- Baca
jest s▒dzony za zab≤jstwo turysty, ale
siΩ nie przyznaje. SΩdzia pyta:
- No to jak to by│o, Baco?
- Ano nijak. Siedzio│ek se na przyzbie i
struga│ek osikowy ko│ecek. A ten turysta siad
se kole mnie i zaco│ je╢µ cere╢nie. I co
zjod, to mi pesteckom trach!!! w oko. A jo nic,
ino se strugom ten ko│ecek. A on znowu zjad i
trach!!! mie pesteckom w oko. A jo nic i dalej
strugom... A on zjad │ostatniom cere╢nie,
rzuci│ mi torebke pode nogi, wsta│ i tak
niescΩ╢liwie sie potkn▒│, ┐e upad│ na ten
ko│ecek, com go strugo│. I tak, panie, co╢ ze
27 razy...
- Jak
┐egna siΩ kleryk-informatyk?
W imiΩ Ojca, i Syna, i Ducha ªwiΩtego, Enter.
- Syn
wr≤ci│ do domu z samymi dw≤jami na
╢wiadectwie. Poniewa┐ ojciec przez
ca│y rok suszy│ mu g│owΩ o oceny i czepia│
siΩ nauki, syn ba│ siΩ jak diabli pokazaµ
╢wiadectwo. Ojciec jednak, zamiast rzucaµ gromy
i laµ paskiem, zaprosi│ syna na fotel. Syn
usiad│ niepewnie. Ojciec wyj▒│ papierosy:
- Zapal synu...
- Tata, no co ty, ja nie palΩ...
- Pal, synu!
Zapalili. Po chwili ojciec otworzy│ barek i
wyj▒│ szkock▒.
- Napij siΩ, synu...
- Tata, daj spok≤j, ja nie pijΩ...
- Pij, jak ojciec daje!
Napili siΩ. Ojciec wyj▒│ zza tapczanu
Playboya.
- Masz, ogl▒daj...
- No nie, tata, nie wyg│upiaj siΩ...
- Ogl▒daj!!!
Siedz▒, popijaj▒, czas p│ynie leniwie. Syn
ju┐ ca│kiem siΩ wyluzowa│, siΩgn▒│ sam po
papieroska, lekko szumi mu w g│owie. Przerzuca
kartki Playboya, zaci▒ga siΩ z widoczn▒
przyjemno╢cia i wreszcie rzuca od niechcenia
znad kolejnej rozk│ad≤wki:
- Kurna... tata... i kto to wszystko dupczy? No
kto to wszystko dupczy???
- Prymusi, synu, prymusi...
- Australijczyk
kupi│ nowy bumerang. Tylko za cholerΩ
nie m≤g│ wyrzuciµ starego...
- Baca
jest s▒dzony o pobicie obcokrajowca dewizowego.
SΩdzia pyta:
- Baco czemu╢cie go pobili?
- Bo pedzio│ do mnie "chuju"!
- Ale┐ baco, to obcokrajowiec, Anglik - mo┐e
powiedzia│ "how are you", to zwrot
grzeczno╢ciowy po angielsku! Przepro╢cie go i
jeste╢cie wolni.
- Moze i tak pedzio│. Jo sie na angielskim nie
znom! Kiej tak, to niek mi wybocy!
Wraca baca do domu i co╢ mu spokoju nie daje.
Mruczy pod nosem:
- Moze i ten Anglik pedzio│
"ha│arju", ale cemu potem dodo│
"pierdolony"???
- Wiejskie
baby dr▒ pierze w zimowy wiecz≤r i
opowiadaj▒ sobie, jaki to jest najwiΩkszy b≤l
na ╢wiecie:
- NajwiΩkszy b≤l jest wtedy, jak zΩby bol▒,
│o Jezu jak to boli...
- Eeeee, g≤wno sie znacie kumo - najwiΩkszy
b≤l by│, jakem mojego Franusia rodzi│a...
- A dyµ tam, godocie! Nic nie wiecie!
