkie nieprawidłowości będą widoczne dopiero po utworzeniu dokumentu z pliku.

Do zlecenia należy dołączyć kartę zawierającą wszystkie parametry użyte podczas generowania pliku. Karta ta może zostać utworzona automatycznie, po uaktywnieniu odpowiedniej funkcji w oknie Opcje. Możliwe jest również sprawdzenie tych parametrów przez przedstawiciela biura usług poligraficznych [image] zwykle dysponuje on formularzem zamówienia, w którym wyszczególniono ustawienia wszystkich istotnych parametrów wydruku.

Pliki .CDR

Jeśli brakuje czasu lub możliwości do przygotowania plików wyjściowych, biura usług poligraficznych korzystające z programu CorelDRAW mogą przyjąć pliki w formacie .CDR i utworzyć z nich odpowiedni materiał wyjściowy przy zastosowaniu odpowiednich parametrów. Niektóre z biur mogą nawet preferować taki sposób wykonywania zleceń.

Pliki .EPS

Niektóre biura mogą akceptować pliki w formacie .EPS (można je wyeksportować z programu CorelDRAW). Pliki te mogą być importowane przez inne aplikacje używane w biurze, po czym zmodyfikowane i wydrukowane.

Korzystanie ze spadu w celu umieszczenia części obrazka poza krawędzią strony

Większość maszyn drukarskich nie ma możliwości drukowania na całej powierzchni arkusza papieru. Jeżeli planowane jest rozszerzenie niektórych obszarów obrazka do brzegów strony, konieczne jest drukowanie na papierze o większych niż ostateczny wydruk rozmiarach. Taki duży format papieru może być później przycięty w taki sposób, by obrazek sięgał brzegów papieru. Stosując tę metodę, warto skorzystać ze spadu. Określa on, jak duża część obrazka ma się znaleźć poza krawędzią strony. Skorzystanie z tej funkcji pozostawia pewien margines błędu na niedokładności wydruku i przycinania arkuszy papieru.

Znaczniki drukarskie

Znaczniki drukarskie umożliwiają przekazanie informacji o tym, w jaki sposób praca powinna zostać wydrukowana. Możliwe jest umieszczanie znaczników drukarskich w plikach .PRN lub na wydruku ostatecznej wersji dokumentu. Dostępne znaki drukarskie to: znaczniki cięcia, pasery, paski kalibracji kolorów, skale densytometryczne, numery stron i informacje o pliku.

Korzystanie z Kreatora przygotowania dla biura usług poligraficznych

Kreator przygotowania dla biura usług poligraficznych prowadzi użytkownika przez proces przygotowywania pliku wyjściowego dla biura usług poligraficznych. Z kreatora tego można korzystać zamiast normalnych opcji drukowania. Kreator jest wykorzystywany najbardziej efektywnie, jeżeli biuro usług poligraficznych udostępnia profil, który wykorzystuje podczas drukowania. Profil taki tworzony jest przy użyciu osobnego kreatora profili dla biura usług poligraficznych. Biuro usług poligraficznych może dołączyć wszystkie niezbędne informacje potrzebne do skonfigurowania zadania drukowania, tak aby zostało ono wydrukowane poprawnie. Profil jest plikiem o rozszerzeniu CSP. Podczas uruchamiania Kreatora przygotowania dla biura usług poligraficznych użytkownik zostanie zapytany o profil, z którego zamierza korzystać.

 Tematy pokrewne


Drukowanie do pliku

Drukowanie do pliku jest operacją, którą należy wykonać, aby otrzymać plik wyjściowy w formacie PRN, wysyłany następnie do biura usług poligraficznych (na naświetlarkę). Przed wykonaniem tej operacji należy wybrać odpowiedni sterownik drukarki. Poza tym należy pamiętać o następujących zasadach:

•	Przy generowaniu pliku dla naświetlarki wielkość strony zdefiniowana w tym pliku (wielkość kliszy) powinna być większa od strony dokumentu (na przykład rozmiaru dokumentu), aby można było umieścić na niej znaki drukarskie.

•	Naświetlarka zwykle tworzy na kliszy obrazek w negatywie. Istnieje możliwość takiego skonfigurowania zadania wydruku, aby wysyłano do pliku negatyw obrazka. Jednak jeśli urządzenia w biurze usług poligraficznych przekształcają obrazki w otrzymanych plikach na ich negatywy, uzyskany na kliszy obrazek stanie się pozytywem.

•	Należy określić, czy drukowanie odbywać się będzie lewoczytelnie. Powierzchnię kliszy pokrywa światłoczuły materiał nazywany emulsją. Zwykle obrazki powstające na drukarkach laserowych drukowane są "emulsją do góry" czyli prawoczytelnie. Inne sposoby drukowania mogą wymagać drukowania w trybie "emulsją do dołu" czyli lewoczytelnie.

•	Jeśli urządzenie drukujące obsługuje język PostScript 2 lub 3, można zmniejszyć wielkość pliku przez zastosowanie kompresji JPEG w stosunku do map bitowych.

•	Biuro usług poligraficznych może wymagać, aby generowane pliki .PRN miały format zgodny ze standardem DSC (Document Structuring Convention). W takim przypadku konieczne będzie włączenie opcji "Dopasowanie do DSC (PS)".

Jeśli nie ma pewności co do wymaganych ustawień, należy je skonsultować z biurem usług poligraficznych.

Aby wydrukować dokument do pliku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj do pliku".

3.	Zaznacz pole wyboru "Dla Macintosha", jeśli generowany plik ma być drukowany przy użyciu komputerów Macintosh.

Pliki postscriptowe utworzone za pomocą opcji "Drukuj do pliku" zawierają dwa znaki Control-D (^D), które zapobiegają przed wydrukowaniem pliku Postscript na urządzeniu postscriptowym pracującym pod kontrolą komputera Macintosh. Zaznaczenie pola wyboru "Dla Macintosha" powoduje, że znaki te nie zostaną zapisane do pliku.

4.	Naciśnij przycisk "Drukuj".

5.	Określ miejsce przeznaczenia i folder oraz wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku". Do podanej nazwy pliku automatycznie dołączane jest rozszerzenie PRN.

Aby wydrukować dokument w negatywie:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Naciśnij przycisk "Negatyw".

Nie włączaj tej funkcji, jeśli drukujesz na zwykłej drukarce komputerowej.

Aby włączyć drukowanie "lewoczytelnie":

•	Wykonaj pierwszą czynność z poprzedniej procedury, a następnie naciśnij przycisk "Odbicie lustrzane".

Aby włączyć kompresję map bitowych zawartych w plikach o rozszerzeniu PRN:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "PostScript".

3.	Z listy "Zgodność" wybierz pozycję "Postscript 2" lub "Postscript 3".

4.	Zaznacz pole wyboru "Użyj kompresji JPEG".

5.	Przesuwając suwak "Współczynnik jakości" w prawo, można zwiększać stopień kompresji grafiki (wraz ze wzrostem stopnia kompresji obniża się jakość obrazka).

Aby włączyć zgodność ze standardem DSC:

•	Wykonaj czynność 1 i 2 z poprzedniej procedury, a następnie zaznacz pole wyboru "Dopasowanie do DSC (PS)".

 Tematy pokrewne


Określanie wielkości spadu

Przy korzystaniu ze spadu w celu takiego umieszczenia obrazka, aby przekraczał on krawędzie strony, należy ustawić margines na spad. Wartość tego parametru określa, jak duża część obrazka może się znajdować poza obszarem oznaczonym przez znaczniki cięcia. Zwykle wystarczającą wartością tego parametru jest od 0,125 do 0,25 cala. Obiekty przekraczające tę granicę niepotrzebnie zużywają pamięć i mogą być przyczyną występowania problemów podczas drukowania wielu stron na jednym arkuszu papieru.

Należy pamiętać, że korzystanie ze spadu wymaga użycia papieru o większym od docelowego formacie oraz że drukowane obrazki muszą przekraczać krawędź zwykłej strony dokumentu.

Odpowiednią wielkość spadu należy ustalić po konsultacji z biurem usług poligraficznych bądź z drukarnią.

Aby ustalić wielkość marginesu na spad:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Układ".

3.	Zaznacz pole wyboru "Margines na spad".

4.	W polu "Margines na spad" wpisz odpowiednią wartość.

 Tematy pokrewne


Drukowanie znaczników cięcia i paserów

Znaczniki cięcia są drukowane w rogach strony i określają jej wielkość. Znaki te można wykorzystać jako punkty odniesienia podczas przycinania papieru.

Podczas drukowania kilku stron na jednym arkuszu papieru (np. w dwóch rzędach i dwóch kolumnach), który nie będzie dzielony na pojedyncze kartki, można zaznaczyć pole wyboru "Tylko zewnętrzne znaczniki cięcia". Po usunięciu zaznaczenia tego pola wyboru znaczniki cięcia będą drukowane wokół każdego rzędu i kolumny.

Również podczas drukowania poszczególnych wyciągów barwnych na urządzeniu postscriptowym można włączyć drukowanie znaczników cięcia na wszystkich arkuszach z barwami składowymi, a nie tylko na arkuszu z kolorem czarnym. Funkcja ta jest przydatna przy przycinaniu poszczególnych arkuszy z barwami składowymi.

Pasery drukowane są na każdym arkuszu z barwą składową. Pasery są konieczne do wyrównywania matryc drukarskich w kolorowych maszynach drukarskich (patrz: "Tworzenie wyciągów barwnych". Podczas drukowania na urządzeniu postscriptowym istnieje możliwość wyboru różnych stylów paserów.

Aby znaczniki cięcia i pasery były widoczne, rozmiar strony zadania drukowania musi być większy od rozmiaru strony drukowanego dokumentu.

Aby wydrukować znaczniki cięcia:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Rozmieszczenie znaczników".

3.	Kliknij na krawędzi ramki ograniczającej.

3.	Włącz opcję "Znaczniki cięcia".

Aby wydrukować jedynie zewnętrzne znaczniki cięcia:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Ustawienia drukarskie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Tylko zewnętrzne znaczniki cięcia".

Aby wydrukować pełnokolorowe znaczniki cięcia:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	W sekcji "Ustawienia specjalne" wybierz pozycję "Pełnokolorowe znaczniki cięcia (PS)".

4.	Wybierz pozycję "Wysyłaj w kolorach CMYK".

Aby wydrukować pasery:

1.	Wykonaj czynności 1 i 2 z procedury "Aby wydrukować znaczniki cięcia", a następnie włącz opcję "Pasery".

 Tematy pokrewne


Drukowanie pasków kalibracji kolorów i skal densytometrycznych

Paski kalibracji kolorów są polami drukowanymi na każdym arkuszu wyciągu barwnego, zawierającymi skalę danej barwy składowej. Paski kalibracji służą do sprawdzania wierności odtwarzania kolorów (patrz: "Tworzenie wyciągów barwnych"). Aby paski kalibracji były widoczne, rozmiar strony zadania drukowania musi być większy od rozmiaru strony drukowanego dokumentu.

Skala densytometryczna określana jest przez grupę prostokątów o zmiennych odcieniach szarości (od jasnego do ciemnego). Prostokąty te potrzebne są do sprawdzenia gęstości obrazków rastrowych (patrz: "Praca z mapami bitowymi i rastrami"). Skalę densytometryczną można umieścić w dowolnym miejscu na stronie. Możliwe jest również dobranie odcieni szarości wypełniających każdy z siedmiu prostokątów tej skali.

Aby wydrukować paski kalibracji kolorów:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Z menu Ustawienia wybierz polecenie Ustawienia drukarskie.

3.	Zaznacz pole wyboru "Pasek kalibracji kolorów".

Aby wydrukować skalę densytometryczną:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury, po czym zaznacz pole wyboru "Skala densytometryczna".

2.	Jeśli chcesz wybrać odcień szarości w jednym z prostokątów skali jasności, z listy "Poziomy szarości" wybierz odpowiednią pozycję (pierwsza odpowiada najjaśniejszemu odcieniowi), po czym wpisz nową wartość.

Aby wybrać miejsce na skalę densytometryczną:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Kliknij i przeciągnij skalę w nowe miejsce.

Skalę jasności umieszcza się najczęściej poza drukowanym obszarem.

 Tematy pokrewne


Drukowanie numerów stron i informacji o pliku

Numerowanie stron jest funkcją szczególnie przydatną, jeśli włączono sortowanie drukowanych kopii dokumentu, w którym nie zastosowano numeracji stron.

W skład informacji o pliku wchodzą dane na temat użytego profilu koloru, ustawień dotyczących rastra, nazwy pliku, dnia i godziny utworzenia dokumentu oraz numeru planszy (przydatne przy wydruku wyciągów barwnych). Po zaznaczeniu pola wyboru "Drukuj informację o pliku" można nadać zadaniu wydruku nazwę (umieszczoną w tzw. wierszu opisu), która będzie drukowana wraz z informacjami o pliku.

Aby numery stron i informacje o pliku były widoczne, należy drukować dokument na papierze o większym formacie, niż format określony w dokumencie. Informacje o pliku można również wydrukować wewnątrz strony dokumentu po zaznaczeniu pola wyboru "W obrębie strony".

Aby włączyć drukowanie numerów stron:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Rozmieszczenie znaczników".

3.	Włącz przycisk "Numery stron".

Aby włączyć drukowanie informacji o pliku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Ustawienia drukarskie".

3.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj informacje o pliku".

4.	Zaznacz pole wyboru "W obrębie strony", jeżeli informacje o pliku mają się pojawić na stronie dokumentu.

5.	Wpisz nazwę zadania w polu "Nazwa zadania-wiersz opisu", jeżeli chcesz zmienić widoczny tam tekst.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia znaków drukarskich

Możliwe jest dokonywanie zmian położenia wszystkich znaków drukarskich poprzez zmianę ustawienia pozycjonowania ramki znaczników w oknie Podgląd wydruku.

Aby zmienić położenie znaczników drukarskich:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Uaktywnij narzędzie "Rozmieszczenie znaczników".

3.	Na pasku właściwości wpisz wartości w polach określających górę, dół, lewą i prawą stronę ramki rozmieszczenia znaczników.

 Wskazówka

•	Położenie znaczników drukarskich można zmienić również poprzez przeciągnięcie ramki reprezentującej granice strony na nowe miejsce w oknie Podgląd wydruku.

 Tematy pokrewne


Drukowanie strony z informacjami o zadaniu drukowania

Dołączenie do dokumentu strony z informacjami o zadaniu drukowania ułatwia usuwanie problemów w biurze usług poligraficznych lub drukarni.

Aby dołączyć do dokumentu stronę z informacjami o zadaniu drukowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Różne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Arkusz informacji o zadaniu drukowania".

4.	Naciśnij przycisk "Informacje w arkuszu", po czym w wyświetlonym oknie określ potrzebne kategorie informacji, które mają zostać dołączone. Możesz również określić, czy informacje te mają zostać wydrukowane, zachowane w pliku, czy też jedno i drugie.

 Tematy pokrewne


Praca z mapami bitowymi i rastrami


Przegląd: Praca z mapami bitowymi i rastrami
Praca z mapami bitowymi i rastrami

Jeśli dokument wysyłany do biura usług poligraficznych lub drukarni zawiera mapy bitowe (np. zeskanowane obrazki lub fotografie), należy odpowiednio dla nich ustawić rastry.

Rastry

Współczesne maszyny drukarskie nie są w stanie drukować na papierze prawdziwych odcieni kolorów. Mogą natomiast te odcienie imitować przez odpowiednie rozmieszczenie dużej ilości drobnych punktów. Ich wielkość wpływa na uzyskiwany poziom jasności koloru (im większe kropki, tym ciemniejszy odcień). Raster jest konieczny do przekształcenia obrazków zbudowanych z punktów o różnych odcieniach w obrazki zbudowane z punktów o różnej wielkości.

Pierwotnie raster był nieprzezroczystą przesłoną, w której wykonywano tysiące małych otworów. Obrazek zbudowany z odcieni był fotografowany przez tę przesłonę przy użyciu specjalnego papieru fotograficznego lub filmu. Uzyskany w ten sposób obrazek składał się wyłącznie z kropek o różnej wielkości, dzięki czemu mógł być wykorzystany do wykonania matryc drukarskich.

Obecnie możliwe jest tworzenie obrazków rastrowych bez konieczności używania przesłon i aparatów fotograficznych. Aby zapewnić ich prawidłowe drukowanie, należy odpowiednio ustawić gęstość rastra oraz rozdzielczość mapy bitowej.

Liniatura rastra

Gęstość linii rastra określa liczbę punktów wykorzystanych do zbudowania obrazka (lpi). Liczba ta określa rzędy punktów umieszczonych na długości jednego cala (2,54 mm).

Podczas doboru gęstości linii rastra należy pamiętać, że wraz z jej wzrostem poprawia się ostrość obrazka. Maksymalna dopuszczalna wartość tego parametru uzależniona jest od rodzaju wykorzystywanej maszyny drukarskiej i papieru. Gęstość rastra rzędu 85 lpi jest maksymalna dla wydawnictw typu gazetowego, a 100 lpi dla druków na papierze błyszczącym. O ile jest to możliwe, wymaganą wartość omawianego parametru powinno się ustawić po konsultacji z drukarnią bądź biurem usług poligraficznych.

Rozdzielczość mapy bitowej

Podczas tworzenia rastra, rozdzielczość mapy bitowej, mierzona w punktach na cal (dpi), nie powinna być mniejsza od podwójnej liniatury rastra. Na przykład przy rastrze o gęstości 150 lpi mapa bitowa powinna mieć rozdzielczość co najmniej 300 dpi.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Korzystanie z interfejsu OPI
Korzystanie z interfejsu OPI

Corel zapewnia obsługę interfejsu OPI (Open Prepress Interface). Umożliwia on stosowanie w dokumentach zeskanowanych obrazków o wysokiej rozdzielczości bez nadmiernego zwiększania objętości plików. Aby wymóg ten mógł zostać spełniony, biuro usług poligraficznych profesjonalnymi metodami skanuje odpowiednie obrazki za pomocą urządzeń wysokiej jakości. Utworzone w ten sposób obrazki są przechowywane przez biuro usług poligraficznych, a ich wersje o małej rozdzielczości trafiają do zleceniodawcy. Obrazek o małej rozdzielczości jest następnie importowany do tworzonego dokumentu tylko w celu odpowiedniego umieszczenia na stronie (FPO [image] ang. for position only). Praca z obrazkami typu FPO pozwala utrzymać względnie małą wielkość tworzonego dokumentu oraz przyspiesza operacje odświeżania obrazka. Po wysłaniu gotowego dokumentu z powrotem do biura (w celu jego przeniesienia na klisze) obrazki FPO zostają zastąpione przez ich odpowiedniki zapisane w wysokiej rozdzielczości.

 Uwagi

•	Obrazki typu FPO muszą zostać poprawnie zaimportowane, gdyż w przeciwnym razie nie zostaną zastąpione w procesie naświetlania przez ich pełne wersje.

•	Obrazki typu FPO mogą być jedynie skalowane, przycinane i obracane. Użycie pozostałych efektów jest niedozwolone.

 Tematy pokrewne


Ustawianie gęstości linii rastra

Jeżeli drukowany jest raster, należy odpowiednio ustawić gęstość linii rastra. Wartość tego parametru należy ustawić po konsultacji z biurem usług poligraficznych.

Omawiane funkcje dostępne są tylko dla urządzeń postscriptowych.

Aby ustawić gęstość linii rastra:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "PostScript".

3.	W polu "Gęstość linii rastra" wprowadź odpowiednią wartość wyrażoną w liniach na cal (lpi). Skonsultuj z biurem usług poligraficznych optymalną wartość tego parametru.

 Uwaga

•	Jeśli gęstość rastra została ustawiona na wartość "Domyślne", obrazek będzie drukowany przy użyciu standardowej gęstości rastra danego urządzenia drukującego.

 Tematy pokrewne


Tworzenie wyciągów barwnych


Przegląd: Tworzenie wyciągów barwnych
Tworzenie wyciągów barwnych

Jeśli gotowy dokument ma zostać wysłany do biura usług poligraficznych lub drukarni, należy utworzyć dla niego wyciągi barwne. Zadanie to można wykonać na miejscu bądź w biurze.

Konieczność tworzenia wyciągów barwnych jest podyktowana sposobem działania maszyn drukarskich [image] w danym momencie nakładają one na arkusz papieru tylko jeden kolor farby. Tworzenie wyciągów barwnych polega na wydzieleniu poszczególnych kolorów składowych na obrazku. Dla każdego z kolorów składowych tworzona jest osobna klisza. Z każdej kliszy tworzona jest matryca nakładająca farbę w danym kolorze składowym na papier.

Prasy drukarskie tworzą kolory przy użyciu kolorów rozbarwianych albo kolorów dodatkowych. Ilość kolorów zawartych w danym dokumencie decyduje, która z tych technik zostanie wykorzystana.

Kolory rozbarwiane

Jeśli w utworzonym dokumencie korzystano z szerokiej gamy kolorów (np. znajdują się w nim kolorowe fotografie), wymagane będzie wykorzystanie techniki kolorów rozbarwianych. Technika ta umożliwia uzyskanie na papierze dowolnego koloru z odpowiedniej kombinacji czterech kolorów podstawowych: niebieskozielonego (Cyan), purpurowego (Magenta), żółtego (Yellow) i czarnego (blacK) [image] w skrócie CMYK. Kolor wynikowy powstaje przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach wymienionych kolorów składowych. Omawiana technika drukowania wymaga użycia czterech wyciągów barwnych.

Program CorelDRAW obsługuje również nowy rodzaj kolorów rozbarwianych o nazwie HEXACHROME ™. Przy technice HEXACHROME ™ do uzyskania danego koloru korzysta się z sześciu różnych kolorów składowych: niebieskozielonego (cyan), purpurowego (magenta), żółtego (yellow), czarnego (black), pomarańczowego (orange) i zielonego (green). Aby korzystać z kolorów Hexachrome w sposób jak najbardziej efektywny, należy używać palety kolorów Hexachrome. Użycie tej techniki powinno zostać uzgodnione z biurem usług poligraficznych.

Kolory dodatkowe

Jeśli w dokumencie wykorzystano jeden, dwa lub trzy kolory (łącznie z czarnym), do druku prawdopodobnie zostanie wykorzystana technika kolorów dodatkowych, na przykład kolory dodatkowe PANTONE. W omawianej technice druku każdy kolor wymaga użycia innej farby drukarskiej, a zatem utworzenia osobnego wyciągu. Jeśli przy drukowaniu nakładu istotną rolę odgrywają koszty, należy rozważyć następujące rozwiązania:

•	Uzyskanie dwukolorowego wyglądu dokumentu przez drukowanie na barwionym papierze tylko jednym kolorem dodatkowym.

•	Użycie rastrowania kolorów dodatkowych w celu wywołania wrażenia światła lub cienia, a przez to [image] większej gamy kolorów.

Jednoczesne użycie kolorów rozbarwianych i kolorów dodatkowych

Niektóre dokumenty mogą wymagać użycia zarówno kolorów dodatkowych, jak i kolorów rozbarwianych. Na przykład broszura reklamowa może zawierać część wydrukowaną przy użyciu specjalnego koloru dodatkowego w celu wiernego odtworzenia znaku firmowego oraz zdjęcia wydrukowane przy użyciu kolorów rozbarwianych. Należy jednak pamiętać, że każdy kolor dodatkowy wymaga użycia jednej kliszy, matrycy drukarskiej i farby, co zwiększa koszt drukowania.

Palety kolorów

Możliwa jest obróbka różnych fragmentów dokumentu przy wykorzystaniu różnych palet czy nawet różnych modeli kolorów. Ostatecznie jednak wszystkie kolory zostaną wydrukowane przy użyciu farb kolorów rozbarwianych i kolorów dodatkowych. Kolory zdefiniowane przy użyciu modeli RGB lub HSB są konwertowane automatycznie na odpowiednie wartości modelu CMYK. Również kolory dodatkowe można przekształcić na czas drukowania na kolory CMYK. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

 Uwaga

•	Należy zwracać szczególną uwagę na liczbę wykorzystywanych kolorów, zwłaszcza przy importowaniu obrazków Clipart. Trzeba się upewnić, czy używane są jedynie wybrane kolory rozbarwiane czy kolory dodatkowe.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Drukowanie rastrów kolorów
Drukowanie rastrów kolorów

Jeżeli drukowane są rastry przy użyciu kolorów rozbarwianych, należy użyć po jednym rastrze dla każdego wyciągu barwnego. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, przeczytaj sekcję "Praca z mapami bitowymi i rastrami".

Kąt rastra

Ponieważ każdy raster zbudowany jest z odpowiednio ułożonych punktów, punkty te tworzą na papierze pewien określony wzór. Podczas nanoszenia kolejnych kolorów wzory te mogą się nakładać. Oddziaływanie to może wywołać niepożądany efekt zwany morą.

Usunięcie tego efektu możliwe jest przez zmianę kąta rastra każdego wyciągu barwnego. Dawniej, gdy używano prawdziwej przesłony i aparatu fotograficznego, operacja ta polegała na ręcznym obracaniu przesłony o 15 stopni przy tworzeniu każdego wyciągu barwnego. Obecnie, przy programowym tworzeniu rastrów, jego obrócenie polega na ustawieniu odpowiednich parametrów drukowania.

Podczas drukowania wyciągów barwnych kąty obrotu rastrów ustalane są automatycznie. Jeżeli ustawienia te dokonywane są w sposób nieodpowiedni, obraz może zostać wydrukowany niepoprawnie.

Technologia rasteryzacji

Parametr ten należy ustawić odpowiednio do rodzaju używanej przy tworzeniu kliszy naświetlarki. Właściwe ustawienie należy dobrać po skontaktowaniu się z biurem usług poligraficznych. Jeśli klisza nie jest tworzona za pomocą naświetlarki lub nie można skontaktować się z biurem usług poligraficznych, należy użyć ustawień domyślnych.

Rodzaj rastra

Parametr ten odnosi się do kształtu kropek tworzących rastry. Najczęściej raster składa się z rzędów położonych w równych odległościach, okrągłych lub romboidalnych kropek. Można jednak użyć rastrów, w których kropki mają inny kształt, lub zastosować rastry, w których do tworzenia obrazków zamiast kropek używane są linie proste. Eksperymentując z różnymi typami rastrów, można uzyskać interesujące efekty.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Zapewnienie drukowania właściwych kolorów
Zapewnienie drukowania właściwych kolorów

Możliwość precyzyjnego i powtarzalnego odtwarzania kolorów na różnych urządzeniach jest bardzo istotnym warunkiem przy druku kolorowym. Wszystkie elementy zestawu komputerowego (skaner, monitor i drukarka) muszą przekazywać informacje o kolorach w sposób zapewniający przewidywalne efekty. Spełnienie tego warunku umożliwia kalibrowanie różnych urządzeń podłączonych do komputera i dostrojenie profili kolorów, korzystając z Kreatora profilu kolorów Corel.

Aby kolory widoczne na monitorze możliwie najlepiej odpowiadały kolorom drukowanym na papierze, należy uaktywnić opcje korekcji kolorów. Więcej informacji na ten temat znaleźć można w sekcji "Praca z kolorami".

 Wskazówka

•	Istnieje możliwość symulowania wydruku kolorowego prasy drukarskiej na drukarce pełnokolorowej. Aby to uczynić, należy z menu Narzędzia wybrać polecenie Opcje, a następnie wybrać kolejno pozycje "Globalne", "Zarządzanie kolorami", "Ogólne" i zaznaczyć pole wyboru "Drukarka pełnokolorowa symuluje wyniki z drukarki wyciągów barwnych".

 Tematy pokrewne


Drukowanie wyciągów barwnych

Przy drukowaniu wyciągów barwnych do pliku można utworzyć plik typu .PRN, który będzie zawierał wszystkie wyciągi barwne, tylko wybrane lub jeden z nich, zależnie od stopnia złożoności drukowanego dokumentu.

W jednym pliku .PRN powinny zostać zapisane wszystkie wyciągi barwne. Jeśli obraz zawiera efekty specjalne oraz różne wyciągi barwne (na przykład CMYK oraz kilka kolorów dodatkowych), zapisanie całej informacji o wyciągach barwnych w jednym pliku .PRN może spowodować, że plik ten będzie zbyt duży. W takiej sytuacji można utworzyć osobny plik .PRN dla każdego wyciągu. W nazwach takich plików należy umieścić informację o kolorze w celu łatwiejszego posługiwania się tymi plikami.

Wyciągi barwne drukowane są nawet wtedy, gdy nie zawierają żadnych elementów (np. jeśli na stronie użyto tylko koloru czarnego i żółtego, klisze dla koloru niebieskozielonego i purpurowego też zostaną naświetlone). Zwykle drukowanie pustych plansz jest wyłączone, aby nie marnować kosztownej kliszy. Mogą jednak zdarzyć się sytuacje, kiedy nie używane wyciągi muszą zostać wydrukowane (naświetlone).

Aby wydrukować wyciągi barwne:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Wyciągi barwne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj wyciągi barwne".

Aby wydrukować wyciągi barwne w oknie Podgląd wydruku:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Podgląd wydruku.

2.	Naciśnij przycisk "Włącz wyciągi barwne".

Aby włączyć korzystanie z kolorów rozbarwianych HEXACHROME ™:

1.	Wykonaj procedurę "Aby wydrukować wyciągi barwne", a następnie zaznacz pole wyboru "Plansze Hexachrome".

2.	Jeśli urządzenie drukujące używa stałego atramentu o dużej gęstości, zaznacz pole wyboru "Duża gęstość atramentu stałego".

O poprawne ustawienie tego parametru spytaj w biurze usług poligraficznych.

Aby określić wyciągi barwne:

1.	Wykonaj czynności od 1 do 3 z procedury "Aby wydrukować wyciągi barwne"

2.	Zaznacz odpowiednie pola wyboru wyciągów barwnych do wydrukowania z listy wyciągów barwnych w dole okna.

 Wskazówka

•	Aby wyciągi zostały wydrukowane w odpowiadającym im kolorze, należy zaznaczyć pole wyboru "Drukuj wyciągi barwne w kolorach".

 Tematy pokrewne


Przekształcanie kolorów dodatkowych w kolory rozbarwiane

Jeśli dokument zawiera kolory dodatkowe, które mają zostać wydrukowane jako kolory rozbarwiane, można dokonać odpowiedniej konwersji kolorów. Jeśli nie dokonano takiej konwersji, dla każdego koloru dodatkowego zostanie wydrukowany oddzielny wyciąg barwny. Zmiana kolorów dodatkowych w kolory rozbarwiane w czasie drukowania nie powoduje zmiany zawartości dokumentu, a jedynie sposób jego drukowania.

Kolory FOCOLTONE, TOYO oraz DIC są domyślnie traktowane tak, jak kolory dodatkowe. Istnieje jednak możliwość traktowania tych kolorów w zależności od potrzeb jako kolorów rozbarwianych.

Aby przekształcić kolory dodatkowe w rozbarwiane:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Wyciągi barwne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj wyciągi barwne".

4.	Zaznacz pole wyboru "Przekształć kolory dodatkowe w kolory CMYK".

Aby używać kolorów FOCOLTONE, TOYO oraz DIC jako kolorów rozbarwianych:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Dwukrotnie kliknij na pozycji "Zarządzanie kolorami", a następnie kliknij na pozycji "Ogólne".

3.	Usuń zaznaczenie dowolnego z następujących pól wyboru:

•	"Traktuj kolory FOCOLTONE jak atramenty dodatkowe",

•	"Traktuj kolory TOYO jak atramenty dodatkowe",

•	"Traktuj kolory DIC jak atramenty dodatkowe".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie rastra

Prawidłowe ustawienie rastra jest bardzo ważne przy drukowaniu wyciągów barwnych. Raster ustawiony w nieprawidłowy sposób może spowodować powstanie efektu mory i złe odwzorowanie kolorów. Zmianę omawianych ustawień należy skonsultować z biurem usług poligraficznych. W przypadku braku pewności należy stosować ustawienia domyślne.

Aby dostosować raster:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj.

2.	Kliknij kartę "Wyciągi barwne".

3.	Zaznacz pole wyboru "Drukuj wyciągi barwne".

4.	Zaznacz pole wyboru "Zastosuj ustawienia zaawansowane".

5.	Naciśnij przycisk "Zaawansowane".

6.	Zmień dowolne z poniższych ustawień:

•	"Technologia rasteryzacji",

•	"Typ rastra" (np. "Linia" lub "Diament"),

•	rozdzielczość drukarki lub naświetlarki,

•	gęstość linii i kąty rastrów wyciągów barwnych.

 Wskazówka

•	Istnieje możliwość ustawiania gęstości linii rastra, kąta rastra oraz opcji nadlewania dla kolorów dodatkowych, podobnie jak dla kolorów rozbarwianych. Przykładowo, jeśli wypełnienie tonalne wykonano z dwóch kolorów dodatkowych, raster jednego z nich można obrócić o 45 stopni, a drugiego o 90 stopni.

 Tematy pokrewne


Nadlewanie kolorów


Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW


Przegląd: Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW
Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

Zarówno program CorelDRAW 8, jak i CorelPHOTO-PAINT 8 oferują wiele narzędzi pozwalających dowolnie kształtować środowisko pracy i tym samym zwiększać swoją wydajność poprzez możliwość rozmieszczania najczęściej używanych menu i poleceń według własnego uznania. Dostosować do własnych potrzeb można również klawisze skrótów, paletę kolorów, paski narzędzi, pasek stanu i rolety, modyfikując między innymi ich wygląd i położenie na ekranie. Podobnie można uczynić z filtrami importu i eksportu oraz skojarzeniami plików.

Zmiany tych ustawień dokonuje się za pomocą okna dialogowego Opcje.

 Więcej informacji na ten temat


Dostęp do okna dialogowego Opcje


Przegląd: Dostęp do okna dialogowego Opcje
Dostęp do okna dialogowego Opcje

Okno dialogowe Opcje służy do dostosowywania wielu elementów używanych w aplikacjach firmy Corel, takich jak skróty klawiaturowe, menu, palety kolorów, paski narzędzi, pasek stanu, rolety, filtry, skojarzenia plików i inne.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie opcji startowych


Przegląd: Dostosowywanie opcji startowych
Dostosowywanie opcji startowych

Istnieje możliwość określenia czynności, która ma zostać wykonana w czasie uruchamiania aplikacji graficznej. Może to być otwarcie nowego dokumentu czy ostatnio edytowanego rysunku, uruchomienie Samouczka lub wykonanie jednej z wielu innych opcji. Domyślnie po uruchomieniu programu wyświetlany jest ekran powitalny.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie skrótów klawiaturowych


Przegląd: Dostosowywanie skrótów klawiaturowych
Dostosowywanie skrótów klawiaturowych

Przypisanie skrótów klawiaturowych często używanym poleceniom, narzędziom czy stylom pozwala pracować szybciej i wydajniej. Na przykład naciśnięcie kombinacji klawiszy CTRL + S powoduje zapisanie pracy, tak samo jak wybranie z menu Plik polecenia Zapisz. Aplikacje pakietu CorelDRAW zawierają gotowe skróty klawiaturowe, ale można je też modyfikować, bądź dodawać własne. Przypisując skróty klawiaturowe, można dostosować do własnego stylu pracy każdą aplikację pakietu CorelDRAW.

Poza definiowaniem własnych skrótów istnieje też możliwość zapisywania i ładowania różnych ich konfiguracji w celu późniejszego wykorzystania przy specyficznych projektach lub rodzajach rysunków. Skróty klawiaturowe można też edytować i usuwać. Można również odtworzyć konfigurację domyślną.

 Tematy pokrewne


Przypisywanie skrótów klawiaturowych

Gdy dokonuje się zmiany skrótów przypisanych klawiszom, informacje o tym zapisywane są w pliku z tabelą skrótów klawiaturowych. W programie CorelDRAW są dwie tabele skrótów klawiaturowych [image] tabela główna, która zawiera klawisze skrótów nie związane z tekstem, i tabela edycji tekstów, w której znajdują się wszystkie klawisze skrótów związane z tekstem. Tabele można dostosowywać do własnego stylu pracy.

Aby przypisać skrót klawiaturowy do polecenia lub narzędzia:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Klawisze skrótów".

3.	Z listy "Tabela" wybierz tabelę, której mają dotyczyć dokonywane zmiany.

Program CorelDRAW zawiera dwie tabele skrótów klawiaturowych: tabelę główną (dla trybu graficznego) i tabelę edycji tekstów (dla trybu tekstowego).

4.	Na stronie "Klawisze skrótów" kliknij dwukrotnie folder, aby wyświetlić listę dostępnych poleceń i narzędzi.

Niektóre foldery mogą mieć podfoldery. W takiej sytuacji klikaj tak długo, aż wyświetlona zostanie lista dostępnych poleceń lub narzędzi.

5.	Z wyświetlonej listy wybierz polecenie lub narzędzie.

Pole "Bieżące klawisze skrótów" zawiera listę klawiszy skrótów aktualnie przypisanych do poleceń lub narzędzi.

6.	W polu "Naciśnij nowy klawisz skrótu" wprowadź kombinację klawiszy, którą chcesz przypisać do polecenia lub narzędzia.

Skrót może składać się z nie więcej niż czterech klawiszy. Na przykład, aby wprowadzić kombinację CTRL + ALT + SHIFT + 1, należy przytrzymać klawisze CTRL i ALT, a następnie kolejno SHIFT i 1.

7.	Naciśnij przycisk "Przypisz".

Aby usunąć skrót:

1.	Powtórz czynności od 1 do 5 z poprzedniej procedury.

2.	W polu "Bieżące klawisze skrótów" zaznacz skrót, który chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Uwagi

•	Jeśli pole wyboru "Usuń konflikty" zostanie zaznaczone, przy usuwaniu klawisza skrótu nie trzeba będzie wprowadzać nowego.

•	Kilku klawiszy skrótów nie można zmienić. Klawiszami tymi są: F1, ALT + F6, ALT + TAB, ALT + ESC, CTRL + ESC oraz CTRL + /.

 Wskazówka

•	Aby uniknąć przypisywania tych samych klawiszy skrótów do więcej niż jednego polecenia, należy zaznaczyć pola wyboru "Przejdź do konfliktu" i "Usuń konflikty". Po ich zaznaczeniu w czasie przypisywania skrótu już istniejącego, stary skrót jest usuwany, polecenie mu odpowiadające zostaje podświetlone z lewej strony, a wskaźnik myszy przenoszony jest do pola "Naciśnij nowy klawisz skrótu", aby można było wprowadzić nowy klawisz skrótu.

 Tematy pokrewne


Drukowanie zestawów skrótów klawiaturowych

Korzystając ze strony "Klawisze skrótów" okna dialogowego Opcje można wydrukować zestawy skrótów klawiaturowych.

Aby wydrukować zestaw skrótów klawiaturowych:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Klawisze skrótów".

3.	Naciśnij przycisk "Pokaż wszystko".

4.	Naciśnij przycisk "Drukuj".

 Tematy pokrewne


Drukowanie zestawów skrótów klawiaturowych w formacie czytelnym dla innych programów

Zestaw klawiszy skrótów może zostać zapisany w formacie zgodnym z innymi aplikacjami, takimi jak edytory tekstu czy arkusze kalkulacyjne.

Aby zapisać własne skróty klawiaturowe w formacie czytelnym dla innych programów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Klawisze skrótów".

3.	Naciśnij przycisk "Pokaż wszystko".

4.	Naciśnij przycisk "Eksportuj do CSV".

5.	W oknie dialogowym Zapisz jako kliknij dwukrotnie folder, w którym ma zostać zapisany plik.

6.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę.

7.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie menu


Przegląd: Dostosowywanie menu
Dostosowywanie menu

Program CorelDRAW pozwala modyfikować pasek menu oraz zawarte w nim menu. Na przykład można dodawać polecenia do istniejących menu albo dodawać nowe menu do paska menu. Można też usuwać poszczególne polecenia lub całe menu. Ponadto istnieje możliwość zmiany nazwy albo kolejności menu i ich poleceń, w celu ułatwienia sobie dostępu do najczęściej wykorzystywanych funkcji. Odnosi się to zarówno do menu z paska menu, jak i do dowolnego menu wyświetlanego po naciśnięciu prawego przycisku myszy.

Pomoc CorelDRAW działa według domyślnych ustawień programu. Tematy Pomocy nie będą odzwierciedlać zmian dokonanych w menu i ich poleceniach.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmieszczenia menu

Za pomocą karty "Menu" okna dialogowego Opcje można dostosować do własnych potrzeb kolejność, w jakiej menu wyświetlane są na pasku menu.

Aby zmienić kolejność menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Z listy znajdującej się z prawej strony przycisku "Dodaj" wybierz pozycję "Menu główne".

4.	Z listy znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" wybierz menu.

5.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Naciskaj przycisk "W górę" lub "W dół", aż menu znajdzie się na właściwej pozycji.

•	Zmień kolejność menu, przeciągając je za pomocą myszy.

 Uwaga

•	Przeniesienie menu w dół listy powoduje przesunięcie go w prawo na pasku menu. Przeniesienie menu w górę powoduje przesunięcie go w lewo na pasku menu.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmieszczenia poleceń menu

Za pomocą strony "Menu" okna dialogowego Opcje można dostosować do własnych potrzeb kolejność, w jakiej polecenia menu wyświetlane będą na pasku menu.

Aby zmienić kolejność poleceń menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" kliknij dwukrotnie menu, które chcesz dostosować.

4.	Kliknij nazwę polecenia, które chcesz przesunąć.

5.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Naciskaj przycisk "W górę" lub "W dół", aż polecenie menu znajdzie się na właściwej pozycji.

•	Zmień kolejność poleceń menu, przeciągając je za pomocą myszy.

 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie poleceń menu

Środowisko pracy można dostosować, ustalając, które polecenia są wyświetlane w menu.

Aby dodać polecenie do menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" kliknij dwukrotnie menu, do którego chcesz dodać polecenie.

4.	Kliknij nazwę dla nowego polecenia.

5.	Na liście znajdującej się po lewej stronie strony "Menu" kliknij dwukrotnie folder zawierający polecenie, które chcesz dodać.

6.	Kliknij nazwę polecenia, które chcesz dodać.

7.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Aby usunąć polecenie z menu:

1.	Wykonaj czynności z punktów 1 i 2 poprzedniej procedury.

2.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" kliknij dwukrotnie menu, z którego chcesz usunąć polecenie.

3.	Kliknij nazwę polecenia, które chcesz usunąć.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Wskazówka

•	Aby dodać plecenie, można je również przeciągnąć z jednego pola do drugiego za pomocą myszy.

 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie menu

Środowisko pracy można dostosować, ustalając, które menu ma się pojawiać na pasku menu, oraz zmieniając nazwy menu domyślnie wyświetlanych na pasku menu.

Aby dodać menu do paska menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Upewnij się, czy z listy znajdującej się po prawej stronie przycisku "Dodaj" wybrana jest pozycja "Menu główne".

4.	Z listy znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" wybierz menu, obok którego chcesz umieścić nowe menu.

5.	Naciśnij przycisk "Dodaj menu".

W oknie dialogowym nowe menu pojawia się poniżej wybranego menu, ale na pasku menu pojawi się ono na prawo od niego.

6.	Wpisz nazwę dla nowego menu w polu z migającym kursorem.

Aby usunąć menu z paska menu:

1.	Powtórz czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

2.	Z listy znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" wybierz menu, które chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie separatorów poleceń menu

Separator poleceń menu to pozioma linia rozdzielająca poszczególne grupy poleceń menu. Linię tę można dodawać bądź usuwać.

Aby dodać separator poleceń menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" dwukrotnie kliknij nazwę menu, do którego chcesz dodać separator.

4.	Zaznacz polecenie, poniżej którego chcesz umieścić separator.

5.	Naciśnij przycisk "Separator".

Aby usunąć separator poleceń menu:

1.	Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury.

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" dwukrotnie kliknij nazwę menu zawierającego separator, który chcesz usunąć.

3.	Kliknij separator, który chcesz usunąć.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Zmiana nazw i przywracanie domyślnych ustawień menu i poleceń

Nazwy menu i poleceń mogą być zmieniane. Możliwe jest też przywracanie domyślnych ustawień menu.

Aby zmienić nazwę menu lub polecenia menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" dwukrotnie kliknij nazwę menu zawierającego podmenu lub polecenie, którego nazwę chcesz zmienić.

4.	Kliknij menu lub polecenie, którego nazwę chcesz zmienić.

5.	Kliknij ponownie nazwę menu. Za ostatnią literą nazwy menu pojawi się kursor, a wokół nazwy pojawi się pole wyróżnienia.

6.	Wpisz nową nazwę menu w polu wyróżnienia.

Przed literą, której chcesz użyć jako skrótu, napisz znak (&).

 Wskazówka

•	Aby przywrócić pierwotne ustawienia menu na stronie "Menu" okna dialogowego Opcje, należy nacisnąć przycisk "Zresetuj".

 Tematy pokrewne


Zmiana skrótów przypisanych menu i poleceniom

Klawisze skrótów dla menu i poleceń programu CorelDRAW mogą być zmieniane.

Aby zmienić skrót polecenia menu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Menu".

3.	Na liście znajdującej się po prawej stronie strony "Menu" dwukrotnie kliknij nazwę menu zawierającego polecenie, które chcesz zmienić.

4.	Kliknij nazwę polecenia.

5.	Kliknij ponownie nazwę menu. Za ostatnią literą nazwy menu pojawi się kursor, a wokół nazwy pojawi się pole wyróżnienia.

6.	Przed literą, której chcesz użyć jako skrótu, wstaw znak (&).

7.	Usuń wszystkie inne znaki (&) występujące w nazwie polecenia.

8.	Naciśnij klawisz ENTER.

 Uwaga

•	Należy się upewnić, czy nowy klawisz skrótu nie został już wcześniej wykorzystany w tym samym menu.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie palety kolorów


Przegląd: Dostosowywanie palety kolorów
Dostosowywanie palety kolorów

Posługiwanie się paletą kolorów jest równie proste, jak posługiwanie się wszystkimi innymi komponentami programów CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT. Stosując technikę klikania i przeciągania, można na przykład paletę kolorów wyświetlać, ukrywać i przesuwać. Można też ją zakotwiczyć na górze, na dole lub po bokach okna rysowania albo przeciągnąć na okno rysowania i przekształcić w pływający pasek narzędzi.

Istnieje też możliwość tworzenia własnych palet kolorów o dowolnie kształtowanej zawartości, kolorach i rozmieszczeniu. Można dodawać do nich kolory uzyskane za pomocą wyspecjalizowanych narzędzi, jakie dostarcza w tym celu program CorelDRAW. Ponadto kolory można wyświetlać w małych bądź dużych pojemnikach (próbkach), a także w wielu rzędach (do siedmiu). Można również zapisywać i ładować zawartość własnych palet kolorów, aby wykorzystać je do określonego rodzaju projektów lub rysunków. Paletę kolorów można po prostu dostosować do każdego typu pracy.

 Tematy pokrewne


Przesuwanie palety kolorów

Paletę kolorów można umieścić w każdym miejscu na ekranie. Przesunięcie jej na okno rysowania zamienia ją w pływający pasek narzędzi z paskiem tytułu. Z kolei umieszczenie jej w którymś z czterech brzegów okna zakotwicza ją tam, czyniąc częścią krawędzi okna.

Aby przesunąć paletę kolorów:

1.	Kliknij obszar palety poza próbkami kolorów.

2.	Przeciągnij paletę w nowe miejsce.

Jeśli przeciągniesz paletę kolorów na okno rysowania, przekształci się ona w pływający pasek narzędzi.

Aby zakotwiczyć paletę kolorów:

•	Przeciągnij paletę kolorów w stronę krawędzi okna, aż zmieni kształt.

 Wskazówka

•	Należy kliknąć dwukrotnie pasek tytułu palety kolorów, aby zakotwiczyć pływający pasek narzędzi w ostatnio używanym miejscu.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmiaru palety kolorów

Rozmiar palety kolorów można zmienić zarówno wtedy, gdy ma postać pływającego paska narzędzi (jest z dala od brzegów okna), jak i wtedy, gdy jest zakotwiczona (przytwierdzona do krawędzi okna).

Aby zmienić rozmiar zakotwiczonej palety kolorów:

1.	Prawym przyciskiem myszy kliknij szarą część palety kolorów, a następnie wybierz polecenie Właściwości.

2.	W polu "Maksymalna liczba wierszy, gdy paleta jest zakotwiczona" wpisz dowolną wartość.

Aby zmienić rozmiar pływającego paska narzędzi:

1.	Umieść wskaźnik myszy na krawędzi palety kolorów. Wskaźnik zmieni się w strzałkę dwukierunkową.

2.	Przeciągnij krawędź palety kolorów, aby uzyskać odpowiednią wielkość.

Aby poszerzyć paletę kolorów:

•	Naciśnij przycisk [image], aby wyświetlić więcej kolorów.

Kiedy paleta kolorów jest zakotwiczona, zawiera maksymalnie siedem rzędów kolorów.

 Wskazówka

•	Aby uzyskać dostęp do ustawień palety kolorów, można również użyć okna dialogowego Opcje. W tym celu z menu Narzędzia należy wybrać polecenie Opcje, na liście kategorii kliknąć dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie "Paleta".

 Tematy pokrewne


Przesuwanie i usuwanie kolorów z palety

Można zmienić kolejność, w jakiej kolory występują w palecie, albo je usunąć. Nie dotyczy to jednak pojemnika "Brak koloru".

Aby przesunąć próbkę koloru na palecie kolorów:

•	Przeciągnij próbkę koloru w nowe miejsce na palecie kolorów.

Aby usunąć próbkę koloru z palety kolorów:

1.	Prawym przyciskiem myszy kliknij próbkę koloru i przytrzymaj przez chwilę naciśnięty przycisk myszy.

2.	Zwolnij przycisk myszy, a następnie wybierz polecenie Usuń kolor.

 Tematy pokrewne


Korzystanie z palet niestandardowych

Program CorelDRAW dostarcza kilka gotowych palet kolorów niestandardowych i rozbarwianych oraz jedną paletę kolorów dodatkowych. Można dowolnie dodawać, usuwać i zmieniać kolejność kolorów w tych paletach, a następnie zapisywać je pod nowymi nazwami. Dokonuje się tego za pomocą okna dialogowego wyboru kolorów albo klikając prawym przyciskiem myszy paletę kolorów. Można otworzyć paletę niestandardową lub utworzyć własną od podstaw.

Dodatkowe informacje na temat korzystania z palet niestandardowych można znaleźć w sekcji "Dostosowywanie palety kolorów".

Aby utworzyć nową paletę niestandardową:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy brzeg palety kolorów i wybierz z menu podręcznego polecenie Nowy.

2.	W polu "Nazwa pliku" wpisz nazwę, jaką chcesz nadać nowej palecie.

3.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Wyświetlana jest pusta paleta zawierająca tylko pojemnik "Brak koloru".

Aby zapisać paletę niestandardową:

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy brzeg palety kolorów i wybierz z menu podręcznego polecenie Zapisz.

Aby zapisać paletę, nadając jej nową nazwę:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy brzeg palety kolorów i wybierz z menu podręcznego polecenie Zapisz jako.

2.	Wpisz nową nazwę palety w polu "Nazwa pliku".

Program zapisuje domyślnie wszystkie konfiguracje palet w tym samym katalogu. W oknie dialogowym Zapisz paletę jako można jednakże wybrać inny katalog.

3.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby otworzyć paletę niestandardową:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy brzeg palety kolorów i wybierz z menu podręcznego polecenie Otwórz.

2.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym znajduje się paleta.

Pliki z paletami kolorów mają rozszerzenie CPL.

3.	Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik.

4.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku palety.

 Wskazówka

•	Więcej informacji na temat dodawania do palety niestandardowej nowego koloru znajduje się w sekcji "Zmiana kolorów w ekranowej palecie kolorów"

 Tematy pokrewne


Zmiana wyglądu palety kolorów

Jest wiele sposobów zmiany wyglądu palety kolorów.

Aby zmienić wielkość próbek kolorów:

1.	Prawym przyciskiem myszy kliknij paletę kolorów, a następnie wybierz polecenie Właściwości.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Aby wyświetlać duże pojemniki z kolorami, zaznacz pole wyboru "Duże pojemniki".

•	Aby wyświetlać małe pojemniki z kolorami, usuń zaznaczenie pola wyboru "Duże pojemniki".

Aby wyświetlić lub ukryć pojemnik "Brak koloru":

1.	Prawym przyciskiem myszy kliknij paletę kolorów, a następnie wybierz polecenie Właściwości.

2.	Zaznacz lub usuń zaznaczenie pola wyboru "Pokaż pojemnik 'Brak koloru'".

W palecie kolorów pojemnik "Brak koloru" jest reprezentowany przez znak "X".

 Wskazówka

•	Aby uzyskać dostęp do ustawień palety kolorów, można również użyć okna dialogowego Opcje. W tym celu z menu Narzędzia należy wybrać polecenie Opcje, na liście kategorii kliknąć dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie "Paleta kolorów".

 Tematy pokrewne


Zmiana menu podręcznego palety kolorów

Kliknięcie palety kolorów prawym przyciskiem myszy może spowodować wyświetlenie różnych menu w zależności od opcji zaznaczonych w oknie dialogowym Właściwości.

