![]() |
ROZWÓJ WSPÓŁCZESNYCH BADAŃ NAD EWOLUCJˇ Rozwój ewolucjonizmu jako dziedziny był i jest bezpo¶rednio zwi±zany z postępami biologii molekularnej i biochemii. W 1952 F. Sanger wraz ze współpracownikami opracowali metodę pozwalaj±c± na sekwencjonowanie białek. Porównanie sekwencji insuliny przedstawicieli różnych gatunków, pozwoliło na sformułowanie pewnych wniosków dotycz±cych dystrybucji różnych podstawień (substytucji) aminokwasów (ich liczba wzrasta wraz z odległo¶ci± filogenetyczn±). Ustalono, że istnieje pozytywna korelacja pomiędzy czasem dywergencji (odno¶nik) a stopniem zróżnicowania białek. U¶wiadomiono sobie, jak dużo do badań nad ewolucja mog± wnie¶ć dane dostarczane przez biochemików i biologów molekularnych. Lata sze¶ćdziesi±te okazały się bardzo owocne dla rozwoju ewolucjonizmu. Powstało wówczas wiele podstaw teoretycznych. Jedn± z nich jest: koncepcja zegara molekularnego (odno¶nik), zaprezentowana w 1965 roku przez Zuckerhandla i Paulinga. Bezpo¶redni wpływ na powstanie tej koncepcji miał rozwój metod analizy sekwencji białkowych. W oparciu o sekwencję aminokwasow± cz±steczki cytochromu C, ustalono liniow± zależno¶ć między czasem rozszczepienia się linii ewolucyjnej a stopniem zróżnicowania molekularnego. Drug± istotn± teori± powstał± w latach sze¶ćdziesi±tych była, sformułowana przez Kimurę w 1968 roku, hipoteza neutralnych mutacji (odno¶nik). Według tej teorii większo¶ć podstawień (substytucji) nukleotydów w genomie nie wpływa na dostosowanie, jest neutralna. Tylko nieznaczny ułamek wszystkich substytucji jest usuwany przez dobór, gdy obniża to dostosowanie lub utrwalany w populacji je¶li zmiana jest korzystna. Wraz z pocz±tkiem lat siedemdziesi±tych nast±pił prawdziwy rozkwit ewolucjonizmu molekularnego, jako oddzielnej dziedziny biologii. Needleman i Wunsch opracowali doskonały (stosowany do dzi¶) algorytm pozwalaj±cy na porównywanie sekwencji (ang. alignment), Cavalli-Sforza i Nei dokonali olbrzymich postępów w badaniu dystansu genetycznego (odno¶nik). Dokonania Felsensteina w dziedzinie tworzenia drzew filogenetycznych, pozwoliły na rozwój filogenetyki molekularnej. Dodatkowo dynamicznie rozwijaj±ca się biologia molekularna dostarczyła wielu technik, które bardzo szybko znalazły uznanie w¶ród ewolucjonistów molekularnych. Do najważniejszej z nich należy sekwencjonowanie DNA. Dzi¶ można sekwencjonować DNA na niemalże przemysłow± skalę, co znacznie ułatwia analizy ewolucyjne na podstawie różnic w sekwencjach. Ale nie tylko rozwój nauk biologicznych przyczynił się do rozwoju ewolucjonizmu molekularnego. Boom komputerowy z pocz±tku lat osiemdziesi±tych miał niebagatelny udział w wytyczaniu nowych ¶cieżek podczas kształtowania się tej nowej dziedziny. Dzi¶ nikt, kto zajmuje się analiz± sekwencji białek lub DNA, nie mógłby pracować bez szybkiego komputera. Również dokonania w zakresie sieci komputerowych znacznie ułatwiły prace ewolucjonistów. Dostęp do setek tysięcy sekwencji w Internecie znacznie ułatwia wnikliwe analizowanie pokrewieństwa na ich podstawie. ![]() © 1997, 1998 Biologia Molekularna w Internecie Webmaster ![]() |