NajwiΩkszy b≤l jest wtedy, jak sie ch│op po
pijoku dobierze do baby nie tam gdzie trza!
A stara Wojciechowa przys│uchuje siΩ tym
przekrzykiwaniom i wreszcie nie wytrzymuje:
- Syµko co godocie, to je nieprawdo! Cy wom
nigdy cycka do sieckarni nie porwa│o?
- Do
Manhattan Chase Bank przychodzi staruszka z
workiem pieniΩdzy i prosi o rozmowΩ z
dyrektorem. Urzednik po d│ugim wahaniu prosi
dyrektora.
- W czym mogΩ pani pom≤c ?
- Chcialabym wp│acic do waszego banku sumΩ 200
tys. $
- Dobrze, ale sk▒d pani ma tak du┐▒ kwote
pieniΩdzy?
- Po prostu zak│adam sie z r≤┐nymi osobami o
bardzo du┐e sumy i zawsze wygrywam, je┐eli pan
chce, moge siΩ te┐ z panem za│o┐yµ.
Za│≤┐my siΩ o 50 tys. $ ┐e jutro o 12:00 w
po│udnie pana jaja stan▒ siΩ kwadratowe...
- Chyba pani ┐artuje - Ale dyrektor mysli sobie
...50 tys. $ to niez│y pieni▒dz, a szansa
na kwadratowe jaja r≤wna jest zeru. Dyrektor
przyj▒│ zak│ad i umowili siΩ na 12:00
nastΩpnego dnia. Dyrektor po przyj╢ciu do domu
sprawdzi│ swoje jaja, rano te┐, ale nie
zanosi│o siΩ na to, ┐eby sta│y siΩ
kwadratowe. W miarΩ zbli┐ania siΩ godz. 12:00
dyrektor coraz czΩ╢ciej upewnia│ siΩ, a
pewno╢µ wygranej ros│a z ka┐d▒ chwil▒.
Punktualnie o 12:00 do banku przysz│a staruszka
z pewnym facetem.
- To ╢wiadek zak│adu, w razie wygranej chcΩ,
aby wszystko by│o zgodnie z prawem.
- Dobrze, ale moje jaja sprawdza│em przed
chwil▒ i s▒ takie jak zawsze...
- Ale ja te┐ muszΩ siΩ przekonaµ o tym,
prosze pokazac!
Dyrektor trochΩ za┐enowany rozpina rozporek,
zdejmuje spodnie...
- ProszΩ, s▒ takie jak powinny! Przegra│a pani
50 tys!
- Ale rozumie pan, ┐e dopiero po wymacaniu
mo┐na to stwierdziµ, muszΩ to sama sprawdziµ.
Dyrektor zezwoli│, staruszka obiema rΩkami
dotyka, ╢ciska i maca jego jaja. Wtedy go╢µ
towarzyszacy staruszce blednie, zaczyna
wrzeszczeµ, waliµ g│ow▒ w mur i pada na
posadzkΩ
- Co mu siΩ sta│o? - pyta dyrektor
- W│asnie straci│ 150 tys. $, bo za│o┐y│am
siΩ z nim, ┐e o dzisiaj 12:00 bΩdΩ trzyma│a
za jaja dyrektora Manhattan Chase Bank.
- Na
miasto napadl smok. Palil domy, pozeral
dziewice i robil duzo innych okropnych rzeczy. W
miescie mieszkalo trzech rycerzy: Duzy, Sredni i
Maly. Tak wiec mieszkancy, gdy tylko uswiadomili
sobie co sie dzieje, co sil w nogach pobiegli do
Duzego Rycerza po pomoc:
- Duzy Rycerzu, Duzy Rycerzu! Ratuj nasz grod
przed strasznym smokiem! W tobie nasza nadzieja!
Duzy Rycerz zmarszczyl czolo i mowi:
- Hm... Wyprawa na smoka to powazna sprawa! Nie
moge zdecydowas sie tak od razu. Dajcie mi czas
do namyslu. Przyjdzie po odpowiedz za... no, za
tydzien.