Aby zmienić menu podręczne palety kolorów:

1.	Prawym przyciskiem myszy kliknij paletę kolorów, a następnie wybierz polecenie Właściwości.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Zaznacz opcję "Wyświetla menu podręczne", aby można było wyświetlić menu, klikając prawym przyciskiem myszy próbkę koloru.

•	Zaznacz opcję "Ustawia kolor wypełnienia", aby można było zmieniać kolory konturów, klikając prawym przyciskiem myszy próbkę koloru.

 Wskazówka

•	Po wybraniu opcji "Ustawia kolor wypełnienia" nadal można mieć dostęp do menu podręcznego palety kolorów. Należy w tym celu kliknąć i przytrzymać przez chwilę prawy przycisk myszy na próbce koloru albo kliknąć prawym przyciskiem myszy w jakimkolwiek miejscu na brzegu palety.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie pasków narzędzi


Przegląd: Dostosowywanie pasków narzędzi
Dostosowywanie pasków narzędzi

Istnieje pełna swoboda w modyfikowaniu położenia i zawartości pasków narzędzi, w tym paska właściwości. Za pomocą myszy można zmieniać rozmiary pasków narzędzi lub umieszczać je w każdym miejscu okna rysowania. Można też dodawać, usuwać i przestawiać elementy pasków narzędzi (z wyjątkiem elementów przybornika) albo tworzyć własne paski narzędzi zawierające najczęściej używane przyciski.

 Uwaga

•	Pomoc CorelDRAW oparta jest na domyślnych ustawieniach programu. Tematy Pomocy nie będą uwzględniać zmian dokonanych na paskach narzędzi.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia i rozmiaru paska narzędzi

Pasek narzędzi można umieścić w każdym miejscu na ekranie. Przesunięcie go na okno rysowania zamienia go w pływający pasek narzędzi z paskiem tytułu. Z kolei umieszczenie go w którymś z czterech brzegów okna zakotwicza go tam, czyniąc częścią krawędzi okna.

Rozmiar paska narzędzi można zmienić, gdy ma postać pływającego paska narzędzi (jest z dala od brzegów okna), ale nie jest to możliwe, gdy pasek jest zakotwiczony.

Aby przesunąć pasek narzędzi:

•	Kliknij brzeg paska i przeciągnij go na nowe miejsce.

Jeśli przeciągniesz pasek na okno rysowania, zamieni się on w pływający pasek narzędzi.

Aby zakotwiczyć pasek narzędzi:

•	Kliknij brzeg paska narzędzi i przeciągnij w stronę krawędzi okna, aż zmieni kształt.

Aby zmienić rozmiar pływającego paska narzędzi:

1.	Umieść wskaźnik myszy na krawędzi paska narzędzi.

Wskaźnik zmieni się w strzałkę dwukierunkową.

2.	Przeciągnij krawędź paska narzędzi, aby zmienić jego wielkość.

 Uwaga

•	Kliknięcie prawym przyciskiem myszy lub naciśnięcie klawisza ESC podczas przeciągania anuluje operację.

 Wskazówka

•	Pływający pasek narzędzi można też zakotwiczyć w ostatnio używanym miejscu, klikając dwukrotnie jego pasek tytułu.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie pasków narzędzi

Paski narzędzi dostarczane z programem umożliwiają dostęp do wielu często wykonywanych poleceń i funkcji.

Aby wyświetlić istniejący pasek narzędzi:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Dostosowanie".

3.	Zaznacz pole wyboru obok paska narzędzi, który chcesz wyświetlić.

 Tematy pokrewne


Tworzenie własnego paska narzędzi

Istnieje możliwość tworzenia własnych pasków narzędzi zawierających najczęściej używane przyciski. Paski takie można później w każdej chwili usunąć, w przeciwieństwie do tych, które są dostarczane z programem.

Aby utworzyć własny pasek narzędzi:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Dostosowanie".

3.	Naciśnij przycisk "Nowy".

4.	Wpisz nazwę nowego paska.

Aby usunąć własny pasek narzędzi:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Obszar roboczy", a następnie pozycję "Dostosowanie".

3.	Wybierz nazwę paska.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Konfigurowanie pasków narzędzi

Elementy z pasków narzędzi można dodawać i usuwać. Nie dotyczy to jednak przybornika ani żadnej z jego palet wysuwanych.

Aby dostosować pasek narzędzi:

Aby...	Należy...

Przesunąć element paska	Przytrzymać klawisz ALT i przeciągnąć element paska na nowe miejsce.

Przemieścić element paska	Przytrzymać klawisz ALT i przeciągnąć element paska na inny pasek narzędzi.

Skopiować element paska	Przytrzymać klawisze CTRL + ALT i przeciągnąć element paska na inny pasek narzędzi.

Usunąć element paska	Przytrzymać klawisz ALT i przeciągnąć element paska na okno rysowania.

 Uwaga

•	Kliknięcie prawym przyciskiem myszy lub naciśnięcie klawisza ESC podczas przeciągania anuluje operację.

Aby dodać element paska do paska narzędzi:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Paski narzędzi".

3.	Na liście poleceń kliknij dwukrotnie folder zawierający element paska narzędzi, który chcesz dodać.

4.	Kliknij element paska, który chcesz dodać.

5.	Przeciągnij podświetloną ikonę elementu na wybrany pasek narzędzi.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie paska właściwości

Na pasku właściwości wyświetlane są różne ustawienia w zależności od zaznaczonego elementu. Za jego pomocą łatwo można te ustawienia zmienić. Elementy wyświetlane na pasku właściwości można również dopasować. Na przykład jeśli zaznaczony zostanie prostokąt, na pasku właściwości wyświetlane będą domyślne ustawienia i elementy sterujące dla prostokąta. Istnieje możliwość usunięcia tych elementów i dodania innych.

Aby dostosować pasek właściwości:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Paski narzędzi".

3.	Z listy "Paski właściwości" wybierz pasek, który chcesz dostosować.

4.	Kliknij dwukrotnie folder zawierający wybrany element paska narzędzi.

5.	Przeciągnij odpowiednią ikonę elementu paska narzędzi (z prawej) na pasek właściwości.

 Uwaga

•	Okno dialogowe Opcje można również otworzyć, klikając prawym przyciskiem myszy pasek narzędzi i wybierając polecenie Dostosuj.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie paska stanu


Przegląd: Dostosowywanie paska stanu
Dostosowywanie paska stanu

Na pasku stanu wyświetlane są zawsze aktualne informacje o poszczególnych elementach środowiska pracy, takich jak: używane kolory wypełnień i farby, pozycja wskaźnika myszy, typ obiektu znajdującego się w oknie rysowania. Jego wygląd, położenie na ekranie i informacje, które są wyświetlane na pasku stanu można dowolnie ustalać.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia i rozmiaru paska stanu

Pasek stanu można umieścić w górnej lub dolnej części okna aplikacji.

Aby zmienić położenie paska stanu:

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy pasek stanu, wybierz z menu podręcznego polecenie Położenie, a następnie polecenie Na górze albo Na dole.

Aby zmienić rozmiar paska stanu:

•	Kliknij pasek stanu prawym przyciskiem myszy, wybierz z menu polecenie Rozmiar, a następnie polecenie Jeden wiersz albo Dwa wiersze.

Aby zmienić rozmiar elementu paska stanu:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Paski narzędzi".

3.	Na pasku stanu kliknij element paska, którego rozmiar chcesz zmienić.

Wokół wybranego elementu pojawi się pole wyróżnienia.

4.	Umieść wskaźnik na krawędzi pola wyróżnienia. Wskaźnik powinien przybrać kształt dwukierunkowej strzałki.

5.	Przeciągnij wskaźnik myszy, aby zmienić rozmiar zaznaczonego elementu.

 Wskazówka

•	Okno dialogowe Opcje można również otworzyć, klikając prawym przyciskiem myszy pasek narzędzi i wybierając polecenie Dostosuj.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie rolet


Przegląd: Dostosowywanie rolet
Dostosowywanie rolet

Przy częstym wykorzystywaniu rolet może zaistnieć potrzeba innego niż domyślne ich zorganizowania. Rolety mogą być ze sobą grupowane, tak aby pojedyncza roleta dawała dostęp do poleceń kilku innych rolet.

Grupy rolet można łatwo tworzyć, stosując technikę przeciągania i upuszczania. Pozwala to szybko grupować i rozdzielać grupy rolet podczas pracy.

 Tematy pokrewne


Grupowanie rolet

Dwie lub więcej rolet można ze sobą połączyć tworząc grupę rolet. Tylko jedna roleta w grupie może być aktywna w danej chwili. Zgrupowane rolety mogą nadal być traktowane oddzielnie, ale dostęp do nich odbywa się za pomocą pojedynczego okna rolety.

Aby utworzyć na ekranie grupę rolet:

1.	Otwórz rolety, które mają być połączone w grupę.

2.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Przytrzymaj klawisz ALT i przeciągnij jedną roletę do drugiej.

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy pasek tytułu rolety, przeciągnij jedną roletę do drugiej, zwolnij przycisk myszy i wybierz polecenie Przenieś tutaj.

3.	Jeśli chcesz dodać do grupy więcej rolet, powtórz powyższe czynności.

Aby utworzyć grupę rolet, korzystając z okna dialogowego Opcje:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Rolety".

3.	Naciśnij przycisk "Nowa grupa".

4.	Wpisz nazwę nowej grupy rolet.

 Tematy pokrewne


Zmiana nazwy i usuwanie grup rolet

Grupom rolet można nadawać dowolne nazwy. Można także usuwać pojedyncze rolety z grupy.

Aby zmienić nazwę grupy rolet:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Rolety".

3.	Kliknij grupę rolet w polu "Rolety wyrównywane do lewej" lub "Rolety wyrównywane do prawej".

4.	Kliknij ponownie nazwę. Za ostatnią literą nazwy rolety pojawi się kursor.

5.	Wpisz nową nazwę.

Aby usunąć pojedynczą roletę z grupy:

1.	Otwórz grupę.

2.	Za pomocą prawego przycisku myszy kliknij nazwę rolety przeznaczonej do usunięcia znajdującą się w górnej części listy rolet, a następnie wybierz polecenie Rozdziel grupę.

Aby usunąć grupę rolet:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Rolety".

3.	Kliknij grupę rolet w polu "Rolety wyrównywane do lewej" lub "Rolety wyrównywane do prawej".

4.	Naciśnij klawisz DELETE.

 Uwagi

•	Można zmienić nazwę grup rolet programu CorelDRAW, ale nie pojedynczych rolet.

•	Pojedynczą roletę można usunąć z grupy, przeciągając jej ikonę poza okno grupy.

 Tematy pokrewne


Zmiana rozmieszczenia rolet

Można zmieniać domyślne położenie rolet w oknie aplikacji. Po dokonaniu odpowiednich zmian roleta jest wyświetlana po wybranej stronie okna.

Aby zmienić rozmieszczenie rolet:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Rolety".

3.	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Zaznacz nazwę rolety i naciśnij odpowiedni przycisk "Przenieś".

•	Przeciągnij nazwę rolety z jednego pola do drugiego.

4.	Aby zapisać te ustawienia jako początkowe, wybierz z listy rozwijanej "Ustawienia początkowe" pozycję "Zapisz przy zakończeniu".

 Tematy pokrewne


Zmiana konfiguracji rolet

Na ekranie można ustalić miejsce, w którym po uruchomieniu programu pojawiają się rolety. Strona "Rolety" w oknie dialogowym Opcje podzielona jest na dwie części: "Rolety wyrównywane do lewej" i "Rolety wyrównywane do prawej". Wymienione są tam nazwy rolet, które pojawiają się odpowiednio po lewej i po prawej stronie ekranu.

Aby zmienić początkową konfigurację rolet:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Dostosowanie", a następnie kliknij pozycję "Rolety".

3.	Z listy "Ustawienia początkowe" wybierz jedną z pozycji:

•	"Bez rolet" [image] jeśli po uruchomieniu programu nie ma być wyświetlana żadna roleta na ekranie.

•	"Wszystkie rolety ułożone" [image] jeśli po uruchomieniu programu wszystkie rolety mają zostać otwarte i rozmieszczone na ekranie.

•	"Zapisz przy zakończeniu" [image] jeśli po uruchomieniu programu wyświetlone mają być te rolety, które były otwarte przed ostatnim zakończeniem programu.

 Tematy pokrewne


Zmiana wyglądu rolet tworzących grupę

Istnieje możliwość zmiany wyglądu grupy połączonych rolet. Za pomocą polecenia Lista grup można ukryć nazwy poszczególnych rolet pojawiające się poniżej paska tytułu grupy rolet.

Aby ukryć nazwy poszczególnych rolet w grupie rolet:

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy pasek tytułu grupy, a następnie wybierz polecenie Lista grup.

Nazwy rolet wyświetlone poniżej paska tytułu zostaną ukryte. Aby przejść do innej rolety z grupy, kliknij prawym przyciskiem myszy pasek tytułu, a następnie wybierz odpowiednią roletę.

Aby wyświetlić nazwy poszczególnych rolet w grupie rolet:

•	Kliknij prawym przyciskiem myszy pasek tytułu grupy, a następnie wybierz polecenie Lista grup.

Jeśli obok nazwy polecenia Lista grup nie umieszczono znacznika wyboru, oznacza to, że nazwy są ukryte. Jeśli znacznik występuje, nazwy są wyświetlane.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie filtrów


Przegląd: Dostosowywanie filtrów
Dostosowywanie filtrów

Można z łatwością dodawać i usuwać filtry importu i eksportu programu CorelDRAW, tak aby ładowane były tylko te z nich, które są potrzebne. Standardowo dostarczanych jest wiele filtrów, a ładowanie tylko aktualnie wykorzystywanych umożliwia oszczędzanie cennego miejsca na dysku.

 Tematy pokrewne


Dodawanie i usuwanie filtrów

Korzystając ze strony "Filtry" w oknie dialogowym Opcje, można dostosować do własnych potrzeb wykorzystywane filtry. Filtry dzielą się na cztery kategorie: "Rysunek rastrowy", "Rysunek wektorowy", "Tekst" i "Animacja".

Aby dodać filtr:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Globalne", a następnie "Filtry".

3.	Na liście "Dostępne typy plików" kliknij dwukrotnie rodzaj filtru, który chcesz dodać.

4.	Zaznacz nazwę filtru, który chcesz dodać.

5.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Aby usunąć filtr:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Globalne", a następnie "Filtry".

3.	Na liście "Lista aktywnych filtrów" kliknij filtr, który chcesz usunąć.

4.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia filtru na liście "Lista aktywnych filtrów"

Kolejność filtrów na liście "Lista aktywnych filtrów" można zmienić stosownie do własnych potrzeb.

Aby zmienić położenie filtru na liście "Lista aktywnych filtrów":

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Globalne", a następnie "Filtry".

3.	Na liście "Lista aktywnych filtrów" zaznacz filtr, który chcesz przesunąć.

4.	Naciśnij przycisk "Przenieś w górę" lub "Przenieś w dół".

 Tematy pokrewne


Przywracanie domyślnych ustawień filtrów

Po dodaniu lub usunięciu filtrów łatwo jest przywrócić ich ustawienia domyślne w oknie dialogowym Opcje.

Aby przywrócić domyślne ustawienia filtrów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij pozycję "Globalne", a następnie "Filtry".

3.	Naciśnij przycisk "Zresetuj".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie skojarzeń plików


Przegląd: Dostosowywanie skojarzeń plików
Dostosowywanie skojarzeń plików

Istnieje możliwość łatwego tworzenia skojarzeń wielu typów plików z aplikacjami firmy Corel. Dwukrotne kliknięcie pliku, który należy do zbioru typów plików skojarzonych z aplikacjami firmy Corel, powoduje uruchomienie programu i otworzenie wybranego pliku.

 Tematy pokrewne


Tworzenie skojarzenia typu pliku z programem Corel PHOTO-PAINT

Dwukrotne kliknięcie pliku, który należy do zbioru typów plików skojarzonych z programem Corel PHOTO-PAINT, powoduje uruchomienie programu i otworzenie wybranego pliku.

Aby skojarzyć typ pliku z programem Corel PHOTO-PAINT:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Filtry", a następnie kliknij pozycję "Skojarz".

3.	W polu "Skojarz rozszerzenie pliku z Corel PHOTO-PAINT 8" zaznacz pole wyboru przy typie pliku, który chcesz skojarzyć z programem.

Aby usunąć skojarzenie typu pliku z programem Corel PHOTO-PAINT:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Filtry", a następnie kliknij pozycję "Skojarz".

3.	W polu "Skojarz rozszerzenie pliku z Corel PHOTO-PAINT 8" usuń zaznaczenie pola wyboru przy typie pliku, którego skojarzenie z programem chcesz usunąć.

 Tematy pokrewne


Przywracanie domyślnych ustawień skojarzeń plików

Po usunięciu skojarzeń plików można łatwo przywrócić ustawienia domyślne.

Aby przywrócić domyślne ustawienia skojarzeń plików:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję "Filtry", a następnie kliknij pozycję "Skojarz".

3.	Naciśnij przycisk "Zresetuj".

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie okna dialogowego Opcje

Okno dialogowe Opcje służy do konfigurowania obszaru roboczego i zwiększenia wydajności pracy. Można w nim definiować skróty klawiaturowe, organizować menu, określać opcje wyświetlania palet kolorów itp.

Aby wyświetlić okno dialogowe Opcje:

•	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.


Kojarzenie typu pliku z programem Corel PHOTO-PAINT

Po kliknięciu dwukrotnym pliku, który został skojarzony z programem Corel PHOTO-PAINT, Corel PHOTO-PAINT zostaje uruchomiony z otwarciem wskazanego pliku.

Aby skojarzyć typ pliku z programem Corel PHOTO-PAINT

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Z listy kategorii wybierz "Filtry", a następnie "Skojarz".

3.	W polu "Skojarz rozszerzenie pliku z Corel PHOTO-PAINT 8" włącz pole wyboru obok typu pliku, który chcesz skojarzyć z programem.

Aby przerwać skojarzenie typu pliku z programem Corel PHOTO-PAINT

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Z listy kategorii wybierz "Filtry", a następnie "Skojarz".

3.	W polu "Skojarz rozszerzenie pliku z Corel PHOTO-PAINT 8" wyłącz pole wyboru obok typu pliku, którego skojarzenie z PHOTO-PAINT chcesz zakończyć.

 Tematy pokrewne


Słowniczek
3DMF (trójwymiarowy Metafile)

A

Addytywny model kolorów

Addytywny model kolorów

Addytywny model kolorów

Adres URL

Aktywna mapa obrazu

Aktywna mapa obrazu

Alarm przestrzeni kolorów

Album

Alfa (kanał alfa)

Alfa (kanał alfa)

Animacja

Aplikacja typu klient

Aplikacja typu serwer

AVI

B

Barwa

Bezstratna

Bieżące okno

Biuro usług poligraficznych

Błąd Limitcheck (przekroczenia zakresu)

BMP

C

CDR

CERN

CGI

CGM

Charakterystyka (określanie)

Chromatyczność

CIE (Commission internationale de l'eclairage)

CMY

CMYK255

CMYK

Corel OCR-TRACE

Corel RGB

Corel RGB

CorelDRAW

CPT

Cycero

Czarno-biały

Czcionki ładowalne

D

Densytometr

DIC

Didot

Doker (okno dokowane)

dpi

Drop cap

Druk w technice czterokolorowej (CMYK)

Drukarka domyślna

Duotone

Dysk roboczy

E

Ekranowa paleta kolorów

Emulsja

EPS

Etykiety narzędzi

F

Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności

Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności

Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności

Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności

Filtr równoważenia poziomów (automatyczne równoważenie)

Filtry szumu

FOCOLTONE

Folder

Fotograficzne (odwzorowanie przestrzeni kolorów)

G

Gamma (współczynnik)

Gaussowski

GIF

Głębia bitowa

Głębia kolorów

Gotowy typ pędzla

Gradient

Grafika wektorowa

Grupa obcinania

Grupa obcinania

H

Histogram

HLS

HSB

HTML

I

ICC

Ikona

Ilustracyjne odwzorowanie przestrzeni kolorów

Interpolacja

J

Jaskrawość

JPEG (Joint Photographic Experts Group)

K

Kafelkowanie

Kalibracja

Kamera

Kanał koloru

Kanał maski

Kanał pełnokolorowy

Kąty rastra

Kliknięcie dwukrotne

Kliknięcie

Klisza

Kolejność pionowa

Kolor dodatkowy

Kolor farby

Kolor Hexachrome

Kolor papieru

Kolor rzeczywisty

Kolor spoza zakresu

Kolor wypełnienia

Kolor ziarna (bazowy)

Kolorowa odbitka próbna (proof)

Kolorowa odbitka próbna

Kolorowa odbitka próbna

Kolory niestandardowe (paleta)

Kolory PANTONE MATCHING SYSTEM

Kolory rozbarwiane PANTONE

Kolory standardowe (paleta)

Kolory symulowane

Kolory symulowane

Kolory TRUMATCH

Kolorymetr

Kolorymetryczne (odwzorowanie przestrzeni kolorów)

Kolorymetryczne (odwzorowanie przestrzeni kolorów)

Komponent szary

Kompresja pliku

Kontur

Końcówka

Korekcja kolorów

Kreator

Krycie

Krzywa tonalna

Kwadratowe wypełnienie tonalne

L

Lab (CIE L*a*b)

Liniatura rastra

Linijki

Liniowe wypełnienie tonalne

Lino

Lista

lpi (linie na cal)

Luminancja

Luminofor

Łączenie i osadzanie obiektów (OLE)

M

Maksymalizacja

Maksymalizacja

Mapa bitowa

Mapa przemieszczeń

Maska kolorów

Maska obcinania

Maska obcinania

Maska złożona

Maska zwykła

Menedżer kolorów

Menu

Microsoft(r) Internet Explorer, paleta kolorów

Miniatura

Minimalizacja

Model kolorów niezależny od urządzenia

Model kolorów zależny od urządzenia

Monochromatyczny obraz

Mora

N

Nadlewanie

Nadruk (kolor wynikowy)

Nakładka

Narzędzie (z palety wysuwanej)

Nasycenie

Naświetlarka

NCSA

Negatyw

Netscape Navigator, paleta kolorów

Niska rozdzielczość

NTSC

O

Obcinanie (kadrowanie)

Obiekt kontrolny

Obiekt łączony

Obiekt osadzony

Obraz rastrowany

Obraz zrastrowany

Obrazek w skali szarości

Obrazki Clipart

Obszar chroniony

Odcień

Okno dialogowe

Opadanie gaussowskie

Opadanie płaskie

Opadanie wysepkowe

Open prepress interface (OPI)

Orientacja

P

Paleta barw rozbarwianych PANTONE

Paleta barw rozbarwianych PANTONE

Paleta DuPont

Paleta kolorów obrazka

Paleta kolorów

Paleta kolorów

Paleta kolorów

Paleta PANTONE Hexachrome

Paleta TOYO COLOR FINDER

Parametry

Pasek kalibracji

Pasek menu

Pasek narzędzi

Pasek tytułu

Pasery

Pasywne mapy obrazu

PCD

PCX

Photo CD

Pica

PICT

Piksel

Pisak czuły na nacisk

Plik pomiaru

Płaskorzeźba

Pochylanie

Podział na arkusze

Pole markizy

Pole wyboru

Pole wyróżnienia

Pole zaznaczenia markizą

Polecenie

Postrzępione brzegi

PostScript

PostScript

Powiększenie

Pozytyw

Profil urządzenia

Programy malarskie

Progresywne

Proporcje

Prowadnice

Próbki (kolorów)

Próg (ścieżka)

Próg

Przeciąganie

Przeglądarka

Przejście tonalne

Przełączanie

Przeplot

Przestrzeń kolorów urządzenia

Przestrzeń kolorów urządzenia

Przestrzeń kolorów

Przewijanie

Przezroczyste tło

Przybornik

Przyciąganie

Przycisk polecenia

Przyrost plamki

PSD

Punkt bieli

Punkt czerni

Punkt kontrolny

Punkt odniesienia

Punkt zaczepienia

R

Radialne wypełnienie tonalne

Raster

Rejestracja

Renderowanie

Roleta

Rozciąganie

Rozdzielczość optyczna

Rozdzielczość skanowania

Rozłączanie grupy obiektów

Rozmywanie gaussowskie

Rozrzut

Rozszerzenie

Rysunek kreskowy

S

Samouczki (lekcje)

Scalanie (tryb)

Schowek

Scitex

Segment (ścieżka)

Siatka

Skala densytometryczna

Skala densytometryczna

Skala szarości

Skalowanie

Skaner bębnowy

Skróty klawiaturowe

Soczewka

Spad

Spad

Spektrofotometr

Sterownik urządzenia

Sterownik urządzenia

Stożkowe wypełnienie tonalne

Stratna

Styl układu

Subtraktywny model kolorów

System dopasowania kolorów

Szum

Ścieżka pliku

Ścieżka robocza

Ścieżka zamknięta

Środek obrotu

Światła

Światło rozproszone

T

Tabela kolorów

Tabela skrótów klawiaturowych

Temperatura barwy

TGA

TIFF (Tagged Image File Format)

Tolerancja redukcji

Tolerancja

Transformacja

Trójwymiarowy model

True color (tryb pełnokolorowy)

Tryb kolorów z paletą (kolor indeksowany)

Tryb malowania maski

Tryb malowania

Tryby edycji obiektów

Tryby maski

U

Uchwyty

Urządzenie do pomiaru kolorów

Ustawienia domyślne

Usuń aureolę

Usuwanie podkoloru (UCR)

V

VRML

W

Wartości koloru (składniki koloru)

Węzeł gładki

Węzeł symetryczny

Węzły

Wielokanałowy

Wielozadaniowość

Wizualny selektor kolorów

Wskaźnik identyfikujący narzędzie

Wskaźnik krzyżowy (początek układu współrzędnych)

Wskaźnik krzyżowy (precyzyjny)

Wskaźnik o różnych kształtach

Wtapianie

Wyciąg barwny

Wygładzanie

Wyostrzanie

Wypełnienie jednolite

Wypełnienie stożkowe

Wypełnienie teksturowe

Wypełnienie z mapy bitowej

Wypełnienie z mapy bitowej

WYSIWYG (What-you-see-is-what-you-get)

Wzornik kolorów

Wzorzec skanowania IT8

Y

YIQ

Z

Zablokuj przezroczystość

Zablokuj przezroczystość

Zakres dynamiczny

Zarządzanie kolorami

Zastępowanie komponentu szarego (GCR)

Zaznaczenie podniesione

Zaznaczenie podniesione

Zmiana rozmiaru/rozdzielczości

Znaczniki cięcia

Znaczniki podziałki

Zwartość (ścieżka)


3DMF (trójwymiarowy Metafile) (definicja)
3DMF (trójwymiarowy Metafile)

Format pliku QuickDRAW Metafile, używany do importowania i eksportowania trójwymiarowych modeli.


Trójwymiarowy model (definicja)
Trójwymiarowy model

Obiekt, który ma trzy wymiary: wysokość, szerokość i głębokość i może być oglądany pod dowolnym kątem.


Tabela skrótów klawiaturowych (definicja)
Tabela skrótów klawiaturowych

Plik zawierający listę skrótów klawiaturowych. Skróty klawiaturowe służą do przyspieszenia operacji edycyjnych. Zależnie od wykonywanej czynności uaktywniane są różne tabele. Na przykład po podświetleniu tekstu aktywna się staje tabela właściwa dla edycji tekstu. Jeżeli żaden tekst nie jest zaznaczony, aktywna jest główna tabela skrótów klawiaturowych.


Bieżące okno (definicja)
Bieżące okno

Okno zawierające dokument, nad którym odbywa się aktualnie praca. Kliknięcie innego okna sprawia, że to ono staje się oknem bieżącym.


Addytywny model kolorów (definicja)
Addytywny model kolorów

Model kolorów, w którym kolory są tworzone przez dodawanie światła o różnych długościach. W najpopularniejszym modelu, RGB, do uzyskania zakresu kolorów używa się światła czerwonego, zielonego i niebieskiego.


Album (definicja)
Album

Folder zawierający skróty do plików multimedialnych. Albumy zawierają ikony i miniatury połączone z plikami źródłowymi i pozwalają organizować grafiki, ilustracje, dźwięki oraz pliki wideo w powiązane logicznie zbiory.

Patrz też: Miniatura.


Alfa (kanał alfa) (definicja)
Alfa (kanał alfa)

Patrz: Kanał maski.


Światło rozproszone (definicja)
Światło rozproszone

Światło w pomieszczeniu pochodzące z naturalnych i sztucznych źródeł. Jakość i intensywność światła rozproszonego ma wpływ na kolory widziane na wydrukach, na skanowanych powierzchniach i na monitorze. Ogólnie rzecz biorąc, im jaśniejsze jest oświetlenie, tym mniej kolorów będzie rozróżnialnych na monitorze. Dla dokładnej reprodukcji kolorów wskazane jest utrzymywanie oświetlenia rozproszonego na stałym, niskim poziomie.


Animacja  (definicja)
Animacja

Pliki animacji zawierają ruchome obrazki. CorelDRAW obsługuje cztery formaty zapisu animacji: animacje GIF (GIF), animacje MPEG (MPG), Quick Time Movie (MOV) i Video for Windows (AVI).


Wygładzanie (definicja)
Wygładzanie

Metoda wygładzania zakrzywionych i ukośnych brzegów w obrazku mapy bitowej. Filtr wygładzania powoduje częściowe wypełnienie przerw między kontrastującymi punktami kolorem pośrednim lub odcieniami szarości w celu złagodzenia przejścia między kolorami. Filtr wygładzania zmniejsza lub eliminuje efekt schodkowanych krawędzi.


Proporcje (definicja)
Proporcje

Stosunek szerokości obrazu do jego wysokości (wyrażonych matematycznie jako x:y). Na przykład proporcje obrazu o wymiarach 640 x 480 punktów wynoszą 4:3.


AVI (definicja)
AVI

Rozszerzenie nazwy pliku zawierającego dane wideo w Windows.


Oś (definicja)
 *Oś

Hipotetyczna ścieżka liniowa. Osie x, y i z (odpowiednio szerokość, wysokość i głębokość) definiują współrzędne osi w przestrzeni trójwymiarowej. Oś, wokół której obiekt jest obracany, stanowi jego oś obrotu. W CorelDRAW osie obiektu są równoległe do jego pola zaznaczenia — obszaru, który pojawia się wokół zaznaczonego obiektu lub grupy.


Głębia bitowa (definicja)
Głębia bitowa

Liczba bitów używanych do definiowania odcienia lub koloru każdego z pikseli rysunku. Na przykład obraz czarno-biały posiada głębię 1 bitu, ponieważ jego punkt może być tylko czarny albo biały. Liczba możliwych kolorów, które można oddać przy danej głębi bitowej wynosi 2 do potęgi wartości głębi.


Mapa bitowa (definicja)
Mapa bitowa

Obraz utworzony z ciągów pikseli lub kropek. Skanery oraz programy malarskie, takie jak Corel PHOTO-PAINT, generują obrazy w postaci map bitowych. W CorelDRAW rysunki tworzone są przy wykorzystaniu obiektów wektorowych.


Wypełnienie z mapy bitowej (definicja)
Wypełnienie z mapy bitowej

Wypełnienie takie można utworzyć z dowolnego obrazka będącego mapą bitową. Najlepiej w tej roli sprawdzają się obrazki zawierające desenie, które zestawione ze sobą utworzą ciągły wzór, taki jak kamienie, monety lub cegły. Wypełnienia z mapy bitowej mogą być drukowane na drukarce każdego typu.


Czarno-biały (definicja)
Czarno-biały

Format 1-bitowy, w którym obrazy są zapisywane jedynie w dwóch pełnych kolorach [image] czarnym i białym [image] bez jakiejkolwiek gradacji. Format ten jest użyteczny dla rysunków kreskowych i prostych grafik.


Punkt czerni (definicja)
Punkt czerni

Termin odnoszący się do drukowania w kolorze, opisujący poziom czerni w stosunku do czerni 4-kolorowej lub 3-kolorowej. Czerń 4-kolorowa powstaje przez zmieszanie 100% niebieskozielonego, 100% purpurowego, 100% żółtego i 100% czarnego. Czerń 3-kolorowa składa się wyłącznie z nasyconych kolorów niebieskozielonego, purpurowego i żółtego i w konsekwencji nie jest aż tak czarna.


Spad (definicja)
Spad

W drukarstwie oznacza część obrazu wychodząca poza obszar podlegający zadrukowaniu. Spad pozwala rozciągnąć obraz do granicy krawędzi kartki.


Kontrola utraty koloru (definicja)
Kontrola utraty koloru

Jedno z ustawień narzędzia pędzla. Parametr utraty koloru, wspólnie z parametrem podtrzymania koloru, określa sposób nakładania farby przy malowaniu pędzlem. Jeżeli zostanie nadana pewna wartość stopnia utraty, to podczas pociągnięcia pędzlem farba po pewnym czasie się skończy i wystąpi efekt rozmazywania kolorów tła (tak jak przy rzeczywistym malowaniu mokrym pędzlem).


BMP (definicja)
BMP

Rozszerzenie nazwy plików zawierających mapę bitową, wykorzystywane przez system Windows. Chociaż pliki z rozszerzeniem .BMP są standardowym typem map bitowych w Windows, odczytywanie ich jest możliwe także w wielu aplikacjach działających w innych systemach operacyjnych i na innych platformach. Format BMP jest formatem binarnym, który może służyć do przechowywania map bitowych dowolnego typu.


Jaskrawość (definicja)
Jaskrawość

Ilość światła, która jest przepuszczana przez, lub odbijana od danego piksela. W modelu barw HSB jaskrawość stanowi miarę zawartości białego w danym kolorze. Zerowa wartość jaskrawości daje w efekcie kolor czarny, a wartość 255 daje kolor biały.


Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności (definicja)
Filtr jaskrawości, kontrastu i intensywności

Filtr jaskrawości i kontrastu używany jest do rozjaśniania lub przyciemniania obrazu (jaskrawość) lub do zmiany różnicy między obszarami jasnymi i ciemnymi (kontrast). Intensywność wpływa na jaśniejsze obszary rysunku, czyniąc je jaśniejszymi lub ciemniejszymi.


Przeglądarka (definicja)
Przeglądarka

Program komputerowy interpretujący znaczniki języka HTML (Hypertext Markup Language), wyświetlający strony internetowe, wykonujący programy w języku Java itp. Przeglądarka służy do przeglądania stron WWW (dokumentów HTML).


Kalibracja (definicja)
Kalibracja

W zarządzaniu kolorami, kalibracja jest to proces dostrajania urządzenia lub systemu reprodukcji kolorów, w celu uzyskania dokładnego i spójnego ich odwzorowania. Proces ten polega na dopasowywaniu wyników działania urządzenia do standardu — ustalonego przez producenta lub ustanowionego przez inne urządzenie.

Patrz też: Charakterystyka.


Pasek kalibracji (definicja)
Pasek kalibracji

Paski kolorów drukowane wraz z rysunkiem. Pasek kalibracji używany jest jako punkt odniesienia przy kalibrowaniu monitora w taki sposób, aby wyświetlał on kolory będące wiernym odwzorowaniem kolorów na wydruku.


Kamera (definicja)
Kamera

Urządzenie pozwalające obserwatorowi określić punkt widzenia podczas wyświetlania i renderowania modeli trójwymiarowych.


CDR (definicja)
CDR

Rozszerzenie nazwy plików zawierających grafikę wektorową utworzoną w programie CorelDRAW.


Środek obrotu (definicja)
Środek obrotu

Punkt, wokół którego obiekt jest obracany. Na poniższym rysunku (1) oznacza środek obrotu.


CERN (definicja)
CERN

CERN (Conseil Europeen pour la Recherche Nucleaire) jest to laboratorium naukowe, w którym opracowano standard World Wide Web. Istnieją dwa systemy serwerów WWW: CERN i NCSA (National Center for Supercomputing Applications). Aby się przekonać, w jakim systemie pracuje dany serwer, należy się skontaktować z jego administratorem.


CGI (definicja)
CGI

Standard określający metody komunikacji między serwerami WWW a zewnętrznymi programami i skryptami. CGI (Common Gateway Interface) jest to protokół poleceń funkcjonujący między serwerem a komunikującym się z nim programem. Z konwencji protokołu CGI korzystają mapy obrazu, formularze i programy obsługi indeksu.

Do tworzenia map obrazu obsługiwanych przez serwer niezbędne jest dysponowanie przeznaczonym do tego skryptem CGI. Aby się upewnić, że na danym serwerze istnieje taka możliwość, należy się skontaktować z jego administratorem.


CGM (definicja)
CGM

Rozszerzenie nazwy pliku w formacie Computer Graphics Metafile, zawierającego grafikę wektorową.


Kanał (definicja)
Kanał

8-bitowy obrazek, w którym przechowywane są informacje na temat koloru lub maski w innym obrazku. Istnieją dwa typy kanałów: koloru i maski. Obrazki mają jeden kanał koloru na każdy składnik podstawowy w modelu kolorów, na którym są oparte. Każdy kanał zawiera informacje o kolorze dla danego składnika. Kanał maski (kanał alfa) przechowuje informacje o masce utworzonej w obrazku i tylko niektóre formaty plików pozwalają na zapisanie go wraz z obrazkiem (np. .CPT).


Charakterystyka (określanie) (definicja)
Charakterystyka (określanie)

W zarządzaniu kolorami, tworzenie charakterystyki jest to proces, w którym określa się, jak dane urządzenie dokonuje odwzorowania kolorów, z zapisaniem wyników w postaci elektronicznego profilu urządzenia.

Patrz też: Profil urządzenia.


Pole wyboru (definicja)
Pole wyboru

Kwadratowe pole w oknie dialogowym lub w rolecie, używane do włączenia lub wyłączenia opcji. Opcja jest włączona, gdy w polu wyboru znajduje się znaczek "x" lub "v", a jest wyłączona, kiedy pole jest puste. W celu włączenia lub wyłączenia opcji należy kliknąć wewnątrz pola wyboru.


Punkt odniesienia (definicja)
Punkt odniesienia

W toku prac nad obrazkiem jest to zapamiętany etap pracy, do którego można później powrócić.


Potomny (definicja)
 *Potomny

Obiekt, który jest połączony z innym obiektem (jego obiektem głównym) w hierarchii. Kiedy obiekt główny jest przesuwany, jego obiekt potomny i inne obiekty są także przesuwane.


Chromatyczność (definicja)
Chromatyczność

Przy kalibrowaniu monitora, chromatyczność definiuje dopasowanie barw monitora.


Cycero (definicja)
Cycero

Jednostka miary równa 12 didot. Jeden cal ma 5,63 cycero.


CIE (definicja)
CIE

Commission Internationale de l'Eclairage [image] niezależna organizacja ustanawiająca standardy pomiaru kolorów i światła. Komisja CIE opracowała cały szereg niezależnych od urządzenia modeli kolorów (np. Lab) opisujących widzialny zakres kolorów.


Kliknięcie (definicja)
Kliknięcie

Naciśnięcie i zwolnienie przycisku myszy.


Aplikacja typu klient (definicja)
Aplikacja typu klient

Aplikacja typu klient jest to aplikacja obsługująca mechanizm OLE, która zawiera obiekty OLE (na przykład grafikę, wykresy i tekst) utworzone w innej aplikacji. Nie wszystkie aplikacje zgodne z OLE mogą być klientami. Na przykład CorelDRAW może być klientem lub serwerem, ale Corel PHOTO-PAINT może być wyłącznie klientem. Jeżeli istnieją co do tego wątpliwości, należy upewnić się, sięgając do dokumentacji.


Aktywna mapa obrazu (definicja)
Aktywna mapa obrazu

Aktywne (ang. "client-side") mapy obrazu są niezależne od serwera, ale wymagają od użytkownika posiadania przeglądarki obsługującej wyświetlanie map obrazu. Istnieje zawsze możliwość, że osoby, do których skierowane są informacje na tworzonej stronie WWW, nie będą dysponować odpowiednią przeglądarką.


Obrazki Clipart (definicja)
Obrazki Clipart

Gotowe obrazki, które można wczytywać do aplikacji Corela i modyfikować w razie potrzeby. W pakiecie Corela dostarczane są tysiące obrazków Clipart w wielu różnych formatach. Dodatkowe obrazki, także w formacie mapy bitowej, można dokupić od niezależnych producentów.


Schowek (definicja)
Schowek

Obszar pamięci służący do tymczasowego przechowywania danych, które zostały wycięte lub skopiowane. Schowek przechowuje dane aż do momentu ich zastąpienia przez inny wycięty lub skopiowany obiekt.


Maska obcinania (definicja)
Maska obcinania

Maska pozwalająca prowadzić edycję poziomów przezroczystości obiektu bez wpływania na jego piksele. Możliwe jest modyfikowanie poziomów przezroczystości bezpośrednio w obiekcie, a następnie dodanie maski obcinania, lub wprowadzenie maski przed dokonaniem zmian.


Grupa obcinania (definicja)
Grupa obcinania

Metoda łączenia cech obiektów przez obcinanie pikseli obiektu potomnego za pomocą obiektu głównego. W obrębie grupy obcinania obiekt nadrzędny zachowuje swój kształt, ale posiada kolor i teksturę obiektu potomnego. Atrybuty obiektów potomnego i głównego można rozdzielić także po zachowaniu ich jako grupy obcinania.


CMY (definicja)
CMY

Tryb wykorzystujący trzy kolory składowe: niebieskozielony (C), purpurowy (M) i żółty (Y). Tryb ten jest używany w trójkolorowym procesie drukowania. W aplikacjach Corela tryb CMY stanowi odwrotność trybu RGB, przy wartościach z zakresu od 0 do 255. Tryb CMY jest oparty na modelu kolorów CMY.


CMYK (definicja)
CMYK

Tryb kolorów wykorzystujący cztery kolory składowe: niebieskozielony (C), purpurowy (M), żółty (Y) i czarny (K). W modelu CMYK wartości są wyrażane w procentach, tak więc wartość 100 dla dowolnego pigmentu oznacza, że jest on stosowany w pełnym nasyceniu. Model kolorów CMYK używany jest w większości profesjonalnych wydruków pełnokolorowych. Model CMYK jest podobny do modelu CMY, jednakże wprowadzenie czarnego pigmentu (K) pozwala uzyskać głębszą czerń i szerszy zakres tonalny. Tryb kolorów CMYK oparty jest na modelu kolorów CMYK.


CMYK255 (definicja)
CMYK255

Subtraktywny model kolorów, wykorzystujący pigmenty w kolorach niebieskozielonym, purpurowym, żółtym i czarnym, zebrane w różnych gęstościach na powierzchni. Wartości gęstości C, M, Y i K mogą się zmieniać w zakresie od 0 do 255.


Kanał koloru (definicja)
Kanał koloru

Kanał, który reprezentuje pojedynczy składnik w modelu kolorów obrazka. Kanały koloru są generowane automatycznie przez Corel PHOTO-PAINT przy tworzeniu lub otwieraniu obrazka z 24- lub 32-bitową głębią kolorów. Indywidualne kanały zawierają informacje o tym, ile czerwonego, zielonego lub niebieskiego barwnika zostało użytego do uzyskania kolorów obrazka. Połączenie wszystkich kanałów kolorów pozwala wyświetlić pełny zakres barw obecnych w obrazku.


Korekcja kolorów (definicja)
Korekcja kolorów

W zarządzaniu kolorami, korekcja kolorów ekranowych jest to proces odwzorowania kolorów w trybie RGB, widzianych na ekranie monitora, do kolorów reprodukowanych przez drukarkę kolorową CMYK.

Korekcja kolorów drukowanych jest to proces przesuwania w widmie kolorów drukowanych w taki sposób, by były bardziej zgodne z oryginałem lub z zamierzeniami.


Głębia kolorów (definicja)
Głębia kolorów

Określa zakres kolorów i odcieni dostępnych w obrazku, i zazwyczaj mierzona jest liczbą wyświetlanych kolorów, np. 256 kolorów lub 16 milionów kolorów.

Parametr głębi kolorów wybrany dla obrazka wpływa na rozmiar pliku oraz na ostateczną jakość obrazka na wydruku lub na ekranie. Głębia kolorów definiowana jest przez liczbę bitów. Na przykład Corel TWAIN pozwala na wybranie jednej z następujących wartości tego parametru: 16 milionów (24 bity), 256 kolorów (8 bitów), 256 odcieni szarości (8 bitów) oraz czarno-biały (1 bit). Liczba bitów wykorzystywanych przez kolor decyduje zarówno o wymaganej mocy systemu, jak i o możliwej do wyświetlenia liczbie kolorów i odcieni. Jeden bit może być równy 0 albo 1, dlatego kolor 1-bitowy może oddawać tylko dwa poziomy głębi: 0 daje w wyniku piksel biały, a 1 oznacza piksel czarny. Na drugim końcu skali kolor 24-bitowy udostępnia 16 milionów możliwych poziomów głębi (kolorów) i wymaga o wiele więcej pamięci.


Przestrzeń kolorów urządzenia (definicja)
Przestrzeń kolorów urządzenia

Zakres kolorów reprodukowanych lub odbieranych przez urządzenia takie jak monitor, czy drukarka kolorowa.


Kolorymetr  (definicja)
Kolorymetr

Instrument służący do pomiaru kolorów podczas kalibracji urządzeń. Kolorymetr ma w założeniu "postrzegać" kolory w sposób podobny do ludzkiego oka.


Kolorymetryczne (odwzorowanie przestrzeni kolorów) (definicja)
Kolorymetryczne (odwzorowanie przestrzeni kolorów)

Patrz: ilustracja w temacie Odwzorowanie przestrzeni kolorów.


Zarządzanie kolorami (definicja)
Zarządzanie kolorami

Proces zapewniania możliwie precyzyjnej reprodukcji kolorów przez wszystkie urządzenia w systemie komputerowym. Podstawowe funkcje elektronicznego zarządzania kolorami to odwzorowanie przestrzeni kolorów, sporządzanie charakterystyk urządzeń oraz korekcja kolorów ekranowych.


Menedżer kolorów (definicja)
Menedżer profili kolorów

Menedżer profili kolorów jest aplikacją, która współpracuje z innymi aplikacjami Corela w celu zapewnienia możliwie dokładnej reprodukcji kolorów przez urządzenia w systemie komputerowym.

Kiedy do Menedżera profili kolorów wprowadzone zostaną dane na temat obecnych w systemie urządzeń służących do reprodukcji kolorów, aplikacja ta może pełnić następujące funkcje:

•	dostrajać wynik działania skanera na podstawie charakterystyki skanera,

•	zapewniać dokładną reprodukcję kolorów drukarki na ekranie,

•	sygnalizować kolory spoza zakresu dostępnego dla drukarki,

•	zarządzać kanałami kolorów,

•	obsługiwać drukowanie pełnokolorowe i wyciągów barwnych,

•	regulować przebieg konwersji między różnymi trybami kolorów.


Maska kolorów (definicja)
Maska kolorów

Maska używana do zaznaczania poszczególnych kolorów w obrazku. Z zaznaczenia wyłączone są tylko piksele posiadające kolor w sprecyzowanym zakresie. Do tworzenia masek wrażliwych na kolor można użyć narzędzia "Różdżka", narzędzia "Lasso" lub też polecenia Maska kolorów.


System dopasowania kolorów (definicja)
System dopasowania kolorów

Diagram drukowany we wzorniku kolorów i przechowywany jako część programu komputerowego, służący jako wzorzec kolorów przy drukowaniu. Wybieranie kolorów z próbnika firmowego systemu dopasowania kolorów, takiego jak PANTONE MATCHING SYSTEM, gwarantuje przewidywalną i niezmienną reprodukcję kolorów.


Urządzenie do pomiaru kolorów (definicja)
Urządzenie do pomiaru kolorów

Instrument dokonujący cyfrowej definicji koloru, używany przy kalibracji urządzeń reprodukujących. Instrumenty takie mogą również służyć do odczytywania kolorów do użytku w aplikacjach Corela. Przykładami urządzeń do pomiaru kolorów są spektrofotometry, kolorymetry i densytometry.


Tryb koloru (definicja)
Tryb koloru

System określający liczbę i typ kolorów zawartych w obrazku rastrowym. Przykładami popularnych trybów koloru są: czarno-biały, odcienie szarości, RGB, CMYK oraz tryb z paletą.


Model kolorów (definicja)
Model kolorów

Prosty wykres kolorów definiujący zakres kolorów wyświetlanych w danym trybie. Przykładami popularnych modeli kolorów są: RGB (czerwony, zielony i niebieski), CMY (niebieskozielony, purpurowy, żółty), CMYK (niebieskozielony, purpurowy, żółty, czarny), HSB (barwa, nasycenie i jaskrawość), HLS (barwa, jasność, nasycenie) oraz CIE L*a*b (Lab).


Paleta kolorów (definicja)
Paleta kolorów

Zbiór kolorów jednolitych. W CorelDRAW i w Corel PHOTO-PAINT przy wybieraniu kolorów dla wypełnień, konturów, papieru i innych obiektów można korzystać z ekranowej palety kolorów, z okna dialogowego Wybór koloru lub też z rolety Kolor. Wybierać można ze standardowych zestawów, jak standardowa paleta kolorów, z zestawów tworzonych przez siebie lub też z systemów dopasowania kolorów, takich jak PANTONE MATCHING SYSTEM. Patrz też: Ekranowa paleta kolorów.


Kolorowa odbitka próbna (definicja)
Kolorowa odbitka próbna

Patrz: Odbitka próbna (proof).


Wyciąg barwny (definicja)
Wyciąg barwny

Termin drukarski oznaczający wynik procesu rozdzielania kolorów w obrazie złożonym na pewną liczbę odrębnych obrazów w skali szarości, po jednym na każdy kolor podstawowy w obrazie pierwotnym. W przypadku obrazu w formacie CMYK należy sporządzić cztery wyciągi (po jednym dla niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego).


Przestrzeń kolorów (definicja)
Przestrzeń kolorów

W elektronicznym zarządzaniu kolorem jest to wirtualna reprezentacja przestrzeni kolorów dostępnej w danym modelu kolorów lub dla danego urządzenia. Granice i kontury przestrzeni kolorów urządzenia są odwzorowywane przez oprogramowanie do zarządzania kolorem. Patrz też: Przestrzeń kolorów urządzenia.


Tabela kolorów (definicja)
Tabela kolorów

Funkcja w programie Corel PHOTO-PAINT, umożliwiające prowadzenie edycji kolorów w obrazku w trybie z paletą kolorów.


Temperatura barwy (definicja)
Temperatura barwy

Przy kalibracji monitora oznacza barwę światła wyrażoną jako temperatura bezwzględna (w skali Kelvina). Temperaturę barwy definiuje się względem białego punktu na ekranie. 6500 K jest to niebieskawa biel, podobna do światła dziennego, podczas gdy 5000 K oznacza biel żółtawą, taką jak światło żarówki.


Wartości koloru (składniki koloru) (definicja)
Wartości koloru (składniki koloru)

Zestaw liczb definiujących kolor w danym modelu kolorów. Na przykład w modelu RGB wartości 255 dla czerwieni (R) i zero dla zieleni (G) i dla niebieskiego (B) dadzą w efekcie kolor czerwony.


Polecenie (definicja)
Polecenie

Wyraz lub element sterujący, który po wybraniu lub kliknięciu powoduje rozpoczęcie wykonywania czynności. Polecenia są dostępne z menu lub za pomocą przycisków na pasku narzędzi.


Przycisk polecenia (definicja)
Przycisk polecenia

Przycisk w oknie dialogowym lub na pasku narzędzi używany do wykonywania poleceń, takich jak przywracanie wartości lub otwieranie okien dialogowych.


Maska złożona (definicja)
Maska złożona

Maska powodująca zaznaczenie dwóch lub większej liczby obszarów obrazka. Maski złożone można tworzyć, poszerzając istniejące zaznaczenie w trybie dodawania lub alternatywy wykluczającej (XOR). Innym na to sposobem jest zawężanie istniejącego zaznaczenia w trybie odejmowania.


Kolorowa odbitka próbna (proof) (definicja)
Kolorowa odbitka próbna (proof)

W drukarstwie oznacza wstępny wydruk projektu, zawierający wszystkie obrazki, elementy rysunkowe i tekstowe. Kolorowe odbitki próbne są często drukowane na kolorowych drukarkach postscriptowych w celu sprawdzenia pracy przed utworzeniem wyciągów barwnych. Czasem zwane "proof" (z j. angielskiego).


Kanał pełnokolorowy (definicja)
Kanał pełnokolorowy

Pierwszy z kanałów wymienionych na karcie "Kanały" w oknie dokowanym. Łączy on w sobie wszystkie kanały koloru w bieżącym modelu kolorów obrazka, przedstawiając obrazek w pełnym kolorze. W oknie rysunkowym obrazka wyświetlany jest jego kanał pełnokolorowy.


Wypełnienie stożkowe (definicja)
Wypełnienie stożkowe

Rodzaj wypełnienia tonalnego, w którym zmiana kolorów odbywa się zgodnie z układem stożka.


Przejście tonalne (definicja)
Przejście tonalne

Obraz przedstawiony za pomocą gładkich, stopniowanych odcieni przechodzących z jednego koloru do innego — jak na odbitce fotograficznej. Obrazy zawierające przejścia tonalne muszą zostać przekształcone na obrazy rastrowe, zanim będą mogły być reprodukowane na urządzeniach cyfrowych, takich jak monitor.


Kontrast (definicja)
Kontrast

Różnica między ciemnymi i jasnymi obszarami obrazu. Wyższe wartości kontrastu wskazują na większe różnice między ciemnymi i jasnymi obszarami i na mniejszą liczbę gradacji między nimi.


Punkt kontrolny (definicja)
Punkt kontrolny

Punkty wyciągane z węzłów położonych na krzywych i segmentach linii poddawanych edycji narzędziem "Edycja węzłów ścieżki". Punkty kontrolne określają kąt, pod którym krzywa przechodzi przez węzeł. Punkty kontrolne się widoczne przy tworzeniu i edycji ścieżek, modyfikacja punktów kontrolnych jest jednak możliwa wyłącznie podczas edycji ścieżki.


CorelDRAW (definicja)
CorelDRAW

CorelDRAW jest to wektorowy program rysunkowy, w którym bardzo łatwo można tworzyć profesjonalne prace graficzne, od prostych znaków firmowych po złożone ilustracje techniczne.


Corel OCR-TRACE (definicja)
Corel OCR-TRACE

Aplikacja należąca do pakietu CorelDRAW, służąca do wykrywania konturów obrazków rastrowych. Wynikiem jej działania jest grafika wektorowa, którą można importować do CorelDRAW celem dokonania jej edycji.


Corel RGB (definicja)
Corel RGB

W Kreatorze profili kolorów, Corel RGB jest to obszerna przestrzeń kolorów RGB przyjęta jako standard w aplikacjach graficznych Corela.

Chociaż Corel RGB technicznie jest przestrzenią kolorów zależną od urządzenia, jej podstawę stanowi teoretyczny monitor, dzięki czemu przestrzeń ta jest dostatecznie duża, by był w niej reprezentowany prawie każdy kolor możliwy do uzyskania na dowolnym urządzeniu.


CPT (definicja)
CPT

Rozszerzenie nazwy plików zawierających obraz utworzony w Corel PHOTO-PAINT. Obrazy w formacie CPT są mapami bitowymi, czyli grafiką, która przedstawia kształty za pomocą ciągów kropek lub pikseli, ułożonych w obrazek.

CorelDRAW może importować i eksportować pliki w formacie CPT, zawierające grafikę kolorową lub w skali szarości.

W Corel PHOTO-PAINT w pliku z rozszerzeniem .CPT przechowywane są także informacje o maskach, obiektach pływających oraz soczewkach.


Obcinanie (kadrowanie) (definicja)
Obcinanie (kadrowanie)

Proces odcinania niepotrzebnych obszarów obrazka bez wpływania na rozdzielczość pozostałej jego części.


Znaczniki cięcia (definicja)
Znaczniki cięcia

Znaki pasowania w czterech rogach wydrukowanej strony. Znaczniki cięcia ułatwiają przycięcie papieru do właściwego rozmiaru i pojawiają się jedynie wtedy, gdy strona jest mniejsza niż arkusz papieru użyty do drukowania.


Wskaźnik krzyżowy (precyzyjny) (definicja)
Wskaźnik krzyżowy (precyzyjny)

Wskaźnik w kształcie skrzyżowanych linii, reprezentujący wszystkie narzędzia w obrębie okna rysunkowego. Punkt przecięcia linii pionowej i poziomej wskaźnika stanowi punkt startowy dla działania każdego z narzędzi. W przypadku narzędzi posiadających końcówkę, jak "Malowanie", "Efekty" lub "Klonowanie", punkt przecięcia odpowiada środkowi końcówki. Narzędzie tekstowe zawsze reprezentowane jest przez pionową kreskę, a narzędzie wskaźnika obiektów — przez strzałkę.


Wskaźnik krzyżowy (początek układu współrzędnych) (definicja)
Wskaźnik krzyżowy (początek układu współrzędnych)

Para przecinających się linii, które mogą być wyciągane z punktu przecięcia linijek w celu ustanowienia nowego układu współrzędnych.


Kolory niestandardowe (paleta) (definicja)
Kolory niestandardowe (paleta)

Paleta maksymalnie 256 kolorów jednolitych, które są w pełni określane przez użytkownika. Kolory w palecie niestandardowej można dobierać, modyfikować i organizować, po czym zapisać je w pliku z rozszerzeniem .CPL. Palety kolorów niestandardowych są użyteczne do organizowania najczęściej używanych kolorów.

Patrz też: Paleta kolorów.


Drukarka domyślna (definicja)
Drukarka domyślna

Urządzenie drukujące, które zostanie automatycznie użyte po wydaniu polecenia Drukuj. W danej chwili można mieć wybraną tylko jedną drukarkę domyślną.


Ustawienia domyślne (definicja)
Ustawienia domyślne

Gotowe opcje wbudowane w program. Każdy nowo tworzony rysunek korzysta z ustawień domyślnych.


Usuń aureolę (definicja)
Usuń aureolę

Polecenie powodujące zastąpienie koloru pikseli znajdujących się na krawędzi obiektu kolorem pobranym z pikseli w jego wnętrzu.


Densytometr (definicja)
Densytometr

Instrument służący do pomiaru gęstości optycznej barw na wydruku, wykorzystywany do kalibracji drukarki.


Skala densytometryczna (definicja)
Skala densytometryczna

Skale drukowane na każdej stronie wyciągów barwnych w celu lepszej oceny dokładności, jakości i spójności wyniku.


Model kolorów zależny od urządzenia (definicja)
Model kolorów zależny od urządzenia

Model kolorów, w którym wartości kolorów oparte są na charakterystyce określonego urządzenia. Przykładowo: jako że CMYK jest modelem zależnym od urządzenia, te same wartości kolorów w modelu CMYK użyte do wydrukowania obrazka na dwóch urządzeniach mogą dać dwa różne efekty.


Model kolorów niezależny od urządzenia (definicja)
Model kolorów niezależny od urządzenia

Model kolorów, w którym wartości kolorów oparte są na ustalonych standardach, a nie na charakterystyce kolorymetrycznej jakiegoś urządzenia. Przykładowo: jako że Lab jest modelem niezależnym od urządzenia, kolory w nim zdefiniowane pozostają niezmienne, nawet jeżeli plik drukowany jest na różnych urządzeniach.


Sterownik urządzenia (definicja)
Sterownik urządzenia

Program, za pomocą którego komunikują się komputer i urządzenia, takie jak mysz, skaner lub drukarka. Na przykład sterownik myszy wyświetla wskaźnik myszy na ekranie i tłumaczy kliknięcia oraz przeciągnięcia na określone czynności.


Profil urządzenia (definicja)
Profil urządzenia

W zarządzaniu kolorami, plik opisujący charakterystykę reprodukcji kolorów dla danego urządzenia. Większość oprogramowania do zarządzania kolorami (w tym Menedżer profili kolorów) korzysta z profili zapisanych w formacie ICC (International Color Consortium).

Patrz też: Charakterystyka.


Okno dialogowe (definicja)
Okno dialogowe

Okno wyświetlane wtedy, gdy do wykonania polecenia lub czynności niezbędne są dodatkowe informacje. Na przykład po wybraniu polecenia Otwórz w celu otwarcia pliku, pojawia się okno dialogowe Otwórz z prośbą o podanie nazwy pliku i jego położenia.


DIC (definicja)
DIC

Oferuje kolory, które dostępne są poprzez DIC Color Guide, DIC Color Guide Part II i DIC Traditional Colors of Japan. Kolory z tych palet powstają przez zmieszanie atramentów marki DIC. Ich reprodukcja w aplikacjach Corela osiągana jest poprzez przestrzeń kolorów CMYK.


Didot (definicja)
Didot

Jednostka miary równa 1,07 punktu amerykańskiego. Jeden cal jest równy 67,567 didot.


Klawisze kierunku (definicja)
Klawisze kierunku

Zbiór klawiszy specjalnego przeznaczenia na klawiaturze. Wśród nich są klawisze ze strzałkami (w górę, w dół, w lewo i w prawo) oraz klawisze HOME, END, PAGE UP i PAGE DOWN, znajdujące się na klawiaturze numerycznej.

Klawisze strzałek powodują przesuwanie zaznaczonych obiektów małymi krokami (co jest nazywane "podsuwaniem"). Przesuwają one także punkt wstawiania (pionowa kreska wskazująca, gdzie będzie się pojawiał wpisywany tekst) podczas pracy nad tekstem na ekranie lub w oknie dialogowym.

Klawisze HOME i END powodują zaznaczenie odpowiednio pierwszego i ostatniego węzła (punkty na końcach linii i segmentów krzywych) na obiekcie złożonym z krzywych, kiedy wybrane jest narzędzie "Kształt". Przesuwają one również punkt wstawiania w bloku tekstu odpowiednio do początku lub końca wiersza.

Klawiszy PAGE UP lub PAGE DOWN należy używać w celu przejścia o jedną stronę w tył lub do przodu (w przypadku klawiszy na klawiaturze numerycznej należy wcześniej upewnić się, że klawisz NUM LOCK jest wyłączony).


Mapa przemieszczeń (definicja)
Mapa przemieszczeń

Obrazek określający sposób zniekształcenia innego obrazka. Wartości pobrane z mapy przemieszczeń służą do określenia dodatniego lub ujemnego przemieszczenia obrazka oryginalnego.


Symulowanie (dithering) (definicja)
Symulowanie (dithering)

Sposób rozmieszczania pikseli w obrazkach lub na urządzeniach korzystających z ograniczonej palety kolorów, zmierzający do symulowania ciągłych przejść tonalnych. Symulowanie kolorów na ekranie jest metodą polepszania obrazu na monitorach zdolnych do wyświetlania koloru z głębią 16-bitową lub niższą. Zasadą działania procesu jest uśrednianie głębi pikseli w danym obszarze z utworzeniem dodatkowych kolorów lub odcieni szarości. Symulowanie kolorów na obrazku jest metodą polepszania wyglądu obrazu fotograficznego korzystającego z ograniczonej palety kolorów.


Kolory symulowane (definicja)
Kolory symulowane

Symulowanie kolorów odbywa się przez umieszczanie punktów w innych kolorach obok siebie. System Windows używa symulowania do wyświetlania kolorów, których karta graficzna nie jest w stanie oddać.


Doker (okno dokowane) (definicja)
Doker (okno dokowane)

Odmiana rolety, która przyczepia się, lub "dokuje", do jednego z boków pulpitu, udostępniając w ten sposób na stałe zbiór najczęściej wykorzystywanych poleceń i elementów sterujących. Okno takie może zostać zadokowane lub zwinięte, albo swobodnie przemieszczane w obrębie pulpitu. Okno dokowane posiada cztery karty: "Obiekty", "Skrypty", "Rejestrator" i "Kanały". Okna dokowane są także nazywane dokerami.


Przyrost plamki (definicja)
Przyrost plamki

Kiedy obraz jest drukowany na maszynie drukarskiej, efekt powiększenia punktów tworzących mapę bitową może sprawić, że obraz będzie się wydawał ciemniejszy, niż zamierzano.


Kliknięcie dwukrotne (definicja)
Kliknięcie dwukrotne

Naciśnięcie i zwolnienie przycisku myszy dwukrotnie, raz za razem.


dpi (definicja)
dpi

Miara rozdzielczości drukarki w punktach na cal. Typowe biurowe drukarki laserowe osiągają rozdzielczość 300 dpi, podczas gdy naświetlarki są zdolne osiągać rozdzielczości rzędu 1270 lub 2540 dpi. Drukarki z wyższą rozdzielczością dają wydruki gładsze i czystsze. Termin "dpi" służy także do określania rozdzielczości przy skanowaniu oraz rozdzielczości jako atrybutu map bitowych.


Przeciąganie (definicja)
Przeciąganie

Przeciąganie jest to przenoszenie obiektu w nowe położenie przy użyciu myszy. Na przykład można przeciągnąć obiekt z jednego dokumentu do innego. Możliwe jest również przeciąganie plików z innej aplikacji w celu dokonania ich importu.


Stacja dysków (definicja)
Stacja dysków

Urządzenie w komputerze, które napędza dyski używane do przechowywania informacji. Komputery osobiste mają zazwyczaj stacje dysków stałych, oznaczone literami C: lub D: (dyski twarde) oraz jedną lub dwie stacje dyskietek wymiennych, oznaczone A: lub B:. Dodatkowo wiele komputerów ma stację dysków CD-ROM z oznaczeniem E: lub F:.


Duotone (definicja)
Duotone

8-bitowy tryb kolorowy, korzystający z 256 odcieni z maksymalnie czterech tonów. Obrazek w trybie Duotone jest obrazkiem w odcieniach szarości, do którego wprowadzono od jednego do czterech kolorów. Tryb Duotone powinien być używany do wprowadzania elementów koloru do obrazków w odcieniach szarości lub do uzyskiwania interesujących efektów przy użyciu krzywych tonalnych. Obrazek Duotone może mieć jeden, dwa, trzy lub cztery kolory (monotone, duotone, tritone lub quadtone).


Paleta DuPont (definicja)
Paleta DuPont

Standardowy system odwzorowania kolorów służący do dobierania wysokiej jakości barwników firmy DuPont. 3 368 wzorców barwników z biblioteki SpectraMaster Solid Color Library służy do dokładnej specyfikacji i wyboru dziesięciu typów farby na całym świecie.

Kolory opracowane są na podstawie modelu Lab i podlegają konwersji do formatu RGB przy wyświetlaniu, a do formatu CMYK przy drukowaniu.


Zakres dynamiczny (definicja)
Zakres dynamiczny

Wyraża różnicę między najjaśniejszym (dmin) a najciemniejszym (dmax) odcieniem obrazka. Zakres dynamiczny jest pojęciem odnoszącym się także do stopnia, w jakim skaner jest zdolny do reprodukcji subtelnych zmian w odcieniu i różnicy między najciemniejszym a najjaśniejszym odcieniem, które jest on w stanie wykryć.


Obiekt osadzony (definicja)
Obiekt osadzony

Dane pochodzące z pliku utworzonego w jednym programie (programie źródłowym), które zostały osadzone w pliku opracowywanym w innym programie (programie docelowym). Na przykład grafikę utworzoną w CorelDRAW można osadzić w dokumencie Corel WordPerfect.


Płaskorzeźba (definicja)
Płaskorzeźba

Efekt trójwymiarowego reliefu na dwuwymiarowej powierzchni.

Filtr odpowiedzialny za efekt płaskorzeźby ocenia wartości tonalne i eksponuje krawędzie pomiędzy obszarami ciemnymi i jasnymi, pogłębia cienie i rozjaśnia części oświetlone, dając wrażenie faktury i większej głębi.


Emulsja (definicja)
Emulsja

Materiał światłoczuły powlekający błonę filmową.


EPS (definicja)
EPS

Rozszerzenie nazwy plików zawierających dane w formacie Encapsulated PostScript. Aplikacje Corela mogą importować i eksportować pliki EPS. Z CorelDRAW można eksportować do formatu generic EPS, jak i EPS ze ścieżkami obcinania. Do CorelDRAW można także importować obiekty zawierające pliki EPS. Pliki EPS tworzone w programie CorelTRACE mogą być importowane przez takie programy, jak Corel VENTURA lub Adobe PageMaker.


Filtr równoważenia poziomów (automatyczne równoważenie) (definicja)
Filtr równoważenia poziomów (automatyczne równoważenie)

Filtr dokonujący automatycznej redystrybucji odcieni koloru. Proces ten przekształca kolory ciemne w czerń, kolory jasne w biel i równo rozprowadza kolory pośrednie.


Rozszerzenie (definicja)
Rozszerzenie

Znaki po kropce w nazwie pliku. Znaki te identyfikują typ danych przechowywanych w pliku. Na przykład rozszerzenie .CPT informuje, że dany plik zawiera mapę bitową zachowaną w programie Corel PHOTO-PAINT, podczas gdy rozszerzenie .CDR wskazuje, że plik zawiera grafikę wektorową utworzoną w programie CorelDRAW.


Wtapianie (definicja)
Wtapianie

Stopniowe przejście między maską lub obiektem a otaczającym tłem. Efekt ten pozwala na uzyskanie bardziej miękkich, mających bardziej naturalny wygląd krawędzi.


Kompresja pliku (definicja)
Kompresja pliku

Pliki w komputerze są często przechowywane w postaci spakowanej dla oszczędności miejsca na dysku twardym. Istnieje kilka technik kompresji, używanych w zależności od formatu pierwotnego pliku. Na ogół, im plik jest bardziej spakowany, tym wolniej odbywają się związane z nim operacje odczytu i zapisu.

Kompresja może być stratna lub bezstratna. Kompresja bezstratna charakteryzuje tym, że po przeprowadzeniu czynności spakowania i rozpakowania pliku, pierwotne dane w nim pozostają zachowane. Tego typu kompresja jest zalecana dla celów przechowywania tekstu lub danych liczbowych, jak arkusze kalkulacyjne. Kompresja stratna powoduje utratę części pierwotnych danych, jednak zależnie od stawianych wymagań, to przekłamanie może nie mieć znaczenia dla ostatecznego wyniku pracy. W drodze kompresji stratnej można osiągnąć znacznie większe stopnie upakowania danych, tak więc jest to sposób zalecany, kiedy oszczędność miejsca na dysku staje się problemem pierwszoplanowym.


Wypełnienie (definicja)
Wypełnienie

Wypełnienia są to mapy bitowe, przejścia tonalne lub desenie naniesione na pewnych obszarach obrazka.

W CorelDRAW wypełnienia mogą być nadawane dowolnemu obiektowi lub krzywej na rysunku.

W Corel PHOTO-PAINT wypełnienia mogą być używane w stosunku do prostokątów i wielokątów, lecz częściej są nanoszone na fragmenty obrazka przy użyciu narzędzia "Wypełnienie".


Kolor wypełnienia (definicja)
Kolor wypełnienia

Kolor używany przez narzędzie "Wypełnienie" do zamalowywania powierzchni obrazka. Kolor wypełnienia określa także kolor wnętrza rysowanych prostokątów, elips i wielokątów. Parametr ten ustawia się za pomocą narzędzi z rolety "Wypełnienie" na ekranowej palecie kolorów lub na samym obrazku przez kliknięcie prawym przyciskiem myszy na kolorze przy wybranym narzędziu "Pipeta" i wciśniętym klawiszu SHIFT.


Klisza (definicja)
Klisza

W drukarstwie oznacza przejrzysty, światłoczuły arkusz, na który obrazy są nanoszone jako pozytyw albo negatyw. Arkusze te następnie służą do tworzenia płyt drukarskich.


Filtr (definicja)
Filtr

Ogólna nazwa programu, który tłumaczy informację cyfrową z jednego formatu na inny.

Filtry importu/eksportu dokonują konwersji plików na inny format. Na przykład w celu wykonania importu rysunku CorelDRAW do programu Corel PHOTO-PAINT rysunek musi zostać przekształcony z pliku wektorowego do postaci mapy bitowej. Po wybraniu formatu pliku w oknie dialogowym Eksportuj w CorelDRAW, odpowiedni program filtra jest uruchamiany automatycznie i przejmuje kontrolę nad przekształceniem.

Filtry efektów specjalnych modyfikują obrazek zgodnie z określoną specyfikacją, dając efekt specjalny. Na przykład filtr o nazwie Mediana w programie PHOTO-PAINT analizuje wszystkie piksele w pewnym obszarze i nadaje im uśredniony kolor, dając efekt gładkiego, lekko rozmytego obrazka z mniejszą liczbą szczegółów.


Opadanie płaskie (definicja)
Opadanie płaskie

Efekt opadania przy stosowaniu filtrów "Płytka" i "Szkło". Jest to prosta linia przekątna, rozpoczynająca się w obrębie fazy, a kończąca na obrazku.


Zaznaczenie podniesione (definicja)
Zaznaczenie podniesione

Zaznaczony fragment, który "unosi się" nad obrazkiem i może być przemieszczany i modyfikowany bez wpływania na piksele pod spodem. Jako zaznaczenie podniesione można do obrazka wkleić dane ze schowka. Po ostatecznym opuszczeniu zaznaczenia należące doń piksele są stapiane z pikselami obrazka.


Narzędzie (z palety wysuwanej) (definicja)
Narzędzie (z palety wysuwanej)

Narzędzie, które po kliknięciu wyświetla dwa lub większą liczbę dodatkowych narzędzi. Narzędzia i polecenia wyposażone w paletę wysuwaną posiadają małą strzałkę w prawym dolnym rogu przycisku lub na prawo od nazwy polecenia. Przykład poniżej pokazuje rozwiniętą paletę wysuwaną, którą można wyświetlić przez kliknięcie i przytrzymanie narzędzia "Wielokąt".


FOCOLTONE (definicja)
FOCOLTONE

System kolorów dostarczający całego zestawu kolorów dodatkowych zbudowanych z kolorów podstawowych [image] niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego (CMYK). Kolory FOCOLTONE są zorganizowane w taki sposób, że można wybierać inne kolory, mające przynajmniej 10% jednego z kolorów rozbarwianych wspólnie z innym kolorem FOCOLTONE. Minimalizuje to potrzebę nadlewek i sprawia, że paleta FOCOLTONE dobrze nadaje się do wyciągów barwnych.


Folder (definicja)
Folder

Opatrzona nazwą część obszaru dyskowego komputera, używana do przechowywania i porządkowania dokumentów, programów i innych plików. Można na przykład utworzyć folder o nazwie "LOGOS" do przechowywania projektów znaków firmowych. W systemie Windows 3.x foldery nazywane są "katalogami".


Czcionka (definicja)
Czcionka

Pojedynczy krój pisma odznaczający się stylem, grubością i rozmiarem, na przykład Times Roman pogrubiony 10 punktów. Times Roman 18 punktów jest już inną czcionką.


Wypełnienie tonalne (definicja)
Wypełnienie tonalne

Wypełnienie, w którym następuje przejście od jednego koloru do innego lub przez zbiór kolorów poprzez cały szereg stopni pośrednich. Wypełnienia tonalne są czasem nazywane gradientowymi. W Corel PHOTO-PAINT wypełnienia tonalne stosuje się za pomocą narzędzia "Wypełnienie".


Druk w technice czterokolorowej (CMYK) (definicja)
Druk w technice czterokolorowej (CMYK)

Proces drukarski wykorzystujący cztery półprzezroczyste atramenty (niebieskozielony, purpurowy, żółty i czarny), z pomocą których oddane może być pełne spektrum kolorów obecnych na obrazku. Kolor ostateczny, zwany kolorem złożonym, uzyskiwany jest przez nałożenie czterech wyciągów barwnych [image] po jednym dla każdego z kolorów CMYK.


Gamma (współczynnik) (definicja)
Gamma (współczynnik)

Miara całkowitego kontrastu obrazu. Dopasowywanie wartości gamma najbardziej wpływa na odcienie w środku zakresu, utrzymując kontrast ogólny. Obszary skrajnie ciemne i jasne są zachowane.


Gamut (przestrzeń urządzenia) (definicja)
Gamut (przestrzeń urządzenia)

Patrz: Przestrzeń kolorów urządzenia.


Alarm przestrzeni kolorów (definicja)
Alarm przestrzeni kolorów

Narzędzie w zarządzaniu kolorami, którego rolą jest ostrzeganie o obecności w grafice kolorów pozostających poza zakresem kolorów dostępnych dla używanej drukarki. Odbywa się to przez zastępowanie kolorów spoza zakresu przez pojedynczy kolor jednolity [image] kolor alarmowy przestrzeni kolorów.


Odwzorowanie przestrzeni kolorów (definicja)
Odwzorowanie przestrzeni kolorów

Elektroniczna ocena zakresu barwnego urządzeń w systemie i przypisanie kolorów spoza zakresu danego urządzenia do innych kolorów, które mogą być uzyskane przez dane urządzenia. Odwzorowanie przestrzeni kolorów jest przeprowadzane przez Menedżera profili kolorów dla wszystkich aplikacji graficznych Corela jednocześnie. Kolorymetryczne odwzorowanie przestrzeni kolorów stosowane jest dla kolorów jednolitych i grafiki wektorowej, podczas gdy fotograficzne odwzorowanie przestrzeni kolorów jest stosowane dla grafiki rastrowej.

Patrz też: Przestrzeń kolorów.


Gaussowski (definicja)
Gaussowski

Odnosi się do rozkładu Gaussa, który charakteryzuje się tym, że efekty stosowane są zgodnie z kształtem krzywej dzwonowej (Gaussa) zamiast według linii prostych.


Rozmywanie gaussowskie (definicja)
Rozmywanie gaussowskie

Efekt powodujący rozmycie obrazka przez rozrzucenie jego pikseli na zewnątrz zgodnie z dystrybucją krzywej dzwonowej.


Opadanie gaussowskie (definicja)
Opadanie gaussowskie

Efekt opadania przy stosowaniu filtrów "Płytka" lub "Szkło". Krzywa w kształcie litery "S" zaczyna i kończy się łagodnym zaokrągleniem, a w środku ma odcinek stromy. Gaussowski typ opadania pozwala uzyskać lepsze stopienie fazy efektu z resztą obrazka.


GIF (definicja)
GIF

Graphics Interchange Format. Format ten został pierwotnie opracowany przez CompuServe. Pliki w tym formacie zajmują minimalną ilość miejsca na dysku i są łatwo wymienialne między systemami. Format GIF jest powszechnie stosowany do publikowania w Internecie grafik zawierających 256 lub mniej kolorów.


Gradient (definicja)
Gradient

Efekt uzyskany przez przeprowadzanie jednego koloru lub stopnia przezroczystości w inny poprzez ciąg stopni pośrednich.


Komponent szary (definicja)
Komponent szary

Przy drukowaniu na maszynach drukarskich, komponent szary koloru w modelu CMY określa zawartą w kolorze ilość szarości. Ponieważ wszystkie barwniki w technice CMY złożone razem dają kolor czarny, dowolna kombinacja wszystkich trzech barwników może być traktowana jako odcień szarości.

Patrz też: Zastępowanie komponentu szarego (GCR).


Zastępowanie komponentu szarego (GCR) (definicja)
Zastępowanie komponentu szarego (GCR)

Przy drukowaniu na maszynach drukarskich, technika GCR polega na zastąpieniu części lub całości komponentu szarego każdego z kolorów barwnikiem czarnym (K). Proces ten pozwala zmniejszyć całkowite pokrycie barwnikami (TAC) na wydruku CMYK, jak również umożliwia zmniejszenie zużycia kosztownych barwników kolorowych, zastępując je tańszym barwnikiem czarnym.

Patrz też: Komponent szary.


Skala szarości (definicja)
Skala szarości

Tryb kolorów, w którym obrazki są wyświetlane przy użyciu 256 odcieni szarości. Każdy kolor jest zdefiniowany jako pojedyncza wartość w zakresie od 0 do 255, gdzie 0 oznacza odcień najciemniejszy (czerń) a 255 — najjaśniejszy (biel). Wartość taka może także być rozważana w kontekście innych modeli kolorów: w modelu RGB wartość ta odpowiada jednakowym ilościom wszystkich trzech kolorów RGB; w modelu CMYK oznacza ona zerowe nasycenie kolorów C, M i Y przy dodatniej wartości K; w modelu HSB odpowiada ona zerowej wartości H i S oraz dodatniej wartości B. Tryb skali szarości jest oparty na modelu kolorów o tej samej nazwie.


Obrazek w skali szarości (definicja)
Obrazek w skali szarości

Obrazek, w którym wykorzystano model kolorów mogący przedstawić do 256 odcieni szarości, w zakresie od bieli do czerni. Obrazki w skali szarości, zwłaszcza zdjęcia, są powszechnie określane mianem "czarno-białych".

Wartość koloru w skali szarości może także być rozważana w kontekście innych modeli kolorów: w modelu RGB wartość ta odpowiada jednakowym ilościom wszystkich trzech kolorów RGB; w modelu CMYK oznacza ona zerowe nasycenie kolorów C, M i Y przy dodatniej wartości K; w modelu HSB odpowiada ona zerowej wartości H i S oraz dodatniej wartości B.


Siatka (definicja)
Siatka

Zbiór linii równomiernie rozstawionych w pionie i w poziomie i nałożonych na obrazek, które pozwalają łatwo obserwować dokładne współrzędne w trakcie pracy. Możliwe jest określenie odstępu między liniami poziomymi i pionowymi, jak również wybranie koloru i stylu linii.


Grupa (definicja)
Grupa

Zbiór obiektów zachowujący się jak pojedynczy obiekt. Większość operacji wykonywanych na grupie odnosi się w równym stopniu do wszystkich jej składników.


Prowadnice (definicja)
Prowadnice

Linie pomagające przy wyrównywaniu obiektów. Prowadnice można także wydrukować.


Prowadnice (definicja)
Prowadnice

Niedrukowane linie, pomocne przy wyrównywaniu obiektów. Prowadnice można umieścić w dowolnym miejscu okna rysowania wyciągając je z linijek lub posługując się poleceniem "Ustawienia prowadnic" w oknie dialogowym Opcje.


Obraz rastrowany (definicja)
Obraz rastrowany

Obraz, który powstaje po przekształceniu obrazu o tonach ciągłych do postaci ciągów kropek o różnych rozmiarach, odpowiadających różnym tonom (patrz: raster). Zdjęcie, które ma być wydrukowane na typowych urządzeniach drukujących i maszynach drukarskich, musi być przekształcone do postaci obrazu rastrowanego. Na drukarkach laserowych, które nie są w stanie drukować punktów o różnych rozmiarach, raster jest tworzony przez umieszczanie różnej liczby punktów w danym obszarze.


Raster (definicja)
Raster

Raster jest to siatka, która stwarza wrażenie cieniowania dzięki zastosowaniu techniki konwersji obrazów zawierających odcienie na obrazy złożone z bardzo wielu punktów o różnych rozmiarach. Rozdzielczość rastra, lub jego liniowość, jest wyrażana w jednostkach lpi (linie na cal).


Uchwyty (definicja)
Uchwyty

Zbiór ośmiu czarnych kwadratów wyświetlanych na rogach i krawędziach zaznaczonego obiektu. Przez przeciąganie poszczególnych uchwytów można obiekt przeskalować, zniekształcić lub uzyskać jego odbicie lustrzane. Jeżeli zaznaczony obiekt zostanie kliknięty, uchwyty zmieniają się w strzałki, pozwalające obiekt obrócić lub pochylić. Na poniższym rysunku (1) oznacza uchwyt zaznaczenia, (2) oznacza uchwyt pochylania, a (3) oznacza uchwyt obrotu.


Kolor Hexachrome (definicja)
Kolor Hexachrome

Metoda uzyskiwania kolorów rozbarwianych z wykorzystaniem dwóch dodatkowych barwników (pomarańczowego i zielonego) w celu rozszerzenia zakresu możliwego do uzyskania za pomocą czterech standardowych barwników (niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego).


Pole wyróżnienia (definicja)
Pole wyróżnienia

Niewidoczny prostokąt z ośmioma uchwytami, otaczający zaznaczony obiekt lub obszar zaznaczony maską. Przy przemieszczaniu lub innej transformacji, zamiast obiektu lub zaznaczonego obszaru ulegającego przekształceniu wyświetlany jest kropkowany prostokąt reprezentujący pole zaznaczenia.


Histogram (definicja)
Histogram

Wykres przedstawiający zakres wartości tonalnych w obrazku (mapie bitowej).

Wartości tonalne są rozłożone na histogramie od ciemnych do jasnych; słupki odpowiadają względnej liczbie pikseli na danym poziomie. Przy modyfikacji wartości tonalnych można zmienić poziom i rozłożenie ciemnych i jasnych obszarów obrazka przez przesuwanie suwaków progu na lewo lub na prawo.


HLS (definicja)
HLS

Model HLS stanowi odmianę modelu HSB i zawiera trzy składniki: barwę, jasność i nasycenie. Barwa definiuje kolor (żółty, pomarańczowy, czerwony itp.), jasność określa postrzeganą intensywność (kolor jaśniejszy lub ciemniejszy), podczas gdy nasycenie wskazuje na głębię koloru (od mdłego do intensywnego). Okrągły selektor definiuje wartości H (odcień od 0 do 360) i S (nasycenie od 0 do 100); pionowy selektor określa wartość L (jasność od 0 do 100).


HSB (definicja)
HSB

Model barw HSB przybliża sposób, w jaki ludzkie oko postrzega kolory. W modelu HSB kolor jest zdefiniowany przez trzy składniki: barwa, nasycenie i jaskrawość. Barwa definiuje kolor (żółty, pomarańczowy, czerwony itp.), jasność określa postrzeganą intensywność (kolor jaśniejszy lub ciemniejszy), podczas gdy nasycenie wskazuje na głębię koloru (od mdłego do intensywnego). W modelu HSB, barwa (H) jest określana jako stopień obrotu koła kolorów. Nasycenie (S) i jasność (B) są wyrażane jako procenty pełnej intensywności.


HTML (definicja)
HTML

HTML (Hypertext Markup Language) jest to standard publikowania w formacie World Wide Web. Język HTML jest złożony z poleceń definiujących strukturę i elementy składowe dokumentu. Polecenia te umieszczane są w tekście i wykorzystywane przy integrowaniu zasobów (takich jak grafika, dźwięk, wideo i animacje) podczas tworzenia strony internetowej.

W ciągu ostatnich kilku lat definicja języka HTML została gruntownie zmieniona. Powiększył się zasób poleceń języka, pozwalając autorom wydatnie zwiększyć atrakcyjność tworzonych stron WWW.


Barwa (definicja)
Barwa

Właściwość koloru, pozwalająca klasyfikować go za pomocą nazwy. Przykładami barw mogą być niebieska, zielona i czerwona.


Ikona (definicja)
Ikona

Obrazkowa reprezentacja narzędzia, obiektu, pliku lub innego elementu. Dany element może zostać zaznaczony przez kliknięcie, czasem kliknięcie dwukrotne swojej ikony. Na przykład dwukrotne kliknięcie ikony CorelDRAW na pulpicie powoduje uruchomienie programu CorelDRAW.


ICC  (definicja)
ICC

International Color Consortium (ICC) jest to organizacja zajmująca się ustanawianiem standardów charakteryzacji urządzeń.

Patrz też: Profil urządzenia.


Ilustracyjne odwzorowanie przestrzeni kolorów (definicja)
Ilustracyjne odwzorowanie przestrzeni kolorów

Technika, w której odwzorowaniu podlegają jedynie kolory znajdujące się poza przestrzenią kolorów używanego urządzenia drukującego, dzięki czemu kolory w obrębie tej przestrzeni zachowują wiernie swoją charakterystykę. Technika ilustracyjnego odwzorowania kolorów (zwana także kolorymetryczną) nadaje się do grafiki wektorowej.

Patrz też: Fotograficzne odwzorowanie przestrzeni kolorów.


Paleta kolorów obrazka (definicja)
Paleta kolorów obrazka

Paleta złożona ze wszystkich kolorów obrazka.


Mapa obrazu (definicja)
Mapa obrazu

Grafika umieszczona w dokumencie HTML, zawierająca obszary aktywne powiązane z adresami URL w sieci WWW. Po kliknięciu jednego z obszarów aktywnych w obrazku przeglądarka wyświetla dokument HTML wskazywany przez adres URL. Mapa obrazu zbudowana jest z mapy bitowej (obrazka) oraz zbioru współrzędnych opisujących położenie obszaru aktywnego na mapie bitowej (mapa).


Naświetlarka (definicja)
Naświetlarka

Ogólne określenie drukarek, które są w stanie nanosić tekst i grafikę (kreskową i zdjęcia) na kliszę lub papier fotograficzny z rozdzielczościami większymi lub równymi 1200 dpi.


Intensywność (definicja)
Intensywność

Intensywność jest miarą jaskrawości jasnych pikseli w mapy bitowej w porównaniu do ciemniejszych półcieni i ciemnych pikseli. Zwiększenie intensywności powiększa żywość jasnych części obrazu przy utrzymaniu głębi części ciemnych.


Przeplot (definicja)
Przeplot

Metoda wyświetlania obrazka w całości, lecz w niskiej rozdzielczości, w postaci "klocków", gdy tylko obraz pojawi się na ekranie. W miarę jak dane obrazu są ładowane, jakość obrazu ulega stopniowej poprawie.


Interpolacja (definicja)
Interpolacja

Wprowadzanie do obrazka nieistniejących poprzednio pikseli przez uśrednianie pikseli sąsiednich. Interpolacja zwiększa rozdzielczość obrazka.


Wzorzec skanowania IT8 (definicja)
Wzorzec skanowania IT8

Przy kalibracji skanera wzorzec IT8 stanowi standard, względem którego oceniany jest wynik działania skanera.

Wzorzec IT8 złożony jest z dwóch części: pierwszą jest fotograficznej jakości obrazek na papierze, zawierający szeroki zakres kolorów, drugą stanowi plik odniesienia zawierający ten sam obrazek zeskanowany przez producenta przy użyciu precyzyjnie wykalibrowanego urządzenia.


Postrzępione brzegi (definicja)
Postrzępione brzegi

Efekt "schodków" powstający często przy zmianie rozmiaru tekstu lub map bitowych. Przy powiększaniu mapy bitowej powstaje wrażenie, że każdy z punktów obrazu jest powiększany, ponieważ dodawane są nowe punkty. Sprawia to, że grafika wydaje się postrzępiona i zniekształcona. Przy zmniejszaniu rozmiaru mapy bitowej zniekształcenie pojawia się także, gdyż punkty są usuwane. Postrzępione brzegi mogą być eliminowane przy użyciu filtru wygładzającego.

W grafice wektorowej linie są definiowane jedynie na podstawie punktu początkowego i końcowego. W rezultacie grafika wektorowa może być skalowana bez obawy o powstanie efektu "schodków".


JPEG (.JPG) (definicja)
JPEG (.JPG)

Format ustanowiony przez JPEG (Joint Photographic Experts Group), będący międzynarodowym standardem przechowywania skompresowanych obrazów fotograficznych; charakteryzuje go niemal bezstratna kompresja przy zmianie współczynnika w zakresie 20 do 1. Dzięki praktycznej bezstratności kompresji i małemu rozmiarowi plików format JPEG jest powszechnie stosowany w Internecie.


Skróty klawiaturowe (definicja)
Skróty klawiaturowe

Klawisz lub kombinacja klawiszy uruchamiająca polecenie. Skróty klawiaturowe zapewniają szybki dostęp do często używanych poleceń. Można zmienić istniejące już przypisania klawiszy skrótu lub przypisać nowe do dowolnego polecenia. Można także tworzyć zestawy przypisań klawiszy przeznaczone do różnych typów zadań.


Lab (CIE L*a*b) (definicja)
Lab (CIE L*a*b)

Model kolorów stworzony przez Commission Internationale de l'Eclairage (CIE). Do opisu kolorów wykorzystuje on luminancję (lub jasność) oraz dwa składniki chromatyczne: "a" (zielony do czerwonego) i "b" (niebieski do żółtego). Tryb kolorów Lab jest oparty na modelu kolorów Lab.


Styl układu (definicja)
Styl układu

Sposób, w jaki wielostronicowy dokument jest przygotowywany do drukowania. CorelDRAW zapewnia gotowe style układu dla kilku typów publikacji, w tym dla książek, broszur i kartek składanych.

W Corel PHOTO-PAINT style układu określają sposoby umieszczania drukowanych obrazków na kartce. Na przykład przy drukowaniu broszury dwa obrazki lub dwie klatki animacji mogą zostać umieszczone na pojedynczej drukowanej stronie.


Soczewka (definicja)
Soczewka

Obiekty chroniące część lub całość obrazka w trakcie dokonywania korekcji kolorów i odcieni. Efekt korekcji można oglądać przez soczewkę bez faktycznego modyfikowania pikseli znajdujących się pod spodem. Po przesunięciu soczewki korekcja jest nanoszona na piksele w nowym położeniu.


Światła (definicja)
Światła

Źródła światła, które mogą być wprowadzane w modelach trójwymiarowych przed dokonaniem renderowania. Symulują one oświetlenie, dając w efekcie fotograficzny realizm i wrażenie trójwymiarowej głębi.


Błąd Limitcheck (przekroczenia zakresu) (definicja)
Błąd Limitcheck (przekroczenia zakresu)

Błąd przy drukowaniu pliku postscriptowego, pojawiający się gdy rysunek zawiera zbyt dużo segmentów linii lub mapę bitową, która jest zbyt duża dla danej drukarki.


Rysunek kreskowy (definicja)
Rysunek kreskowy

W grafice tradycyjnej oznacza ilustrację zawierającą jedynie czerń i biel.


Liniowe wypełnienie tonalne (definicja)
Liniowe wypełnienie tonalne

Typ wypełnienia tonalnego, w którym zmiana kolorów następuje wzdłuż linii prostej. Można stosować niestandardowe lub gotowe wypełnienia tonalne, korzystające z przejścia między dwoma kolorami lub z całej kaskady kolorów.


Obiekt łączony (definicja)
Obiekt łączony

W technice OLE (łączenia i osadzania obiektów) obiekt jest uważany za łączony, gdy informacja z jednego pliku (źródłowego) jest umieszczona w innym pliku (docelowym), przy czym zachowane zostaje połączenie z plikiem źródłowym. Zmiany danych dokonane w pliku źródłowym są automatycznie lub ręcznie przenoszone do pliku docelowego.


Lino (definicja)
Lino

Skrót od Linotronic — firmowa nazwa serii naświetlarek postscriptowych, używanych w druku wysokiej rozdzielczości. Na przestrzeni czasu utarł się zwyczaj nazywania w ten sposób naświetlarek dowolnej marki, wykorzystywanych w biurach usług poligraficznych, zdolnych do przenoszenia obrazu na kliszę światłoczułą.


Lista (definicja)
Lista

Element sterujący umożliwiający wybór jednej z opcji na liście. Jeżeli lista nie może zmieścić wszystkich dostępnych opcji, pojawiają się na niej paski przewijania. Elementy sterujące typu lista są obecne na paskach narzędziowych, roletach i w oknach dialogowych.


Zablokuj przezroczystość (definicja)
Zablokuj przezroczystość

Opcja pozwalająca zachować bieżący kształt i przezroczystość obiektu podczas jego edycji. Kiedy opcja ta jest wyłączona, kształt i przezroczystość obiektu ulegają zmianie stosownie do używanych narzędzi.


Bezstratna (definicja)
Bezstratna

Rodzaj kompresji, przy której utrzymana zostaje jakość obrazka poddawanego kompresji. W procesie kompresji i dekompresji jakość obrazka często ulega pogorszeniu. W przypadku kompresji bezstratnej, obrazek zdekompresowany jest prawie identyczny z obrazkiem oryginalnym.


Stratna (definicja)
Stratna

Rodzaj kompresji, przy której następuje zauważalne obniżenie jakości obrazka. Wybranie kompresji bezstratnej daje w wyniku bardzo małe straty widocznej informacji. Im większa stratność kompresji, tym gorzej będzie wyglądać obrazek po dekompresji.


Niska rozdzielczość (definicja)
Niska rozdzielczość

Opcja umożliwiająca tworzenie mniejszych wersji obrazków o niższej rozdzielczości dla celów edycji. W stosunku do obrazków w niskiej rozdzielczości możliwe jest stosowanie dowolnego efektu lub operacji edycyjnej bez okresów oczekiwania, często występujących w przypadku dużych, złożonych grafik.


lpi (linie na cal) (definicja)
lpi (linie na cal)

Miara gęstości siatki, używana dla opisu rastra, zdjęć i odcieni. W liniach na cal mierzona jest gęstość punktów obrazków wielokolorowych na wydrukach i na kliszach uzyskanych z naświetlarek.


Luminancja (definicja)
Luminancja

Wartość odpowiadająca jaskrawości koloru.


Pole markizy (definicja)
Pole markizy

Kontur z linii przerywanej, otaczający zaznaczony obszar lub obiekt na obrazku. Domyślnie markiza obiektu jest niebieska, a markiza maski jest czarna.


Pole zaznaczenia markizą (definicja)
Pole zaznaczenia markizą

Kontur pojawiający się podczas przeciągania myszy po przekątnej w celu zaznaczenia obiektów lub węzłów ścieżki. W Corel PHOTO-PAINT zaznaczeniu ulegają obiekty znajdujące się wewnątrz pola markizy po zwolnieniu przycisku myszy.


Maska (definicja)
Maska

Zestaw narzędzi służących do wyizolowania obszaru, który ma być chroniony przed zmianami podczas stosowania koloru, filtrów i innych efektów w obrazku. Maski działają jak warstwy ochronne pokrywające całe obszary obrazka. Obszary te nie poddają się modyfikacjom stosowanym w obrazku, podczas gdy reszta obrazka jest modyfikowana. Granicę edycji stanowi markiza maski. Po zaznaczeniu obszaru obrazka przy użyciu narzędzia maski zaznaczony obszar jest dostępny dla edycji, podczas gdy reszta obrazka jest chroniona przez maskę. Maski mogą być standardowe lub czułe na kolor.


Kanał maski (definicja)
Kanał maski

Tymczasowy obszar przechowywania dla masek. Po utworzeniu kanału maski w Corel PHOTO-PAINT zachowana w nim zostaje kopia bieżącej maski, skąd można ją pobierać i używać jej ponownie w obrazku dowolną ilość razy. Kanał maski można również zapisać w pliku lub załadować zapisany kanał do bieżącego obrazka.


Tryby maski (definicja)
Tryby maski

Tryby pracy, w których możliwe jest precyzyjne dostosowanie kształtu i sposobu zachowania masek w obrazku. Dostępne są cztery tryby maski: Normalny, Dodawanie, Odejmowanie i XOR. Tryb normalny (domyślny) pozwala tworzyć w obrazku pojedynczą maskę. Tryb dodawania pozwala rozciągać obszary obrazka dostępne dla edycji przez usuwanie fragmentów istniejących masek. Tryb odejmowania pozwala rozszerzać chronione obszary obrazka przez powiększanie istniejących masek. Tryb XOR pozwala tworzyć złożone maski, w których chronione są obszary przecięcia masek.


Maksymalizacja (definicja)
Maksymalizacja

Powiększanie okna aplikacji Windows na pełny ekran.


Maksymalizacja (definicja)
Maksymalizuj obszar roboczy

Maksymalizacja obszaru roboczego powoduje ukrycie paska tytułu i paska menu, lecz pozwala kontynuować edycję (polecenia menu są wciąż dostępne za pośrednictwem skrótów klawiaturowych).


Plik pomiaru (definicja)
Plik pomiarów

W Kreatorze profili kolorów jest to plik tekstowy zawierający listę wartości kolorów, zmierzonych na podstawie wydrukowanego obrazka przy użyciu urządzenia do pomiaru kolorów. Informacje w nim zawarte służą do sporządzenia charakterystyki urządzenia, z którego pochodził wydruk.


Menu (definicja)
Menu

Lista poleceń wyświetlana po kliknięciu nazwy na pasku menu. Aby wyświetlić listę poleceń lub uzyskać dostęp do różnych funkcji, należy kliknąć nazwę na pasku menu.


Pasek menu (definicja)
Pasek menu

Pasek zawierający nazwy menu aplikacji. Pasek menu widoczny jest wzdłuż górnej krawędzi okna aplikacji, tuż pod paskiem tytułu.


Scalanie (tryb) (definicja)
Scalanie (tryb)

Sposób, w jaki wybrany kolor farby, obiektu lub wypełnienia łączy się z kolorami obrazka. W normalnej sytuacji po naniesieniu koloru na stronę lub po wstawieniu obiektu na tło, naniesione kolory po prostu zastępują pierwotne kolory obrazka. Jednakże tryb łączenia z dodawaniem miesza kolory farby i papieru, dając w wyniku kolor jaśniejszy. W Corel PHOTO-PAINT dostępnych jest do 25 trybów scalania w zależności od głębi kolorów obrazka.


Opadanie wysepkowe (definicja)
Opadanie wysepkowe

Efekt opadania przy stosowaniu filtrów "Płytka" lub "Szkło". Krzywa rozpoczyna przebieg od nagłego spadku (prawie 90 stopni) i kończy się stopniowym, zaokrąglonym zboczem.


Microsoft Internet Explorer, paleta kolorów (definicja)
Microsoft Internet Explorer, paleta kolorów

8-bitowa paleta 256 kolorów używana przez przeglądarkę internetową Microsoft Internet Explorer. Stosując wyłącznie kolory z tej palety można mieć pewność, że kolory obrazka będą wiernie odwzorowane w tej przeglądarce.


Minimalizacja (definicja)
Minimalizacja

Pomniejszanie okna aplikacji Windows do postaci ikony na pasku zadań.


Mora (definicja)
Mora

Niepożądane wzory faliste powstające na obrazie w wyniku obecności dwóch konkurencyjnych układów punktów. Mora pojawia się w wyniku nałożenia w tym samym obrazie dwóch rastrów o różnej gęstości. Na przykład jeżeli obraz rastrowy zostanie zeskanowany, na monitorze najprawdopodobniej pojawi się mora, jako że pierwotny raster obrazu jest inny, niż rozdzielczość dpi skanera.

Mora jest szczególnie szkodliwa, jeżeli pojawi się w wyciągach barwnych. Dlatego niezwykle ważne jest poprawne ustawienie kątów i gęstości siatki rastra w celu uniknięcia tego problemu.

W programie CorelSCAN dostępna jest funkcja usuwania mory przed otwarciem zeskanowanego obrazka.


Monochromatyczny obraz (definicja)
Monochromatyczny obraz

Obraz zawierający jeden kolor, przeważnie czarny, na tle w innym kolorze, zazwyczaj białym.


Wielokanałowy (definicja)
Wielokanałowy tryb

Tryb kolorów, w którym obrazki są wyświetlane z wykorzystaniem wielu kanałów koloru, z których każdy zawiera 256 odcieni. Po przekształceniu obrazka RGB do trybu wielokanałowego, poszczególne kanały koloru [image] czerwony (R), zielony (G) i niebieski (B) [image] zostają przekształcone w obrazki w odcieniach szarości, gdzie poszczególne piksele zawierają informację o wartości danego koloru w danym punkcie obrazka.


Wielozadaniowość (definicja)
Wielozadaniowość

Opcja funkcjonowania programu komputerowego pozwalająca przeprowadzać wiele zadań w tym samym czasie. Możliwe jest zarządzanie zadaniami i ustawianie opcji wielozadaniowości określających zadania priorytetowe.


NCSA (definicja)
NCSA

National Center for Supercomputing Applications (ang. "Państwowe Centrum Zastosowań Superkomputerów"). Instytucja, która opracowała jeden z systemów serwera usług WWW.

Przy tworzeniu mapy obrazu, która ma być wyświetlana w Internecie, nie jest konieczna wiedza o tym, czym jest NCSA. Koniecznie natomiast trzeba wiedzieć, czy wykorzystywany serwer pracuje w systemie CERN czy NCSA, jako że pociąga to za sobą dołączenie innego kodu do mapy obrazu. Informację taką można uzyskać od administratora serwera.


Negatyw (definicja)
Negatyw

Obraz, w którym wartości z oryginału zostały odwrócone w taki sposób, że czarne obszary stały się białe, a białe obszary są czarne, a inne kolory są przedstawiane jako swoje dopełnienia (widoczne w kole kolorów).


Netscape Navigator, paleta kolorów  (definicja)
Netscape Navigator, paleta kolorów

8-bitowa paleta 256 kolorów używana przez przeglądarkę internetową Netscape Navigator. Stosując wyłącznie kolory z tej palety, można mieć pewność, że kolory obrazka będą wiernie odtwarzane w tej przeglądarce.


Szpalty gazetowe (definicja)
 *Szpalty gazetowe

Kolumny, w których zawijany tekst przenoszony jest w dół wzdłuż lewej kolumny, a następnie przepływa na szczyt prawej kolumny. Ten sam schemat powtarzany jest na następnych stronach.


Końcówka (definicja)
Końcówka

Końcówka pędzla określa atrybuty koloru i efektów nakładanych przy użyciu dowolnego z narzędzi nazywanych zbiorczo pędzlami. Gotowe typy końcówek mogą być wybierane z listy na pasku właściwości narzędzia "Pędzel". Atrybuty istniejących końcówek mogą być modyfikowane dla każdego rodzaju pędzla.


Węzły (definicja)
Węzły

Kwadratowe punkty położone na końcu każdego segmentu linii lub krzywej, z których złożona jest ścieżka. Istnieją trzy typy węzłów ścieżki: gładki, symetryczny i ostry. Węzły mogą również służyć do zmiany kształtu krzywych tonalnych, obiektów i obszarów zaznaczonych w obrazku. Przy pracy z wypełnieniami tonalnymi węzły służą do zmiany punktu początkowego i końcowego, koloru i wartości przezroczystości.


Szum (definicja)
Szum

Przy edycji map bitowych, przypadkowe piksele na powierzchni obrazka, przypominające szum na ekranie telewizora.


Filtry szumu (definicja)
Filtry szumu

Filtry w Corel PHOTO-PAINT i w CorelDRAW służące do dodawania lub usuwania przypadkowych pikseli w obrazku.


NTSC (definicja)
NTSC

Skrót od National Television Standards Committee. Filtr kolorów wideo powszechnie wykorzystywany do definiowania przestrzeni kolorów obsługiwanych przez monitory telewizyjne w Ameryce Północnej.