Ha! Smok, jak sie zdaje, nie mial zamiaru czekac
ani godziny. Coz bylo robic? Mieszkancy popedzili
co sil w nogach do Sredniego Rycerza.
- Sredni Rycerzu! Ratuj nas przed okrutnym
smokiem!
A Sredni Rycerz na to:
- No, no... Walka ze smokiem to nie byle co!
Musze sie wczesniej dobrze zastanowic - sami
rozumiecie. Odpowiem wam za... za... moze za dwa
tygodnie?
Rozgoryczeni, bez wiekszych oczekiwan, poszli
mieszkancy do Malego Rycerza.
- Maly Rycerzu, na nasze miasto napadl smok!
Ratuj nas!
Maly Rycerz nic nie odpowiedzial, tylko osiodlal
konia, wlozyl zbroje, wsiadl na konia, dobyl
miecza i tarczy i juz, juz chcial odjezdzac, gdy
ktorys z oniemialych ze zdziwienia mieszkancow
wykrztusil z siebie:
- Maly Rycerzu, ty... ty nie potrzebujesz ani
chwili, zeby sie zastanowic?
A Maly Rycerz na to:
- Tu sie nie ma co zastanawiac, tu trzeba
spierdalac!
(Marcin Sawicki, Warszawa)
- Przychodzi
Jasio do sklepu i k│adzie na blacie
wsze i m≤wi:
- PoproszΩ Coca-Cole
A ekspedientka na to:
- Za co?
- Za-wsze Coca-Cola.
(Wojtek Pawlikowski)
- Przychodzi
kura do kury:
- Dzie± dobry, jest m▒┐?
- A jest, jak zwykle, grzebie przy aucie...
- Przychodzi
d┐d┐ownica do d┐d┐ownicy:
- Dzie± dobry, jest m▒┐?
- Eee... nie ma, wyci▒gnΩli go na ryby...
- Stary
»yd, fabrykant win, le┐y na │o┐u ╢mierci.
Dooko│a rodzina. On szepcze:
- Teraz przeka┐Ω wam tajemnicΩ produkcji wina.
Nale┐y wzi▒µ zle┐a│ych ╢liwek, albo gruszek
ulΩga│ek, albo obitych jab│ek, albo...
Jego syn nagle przerywa:
- Tate, ja s│ysza│em, ┐e wino robi siΩ z
winogron!!!
- Te┐ mo┐na...
- Siedzi
facet u dentysty. Od kilku godzin
dentysta mΩczy siΩ przy jego trzonowcach,
wreszcie ociera pot z czo│a i pyta facia:
- To co, zrobiµ przerwΩ na papierosa?
- O tak, tak, prosze!
I dentysta wyrwa│ mu obie jedynki...
- Jad▒
sobie rycerze, a tu przy go╢ci±cu stoi
starzec w bardzo z│ym stanie. Zatrzymali siΩ i
indaguj▒:
- Kt≤┐e╢ ty, dobry cz│owieku?
A starzec pokazuje, ┐e nie mo┐e m≤wiµ, bo ma
wyrwany jΩzyk. Oko ma r≤wnie┐ wy│upione.
- Przeb≤g! Ty┐e╢ Jurand ze Spychowa???
On┐e kiwa g│ow▒ w potwierdzeniu.
- Kto ci taki gwa│t zada│, daj znak jaki╢!
Starzec kre╢li w powietrzu znak krzy┐a...
- Nie mo┐e byµ! Na pogotowiu ciΩ tak
urz▒dzili???
- Przychodzi
facet do lekarza z bol▒cym │okciem.
Lekarz bada go pobie┐nie i ka┐e oddaµ mocz do
analizy. Facet wraca do domu i zastanawia siΩ:
"Po cholerΩ mu m≤j mocz, przecie┐ mnie
boli │okieµ!" Po czym z│o╢liwie wlewa do
s│oika sw≤j mocz, mocz c≤rki, ┐ony i stary
olej silnikowy. Po kilku dniach idzie po wyniki.