Obiekt (definicja)
Obiekt

Obiekt jest to niezależna mapa bitowa znajdująca się w warstwie powyżej obrazu w tle. Transformacje, którym poddawany jest obiekt, nie mają wpływu na znajdujący się pod nim obrazek.


Tryby edycji obiektów (definicja)
Tryby edycji obiektów

Tryby, w których możliwe jest zaznaczanie, edycja, usuwanie i organizowanie obiektów w obrazku. Są to: tryb edycji wielu obiektów (ustawienie domyślne), tryb edycji pojedynczego obiektu i tryb warstwy obiektu. Wyboru trybu dokonuje się na karcie "Obiekty" w oknie dokowanym.


Łączenie i osadzanie obiektów (OLE) (definicja)
Łączenie i osadzanie obiektów (OLE)

Metoda przenoszenia obiektów z jednej aplikacji Windows do innej.


Ekranowa paleta kolorów (definicja)
Ekranowa paleta kolorów

Paleta kolorów jest paskiem narzędziowym wyświetlającym szereg próbek kolorów. Służy ona do wybierania kolorów wykorzystywanych w CorelDRAW i w Corel PHOTO-PAINT.


Krycie (definicja)
Krycie

Jest to odwrotność przezroczystości. Jeżeli dany obszar charakteryzuje się kryciem w wysokości 100%, jest on całkowicie nieprzejrzysty. Poziomy krycia poniżej 100% powodują odpowiednio większą przezroczystość obszaru.

Patrz też: Przezroczystość.


Open prepress interface (OPI) (definicja)
Open prepress interface (OPI)

Metoda pozycjonowania na drukowanej stronie map bitowych o wysokiej rozdzielczości przy użyciu ich niskorozdzielczych replik.

Dwa obrazki zostają utworzone za pomocą skanera dobrej klasy. Wersja obrazka o w niskiej rozdzielczości zostaje zaimportowana do dokumentu i służy tylko do pozycjonowania (FPO - for position only). Praca z grafikami FPO pozwala utrzymać niewielki rozmiar dokumentu i zredukować czas potrzebny na odświeżenia ekranu. Przy wysyłaniu gotowego składu do naświetlarki, repliki są zastępowane wysokorozdzielczymi obrazami.


Orientacja (definicja)
Orientacja

Kierunek, w którym dokument jest wyświetlany na stronie. Na przykład strona zorientowana w taki sposób, że jej poziomy wymiar jest dłuższy niż jej wymiar pionowy, ma orientację poziomą, natomiast strona, której pionowy wymiar jest większy, ma orientację pionową.


Kolor spoza zakresu (definicja)
Kolor spoza zakresu

Kolor znajdujący się poza zakresem możliwych do odtworzenia kolorów na danym urządzeniu.

Patrz też: Przestrzeń kolorów urządzenia.


Kontur  (definicja)
Kontur

Linia definiująca kształt obiektu. Za pomocą opcji z palety wysuwanej narzędzia "Kontur" możliwa jest zmiana takich atrybutów konturu, jak jego kolor, szerokość, wielkość i kształt.


Nakładka (definicja)
Nakładka

Zabarwiony na czerwono, przejrzysty arkusz, który można nałożyć na obrazek. Nakładka maski pozwala łatwo rozróżnić zaznaczone i zamaskowane obszary obrazka. Po zastosowaniu nakładki, obszary zamaskowane są wyświetlane w różnych odcieniach czerwieni (stosownie do ich przezroczystości), a wszystkie obszary dostępne dla edycji są przezroczyste. Im głębsze jest nasycenie czerwonego odcienia, tym bardziej chroniony jest odpowiedni obszar.


Nadruk (kolor wynikowy) (definicja)
Nadruk (kolor wynikowy)

Kolor widoczny na obrazku, będący wynikiem nałożenia dwóch lub więcej kolorów.


Kolor farby (definicja)
Kolor farby

Kolor wykorzystywany przez narzędzie "Pędzel" przy nakładaniu koloru i przez narzędzie "Kontur", jako kolor linii konturu.


Tryb malowania (definicja)
Tryb malowania

Określenie sposobu, w jaki farba jest nanoszona na kolory już istniejące w obrazku. Na przykład tryb normalny powoduje proste zastąpienie koloru tła kolorem farby, podczas gdy w trybie dodawania kolor wynikowy jest tworzony przez dodanie wartości koloru tła i koloru farby.


Tryb malowania maski (definicja)
Tryb malowania maski

Tryb wyświetlania, w którym widoczna jest reprezentacja maski w odcieniach szarości. W trybie malowania maski białe pola odpowiadają zaznaczonym obszarom obrazka, czarne pola są obszarami obrazka pokrytymi maską, a szare pola są obszarami obrazka częściowo pokrytymi maską. Podczas pracy w trybie malowania maski możliwa jest edycja maski przy użyciu rozmaitych narzędzi, takich jak "Pędzel", "Rozpylacz obrazków", "Wypełnienie" i "Wypełnienie tonalne".


Programy malarskie (definicja)
Programy malarskie

Ogólny termin odnoszący się do komputerowych programów ilustracyjnych, które przechowują grafikę w postaci map bitowych. Mapa bitowa to format zapisu grafiki, w którym kształty są zapamiętane jako zbiory punktów ułożonych w określony wzór. Przykładami programów tego typu są Corel PHOTO-PAINT i Windows Paintbrush.


PAL (definicja)
PAL

Filtr koloru wideo powszechnie wykorzystywany do definiowania przestrzeni kolorów obsługiwanych przez monitory telewizyjne w Europie i w Azji.


Paleta (definicja)
Paleta

Patrz: Paleta kolorów.


Tryb kolorów z paletą (kolor indeksowany) (definicja)
Tryb kolorów z paletą (kolor indeksowany)

8-bitowy tryb kolorów, w którym obrazki są wyświetlane z użyciem 256 kolorów. Jest on użyteczny, gdy zachodzi potrzeba przekształcenia złożonego obrazka do formatu 256-kolorowego w celu zmniejszenia rozmiaru pliku, przy zachowaniu precyzyjnej kontroli nad kolorami wykorzystywanymi przy konwersji.


Paleta PANTONE Hexachrome (definicja)
Paleta PANTONE Hexachrome

Kolory dostępne poprzez system PANTONE Hexachrome, oparty na modelu kolorów CMYK, lecz wprowadzający dwie dodatkowe barwy podstawowe, co daje 6 barw podstawowych i szerszy zakres kolorów.


Kolory PANTONE MATCHING SYSTEM (definicja)
Kolory PANTONE MATCHING SYSTEM

Paleta kolorów dodatkowych dostępnych poprzez system odwzorowania PANTONE Matching System (znany także jako PANTONE Spot Colors). Ponieważ kolory dodatkowe odpowiadają jednolitym farbom i nie są oparte na modelu CMYK, każdy pojedynczy kolor nadany obiektowi daje w wyniku odrębną planszę z wyciągiem barwnym.

W programie CorelDRAW można swobodnie korzystać z kolorów dodatkowych. W programie Corel PHOTO-PAINT kolory dodatkowe mogą być używane tylko w obrazkach w trybie CMYK w celu modyfikowania kolorów duotone. Kolory mogą być wyświetlane z użyciem ich nazwy lub próbki.


Kolory rozbarwiane PANTONE (definicja)
Kolory rozbarwiane PANTONE

Kolory dostępne poprzez system PANTONE Process Color, oparty na modelu CMYK. Pierwsze 2000 kolorów stanowią kombinacje dwóch kolorów; pozostałe są kombinacjami trzech i czterech kolorów podstawowych. Kolory te są oparte na modelu CMYK i dlatego nie powodują wprowadzania dodatkowych plansz przy sporządzaniu wyciągów barwnych. Kolory mogą być wyświetlane z użyciem ich nazwy lub próbki.


Kolory rozbarwiane PANTONE (definicja)
Paleta barw rozbarwianych PANTONE

Paleta kolorów dostępnych poprzez system PANTONE Process Color, oparty na modelu CMYK. Pierwsze 2000 kolorów stanowią kombinacje dwóch kolorów; pozostałe są kombinacjami trzech i czterech kolorów podstawowych. Kolory są oparte na modelu CMYK i dzięki temu mogą być drukowane bez dodatkowych plansz z wyciągami barwnymi.


Kolor papieru (definicja)
Kolor papieru

Kolor tła obrazka. Chociaż zazwyczaj kolorem tym jest biały, w programie Corel PHOTO-PAINT możliwe jest wybranie dowolnego koloru tła obrazka. Kolor papieru jest ustawiany w oknie dialogowym Utwórz nowy obrazek, lecz może być także zmieniony przez wybranie jednego z kolorów obrazka. Należy pamiętać, że kolor wybrany jako kolor papieru będzie obecny tylko w nowych obrazkach; nie wpłynie on natomiast na obrazek bieżący.


Parametry (definicja)
Parametry

Atrybuty, które są widoczne po zarejestrowanym poleceniu w oknie dokowanym Rejestrator. Na przykład opcje ustawiane w oknie dialogowym nie są rejestrowane jako odrębne polecenia; są one zapamiętywane jako parametry polecenia, które spowodowało wyświetlenie okna dialogowego.


Ścieżka (definicja)
Ścieżka

Sekwencja linii i krzywych rysowanych za pomocą narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Ścieżka może zostać przekształcona w markizę maski lub wyróżniona kolorową obwódką.


Ścieżka pliku (definicja)
Ścieżka pliku

Położenie folderu lub pliku w komputerze. Na przykład pliki aplikacji Corela są przechowywane domyślnie w ścieżce C:\COREL\. Oznacza to, że pliki te znajdują się w folderze o nazwie COREL na dysku C:.


PCD (definicja)
PCD

Rozszerzenie nazwy plików dla obrazków w formacie Eastman Kodak Photo-CD.


PCX (definicja)
PCX

Rozszerzenie nazwy plików zawierających grafikę rastrową utworzoną w programach takich jak PC Paintbrush.


Luminofor (definicja)
Luminofor

Cząstki substancji odpowiedzialnej za emisję światła w monitorze.


Photo CD (definicja)
Photo CD

Proces opracowany przez firmę Eastman Kodak Company, w którym obrazy na kliszach negatywowych 35 mm oraz na diapozytywach są przekształcane do cyfrowego formatu RGB i składowane na płytach kompaktowych (CD-ROM).


Fotograficzne (odwzorowanie przestrzeni kolorów) (definicja)
Fotograficzne (odwzorowanie przestrzeni kolorów)

Technika, w której pełny zakres kolorów w obrazku zostaje odwzorowany w taki sposób, by pasował do węższej przestrzeni kolorów urządzenia wyjściowego z utrzymaniem gładkich przejść między kolorami.

Fotograficzne odwzorowanie przestrzeni kolorów (zwane także fotometrycznym) jest przydatne przy pracy ze zdjęciami i pracami o ciągłych przejściach tonalnych.

Patrz też: Ilustracyjne odwzorowanie przestrzeni kolorów.


Gotowy typ pędzla (definicja)
Gotowy typ pędzla

Zestaw atrybutów pędzla, takich jak rozmiar, kształt, przezroczystość i tekstura. Dla każdego rodzaju narzędzia "Pędzel" istnieją gotowe typy pędzla pozwalające osiągnąć rozmaite efekty. Na przykład dla narzędzia "Ołówek" zdefiniowane są dwa typy: HB i 2B. Różnica między nimi polega na tym, że ołówek 2B ma grubszą końcówkę i bardziej złożoną teksturę, dając w efekcie grubszą i bardziej ziarnistą kreskę.


Pisak czuły na nacisk (definicja)
Pisak czuły na nacisk

Pisak, którego można używać w celu wydawania poleceń i rysowania obrazków w programie Corel PHOTO-PAINT. Aby możliwe było korzystanie z pisaka, musi być on zainstalowany w systemie razem z tabliczką rysunkową, przy użyciu odpowiednich sterowników dla Windows.


Obszar chroniony (definicja)
Obszar chroniony

Obszary obrazka chronione przez aktywną maskę. Obszar chroniony nie poddaje się żadnym modyfikacjom w rodzaju nanoszenia farby lub stosowania efektów specjalnych. Przy oglądaniu obrazka za pośrednictwem nakładki maski, obszar chroniony przedstawiany jest w kolorze nakładki, którym domyślnie jest czerwony. Przezroczyste fragmenty nakładki odpowiadają obszarom obrazka dostępnym dla modyfikacji, składającym się na obszar zaznaczony.


PSD (definicja)
PSD

Rozszerzenie nazwy plików zawierających grafiki w formacie Adobe Photoshop.


Pica (definicja)
Pica

Jednostka miary używana przede wszystkim w drukarstwie. Jeden pica to tyle samo co 12 punktów (około 1/6 cala).


PICT (definicja)
PICT

Format plików graficznych, często używany w aplikacjach działających na komputerach Macintosh. Ten format pliku może używać do czterech kanałów: czerwony, zielony, niebieski i alfa.


Odchylenie (definicja)
 *Odchylenie

Aspekt orientacji obiektu opisujący jego kątowe odchylenie w stosunku do jego pionowej osi.


Piksel (definicja)
Piksel

Skrót od "picture element" (ang. "element rysunku"). Piksele są to punkty na ekranie komputera lub telewizora, które połączone tworzą obraz. Obrazki komputerowe są tworzone jako matryca takich punktów, z których każda ma określony kolor.

Patrz też: Rozdzielczość.


Punkt (definicja)
Punkt

Jednostka miary używana przede wszystkim w drukarstwie do opisu wielkości pisma. Jeden cal zawiera w przybliżeniu 72 punkty, a jeden pica zawiera dokładnie 12 punktów.


Pozytyw (definicja)
Pozytyw

Reprodukcja obrazu, w której ciemne, jasne i pośrednie barwy są takie same jak w oryginale.


PostScript (definicja)
PostScript

PostScript jest językiem opisu strony, używanym do wysyłania instrukcji do drukarki postscriptowej. Wszystkie obiekty w zadaniu drukowania (na przykład krzywe i wypełnienia) są przedstawione jako linie kodu w języku PostScript, którymi drukarka posługuje się przy odtwarzaniu rysunku.


Kolor rozbarwiany (definicja)
Kolor rozbarwiany

Przy drukowaniu na maszynach drukarskich, są to kolory uzyskiwane przez zmieszanie barwników niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego. Odróżnić je należy od tzw. kolorów dodatkowych, które uzyskiwane są z użyciem jednolitego barwnika nanoszonego niezależnie (dla każdego koloru dodatkowego wymagana jest osobna plansza drukarska).


Progresywne (definicja)
Progresywne

W przypadku obrazków w formacie JPEG metoda wyświetlania obrazu na ekranie polegająca na wyświetleniu go od razu w całości, lecz w bardzo niskiej rozdzielczości. W miarę jak dane obrazu są ładowane, jego rozdzielczość zwiększa się aż do osiągnięcia pełnej wyrazistości.


Wydruk próbny (definicja)
Wydruk próbny

Sporządzanie próbnej wersji grafiki w celu sprawdzenia, jak będzie ona wyglądać po ostatecznym wydrukowaniu. Drukarki laserowe są powszechnie używane do próbnych wydruków prac monochromatycznych; rysunki kolorowe są często drukowane na kolorowych drukarkach termicznych. Wysokiej jakości systemy wydruków próbnych, takie jak Chromalin (Du Pont) lub Matchprint (3M) są stosowane do sprawdzania wyciągów barwnych.


Kolor rzeczywisty (definicja)
Kolor rzeczywisty

Dowolny kolor, który może zostać nadany pojedynczemu pikselowi na monitorze. Na ekranie monochromatycznym czarny i biały są jedynymi kolorami rzeczywistymi, podczas gdy 24-bitowe karty graficzne zdolne są do wyświetlania 16,7 miliona kolorów rzeczywistych.


Radialne wypełnienie tonalne (definicja)
Radialne wypełnienie tonalne

Typ wypełnienia tonalnego, w którym przejście kolorów postępuje w ciągu koncentrycznych okręgów rozchodzących się od środka obiektu. Stosować można wypełnienia radialne wbudowane lub zdefiniowane przez użytkownika, używające bezpośredniego przejścia z jednego koloru do drugiego lub kaskady różnych kolorów.


Obraz zrastrowany (definicja)
Obraz zrastrowany

Obraz, który został przedstawiony w postaci pikseli. Obrazy zrastrowane są wynikiem konwersji plików z grafiką wektorową do formatu mapy bitowej.


Rejestracja (definicja)
Rejestracja

Ciąg poleceń nagranych w oknie dokowanym Rejestrator. Rejestracja pozwala zautomatyzować całą sekwencję czynności, którą następnie można powtarzać w stosunku do tego samego obrazka lub innych obrazków. Rejestracje nie są zachowywane po zamknięciu sesji programu Corel PHOTO-PAINT.


Tolerancja redukcji (definicja)
Tolerancja redukcji

Element znajdujący się na rolecie i na pasku właściwości narzędzia "Edycja węzłów ścieżki". Wartość wpisana w tym polu musi zawierać się między 1 a 10; decyduje ona o zakresie automatycznej redukcji węzłów krzywej. Im wartość jest wyższa, tym więcej węzłów jest usuwanych z wybranej ścieżki lub jej fragmentu. Wysoka wartość może powodować znaczące zmiany w kształcie ścieżki po zastosowaniu polecenia Automatyczna redukcja.


Pasery (definicja)
Pasery

Cienkie linie lub inne znaki używane do wyrównywania klisz pochodzących z wyciągów barwnych. Przy drukowaniu separacji barwnych na drukarce postscriptowej aplikacje Corela automatycznie wprowadzają pasery poza stroną drukowalną. Znaki te mogą także być drukowane na drukarce bez interpretera PostScriptu.


Maska zwykła (definicja)
Maska zwykła

Maska chroniąca obszar obrazka posiadająca regularny kształt. Maski zwykłe służą do chronienia pikseli otaczających obszar obrazka o sprecyzowanym kształcie. Aby utworzyć maskę zwykłą, należy się posłużyć jednym z narzędzi: "Maska prostokątna", "Maska eliptyczna", "Masa odręczna", "Nożyczki" lub "Pędzel maski".


Renderowanie (definicja)
Renderowanie

Proces rzutowania modelu trójwymiarowego w celu utworzenia dwuwymiarowego obrazka.


Zmiana rozmiaru/rozdzielczości (definicja)
Zmiana rozmiaru/rozdzielczości

Proces zmiany rozdzielczości lub rozmiaru obrazka zmierzający do zmiany liczby zawartych w nim pikseli. Zwiększenie rozdzielczości powiększa liczbę pikseli, zmniejszanie rozdzielczości zmniejsza liczbę pikseli.


Rozdzielczość (definicja)
Rozdzielczość

Rozdzielczość opisuje dokładność, z jaką detale obrazka są zapisane w pliku, jak również stopień dokładności możliwy do osiągnięcia przy oddawaniu detali obrazka za pomocą danego urządzenia wejściowych lub wyjściowych. Przy pracy z mapami bitowymi rozdzielczość wpływa zarówno na jakość obrazka, jak i na rozmiar pliku. W przypadku map bitowych rozdzielczość stanowi miarę wielkości pikseli lub kropek, z których obrazek jest złożony. W przypadku urządzeń wyjściowych, takich jak drukarki laserowe i monitory, rozdzielczość jest miarą wielkości kropek używanych do reprodukcji obrazków. Najwyższa możliwa rozdzielczość określa jednocześnie najmniejszą kropkę, którą dane urządzenie wyjściowe jest zdolne oddać. W przypadku skanerów i innych urządzeń wejściowych rozdzielczość opisuje wielkość pikseli wykorzystywanych przy próbkowaniu obrazka. Rozdzielczość wyrażana jest w pikselach na cal (ppi) lub w punktach na cal (dpi).


RGB (definicja)
RGB

Tryb, w którym kolory składają się z trzech składowych: czerwonego (R), zielonego (G) i niebieskiego (B). Tryb kolorów RGB oparty jest na modelu kolorów RGB. W trybie RGB każdy z trzech kanałów (czerwony, zielony i niebieski) opisywany jest za pomocą liczby z zakresu od 0 do 255. Na przykład kolor RGB opisywany wartościami 0:25:118 nie zawiera wcale czerwieni, zawiera trochę zieleni i więcej niebieskiego, co daje w efekcie kolor zielonkawoniebieski. Monitory, skanery i ludzkie oko rozpoznają lub wyświetlają kolory przy użyciu modelu RGB.


Roleta (definicja)
Roleta

Ruchome okno dialogowe zawierające zestaw logicznie powiązanych elementów sterujących. W odróżnieniu od innych okien dialogowych rolety pozostają na ekranie po zastosowaniu zmian. Pozwala to dokonywać modyfikacji bez potrzeby ponownego otwierania rolety. Kiedy roleta nie jest używana, można ją zminimalizować (lub "zwinąć"), pozostawiając widoczny tylko jej pasek tytułu.


Linijki (definicja)
Linijki

Narzędzia pomiarowe wyświetlane po lewej stronie i wzdłuż górnej krawędzi okna aplikacji. Linijki są pomocne przy skalowaniu i pozycjonowaniu obiektów na rysunku.


Nasycenie (definicja)
Nasycenie

Nasycenie jest to miara czystości lub żywości koloru. Kolor o nasyceniu 100% nie zawiera w ogóle bieli, podczas gdy kolor o nasyceniu 0% jest odcieniem szarości.


Skalowanie (definicja)
Skalowanie

Zmiana rozmiaru pionowego lub poziomego obiektu z lub bez zachowania proporcji. Skalowanie zmienia wymiary obiektu o określony procent.


Skaner (definicja)
Skaner

Urządzenie przekształcające obrazy na papierze, foliach lub na kliszy w informację cyfrową. Jako efekt działania skanera otrzymujemy obrazki rastrowe, w postaci mapy bitowej.


Rozdzielczość skanowania (definicja)
Rozdzielczość skanowania

Parametr opisujący gęstość informacji, które skaner jest w stanie rozpoznać na jednym calu, mierzony w pikselach na cal (ppi) lub w punktach na cal (dpi). Zwana także rozdzielczością wejściową.


Scitex (definicja)
 *Scitex

Format zapisu plików używający 32-bitowej informacji o kolorze. Rysunki eksportowane w tym formacie mogą być następnie przetwarzane dla potrzeb naświetlarek najwyższej klasy. Jako przeznaczony wyłącznie do obrazów w 32-bitowym formacie CMYK, format SCITEX idealnie nadaje się do wyciągów barwnych.


Kąty rastra (definicja)
Kąty rastra

Przy druku wyciągów barwnych oznaczają kąty, pod którymi drukowany jest każdy z czterech kolorów podstawowych. Poprawne ustawienie kątów rastra oraz jego gęstości ma zasadnicze znaczenie dla uniknięcia niepożądanego efektu mory.


Liniatura rastra (definicja)
Liniatura rastra

Liniatura rastra, nazywana także rozdzielczością rastra lub gęstością siatki, jest miarą gęstości wyrażoną w liniach na cal (lpi). Liniatura rastra jest związana z rozdzielczością drukarki, choć nie jest z nią tożsama.

Na drukarce laserowej o rozdzielczości 300 dpi można uzyskać raster o liniaturze 60 lpi. Wysokorozdzielcza naświetlarka potrafi naświetlić raster o liniaturze 150 linii na cal.


Skrypt (definicja)
Skrypt

Rejestracja, która została zapisana na dysk i może być w dowolnym momencie wczytana. Skrypty pozwalają zautomatyzować sekwencję czynności, w celu ich powtórzenia w stosunku do jednego obrazka lub do wielu różnych obrazków. Zarówno zapisane rejestracje, jak i skrypty są tworzone, modyfikowane i odtwarzane przy użyciu "magnetofonowych" elementów sterujących i poleceń w oknie dokowanym Rejestrator.


Przewijanie (definicja)
Przewijanie

Przesuwanie widoku wewnątrz okna rysowania w celu dotarcia do części rysunku, która nie mieści się w bieżącym obszarze podglądu. Przewijanie można wykonać przy użyciu pasków przewijania wzdłuż okna rysowania.

CorelDRAW oferuje także funkcję automatycznego przewijania, która powoduje samoczynne przewijanie okna rysowania w przypadku przeciągnięcia myszy poza jego obręb.


Kolor ziarna (bazowy) (definicja)
Kolor ziarna (bazowy)

Kolor pierwszego piksela klikniętego podczas definiowania maski przy użyciu narzędzi "Lasso" i "Różdżka". Kolor wspólnie z wartością tolerancji określa czułość operacji wykrywania kolorów w przypadku masek czułych na kolor.


Segment (ścieżka) (definicja)
Segment (ścieżka)

Fragment ścieżki położony między dwoma sąsiadującymi węzłami. Ścieżka jest ciągiem segmentów.


Zaznaczenie (definicja)
Zaznaczenie

Fragment obrazka, który nie jest chroniony przez bieżącą maskę, w skutek czego jest dostępny dla edycji. Zaznaczenie jest modyfikowane podczas używania narzędzi malarskich i edycyjnych, efektów specjalnych i poleceń operujących na obrazku. Przy zastosowaniu nakładki maski zaznaczenie jest definiowane przez przezroczyste fragmenty nakładki.


Aplikacja typu serwer (definicja)
Aplikacja typu serwer

Aplikacja typu serwer jest to aplikacja obsługująca mechanizm OLE (łączenia i osadzania obiektów), używana do tworzenia obiektów OLE (na przykład grafiki, wykresu lub tekstu). Utworzone obiekty mogą być umieszczane w innych aplikacjach — klientach OLE. Nie wszystkie aplikacje zgodne z OLE mogą być serwerami. Jeżeli istnieją co do tego wątpliwości, należy upewnić się, sięgając do dokumentacji.


Pasywne mapy obrazu (definicja)
Pasywne mapy obrazu

Pasywne (ang. "server-side") mapy obrazu pozwalają przetwarzać informacje niezależnie od przeglądarki używanej do wyświetlania mapy, jednakże serwer musi być w stanie rozpoznać kod stosowany w mapie obrazu. Serwery systemów NCSA i CERN korzystają z odmiennych kodów, dlatego przy tworzeniu mapy obrazu należy wiedzieć, w jakim systemie działa używany serwer. Informację tę można uzyskać od administratora.

Mapy obrazu są to grafiki ze zdefiniowanymi obszarami aktywnymi, wykorzystywane w sieci WWW.


Biuro usług poligraficznych (definicja)
Biuro usług poligraficznych

W drukarstwie oznacza firmę, która nie zajmuje się drukowaniem, lecz przygotowuje dokumenty i/lub grafikę do drukowania. Biuro usług poligraficznych przygotowuje rastry, wyciągi barwne i wydruki próbne z użyciem urządzeń postscriptowych o wysokiej rozdzielczości.


Wskaźnik o różnych kształtach (definicja)
Wskaźnik o różnych kształtach

Funkcja, dzięki której narzędzia wyposażone w końcówkę ("Pędzel", "Rozpylacz obrazków", "Efekty", "Pędzel przezroczystości obiektów", "Klonowanie", "Pędzel maski") oraz narzędzia cofania edycji, są w oknie rysunkowym reprezentowane przez wskaźnik myszy odzwierciedlający bieżący kształt lub rozmiar narzędzia, ustawiony w rolecie ustawień narzędzia. Narzędzie tekstowe jest zawsze reprezentowane przez pionową kreskę, "Wskaźnik" zawsze jest reprezentowany przez strzałkę.


Wyostrzanie (definicja)
Wyostrzanie

Efekt powodujący wyraźniejsze wyświetlanie krawędzi i konturów. Może on zostać zastosowany już na etapie skanowania, lub podczas edycji obrazka. Podczas skanowania program CorelSCAN wyszukuje krawędzie i kontury w obrazku i zwiększa poziom kontrastu między oddzielanymi przez nie obszarami.


Skalowanie (definicja)
Skalowanie

Zmiana rozmiaru obiektu w poziomie lub w pionie z zachowaniem proporcji (stosunku wysokości do szerokości). Skalowanie powoduje zmianę rozmiaru obiektu o określone wartości.


Pochylanie (definicja)
Pochylanie

Czynność pochylania obiektu.


Węzeł gładki (definicja)
Węzeł gładki

Węzeł, w którym punkty kontrolne zawsze znajdują się bezpośrednio naprzeciwko siebie. Przy przesuwaniu jednego z punktów kontrolnych drugi przesuwa się także. Można jednak niezależnie modyfikować odległość punktów kontrolnych od węzła. Węzły gładkie zapewniają płynne przejście między segmentami linii.


Przyciąganie (definicja)
Przyciąganie

Wymuszanie automatycznego wyrównania przeciąganego obiektu względem punktu siatki lub prowadnicy.


Spektrofotometr (definicja)
Spektrofotometr

Urządzenie dokonujące pomiaru spektralnego współczynnika odbicia obiektu. Używane do kalibracji zarówno monitora, jak i drukarki, a także do próbkowania kolorów dla potrzeb aplikacji graficznych.


Kolor dodatkowy (definicja)
Kolor dodatkowy

W drukarstwie oznacza jednorodny barwnik drukowany indywidualnie (dla każdego koloru dodatkowego wymagana jest osobna płyta drukarska).

Dla odróżnienia, kolor rozbarwiany uzyskiwany jest z połączenia czterech różnych barwników.


Nadlewka (definicja)
Rozrzut

Jedno z ustawień narzędzia "Pędzel". Opcja "Rozrzut" określa odległość między dotknięciami pochodzącymi z jednego pociągnięcia pędzlem.


Kwadratowe wypełnienie tonalne (definicja)
Kwadratowe wypełnienie tonalne

Typ wypełnienia tonalnego, w którym przejścia między kolorami następują po koncentrycznych kwadratach, rozchodzących się od centrum obiektu. Stosować można wypełnienia kwadratowe wbudowane lub zdefiniowane przez użytkownika, używające bezpośredniego przejścia z jednego koloru do drugiego lub kaskady różnych kolorów.


Kolejność pionowa (definicja)
Kolejność pionowa

Sekwencja, w jakiej obiekty są rysowane na ekranie. Porządek ten określa relacje między obiektami, co wpływa na wygląd rysunku. Pierwszy narysowany obiekt znajduje się na spodzie; ostatni obiekt jest na wierzchu. Za pomocą poleceń Kolejność można umieścić obiekty w odpowiednim miejscu.


Rozciąganie (definicja)
Rozciąganie

Zmiana poziomego lub pionowego rozmiaru obiektu. Rozciąganie zmienia rozmiar obiektu tylko w jednym kierunku, w przeciwieństwie do skalowania, przy którym zachowane zostają proporcje obiektu (stosunek rozmiaru poziomego do pionowego).


Subtraktywny model kolorów (definicja)
Subtraktywny model kolorów

Model kolorów, taki jak CMYK, w którym kolory tworzone są przez odejmowanie światła o określonych długościach, co zachodzi przy odbijaniu światła od obiektów. Na przykład barwnik ma kolor niebieski, jeżeli pochłania wszystkie kolory poza niebieskim.


Dysk roboczy (definicja)
Dysk roboczy

Dysk roboczy (dysk kopii zapasowych, dysk wymiany) jest to dysk twardy wykorzystywany przez aplikacje do przechowywania plików tymczasowych, które nie są aktualnie wykorzystywane. Program Corel PHOTO-PAINT pozwala wybrać dwa dyski robocze. Powoduje to pozorne zwiększenie ilości pamięci dostępnej w systemie. Sprawia to także, że program Corel PHOTO-PAINT korzysta z miejsca na dysku w większych blokach, niż Windows, co jest korzystne przy pracy nad mapami bitowymi.


Próbki (kolorów) (definicja)
Próbki (kolorów)

Zbiór próbek kolorów jednolitych, pomagających przy wyborze koloru. Wydrukowane próbki kolorów nazywane są wzornikiem kolorów. W ten sposób określa się także kolory zawarte w ekranowej palecie kolorów.


Wzornik kolorów (definicja)
Wzornik kolorów

Publikacja zawierająca wydrukowane próbki kolorów jednolitych, reprezentujące zbiór kolorów dostępnych w danym systemie dopasowywania kolorów. Wzornika używa się przy porównywaniu i dobieraniu kolorów.


Węzeł symetryczny (definicja)
Węzeł symetryczny

Węzeł, w którym punkty kontrolne znajdują się zawsze naprzeciwko siebie. Węzły symetryczne dają identyczną krzywiznę po obu swoich stronach. Odległość między węzłem i każdym z punktów kontrolnych jest zawsze taka sama.


TAC (definicja)
TAC

Całkowite pokrycie obszaru (Total Area Coverage). Przy druku na maszynach drukarskich, parametr TAC stanowi miarę ilości barwnika naniesionego przez prasę drukarską.

W procesie drukarskim CMYK, TAC osiąga wartości z zakresu 400% (wszystkie barwniki przy pełnej intensywności) do 0% (czysty papier bez barwnika). W praktyce jednak maszyny drukarskie rzadko pozwalają stosować pokrycie większe niż 300%.


Wypełnienie teksturą (definicja)
Wypełnienie teksturą

Generowane fraktalnie wypełnienie, które nadaje obiektom naturalny wygląd, w rodzaju wrażenia powierzchni wody, minerałów lub chmur. Wypełnienia teksturą, w odróżnieniu od wypełnień mapą bitową, powodują zapełnienie obszaru pojedynczym obrazem, zamiast całą serią powtórzonych obrazków.


TGA (definicja)
TGA

Jeden z formatów pliku zawierającego mapę bitową.


Próg (definicja)
Próg

Poziom tolerancji dla zakresu zmienności tonalnej w mapie bitowej. Na przykład przy przekształcaniu obrazka do trybu czarno-białego, ustawiony próg określa, ile wartości tonalnych zostaje przekształconych na czerń, a ile na biel. Ustawienie progu jest wykorzystywane również przez maski czułe na kolor i niektóre filtry efektów.


Próg (ścieżka) (definicja)
Próg (ścieżka)

Element sterujący dostępny przy tworzeniu ścieżki z maski. Wartości progu zadawane są z zakresu od 1 do 10 i określają rozmiar kąta między segmentami maski, który jest wymagany, aby na przecięciu segmentów utworzony został węzeł. Niższe wartości powodują powstanie większej liczby węzłów na ścieżce.


Miniatura (definicja)
Miniatura

Miniatura [image] zwana także nagłówkiem [image] jest niewielką reprezentacją obrazka lub ilustracji w niskiej rozdzielczości.

Dołączenie nagłówka pozwala mieć wgląd w zawartość pliku przy jego otwieraniu w innej aplikacji, niż ta, w której został utworzony, na przykład w Corel VENTURA. Miniatura służy jako podgląd pliku w oknie dialogowym Otwórz.


Znaczniki podziałki (definicja)
Znaczniki podziałki

Równomiernie rozłożone znaczki między cyframi podziałki na linijce pionowej i poziomej. Za pomocą karty Linijki w oknie dialogowym Opcje można określić, czy na jednostkę linijki ma przypadać 6, 8 czy 10 znaczków.


TIFF (definicja)
TIFF

Skrót od "Tagged Image File Format". Format pliku opracowany specjalnie z myślą o aplikacjach służących do składu publikacji i obsługiwany przez wszystkie aplikacje do edycji grafiki. W plikach TIFF można przechowywać dane w formacie RGB, CMYK I LAB, lecz nie duotone.


Zwartość (ścieżka) (definicja)
Zwartość (ścieżka)

Parametr dostępny przy tworzeniu ścieżki z markizy maski. Wartość zwartości zadawana jest z zakresu od 1 do 10 i określa, jak ściśle kształt ścieżki będzie zgodny z kształtem markizy. Im wyższa wartość, tym bardziej nowa ścieżka przypominać będzie markizę; będzie na niej więcej węzłów niż na ścieżce utworzonej z niższą wartością zwartości.


Podział na arkusze (definicja)
Podział na arkusze

Rozkładanie na kilka arkuszy rysunku większego, niż rozmiar papieru akceptowany przez drukarkę.


Kafelkowanie (definicja)
Kafelkowanie

Technika polegająca na powtarzaniu niewielkiego obrazka na dużej powierzchni. Kafelkowanie jest często wykorzystywanym sposobem na tworzenie tła stron WWW.


Odcień (definicja)
Odcień

Lub zabarwienie. Odnosi się do naniesienia na obrazek jednokolorowej, półprzezroczystej warstwy.


Pasek tytułu (definicja)
Pasek tytułu

Pasek wzdłuż górnej części okna aplikacji, zawierający nazwę aplikacji lub pliku, przyciski maksymalizacji i minimalizacji oraz przycisk zamykania. Okna dialogowe i rolety w aplikacjach Corela także posiadają paski tytułu, lecz bez przycisków maksymalizacji i minimalizacji.


Przełączanie (definicja)
Przełączanie

Kolejne włączanie i wyłączanie funkcji programu.


Tolerancja (definicja)
Tolerancja

Wartości określające zakres kolorów lub czułość działania narzędzi "Lasso", "Różdżka", "Nożyczki", "Wypełnienie" i "Zamiana kolorów". Wartość tolerancji jest używana także w oknie dialogowym Maska kolorów w celu zadania, które piksele mają być chronione przy tworzeniu maski kolorów. Piksel jest zawarty w danym zakresie kolorów, jeżeli odpowiadająca mu wartość odcienia szarości przypada w obrębie zdefiniowanej tolerancji. Tolerancja może być liczbą z przedziału od 1 do 100 zarówno w trybie normalnym, jak i HSB.


Krzywa tonalna (definicja)
Krzywa tonalna

Siatka kolorów wyświetlająca dynamiczne krzywe atramentów składowych wykorzystywane przy przekształceniach do formatu duotone. Płaszczyzna pozioma (oś x) wyświetla 256 możliwych odcieni szarości w obrazku (0 odpowiada czerni, 256 odpowiada bieli). Płaszczyzna pionowa (oś y) przestawia intensywność barwnika (od 1 do 100 procent) odpowiadającą danej wartości szarości.


Pasek narzędzi (definicja)
Pasek narzędzi

Grupa przycisków zapewniających szybki dostęp do zestawu powiązanych ze sobą poleceń. W aplikacjach Corela można korzystać z gotowych pasków narzędzi lub utworzyć własne paski, zawierające wybrane przyciski ułożone w najwygodniejszy dla użytkownika sposób.


Przybornik (definicja)
Przybornik

Zbiór przycisków (zazwyczaj znajdujący się po lewej stronie okna aplikacji), służący do szybkiego dostępu do narzędzi.


Wskaźnik identyfikujący narzędzie (definicja)
Wskaźnik identyfikujący narzędzie

Niewielka wersja ikony narzędzia, reprezentująca dane narzędzie w oknie rysunku. Pozwala ona widzieć od razu, które narzędzie jest aktualnie wybrane. Narzędzia "Kształt" i "Maska" wyświetlane są w postaci wskaźnika krzyżowego z niewielką reprezentacją narzędzia w prawym górnym rogu wskaźnika. Narzędzie tekstowe jest zawsze przedstawiane przez pionową kreskę, a narzędzie "Wskaźnik" przez strzałkę.


Etykiety narzędzi (definicja)
Etykiety narzędzi

Etykietki narzędzi wyświetlają nazwę ikony lub przycisku, kiedy wskaźnik myszy umieszczony zostanie na chwilę nad przyciskiem. Etykietki są określane także mianem dymków.


Paleta TOYO COLOR FINDER (definicja)
Paleta TOYO COLOR FINDER

Kolory dostępne poprzez system TOYO 88 Color Finder. Zakres kolorów obejmuje te utworzone z kolorów rozbarwianych TOYO, jak i z kolorów standardowych TOYO. Kolory są zdefiniowane na podstawie przestrzeni kolorów LAB i są przekształcane do formatu RGB przy wyświetlaniu i do formatu CMYK przy drukowaniu.


Transformacja (definicja)
Transformacja

Zmiana obiektu lub obszaru zaznaczonego maską przez jego przemieszczanie, rozciąganie, skalowanie, pochylanie, obrót, odbicie, zniekształcanie lub dodawanie perspektywy.


Przezroczyste tło (definicja)
Przezroczyste tło

Przy tworzeniu stron dla Internetu wszystkie umieszczone na nich mapy bitowe mają kształt prostokątny. Ponieważ mapy bitowe zasłaniają tło strony WWW, należy w nich zastosować kolor przezroczysty. Zapisanie grafiki jako pliku .GIF pozwala na określenie jednego z kolorów jako przezroczystego. Każdy punkt obrazu posiadający ten kolor stanie się przezroczysty, pozwalając widzieć tło strony internetowej. Przezroczystość nie może zostać osiągnięta za pomocą poleceń języka HTML.


Przezroczystość (definicja)
Przezroczystość

Właściwość obiektu pozwalająca widzieć poprzez niego. Ustawianie niższego poziomu przezroczystości powoduje pogarszanie widoczności obiektów i obrazka znajdujących się za danym obiektem.


Nadlewanie (definicja)
Nadlewanie

W drukarstwie oznacza technikę polegającą na lekkim nakładaniu przylegających obszarów koloru w celu uniknięcia szczelin powstających przy błędach pasowania. W aplikacjach Corela nadlewanie jest dostępne przy tworzeniu wyciągów barwnych.


True color (tryb pełnokolorowy) (definicja)
True color (tryb pełnokolorowy)

Termin odnoszący się do koloru RGB w postaci cyfrowej, złożonego z 24-bitowej informacji. W trybie tym dostępnych jest 16,7 miliona kolorów.


Kolory TRUMATCH (definicja)
Kolory TRUMATCH

System odwzorowywania kolorów używany do definiowania kolorów rozbarwianych. System ten zbudowany jest w oparciu o model CMYK i dlatego dodatkowe kolory nie powodują konieczności dodawania odrębnych wyciągów barwnych. Kolory są uporządkowane według barwy (czerwony do fioletowego), nasycenia (głęboki do pastelowego) i jaskrawości (dodawanie lub usuwanie czarnego).


Samouczki (lekcje) (definicja)
Samouczki (lekcje)

Interakcyjne samouczki stanowiące część systemu Pomocy, oferujące krokowe instrukcje dotyczące posługiwania się wybranymi funkcjami. Wedle uznania można nakazać, by samouczek sam zastosował daną funkcję. Samouczki są dostępne poprzez przycisk o nazwie "Samouczek (CorelTUTOR)" na pasku narzędzi lub przez polecenie Samouczek z menu Pomoc.


Kolory standardowe (paleta) (definicja)
Kolory standardowe (paleta)

Niezależna paleta (nie oparta na systemie odwzorowania kolorów lub na obrazku) dostarczająca 256 kolorów równomiernie rozłożonych między czerwienią, zielenią i niebieskim.


Wypełnienie jednolite (definicja)
Wypełnienie jednolite

Rodzaj wypełnienia, pozwalający wprowadzić do obrazka pojedynczy kolor jednolity.

W programach CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT kolory dla wypełnień jednolitych mogą być wybierane z ekranowej palety kolorów, z okna dialogowego wybierania koloru lub z rolety Kolor.

Patrz też: Wypełnienie.


Usuwanie podkoloru (UCR) (definicja)
Usuwanie podkoloru (UCR)

Przy druku kolorowym jest to technika redukująca ilość użytych barwników niebieskozielonego, purpurowego i żółtego w cieniach i neutralnych obszarach obrazu przez zastępowanie ich odpowiednią ilością czarnego. Pozwala to zmniejszyć całkowite pokrycie barwnikiem (TAC). Parametr TAC jest definiowany jako suma ilości procentowych punktów we wszystkich czterech kolorach składowych (CMYK) niezbędnych do uzyskania danego koloru.

Inna technika, zwana zastępowaniem komponentu szarego (GCR), także zastępuje trzy barwniki CMY czernią, lecz jest skuteczna w szerszym zakresie kolorów.


Rozłączanie grupy obiektów (definicja)
Rozłączanie grupy obiektów

Polecenie, powodujące, że grupa obiektów traktowana jako pojedynczy obiekt zostaje rozdzielona i jest potem traktowana jako zbiór indywidualnych obiektów.


Adres URL (definicja)
Adres URL

Adres URL (ang. Uniform Resource Locator) jest unikatowym identyfikatorem określającym, gdzie dany dokument znajduje się w Internecie. Przykładem adresu URL jest http://www.corel.com/visitors/welcome.htm. Adres URL złożony jest z czterech składników.


Grafika wektorowa (definicja)
Grafika wektorowa

Obrazki wektorowe są przechowywane w postaci równań algebraicznych definiujących linie i krzywe w rysunku. Mogą one także zawierać mapy bitowe. Grafika wektorowa jest tworzona w programach ilustracyjnych, takich jak CorelDRAW lub w aplikacjach do trasowania map bitowych, takich jak Corel OCR-TRACE. Formaty wektorowe nie nakładają ograniczeń co do głębi kolorów.

W odróżnieniu od grafiki wektorowej, grafika rastrowa (mapy bitowe) jest tworzona w programach malarskich a także przez skanery, i przechowuje dane na temat każdego punktu obrazka.


Wizualny selektor kolorów (definicja)
Wizualny selektor kolorów

Graficzna reprezentacja modelu kolorów wraz ze wskaźnikiem służącym do wyboru kolorów.


VRML (definicja)
VRML

Skrót od "Virtual Reality Meta Language". Format pliku służący do importowania i eksportowania trójwymiarowych modeli.


Punkt bieli (definicja)
Punkt bieli

Przy kalibracji monitora punkt bieli jest to kolor rzeczywistej bieli monitora (RGB 255, 255, 255), wyrażony w absolutnych jednostkach temperatury (Kelvinach). Dopasowanie punktu bieli monitora pozwala zapewnić, że kolory na ekranie będą poprawnie wyświetlane przy oświetleniu panującym w danym miejscu pracy.

Patrz też: Temperatura barwy.


Kreator (definicja)
Kreator

Automatyczny asystent, pomagający w bezproblemowym wykonywaniu danej operacji. Kreator stawia użytkownikowi pytania, po czym wykonuje odpowiednie operacje w oparciu o udzielone odpowiedzi.


Ścieżka robocza (definicja)
Ścieżka robocza

Ścieżka aktualnie wyświetlana w oknie obrazka, która nie została zapisana na dysku.


WYSIWYG (definicja)
WYSIWYG

Skrót od "What you see is what you get". Termin angielski opisujący zdolność programu do wyświetlania dokumentu na monitorze dokładnie w takiej postaci, w jakiej pojawi się on na wydruku.


YIQ (definicja)
YIQ

Model YIQ jest używany w telewizyjnych systemach nadawczych (amerykański standard wideo — NTSC). Kolory są rozkładane na trzy parametry: luminancję (Y) i dwie wartości chromatyczne (I i Q). Na monitorze kolorowym widoczne są wszystkie trzy składniki; na monitorze monochromatycznym widoczny jest tylko składnik Y. Kwadratowy, dwuwymiarowy wizualny selektor koloru definiuje wartości I i Q, podczas gdy pionowy selektor definiuje wartość Y. Wszystkie parametry mogą przyjmować wartości od 0 do 255.


Powiększenie (definicja)
Powiększenie

Służy do powiększania lub pomniejszania obrazu dokumentu lub grafiki na ekranie. Powiększanie w żaden sposób nie modyfikuje dokumentu; można je raczej porównać do przybliżania lub oddalania dokumentu od oczu, aby uzyskać lepszy widok.


Praca z kolorami


Przegląd: Praca z kolorami
Praca z kolorami

Dostęp do kolorów stosowanych w projekcie jest możliwy na wiele różnych sposobów. Kolory można wybierać z palety albo je utworzyć za pomocą jednej z kilku metod. Można budować własne niestandardowe palety kolorów lub wykorzystać jedną z dołączonych do produktu. Gama dostępnych kolorów jest wyjątkowo duża.

Z powodu tak wielkiej liczby odmian kolorów należy zastosować dokładną metodę definiowania każdego koloru. Na przykład po uzyskaniu poszukiwanego odcienia koloru jasnopomarańczowego powinno być możliwe odtworzenie tego koloru oraz przekazanie innym informacji na temat sposobu jego utworzenia. Modele kolorów pozwalają na dokładne zdefiniowanie kolorów dzięki rozłożeniu ich na poszczególne składowe koloru.

Modele kolorów

Monitor komputerowy wytwarza kolory poprzez mieszanie światła czerwonego z zielonym i niebieskim. Oznacza to, że miliony wyświetlanych na monitorze kolorów można opisać za pomocą udziałów koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego. Wymienione trzy składowe koloru tworzą podstawę modelu kolorów RGB (R [image] czerwony, G [image] zielony i B [image] niebieski). Każdy z trzech kolorów składowych modelu RGB można opisać liczbą z zakresu od 0 do 255.

Ponieważ model RGB oparty jest o kolory światła, większe wartości składowych odpowiadają większej ilości światła. Skutkiem tego im większe są wartości RGB, tym jaśniejsze kolory one opisują. Gdy wszystkie trzy wartości składowych osiągną maksimum, uzyskiwany jest kolor biały. Ponieważ w modelu RGB kolory tworzone są przez sumowanie światła, jest on nazywany addytywnym modelem kolorów.

Gdy wyświetlane na ekranie monitora kolory odtwarzane są na papierze, w celu ich uzyskania zamiast światła wykorzystywany jest atrament. Najczęściej spotykanym sposobem uzyskiwania kolorowych obrazów na papierze jest odpowiednie wymieszanie atramentu niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego. Kolory te są składowymi koloru modelu CMYK (C [image] niebieskozielony, M [image] purpurowy, Y [image] żółty i K [image] czarny). Zwykle każdy z kolorów składowych modelu CMYK opisuje się za pomocą skali procentowej (od 0 do 100).

Generowanie koloru za pomocą atramentu polega na odbijaniu określonych kolorów światła i jednoczesnym absorbowaniu innych. Ciemniejszy atrament absorbuje więcej światła. Ponieważ model kolorów CMYK oparty jest na kolorach atramentu, im większe wartości procentowe kolorów składowych, tym ciemniejszy kolor one opisują. Teoretycznie, po zmieszaniu 100% koloru niebieskozielonego, 100% purpurowego i 100% żółtego powinno się uzyskać kolor czarny. W rzeczywistości należy stosować również czarny atrament w celu skompensowania ograniczeń pozostałych atramentów. Ponieważ kolory modelu CMYK powstają w wyniku pochłaniania światła, jest on nazywany subtraktywnym modelem kolorów.

Modele RGB i CMYK oparte są na określonych metodach generowania kolorów. Istnieją jednak inne modele kolorów, które nie bazują na metodach reprodukcji, lecz udostępniają dodatkowe sposoby pracy z kolorami. Dostępnych jest kilka takich alternatywnych modeli kolorów, z których można skorzystać. Najpopularniejszym z nich jest model kolorów HSB.

Model kolorów HSB oparto na wartościach określających barwę, nasycenie i jaskrawość koloru. Barwa jest podstawą koloru. Nasycenie określa siłę koloru, bądź jego odległość od koloru szarego. Jaskrawość odpowiada udziałowi bieli w danym kolorze. Kolor o nasyceniu równym 0 jest odcieniem szarości (z zakresu od bieli od czerni). Kolor o jaskrawości równej 0 jest kolorem czarnym, a o jaskrawości 100 [image] kolorem białym. Ponieważ w modelu HSB nie jest stosowane mieszanie kolorów składowych, odnalezienie za jego pomocą właściwego koloru może okazać się łatwiejsze.

Dokładne odtwarzanie kolorów

Każde urządzenie wykorzystywane przy tworzeniu dokumentu [image] od skanerów po drukarki [image] obsługuje kolory w inny sposób. Jeśli różnic tych nie weźmie się pod uwagę, kolory wyświetlane na ekranie komputera mogą nie odpowiadać kolorom wydrukowanym na papierze. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Dokładne odtwarzanie kolorów".

 Więcej informacji na ten temat


Wybieranie kolorów


Przegląd: Wybieranie kolorów
Wybieranie kolorów

Najszybszym sposobem na wybranie koloru jest skorzystanie z wyświetlanej na ekranie palety kolorów. Jeśli jednak paleta nie zawiera odpowiedniego koloru, można wykorzystać jedną z innych metod wybierania kolorów. W każdej z tych metod do odnalezienia właściwego koloru wykorzystywany jest inny sposób pracy z kolorami. W większości przypadków wybrana metoda powinna odpowiadać preferowanemu stylowi pracy.

Wybieranie koloru za pomocą przeglądarki kolorów

W przeglądarkach kolorów wykorzystywana jest wizualna reprezentacja całego spektrum kolorów. Zmiana koloru odbywa się przez operowanie elementami sterującymi związanymi z daną przeglądarką kolorów. Na przykład, jeśli wykorzystywana jest domyślna przeglądarka kolorów, barwę koloru można zmienić, przesuwając odpowiedni suwak.

Wybieranie koloru za pomocą obszaru mieszania lub pola mieszania kolorów

Stosując pole mieszania i obszar mieszania kolorów, można wybierać kolory powstałe z innych kolorów. W przypadku pola mieszania wyświetlana jest siatka kolorów powstałych na podstawie czterech wskazanych kolorów. W obszarze mieszania mapa bitowa pełni rolę palety malarza, na którą można nanosić i mieszać kolory.

Wybieranie koloru za pomocą harmonii kolorów

Harmonie kolorów są najbardziej przydatne podczas wybierania kilku kolorów do projektu. Dzięki wykorzystaniu harmonii kolorów zapewnia się, że wybrane kolory będą razem do siebie pasować. Harmonie kolorów powstają przez nałożenie figury [image] np. kwadratu lub trójkąta [image] na koło kolorów. Przesunięcie jednego z wierzchołków figury spowoduje zmianę położenia pozostałych. Kolory wskazywane przez każdy wierzchołek zawsze są wzajemnie uzupełniające, kontrastowe lub harmonizujące, zależnie od wybranej figury.

Wybieranie koloru z palety kolorów

Istnieją dwa rodzaje palet, z których można wybierać kolory: standardowe palety kolorów i niestandardowe palety kolorów. Nie należy przy tym mylić rodzajów palet z paletą kolorów wyświetlaną na ekranie. Paleta ta służy do wyświetlania i wybierania kolorów zarówno ze standardowych jak i niestandardowych palet kolorów.

Standardowe palety kolorów dostarczane są przez niezależnych producentów i najkorzystniej jest je stosować wraz z odpowiednim katalogiem próbek kolorów. Katalog taki jest zbiorem próbek kolorów, dzięki którym można dokładnie sprawdzić, jak każdy kolor będzie wyglądał po wydrukowaniu. Najsilniejszym argumentem przemawiającym za korzystaniem ze standardowych palet kolorów jest właśnie możliwość wcześniejszego obejrzenia kolorów uzyskiwanych po poprawnym wydrukowaniu. Katalogi z próbkami kolorów dostępne są w większości sklepów z artykułami dla artystów i grafików lub bezpośrednio u producenta.

Kilka spośród standardowych palet kolorów stanowi zbiór kolorów dodatkowych. Jeśli wybrano kolor pochodzący z jednej z takich palet, wymaga on utworzenia osobnego wyciągu barwnego. Dodatkowe informacje na temat kolorów dodatkowych i wyciągów barwnych można znaleźć w sekcji "Tworzenie wyciągów barwnych".

Niestandardowe palety kolorów są zestawami kolorów zapisanych jako pliki palet kolorów (rozszerzenie CPL). Dodatkowe informacje na temat niestandardowych palet kolorów można znaleźć w sekcji "Dostosowywanie palet kolorów".

 Tematy pokrewne


Wybieranie kolorów z wyświetlanej na ekranie palety kolorów
Wybieranie koloru z wyświetlanej na ekranie palety kolorów

Najszybszym sposobem na wybranie koloru jest skorzystanie z palety kolorów.

Aby wybrać kolor farby, wypełnienia lub papieru:

•	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij kolor z palety kolorów, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij kolor z palety prawym przyciskiem myszy, aby zmienić kolor wypełnienia.

•	Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, po czym kliknij kolor z palety, aby ustawić kolor papieru.

 Uwaga

•	Kolory dodatkowe wyświetlane w palecie kolorów oznaczono kropką umieszczoną w lewym dolnym rogu próbki koloru.

 Wskazówka

•	Po naciśnięciu i przytrzymaniu wybranego koloru za pomocą wskaźnika myszy zostanie wyświetlona siatka z podobnymi kolorami.

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru z przeglądarki kolorów

Domyślną przeglądarkę kolorów oparto na modelu kolorów HSB. Wyświetlany po prawej stronie suwak reprezentuje barwę, oś pozioma [image] nasycenie, a oś pionowa [image] jaskrawość. Wybrane kolory mogą pochodzić z różnych modeli kolorów, ale przeglądarka kolorów nadal będzie oparta na modelu HSB. Jeśli zachodzi taka potrzeba, można skorzystać z przeglądarek kolorów różnych od HSB. Dodatkowe informacje na temat modeli kolorów można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Naciśnij przycisk "Przeglądarki kolorów".

3.	Aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych w znajdującym się po lewej stronie polu wyboru kolorów, przesuń suwak kolorów w górę lub w dół.

4.	Przeciągnij mały kwadrat w obszarze wyboru kolorów na odpowiedni kolor.

Aby korzystać z innej przeglądarki kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punkcie 1 poprzedniej procedury.

2.	Aby wyświetlić listę dostępnych przeglądarek kolorów, naciśnij i przytrzymaj przycisk "Przeglądarki kolorów".

3.	Wybierz odpowiednią przeglądarkę kolorów.

W każdej przeglądarce kolorów do wybierania kolorów służy suwak i obszar wyboru kolorów.

Aby zmienić model kolorów stosowany w przeglądarce kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 procedury "Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia".

2.	Z listy "Model" wybierz odpowiedni model kolorów.

 Tematy pokrewne


Wybieranie kolorów poprzez mieszanie innych kolorów
Wybranie koloru poprzez mieszanie innych kolorów

Możliwe jest mieszanie jedynie tych kolorów, które znajdują się w wyświetlanej palecie kolorów. Jeśli zachodzi potrzeba mieszania innych kolorów, należy odpowiednio zmienić bieżącą paletę kolorów widoczną na ekranie. Po zmianie wielkości siatki w obszarze wyboru kolorów zmienia się liczba wyświetlanych kolorów pośrednich powstałych w wyniku mieszania.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Aby wyświetlić listę palet mieszania kolorów, naciśnij i przytrzymaj przycisk "Palety mieszania kolorów".

3.	Kliknij pozycję "Mieszanie kolorów".

4.	Otwórz każdy z czterech selektorów kolorów i kliknij odpowiedni kolor.

5.	Kliknij odpowiedni kolor wyświetlany w obszarze wyboru koloru.

Aby zmienić wielkość siatki w obszarze wyboru kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", następnie wybierz polecenie Rozmiar siatki, po czym wybierz odpowiednią wielkość siatki.

 Tematy pokrewne


Wybieranie kolorów za pomocą harmonii kolorów
Wybieranie koloru przy wykorzystaniu harmonii kolorów

Każda pozycja z listy "Barwy" odpowiada innej figurze nakładanej na koło kolorów. W trakcie przesuwania wierzchołka figury, który oznaczono czarnym kółkiem, w próbkach pod kołem kolorów wyświetlane będą nowe kolory. Według teorii kolorów, wszystkie kolory wyświetlane w próbkach powinny dobrze do siebie pasować. Ponieważ używanie harmonie kolorów jest najbardziej przydatne, jeśli wybiera się kilka kolorów, należy z nich korzystać przy pracy z niestandardowymi paletami kolorów. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Dostosowywanie palet kolorów".

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie kliknij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Aby wyświetlić listę palet mieszania kolorów, naciśnij i przytrzymaj przycisk "Palety mieszania kolorów".

3.	Kliknij pozycję "Harmonie kolorów".

4.	Aby zmienić kolory próbek wyświetlanych pod kołem kolorów, przeciągaj czarne kółko po kole kolorów.

5.	Kliknij wyświetlaną pod kołem kolorów próbkę z odpowiednim kolorem.

Aby zmienić sposób powiązania kolorów pobieranych z koła kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Z listy "Barwy" wybierz odpowiednią pozycję.

Każda pozycja tej listy odpowiada innemu ułożeniu kółek wyświetlanych na kole kolorów. W celu uzyskania odpowiedniego zestawu kolorów należy dobrać konfigurację drogą eksperymentu.

Aby zmienić wygląd kolorów wyświetlanych w próbkach kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 procedury "Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia".

2.	Z listy "Wariacje" wybierz odpowiedni rodzaj odcieni kolorów.

3.	Aby zmienić liczbę próbek, z których zbudowana jest siatka kolorów, wpisz odpowiednią wartość w polu "Liczba".

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru poprzez mieszanie kolorów

Paleta mieszania kolorów umożliwia wybranie kolorów z mapy bitowej wyświetlanej w obszarze wyboru kolorów, a następnie malowanie nimi na mapie bitowej, co prowadzi do utworzenia nowych kolorów. Do tego celu można wykorzystać domyślną mapę bitową lub odczytać inną z dysku. Mapa bitowa wyświetlana w obszarze wyboru kolorów może zostać zapisana w celu późniejszego jej wykorzystania.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Aby wyświetlić listę palet mieszania kolorów, naciśnij i przytrzymaj przycisk "Palety mieszania kolorów".

3.	Kliknij pozycję "Obszar mieszania".

4.	Naciśnij przycisk "Pobierz kolor".

5.	Kliknij kolor, który masz zamiar wykorzystać w obszarze wyboru kolorów.

Aby mieszać kolory w obszarze wyboru kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Maluj".

3.	W celu naniesienia koloru na obszar wyboru kolorów przeciągnij wskaźnik myszy wewnątrz tego obszaru.

Na obszar nanoszony jest kolor bieżący. W celu zmiany tego koloru należy wykonać czynności opisane w procedurze "Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia".

Po przesunięciu suwaka "Mieszanie" ilość koloru nanoszonego na obszar wyboru ulega zmianie. Aby zwiększyć ilość nanoszonego koloru, należy przesunąć suwak w lewo, a w celu zmniejszenia jego ilości [image] w prawo.

Aby zmienić właściwości pędzla:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 procedury "Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia".

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", następnie wybierz polecenie Rozmiar pędzla, po czym wybierz odpowiednią wielkość pędzla.

4.	Naciśnij przycisk "Opcje", następnie wybierz polecenie Typ pędzla, po czym wybierz odpowiedni rodzaj pędzla.

Aby zmienić obrazek wyświetlany w obszarze wyboru kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 4 procedury "Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia".

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", a następnie wybierz polecenie Załaduj mapę bitową.

4.	Wybierz folder i podaj nazwę pliku odpowiedniej mapy bitowej.

5.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

 Wskazówki

•	Jeśli zachodzi potrzeba wyczyszczenia obszaru wyboru kolorów, po naciśnięciu przycisku "Opcje" należy wybrać polecenie Wyczyść mapę bitową.

•	Aby zapisać mapę bitową wyświetlaną w obszarze wyboru kolorów, po naciśnięciu przycisku "Opcje" należy wybrać polecenie Zapisz mapę bitową.

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru ze standardowej palety kolorów

Palety standardowe PANTONE MATCHING SYSTEM, Focoltone, TOYO COLOR FINDER i DIC są paletami kolorów dodatkowych. Jeśli podczas drukowania tworzone są wyciągi barwne, zastosowanie każdego z tych kolorów wymaga wykonania osobnej planszy drukarskiej. Może to znacznie zwiększyć koszty drukowania. Jeśli kolory te mają zostać wykorzystane (ale nie jako kolory dodatkowe), podczas drukowania można je przekształcić w kolory rozbarwiane. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Tworzenie wyciągów barwnych".

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Naciśnij przycisk "Gotowe palety kolorów".

3.	Z listy "Typ" wybierz odpowiednią paletę.

4.	Aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych po lewej stronie, w obszarze wyboru kolorów, kliknij pasek przewijania.

5.	Kliknij próbkę koloru, który chcesz wykorzystać.

Aby ukryć lub wyświetlić nazwy kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", a następnie, wybierając polecenie Pokaż nazwy kolorów, włącz lub wyłącz wyświetlanie nazw kolorów.

 Uwaga

•	Jeśli w danej palecie kolorów można zmieniać nasycenie koloru bez zmiany jego barwy, odpowiedniej zmiany dokonuje się, wpisując wartość w polu "Odcień".

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru z niestandardowej palety kolorów

Niestandardowa paleta kolorów może zawierać kolory pochodzące z dowolnego modelu kolorów lub standardowej palety kolorów.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienie, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Naciśnij przycisk "Palety niestandardowe".

3.	Z listy "Typ" wybierz odpowiednią paletę.

4.	Aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych w znajdującym się po lewej stronie obszarze wyboru kolorów, kliknij pasek przewijania kolorów.

5.	Kliknij próbkę koloru, który chcesz wykorzystać.

Aby ukryć lub wyświetlić nazwy kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", a następnie, wybierając polecenie Pokaż nazwy kolorów, włącz lub wyłącz wyświetlanie nazw kolorów.

 Uwagi

•	Na liście "Typ" wyświetlane są jedynie te palety kolorów, które odczytano z dysku. Odczytanie innej palety kolorów możliwe jest przez wybranie pozycji "Otwórz paletę" i określenie nazwy folderu i pliku.

•	Wszystkie atramenty zdefiniowane przez użytkownika są niestandardowymi kolorami dodatkowymi. Jeśli podczas drukowania tworzone są wyciągi barwne, każdy kolor z tej palety wymaga utworzenia osobnej planszy drukarskiej. Może do spowodować znaczne zwiększenie kosztów drukowania. Jeśli kolory te mają zostać wykorzystane (ale nie jako kolory dodatkowe), podczas drukowania można je przekształcić w kolory rozbarwiane. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w sekcji "Tworzenie wyciągów barwnych".

 Tematy pokrewne


Wybieranie koloru za pomocą urządzenia do pomiaru koloru

Urządzenia do pomiaru koloru są urządzeniami zewnętrznymi, które przekształcają kolory fizycznych obiektów w wartości rozpoznawane przez programy komputerowe. Urządzenia te nazywane są kolorymetrami lub spektrofotometrami. Przed rozpoczęciem pobierania kolorów za ich pomocą należy je odpowiednio wykalibrować.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", wybierz polecenie Mierzone za pomocą, a następnie wybierz odpowiednie urządzenie do pomiaru koloru.

Aby wykalibrować urządzenie do pomiaru koloru:

1.	Wykonaj czynności opisane w poprzedniej procedurze.

2.	Naciśnij przycisk "Kalibruj", a następnie zastosuj się do wyświetlanych na ekranie instrukcji.

 Uwaga

•	Urządzenie do pomiaru koloru Gretag SPM55 nie wymaga kalibrowania.

 Tematy pokrewne


Wybranie koloru przez ustawienie wartości liczbowych
Wybranie koloru przez ustawienie wartości numerycznych

Możliwe jest uzyskanie nowego koloru przez zmianę wartości składowych koloru. Rodzaje składowych, które można zmieniać, zależą od modelu kolorów, za pomocą którego definiowane są kolory. Dodatkowe informacje na temat modeli kolorów można znaleźć w sekcji "Praca z kolorami".

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Naciśnij przycisk "Przeglądarki kolorów".

3.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

4.	Z listy "Model" wybierz odpowiedni model kolorów.

Wybrany model koloru decyduje o rodzaju składowych koloru, które można zmieniać. Jeśli wybrano np. model RGB, wartościami tymi będą "R" (czerwony), "G" (zielony) i "B" (niebieski). W przypadku modelu HSB wartościami tymi będą "H" (barwa), "S" (nasycenie) i "B" (jaskrawość).

5.	Wpisz w polach odpowiednie wartości.

Zakres, w którym podawane wartości muszą się mieścić, uzależniony jest od modelu kolorów.

Aby wyświetlić wartości kolorów RGB, CMYK, HSB lub Lab:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Opcje", następnie wybierz polecenie Wartość 1, po czym wybierz odpowiedni model kolorów.

3.	Naciśnij przycisk "Opcje", następnie wybierz polecenie Wartość 2, po czym wybierz odpowiedni model kolorów.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie podglądu nowych kolorów

W górnej części próbki koloru umieszczonej w prawym górnym rogu okna do edycji koloru wyświetlany jest kolor odniesienia. W dolnej części próbki wyświetlany jest nowo wybrany kolor. Kolor odniesienia jest bieżącym kolorem obiektu, o ile nie zamieniono próbek miejscami.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:

1.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru.

•	Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk "Edytuj".

2.	Naciśnij przycisk "Przeglądarki kolorów".

3.	Jeśli w oknie dialogowym nie są wyświetlane wszystkie dostępne elementy sterujące, naciśnij przycisk "Więcej".

Aby zamienić kolor odniesienia z nowym kolorem:

1.	Wykonaj czynności opisane w poprzedniej procedurze.

2.	Naciśnij przycisk "Opcje", a następnie wybierz polecenie Zamień kolory.

 Tematy pokrewne


Praca z ekranową paletą kolorów


Przegląd: Praca ekranową paletą kolorów
Praca z ekranową paletą kolorów

Ekranowa paleta kolorów pozwala na szybki dostęp do najczęściej wykorzystywanych kolorów. Na ekranie można wyświetlać dowolną standardową lub niestandardową paletę kolorów. Pojawiająca się na ekranie paleta kolorów może być zakotwiczona przy jednej z krawędzi okna aplikacji albo pozostawiona jako niezależne, ruchome okno. Można również zmienić wygląd i wielkość palety kolorów tak, aby najlepiej odpowiadała ona wymaganiom.

 Tematy pokrewne


Zmiana kolorów w ekranowej palecie kolorów

W procedurze tej objaśniono sposób zmiany całej palety kolorów. Sposób zmiany pojedynczych kolorów palety opisano w sekcji "Dostosowywanie palet kolorów".

Aby zmienić kolory ekranowej palety kolorów:

•	Z menu Widok wybierz polecenie Paleta kolorów, a następnie wybierz odpowiednią paletę kolorów.

Aby odczytać nową paletę kolorów:

1.	Z menu Widok wybierz polecenie Paleta kolorów, a następnie polecenie Załaduj paletę.

Zostanie wyświetlone okno dokowane Palety.

2.	Kliknij odpowiednią paletę wyświetlaną w oknie dokowanym Palety.

 Uwaga

•	Kolory dodatkowe oznaczono w palecie kolorów za pomocą kropki wyświetlanej w lewym dolnym rogu próbki koloru.

 Tematy pokrewne


Zmiana położenia i wielkości ekranowej palety kolorów

Ekranowa paleta kolorów zachowuje się tak samo jak paski narzędzi. Można ją zakotwiczyć, zmienić ją w pływający pasek oraz zmienić jej wielkość.

Aby zmienić paletę kolorów w pływający pasek:

•	Przeciągnij szary obszar (poza próbkami kolorów) palety kolorów, oddalając go od krawędzi okna aplikacji.

Aby zakotwiczyć paletę kolorów:

•	Przeciągnij paletę kolorów w pobliże dowolnej krawędzi okna aplikacji.

Aby określić liczbę wierszy w zakotwiczonej palecie kolorów:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy szary obszar palety kolorów, po czym z wyświetlanego menu wybierz polecenie Właściwości.

2.	W polu "Maksymalna liczba wierszy, gdy paleta jest zakotwiczona" wpisz odpowiednią wartość.

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie ekranowej palety kolorów

Zmiana wyglądu i zachowania palety umożliwia odpowiednie dostosowanie jej do stylu pracy. W przypadku występowania trudności przy wyświetlaniu menu podręcznego przez klikanie szarego obszaru palety kolorów możliwe jest włączenie wyświetlania menu po kliknięciu prawym przyciskiem myszy.

Aby włączyć wyświetlanie dużych próbek kolorów:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy szary obszar palety kolorów, po czym wybierz polecenie Właściwości.

2.	Zaznacz pole wyboru "Duże pojemniki".

Aby zmienić działanie prawego przycisku myszy:

1.	Kliknij prawym przyciskiem myszy szary obszar palety kolorów, po czym wybierz polecenie Właściwości.

2.	Zaznacz jedną z następujących opcji:

•	"Wyświetla menu podręczne",

•	"Ustawia kolor konturu".

 Tematy pokrewne


Dostosowywanie palet kolorów


Przegląd: Dostosowywanie palet kolorów
Dostosowywanie palet kolorów

Niestandardowe palety kolorów są zestawami kolorów zapisanych w postaci pliku palety kolorów (rozszerzenie CPL). Palety te mogą zawierać zarówno kolory dodatkowe, jak i kolory uzyskane za pomocą dowolnego modelu kolorów. Do produktu dołączono wiele spośród poprzednio utworzonych palet kolorów, umożliwiając także budowanie nowych palet od podstaw. Niestandardowe palety kolorów przydatne są w sytuacji, gdy często wykorzystywane są te same kolory lub gdy zachodzi potrzeba pracy z zestawem odpowiednio dobranych kolorów.

 Tematy pokrewne


Edytowanie istniejących niestandardowych palet kolorów

Palety, które zostały załadowane wyświetlane są na liście "Paleta". Istnieje możliwość załadowania kilku palet niestandardowych jednocześnie, ale wyświetlać można tylko jedną na raz.

Aby otworzyć istniejącą paletę niestandardową:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij przycisk "Otwórz".

3.	Wybierz folder i podaj nazwę pliku z paletą.

Aby edytować aktualnie załadowaną paletę:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Z listy "Paleta" wybierz odpowiednią paletę.

 Tematy pokrewne


Tworzenie niestandardowej palety kolorów

Przy tworzeniu niestandardowej palety kolorów początkowo jest ona pusta i można dołączać do niej nowe kolory.

Aby utworzyć paletę kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij przycisk "Nowa".

3.	Wybierz folder i podaj nazwę pliku z paletą.

4.	Jeśli chcesz dołączyć do pliku opis palety, wpisz jego treść w polu "Opis".

 Tematy pokrewne


Zapisywanie niestandardowej palety kolorów

Jeśli przed opuszczeniem edytora palet nie zapisano palety, dokonane na niej zmiany zostaną utracone.

Aby zapisać paletę kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz".

Aby zapisać paletę do pliku o nowej nazwie:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij przycisk "Zapisz jako".

3.	Wybierz folder i podaj nową nazwę pliku.

 Tematy pokrewne


Zmiana kolorów z palety niestandardowej

Metody stosowane do wybierania kolorów w edytorze palet są identyczne z dostępnymi w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite. Dodatkowe informacje na temat wybierania kolorów można znaleźć w sekcji "Wybieranie kolorów".

Aby dodać kolor do palety niestandardowej:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Z obszaru wyboru kolorów wybierz odpowiedni kolor.

3.	Aby określić pozycję nowego koloru w palecie, kliknij właściwą próbkę koloru.

Nowy kolor zostanie umieszczony przed zaznaczoną próbką.

4.	Naciśnij przycisk "Dodaj".

Aby dodać do palety niestandardowej wiele kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT, po czym klikaj próbki kolorów z obszaru wyboru koloru, które chcesz umieścić w palecie kolorów.

Dodawanie wielu kolorów możliwe jest jedynie poprzez wybranie kolorów z pola mieszania kolorów, harmonii kolorów, standardowych palet kolorów lub innych palet niestandardowych. Ponadto można dodawać tylko kolory wyświetlane w kolejnych polach.

3.	Wykonaj czynności opisane w punktach 3 i 4 poprzedniej procedury.

 Wskazówki

•	Jeśli wyświetlaną na ekranie paletą kolorów jest paleta niestandardowa, można dodawać do niej kolory z okien dialogowych Wypełnienie jednolite i Kolor konturu po naciśnięciu przycisku "Dodaj do palety". Nowy kolor zostanie umieszczony na końcu palety.

•	Okna dialogowe Wypełnienie jednolite i Kolor konturu umożliwiają także dodawanie do bieżącej palety wszystkich kolorów z pola mieszania kolorów lub harmonii kolorów. Operację tą można wykonać po naciśnięciu przycisku "Opcje" i wybraniu polecenia Dodaj wszystkie kolory siatki do palety. Nowe kolory zostaną umieszczone na końcu palety.

Aby wymienić kolor z palety niestandardowej:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 procedury "Aby dodać kolor do palety niestandardowej".

2.	Naciśnij przycisk "Zamień".

Aby usunąć kolor z niestandardowej palety kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Kliknij wyświetlaną w palecie próbkę koloru, który chcesz usunąć.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

Aby usunąć wiele kolorów z palety niestandardowej:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT, po czym kliknij próbki kolorów, które chcesz usunąć z palety.

W opisany sposób można zaznaczyć jedynie grupę kolejno ułożonych kolorów.

3.	Naciśnij przycisk "Usuń".

 Wskazówki

•	Aby sprawdzić, czy kolor podobny do zaznaczonego znajduje się już w palecie niestandardowej, należy nacisnąć przycisk "Najbliższy". W bieżącej niestandardowej palecie kolorów zostanie odnaleziony kolor najbardziej zbliżony do zaznaczonego.

•	Po naciśnięciu przycisku "Zresetuj" zostanie przywrócony pierwotny stan palety.

•	Kolejność kolorów w palecie niestandardowej może zostać zmieniona po naciśnięciu przycisku "Sortuj" i wybraniu odpowiedniej opcji. Można również przeciągać pojedyncze kolory do wybranych miejsc w palecie.

 Tematy pokrewne


Nadawanie nazw kolorom z palety niestandardowej

Dzięki możliwości nazywania kolorów łatwiej jest zarządzać kolorami palety niestandardowej.

Aby nadać kolorowi nazwę:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Wybierz kolor z obszaru palety.

3.	W polu "Nazwa" wpisz nazwę koloru.

Aby wyświetlić lub ukryć nazwy kolorów palety niestandardowej:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Edytor palet.

2.	Kliknij prawym przyciskiem myszy i, wybierając z wyświetlanego menu polecenie Pokaż nazwy kolorów, włączaj lub wyłączaj wyświetlanie nazw kolorów.

 Tematy pokrewne


Dokładne odtwarzanie kolorów


Przegląd: Dokładne odtwarzanie kolorów
Dokładne odtwarzanie kolorów

Każde urządzenie wykorzystywane przy tworzeniu dokumentu [image] od skanerów po drukarki [image] obsługuje kolory w inny sposób. Jeśli różnic tych nie weźmie się pod uwagę, kolory wyświetlane na ekranie komputera mogą nie odpowiadać kolorom wydrukowanym na papierze. Przykładowo, monitor jest w stanie wyświetlić inny zakres kolorów od tego, jaki można uzyskać za pomocą maszyny drukarskiej. Oznacza to, że dokument może zawierać strony, które na monitorze są poprawnie wyświetlane, ale nie będą mogły zostać przeniesione na papier. Co więcej, różne monitory, skanery, drukarki i inne typy urządzeń komputerowych, mają nieco odmienne zakresy kolorów. Aby prawidłowo przenieść kolory z urządzenia na urządzenie, należy uwzględnić różnice w zakresach kolorów każdego z nich.

Korzystanie z profili kolorów pozwala na uwzględnienie różnych zakresów kolorów stosowanych urządzeń. Profil kolorów jest opisem możliwości obsługi kolorów i ich charakterystyki dla danego urządzenia. Stosowanie dokładnych profili kolorów skanera, monitora i drukarki umożliwia korekcję kolorów, dzięki której kolory wyświetlane na ekranie są identyczne z wydrukowanymi na papierze.

Profile kolorów wykorzystywane są do korekcji kolorów wyświetlanych na ekranie, dzięki czemu każdy z tych kolorów, bazując na jego wartościach składowych, wyświetlany jest z możliwie największą dokładnością. Profile te są również wykorzystywane do wyświetlania na ekranie kolorów, jakie zostaną uzyskane po wydrukowaniu. Właściwe profile kolorów wskazują także kolory, które leżą poza zakresem kolorów drukarki.

 Uwaga

•	Po włączeniu korekcji, kolory wyświetlane na ekranie mogą stać się bardziej blade niż poprzednio. Choć może wydawać się to wadą, należy pamiętać, że wyświetlane wcześniej jaskrawe kolory, nie mogłyby zostać wydrukowane na papierze.

 Tematy pokrewne


Korekcja kolorów

Działanie korekcji kolorów polega na takim dopasowaniu kolorów, aby były one możliwie realnie przedstawione. Jeśli korygowane są jedynie kolory wyświetlane na ekranie, ich dopasowywanie odbywa się na podstawie profilu kolorów monitora. Jeśli korekcja kolorów uwzględnia również warunki związane z drukowaniem, kolory wyświetlane na ekranie dopasowywane są na podstawie profilu kolorów monitora oraz drukarki. Tryb odwzorowania kolorów określa sposób dopasowywania kolorów w sytuacji, gdy konieczna jest ich korekcja.

Aby włączyć korekcję wyświetlanych kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Kliknij dwukrotnie pozycję "Zarządzanie kolorami" wyświetlaną na liście kategorii.

3.	Zaznacz pole wyboru "Kalibruj kolory wyświetlane na ekranie".

Aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom wydrukowanym:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury.

2.	Zaznacz pole wyboru "Wyświetl symulowane kolory drukarki".

3.	Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Wybierz opcję "Symuluj drukarkę pełnokolorową", aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom wydrukowanym na drukarce pełnokolorowej.

•	Wybierz opcję "Symuluj drukarkę wyciągów barwnych", aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom uzyskanym za pomocą drukarki wyciągów barwnych.

Aby zmienić tryb odwzorowania kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 procedury "Aby włączyć korekcję wyświetlanych kolorów".

2.	Kliknij pozycję "Ogólne" wyświetlaną na liście kategorii.

3.	Z listy "Tryb dopasowania kolorów" wybierz pozycję "Automatycznie", "Ilustracyjny" lub "Fotograficzny".

W trybie "Ilustracyjny" zmieniane są tylko kolory spoza zakresu kolorów drukarki. Oznacza to, że dwa różne kolory po włączeniu tego trybu mogą wyglądać identycznie. Przyczyną tego jest fakt, że dopasowywany jest kolor spoza zakresu kolorów drukowalnych, natomiast drugi kolor pozostaje niezmieniony.

W trybie "Fotograficzny" przesuwane są wszystkie kolory obrazu, dzięki czemu cały ich zakres mieści się w zakresie kolorów drukowalnych. W ten sposób zapewnia się zachowanie wzajemnych relacji pomiędzy kolorami obrazu. W tej sytuacji dwa różne kolory po włączeniu korekcji kolorów nadal będą się różniły, choć same mogą ulec zmianie.

W trybie "Automatycznie" wykorzystywany jest jeden z poprzednio opisanych trybów, zależnie od zawartości obrazu. Tryb "Automatycznie" jest trybem domyślnym.

 Uwaga

•	Zmiana trybu korekcji kolorów nie wpłynie na wygląd obrazu, jeśli nie włączono korekcji kolorów.

 Tematy pokrewne


Wyświetlanie kolorów spoza zakresu

Po włączeniu sygnalizowania kolorów niedrukowalnych kolory spoza zakresu drukarki zastępowane są kolorem ostrzegawczym.

Aby włączyć sygnalizowanie kolorów niedrukowalnych:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Kliknij dwukrotnie pozycję "Zarządzanie kolorami" wyświetlaną na liście kategorii.

3.	Zaznacz pole wyboru "Kalibruj kolory wyświetlane na ekranie".

4.	Zaznacz pole wyboru "Sygnalizuj kolory niedrukowalne".

Aby zmienić kolor ostrzegawczy:

1.	Wykonaj czynności opisane w poprzedniej procedurze.

2.	Wybierz kolor za pomocą selektora kolorów "Kolor ostrzegawczy".

3.	Przesuń suwak przezroczystości w prawo, aby kolor ostrzegawczy stał się bardziej przezroczysty. Przesunięcie suwaka w lewo spowoduje zmniejszenie przezroczystości koloru ostrzegawczego.

Aby wyświetlić kolory spoza zakresu w oknie dialogowym Edytor palet:

•	W oknie dialogowym Edytor palet kliknij prawym przyciskiem myszy obszar wyboru kolorów lub dowolną próbkę koloru, po czym wybierz polecenie Sygnalizuj kolory niedrukowalne.

Aby wyświetlić kolory spoza zakresu w oknie dialogowym Kolor:

1.	W wyświetlanym oknie dialogowym naciśnij przycisk "Więcej", aby wyświetlić wszystkie dostępne elementy sterujące.

2.	Naciśnij przycisk "Opcje", po czym wybierz polecenie Sygnalizuj kolory niedrukowalne.

 Wskazówka

•	Jeśli dany kolor nie mieści się w zakresie kolorów drukowalnych, obok jego próbki w oknie dialogowym Kolor zostanie wyświetlony obrazek drukarki przekreślonej czerwoną kreską. Kliknięcie prawej części próbki koloru spowoduje, że kolor w lewej części próbki zostanie zmieniony na najbliższy kolor mieszczący się w zakresie kolorów drukowalnych.

 Tematy pokrewne


Wybieranie i ustawianie parametrów profili kolorów

Właściwe ustawienie profili kolorów ma na celu umożliwienie odpowiedniego odtwarzania kolorów. Podczas ustawiania profilu kolorów należy skorzystać z profilu danego urządzenia dostarczonego przez firmę Corel, o ile jest on dostępny. W przeciwnym wypadku najlepiej spróbować uzyskać profesjonalnie przygotowany profil od producenta urządzenia. Profile kolorów często można uzyskać za pośrednictwem sieci Internet. Jeśli w dalszym ciągu brakuje odpowiedniego profilu, należy posłużyć się Kreatorem profili kolorów. Kreator ten udostępnia określone informacje potrzebne przy ustawianiu parametrów każdego profilu kolorów.

Aby wybrać odpowiednie profile kolorów:

1.	Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

2.	Kliknij dwukrotnie pozycję "Zarządzanie kolorami" wyświetlaną na liście kategorii, po czym kliknij pozycję "Profile".

3.	Wybierz odpowiednie profile z list "Monitor", "Skaner", "Drukarka pełnokolorowa" i "Drukarka wyciągów barwnych".

Aby ustawić parametry profilu kolorów:

1.	Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury.

2.	Naciśnij przycisk "Kreator profili kolorów".

Zastosuj się do instrukcji wyświetlanych przez Kreatora profili kolorów lub naciśnij przycisk "Pomoc" w celu uzyskania dodatkowych informacji.

 Tematy pokrewne


Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE)


Przegląd: Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE)
Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE)

Istnieją dwie metody wymiany informacji pomiędzy aplikacjami: pierwsza to importowanie i eksportowanie, druga [image] łączenie i osadzanie obiektów (OLE). Różnica pomiędzy tymi metodami polega na sposobie wymiany informacji. Podczas eksportowania pliku dane muszą zostać zamienione na taką postać, która będzie zrozumiała dla aplikacji importującej. Oznacza to, że dla każdego formatu pliku używanego do wymiany informacji musi być w systemie zainstalowany specjalny filtr. W przypadku posługiwania się mechanizmem OLE użytkownik nie musi przejmować się filtrami ani formatami. Jedynym wymogiem jest to, aby aplikacje biorące udział w wymianie danych obsługiwały mechanizm OLE.

 Więcej informacji na ten temat


Importowanie i eksportowanie plików


Przegląd: Importowanie i eksportowanie plików (strona 1 z 2)
Importowanie i eksportowanie plików (strona 1 z 2)

Filtry używane przy eksportowaniu i importowaniu to zasadniczo programy tłumaczące, które pośredniczą między aplikacjami, zapewniając dwukierunkowy kanał informacyjny.

Formaty plików

Istnieje kilka systemów zapisywania danych w pliku komputerowym. System zapisywania stosowany dla danego pliku nazywany jest formatem pliku. Różne typy plików, takie jak mapa bitowa, rysunek wektorowy, dźwięk, tekst itd. używają różnych formatów. Formaty są często rozróżniane za pomocą rozszerzenia, dodawanego do pliku podczas zapisywania go w danym formacie, np.: CDR, BMP, TIF, EPS, JPG itd.

Formaty plików są często tworzone dla potrzeb konkretnej aplikacji. Na przykład obrazki utworzone za pomocą programu CorelDRAW są zapisywane w formacie CDR. Inne formaty są bardziej ogólne. Na przykład format TXT oznacza plik tekstowy ASCII, który nie jest skojarzony z żadną aplikacją.

Wewnętrzne formaty plików

Podczas zapisywania pliku w aplikacji graficznej używany jest jej wewnętrzny format pliku lub też specyficzny format utworzony specjalnie dla tej aplikacji. Na przykład wewnętrznym formatem plików programu Corel PHOTO-PAINT jest CPT. Program CorelDRAW ma dwa wewnętrzne formaty plików: CDR oraz CMX.

Kompresja plików

Dla zaoszczędzenia miejsca na dysku często stosowana jest kompresja plików. Ogólnie można stwierdzić, że im bardziej plik jest skompresowany, tym wolniejsze są operacje odczytywania z tego pliku i pisania do niego.

Istnieją dwa rodzaje kompresji plików: stratna i bezstratna. Kompresja bezstratna nie powoduje utraty żadnych pierwotnych danych podczas procesów kompresji i dekompresji. Jest ona polecana do kompresji danych tekstowych i liczbowych, takich jak arkusze kalkulacyjne. Przy kompresji bezstratnej używane są algorytmy RLE, LZW i CCITT.

Przy użyciu kompresji stratnej można skompresować plik w jeszcze większym stopniu niż za pomocą kompresji bezstratnej. Z tego powodu metoda ta jest stosowana w sytuacji, gdy ważnie jest, by plik zajmował mało miejsca na dysku. Kompresja stratna stosowana jest w przypadku zdjęć i filmów. W zależności od potrzeb można określić możliwą do zaakceptowania ilość traconej informacji. JPEG jest techniką kompresji stratnej i jest stosowana głównie do kompresji obrazów kolorowych i ze skalą szarości o ciągłych obszarach kolorów. Informacje tracone podczas kompresji nie wpływają w dużym stopniu na jakość obrazu.

Głębia kolorów

Za pomocą głębi kolorów określa się liczbę kolorów (lub liczbę bitów), jaka została użyta do zapisania obrazka w pliku. Plik, w którym użyto 1 bitu do zapamiętania kolorów, pozwala na wykorzystanie 2 kolorów (najczęściej czerni i bieli), plik 2-bitowy umożliwia użycie 4 kolorów, 4-bitowy [image] 16 kolorów, 8-bitowy [image] 256 kolorów, zaś 24-bitowy [image] 16 milionów kolorów. Obraz ze skalą szarości jest plikiem z 8-bitową głębią z 256 poziomami szarości od czerni po biel. Im większa jest głębia kolorów, tym więcej miejsca na dysku plik zajmuje.

Głębię kolorów można ustalić podczas zapisywania lub eksportowania pliku. Zapisanie obrazka z większą głębią kolorów (np. obrazek 16 kolorowy zapisany jako 256 kolorowy) spowoduje wygenerowanie pliku z kolorami bardzo podobnymi do oryginału. Operacja odwrotna (np. zapisanie obrazka 24-bitowego jako 8-bitowego) spowoduje wygenerowanie palety kolorów, których kombinacje zostaną użyte do symulowania oryginalnych kolorów. Kolory w palecie zależą od kolorów oryginalnego obrazka.

W różnych aplikacjach stosowane są różne głębie kolorów. Ponadto nie wszystkie formaty plików mogą być zapisywane ze wszystkimi głębiami. Podczas wybierania głębi kolorów należy rozważyć, czy dana głębia kolorów jest obsługiwana przez format pliku lub aplikację, która będzie stosowana do dalszego przetwarzania.

 Uwagi

•	W przypadku wymiany informacji z inną aplikacją należy się upewnić, czy został już zainstalowany odpowiedni filtr. Jeśli jakaś aplikacja firmy Corel jest instalowana niestandardowo, należy zadbać, aby potrzebne filtry zostały dodane do listy aktywnych filtrów.

•	Jeśli w pliku o danym formacie można zapisać obrazek z bardzo dużą liczbą kolorów, to nie oznacza to, że możliwy jest zapis z mniejszą liczbą kolorów. Na przykład pewien format może obsługiwać obrazki 24-bitowe, ale nie obsługuje obrazków czarno-białych.

•	Istnieją dwie metody wymiany informacji pomiędzy aplikacjami: pierwsza to importowanie i eksportowanie, druga [image] łączenie i osadzanie obiektów (OLE). Różnica pomiędzy tymi metodami polega na sposobie wymiany informacji. Podczas eksportowania pliku dane muszą zostać zamienione na taką postać, która będzie zrozumiała dla aplikacji importującej. Oznacza to, że dla każdego formatu pliku używanego do wymiany informacji musi być w systemie zainstalowany specjalny filtr.

 Kliknij tutaj, aby przejść do następnej strony

 Tematy pokrewne


Importowanie i eksportowanie plików (strona 2 z 2)

Menedżer filtrów

Menedżer filtrów firmy Corel zawiera filtry odpowiadające formatom, jakie są obsługiwane przez wszystkie aplikacje firmy Corel. Jeżeli w czasie pracy w programie CorelDRAW zaistnieje potrzeba otwarcia pliku, który został zapisany w formacie innym niż CDR lub CMX (wewnętrzne formaty plików CorelDRAW), Menedżer filtrów przetłumaczy ten plik, tak aby można go było otworzyć. Jeżeli potrzebne będzie zapisanie obrazka w formacie innym niż CDR lub CMX, Menedżer filtrów umożliwi przekształcenie pliku do tego formatu przed zapisaniem.

Importowanie i otwieranie plików

Aplikacje firmy Corel obsługują różne formaty plików, jednak tylko jeden format jest wewnętrznym formatem danej aplikacji. Wyjątek stanowi program CorelDRAW, który ma dwa wewnętrzne formaty (CDR i CMX). Przy odczytywaniu pliku, którego format nie jest wewnętrznym formatem danej aplikacji, konieczne jest zaimportowanie tego pliku lub otwarcie go z wykorzystaniem filtru.

Eksportowanie i zapisywanie plików

Jeśli plik ma zostać zapisany w formacie innym niż wewnętrzny format danej aplikacji, musi on zostać wyeksportowany lub zapisany w tym właśnie formacie.

Polecenia Eksportuj oraz Zapisz jako umieszczone są w menu Plik. Po wybraniu polecenia otwierane jest okno dialogowe, w którym można wybrać dysk i folder. Można również wpisać nazwę pliku oraz wybrać typ z listy "Zapisz jako typ".

 Więcej informacji na ten temat
 Tematy pokrewne


Importowanie i otwieranie plików


Przegląd: Importowanie i otwieranie plików
Importowanie i otwieranie plików

W oknach dialogowych Importuj i Otwórz rysunek można określić dysk i folder, w którym przechowywany jest dany plik. Jeżeli format wybranego pliku jest znany, można wybrać ten format z listy "Pliki typu", dzięki czemu wyświetlone zostaną tylko pliki z danym rozszerzeniem.

Okna dialogowe Importuj i Otwórz rysunek zawierają również opcje, które umożliwiają wyświetlanie znaków wodnych zakodowanych w pliku z obrazkiem oraz pominięcie wyświetlania okna dialogowego z opcjami dotyczącymi wybranego filtru.

Sprawdź znak wodny (Watermark)

Gdy to pole wyboru jest zaznaczone, użytkownik jest ostrzegany, jeśli w obrazku zakodowany jest znak wodny Digimarc. Obecność znaku wodnego Digimarc wskazuje, że ktoś zastrzegł sobie prawa autorskie do tego pliku. Znaki wodne zapewniają także mechanizm umożliwiający skontaktowanie się z twórcą.

Pomiń okno dialogowe filtrów

Gdy to pole wyboru jest zaznaczone, pomijane jest okno dialogowe zawierające opcje importu dotyczące wybranego filtru. Zamiast tego użyte zostaną wartości domyślne Menedżera filtrów.

Importowanie map bitowych

Jeśli importowana ma być mapa bitowa, możliwy jest wybór pomiędzy dołączeniem mapy bitowej zewnętrznie a połączeniem z plikiem wysokiej rozdzielczości z wykorzystaniem interfejsu OPI. W oknie dialogowym Importuj można również zmienić charakterystyki obrazka podczas importowania.

Połącz z plikiem wysokiej rozdzielczości, stosując OPI

Zaznaczenie tego pola wyboru umożliwia wstawienie wersji mapy bitowej o niskiej rozdzielczości przy jednoczesnym zachowaniu łącza z oryginałem o wysokiej rozdzielczości.

Interfejs OPI umożliwia ustalenie położenia mapy bitowej wysokiej rozdzielczości na wydruku przy użyciu jej repliki o niskiej rozdzielczości. Wersja o wysokiej rozdzielczości jest przechowywana w pliku, a tworzony jest jej odpowiednik o niskiej rozdzielczości. Obrazek o niskiej rozdzielczości jest importowany do dokumentu i używany tylko do ustalania położenia. Praca z tymi obrazkami zmniejsza wielkość dokumentu oraz skraca czas potrzebny na odświeżenie ekranu. Kiedy wynik pracy jest odsyłany do biura usług poligraficznych w celu przeniesienia na kliszę, w miejsce takich obrazków wstawianie są pliki wysokiej rozdzielczości. Tak więc ostateczny wynik otrzymywany jest w wysokiej rozdzielczości.

Możliwe jest dokonanie zmiany rozmiaru, obrotu, przeniesienia lub szybkiego kadrowania (w programie CorelDRAW) importowanych obrazków o niskiej rozdzielczości.

Dołącz mapę bitową zewnętrznie

Zaznaczenie tego pola wyboru umożliwia importowanie wybranego pliku oraz zachowanie łącza z oryginałem. Oznacza to, że wszystkie zmiany dokonane w pliku źródłowym będą automatycznie aktualizowane w importowanym obrazku.

Zmień rozmiar

Wybranie tej opcji z listy wywołuje okno dialogowe Zmień rozmiar/rozdzielczość, które umożliwia dodawanie oraz zmniejszanie liczby pikseli w celu powiększenia lub pomniejszenia obrazka w formie mapy bitowej.

Zmiana rozmiaru i rozdzielczości umożliwia zmianę ilości informacji w obrazku. Zmniejszenie rozmiaru i rozdzielczości oznacza zredukowanie liczby pikseli w celu usunięcia niepotrzebnych szczegółów i zmniejszenia rozmiaru pliku. Zwiększenie rozmiaru i rozdzielczości polega na zwiększeniu liczby pikseli w celu osiągnięcia większej szczegółowości.

Obetnij

Wybranie tej opcji z listy wywołuje okno dialogowe Obetnij obrazek, które umożliwia wskazanie dokładnej powierzchni i wielkości obrazka, który chce się otrzymać.

 Tematy pokrewne


Importowanie i otwieranie

Przy użyciu poleceń Importuj i Otwórz możliwe jest importowanie i otwieranie plików graficznych, zapisanych w formatach innych niż wewnętrzne dla danej aplikacji.

Aby importować plik:

1.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Z menu Plik wybierz polecenie Importuj.

•	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

2.	W oknie dialogowym Importuj lub Otwórz obrazek wybierz format importowanego pliku z listy "Pliki typu".

3.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk, na którym zapisany jest plik.

4.	Wykonaj jedną z czynności:

•	Kliknij plik, który chcesz importować.

•	Wpisz nazwę pliku, który chcesz importować w polu "Nazwa pliku".

5.	Zaznacz pole wyboru "Podgląd", jeśli chcesz widzieć podgląd pliku.

W oknie podglądu pojawi się miniatura obrazka.

6.	Wykonaj jedną z czynności:

•	W programie CorelDRAW: naciśnij przycisk "Importuj".

•	W programie Corel PHOTO-PAINT: naciśnij przycisk "Otwórz".

 Uwaga

•	Jeżeli importowany jest plik TIFF (.TIF) o niskiej rozdzielczości lub plik .CT utworzony z wykorzystaniem interfejsu OPI (Open Prepress Interface), musi zostać zaznaczone pole wyboru "Połącz z plikiem wysokiej rozdzielczości, stosując OPI".

 Tematy pokrewne


Importowanie plików z rysunkami wektorowymi

Format pliku z rysunkami wektorowymi umożliwia importowanie i oglądanie obrazków opartych na grafice wektorowej bez jakichkolwiek strat w stosunku do oryginalnej jakości i formatu.

Wybranie opcji "Zachowaj warstwy i strony" umożliwia otwarcie wybranego pliku i zachowanie zawartej w nim informacji na temat stron i warstw.

Aby zachować warstwy i strony podczas importowania:

1.	Z menu Plik wybierz polecenie Importuj.

2.	Z listy "Szukaj w" wybierz dysk oraz folder, w którym zapisany jest plik

3.	Kliknij nazwę pliku.

4.	Wybierz filtr odpowiadający plikowi z rysunkami wektorowymi z listy "Pliki typu".

5.	Zaznacz pole wyboru "Zachowaj warstwy i strony".

 Tematy pokrewne


Dodawanie obrazków Clipart

Pakiet graficzny CorelDRAW jest sprzedawany wraz z wielkim wyborem gotowych do użycia obrazków Clipart oraz symboli, które mogą być dodawane do rysunków.

W programie CorelDRAW możliwe jest bezpośrednie otwieranie obrazków Clipart. W programie Corel PHOTO-PAINT pojawia się okno dialogowe Importuj jako mapę bitową, w którym można określić ustawienia potrzebne do przekształcenia plików .CDR do formatu mapy bitowej.

Przeglądanie kolekcji obrazków Clipart jest możliwe zarówno w dołączonej do pakietu graficznego CorelDRAW dokumentacji, jak i przy użyciu Teczki podręcznej.

Aby dodać obrazek Clipart z dysku CD-ROM:

1.	Włóż dysk CD-ROM nr 3 do stacji dysków CD-ROM.

2.	Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz.

3.	Wybierz format CorelDRAW (CDR) z listy "Pliki typu".

4.	Z listy "Szukaj w" wybierz odpowiednią stację dysków CD-ROM.

5.	Kliknij dwukrotnie folder Clipart.

6.	Kliknij dwukrotnie kategorię.

Nazwa kategorii jest wydrukowana również u góry każdej strony dokumentacji opisującej obrazki Clipart.

7.	Zaznacz pole wyboru "Podgląd", aby móc obejrzeć miniaturową wersję obrazka przed jego otwarciem.

8.	Kliknij nazwę pliku i naciśnij przycisk "Importuj".

 Tematy pokrewne


Praca z obrazkami Photo CD


Przegląd: Okno dialogowe Obrazek Photo CD
Okno dialogowe Obrazek Photo CD

Okno dialogowe Obrazek Photo CD umożliwia określenie rozmiaru i trybu koloru obrazka, jak również wykonanie na nim korekcji kolorów.

Tryb koloru

Tryb koloru ma wpływ na rozmiar pliku, pamięć systemu oraz jakość drukowanego obrazka. Ważne jest dopasowanie trybu koloru do własnych wymagań.

•	Aby utworzyć obrazek w trybie duotone i wydrukować go na czarno-białej drukarce laserowej, należy wybrać 256 odcieni szarości.

•	Aby utworzyć obrazek innego typu niż zdjęcie i wydrukować go na kolorowej drukarce niskiej jakości (lub gdy brakuje pamięci systemu), należy wybrać 256 kolorów (8-bitów).

•	Aby utworzyć wysokiej jakości obraz kolorowy typu zdjęcie i wydrukować go na drukarce, stosując model koloru RGB lub CMY, należy wybrać 24-bitowy kolor.

•	Więcej informacji na temat opcji dostępnych w tym oknie dialogowym można uzyskać, korzystając z narzędzia pomocy kontekstowej Co to jest?.

Karta "Opcje" okna dialogowego Obrazek Photo CD

Karta "Opcje" okna dialogowego Obrazek Photo CD umożliwia zastosowanie korekcji kolorów na obrazku w formacie Photo CD przed importowaniem go do programu Corel PHOTO-PAINT. Istnieją dwie możliwe do wyboru metody korekcji kolorów: Gamut CD i metoda opracowana przez firmę Kodak.

•	Gamut CD

Używa odwzorowania kolorów drukowalnych w celu polepszenia wierności kolorów i zakresu tonalnego obrazu, co daje pewność, że kolory zostaną prawidłowo wydrukowane na drukarce.

•	Kodak

Umożliwia zmianę odcienia koloru, dopasowanie jaskrawości i nasycenia koloru oraz dopasowanie kontrastu.

Więcej informacji na temat opcji dostępnych w tym oknie dialogowym można uzyskać, korzystając z narzędzia pomocy kontekstowej Co to jest?.

 Tematy pokrewne


Otwieranie obrazków Photo CD (.PCD)

Okno dialogowe Obrazek Photo CD pojawia się automatycznie, gdy otwierany lub importowany jest obrazek .PCD. W oknie tym można określić wielkość obrazka i liczbę kolorów, a także dokonać przed importowaniem korekcji kolorów. Istnieją dwie metody korekcji kolorów: Gamut CD i Kodak.

•	Gamut CD
Używa odwzorowania kolorów drukowalnych w celu polepszenia wierności kolorów i zakresu tonalnego obrazu, co daje pewność, że kolory zostaną prawidłowo wydrukowane na drukarce.

•	Kodak
Umożliwia zmianę odcienia koloru, dopasowanie jaskrawości i nasycenia koloru oraz dopasowanie kontrastu w obrazku.

Aby zastosować korekcję Gamut CD:

1.	Otwórz obrazek Photo CD.

Przed wyświetleniem obrazka Photo CD zostanie automatycznie wyświetlone okno dialogowe Obrazek Photo CD.

2.	Zaznacz pole wyboru "Gamut CD" na karcie "Opcje".

3.	Wybierz rodzaj podglądu. "Dokładny podgląd" sprawia, że wyświetlony zostaje podgląd w dokładnych kolorach, lecz wymagany jest dłuższy czas na przetwarzanie. Zaznaczenie opcji "Szybki podgląd" powoduje wyświetlenie podglądu z mniejszą jakością.

4.	Po zaznaczeniu opcji "Ustaw obszar aktywny" zaznacz obszar na podglądzie, który ma zostać uwzględniony podczas dokładnych obliczeń.

5.	Wykonaj jedną z czynności:

Zaznacz pole wyboru "Dostosuj biel na obrazie", jeżeli w obrazku występuje kolor biały. W polu "Absolutna biel" wpisz wartość, która określi stopień czystości najjaśniejszej bieli (255 oznacza czystą biel).

Zaznacz pole wyboru "Dostosuj czerń na obrazie", jeżeli w obrazku występuje kolor czarny. W polu "Absolutna czerń" wpisz wartość, która określi stopień czystości najciemniejszej czerni (0 oznacza czystą czerń).