Lekarz rzecze:
- Nie mam dla pana dobrych wiadomo╢ci. »ona
siΩ panu puszcza codziennie, c≤rka jest w
ci▒┐y z Murzynem, auto siΩ sypie, a pan niech
przestanie siΩ onanizowaµ w wannie, bo t│ucze
pan │okciem o krawΩd╝ i to od tego tak boli...
- Siedzi
misio na kanapie i ogl▒da sw≤j palec,
a potem w▒cha z zaciekawieniem:
- Wosk? - niucha dalej...
- Raczej g≤wno... - ale w▒cha ponownie...
- Eeee.... wosk, na pewno wosk... - w▒cha
znowu...
- Kurcze, chyba jednak g≤wno...
- Nie, wosk, na sto procent wosk...
- Tak, to wosk!
Po chwili sie g│Ωboko zamy╢la:
- Ale sk▒d w dupie wosk???
- - Jasiu
nie pij wody z ka│u┐y!!!
- Dlaczego?
- Bo tam jest mn≤stwo bakterii
- Eeee.... nie ma ani jednej, przejecha│em po
nich dwa razy rowerem!
- We
wsi by│ m│ynarz, co ┐adnej dziewce nie
przepu╢ci│. Ka┐d▒ wykorzysta│.
Ludzie przymykali oko, bo przecie┐ ka┐dy mia│
we m│ynie interesy, ale miarka siΩ przebra│a,
gdy m│ynarz wyrucha│ c≤rkΩ so│tysa. So│tys
zwo│a│ radΩ starszych i powiada:
- Tak dalej byµ nie mo┐e! Musimy co╢ z tym
zrobiµ, bo nam we wsi ani jedna panna nie
zostanie. Rad╝cie kumowie co robiµ! Po d│ugiej
chwili podnosi siΩ z ko±ca izby wielka
w│ochata │apa...
- Gadaj kowal, co╢ wymy╢li│?
- Ja... mogΩ... tego, no... przypierdoliµ
m│ynarzowi...
- Eeee... g│upi╢! RΩkΩ masz jak nied╝wied╝
- przywalisz i zabijesz, a m│ynarza ino jednego
we wsi mamy. Rad╝cie kumowie jak to inaczej
za│atwiµ. Po d│ugiej chwili podnosi siΩ z
ko±ca izby wielka w│ochata │apa...
- Co╢ tam znowu wymy╢li│, kowal?
- Ja... eeee... tego, no mogΩ przypierdoliµ
krawcowi! Krawc≤w mamy dw≤ch!
- W
restauracji go╢µ ┐yczy sobie na obiad
kurczaka, ale zaznacza, ┐e ma to byµ
kurczak z DΩbicy. Kelner biegnie na zaplecze i
opowiada kierownikowi o sprawie. Kierownik
decyduje:
- Nie wyg│upiaj siΩ, wszystkie kurczaki s▒
takie same! Daj mu tego, co jest pod rΩk▒, z
Pruszkowa, i niech siΩ facet buja! - Kelner
zatem serwuje go╢ciowi po chwili kurczaka na
st≤│. Facet wk│ada kurczakowi palec w kuper,
wyci▒ga, oblizuje i m≤wi:
- Pan mnie oszuka│, to nie jest kurczak
dΩbicki, to pruszkowski. Ja stanowczo domagam
siΩ przyrz▒dzenia kurczaka dΩbickiego!
Kelner spietrany leci na zaplecze. - Szefie,
pozna│ siΩ! Co robimy? - Szef powiada:
- Kurna, ma racjΩ, te pruszkowskie s▒ do
niczego. Tu obok w sklepie s▒ kurczaki
kieleckie, prawie takie dobre jak dΩbickie -
leµ kup i daj mu! No przecie┐, kurna, nie mo┐e
siΩ zorientowaµ!
Po jakim╢ czasie kelner serwuje nowego kurczaka.
Facet znowu wk│ada kurczakowi palec w kuper,
wyci▒ga, oblizuje i m≤wi do dr┐▒cego kelnera:
- ProszΩ pana, to jest kurczak kielecki! Ja
chcΩ dΩbickiego!