Zaznacz pole wyboru "Ustaw kolory neutralne" i kliknij te kolory na podglądzie, jeżeli w obrazku znajdują się obszary o neutralnych kolorach (czarne, szare lub białe). Z obrazka zostaną usunięte przebarwienia. Aby osiągnąć jak najlepsze wyniki, zaznacz kolory, które zajmują jak najwięcej najjaśniejszych miejsc w obrazku.

6.	Naciśnij przycisk "Podgląd", aby zobaczyć wyniki korekcji.

 Wskazówki

•	Należy usunąć zaznaczenie pola wyboru "Dostosuj biel na obrazie" lub "Dostosuj czerń na obrazie", jeżeli obrazek nie zawiera elementów w takich kolorach. W przeciwnym wypadku obrazek wynikowy może być zbyt jasny lub zbyt ciemny.

•	Należy zaznaczyć pole wyboru "Dostosuj czerń na obrazie", aby ściemnić obrazek, który nie zawiera koloru czarnego. W tym celu w polu należy wpisać wartość większą niż 0.

•	Należy zaznaczyć pole wyboru "Dostosuj biel na obrazie", aby rozjaśnić obrazek, który nie zawiera koloru białego. W tym celu w polu należy wpisać wartość mniejszą niż 255.

Aby zastosować korekcję Kodak:

1.	Otwórz obrazek Photo CD.

Przed wyświetleniem obrazka Photo CD zostanie automatycznie wyświetlone okno dialogowe Obrazek Photo CD.

2.	Na karcie "Opcje" zaznacz pole wyboru "System korekcji kolorów firmy Kodak".

3.	Wpisz wartości w polach "Odcień czerwony", "Odcień zielony" i "Odcień niebieski", aby ustawić odcień.

4.	Wpisz wartość w polu liczbowym "Jaskrawość", aby ustawić poziom jaskrawości.

5.	Wpisz wartość w polu "Nasycenie", aby ustawić stopień nasycenia.

6.	Wybierz pozycję "Bez korekcji gamma" lub jeden z poziomów kontrastu z listy "Kontrast".

7.	Zaznacz pole wyboru "Sygnalizuj kolory niemożliwe do wyświetlenia". Naciśnij przycisk "Podgląd", aby sprawdzić, czy dopasowanie uzyskane po wykonaniu czynności od 3 do 6 nie jest zbyt skrajne.

Jeżeli tak jest, to piksele w kolorach, których nie można wyświetlić, są przedstawiane jako piksele czerwone lub niebieskie, przez co łatwo jest je zidentyfikować i poprawić ustawienia.

 Uwagi

•	Ustawienia balansu obrazka wykonywane są w ramach prac retuszerskich w momencie skanowania oryginalnego obrazka i umieszczania go na dysku Photo CD. Aby zachować te ustawienia, należy zaznaczyć odpowiednie pole wyboru.


Eksportowanie i zapisywanie plików w formatach innych niż wewnętrzne


Przegląd: Eksportowanie i zapisywanie plików w formatach innych niż wewnętrzne
Eksportowanie i zapisywanie plików w formatach innych niż wewnętrzne

Jeżeli zachodzi potrzeba zapisania pliku w formacie innym niż wewnętrzny format danej aplikacji, należy ten plik wyeksportować lub użyć polecenia Zapisz jako, aby przekształcić plik do tego formatu.

Używanie poleceń Zapisz jako i Eksportuj w programie Corel PHOTO-PAINT

Po wybraniu polecenia Zapisz jako wyświetlane jest okno dialogowe zawierające filtry, które obsługują wszystkie cechy obrazka. Na przykład, jeżeli obrazek zawiera maskę, w oknie dialogowym Zapisz obrazek na dysku pojawią się tylko filtry obsługujące maski. Okno dialogowe Eksportuj zawiera wszystkie filtry eksportu. Należy zwrócić uwagę, że nie wszystkie charakterystyki obrazka mogą zostać zachowane w każdym z formatów pliku z okna dialogowego Eksportuj.

Używanie poleceń Zapisz jako i Eksportuj w programie CorelDRAW

W programie CorelDRAW należy używać polecenia Zapisz jako, aby uzyskać dostęp do filtrów dla plików wektorowych. Polecenie Eksportuj udostępnia oprócz filtrów dla plików wektorowych także filtry dla map bitowych, formatu RTF oraz formatów plików edytorów tekstu.

 Uwaga

•	Aby uzyskać dostęp do formatów plików graficznych obsługiwanych w Internecie, należy użyć polecenia Publikuj dla Internetu.

 Tematy pokrewne


Eksportowanie plików graficznych w celu ich wykorzystania w innych programach

Kiedy obrazek jest eksportowany lub przekształcany do innego formatu pliku, można go otworzyć bezpośrednio w aplikacji docelowej, która obsługuje ten format pliku.

Aby wyeksportować plik:

1.	Otwórz plik, który chcesz wyeksportować.

2.	Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj.

3.	Wybierz z listy "Zapisz jako typ" format, w jakim plik ma zostać wyeksportowany.

4.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku".

Do wpisanej nazwy pliku zostanie automatycznie dodane rozszerzenie związane z wybranym formatem pliku.

5.	Wybierz odpowiednie opcje, jeśli wyświetlone zostanie okno dialogowe dotyczące formatu eksportowanego pliku.

 Tematy pokrewne


Zapisywanie w innym formacie pliku

Aby zapisać plik:

1.	Otwórz plik.

2.	Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako.

3.	Z listy "Zapisz w" wybierz dysk i folder, w którym plik ma zostać zapisany.

4.	Wybierz z listy "Zapisz jako typ" format, w jakim plik ma zostać wyeksportowany.

5.	Wpisz nazwę pliku w polu "Nazwa pliku".

Do wpisanej nazwy pliku zostanie automatycznie dodane rozszerzenie związane z wybranym formatem pliku.

6.	Wybierz odpowiednie opcje, jeśli wyświetlone zostanie okno dialogowe dotyczące formatu eksportowanego pliku.

 Uwaga

•	Jeżeli eksportowana z programu CorelDRAW grafika ma być używana w programie obsługującym mechanizm OLE, to warto zamiast eksportowania zastosować łączenie i osadzanie plików (OLE). Zaletą takiego rozwiązania jest między innymi to, że zmiana rysunku w programie CorelDRAW powoduje automatyczną zmianę tego rysunku w programach, w których został on umieszczony jako łączony obiekt OLE.

 Tematy pokrewne


Przegląd: Okno dialogowe Importuj aktora lub rekwizyt
Okno dialogowe Importuj aktora lub rekwizyt

Okno dialogowe Importuj aktora lub rekwizyt umożliwia importowanie aktorów i rekwizytów. Są to elementy, z których buduje się pliki CorelMOVE (.CMV). Wybierz jeden lub więcej aktorów lub rekwizytów z udostępnionej listy.

 Uwaga

•	Po wybraniu wielu aktorów lub rekwizytów każdy z nich zostaje umieszczone w tym samym oknie obrazka. Aby edytować lub manipulować konkretnym aktorem lub rekwizytem w pliku CorelMOVE, należy każdego z nich otworzyć oddzielnie.

 Tematy pokrewne


Łączenie i osadzanie obiektów (OLE)


Przegląd: Łączenie i osadzanie obiektów (OLE)
Łączenie i osadzanie obiektów (OLE)

Importowanie i eksportowanie oraz OLE (łączenie i osadzanie obiektów) to dwie metody wymiany informacji między aplikacjami. Różnica pomiędzy tymi metodami polega na sposobie wymiany informacji. Podczas eksportowania pliku dane muszą zostać zamienione na taką postać, która będzie zrozumiała dla aplikacji importującej. Oznacza to, że dla każdego formatu pliku należy zainstalować odpowiedni filtr. Przy korzystaniu z mechanizmu OLE użytkownik nie musi przejmować się filtrami ani formatami plików. Jedynym wymogiem jest to, aby aplikacje biorące udział w wymianie danych obsługiwały mechanizm OLE.

Co to jest OLE?

Mechanizm OLE jest sposobem wymiany informacji między aplikacjami. Dzięki niemu obiekty utworzone w jednej aplikacji (np. rysunki, wykresy lub tekst) mogą być wyświetlane w innych aplikacjach. Na przykład możliwe jest uruchomienie ulubionego arkusza kalkulacyjnego w programie CorelDRAW, utworzenie nowego wykresu i wyświetlenie go. Za pomocą mechanizmu OLE można także importować do programu CorelDRAW obiekty wcześniej utworzone w innych aplikacjach. Obiekty umieszczone w aplikacjach używających mechanizmu OLE nazywane są obiektami OLE.

Aby można było korzystać z mechanizmu OLE, zarówno aplikacja, w której utworzono obiekt OLE, jak i aplikacja, w której obiekt ten ma zostać umieszczony, muszą go obsługiwać. Program CorelDRAW obsługuje wszystkie funkcje tego mechanizmu, ale pewne aplikacje obsługują tylko niektóre z nich. W przypadku niepewności co do pełnej kompatybilności danej aplikacji z OLE, należy sięgnąć do jej dokumentacji.

Aplikacje typu serwer i klient

W czasie pracy z OLE używane są dwa rodzaje aplikacji: typu serwer i typu klient. Aplikacja typu serwer jest używana do tworzenia i edycji obiektu OLE (np. obrazka, czy wykresu). Obiekt OLE po utworzeniu umieszczany jest w aplikacji typu klient. Na przykład jeśli utworzono wykres w arkuszu kalkulacyjnym i umieszczono go w programie CorelDRAW za pomocą mechanizmu OLE, wówczas arkusz kalkulacyjny pełni rolę aplikacji typu serwer, a program CorelDRAW [image] aplikacji typu klient. Wiele aplikacji może pracować jednocześnie w trybie klienta i serwera OLE, ale istnieją aplikacje, które tego nie potrafią. Na przykład CorelDRAW może pełnić funkcje serwera i klienta OLE, ale Corel PHOTO-PAINT może pracować tylko jako serwer. W przypadku niepewności, czy dana aplikacja potrafi pracować jako serwer lub klient, należy sięgnąć do jej dokumentacji.

Łączenie i osadzanie

Obiekty OLE mogą być łączone lub osadzane w aplikacjach typu klient. Łączony obiekt OLE to osobny plik utworzony w aplikacji pełniącej rolę serwera. Sposób, w jaki obiekt OLE pojawia się w aplikacji typu klient, zależy od informacji zapisanej w tym zewnętrznym pliku. Uaktualnienie pliku zewnętrznego w aplikacji typu serwer powoduje automatyczne uaktualnienie obiektu w aplikacji typu klient.

Osadzone obiekty OLE całkowicie mieszczą się w pliku aplikacji, nie istnieje więc żaden zewnętrzny plik łączący. W przypadku utworzenia nowego obiektu poprzez uruchomienie aplikacji typu serwer w programie CorelDRAW obiekt ten jest osadzonym obiektem OLE.

Schowek

Schowek jest to obszar przeznaczony do tymczasowego przechowywania informacji. Obiekty z aplikacji typu serwer można przenosić lub kopiować do schowka, a następnie wklejać je do aplikacji typu klient. Obiekty te stają się obiektami OLE. W przypadku zwykłego skopiowania i wklejenia obiektu, będzie on osadzonym obiektem OLE. Aby korzystając ze schowka utworzyć łączony obiekt OLE, należy użyć polecenia Wklej specjalnie.

Obiekt wklejany przy użyciu schowka nie zawsze będzie obiektem OLE. Na przykład fragment tekstu napisany w edytorze tekstu pracującym w trybie ASCII po wklejeniu staje się tekstem CorelDRAW. Pełny nadzór nad wklejaniem obiektu można uzyskać za pomocą polecenia Wklej specjalnie.

Przeciąganie i upuszczanie

Przeciąganie i upuszczanie jest najprostszą metodą tworzenia obiektów OLE. Zaznaczenie za pomocą myszy obiektu w aplikacji typu serwer i upuszczenie go w aplikacji typu klient spowoduje automatyczne utworzenie obiektu OLE. Zwykłe przeciąganie i upuszczanie tworzy osadzone obiekty OLE. Jeżeli w czasie trwania przeciągania i upuszczania będą wciśnięte klawisze CTRL i SHIFT, przeciągany obiekt stanie się obiektem łączonym.

Jeżeli z Pulpitu Windows 95 pliki przeciągane są do programu CorelDRAW, nastąpi próba zaimportowania tych plików do programu przed utworzeniem obiektu OLE. Więcej opcji jest dostępnych podczas przeciągania za pomocą prawego przycisku myszy. Po zwolnieniu przycisku pojawi się menu pozwalające określić sposób umieszczenia obiektu.

 Tematy pokrewne


Łączenie (OLE)


Przegląd: Łączenie (OLE)
Łączenie (OLE)

Łączenie jest jednym z dwóch sposobów umieszczania obiektów OLE w aplikacjach typu klient, innym sposobem jest osadzanie. W momencie łączenia obiektu OLE z plikiem aplikacji typu klient tworzone jest połączenie pomiędzy obiektem OLE (obiektem, który pojawia się w aplikacji typu klient) a plikiem źródłowym (plikiem utworzonym w aplikacji typu klient). Kiedy zostaje zmieniony obiekt źródłowy, zostaje również uaktualniony obiekt w aplikacji typu klient. Obiekt jest uaktualniany automatycznie, chyba że zostanie wybrana opcja ręcznego uaktualniania łączy OLE. Jedyną możliwością zmiany wyglądu lub zawartości obiektu OLE jest zmiana pliku źródłowego. Należy również pamiętać o tym, że jeżeli chce się udostępnić komuś plik zawierający obiekty OLE, należy również udostępnić mu pliki źródłowe.

Łączenie jest najbardziej przydatne, gdy chce się używać tego samego obiektu OLE kilkakrotnie w tym samym pliku lub w wielu różnych plikach. Aby zmienić każde wystąpienie obiektu OLE, wystarczy zmienić plik źródłowy.

Edycja łączonych obiektów

Aby zmienić obiekt OLE, należy przeprowadzić edycję pliku źródłowego w aplikacji typu serwer. W tym celu można uruchomić aplikację typu serwer i otworzyć plik źródłowy bezpośrednio z aplikacji typu klient lub też uruchomić aplikację typu serwer i otworzyć w niej plik źródłowy. Aby zmiany były widoczne w aplikacji typu klient, plik źródłowy musi zostać zapisany.

Łączenie części plików

W większości przypadków używanie części plików jako obiektów OLE nie powinno stwarzać problemów. Jednak różne aplikacje mogą używać różnych metod do określenia, które zmiany powinny zostać uwzględnione w uaktualnieniu obiektu. Więcej informacji na temat funkcjonowania mechanizmu OLE w aplikacjach można znaleźć w ich dokumentacji.

 Tematy pokrewne


Łączenie obiektów OLE

Łączenie jest sposobem umieszczania obiektów OLE w aplikacjach typu klient. Łączenie jest najbardziej przydatne, gdy chce się używać tego samego obiektu OLE kilkakrotnie w tym samym pliku lub w wielu różnych plikach. Aby zmienić każde wystąpienie obiektu OLE, wystarczy zmienić plik źródłowy.

Aby połączyć obiekt OLE z plikiem CorelDRAW:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wstaw nowy obiekt.

2.	Wybierz opcję "Utwórz z pliku".

3.	Naciśnij przycisk "Przeglądaj" i wybierz plik, który chcesz połączyć.

4.	Zaznacz pole wyboru "Łącz".

5.	Zaznacz pole wyboru "Wyświetl jak ikonę", jeżeli chcesz, aby obiekt OLE był wyświetlany jako ikona, zamiast pokazywania jego zawartości.

Opcja ta jest pomocna, gdy chcesz pozwolić innym użytkownikom na otwarcie obiektu z aplikacji typu klient bez wyświetlania jego zawartości.

Aby połączyć obiekt za pomocą schowka:

1.	W aplikacji typu serwer zaznacz obiekt, który chcesz połączyć.

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

3.	W aplikacji typu klient otwórz plik, który ma zawierać łączony obiekt.

4.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej specjalnie.

5.	Wybierz opcję "Wklej łącze".

Aby połączyć obiekt za pomocą przeciągania:

1.	W aplikacji typu klient otwórz plik, który ma zawierać łączony obiekt.

Upewnij się, że okna aplikacji typu klient i serwer są jednocześnie otwarte.

2.	W aplikacji typu serwer zaznacz obiekt, który chcesz połączyć.

3.	Naciśnij i przytrzymaj klawisze CTRL + SHIFT, następnie zaznacz i przeciągnij wybrane obiekty do otwartego okna aplikacji typu klient.

 Wskazówka

•	Można przeciągać elementy przy użyciu prawego przycisku myszy. W momencie upuszczania pojawi się wówczas menu, z którego można wybrać odpowiednie polecenie.

 Tematy pokrewne


Edycja łączonych obiektów OLE

Aby zmienić obiekt OLE, należy przeprowadzić edycję pliku źródłowego w aplikacji typu serwer.

Niekiedy możliwe jest edytowanie obiektu OLE, tak jakby był on obiektem OLE innego typu, albo przekształcenie go w obiekt innego typu. Opcja ta pozwala na wybranie aplikacji do edycji obiektu OLE, występuje ona jednak tylko w niektórych aplikacjach.

Aby edytować łączony obiekt:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Obiekt: (typ obiektu), a następnie wskaż polecenie Edytuj.

Aplikacja typu serwer zostanie automatycznie uruchomiona z otwartym plikiem zawierającym łączony obiekt.

Zwróć uwagę, że tekst polecenia z menu Edycja zmienia się w zależności od typu obiektu. Na przykład jeżeli zaznaczonym obiektem OLE jest dokument z edytora tekstu, to polecenie w menu Edycja będzie brzmiało: Połączony obiekt: Dokument.

3.	Przeprowadź edycję obiektu.

 Wskazówka

•	Dwukrotne kliknięcie obiektu OLE także spowoduje uruchomienie aplikacji typu serwer.

Aby edytować obiekt OLE jako obiekt OLE innego typu:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Obiekt: (typ obiektu), a następnie polecenie Konwertuj.

3.	Zaznacz opcję "Uaktywnij jako".

4.	Dokonaj wyboru z listy "Typ obiektu".

Nie zmienia to typu obiektu, lecz sposób, w jaki będzie on edytowany.

5.	Przeprowadź edycję obiektu.

Aby przekształcić obiekt OLE na obiekt OLE innego typu:

1.	Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury.

2.	Usuń zaznaczenie opcji "Uaktywnij jako".

4.	Dokonaj wyboru z listy "Typ obiektu".

5.	Przeprowadź edycję obiektu.

 Tematy pokrewne


Usuwanie łącza OLE

Jeżeli połączony obiekt OLE nie ma być już więcej uaktualniany, można przerwać łącze OLE. Przerwane łącze OLE nie może zostać odtworzone, a obiekt nie będzie mógł być zmieniony.

Aby przerwać łącze OLE:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Łącza.

3.	Naciśnij przycisk "Przerwij łącze".

 Tematy pokrewne


Zmiana pliku źródłowego dla łączonego obiektu OLE

Jedną z metod zmiany łączonego obiektu OLE jest zmiana jego pliku źródłowego. Jeżeli nowy plik źródłowy jest tego samego typu co oryginalny plik źródłowy, to zmiana źródła może być najprostszą metodą zmiany zawartości obiektu bez zmiany jego położenia. Na przykład można zastąpić obrazek innym obrazkiem. Jednak jeżeli zaznaczony obiekt OLE jest tylko częścią pliku lub też format nowego pliku źródłowego różni się od starego, zmiana pliku źródłowego może dać nieprzewidywalne rezultaty.

Aby zmienić plik źródłowy łącza:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Łącza.

3.	Naciśnij przycisk "Zmień źródło".

4.	Przejdź do folderu, w którym znajduje się plik.

5.	Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

 Tematy pokrewne


Ręczne uaktualnianie łącza OLE

Jeżeli nie chcesz, aby obiekt OLE był automatycznie uaktualniany przy zmianie pliku źródłowego, możesz wybrać ręczne uaktualnianie łącza.

Aby włączyć ręczne uaktualnianie łączonego obiektu OLE:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Łącza.

2.	Na liście "Łącza" zaznacz te obiekty OLE, które mają być uaktualniane ręcznie.

Jeżeli chcesz zmienić właściwości tylko jednego obiektu, przed wybraniem polecenia Łącza zaznacz ten obiekt za pomocą myszy.

3.	Zaznacz opcję "Ręczna".

4.	Naciśnij przycisk "Aktualizuj teraz".

Aby włączyć automatyczne uaktualnianie łączonego obiektu OLE:

•	Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury, a następnie zaznacz opcję "Automatyczna".

 Tematy pokrewne


Osadzanie (OLE)


Przegląd: Osadzanie (OLE)
Osadzanie (OLE)

Osadzanie jest jednym z dwóch sposobów umieszczania obiektów OLE w aplikacjach typu klient, innym sposobem jest łączenie. Podczas osadzania obiektu OLE w pliku aplikacji typu klient umieszczane są w nim wszelkie informacje potrzebne do edycji i wyświetlania tego obiektu, tak więc plik źródłowy nie jest wymagany.

Edycja osadzonych obiektów

Edycja osadzonych obiektów odbywa się za pomocą metody "na miejscu". Oznacza to, że obiekt jest edytowany w aplikacji typu klient bez przełączania się do aplikacji typu serwer. W czasie edycji dostępne są wszystkie narzędzia aplikacji typu serwer. Używanie tej metody wymaga istnienia zainstalowanej w systemie aplikacji typu serwer, musi ona również obsługiwać tę funkcję OLE.

 Tematy pokrewne


Osadzanie obiektów OLE

Osadzanie jest sposobem umieszczania obiektów OLE w aplikacjach typu klient.

Aby osadzić obiekt w programie CorelDRAW:

1.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wstaw nowy obiekt.

2.	Zaznacz pole wyboru "Utwórz z pliku".

3.	Naciśnij przycisk "Przeglądaj" i zaznacz plik, który chcesz osadzić.

4.	Usuń zaznaczenie pola wyboru "Łącz".

Aby osadzić obiekt za pomocą schowka:

1.	W aplikacji typu serwer zaznacz obiekt, który chcesz osadzić.

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj.

3.	W aplikacji typu klient otwórz plik, w którym obiekt ma zostać osadzony.

4.	Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej.

Aby osadzić obiekt za pomocą przeciągania:

1.	W aplikacji typu klient otwórz plik, w którym mają się znaleźć osadzone obiekty.

Upewnij się, że okna aplikacji typu serwer i klient są jednocześnie widoczne na ekranie.

2.	W aplikacji typu serwer zaznacz obiekty, które chcesz osadzić.

3.	Przeciągnij i upuść zaznaczone obiekty do okna aplikacji typu klient.

 Uwagi

•	Zwykłe zaznaczenie i przeciąganie usuwa obiekty z aplikacji typu serwer i przenosi je do aplikacji typu klient. Aby skopiować obiekt, należy przytrzymać klawisz CTRL, a następnie przeciągnąć obiekt.

 Tematy pokrewne


Edycja osadzonych obiektów OLE

Edycję osadzonych obiektów OLE przeprowadza się za pomocą edycji "na miejscu" (tzn. narzędzia aplikacji typu serwer stają się dostępne w aplikacji typu klient).

Niekiedy obiekt OLE można edytować, tak jakby był on innym typem obiektu OLE lub przekształcić go w inny typ obiektu. Opcja ta pozwala na wybranie aplikacji do edycji obiektu OLE, występuje ona jednak tylko w niektórych aplikacjach.

Aby edytować osadzony obiekt OLE:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Obiekt: (typ obiektu), a następnie Edycja.

Należy zauważyć, że polecenie Obiekt: (typ obiektu) zmienia się w zależności od typu zaznaczonego obiektu. Na przykład, jeżeli zaznaczony obiekt OLE jest dokumentem utworzonym w edytorze tekstu, polecenie to będzie miało postać Obiekt: Dokument.

3.	Przeprowadź edycję obiektu.

 Wskazówka

•	Kliknięcie dwukrotne obiektu OLE również spowoduje udostępnienie narzędzi z aplikacji typu serwer.

Aby edytować obiekt OLE jako obiekt OLE innego typu:

1.	Zaznacz obiekt OLE za pomocą narzędzia "Wskaźnik".

2.	Z menu Edycja wybierz polecenie Obiekt: (typ obiektu), a następnie wskaż polecenie Konwertuj.

3.	Naciśnij przycisk "Uaktywnij jako".

4.	Dokonaj wyboru z listy "Typ obiektu".

Nie zmienia to typu obiektu, lecz sposób, w jaki będzie on edytowany.

Aby przekształcić obiekt OLE w obiekt OLE innego typu:

1.	Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury.

2.	Wyłącz przycisk "Uaktywnij jako".

3.	Dokonaj wyboru z listy "Typ obiektu".

 Tematy pokrewne


Określa wybrany sterownik urządzenia. Po kliknięciu widocznej z prawej strony strzałki wyświetlana jest lista zawierająca dostępne sterowniki drukarek i naświetlarek.

Jeśli potrzebnego sterownika nie ma na liście, należy go zainstalować za pomocą systemu Windows.


Udostępnia status bieżącego urządzenia drukującego.


Udostępnia informacje o bieżącym urządzeniu drukującym.


Udostępnia ścieżkę bieżącego urządzenia drukującego


Otwiera okno dialogowe Windows, umożliwiające ustawianie parametrów drukowania niezależnych od aplikacji firmy Corel.


Powoduje utworzenie pliku .PRN zawierającego zadanie drukowania (zadanie nie zostanie wysłane do drukarki).


Powoduje przygotowanie pliku .PRN dla komputera Macintosh.


Sprawia, że drukowane będą wszystkie strony dokumentu.


Wyświetla listę dokumentów, które można wydrukować.


Sprawia, że drukowana będzie jedynie widoczna w oknie strona.


Sprawia, że drukowane będą jedynie wybrane obiekty.


Umożliwia określenie numerów lub zakresu stron przeznaczonych do wydrukowania.

Łącznik (-) między liczbami określa zbiór kolejnych stron (np. wpisanie "1-5" oznacza, że drukowane będą strony od 1 do 5).

Przecinek (,) pozwala na bezpośrednie wskazanie drukowanych stron (np. wpisanie "1, 5" oznacza, że drukowane będą strony 1 i 5).

Można użyć dowolnej kombinacji łączników i przecinków (np. wpisanie "1-3, 5, 7, 10-12" oznacza, że drukowane będą strony 1, 2, 3, 5, 7, 10, 11 i 12).

Tylda (~) między liczbami definiuje zestaw stron zawierających dwie już wskazane oraz co drugą stronę spomiędzy nich. Przykładowo, wpisanie "1~6" spowoduje, że drukowane będą strony 1, 3, 5 i 6. Wpisanie "2~6" spowodowałoby wydrukowanie stron 2, 4 i 6.

Funkcja ta działa wraz z funkcją drukowania parzystych lub nieparzystych stron.


Umożliwia określanie, czy mają być drukowane strony parzyste, nieparzyste czy i jedne, i drugie.


Określa liczbę drukowanych kopii. Przy drukowaniu do pliku należy ustawić drukowanie jednej kopii bez sortowania.


Powoduje wydrukowanie jednego pełnego zestawu wybranych stron przed wydrukowaniem drugiego takiego zestawu (np. najpierw zostanie wydrukowany pierwszy zestaw stron od 1 do 10, potem drugi taki zestaw itd.).

Jeśli usunięto zaznaczenie pola wyboru "Sortuj", zostanie wydrukowana określona liczba egzemplarzy pierwszej wybranej strony dokumentu, a potem tyle samo egzemplarzy każdej następnej strony (np. najpierw pięć pierwszych stron dokumentu, potem pięć drugich stron itd.)


Umożliwia wybranie stylu drukowania (konfiguracji ustawień związanych z drukowaniem).


Powoduje zapisanie stylu drukowania (konfiguracji ustawień związanych z drukowaniem).


Powoduje otwarcie podglądu wydruku. Podgląd ten wyświetla dokument w takiej postaci, w jakiej pojawi się on na wydruku i umożliwia zmianę opcji drukowania.


Przywraca oryginalne położenie drukowanego obrazka.


Automatycznie zmienia wielkość obrazu tak, aby wypełniał on drukowany obszar. Jeśli nie zaznaczono pola wyboru "Zachowaj proporcje", zaznaczenie pola wyboru "Dopasuj do strony" spowoduje zniekształcenie obrazu.


Powoduje umieszczenie drukowanego obrazka w miejscu wskazanym za pomocą listy z prawej strony.


Określa położenie drukowanego obrazka, gdy zaznaczona jest opcja z lewej strony.


Powoduje przeskalowanie szerokości drukowanego dzieła (nie oryginalnego dokumentu) o określoną wartość procentową.


Powoduje przeskalowanie wysokości drukowanego dzieła (nie oryginalnego dokumentu) o określoną wartość procentową.


Ogranicza zmianę rozmiaru i skalowanie, zapewniając zachowanie wzajemnych proporcji między wysokością i szerokością.


Umożliwia wydrukowanie obrazka większego niż arkusz papieru, przez podzielenie go na mniejsze fragmenty. Obrazek taki można następnie złożyć z wydrukowanych fragmentów.


Pozwala ustawić wielkość zakładki przy nakładaniu się obrazków na sąsiadujących ze sobą fragmentach.


Pozwala ustawić wielkość zakładki (jako procent szerokości strony) przy nakładaniu się obrazków na sąsiadujących ze sobą fragmentach.


Umożliwia określenie marginesów na spad. Margines na spad wyznacza obszar poza znacznikami cięcia, na którym może znajdować się obraz przy drukowaniu.

Wartość umieszczona w polu określa odległość, o jaką obraz może być wysunięty poza znaczniki cięcia.


Udostępnia gotowe układy stron i pozwala zapisać układ zdefiniowany przez użytkownika.


Udostępnia listę gotowych lub zapisanych układów układów składki.


Powoduje zapisanie formatu wielokrotnego.


Udostępnia przybliżony podgląd bieżących ustawień układu.


Powoduje odseparowanie poszczególnych składowych koloru danego dokumentu – każda składowa koloru zostanie wydrukowana na osobnej stronie.

Jeśli przy drukowaniu wykorzystana jest technika kolorów rozbarwianych, w której do przedstawienia dowolnego koloru używa się czterech barw podstawowych, wówczas przy drukowaniu każdej strony powstaną cztery arkusze.

Jeśli wykorzystano kolory dodatkowe, wówczas dla każdego koloru składowego zostanie wydrukowany osobny arkusz.


Umożliwia drukowanie wyciągów barwnych w kolorze (tzn. na drukarce kolorowej). Wyciągi barwne są z reguły drukowane w czerni, a odpowiednia maska pozwala na symulowanie odcieni szarości. Po włączeniu tej funkcji wyciągi barwne będą drukowane w odpowiednich kolorach.


Powoduje wybranie techniki kolorów rozbarwianych HEXACHROME. Do drukowania używa się w tym przypadku sześciu, a nie czterech kolorów podstawowych.


Określa, że w przypadku używania koloru Hexachrome do drukowania kolorów jednolitych będzie używany atrament o dużej gęstości.


Powoduje przekształcanie kolorów dodatkowych z obrazka w kolory rozbarwiane. Funkcja ta nie powoduje zmiany dokumentu, a jedynie sposobu jego drukowania.


Sprawia, że drukowane są wszystkie plansze, łącznie z tymi, które nie zawierają żadnych informacji. Drukowanie pustych plansz powoduje niepotrzebne zużycie kliszy oraz wzrost kosztów wydruku. Najczęściej funkcja ta powinna pozostać wyłączona.


Sprawia, że każdy obiekt zawierający 95% lub więcej czerni zostaje nadrukowany. Funkcja ta jest przydatna do drukowania obrazów zawierających dużo czarnego tekstu, ale należy zachować ostrożność przy jej wykorzystaniu na dokumentach zawierających w znacznej części grafikę.


Powoduje utworzenie nadlewki koloru przez przypisanie do obiektu konturu w tym samym kolorze co wypełnienie obiektu, tak aby kontur przykrywał leżące pod nim obiekty.

Automatyczne nadlewanie jest stosowane do obiektów spełniających następujące warunki:

•	Obiekt nie zawiera konturu.

•	Wnętrze obiektu zawiera wypełnienie jednolite.

•	Do obiektu nie przypisano funkcji nadrukowania.

Maksymalna wartość nadlewki, wielkość nadlewki automatycznie przypisanej do obiektu zależy od koloru obiektu. Im jaśniejszy jest kolor obiektu, tym większa maksymalna wartość nadlewki. Im kolor ciemniejszy - tym mniejsza staje się maksymalna wartość nadlewki.

Wartość parametru "Tekst ponad" określa minimalną wielkość czcionki, do której zostanie zastosowana funkcja automatycznego nadlewania. Stosowanie tej funkcji do małych czcionek powoduje, że napisy stają się nieczytelne.


Określa stałą szerokość automatycznej nadlewki. Po włączeniu tej funkcji kontury automatycznie nadlewane przypisane do każdego obiektu będą miały tę samą szerokość.


Umożliwia modyfikowanie zaawansowanych ustawień wyciągów barwnych, do których należą ustawienia rastrów i tworzenie nadlewek kolorów. Ustawień tych nie należy zmieniać bez konsultacji z biurem usług poligraficznych bądź drukarnią.


Otwiera okno dialogowe Zaawansowane ustawienia wyciągów barwnych, w którym można zmieniać różne zaawansowane parametry, takie jak technologia rasteryzacji, gęstość linii, kąt rastra i nadrukowywanie dla każdego wyciągu barwnego, typ punktu rastra itp.


Określa, które wyciągi barwne mają zostać wydrukowane.

Lista kolorów zawiera wszystkie wyciągi użyte w dokumencie. Można wydrukować dowolny zestaw dostępnych wyciągów.


Wskazuje naświetlarkę i technologię rasteryzacji użyte do drukowania dokumentu.

Aplikacje Corela obsługują między innymi takie metody rasteryzacji, jak AGFA Balanced czy Linotronic RT i HQS.


Określa rozdzielczość (w punktach na cal - "dpi"), z jaką dokument ma zostać wydrukowany.


Określa gęstość linii rastra (w liniach na cal - "lpi"), z jaką dokument ma zostać wydrukowany.

Im wyższą zadano gęstość linii rastra, tym bardziej intensywne stają się kolory, a ostrość obrazu - większa. Przy mniejszej gęstości linii rastra kolory są jaśniejsze, a ostrość obrazu - mniejsza.

Przy wyższej gęstości linii rastra można uzyskać mniej odcieni szarości, a przy niższej - więcej.

Górna granica gęstości linii rastra zależna jest od rodzaju maszyny drukarskiej i gatunku papieru.


Wyświetla wszystkie wyciągi barwne użyte w dokumencie. Kliknięcie każdego z nich umożliwia zmianę gęstości rastra, kąta obrotu oraz włączenie nadrukowania.


Umożliwia wybranie rastra używanego przy drukowaniu dokumentu na urządzeniu postscriptowym. Raster jest to zbiór odpowiednio ułożonych punktów służących do symulowania odcieni kolorów (od ciemniejszego do jaśniejszego) za pomocą jednej farby drukarskiej. Można skorzystać z różnych typów rastra, np. koła, linii, rombu, elipsy, euklidesowego i wielu innych.


Zaznaczenie tego pola powoduje drukowanie negatywu obrazka.


Zaznaczenie tego pola powoduje drukowanie na kliszy emulsją do dołu.

Emulsja jest światłoczułą substancją pokrywającą powierzchnię kliszy.


Zawiera graficzną reprezentację aktywnych funkcji drukowania na kliszy (druk w negatywie lub pozytywie oraz "emulsją do góry" lub "emulsją do dołu").


Powoduje wydrukowanie nazwy pliku, bieżącej daty i godziny (oraz ewentualnie numeru fragmentu) u dołu arkusza.

Przy wyciągach barwnych odpowiednie informacje (kolor, gęstość i kąt linii rastra oraz numer planszy) pojawiają się u góry arkusza.

Aby informacje te znalazły się na arkuszu, należy ustawić wielkość strony dokumentu na mniejszą od rozmiarów arkusza papieru lub kliszy, na której powstanie obraz. Jeśli strona dokumentu jest zbyt duża, informacje o pliku można umieścić wewnątrz strony.


Sprawia, że informacje o pliku drukowane są wewnątrz strony dokumentu. Jeśli rozmiar strony dokumentu jest równy wielkości arkusza papieru lub kliszy, należy zaznaczyć pole wyboru "W obrębie strony". Należy sprawdzić, czy obraz nie zostanie przykryty informacjami o pliku.


Określa tekst wyświetlany w informacjach o pliku.


Powoduje umieszczenie numerów stron na drukowanych arkuszach. Aby funkcja ta zadziałała poprawnie, rozmiar strony dokumentu musi być mniejszy od rozmiaru arkusza papieru lub kliszy, na której pojawi się obraz.


Powoduje drukowanie znaczników cięcia. Znaczniki te pełnią pomocniczą rolę podczas przycinania arkuszy papieru do ich ostatecznej wielkości.

Aby znaczniki cięcia pojawiły się na arkuszu lub kliszy, jej rozmiar musi być większy od rozmiaru strony dokumentu.


Sprawia, że znaczniki cięcia drukowane są jedynie wzdłuż krawędzi arkusza. Funkcja ta jest przydatna podczas drukowania kilku stron na pojedynczym arkuszu papieru.


Powoduje drukowanie paserów na każdym arkuszu. Znaki te pełnią pomocniczą rolę podczas układania wyciągów barwnych.

Rozmiar arkusza lub kliszy powinien być większy od rozmiaru strony, jeśli mają się na nich znaleźć pasery.


Określa wygląd paserów.


Powoduje wydrukowanie z boku obrazka paska kalibracji, tj. paska z sześcioma kolorami podstawowymi (czerwony, zielony, niebieski, niebieskozielony, purpurowy, żółty). Kolory te służą do sprawdzenia jakości druku obrazu.

arkusza lub kliszy powinien być większy od rozmiaru strony, jeśli ma być na nich umieszczony pasek kalibracji.


Powoduje drukowanie na każdym wyciągu barwnym skali densytometrycznej, czyli paska z różnymi odcieniami szarości. Ta zaawansowana funkcja umożliwia sprawdzenie jakości, dokładności i powtarzalności uzyskiwanych obrazów za pomocą przyrządu zwanego densytometrem.

Aby skala densytometryczna znalazła się na arkuszu lub kliszy, rozmiary arkusza powinny być większe od rozmiaru strony dokumentu.


Umożliwia modyfikowanie skali densytometrycznej.


Pozwala określić poziom (wersję) języka PostScript. Opcje poziomów 2 i 3 PostScript powinny być włączane tylko wtedy, gdy istnieje pewność, że dokument będzie drukowany na urządzeniu obsługującym PostScript 2 lub PostScript 3.


Zapewnia, że plik postscriptowy jest zgodny z konwencją DSC (Document Structuring Convention). Niektóre urządzenia do prepressu, takie jak programy do nadlewania kolorów, wymagają zgodności pliku postscriptowego z DSC.


Włącza kompresję JPEG podczas drukowania map bitowych. Zaznaczenie tego pola pozwala na zmniejszenie ilości danych wysyłanych do urządzenia drukującego.


Określa stopień kompresji JPEG używanej podczas drukowania map bitowych.


Określa wartości RGB map bitowych zamiast wartości CMYK, występujących często w plikach postscriptowych. Włączenie tej funkcji jest zalecane przy korzystaniu z urządzeń pracujących w standardzie RGB (np. urządzeń do tworzenia slajdów). Można jej również użyć przy wysyłaniu danych do urządzeń pracujących w standardzie CMY, ponieważ szybciej mogą one przekształcić kolory RGB w CMY, niż CMYK w CMY.


Sprawia, że znajdujący się w biurze usług poligraficznych serwer OPI zastępuje znajdujące się w dokumencie obrazy o małej rozdzielczości odpowiednimi obrazami o wysokiej rozdzielczości. Zastąpienie to odbywa się przed zrastrowaniem dokumentu i jego wysłaniem do naświetlarki.


Zastępuje w pliku postscriptowym miniatury DCS (Desktop Color Separation) o niskiej rozdzielczości obrazkami DCS o wysokiej rozdzielczości. Jeśli po pole nie będzie zaznaczone, biuro usług poligraficznych musi usunąć pliki o niskiej rozdzielczości podczas rasteryzacji pliku wydruku na kliszę.


Określa podstawową częstotliwość rastra, przy której będzie drukowane zadanie.

Gęstość linii rastra wyrażana jest liczbą linii na cal (lpi). Wartość ta odpowiada liczbie linii składających się z punktów o określonym kształcie tworzących raster. Raster jest utworzony ze wzorów kształtów o różnej wielkości, wykorzystanych do przedstawienia obrazu zawierającego różne odcienie kolorów. Optymalne ustawienie należy dobrać według zaleceń biura usług poligraficznych.


Sprawia, że czcionki Type 1 są wysyłane do urządzenia drukującego. Zwykle funkcja ta jest włączona, gdyż przydaje się zwłaszcza przy drukowaniu dokumentów zawierających duże ilości napisów, w których wykorzystano niewiele czcionek. W takiej sytuacji drukowanie jest znacznie szybsze, ponieważ po wysłaniu czcionek do urządzenia drukującego wysyłane są jedynie informacje o rodzaju czcionki i treści napisu.

Po wyłączeniu tej funkcji napisy wysyłane są do urządzenia w postaci grafiki (wektorowej lub map bitowych). Funkcja ta jest przydatna, gdy w drukowanym dokumencie użyto wielu czcionek, których wysłanie do urządzenia zajmuje zbyt wiele czasu lub których jest zbyt wiele, aby urządzenie mogło je pomieścić w pamięci.


Przekształca czcionki True Type w czcionki Type 1. Po zaznaczeniu pola wyboru "Załaduj czcionki Type 1" standardowo zaznaczane jest również pole "Przekształć TrueType w Type 1". Umożliwia to przekształcenie czcionek True Type w czcionki Type 1, a co za tym idzie - ich wysłanie do urządzenia drukującego.

Wyłączenie tej funkcji jest zalecane jedynie w sytuacji, gdy urządzenie drukujące nieprawidłowo interpretuje czcionki Type 1.


Zezwala na wyświetlanie odpowiednich ostrzeżeń, jeśli okazało się, że obiekty są zbyt skomplikowane, aby można je było poprawnie wydrukować.


Włącza wyświetlanie ostrzeżeń, jeśli okazało się, że na wypełnieniach tonalnych może pojawić się efekt pasmowania (wyraźne, skokowe zmiany koloru) wywołany wykorzystaniem zbyt małej liczby pasm.

Funkcja ta ma zastosowanie jedynie do liniowych wypełnień tonalnych.


Włącza wyświetlanie ostrzeżeń, jeśli w dokumencie użyto zbyt wielu kolorów dodatkowych. Na liście "Opcja" znajduje się pozycja umożliwiająca ustalenie maksymalnej dozwolonej liczby kolorów dodatkowych (jej przekroczenie powoduje wyświetlenie ostrzeżenia).


Włącza wyświetlanie ostrzeżeń, jeśli w dokumencie użyto zbyt wielu czcionek. Na liście "Opcja" znajduje się pozycja umożliwiająca ustalenie maksymalnej dozwolonej liczby czcionek (jej przekroczenie powoduje wyświetlenie ostrzeżenia).


Określa maksymalną dozwoloną liczbę punktów kontrolnych dla krzywej. Zmniejszenie tej liczby umożliwia usunięcie niektórych problemów wywołanych przez zbyt skomplikowane obiekty.


Wskazuje na współczynnik gładkości zastosowany do krzywych podczas drukowania. Zwiększenie tej wartości skraca czas drukowania, co jest przydatne przy tworzeniu wydruków próbnych. Należy jednak zachować ostrożność, gdyż zbyt duża wartość tego parametru powoduje zniekształcenia drukowanych krzywych.


Powoduje, że w razie potrzeby program będzie automatycznie zwiększał współczynnik gładkości o 2. Kolejne próby wydrukowania obiektu nie będą kontynuowane, jeśli współczynnik gładkości przekroczy wartość z pola "Współczynnik gładkości" o 10. W tym momencie drukarka opuści obiekt sprawiający jej kłopoty i przejdzie do następnego.


Uruchamia analizowanie dokumentu i różnych parametrów wydruku w celu zwiększenia, o ile to konieczne, liczby pasm użytych do tworzenia wypełnień tonalnych. Ma to na celu wyeliminowanie pasów, które mogą pojawić się w wypełnieniach.

Funkcja ta może spowodować wydłużenie czasu drukowania, ale zapewnia ona tworzenie wypełnień o najlepszej jakości.


Włącza analizowanie dokumentu i różnych ustawień parametrów wydruku w celu ograniczenia liczby pasm użytych do tworzenia wypełnień tonalnych. Ma to na celu automatyczne wyeliminowanie tych odcieni, których urządzenie drukujące nie będzie w stanie wydrukować inaczej niż odcieni sąsiednich.


Gwarantuje, że kolory będą drukowane zgodnie z oczekiwaniami.

Aktualnie wyświetlany profil koloru drukarki odpowiada drukarce wybranej w profilu systemu Menedżera kolorów.

Jeśli wydruk ma zostać wykonany przy użyciu innego profilu, należy otworzyć okno Menedżera kolorów, wybrać odpowiednie urządzenie drukujące, po czym utworzyć nowy profil systemu.


Nazwa obecnie wybranego profilu kolorów.


Wartość ta określa liczbę pasm użytych przy tworzeniu wszystkich wypełnień tonalnych zawartych w rysunku. Wpisanie małej liczby przyspieszy proces drukowania, ale przejścia między kolorami mogą stać się zbyt wyraźne, co spowoduje powstanie efektu pasmowania. Większa wartość pozwala uzyskać bardziej płynne przejścia między kolorami, ale wydłuża czas drukowania.

Liczba pasm wypełnienia tonalnego wprowadzona w oknie Opcje wpływa jedynie na sposób wyświetlania wypełnień. Sposób drukowania wypełnień tonalnych można określić przez wprowadzenie odpowiedniej wartości w tym miejscu lub w oknie Wypełnienie tonalne.


Sprawia, że drukowana będzie jedynie grafika wektorowa, jeśli nie zaznaczono jednocześnie pola wyboru "Drukuj mapy bitowe" lub "Drukuj tekst".


Sprawia, że drukowane będą jedynie mapy bitowe, jeśli nie zaznaczono jednocześnie pola wyboru "Drukuj obiekty wektorowe" lub "Drukuj tekst".


Sprawia, że drukowane będą jedynie obiekty tekstowe, jeśli nie zaznaczono jednocześnie pola wyboru "Drukuj obiekty wektorowe" lub "Drukuj mapy bitowe".


Przeskalowuje cały dokument, dopasowując go do rozmiaru obszaru strony, jaki jest w stanie zadrukować bieżąca drukarka. Ustawienie to służy do sprawdzenia możliwości drukowania stron o dużych formatach na drukarce komputerowej.

Zaleca się użycie tej funkcji jedynie przy wykonywaniu wydruków próbnych. Podczas wykonywania wydruku ostatecznej wersji dokumentu funkcja ta powinna zostać wyłączona. Jeśli w ostatecznej wersji dokumentu obraz ma wypełniać cały obszar drukowania, należy wykorzystać funkcję dopasowania do strony. Wartości parametrów dotyczących wielkości i rozmieszczenia obrazu na stronie dotyczą ostatecznej wersji dokumentu, a nie wydruku próbnego.


Sprawia, że do drukowania wszystkich tekstów zostanie użyty kolor czarny.


Drukuje, wykorzystując pełne możliwości druku kolorowego wybranego urządzenia drukującego.


Powoduje drukowanie wszystkich kolorów na czarno.


Powoduje drukowanie wszystkich kolorów jako odcieni szarości.


Drukuje arkusz informacji o zadaniu drukowania. Na stronie tej znajdują się informacje o drukującej aplikacji, wykorzystanym sterowniku urządzenia drukującego, ustawieniach wydruku, czcionkach i łączach plików.


Umożliwia przypisanie wybranym opcjom nowego ustawienia.


Otwiera okno dialogowe Arkusz informacji o zadaniu umożliwiające określenie kategorii, które zostaną włączone do raportu.


Otwiera okno dialogowe, w którym można wybierać profile kolorów.


Wyświetla zawartość arkusza informacji o zadaniu wydruku.


Umożliwia określanie informacji, jakie mają się znaleźć na arkuszu z informacjami o zadaniu drukowania.


Powoduje wysłanie treści arkusza informacji o zadaniu wydruku do pliku ".TXT".


Umożliwia wprowadzenie nazwy pliku ".TXT", do którego zostanie zapisana treść arkusza informacji o zadaniu wydruku.


Umożliwia wysłanie arkusza informacji o zadaniu wydruku do drukarki.


Umożliwia wybranie drukarki, na której zostanie wydrukowany arkusz informacji o zadaniu wydruku.


Wyświetla listę dostępnych stylów drukowania.


Zachowuje aktualne ustawienia parametrów wydruku jako styl drukowania o podanej nazwie.


Usuwa bieżący styl drukowania.


Otwiera okno Opcje drukowania.


Drukuje dokument.


Wyświetla listę standardowych poziomów powiększenia obrazu.


Włącza podgląd na pełnym ekranie.


Zamyka okno podglądu wydruku.


Pozwala wybrać obraz na stronie, po czym zmienić jego wielkość i pozycję.


Określa jedną z dostępnych możliwości położenia dzieła na stronie


Określa pozycję obrazu na arkuszu papieru. Wartość X odpowiada odległości obrazu od lewej krawędzi obszaru, na którym można drukować. Wartość wpisana w polu Y odpowiada odległości obrazu od górnej krawędzi drukowanego obszaru.


Powoduje nadanie drukowanemu dziełu (nie oryginalnemu dokumentowi) określonych wartości szerokości i wysokości.


Powoduje wyskalowanie drukowanego dzieła (nie oryginalnego dokumentu) o wskazany procent.


Określa jednostkę miary używaną przy definiowaniu parametrów układu strony.


Umożliwia określenie i edycję układu składki.


Zachowuje aktualne parametry układu strony.


Usuwa wskazany układ.


Przełącza między podglądem zadania drukowania i podglądem bieżącego układu składki lub formatu wielokrotnego.


Określa liczbę stron roboczych umieszczanych na jednej drukowanej stronie.


Umożliwia drukowanie po obu stronach arkusza papieru. Jeśli włączono tę funkcję, a drukarka nie zmienia automatycznie strony arkusza, program Corel uruchamia Kreatora druku dwustronnego, który pomaga w prawidłowym ułożeniu stron.


Pozwala określić odległość między stronami umieszczonymi na drukowanym arkuszu.


Powoduje zwykłe ułożenie stron na drukowanych arkuszach.


Powoduje ułożenie stron umożliwiające podwójne składanie arkuszy.


Powoduje ułożenie stron umożliwiające pojedyncze składanie arkuszy.


Pozwala na wybór strony, która ma zostać umieszczona na arkuszu układu.


Pozwala na określenie, czy strona ma zostać wydrukowana górą do dołu.


Pozwala określić i edytować format wielokrotny.


Udostępnia listę predefiniowanych lub niestandardowych formatów wielokrotny.


Pozwala zapisać bieżący format wielokrotny.


Usuwa zaznaczony format wielokrotny.


Określa liczbę ramek umieszczanych na drukowanej stronie.


Umieszcza widoczną stronę dokumentu w każdej ramce znajdującej się na drukowanym arkuszu.


Powoduje, że wielkość ramki jest równa wielkości strony dokumentu.


Pozwala określić odległość między poszczególnymi ramkami umieszczonymi na drukowanej stronie.


Ustawia automatycznie wielkość rowków.


Umożliwia ustawienie lewego/górnego marginesu.


Umożliwia ustawienie prawego/dolnego marginesu.


Powoduje, że prawy margines będzie równy lewemu, a dolny - górnemu.


Automatycznie ustawia marginesy.


Umożliwia dodawanie, usuwanie i umieszczanie znaków drukarskich.


Przywraca pierwotne położenie obszaru zajętego przez obiekty.


Umożliwia ustawienie położenia obszaru zajętego przez obiekty. Przez zmianę tego położenia można zmienić położenie znaków drukarskich.


Umożliwia powiększanie fragmentów dokumentu.


Zwiększa powiększanie fragmentów dokumentu.


Zmniejsza powiększanie fragmentów dokumentu.


Wyświetla elementy rysunku w ich faktycznych rozmiarach.


Ustawia taki poziom powiększenia, aby wyświetlić w oknie wskazany obraz.


Zwiększa lub zmniejsza poziom powiększenia tak, aby obraz mieszczący się w oknie miał jak największy rozmiar.


Umożliwia ustawienie takiego powiększenia, przy którym widać całą stronę.


Ustawia taki poziom powiększenia, aby w oknie zmieściła się szerokość całej strony.


Ustawia taki poziom powiększenia, aby w oknie zmieściła się wysokość całej strony.


Otwiera okno dialogowe Powiększenie.


Wyświetla nazwę zaznaczonego w danej chwili obrazka.


Umożliwia wybranie urządzenia drukującego.


Wyświetla nazwę bieżącego urządzenia drukującego.


Określa, czy zadanie ma być drukowane w pełnych kolorach czy w postaci wyciągów barwnych.


Określa, czy ma być drukowany negatyw i odbicie lustrzane obrazka.


Pozwala podzielić duże obrazki ba fragmenty drukowane na oddzielnych arkuszach papieru.


Wyświetla informacje o bieżących ustawieniach podziału obrazka na fragmenty. Umożliwia to drukowanie dużych obrazków na kilku arkuszach papieru.


Określa bieżące położenie myszy.


Określa bieżący zakres drukowanych stron.


Zapisuje aktualne ustawienia parametrów wydruku jako styl drukowania.


Drukuje widoczną stronę dokumentu.


Wyświetla obrazek przeznaczony do wydrukowania. Jeśli ta opcja zostanie wyłączona, wówczas na podglądzie strony znajdzie się reprezentacja obrazka w postaci prostokąta.


Ustawia automatycznie opcje widoku, aby umożliwić uzyskanie dokładnego podglądu wydruku.


Włącza wyświetlanie obrazu w kolorze. Funkcja ta umożliwia uzyskanie dokładnego podglądu wydruku na urządzeniach pracujących w kolorze.


Włącza wyświetlanie obrazu w odcieniach szarości. Funkcja ta umożliwia uzyskanie dokładnego podglądu wydruku na urządzeniach, które nie pracują w kolorze.


Wyświetla obrazek w pełnych kolorach.


Wyświetla każdy wyciąg barwny na innej stronie.


Włącza wyświetlanie paska narzędzi podglądu wydruku.


Włącza wyświetlanie paska stanu w oknie podglądu wydruku.


Włącza wyświetlanie linijek podglądu wydruku.


Włącza wyświetlanie kropkowanej linii wokół krawędzi strony. Linia ta wskazuje drukowany obszar.


Wyświetla wypełnienia postscriptowe w postaci, w jakiej zostaną wydrukowane. Jeśli wypełnienia postscriptowe nie są renderowane, wówczas są zastępowane deseniem z liter "PS".


Wyświetla bieżący fragment obrazka.


Otwiera okno Przejdź do. Okno to ułatwia poruszanie się między stronami dokumentu.


Otwiera kartę "Ogólne" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera kartę "Układ" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera kartę "Wyciągi barwne" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera kartę "Ustawienia drukarskie" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera kartę "PostScript" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera kartę "Różne" okna dialogowego Opcje drukowania.


Otwiera okno Arkusz informacji o zadaniu drukowania.


Uruchamia Kreatora druku dwustronnego. Kreator ten ułatwia drukowanie po obu stronach arkusza papieru na zwykłych drukarkach komputerowych.


Otwiera okno dialogowe Możliwości sterownika. Zawiera ono opcje pozwalające dostroić działanie drukarki.


Otwiera okno Pomocy.


Otwiera okno zawierające informacje o programie.


Ustawia powiększenie obrazu na 200%.


Ustawia powiększenie obrazu na 100%.


Ustawia powiększenie obrazu na 75%.


Ustawia powiększenie obrazu na 50%.


Ustawia powiększenie obrazu na 25%.


Ustawia powiększenie obrazu na wartość określoną przez użytkownika.


Wyświetla podgląd przy obecnym powiększeniu.


Określa numer strony, do której nastąpi przejście.


Określa stronę arkusza, do której nastąpi przejście.


Określa wyciąg barwny, do którego nastąpi przejście.


Wyświetla listę stron.


Określa drukarkę, do której zostaną zastosowane opcje tego okna dialogowego.


Wyświetla możliwości drukarki określonej w liście powyżej.


Powoduje wysłanie tekstu do drukarki jako grafiki. Użycie tej opcji powinno umożliwić rozwiązanie niektórych problemów związanych z nieprawidłowym drukowaniem czcionek.


Przełącza na obcinanie sterowane programowo. Obcinanie jest procesem, w trakcie którego są usuwane fragmenty wypełnienia, które nie powinny być widoczne. Z tej opcji można korzystać w przypadku pojawienia się problemów podczas drukowania niejednolitych wypełnień.


Określa, czy mapy bitowe są wysyłane do drukarek niepostscriptowych wszystkie naraz czy w małych blokach (poniżej 64 KB) zwanych kawałkami. Najczęściej sterownik informuje aplikację, którą metodę obsługuje, a którą nie. Jeśli okaże się, że mapy bitowe nie są drukowane właściwie, można spróbować wymusić drukowanie ich w kawałkach.


Zezwala na renderowanie krzywych Beziera i ścieżek w urządzeniu drukującym.


Powoduje użycie określonego profilu kolorów.


Wysyła do sterownika drukowaną stronę już podzieloną na pasma.

Niektóre drukarki nie obsługujące języka PostScript nie są w stanie przechowywać pełnej strony w pamięci i muszą ją drukować w wielu przejściach, lub "pasmach". Ustawienie domyślne pozwala sterownikowi drukarki dokonać dzielenia strony na pasma. Jeżeli proces ten jest zbyt powolny lub występują inne problemy, można wysłać stronę do sterownika już podzieloną na pasma.


Określa profil koloru.


Wyświetla aktualny styl drukowania lub nazwę nowo powstającego stylu.


Udostępnia listę obecnych opcji drukowania i umożliwia ich zmianę.


Powoduje anulowanie zadania drukowania.


Powoduje ponowne podjęcie drukowania. Możliwe jest, że część lub całość wydruku nie będzie wyglądać poprawnie.


Powoduje wyłączenie tego ostrzeżenia do końca bieżącego zadania drukowania.


Udostępnia informacje na temat tego ostrzeżenia.


Powoduje pominięcie obiektu, powodującego błąd języka PostScript. Pominięty obiekt nie będzie obecny na wydruku.


Powtarza ostatnio zastosowany efekt filtrowania przy zachowaniu tych samych ustawień (okno dialogowe filtru nie zostanie ponownie otworzone. Jeśli od momentu uruchomienia programu Corel PHOTO-PAINT nie korzystano z filtrów, polecenie to jest niedostępne.


Otwiera okno dialogowe Cofanie lub punkt odniesienia, w którym można zwiększyć liczbę poziomów cofania, zapisać obrazek w jego bieżącym stanie jako punkt odniesienia lub kontynuować bez zmiany ilości poziomów cofania czy też zapisywania obrazka jako punktu odniesienia. Zaznaczenie opcji "Zwiększ liczbę poziomów cofania do" sprawia, że polecenie Cofnij jest dostępne dla wszystkich obiektów objętych poleceniem Powtórz. Ostatni efekt filtrowania zastosowany do aktywnego obrazka zostanie powtórzony dla wszystkich widocznych obiektów przy zachowaniu tych samych ustawień (okno dialogowe filtru nie zostanie ponownie otwarte). Jeśli od momentu uruchomienia programu Corel PHOTO-PAINT nie korzystano z filtrów, polecenie to jest niedostępne.


Jeśli jeden lub więcej obiektów zostało zaznaczonych, okno dialogowe Cofanie lub punkt odniesienia zostanie otwarte. Można w nim zwiększyć liczbę poziomów cofania, zapisać obrazek w jego bieżącym stanie jako punkt odniesienia lub kontynuować bez zmiany liczby poziomów cofania czy też zapisywania obrazka jako punktu odniesienia. Zaznaczenie opcji "Zwiększ liczbę poziomów cofania do" sprawia, że polecenie Cofnij jest dostępne dla wszystkich obiektów objętych poleceniem Powtórz. Ostatni efekt filtrowania zastosowany do aktywnego obrazka zostanie powtórzony dla wszystkich zaznaczonych obiektów przy zachowaniu tych samych ustawień (okno dialogowe filtru nie zostanie ponownie otwarte). Jeśli od momentu uruchomienia programu Corel PHOTO-PAINT nie korzystano z filtrów, polecenie to jest niedostępne.


Wybranie tego polecenia pozwala pominąć aktywny obiekt podczas używania poleceń Powtórz, Ostatni efekt dla wszystkich widocznych lub Powtórz, Ostatni efekt dla wszystkich zaznaczonych.


Otwiera okno dialogowe Filtr pasmowoprzepustowy, w którym można ustawić balans ostrych i gładkich obszarów obrazka.


Otwiera okno dialogowe Przemieszczenie, w którym można zmienić obrazek przy użyciu mapy przemieszczeń (dopuszczalne jest użycie każdej mapy bitowej jako mapy przemieszczeń). Działanie tego filtru polega na analizie wartości kolorów pikseli obu obrazków, a następnie przesunięciu fragmentów aktywnego obrazka na podstawie wartości z mapy przemieszczeń.


Otwiera okno dialogowe Wykrywanie krawędzi, w którym możliwe jest znalezienie krawędzi elementów, a następnie ich przekształcenie w linie na jednokolorowym tle.


Otwiera okno dialogowe Przesunięcie, w którym możliwa jest zmiana położenia obrazka w stosunku do tła.


Otwiera okno dialogowe Ziarnistość, w którym możliwy jest podział obrazka na kwadratowe lub prostokątne komórki, a także na komórki w kształcie koncentrycznych łuków.


Otwiera okno dialogowe Układanka, w którym możliwy jest podział obrazka na kawałki wyglądające jak części układanki.


Otwiera okno dialogowe Marszczenie, w którym możliwe jest utworzenie drobnych, pionowych lub poziomych marszczeń.


Otwiera okno dialogowe Ścinanie, w którym możliwe jest zniekształcenie obrazka wzdłuż ścieżki określonej za pomocą krzywej ścinania.


Otwiera okno dialogowe Zawirowanie, w którym możliwe jest zniekształcenie obrazka przypominające wir. Działanie tego efektu można regulować za pomocą kierunku i kąta zniekształcenia.


Otwiera okno dialogowe Kafelkowanie, w którym możliwe jest powielenie obrazka jako serii kafelków na siatce.


Otwiera okno dialogowe Trasowanie konturów, w którym możliwe jest trasowanie krawędzi obrazka.


Otwiera okno dialogowe Efekt użytkownika, w którym możliwe jest zaprojektowanie własnego efektu za pomocą macierzy przekształceń.


Otwiera okno dialogowe Świeża farba, w którym możliwe jest uzyskania wrażenia obrazu olejnego, który jest wciąż wilgotny i kapie z niego farba.


Otwiera okno dialogowe Wiatr, w którym możliwe jest rozmazanie obrazka w określonym kierunku, tak by uzyskać wrażenie wiejącego wiatru.


Otwiera okno dialogowe Wir wodny, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia płynnych linii opływowych.


Otwiera okno dialogowe Obrót w przestrzeni, w którym możliwy jest obrót obrazka, tak jakby był jedną ze ścian trójwymiarowej bryły.


Otwiera okno dialogowe Płytka, w którym możliwe jest utworzenie bardziej zróżnicowanej powierzchni ograniczonej brzegami zaznaczenia maski.


Otwiera okno dialogowe Płaskorzeźba, w którym możliwe jest przekształcenie obrazka w płaskorzeźbę.


Otwiera okno dialogowe Szkło, w którym możliwe jest stworzenie wrażenia, iż przed obrazkiem umieszczono półprzezroczysty szklany obiekt.


Otwiera okno dialogowe Odkształcanie, w którym możliwe jest uzyskanie efektu owinięcia obrazka wokół kuli lub walca.


Otwiera okno dialogowe Deformacja siatki, w którym możliwe zniekształcenie obrazka poprzez zmianę paneli siatki.


Otwiera okno dialogowe Zawijanie strony, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia, iż róg obrazka został zawinięty.


Otwiera okno dialogowe Perspektywa, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia trójwymiarowej głębi, tak jakby obrazek był umieszczony na cofniętej w dal płaszczyźnie.


Otwiera okno dialogowe Wypukłość/wklęsłość, w którym możliwe jest zniekształcenie obrazka poprzez uczynienie go wypukłym lub wklęsłym.


Otwiera okno dialogowe Zygzak, w którym możliwe jest zniekształcenie obrazka poprzez wygięcie linii biegnących od środka obrazka do jego brzegów.


Otwiera okno dialogowe Dopasowanie rozmywania, w którym możliwy jest równoczesny dostęp do pięciu filtrów rozmywania.


Otwiera okno dialogowe Dopasowanie szumu, w którym możliwy jest równoczesny dostęp do dziewięciu filtrów szumu.


Otwiera okno dialogowe Dopasowanie wyostrzania, w którym możliwy jest równoczesny dostęp do pięciu filtrów wyostrzania.


Otwiera okno dialogowe Płótno, w którym możliwe jest dodanie różnorodnych tekstur do obrazka.


Otwiera okno dialogowe Szklany blok, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia oglądania obrazka przez gruby kawałek szkła.


Otwiera okno dialogowe Impresjonizm, w którym możliwe jest nadanie obrazkowi stylu obrazów impresjonistów.


Otwiera okno dialogowe Przydymione szkło, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia, iż przed obrazkiem znajduje się przezroczyste, zabarwione szkło.


Otwiera okno dialogowe Winieta, w którym możliwe jest obramowanie obrazka na wiele różnych sposobów.


Otwiera okno dialogowe Wygładzanie kierunkowe, w którym możliwe jest wygładzenie brzegów i powierzchni bez zniekształcania obrazka.


Otwiera okno dialogowe Rozmywanie gaussowskie, w którym możliwe jest uzyskanie efektu zamglenia. Działanie tego efektu oparto na rozkładzie Gaussa.


Otwiera okno dialogowe Usuwanie plamek, w którym możliwe jest uzyskanie delikatnego efektu rozmycia przy minimalnym zniekształceniu.


Otwiera okno dialogowe Filtr dolnoprzepustowy, w którym możliwe jest usunięcie ostrych brzegów i szczegółów z obrazka i pozostawienie gładkich gradientów oraz dużych elementów obrazka.


Otwiera okno dialogowe Poruszenie, w którym możliwe jest stworzenie wrażenia ruchu na obrazku.


Otwiera okno dialogowe Rozmywanie promieniste, w którym możliwe jest uzyskanie wrażenia rozmywania, rozchodzącego się od wskazanego punktu.


Otwiera okno dialogowe Wygładzanie, w którym możliwe jest zmniejszenie różnic w sąsiadujących pikselach podczas wygładzania całego obrazka lub zaznaczonego obszaru.


Otwiera okno dialogowe Zmiękczanie, w którym możliwe jest wygładzenie i zmniejszenie ostrych brzegów przy minimalnej utracie szczegółowości obrazka.


Otwiera okno dialogowe Składowe kolorów, w którym możliwe jest przekształcenie obrazka do podstawowych składowych kolorów RGB i uwydatnienie zmian tonalnych.


Otwiera okno dialogowe Rastrowanie, w którym możliwe jest nadanie obrazkowi efektu rastrowania.


Otwiera okno dialogowe Psychodeliczne, w którym możliwa jest zmiana kolorów obrazka na kolory jaskrawe, psychodeliczne.


Otwiera okno dialogowe Solaryzacja, w którym możliwe jest przekształcenie kolorów. Uzyskany efekt zależy od udziału każdej składowej koloru.


Otwiera okno dialogowe Dodaj szum, w którym możliwe jest dodanie przypadkowych pikseli o różnym rozmieszczeniu.


Otwiera okno dialogowe Dyfuzja, w którym możliwe jest takie rozłożenie pikseli obrazka, które tworzy efekt braku ostrości.


Otwiera okno dialogowe Kurz i rysy, w którym możliwe jest zmniejszenie szumu. Filtr ten powinien być wykorzystywany wraz z maską w celu usuwania z obrazka kurzu i rys.


Otwiera okno dialogowe Maksimum, w którym możliwe jest rozjaśnienie wartości pikseli przy zastosowaniu maksymalnej wartość sąsiadujących pikseli.


Otwiera okno dialogowe Mediana, w którym możliwe jest usunięcie szumu i szczegółów poprzez posortowanie kolorów sąsiadujących pikseli.


Otwiera okno dialogowe Minimum, w którym możliwe jest ściemnienie obrazka przy zastosowaniu minimalnej wartości sąsiadujących pikseli.


Otwiera okno dialogowe Usuń morę, w którym możliwe jest usunięcie fal spowodowanych nakładającymi się wzorami punktów rastra.


Otwiera okno dialogowe Usuń szum, w którym możliwe jest wygładzenie obrazka i zmniejszenia efektu powstawania cętków, który może pojawić się podczas skanowania lub odczytywania obrazów wideo.


Otwiera okno dialogowe Stereogram, w którym możliwe jest utworzenie stereogramu (trójwymiarowego obrazka) z rysunku kreskowego i prostych obrazków mających dobrze zdefiniowane krawędzie.


Otwiera okno dialogowe Odbłysk soczewki, w którym możliwe jest utworzenie kręgów świetlnych, przypominających odbłysk soczewki, pojawiających się na zdjęciu, kiedy aparat jest skierowany bezpośrednio w stronę jasnego światła.


Otwiera okno dialogowe Efekty świetlne, w którym możliwe jest dodanie źródła światła do obrazka.


Otwiera okno dialogowe Wyostrzanie adaptacyjne, w którym możliwe jest wyostrzenie krawędzi szczegółów poprzez statystyczną analizę wartości sąsiadujących pikseli.


Otwiera okno dialogowe Wyostrzanie kierunkowe, w którym analizowane są sąsiadujące piksele w celu określenia kierunku, w którym ma być zastosowane największe wyostrzenie.


Otwiera okno dialogowe Wyszukaj krawędzie, w którym możliwe jest wykrycie konturów na obrazku i przekształcenie ich w cienkie bądź grube linie.


Otwiera okno dialogowe Filtr górnoprzepustowy, w którym możliwe jest usunięcie dużych elementów obrazka i cieniowania.


Otwiera okno dialogowe Wyostrzanie, w którym możliwe jest podkreślenie krawędzi poprzez ich znalezienie i zwiększenie kontrastu pomiędzy sąsiednimi pikselami.


Otwiera okno dialogowe Maska wyostrzająca, w którym możliwe jest poprawienie wyrazistości krawędzi i nadanie ostrości rozmytym obszarom obrazka.


Polecenie powoduje przełączenie pomiędzy podglądem ekranowym a podglądem wewnątrz okna dialogowego.


Włącza podgląd wynikowy obrazka lub wyłącza podgląd ekranowy.


Po naciśnięciu przycisku "Podgląd" w polu podglądu zostanie wyświetlony obrazek uzyskany po zastosowaniu bieżących ustawień.


Po naciśnięciu tego przycisku obrazek w polu podglądu będzie automatycznie odświeżany z uwzględnieniem bieżących ustawień z okna dialogowego.


Otwiera menu, w którym dostępne są efekty filtrów. W zależności od okna, z którego wybrano menu, wyświetlone będą różne filtry.


Po naciśnięciu tego przycisku wszystkim parametrom wyświetlanym w oknie zostaną przywrócone ich domyślne wartości.


W tym polu wyświetlany jest obrazek przed zastosowaniem zmian.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu bieżących ustawień. Po naciśnięciu przycisku "Podgląd" obrazek ten zostanie uaktualniony, a za pomocą przycisku z rysunkiem kłódki można włączyć ciągłe uaktualnianie obrazka w tym polu.


Wyświetla podgląd z oryginalnym obrazkiem i obrazkiem wynikowym.


Przesunięcie tego suwaka spowoduje zmianę wewnętrznego promienia pasma, który określa duże elementy obrazka.


Przesunięcie tego suwaka spowoduje zmianę zewnętrznego promienia pasma, który określa małe elementy obrazka.


Za pomocą tego suwaka można zmienić wagę wewnętrznego pasma. Aby usunąć z obrazka gładkie obszary, należy ustawić ten parametr na wartości 0.


Za pomocą tego suwaka można zmienić wagę środkowego pasma. Aby usunąć z obrazka obszary pośrednie, należy ustawić ten parametr na wartości 0.


Za pomocą tego suwaka można zmienić wagę zewnętrznego pasma. Aby usunąć z obrazka wyostrzone obszary, należy ustawić ten parametr na wartości 0.


W tym polu wyświetlana jest graficzna reprezentacja pasm odpowiadających wielkości filtrowanych elementów obrazka. Aby zmienić wielkość pasm, należy posłużyć się suwakami "Wewnętrzny promień" i "Zewnętrzny promień".


Po wybraniu tej opcji zostanie wykorzystana mapa przemieszczeń ułożona w kafelki.


Po wybraniu tej opcji zostanie wykorzystana mapa przemieszczeń rozciągnięta do wielkości obrazka.


Po wybraniu tej opcji krawędzie obrazka zostaną rozciągnięte w celu zapełnienia pustych obszarów powstałych w wyniku zastosowania przemieszczenia.


Po wybraniu tej opcji do wypełnienia pustego obszaru powstałego w wyniku zastosowania przemieszczenia obrazka zostanie wykorzystany przeciwległy brzeg obrazka.


Za pomocą tego suwaka można przesuwać obrazek w poziomie.


Za pomocą tego suwaka można przesuwać obrazek w pionie.


W tym polu jest wyświetlana wybrana mapa przemieszczeń.


W tym polu wyświetlana jest nazwa wybranej mapy przemieszczeń.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Załaduj plik mapy przemieszczeń, za pomocą którego można załadować obrazek wykorzystywany jako mapa przemieszczeń.


Po wybraniu tej opcji obszary nie będące konturem zostaną wypełnione kolorem białym.


Po wybraniu tej opcji obszary nie będące konturem zostaną wypełnione kolorem czarnym.


Po wybraniu tej opcji obszary nie będące konturem zostaną wypełnione wybranym kolorem.


Aby wybrać kolor, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni kolor. Aby utworzyć lub wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Polecenie spowoduje, że puste obszary zostaną zignorowane oraz nie zostaną wypełnione.


Umożliwia wybranie koloru z obrazka.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność efektu.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość przesunięcia w poziomie.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość przesunięcia w pionie.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wielkość przesunięcia będzie określana w stosunku do wielkości obiektu. Przykładowo, ustawienie przesunięcia pionowego na wartość 50 spowoduje, że obrazek zostanie przesunięty w pionie dokładnie o połowę jego wysokości.


Po wybraniu tej opcji w celu wypełnienia pustych obszarów zostaną wykorzystane przeciwległe krawędzie obrazka.


Po wybraniu tej opcji krawędzie obrazka zostaną rozciągnięte w celu zapełnienia pustych obszarów powstałych w wyniku przesunięcia.


Po wybraniu tej opcji można wypełnić puste obszary wybranym kolorem.


Po wybraniu tej opcji obrazek zostanie podzielony na kwadratowe ziarna.


Po wybraniu tej opcji obrazek zostanie podzielony na prostokątne ziarna.


Po wybraniu tej opcji obrazek zostanie podzielony na koncentryczne łuki.


Za pomocą tego suwaka można określić szerokość ziarna. W trybie okrągłym jest to szerokość kątowa ziarna wyrażona w stopniach.


Za pomocą tego suwaka można określić wysokość ziarna. W trybie okrągłym jest to różnica między promieniami wewnętrznej i zewnętrznej krawędzi ziarna.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień krycia efektu.


Po wybraniu tej opcji puste obszary zostaną wypełnione kolorem czarnym.


Po wybraniu tej opcji puste obszary zostaną wypełnione kolorem białym.


Po wybraniu tej opcji puste obszary zostaną wypełnione oryginalnym obrazkiem.


Po wybraniu tej opcji puste obszary zostaną wypełnione dopełnieniem obrazka.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru szerokość puzzli będzie równa ich wysokości.


Za pomocą tego suwaka można określić szerokość bloku układanki.


Za pomocą tego suwaka można określić wysokość bloku układanki.


Za pomocą tego suwaka można określić stosowaną wielkość przesunięcia.


Po wybraniu tej opcji można zastosować efekt marszczenia stworzony przez jedną falę.


Po wybraniu tej opcji można zastosować efekt marszczenia stworzony przez dwie prostopadłe fale.


Po wybraniu tej opcji można zastosować efekt marszczenia stworzony przez dwie prostopadłe fale, z których jedna ma dwukrotnie większą amplitudę.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru marszczenia zostaną dodatkowo zniekształcone.


Za pomocą tego suwaka można określić długość marszczenia. Większe wartości oznaczają dłuższe fale oraz mniejszą ich liczbę.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość marszczenia wywołanego przez fale. Większe wartości oznaczają większą amplitudę przesunięć.


Za pomocą tego suwaka można określić kierunek marszczenia.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień, w jakim zniekształcenie obrazka będzie odpowiadało kształtowi krzywej. Wartość 100 procent odpowiada całkowitej zależności zniekształcenia obrazka od kształtu krzywej.


Po wybraniu tej opcji w celu wypełnienia pustych obszarów zostaną wykorzystane przeciwległe krawędzie obrazka.


Po wybraniu tej opcji krawędzie obrazka zostaną rozciągnięte w celu wypełnienia powstałych pustych obszarów.


Po wybraniu tej opcji można wypełnić puste obszary wybranym kolorem.


Po naciśnięciu tego przycisku można załadować zapisane mapy ścinania.


W tym polu wyświetlana jest nazwa wybranej mapy ścinania.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Zapisz plik mapy ścinania służące do zapisywania w folderze SHEARMAP plików map ścinania (.SHR).


W tym polu wyświetlana jest bieżąca mapa ścinania. Aby zmienić kształt krzywej, należy poruszać myszą, trzymając wciśnięty przycisk.


W tym polu wyświetlany jest bieżący styl edycji. Aby wybrać inny styl, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać z listy odpowiednią pozycję.


Po wybraniu tej opcji krzywa będzie wyświetlana w kierunku poziomym.


Po wybraniu tej opcji krzywa będzie wyświetlana w kierunku pionowym.


Po naciśnięciu tego przycisku kształt krzywej, uzyskanej przy wykorzystaniu stylu edycji "Swobodny", zostanie wygładzony. Każde następne naciśnięcie tego przycisku spowoduje dalszą zmianę kształtu krzywej.


Po wybraniu tej opcji obrazek będzie obracany w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.


Po wybraniu tej opcji obrazek będzie obracany w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę pełnych obrotów wykorzystanych w celu uzyskania efektu.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość dodatkowego kąta obrotu wykorzystanego w celu uzyskania efektu. Przykładowo, jeśli za pomocą suwaka "Pełne obroty" wybrano wartość 1, a za pomocą suwaka "Dodatkowe kąty" wartość 90, obrazek zostanie obrócony o 450 stopni, czyli 1,25 raza.


W tym polu wyświetlane są bieżące ustawienia filtru.


Umożliwia przesunięcie punktu centralnego. W tym celu należy nacisnąć ten przycisk, po czym kliknąć miejsce, w którym ma się znajdować punkt centralny. Po wyłączeniu tego przycisku możliwy jest dostęp do narzędzi "Dłoń" i "Powiększenie".


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę uzyskanych kolumn kafelków.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę uzyskanych rzędów kafelków.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru liczba rzędów będzie równa liczbie kolumn. Przesuwanie jednego z suwaków zmieni również pozycję drugiego.


Za pomocą tego suwaka można ustawić poziom jaskrawości wykorzystany przy trasowaniu.


Po wybraniu tej opcji trasowane będą obszary obrazka, których jaskrawość jest mniejsza od wartości ustalonej za pomocą suwaka "Poziom".


Po wybraniu tej opcji trasowane będą obszary obrazka, których jaskrawość przekracza wartość ustaloną za pomocą suwaka "Poziom".


Zaznaczenie tego pola wyboru gwarantuje, że wartości kolorów pozostaną w zakresie od 0 do 255.


W tym polu można wpisać wartość dzielnika. Po pomnożeniu wartości macierzy przez jaskrawości odpowiednich pikseli obrazka, program Corel PHOTO-PAINT sumuje uzyskane wyniki, po czym dzieli sumę przez wartość wyświetlaną w polu "Podzielnik". Dzięki temu uzyskany wynik mieści się we właściwym zakresie wartości.


W tym polu należy wpisać wartość przesunięcia kolorów. Wartość ta zostanie dodana do ostatecznych wartości pikseli.


W tym polu należy wpisać opis lub nazwę zdefiniowanego filtra.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Załaduj plik definicji efektu użytkownika.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Zapisz plik definicji efektu użytkownika.


W polach macierzy "Współczynniki filtra" można wpisać odpowiednie wartości. Macierz odpowiada pojedynczemu pikselowi obrazka oraz pikselom z nim sąsiadującym. Program Corel PHOTO-PAINT mnoży każdą wartość macierzy przez jaskrawość odpowiednich pikseli obrazka, sumuje uzyskane wartości, dzieli sumę przez wartość dzielnika, do wyniku dodaje wartość przesunięcia, po czym stosuje rezultat do przetwarzanego piksela.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru macierz pozostanie symetryczna. Oznacza to, że jeśli wprowadzono nową wartość np. w lewym górnym polu, pojawi się ona również w pozostałych trzech rogach macierzy.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność ściekania farby.


Za pomocą tego suwaka można określić zakres ściekających kolorów. Wybranie wartości ujemnej spowoduje, że ściekać będą kolory ciemne, a wybranie wartości dodatniej wywoła efekt ściekania kolorów jasnych.


W tym polu wyświetlany jest kąt, pod którym na obrazku "wieje wiatr". Aby zmienić kierunek wiatru, należy wpisać nową wartość kąta lub kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy.


Za pomocą tego suwaka można określić odległość między wirami.


Za pomocą tego suwaka można określić długość smugi.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość skrętu w każdym zaburzeniu.


Za pomocą tego suwaka można określić widoczność bruzd.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru obrazek zostanie zniekształcony. Aby zachować kształt elementów obrazka, należy usunąć zaznaczenie tego pola.


W tym polu wyświetlany jest bieżąco wykorzystywany styl. W celu zastosowania innego stylu, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół wyświetlany po prawej stronie i wybrać z listy odpowiednią pozycję.


Po naciśnięciu tego przycisku można zapisać aktualnie wykorzystywany styl.


Po naciśnięciu tego przycisku aktualnie wykorzystywany styl zostanie usunięty.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obróconego obrazka.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wszystkie części obrazka pozostaną wewnątrz okna obrazka.


W tym polu wyświetlany jest trójwymiarowy sześcian, za pomocą którego można zmieniać perspektywę obrazka. Wyróżniona ściana bryły reprezentuje obrazek. Suwak pionowy i poziomy służą do obracania bryły.


Za pomocą tego suwaka można obracać obrazek w poziomie.


Za pomocą tego suwaka można obracać obrazek w pionie.


Po naciśnięciu tego przycisku obrazek w polu podglądu będzie automatycznie odświeżany z uwzględnieniem bieżących ustawień z okna dialogowego.


W tym polu wyświetlany jest aktualnie wybrany styl. W celu wybrania innego stylu, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać z wyświetlanej listy odpowiednią pozycję.


Po naciśnięciu tego przycisku otwierane jest okno dialogowe Zapisz wzorzec, w którym możliwe jest zachowanie aktualnych ustawień jako gotowego stylu.


Po naciśnięciu tego przycisku bieżący styl jest usuwany z listy.


Za pomocą tego suwaka można określić szerokość fazy.


Za pomocą tego suwaka można określić gładkość fazy.


Za pomocą tego suwaka można określić wysokość fazy.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność źródła światła.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień zanikania światła na krawędzi słupa światła. Mała wartość tego parametru pozwala uzyskać skoncentrowane źródła światła (podobne do lampy błyskowej), a większe wartości [image] miękkie i duże źródła światła (podobne do światła z żyrandola).


W tym polu wyświetlany jest kąt padania światła na skos. Aby zmienić ten kąt, należy kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy lub wpisać w polu nową wartość.


W tym polu wyświetlany jest kąt, pod którym światło odbija się od skosu. Aby zmienić ten kąt, należy kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy lub wpisać w polu nową wartość.


W tym polu wyświetlany jest bieżący styl opadania. W celu wybrania innego stylu należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym z wyświetlanej listy wybrać odpowiednią pozycję.

•	Gaussowski: Opadanie odbywa się według krzywej o kształcie litery S. Zaczyna i kończy się stopniowym, zaokrąglonym nachyleniem z ostrym spadkiem pośrodku.

•	Płaskie: Opadanie odbywa się według przekątnej pomiędzy górnym i dolnym brzegiem skosu.

•	Wysepkowe: Opadanie odbywa się według krzywej, która rozpoczyna się nagle, natomiast kończy się stopniowym, zaokrąglonym nachyleniem.


Po wybraniu tej opcji płaskorzeźba będzie zawierała kolory pierwotnego obrazka.


Po wybraniu tej opcji podstawowym kolorem płaskorzeźby będzie kolor szary z udziałem stonowanych świateł i cieni.


Po wybraniu tej opcji podstawowym kolorem płaskorzeźby będzie kolor czarny z udziałem kontrastowych świateł.


Po wybraniu tej opcji można utworzyć płaskorzeźbę, używając wybranego koloru.


Za pomocą tego suwaka można regulować głębokość rowków płaskorzeźby.


Za pomocą tego suwaka można regulować ilość koloru tła na płaskorzeźbie.


W tym polu wyświetlany jest kąt padania światła na płaskorzeźbę. Można go zmienić wpisując nową wartość lub posługując się przyciskami ze strzałkami.


W tym polu wyświetlany jest zaznaczony gotowy styl szkła. W celu wybrania innego stylu, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać z wyświetlanej listy odpowiednią pozycję.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość załamania światła. Aby dopasować kąt, pod jakim światło odbija się od fazy, należy wpisać wartość w polu "Kąt" lub kliknąć odpowiednie miejsce na krawędzi tarczy "Kąt".


Za pomocą tego suwaka można określić nieprzezroczystość tafli szkła.


W tym polu jest wyświetlany bieżący kolor szkła. Aby wykorzystać inny kolor, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów.


Po wybraniu tej opcji zostanie uzyskany efekt zawinięcia obrazka wokół kuli.


Po wybraniu tej opcji zostanie uzyskany efekt zawinięcia obrazka wokół poziomego walca.


Po wybraniu tej opcji zostanie uzyskany efekt zawinięcia obrazka wokół pionowego walca.


Za pomocą tego suwaka można określić kierunek i natężenie działania efektu. Wartości ujemne odpowiadają przesunięciu obrazka w tył (obrazek wypukły), a wartości dodatnie [image] przesunięciu w przód (obrazek wklęsły).


W tym polu dostępna jest lista gotowych poziomów jakości, których można użyć stosując filtr.


W tym polu wyświetlany jest obrazek razem z siatką. Przeciągnięcie węzłów siatki spowoduje zniekształcenie obrazka.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę linii siatki. Wraz ze wzrostem tej liczby rosną możliwości operowania obrazkiem.


W tym polu wyświetlany jest bieżący styl deformacji siatki. Jeśli jakieś style były poprzednio zapisywane, są one wyświetlane na liście. Aby korzystać z innego stylu należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół i wybrać z listy nowy styl.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Zapisz pliki deformacji siatki.


Po naciśnięciu tego przycisku bieżący styl jest usuwany z listy.


Po naciśnięciu tego przycisku zawijany będzie lewy górny róg obrazka.


Po naciśnięciu tego przycisku zawijany będzie prawy górny róg obrazka.


Po naciśnięciu tego przycisku zawijany będzie lewy dolny róg obrazka.


Po naciśnięciu tego przycisku zawijany będzie prawy dolny róg obrazka.


Po wybraniu tej opcji zostanie odgięta dolna lub górna krawędź obrazka. Miejsce tworzenia zawinięcia można wybrać za pomocą jednego z wyświetlanych po lewej stronie przycisków.


Po wybraniu tej opcji zostanie odgięta lewa lub prawa krawędź obrazka. Miejsce tworzenia zawinięcia można wybrać za pomocą jednego z wyświetlanych po lewej stronie przycisków.


Za pomocą tego suwaka można określić szerokość zawinięcia strony. Wybranie większej wartości spowoduje większe zawinięcie wzdłuż poziomej krawędzi strony.


Za pomocą tego suwaka można określić wysokość zawinięcia strony. Wybranie większej wartości spowoduje większe zawinięcie wzdłuż pionowej krawędzi strony.


W tym polu wyświetlany jest bieżący kolor zawiniętego rogu obrazka. Aby wybrać inny kolor, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów.


Umożliwia wybranie z obrazka koloru dla zawiniętego rogu.


W tym polu wyświetlany jest bieżący kolor tła pod obrazkiem. Aby wybrać inny kolor, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów.


Umożliwia wybranie z obrazka koloru dla tła.


Po wybraniu tej opcji zawinięty róg obrazka będzie całkowicie nieprzezroczysty.


Po wybraniu tej opcji zawinięty róg obrazka będzie częściowo przezroczysty.


W tym polu wyświetlany jest podgląd oryginalnego obrazka. Aby wyświetlić obrazek odpowiadający aktualnie ustawionym opcjom, należy nacisnąć przycisk "Podgląd" lub przycisk automatycznego wyświetlania podglądu.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wszystkie części obrazka pozostaną widoczne w oknie obrazka.


Po wybraniu tej opcji włączany jest tryb edycji perspektywy obrazka, w którym dwa węzły są przesuwane jednocześnie w przeciwnych kierunkach. W ten sposób można uzyskać wrażenie perspektywy obrazka.


Po wybraniu tej opcji włączany jest tryb edycji ścinania obrazka, w którym dwa węzły są jednocześnie przesuwane w tym samym kierunku.


W tym polu wyświetlany jest dwuwymiarowy model obrazka z węzłem umieszczonym w każdym rogu. Aby zmienić perspektywę należy przeciągać węzły za pomocą myszy.


Za pomocą tego suwaka można określić nasilenie efektu wklęsłości lub wypukłości powierzchni obrazka. Wartości dodatnie określają efekt wklęsłości obrazka, a ujemne [image] efekt wypukłości.


Po wybraniu tej opcji tworzone zniekształcenia będą przypominały fale stawu.


Po wybraniu tej opcji tworzone będą zniekształcenia o słabnącym natężeniu, rozchodzące się od środka obrazka. Uzyskany za ich pomocą efekt przypomina powierzchnię stawu, do którego wrzucono mały kamień.


Po wybraniu tej opcji tworzone będą zniekształcenia rozchodzące się od środka obrazka. Uzyskany efekt przypomina powierzchnię stawu, do którego wrzucono duży kamień. Za pomocą suwaka "Tłumienie" można regulować tłumienie fal w miarę ich oddalania się od środka obrazka.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę fal zniekształcenia. Maksymalna liczba fal, które można utworzyć, zależy od wymiarów obrazka. Jeśli wybrana zostanie liczba fal, która spowoduje, że w polu "Rezultat" nie będzie widoczny efekt, oznacza to, iż liczba ta jest za duża. Taki przypadek zdarza się najczęściej podczas pracy z obrazkami o małych wymiarach.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność zniekształcenia.


Przesunięcie tego suwaka w prawo spowoduje zastosowanie słabnących w miarę oddalania się od środka obrazka fal zniekształcenia. Przesunięcie tego suwaka w lewo spowoduje, że w miarę oddalania się od środka obrazka zniekształcenia przybiorą na sile.


Po naciśnięciu przycisku można cofnąć ostatnio dokonane zmiany ostrości obrazka. Obrazek w polu podglądu zostanie uaktualniony.


Naciśnięcie tego przycisku spowoduje przełączenie trybu podglądu z dwóch znajdujących się obok siebie pól oryginału i rezultatu, na jedno duże pole rezultatu lub odwrotnie.


W tym polu należy wpisać kąt określający kierunek działania efektu Poruszenie. W tym celu można również kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy.


Kierunek działania efektu Poruszenie można wskazać, klikając wybrane miejsca na krawędzi tarczy. Możliwe jest również przeciąganie wskazówki na tarczy lub wpisanie odpowiedniej wartości w polu wyświetlanym po lewej stronie.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność efektów.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Rozmywanie gaussowskie. Służy on do uzyskania zamglonego, lekko rozmytego obrazka. Filtr ten wykorzystywany jest do poprawiania jakości obrazka o zbyt ostrych krawędziach. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Poruszenie. Za jego pomocą uzyskuje się efekt poruszenia obrazka. Kierunek ruchu można określić wpisując w polu odpowiednią wartość kąta lub przeciągając źródło światła na tarczy. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Wygładzanie. Jego działanie polega na zmniejszaniu różnicy między sąsiadującymi pikselami obrazka przy niewielkiej utracie szczegółów. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Wygładzanie kierunkowe. W celu ustalenia kierunku największego wygładzania, analizowane są wartości pikseli o podobnych kolorach. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Zmiękczanie. Jego działanie polega na wygładzaniu i zmniejszaniu "chropowatości", bez utraty szczegółów obrazka. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność każdego efektu.


Za pomocą tego suwaka można określić gęstość szumu dodawanego przez każdy efekt.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Więcej ostrzowego. Filtr ten wykorzystuje kolory ułożone wzdłuż wąskiej krzywej, przez co na obrazku uzyskuje się drobne ziarna o jasnych kolorach. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Więcej gaussowskiego. Filtr ten nadaje kolorom priorytety według krzywej rozkładu Gaussa. W ten sposób uzyskuje się więcej jasnych i ciemnych pikseli niż za pomocą filtru Więcej jednolitego. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Więcej jednolitego. Filtr ten dodaje do obrazka kolory w sposób losowy w celu uzyskania efektu ziarnistości. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Dyfuzja. Filtr ten służy do rozpraszania kolorów, dzięki czemu można wygładzić obrazek. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Minimum. Filtr ten można wykorzystać przy ściemnianiu obrazka. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Mediana. Filtr ten służy do usuwania szumów ze skanowanych obrazków, które są zbyt ziarniste. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Maksimum. Za pomocą tego filtru można rozjaśnić obrazek bez utraty jego szczegółów. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Usuwanie plamek. Filtr ten służy do rozpraszania kolorów, dzięki czemu uzyskuje się wygładzony, rozmyty obrazek o minimalnych zniekształceniach. Filtr ten jest najbardziej przydatny do usuwania postrzępionych krawędzi widocznych na rysunkach i obrazkach o wysokim kontraście. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Usuwanie szumu. Filtr ten służy do wygładzania krawędzi i usuwania efektu plam, który może powstać podczas skanowania. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


Za pomocą tego suwaka można określić minimalną wielkość zmiany koloru piksela, przy której efekt będzie na nim stosowany.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Maska wyostrzająca. Filtr ten poprawia wyrazistość krawędzi obrazka i wyostrza gładkie obszary. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Wyostrzanie adaptacyjne. Filtr ten uwydatnia szczegóły obrazka bez wpływania na pozostałe części obrazka. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Wyostrz. Filtr ten powoduje ogólne wyostrzenie obrazka. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Wyostrzanie kierunkowe. Działanie tego filtru polega na analizowaniu pikseli o podobnych kolorach w celu ustalenia kierunku, w którym będzie zastosowane najsilniejsze wyostrzanie. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka uzyskany po zastosowaniu filtru Znajdź krawędzie. Filtr ten wyostrza kontury na obrazku. W celu zastosowania efektu należy kliknąć to pole.


Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość efektu.


Za pomocą tego suwaka można określić użycie płaskorzeźby. Dzięki temu płótno sprawia wrażenie trójwymiarowej płaskorzeźby.


Za pomocą tego suwaka można określić poziome przesunięcie mapy płótna.


Za pomocą tego suwaka można określić pionowe przesunięcie mapy płótna.


Po wybraniu tej opcji można skorzystać z suwaka "Przesunięcie" w celu dostosowania wierszy kafelków.


Po wybraniu tej opcji można skorzystać z suwaka "Przesunięcie" w celu dostosowania kolumn kafelków.


Po wybraniu tej opcji mapa płótna nie będzie dzielona na kafelki, tylko rozciągnięta do rozmiaru obrazka.


Za pomocą tego suwaka można określić przesunięcie kafelków mapy płótna. Zależnie od tego, czy wybrano opcję "Wiersze", czy "Kolumny", kafelki będą przesuwane pionowo lub poziomo.


W tym polu jest wyświetlana bieżąca mapa płótna.


W tym polu wyświetlana jest nazwa wybranej mapy płótna.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno Załaduj plik mapy płótna.


Za pomocą tego suwaka można określić szerokość szklanych bloków.


Za pomocą tego suwaka można określić wysokość szklanych bloków.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wysokość bloków będzie równa ich szerokości. Jeśli po zaznaczeniu pola przesunięto jeden z suwaków, drugi suwak również zmieni położenie.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość przemieszczenia pikseli wzdłuż osi poziomej.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość przemieszczenia pikseli wzdłuż osi pionowej.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wartości określające wielkość przemieszczenia będą sobie równe. Jeśli po zaznaczeniu pola przesunięto jeden z suwaków, drugi suwak również zmieni położenie.


Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość zabarwienia.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość rozmywania (efekt ten przypomina obrazek oglądany przez szkło).


Aby wybrać kolor, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni kolor. Aby za pomocą okna Zaznacz kolor wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Po wybraniu tej opcji jako kolor ramki zostanie wykorzystany kolor czarny.


Po wybraniu tej opcji jako kolor ramki zostanie wykorzystany kolor biały.


Aby wybrać kolor ramki, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni kolor. Aby za pomocą okna Zaznacz kolor wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Po wybraniu tej opcji zastosowana będzie ramka o kształcie owalnym.


Po wybraniu tej opcji zastosowana będzie ramka okrągła.


Po wybraniu tej opcji zastosowana będzie ramka o kształcie prostokątnym.


Po wybraniu tej opcji zastosowana będzie ramka kwadratowa.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość ramki.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień zanikania obrazka w winiecie.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę sąsiadujących pikseli wykorzystywanych w obliczeniach. Możliwe jest również wpisanie odpowiedniej wartości w polu.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wartości określane za pomocą suwaków będą sobie równe. Jeśli po zaznaczeniu pola przesunięto jeden z suwaków, drugi suwak również zmieni położenie.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność efektu. Po przesunięciu suwaka w prawo zredukowane zostaną gwałtowne przejścia między światłami i cieniami.


Za pomocą tego suwaka można określić liczbę pikseli kolejno branych pod uwagę i obliczanych w trakcie stosowania efektu.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność efektu.


W tym polu można wpisać wartość kąta określającego kierunek rozmywania.


W celu określenia kierunku rozmywania można kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy.


Po wybraniu tej opcji piksele nie mieszczące się na obrazku będą ignorowane.


Po wybraniu tej opcji na brzegach obrazka zostanie rozmyty kolor tła.


Po wybraniu tej opcji na brzegach obrazka zostanie rozmyty kolor pikseli leżących najbliżej krawędzi.


Przycisk ten umożliwia przesunięcie punktu centralnego. W tym celu należy nacisnąć ten przycisk, po czym kliknąć miejsce, w którym ma się znajdować punk centralny. Po wyłączeniu tego przycisku możliwy jest dostęp do narzędzi "Dłoń" i "Powiększenie".


Za pomocą tego suwaka można określić zasięg działania efektu.


Po wybraniu tej opcji obrazek zostanie okręcony wokół punktu centralnego.


Po wybraniu tej opcji zostanie uzyskany efekt rozmycia biegnącego od punktu centralnego na zewnątrz. Punkt centralny jest chroniony przed przesunięciem, a w miarę oddalania się od niego, natężenie efektu będzie rosło.


Po wybraniu tej opcji można zastosować poziom wysokiej jakości, ale przy zmniejszonej szybkości.


Po wybraniu tej opcji można zastosować poziom niskiej jakości, jednakże przy zwiększonej szybkości.


Za pomocą tego suwaka można określić czułość efektu stosowanego na planie czerwonym. Wybranie większych wartości spowoduje uzyskanie wyraźniejszych zmian. Przy największej wartości, w najjaśniejszych i najciemniejszych miejscach obrazka pojawią się duże, jednolite obszary. Przy najmniejszej wartości parametru, na obrazku zastosowane będą minimalne zmiany tonów.


Za pomocą tego suwaka można określić czułość efektu stosowanego na planie zielonym. Wybranie większych wartości spowoduje uzyskanie wyraźniejszych zmian. Przy największej wartości, w najjaśniejszych i najciemniejszych miejscach obrazka pojawią się duże, jednolite obszary. Przy najmniejszej wartości parametru, na obrazku zastosowane będą minimalne zmiany tonów.


Za pomocą tego suwaka można określić czułość efektu stosowanego na planie niebieskim. Wybranie większych wartości spowoduje uzyskanie wyraźniejszych zmian. Przy największej wartości, w najjaśniejszych i najciemniejszych miejscach obrazka pojawią się duże, jednolite obszary. Przy najmniejszej wartości parametru, na obrazku zastosowane będą minimalne zmiany tonów.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wartości dotyczące koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego będą sobie równe. Jeśli pole to jest zaznaczone, przesunięcie jednego z suwaków spowoduje zmianę położenia pozostałych.


Za pomocą tego suwaka można określić czułość efektu stosowanego na planie szarym. Wybranie większych wartości spowoduje uzyskanie wyraźniejszych zmian. Przy największej wartości, w najjaśniejszych i najciemniejszych miejscach obrazka pojawią się duże, jednolite obszary. Przy najmniejszej wartości parametru, na obrazku zastosowane będą minimalne zmiany tonów.


Za pomocą tego suwaka można określić kąt rastra niebieskozielonego. Parametr ten decyduje o sposobie mieszania koloru z pozostałymi rastrami. Po dopasowaniu kąta rastra można uzyskać większy zakres kolorów.


Za pomocą tego suwaka można określić kąt rastra purpurowego. Parametr ten decyduje o sposobie mieszania koloru z pozostałymi rastrami. Po dopasowaniu kąta rastra można uzyskać większy zakres kolorów.


Za pomocą tego suwaka można określić kąt rastra żółtego. Parametr ten decyduje o sposobie mieszania koloru z pozostałymi rastrami. Po dopasowaniu kąta rastra można uzyskać większy zakres kolorów.


Za pomocą tego suwaka można określić kąt rastra czarnego. Parametr ten decyduje o sposobie mieszania koloru z pozostałymi rastrami. Po dopasowaniu kąta rastra można uzyskać większy zakres kolorów.


Za pomocą tego suwaka można określić gęstość dodanego szumu (przypadkowych pikseli).


Po zaznaczeniu tego pola wyboru na obrazku zostaną umieszczone piksele o przypadkowych kolorach.


Po wybraniu tej opcji, stosowany szumu będzie oparty na krzywej rozkładu Gaussa. Większość pikseli umieszczonych w ten sposób na obrazku będzie przypominało oryginalne kolory.


Po wybraniu tej opcji szum będzie nanoszony za pomocą metody ostrzowej. W ten sposób uzyskuje się drobne ziarna o jasnych kolorach.


Po wybraniu tej opcji nanoszony będzie szum jednostajny. W ten sposób uzyskuje się efekt ziarnistości obrazka.


Za pomocą tego suwaka można określić, jak duża musi być zmiana wartości piksela, aby efekt został do niego zastosowany.


Za pomocą tego suwaka można określić obszar działania efektu. Przesunięcie suwaka w prawo zwiększa liczbę pikseli branych pod uwagę przy stosowaniu efektu.


W tym polu możliwe jest określenie wyjściowej rozdzielczości (dpi) obrazka po zastosowaniu filtra.


W tym polu wyświetlana jest początkowa rozdzielczość obrazka.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru program Corel PHOTO-PAINT automatycznie ustawi wymagany do poprawienia jakości obrazka poziom redukcji szumu.


Za pomocą tego suwaka można określić poziom jaskrawości pikseli, od którego będą one traktowane jako szum.


Za pomocą tego suwaka można określić głębokość stereogramu.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru wyświetlane będą dwie kropki ułatwiające skupienie wzroku na stereogramie. W tym celu należy tak skupić wzrok, aby w miejscu dwóch kropek widziane były trzy, po czym przenieść spojrzenie na stereogram.


Po naciśnięciu przycisku "Podgląd" w polu podglądu zostanie wyświetlony obrazek uzyskany po zastosowaniu bieżących ustawień.


Po wybraniu tej opcji uzyskany efekt będzie przypominał odbłysk soczewki o ogniskowej między 50 mm (standardowy obiektyw, normalna perspektywa) a 300 mm (teleobiektyw z funkcją zoom, perspektywa w powiększeniu).


Po wybraniu tej opcji uzyskany efekt będzie przypominał odbłysk soczewki przeciętnego obiektywu szerokokątnego.


Po wybraniu tej opcji uzyskany efekt będzie przypominał odbłysk soczewki teleobiektywu z funkcją zoom.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność padającego światła. Efekty uzyskane po zmianie tego ustawienia zależą od rodzaju symulowanego obiektywu.


W tym polu wyświetlany jest kolor lampy błyskowej. Aby zmienić kolor należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów. Aby za pomocą okna Zaznacz kolor wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


W tym polu wyświetlany jest podgląd obrazka przy bieżących ustawieniach.


Po naciśnięciu tego przycisku dodawane jest nowe źródło światła.


Po naciśnięciu tego przycisku wskazane źródło światła jest usuwane z pola podglądu. Aby wskazać źródło światła należy je kliknąć w polu podglądu.


Po naciśnięciu tego przycisku w polu podglądu wyświetlane będą wszystkie źródła światła.


W tym polu można wpisać poziomą współrzędną źródła światła. Źródło światła można również przesunąć przeciągając je w polu podglądu.


W tym polu można wpisać pionową współrzędną źródła światła. Źródło światła można również przesunąć przeciągając je w polu podglądu.


Na liście tej umieszczono gotowe style oświetlenia. Odpowiedni efekt można uzyskać po dobraniu gotowego stylu oświetlenia i gotowego typu światła. Aby skorzystać z innego stylu oświetlenia, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół i wybrać z listy odpowiednią pozycję.


Po naciśnięciu tego przycisku wyświetlane jest okno dialogowe Zapisz wzorzec, w którym można zapisać bieżące ustawienia jako gotowy styl oświetlenia.


Po naciśnięciu tego przycisku zostanie otwarte okno dialogowe Wzorzec, w którym możliwe jest usunięcie aktualnego stylu oświetlenia z listy stylów.


W tym polu dostępne są dwa rodzaje źródeł światła.


Po wybraniu tej opcji możliwe jest zastosowanie punktowego źródła światła.


Po wybraniu tej opcji możliwe jest zastosowanie kierunkowego źródła światła.


Po zaznaczeniu tego pola wyboru możliwe jest włączenie źródła światła.


W tym polu wyświetlany jest kolor źródła światła. Aby zmienić kolor należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów. Aby za pomocą okna Zaznacz kolor wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Za pomocą tego suwaka można określić jaskrawość światła lub świateł.


Za pomocą tego suwaka można określić rozmiar stożka światła. Mała wartość pozwala uzyskać skoncentrowane, bardziej intensywne źródło światła (podobne do lampy błyskowej). Większa wartość oznacza szerokie, rozproszone promienie światła, które oświetlają większy obszar (podobne do światła z żyrandola). Możliwe wartości wahają się między 1 a 180 stopniami.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień zanikania światła na krawędzi słupa światła. Mniejsze wartości tego parametru pozwalają uzyskać łagodniejsze przejścia między obszarami oświetlonymi i nieoświetlonymi.


Aby ustawić kierunek źródła światła, należy w tym polu podać wartość kąta.


Aby ustawić kierunek źródła światła, należy kliknąć wybrane miejsce na krawędzi tarczy.


Po naciśnięciu tego przycisku możliwe jest zastosowanie gotowego centralnego źródła światła.


Za pomocą tego suwaka można określić udział bieli w źródłach światła.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność rozproszonego światła. Wybranie wartości dodatnich spowoduje wzmocnienie światła, a ujemnych [image] jego osłabienie.


Po naciśnięciu tego przycisku rozproszone światło zostanie włączone.


W tym polu wyświetlany jest kolor rozproszonego światła. Aby zmienić kolor należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać jeden z wyświetlanych kolorów. Aby za pomocą okna Zaznacz kolor wybrać dowolny inny kolor, należy nacisnąć przycisk "Inne".


Za pomocą tego suwaka można określić jaskrawość obrazka.


W tym polu wyświetlany jest kanał, w którym tworzona jest tekstura. Aby pracować na innym kanale, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać z listy odpowiedni kanał. Po wybraniu pozycji "Brak" tekstury nie będą wykorzystywane.


Za pomocą tego suwaka można określić udział tekstury na powierzchni obrazka. Wybranie większej wartości spowoduje uzyskanie bardziej zróżnicowanych powierzchni odbijających światło.


Za pomocą tego suwaka można określić kontrast tekstury. Wybranie wartości 0 spowoduje, że wykorzystanych zostanie 256 odcieni szarości, podczas gdy wybranie wartości 100 [image] odcieni o wartości 0 i 255 (czyli koloru czarnego i białego).


Po wybraniu tej opcji tworzone będą gładkie, rozmyte kontury.


Po wybraniu tej opcji tworzone będą ostre, wyraźne kontury.


Za pomocą tego suwaka można określić intensywność efektu. Przesunięcie suwaka w prawo spowoduje usunięcie z obrazka bardziej zacienionych szczegółów.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość wyostrzania krawędzi.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość zmiany w wartości piksela, aby dany efekt został do niego zastosowany.


Aby ustawić opcje dla efektu Alchemia należy kliknąć jedną z kart.


W tym polu wyświetlana jest nazwa bieżącego pędzla.


W tym polu wyświetlanych jest sześć różnych typów pędzli. Należy wybrać jeden typ pędzla.


Polecenie powoduje zastosowanie pociągnięć pędzlem bez specyficznych i powtarzających się wzorów.


Polecenie powoduje, że pociągnięcia pędzlem będą przykrywać pociągnięcia, które znajdują się pod na prawo i poniżej. Większość obszarów u góry po lewej stronie nie będzie widoczna.


Polecenie powoduje, że składowa jaskrawości pociągnięcia pędzlem jest zawsze widoczna.


W tym polu wyświetlany jest bieżący kształt pędzla.


Otwiera okno dialogowe Załaduj pędzel, w którym możliwe jest wczytanie typu pędzla. W programie Corel PHOTO-PAINT dostępnych jest wiele gotowych pędzli. Można również wczytać dowolny plik .BMP w skali szarości jako pędzel. Zastosowanie pliku .BMP w skali szarości jest podobne do użycia maski: zmiany dotyczą białych obszarów, czarne obszary nie ulegają zmianie, natomiast szare obszary są zmieniane w zależności od stopnia ich jasności.


Polecenie powoduje ustawienie wartości parametru początkowego w sposób losowy. Jest ona używana podczas stosowania efektu Alchemia, jako podstawa do obliczenia pociągnięć pędzlem. Przycisku "Wylosuj" należy używać, kiedy uzyskany efekt jest satysfakcjonujący, ale konieczna jest zmiana zastosowania pociągnięć pędzlem. Przykładowo, kiedy pociągnięcia pędzlem powodują smugi na twarzy, ustawienie wartości parametru początkowego w sposób losowy przesunie pociągnięcia pędzlem w inne położenie i rozwiąże problem.


W tym polu wyświetlana jest aktualna wartość parametru początkowego, która jest używana podczas stosowania efektu Alchemia, jako podstawa do obliczenia pociągnięć pędzlem. Naciśnięcie przycisku Randomize spowoduje ustawienie wartości parametru początkowego w sposób losowy.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość poziomej wariacji pociągnięć pędzlem.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość pionowej wariacji pociągnięć pędzlem.


Za pomocą tego suwaka można określić gęstość pociągnięć pędzlem.


W tym polu wyświetlana jest liczba pociągnięć pędzlem.


W tym polu wyświetlany jest wybrany wzorzec stylu. Każdy styl jest unikalną kombinacją różnych ustawień. Można używać gotowego stylu lub też dopasować go do własnych potrzeb, za pomocą opcji w oknie dialogowym. Aby użyć innego stylu, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać styl z listy.


Polecenie zachowuje bieżący styl. Jeśli styl nie był wcześniej zapisany, zostanie otwarte okno dialogowe Zapisz jako, w którym stylowi można nadać nazwę.


Otwiera okno dialogowe Zapisz jako, w którym można zachować własny styl i dodać go pola listy "Style".


Usuwa bieżący niestandardowy styl z pola listy "Style". Nie można usunąć gotowych stylów dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT.


Ta opcja powoduje, że pociągnięcia pędzlem będą oparte na kolorze piksela, który znajduje się w środku pociągnięcia pędzlem.


Ta opcja powoduje, że pociągnięcia pędzlem będą oparte na kolorze wyświetlonym poniżej.


W tym polu wyświetlany jest bieżący kolor pędzla. Aby użyć innego koloru należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni kolor. Aby otworzyć okno Wybór koloru należy nacisnąć przycisk "Inne".


Ta opcja powoduje zastosowanie pociągnięć pędzlem do obrazka.


Ta opcja powoduje zastosowanie pociągnięć pędzlem do tła w jednolitym kolorze.


W tym polu wyświetlany jest bieżący kolor tła. Aby użyć innego koloru należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni kolor. Aby otworzyć okno Wybór koloru należy nacisnąć przycisk "Inne".


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość zmienności barwy dla każdego pociągnięcia pędzla.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość zmienności nasycenia dla każdego pociągnięcia pędzla.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość zmienności jaskrawości dla każdego pociągnięcia pędzla.


Funkcja tych suwaków zmienia się w zależności od pozycji wybranej w polu listy "Zmiana rozmiaru pędzla".

•	"Rozmiar": Za pomocą tego suwaka można określić rozmiar pociągnięć pędzla.

•	"Środek": Za pomocą tego suwaka można określić rozmiar pociągnięć pędzla w kierunku wzoru środka wzoru kołowego.

•	"Góra": Za pomocą tego suwaka można określić rozmiar pociągnięć pędzla wzdłuż górnej części pionowej płaszczyzny.

•	"Lewy": Za pomocą tego suwaka można określić rozmiar pociągnięć pędzla wzdłuż lewej strony poziomej płaszczyzny.

•	"Gorący": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Nienasycony": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Ciemny": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość wariacji w rozmiarze pociągnięć pędzlem.


W tym polu wyświetlany jest bieżący wzór używany do zmiany (różnicowania) rozmiaru pociągnięć pędzlem. Aby użyć innego wzoru należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać wzór z listy. Suwaki w sekcji "Dopasowanie" przesuwają się w zależności od wybranego wzoru.


W tym polu wyświetlana jest wariancja pędzla.


Otwiera okno dialogowe Środek, w którym można wskazać punkt centralny. To plecenie jest dostępne jeśli wybrana została opcja "Według odległości po promieniu" w polu listy "Zmiana rozmiaru pędzla". Punkt centralny określa punkt, w którym pociągnięcia pędzlem zmieniają swój rozmiar. Na obrazku należy wybrać miejsce, które ma być punktem centralnym.


Wyświetla wskaźnik krzyżowy w miejscu, gdzie znajduje się punkt centralny.


W tym polu wyświetlana jest odległość w pikselach punktu centralnego od lewej krawędzi obrazka.


W tym polu wyświetlana jest odległość w pikselach punktu centralnego od górnej krawędzi obrazka.


Funkcja tych suwaków zmienia się w zależności od wartości wybranej w polu listy "Zmiana kąta pędzla"

•	"Kąt": Za pomocą tego suwaka można określić kąt pociągnięć pędzla.

•	"Środek": Za pomocą tego suwaka można określić kąt pociągnięć pędzla względem środka wzoru kołowego.

•	"Góra": Za pomocą tego suwaka można określić kąt pociągnięć pędzla wzdłuż górnej części pionowej płaszczyzny.

•	"Lewy": Za pomocą tego suwaka można określić kąt pociągnięć pędzla wzdłuż lewej strony poziomej płaszczyzny.

•	"Gorący": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Nienasycony": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Ciemny": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość wariacji dla kąta pociągnięć pędzlem.


W tym polu wyświetlany jest bieżący wzór używany do zmiany (różnicowania) kąta pociągnięć pędzlem. Aby użyć innego wzoru należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać wzór z listy. Suwaki w sekcji "Dopasowanie" przesuwają się w zależności od wybranego wzoru.


W tym polu wyświetlana jest wariacja kąta.


Otwiera okno dialogowe Środek, w którym można wskazać punkt centralny. To plecenie jest dostępne jeśli wybrana została opcja "Według odległości po promieniu" w polu "Zmiana rozmiaru pędzla". Na obrazku należy wybrać miejsce, które ma być punktem centralnym.


Funkcja tych suwaków zmienia się w zależności od wartości wybranej w polu listy "Zmiana przezroczystości pędzla".

•	"Przezroczystość": Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość pociągnięć pędzla.

•	"Środek": Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość pociągnięć pędzla w kierunku środka wzoru kołowego.

•	"Góra": Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość pociągnięć pędzla wzdłuż górnej części pionowej płaszczyzny.

•	"Lewy": Za pomocą tego suwaka można określić przezroczystość pociągnięć pędzla wzdłuż lewej strony poziomej płaszczyzny.

•	"Gorący": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Nienasycony": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.

•	"Ciemny": Za pomocą tego suwaka można określić wartość tego parametru definiującego pociągnięcie pędzla.


Za pomocą tego suwaka można określić wielkość wariacji w przezroczystości pociągnięć pędzlem.


W tym polu wyświetlany jest bieżący wzór używany do różnicowania przezroczystości pociągnięć pędzlem. Aby użyć innego wzoru, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać wzór z listy. Suwaki w sekcji "Dopasowanie" przesuwają się w zależności od wybranego wzoru.


W tym polu wyświetlana jest wariacja przezroczystości.


Otwiera okno dialogowe Środek, w którym można wskazać punkt centralny. To polecenie jest dostępne jeśli wybrana została opcja "Według odległości po promieniu" w polu "Zmiana przezroczystości pędzla". Punkt centralny określa punkt, w którym pociągnięcia pędzlem zmieniają swój rozmiar. Na obrazku należy wybrać miejsce, które ma być punktem centralnym.


W tym polu wyświetlany jest podgląd przy bieżących ustawieniach.


W tym polu wyświetlany jest obrazek źródłowy oraz obszar używany do tworzenia desenia kalejdoskopowego. Aby użyć innego obszaru obrazka, nalezy przeciągnąć zamknięty obszar do nowego położenia. Aby zmienić rozmiar zamkniętego obszaru należy przeciągnąć węzły na narożnikach.


Otwiera okno dialogowe Symetria, w którym dostępne są wszystkie desenie możliwe do zastosowania przy tworzeniu deseni kalejdoskopowych z obrazka.


W tym polu wyświetlany jest podgląd bazowego kafelka, po zastosowaniu bieżących ustawień.


W tym polu wyświetlane są wymiary kafelka.


W tym polu dostępny jest podgląd obrazka w przypadku użycia efektu Kalejdoskop przy bieżących ustawieniach.


Otwiera okno dialogowe Zapisz kafelek, w którym można zachować kafelek, tak by używać go jako deseń lub płótno.


W polach wyświetlane są różne wzory symetrii, których można użyć jako podstawy desenia kalejdoskopowego. Aby wybrać deseń, należy go kliknąć.


W tym polu wyświetlana jest nazwa obrazka, używanego do tworzenia deseniu kalejdoskopowego. Aby użyć innego obrazka należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać "Nowy obrazek". Jako obrazek źródłowy można wczytać dowolny obrazek.


Za pomocą tego suwaka można określić stopień zanikania pomiędzy kafelkami. Ustawienie wartości na 0 powoduje, że granice pomiędzy kafelkami są wyraźne. Natomiast wartość 100 sprawia, że kafelki zlewają się.


Zaznaczenie tej opcji wyświetla granicę wtopienia w polu z oryginalnym obrazkiem. Granica wtopienia pokazuje obszar, nad którym jeden kafelek przenika w drugi.


W tym polu wyświetlany jest bieżący tryb scalania, który określa sposób, w jaki efekt oddziałuje na piksele obrazka. Aby użyć innego trybu scalania, należy nacisnąć znajdujący się po prawej stronie przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać odpowiedni tryb z listy.


Za pomocą tego suwaka można określić krycie efektu.


Zaznaczenie tego pola wyboru powoduje, że w polu "Rezultat" zmiany są wyświetlane na bieżąco. Po usunięciu zaznaczenia, zmiany będą wyświetlane po zwolnieniu przycisku myszy.


W tym polu wyświetlana jest liczba poziomów cofania, która musi zostać zwiększona, aby polecenie Cofnij było dostępne dla wszystkich obiektów objętych operacją Powtórz.


Polecenie powoduje zwiększenie poziomów cofania do podanej liczby.


Zapisuje obrazek w jego bieżącym stanie jako punkt odniesienia.


Powtarza efekt bez zwiększenia poziomów cofania lub ustawiania punktu odniesienia.


Okno dialogowe Cofanie lub punkt odniesienia

Po użyciu efektu filtru, można wybrać jedno z poleceń Powtórz (z menu Efekty), aby ponownie zastosować ostatnio używany filtr. Ustawienia wybrane dla filtru są zachowane i okno filtru nie zostanie ponownie otwarte.

Jeżeli zostanie wybrane polecenie Ostani efekt dla wszystkich widocznych lub Ostani efekt dla wszystkich zaznczonych z palety wysuwanej Powtórz, otwarte zostanie okno Cofanie lub punkt odniesienia. W tym oknie można określić liczbę poziomów cofania, zapisać obrazek w jego bieżącym stanie jako punkt odniesienia lub kontynuować bez zmiany liczby poziomów cofania, czy też zapisywania obrazka jako punktu odniesienia. Zaznaczenie opcji "Zwiększ liczbę poziomów cofania do" sprawia, że polecenie Cofnij jest dostępne dla wszystkich obiektów objętych poleceniem Powtórz.


Wyświetla miniaturę aktualnie zaznaczonego pliku, o ile zaznaczone jest pole wyboru poniżej. Jeśli dany plik nie jest plikiem graficznym, w polu podglądu wyświetlany jest znak "X".


Zaznacz to pole wyboru, aby wyświetlać miniaturę zaznaczonego pliku. Jeśli dany plik nie jest plikiem graficznym, w polu podglądu wyświetlany jest znak "X".


Naciśnij przycisk ze strzałką w dół, aby wyświetlić listę, z której można wybrać różne sposoby otwierania plików. Możliwe jest załadowanie całego obrazka, obcięcie obrazka w trakcie otwierania, zmiana rozdzielczości i wielkości lub załadowanie jedynie wybranej sekcji obrazka.


Kliknij, aby wyświetlić takie informacje, jak wielkość obrazka, format pliku, słowa kluczowe czy uwagi.


Wyświetla rozmiary obrazka i jego tryb koloru.


Wyświetla rozmiary obrazka i jego tryb koloru.


Wyświetla format pliku obrazka.


Wyświetla format pliku obrazka.


Wyświetla wszystkie uwagi związane z zaznaczonym plikiem.


Wyświetla wszystkie uwagi związane z zaznaczonym plikiem.


Zaznacz to pole wyboru, aby wyłączyć wyświetlanie okna dialogowego filtru. W trakcie otwierania pliku zostaną wykorzystane domyślne ustawienia filtru.


 #Zaznacz to pole wyboru, aby w trakcie importowania plików sprawdzana była obecność znaku wodnego. Funkcja ta służy do ostrzegania, jeśli obrazek został zakodowany za pomocą znaku wodnego Digimarc. Obecność znaku wodnego Digimarc wskazuje, że dany plik podlega prawom autorskim. Dzięki znakom wodnym istnieje możliwość skontaktowania się w sprawie obrazka z autorem lub osobą odpowiedzialną.


Te elementy sterujące umożliwiają precyzyjne zdefiniowanie obszaru kadrowania.


Wyświetla ścieżkę, nazwę i rozszerzenie pliku obrazka.


Wyświetla obrazek wraz z ramką kadrowania. Przeciągając węzły, można precyzyjnie określić wielkość ramki kadrowania. Za pomocą narzędzia "Dłoń" można przesuwać pole kadrowania w inną część obrazka.


Wyświetla wysokość ramki kadrowania. Aby zmienić wysokość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Definiuje wysokość ramki kadrowania. Aby zmienić wysokość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Definiuje szerokość ramki kadrowania. Aby zmienić szerokość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla szerokość ramki kadrowania. Aby zmienić szerokość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla wielkość obszaru u góry obrazka, który ma zostać wykadrowany.


Wyświetla wielkość obszaru u góry obrazka, który ma zostać wykadrowany.


Wyświetla wielkość obciętego obszaru po lewej stronie obrazka.


Wyświetla wielkość obciętego obszaru po lewej stronie obrazka.


Kliknij, aby zaznaczyć cały obrazek.


Wyświetla jednostkę miary wykorzystywaną przy obliczaniu wielkości i pozycji ramki kadrowania. Aby zmienić jednostkę miary, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję.


Wyświetla jednostkę miary wykorzystywaną przy obliczaniu wielkości i pozycji ramki kadrowania. Aby zmienić jednostkę miary, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję.


Wyświetla wielkość nowego, obciętego obrazka.


Wyświetla wielkość nowego, obciętego obrazka.


Wyświetla ścieżkę, nazwę i rozszerzenie pliku obrazka.


Wyświetla szerokość obrazka w jednostkach miary wskazanych w polu jednostek. Szerokość obrazka można dopasować na dwa sposoby: wpisując nową wartość w polu liczbowym lub dopasowując ją za pomocą strzałek przewijania bądź wpisując nową wartość w polu "Procent". Wprowadzone zmiany odzwierciedla stan obu pól.


Wyświetla szerokość obrazka w jednostkach miary wskazanych w polu jednostek. Szerokość obrazka można dopasować na dwa sposoby: wpisując nową wartość w polu liczbowym lub dopasowując ją za pomocą strzałek przewijania bądź wpisując nową wartość w polu "Procent". Wprowadzone zmiany odzwierciedla stan obu pól.


Wyświetla wysokość obrazka w jednostkach miary wskazanych w polu jednostek. Wysokość obrazka można dopasować na dwa sposoby: wpisując nową wartość w polu liczbowym lub dopasowując ją za pomocą strzałek przewijania bądź wpisując nową wartość w polu "Procent". Wprowadzone zmiany odzwierciedla stan obu pól.


Wyświetla wysokość obrazka w jednostkach miary wskazanych w polu jednostek. Wysokość obrazka można dopasować na dwa sposoby: wpisując nową wartość w polu liczbowym lub dopasowując ją za pomocą strzałek przewijania bądź wpisując nową wartość w polu "Procent". Wprowadzone zmiany odzwierciedla stan obu pól.


Wyświetla bieżącą szerokość obrazka jako wielkość procentową jego pierwotnej szerokości.


Wyświetla bieżącą wysokość obrazka jako wielkość procentową jego pierwotnej wysokości.


Wyświetla bieżącą szerokość obrazka jako wielkość procentową jego pierwotnej szerokości.


Wyświetla bieżącą wysokość obrazka jako wielkość procentową jego pierwotnej wysokości.


Wyświetla bieżącą szerokość obrazka.


Wyświetla bieżącą wysokość obrazka.


Wyświetla jednostkę miary wykorzystywaną przy obliczaniu szerokości i wysokości obrazka.


Wyświetla jednostkę miary wykorzystywaną przy obliczaniu szerokości i wysokości obrazka.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka w pikselach lub punktach na cal (dpi). Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać nową wartość lub dopasować wartość wyświetlaną w polu, posługując się strzałkami przewijania. Sprawdź, czy zaznaczono pole wyboru "Jednakowe wartości", jeśli pionowa i pozioma rozdzielczość ma być taka sama.


Wyświetla pierwotną rozdzielczość obrazka w pikselach lub punkach na cal (dpi).


Zaznacz to pole wyboru, aby pionowa rozdzielczość była równa rozdzielczości poziomej. Wpisanie wartości w jednym polu spowoduje automatyczną zmianę wartości wyświetlanej w drugim polu.


Wyświetla pierwotną długość pliku w bajtach.


Wyświetla długość pliku po zmianie rozdzielczości lub wielkości obrazu.


Wyświetla pierwotną długość pliku w bajtach.


Wyświetla długość pliku po zmianie rozdzielczości lub wielkości obrazu.


Te elementy sterujące umożliwiają zmianę rozdzielczości obrazka.


Zaznacz, aby zachować równe wartości dotyczące pionu i poziomu. Gdy pole wyboru jest zaznaczone, po wpisaniu danej wartości w jednym polu, wartość w drugim polu automatycznie się zmieni.


Ta grupa elementów sterujących umożliwia zmianę charakterystyki kolorów obrazka.


Wyświetla wskazany tryb koloru. Liczba bitów wykorzystywanych w danym trybie koloru określa zarówno wymaganą wydajność systemu komputerowego, jak i liczbę możliwych do otrzymania kolorów i odcieni. Pojedynczy bit może być włączony lub wyłączony, tak więc w trybie 1-bitowym można korzystać z dwóch kolorów: 0 (bit wyłączony) odpowiada kolorowi czarnemu, a 1 (bit włączony) odpowiada kolorowi białemu. Aby skorzystać z innego trybu koloru, należy nacisnąć przycisk ze strzałką w dół, po czym wybrać z listy odpowiednią pozycję.

•	Tryb czarno-biały = 1-bitowy.

•	256 odcieni szarości = 8-bitowy.

•	16 kolorów = 4-bitowy.

•	Tryb z paletą kolorów = 8-bitowy.

•	16 milionów kolorów = 24-bitowy.

•	CMYK = 32-bitowy.


Zaznacz to pole wyboru, aby włączyć symulację kolorów obrazka. Symulacja kolorów umożliwia poprawienie jakości obrazków w trybie 16 lub 256 kolorów lub w skali szarości.


Zaznacz to pole wyboru, aby podczas eksportowania obrazków korzystać z profilu kolorów.


Ta grupa elementów sterujących umożliwia zmianę rozmiarów obrazka.


Wyświetla rozmiary eksportowanego obrazka. Aby wykorzystać inne rozmiary, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję. Jeśli nie wybrano wielkości, zostaną wykorzystane pierwotne rozmiary obrazka.


Wyświetla szerokość obrazka w pikselach. Aby zmienić szerokość obrazka, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla wysokość obrazka w pikselach. Aby zmienić wysokość obrazka, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla szerokość obrazka w pikselach. Aby zmienić szerokość obrazka, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla wysokość obrazka w pikselach. Aby zmienić wysokość obrazka, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Ta grupa elementów sterujących umożliwia zmianę rozdzielczości obrazka.


Wyświetla rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję lub wpisz nowe wartości w wyświetlanych poniżej polach dla rozdzielczości pionowej i poziomej.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla poziomą rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Wyświetla pionową rozdzielczość obrazka. Aby zmienić rozdzielczość, należy wpisać odpowiednią wartość lub dopasować wyświetlaną, posługując się strzałkami przewijania.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować równe wartości dotyczące poziomu i pionu. Gdy pole to jest zaznaczone, po wpisaniu wartości w jednym polu, wartość drugiego pola zmieni się automatycznie.


Ta grupa elementów sterujących umożliwia wskazanie metody wygładzania obrazka. Wygładzenie służy do usuwania z map bitowych postrzępionych krawędzi przez dodanie kolorów pośrednich lub odcieni szarości, które wygładzają przejścia między kolorami.


Kliknij, aby wyłączyć wygładzanie. Wygładzenie służy do usuwania z map bitowych postrzępionych krawędzi przez dodanie kolorów pośrednich lub odcieni szarości, które wygładzają przejścia między kolorami.


Kliknij, aby skorzystać z metody wygładzania zwykłego. Wygładzenie służy do usuwania z map bitowych postrzępionych krawędzi przez dodanie kolorów pośrednich lub odcieni szarości, które wygładzają przejścia między kolorami. Wygładzanie zwykłe skutecznie działa na obrazkach, w których wykorzystano linie proste [image] linie krzywe i tekst nie są wygładzane.


Kliknij, aby skorzystać z metody wygładzania "Próbkowanie dokładne". Wygładzenie służy do usuwania z map bitowych postrzępionych krawędzi przez dodanie kolorów pośrednich lub odcieni szarości, które wygładzają przejścia między kolorami. Metoda "Próbkowanie dokładne" służy do wygładzania zarówno linii krzywych, jak i tekstu, lecz wymaga większej ilości pamięci, niż metoda wygładzania zwykłego.


Wyświetla przewidywaną wielkość pliku przed wykonaniem kompresji. Pliki skompresowane są mniejsze od tej wartości.


Wyświetla przewidywaną wielkość pliku przed wykonaniem kompresji. Pliki skompresowane są mniejsze od tej wartości.


Umożliwia wskazanie liczby pasm wypełnienia tonalnego wykorzystywanych przy eksportowaniu obrazka.


Umożliwia wskazanie liczby pasm wypełnienia tonalnego wykorzystywanych przy eksportowaniu obrazka.


Zaznacz to pole wyboru, aby maskować obszar leżący na zewnątrz zaznaczonych obiektów.


Zaznacz to pole wyboru, aby zachować proporcję wysokości do szerokości obrazka. Gdy to pole wyboru jesz zaznaczone, rozmiary obrazka ulegną automatycznej zmianie, odzwierciedlając oryginalny rozmiar obrazka.


Przywraca domyślne właściwości mapy bitowej.


Wyświetla rodzaj kompresji stosowanej w zapisywanym pliku. Aby zmienić typ kompresji, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję.


 #Zaznacz to pole wyboru, aby wyłączyć wyświetlanie okna dialogowego filtru. W trakcie otwierania pliku zostaną wykorzystane domyślne ustawienia filtru.


Umożliwia dodanie uwag zapisywanych wraz z plikiem.


Umożliwia dodanie uwag zapisywanych wraz z plikiem.


 #Wyświetla wskazany rodzaj kompresji. Aby wykorzystać inny rodzaj kompresji, naciśnij przycisk ze strzałką w dół, po czym wybierz z listy odpowiednią pozycję.


Naciśnij ten przycisk, aby zapisać obrazek.


Naciśnij ten przycisk, aby zamknąć okno dialogowe, bez zachowywania jakichkolwiek zmian.


Wyświetla nazwę uruchomionego programu firmy Corel.


Zawiera listę wszystkich rozszerzeń plików związanych z uruchomionym programem firmy Corel. Aby powiązać rozszerzenie pliku z programem, zaznacz wyświetlane przy nim pole wyboru.


Wyświetla opis wskazanego filtru.


Wyświetla opis wskazanego filtru.


Przywraca domyśle ustawienia karty "Skojarz".


Wyświetla listę dostępnych rodzajów filtrów. Klikając dwukrotnie rodzaj filtrów można wyświetlić listę dostępnych filtrów. Aby dodać filtr do listy aktywnych filtrów, zaznacz odpowiednią pozycję, po czym naciśnij przycisk "Dodaj".


Wyświetla listę dostępnych filtrów. Aby dodać filtr do listy aktywnych filtrów, zaznacz odpowiednią pozycję w polu po lewej stronie, po czym naciśnij przycisk "Dodaj".


Wyświetla listę dostępnych filtrów. Aby dodać filtr do listy aktywnych filtrów, zaznacz odpowiednią pozycję w polu po lewej stronie, po czym naciśnij przycisk "Dodaj".


Element wykorzystywany przy dodawaniu filtru do listy aktywnych filtrów. Zaznacz na liście po lewej stronie odpowiedni plik, po czym naciśnij przycisk "Dodaj".


Element wykorzystywany przy usuwaniu filtrów z listy aktywnych filtrów. Zaznacz na liście odpowiedni plik, po czym naciśnij przycisk "Usuń".


Przyciski "Przenieś w górę" i "Przenieś w dół" umożliwiają zmianę ułożenia filtrów na liście aktywnych filtrów. Zaznacz filtr, który chcesz przesunąć, po czym naciskaj przycisk "Przenieś w górę" lub "Przenieś w dół", aż do umieszczenia go na odpowiednim miejscu listy.


Wyświetla opis wskazanego filtru.


Przywraca domyślne ustawienia właściwościom formatu.


Umożliwia mieszanie bieżącego koloru z kolorami umieszczonymi w obszarze mieszania. Naciskając przycisk opcji można wybrać atrybuty pędzla, takie jak rozmiar i typ krawędzi.


Wyświetla przeglądarkę kolorów umożliwiającą wybranie kolorów spośród różnych wizualnych reprezentacji widzialnego spektrum. Aby spośród dostępnych kilku różnych przeglądarek kolorów wybrać jedną, należy trzymać naciśnięty przycisk myszy.


Przycisk ten naciska się w celu wyświetlenia obszaru mieszania służącego do wybierania i mieszania kolorów. Aby spośród różnych typów obszarów mieszania wybrać jeden, należy trzymać naciśnięty przycisk myszy.


Wyświetla palety kolorów niestandardowych. Palety niestandardowe można edytować. Mogą one zawierać dowolny typ koloru.


Przycisk ten naciska się w celu użycia jednej ze standardowych palet kolorów. Nazwy palet podane są na liście "Typ". Potrzeba użycia palet może pojawić się podczas pracy z systemami kolorów dodatkowych lub rozbarwionych z zastosowaniem kolorów DIC, DuPont, FOCOLTONE, PANTONE, TOYO lub TRUMATCH. Użycie tych palet razem ze wzornikiem pozwala dowiedzieć się wystarczająco dokładnie, jak kolory będą wyglądały na wydruku.


Wybiera kolor z obszaru mieszania.


Drukuje znaczniki cięcia. Znaczniki te mogą być pomocne, gdy otrzymany wydruk ma zostać równo obcięty w celu nadania mu ostatecznego rozmiaru.

Aby znaczniki cięcia były widoczne, zdefiniowany rozmiar strony roboczej musi być mniejszy od wymiarów rzeczywistego arkusza papieru lub filmu, na którym umieszcza się uzyskany obraz.


Pozwala drukować na obu stronach arkusza. Jeśli opcja ta jest wybrana, a używana jest drukarka nie pozwalająca na uzyskanie wydruku dwustronnego, aplikacja automatycznie uruchamia kreator zapewniający poprawne uporządkowanie i orientację stron.


Jeśli opcja ta jest wybrana, drukowany jest negatyw obrazu.


Umożliwia dodawanie, usuwanie i zmianę położenia znaczników drukarskich.


Umieszcza numery stron na drukowanych arkuszach. Aby numery stron były widoczne, zdefiniowany rozmiar strony roboczej musi być mniejszy od wymiarów rzeczywistego arkusza papieru lub filmu, na którym umieszcza się uzyskany obraz.


Umożliwia zaznaczanie, zmianę położenia i skalowanie obrazów w dokumencie.


Drukuje pasery na każdym arkuszu. Pasery te pełnią rolę prowadnic służących do wyrównywania wyciągów barwnych.

Aby pasery były widoczne, zdefiniowany rozmiar strony roboczej musi być mniejszy od wymiarów rzeczywistego arkusza papieru lub filmu, na którym umieszcza się uzyskany obraz.


Umożliwia określenie i edytowanie stylów układu składki.


Umożliwia powiększanie fragmentów dokumentu.


Umożliwia określenie i edytowanie formatu wielokrotnego.


Wyświetla przeglądarkę kolorów umożliwiającą wybranie kolorów spośród różnych wizualnych reprezentacji widzialnego spektrum. Aby wybrać jedną z kilku dostępnych przeglądarek kolorów, należy trzymać naciśnięty przycisk myszy.


Przycisk ten naciska się w celu wyświetlenia obszaru mieszania służącego do wybierania i mieszania kolorów. Aby spośród różnych typów obszarów mieszania wybrać jeden, należy trzymać naciśnięty przycisk myszy.


Przycisk ten naciska się w celu użycia jednej ze standardowych palet kolorów. Nazwy palet podane są na liście "Typ". Potrzeba użycia palet może pojawić się podczas pracy z systemami kolorów dodatkowych lub rozbarwionych z zastosowaniem kolorów DIC, DuPont, FOCOLTONE, PANTONE, TOYO lub TRUMATCH. Użycie tych palet razem ze wzornikiem pozwala dowiedzieć się wystarczająco dokładnie, jak kolory będą wyglądały na wydruku.


Wyświetla palety kolorów niestandardowych. Palety niestandardowe można edytować. Mogą one zawierać dowolny typ koloru.


Zawartość tej listy zmienia się w zależności od tego, która opcja służąca do wyboru koloru zostaje zaznaczona. Opcje te znajdują się w górnej części okna dialogowego. Gdy używa się przeglądarki koloru lub obszaru mieszania, lista zawiera modele kolorów, których można użyć do wybierania kolorów. Jeśli zostanie zaznaczona dowolna spośród opcji służących do wybierania palet, na liście pojawiają się rozmaite palety, które można wyświetlić w oknie dialogowym.


Podaje rozmaite palety, które można wyświetlać.


Wyświetla lub ukrywa prawą stronę okna dialogowego.


Zmienia kolor odniesienia (bieżący kolor w aplikacji). Staje się nim kolor ostatnio wybrany w oknie dialogowym.


Pokazuje kolor zaznaczonego obiektu lub kolor ostatnio wybrany w aplikacji. Obecność kropki w narożniku koloru wskazuje, że jest to kolor dodatkowy.


Pokazuje, jak kolor zaznaczonego obiektu lub kolor ostatnio wybrany w aplikacji będzie wyglądał na wydruku. Obecność kropki w narożniku koloru wskazuje, że jest to kolor dodatkowy.


Wskazuje na to, że nie można drukować koloru wyświetlanego w lewej górnej części podglądu koloru.


Wskazuje na to, że nie można drukować koloru wyświetlanego w lewej dolnej części podglądu koloru.


Wyświetla kolor bieżący oraz nowe kolory.


Pokazuje kolor, który został ostatnio wybrany w oknie dialogowym. Obecność kropki w narożniku koloru wskazuje, że jest to kolor dodatkowy.


Pokazuje, jak będzie wyglądał na wydruku kolor ostatnio wybrany w tym oknie dialogowym. Aby wybrać dany kolor, należy go kliknąć. Obecność kropki w narożniku koloru wskazuje, że jest to kolor dodatkowy.


Przedstawia opcje wyświetlania i pracy z kolorami.


Umieszcza bieżący kolor na końcu ekranowej palety kolorów.


Wyświetla wartość składnika ostatnio wybranego koloru. Litera umieszczona obok pola oznacza nazwę składnika, na przykład litera C oznacza składnik niebieskozielony (cyan), jeśli używa się modelu CMYK, litera R oznacza składnik czerwony, jeśli używa się modelu RGB, itd. Składniki kolorów w palecie niestandardowej odpowiadają modelowi koloru lub palecie dopasowania kolorów, za pomocą której kolor był edytowany.


Wyświetla nazwę bieżącego koloru. W tym miejscu można podać nową nazwę koloru niestandardowego lub wpisać nazwę koloru istniejącego, aby go wyświetlić.


Umożliwia wybranie koloru za pomocą klikania. Aby wybrać kolor, należy przeciągać suwak widoczny po prawej stronie i przesunąć kwadrat do odpowiedniego miejsca w obszarze wyboru koloru.


Należy kliknąć, aby wybrać kolor, który ma zostać zmieszany razem z innymi. Jeśli zostanie naciśnięty przycisk "Auto-Blend", kolor wybrany w tym miejscu zostanie zmieszany z trzema innymi kolorami wybranymi wcześniej do zmieszania.


Wyświetla zmieszane kolory. W selektorach kolorów umieszczonych w każdym narożniku tego pola należy wybrać kolory, które mają zostać zmieszane.


Umożliwia mieszanie bieżącego koloru z kolorami umieszczonymi w obszarze mieszania. Naciskając przycisk opcji można wybrać atrybuty pędzla, takie jak rozmiar i typ krawędzi.


Wybiera kolor z obszaru mieszania.


Określa stopień zmieszania bieżącego koloru z kolorami umieszczonymi w obszarze mieszania. Większa wartość procentu powoduje, że bieżący kolor staje się bardziej przezroczysty.


Umożliwia mieszanie i wybieranie kolorów.


Umożliwia wybieranie kolorów, które do siebie pasują. W celu znalezienia takich kolorów nakłada się figurę na koło kolorów. Gdy jeden z narożników figury poruszany jest wokół koła, pozostałe narożniki poruszają się wraz z nim. Kolory znajdujące się we wszystkich narożnikach figury zawsze się wzajemnie dopełniają, kontrastują lub harmonizują ze sobą w zależności od tego, jaka figura zostaje wybrana.


Wyświetla siatkę kolorów utworzoną na podstawie położenia czarnych i białych kół na powyższym kole kolorów.


Pozwala wybrać figurę nakładaną na koło kolorów. Każda figura powoduje powstanie innego związku między kolorami pojawiającymi się w siatce poniżej koła kolorów.


Zmienia wygląd kolorów wyświetlonych w siatce kolorów położonej poniżej koła kolorów.


Zmienia liczbę kolorów wyświetlonych w siatce kolorów położonej poniżej koła kolorów.


Wyświetla paletę kolorów dodatkowych PANTONE®. Ponieważ kolory dodatkowe odpowiadają stałym atramentom i nie są oparte na modelu CMYK, zastosowanie dowolnego koloru unikatowego do obiektu powoduje powstanie dodatkowej planszy wyciągów barwnych.


Wyświetla kolory PANTONE® Hexachrome, które są oparte na modelu CMYK, lecz dodaje dodatkowe dwa atramenty, co zwiększa całkowitą liczbę atramentów do sześciu i rozszerza zakres kolorów.


Wyświetla paletę używającą kolorów dostępnych przez system kolorów rozbarwianych PANTONE®, która jest oparta na modelu kolorów CMYK. Pierwsze 2000 kolorów są kombinacjami dwóch kolorów; pozostałe są kombinacjami trzech i czterech kolorów. Kolory są oparte na modelu CMYK i dlatego nie dodają dodatkowych plansz wyciągów barwnych.


Wyświetla paletę niezależną (nie opartą ani na systemie dopasowania kolorów, ani na utworzonym obrazie), która dostarcza 256 kolorów równo rozłożonych między kolorem czerwonym, zielonym i niebieskim.


Wyświetla paletę kolorów pochodzącą z systemu dopasowania kolorów FOLCOLTONE, która dostarcza pewien zakres kolorów dodatkowych utworzonych za pomocą kolorów rozbarwianych, koloru niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego (model CMYK).


Wyświetla paletę kolorów używającą systemu dopasowania kolorów TRUMATCH®, która jest oparta na modelu kolorów CMYK i dlatego kolory nie dodają dodatkowych plansz wyciągów barwnych. Kolory uporządkowane są według barwy (od czerwonej do fioletowej), nasycenia (od głębokiego do pastelowego) i jaskrawości (od dużej do małej zawartości koloru czarnego). Kolory mogą być wyświetlane według nazwy lub próbki za pomocą polecenia Wyświetl nazwy kolorów znajdującego się w menu palety wysuwanej.


Wyświetla paletę ośmiobitową składającą się z 256 kolorów używanych przez przeglądarkę sieciową Netscape Navigator(TM). Jeśli będą używane wyłącznie kolory znajdujące się w tej palecie, to kolory każdego utworzonego obrazu wyświetlane będą wyraźnie w systemach używających tej przeglądarki.


Wyświetla paletę ośmiobitową składającą się z 256 kolorów używanych przez przeglądarkę sieciową Microsoft® Internet Explorer. Jeśli będą używane wyłącznie kolory znajdujące się w tej palecie, to kolory każdego utworzonego obrazu wyświetlane będą wyraźnie w systemach używających tej przeglądarki.


Oferuje kolory, które są dostępne w bibliotece kolorów jednolitych DuPont® Spectramaster. Biblioteka została utworzona w celu dostarczenia zestawu kolorów farby oraz narzędzia dopasowującego dla powłok i barwników przemysłowych. Kolory oparte są na modelu Lab i są przekształcane do modelu RGB, jeśli mają zostać wyświetlone, lub do modelu CMYK, jeśli mają zostać wydrukowane.


Wyświetla paletę kolorów dostępnych przez system TOYO COLOR FINDER. Zakres kolorów oferowanych w tym miejscu zawiera kolory utworzone za pomocą rozbarwionych atramentów TOYO i kolory odtworzone za pomocą standardowych atramentów TOYO.


Wyświetla paletę kolorów dostępnych w DIC Color Guide, DIC Color Guide Part II i DIC Traditional Colors of Japan. Kolory w tych paletach tworzy się przez zmieszanie firmowych atramentów DIC.


Wyświetla paletę kolorów, która jest oparta na modelu kolorów Lab. Kolory zdefiniowane przy użyciu tego modelu zawierają następujące trzy składniki: jasność (L*), chromatyczność od zielonej do czerwonej (a*) i chromatyczność od niebieskiej do żółtej (b*).


Wyświetla zawartość bieżącej palety kolorów. Naciskając przycisk opcji można wyświetlać lub ukrywać nazwy kolorów.


Wyświetla bieżące barwniki zdefiniowane przez użytkownika. Barwniki zdefiniowane przez użytkownika są kolorami dodatkowymi.


Podaje odcień dla ostatnio wybranego koloru dodatkowego. Odcień pozwala rozjaśnić kolor dodatkowy.


Określa port szeregowy, do którego jest podłączone urządzenie pomiaru kolorów.


Należy otworzyć okno dialogowe Kalibruj.


Umożliwia wybranie koloru z bieżącego obrazu.


Stosuje bieżący kolor jako kontur.


Stosuje bieżący kolor jako wypełnienie.


Aby wybrać jeden z modeli kolorów i inne metody wyboru kolorów, takie jak paleta i sposób mieszania kolorów, należy kliknąć listę modeli kolorów.


Otwiera istniejącą paletę kolorów.


Tworzy nową paletę kolorów.


Zapisuje bieżącą paletę kolorów.


Zapisuje bieżącą paletę kolorów razem z określoną przez użytkownika nazwą.


Pokazuje listę ostatnio załadowanych palet kolorów. Należy zaznaczyć paletę, która ma zostać wyedytowana.


Pokazuje kolory zawarte w bieżącej palecie niestandardowej. W celu wyświetlenia kolorów palety, które nie są widoczne, należy użyć paska przewijania umieszczonego po prawej stronie palety. Aby modyfikować kolory, należy je wybrać z danej siatki.


Zastępuje wybrany kolor po prawej stronie wybranym kolorem po lewej stronie.


Dodaje do bieżącej palety wybrany kolor lub kolory widoczne po lewej stronie. Aby nowy kolor lub kolory znalazł się przed danym kolorem w bieżącej palecie, kolor ten należy zaznaczyć.


Usuwa zaznaczony kolor lub kolory z bieżącej palety kolorów.


Przegląda bieżącą paletę w poszukiwaniu koloru najbardziej zbliżonego do koloru zaznaczonego widocznego po lewej stronie.


Pozwala sortować kolory w bieżącej palecie kolorów.


Przywraca paletę kolorów do stanu, który został ostatnio zapisany.


Pokazuje nazwę i wartości ostatnio wybranego koloru.


Otwiera okno dialogowe Duotone.


Kolor poprawia kolory na monitorze w oparciu o profil kolorów tego monitora.


Kolor poprawia kolory na monitorze w ten sposób, aby dokładnie odzwierciedlały one rezultat uzyskany na wydruku.


Wybiera typ drukarki, która ma zostać użyta w celu symulowania koloru pojawiającego się na ekranie.


Wyróżnia za pomocą wybranego koloru ostrzegawczego kolory, których nie można wydrukować.


Określa kolor ostrzegawczy służący do zaznaczania kolorów, których nie można wydrukować.


Określa przezroczystość wybranego koloru ostrzegawczego. Jeśli kolor ostrzegawczy jest przezroczysty, można oglądać obraz nawet wtedy, gdy jego kolory nie należą do kolorów drukowalnych danej drukarki.


Dla każdego koloru FOCOLTONE tworzy oddzielną planszę do drukowania. Podczas drukowania obrazu uzyskanego na ekranie każdy kolor FOCOLTONE wymaga użycia oddzielnego atramentu.


Dla każdego koloru TOYO tworzy oddzielną planszę do drukowania. Podczas drukowania obrazu uzyskanego na ekranie każdy kolor TOYO wymaga użycia oddzielnego atramentu.


Dla każdego koloru DIC tworzy oddzielną planszę do drukowania. Podczas drukowania obrazu uzyskanego na ekranie każdy kolor DIC wymaga użycia oddzielnego atramentu.


Określa, czy wartości kolorów modelu CMYK będą należeć do przedziału od 0 do 100 (procenty), czy do przedziału od 0 do 255. Gdy wartości te podawane są w postaci procentów, wartość 100 jest równoważna wartości 255.


Obsługuje kolory dodatkowe jako kolory CMYK, gdy wydruk jest wykonywany na drukarce pełnokolorowej.


Symuluje wydruk drukarki wyciągów barwnych na drukarce pełnokolorowej. Właściwość ta jest wykorzystywana do wykonywania korekty uzyskanych rezultatów.


W automatycznym dopasowywaniu kolorów dla każdego obiektu stosowana jest najodpowiedniejsza dla niego metoda odwzorowywania skali kolorów.

W metodzie ilustracji zmieniane są tylko te kolory, które znajdują się poza zakresem kolorów drukowalnych drukarki. Dzięki temu kolory należące do zakresu kolorów drukowalnych drukarki zachowują zdefiniowaną charakterystykę. Metoda ta jest odpowiednia dla ilustracji wektorowych.

Fotograficzne odwzorowanie przestrzeni kolorów przesuwa wszystkie kolory obrazu w kierunku przestrzeni kolorów aktywnej drukarki. W przekształceniu tym zachowywane są relacje między kolorami, w skutek tego przejścia między kolorami są łagodne. Z tego powodu metoda ta jest odpowiednia dla obrazów fotograficznych przedstawionych w postaci map bitowych.


Podaje wszystkie gotowe profile monitora.


Podaje wszystkie gotowe profile skanera.


Podaje wszystkie gotowe profile drukarki pełnokolorowej.


Podaje wszystkie gotowe profile drukarki wyciągów barwnych.


Podaje producentów urządzenia, dla którego wymagane jest określenie profilu kolorów.


Podaje model urządzenia, dla którego wymagane jest określenie profilu kolorów.


Otwiera kreator profilu kolorów w programie Corel.


Określa kształt kropek w rastrze.


Określa gęstości linii rastra.


Określa kąt rastra.


Używanie opcji postscriptowych z kolorami dodatkowymi

Uzyskanie prawdziwego cieniowania na maszynach drukarskich jest niemożliwe, można natomiast stworzyć iluzję cieniowania drukując obrazy składające się z małych kropek. Rozmiar kropek określa różne poziomy cieniowania (na przykład im większe kropki, tym ciemniejszy cień). Do przekształcenia obrazów zawierających prawdziwe cieniowanie w obrazy składające się z małych kropek konieczne jest użycie rastra.

Początkowo raster był nieprzezroczystym ekranem zawierającym tysiące małych otworów. Przez ten ekran fotografowano obraz zawierający cieniowanie, stosując specjalny papier fotograficzny lub film. Uzyskiwany w ten sposób obraz składał się wyłącznie z kropek. Można go było później używać do tworzenia płyt do drukowania.

Obecnie jednak istnieje możliwość tworzenia obrazów rastrowych bez użycia ekranów lub kamer. Aby mieć pewność, że mapy bitowe są drukowane poprawnie, należy poprawnie ustawić gęstość linii rastra i rozdzielczość mapy bitowej. Ustawienia rastra można ustalać dla poszczególnych kolorów dodatkowych.

Gęstość linii rastra

Gęstość linii rastra określa liczbę kropek użytych do utworzenia obrazu. Miarą gęstości linii rastra jest liczba linii na cal (lpi). Miara ta odpowiada liczbie rzędów kropek na cal.

Ustawiając gęstość linii rastra, należy pamiętać, że im wyższa jest gęstość linii rasta, tym ostrzejszy obraz. Istnieją jednak ograniczenia wartości gęstości linii rasta zależne od typu prasy, na której wykonywane jest drukowanie, i od typu używanego papieru. Ogólnie, jeśli stosuje się druk gazetowy, gęstość linii rastra ustala się na 85 lpi, a jeśli stosuje się papier uszlachetniany lub nabłyszczany, gęstość linii rastra ustala się na 100 lpi. Jeśli jest to możliwe, należy skontaktować się z biurem usług poligraficznych lub drukarnią, aby poznać wartość gęstości linii rastra, która powinna być użyta.

Kąt rastra

Każdy raster zawiera regularny wzór kształtów, więc tworzy pewien wzór na drukowanym obrazie. Jeśli dołączone są wyciągi barwne, wzory utworzone przez każdy oddzielny raster wzajemnie na siebie oddziaływują. To wzajemne oddziaływanie może powodować powstanie niepożądanego efektu zwanego miarą MORA.

Miarę MORA eliminuje się zmieniając kąt rastra każdego wyciągu barwnego. Jeśli byłby używany prawdziwy ekran i kamera, ekran byłby obracany ręcznie o 15 stopni dla każdego wyciągu barwnego. Skoro jednak rastry tworzy się za pomocą oprogramowania, w celu dokonania zmiany kąta rastra należy zmienić pewne opcje drukowania.

Jeśli drukuje się wyciągi barwne, kąty rastra ustawiane są automatycznie. Jeśli ustawienia te zmieni się w niewłaściwy sposób, obraz może nie zostać wydrukowany poprawnie.

Typ rastra

Typ rastra odnosi się do typu kropek używanych do tworzenia tego rastra. Raster najczęściej składa się z rzędów równo od siebie oddalonych okrągłych kropek lub kropek w kształcie diamentu. Istnieje jednak możliwość użycia rastra z kropkami o różnych innych kształtach. W rzeczywistości rastry mogą używać do tworzenia obrazu linii prostych zamiast kropek. W celu uzyskania interesujących efektów można eksperymentować z różnymi typami rastrów.


Okno dokowane Palety umożliwia przeglądanie palet przechowywanych w komputerze i ładowanie ich do znajdującej się na ekranie palety kolorów.


Wyświetla listę palet przechowywanych w komputerze.


Otwiera okno dialogowe Otwórz paletę, które umożliwia przeglądanie zasobów komputera w poszukiwaniu palet i otwieranie tych palet.


Zamyka okno dialogowe.


Rozpoczyna proces kalibracji.


Pokazuje postęp procesu kalibracji.


Należy trzymać urządzenie do pomiaru koloru nad odpowiednim obszarem wzorca odbicia (Reflection Standard). Gdy urządzenie kończy odczyt, liczba ta powinna osiągać wartość X.


Należy trzymać urządzenie do pomiaru koloru nad odpowiednim obszarem wzorca odbicia (Reflection Standard). Gdy urządzenie kończy odczyt, liczba ta powinna osiągać wartość Y.


Należy trzymać urządzenie do pomiaru koloru nad odpowiednim obszarem wzorca odbicia (Reflection Standard). Gdy urządzenie kończy odczyt, liczba ta powinna osiągać wartość Z.