Kelnera zmy│o z sali. Na zapleczu narada bojowa.
Kierownik poddaje siΩ:
- Dobra, kurna, za│atwi│ nas! Niech stracΩ,
trzeba mu daµ tego cholernego kurczaka z
DΩbicy! Wsiadaj w taks≤wkΩ, jed╝ do
delikates≤w i kup najlepszego dΩbickiego
kurczaka. Przyrz▒dziµ i podawaµ!
Po pewnym czasie kelner dr┐▒cymi rΩkoma podaje
go╢ciowi kurczaka. Ten na oczach ca│ej sali,
zamar│ej w bezruchu, powtarza procedurΩ: wk│ada
kurczakowi palec w kuper, wyci▒ga, oblizuje i
m≤wi:
- DziΩkujΩ, to jest kurczak dΩbicki. - I
zabiera siΩ do jedzenia. Wszyscy oddychaj▒ z
ulg▒. W tym momencie do stolika przytacza siΩ
jaki╢ kompletnie nawalony facet, ╢ci▒ga
spodnie i wypina dupΩ do go╢cia:
- Panie... eeep! b│agam, pom≤┐ mi pan... eeep!
bo ja nic nie pamietam, kurna, gdzie ja mieszkam?
- Bardzo
g│odny rycerz jedzie przez las, a┐ tu
na polanie widzi gospodΩ. My╢li sobie -
"No, wreszcie siΩ najem". Uwi▒zuje
konia, wchodzi do gospody, zamawia jad│o i czeka
przy stole. Nagle w drzwiach gospody pojawia siΩ
jaki╢ pacho│ek i wrzeszczy w panice:
- Ludzieee! Ratuj siΩ kto mo┐e! Czarny Rycerz
nadje┐d┐a!
Wszyscy w wielkim pop│ochu opuszczaj▒ gospodΩ.
Nasz rycerz, wiedziony instynktem stadnym,
r≤wnie┐ ewakuuje siΩ z t│umem. A g│odny jest
jak cholera! Wreszcie, po odczekaniu kilku godzin
w ukryciu, powoli ludzie wychodz▒ z krzak≤w i
wracaj▒ do gospody. Niestety musz▒ zaczekaµ,
bo pod kominem zgas│o i jad│o wystyg│o. Rycerz
siedzi i czeka na sw≤j posi│ek my╢l▒c: -
"Kurna, teraz siΩ nie dam sp│oszyµ!
MuszΩ co╢ zje╢µ, bo umrΩ z g│odu!" I w
chwili, gdy karczmarz ju┐ pojawi│ siΩ w
drzwiach kuchni, nios▒c dla rycerza p≤│
pieczonego prosiΩcia, wszystkich zn≤w porazi│
krzyk pacho│ka:
- Ludziska! Uciekajcie! Czarny Rycerz znowu
nadje┐d┐a!!!
Karczma pustoszeje w mgnieniu oka. Rycerz
poniesiony nag│ym odruchem, spieprza znowu w
krzaki, a w brzuchu burczy mu niemi│osiernie!!!
W ukryciu my╢li: - "Kt≤┐ to jest ten
Czarny Rycerz? Azali ja sam nie jestem rycerzem?
StawiΩ mu czo│a, ale zje╢µ muszΩ i
basta!!!" Po kilku godzinach karczma
ponownie siΩ zaludnia. Znowu odgrzewanie
jedzenia itp. Wreszcie nasz rycerz dostaje swego
prosiaka i │apczywie wk│ada w usta pierwszy
kΩs. Kubki smakowe o┐ywaj▒, ╢lina wype│nia
jamΩ ustn▒. Z b│ogostanu wyrywa go krzyk
przeszywaj▒cy do szpiku ko╢ci:
- Ludzieeee!!!! Czarny Rycerz wraca!!!!!
W sekundΩ w karczmie jest pusto. Tylko nasz
rycerz kuli siΩ przy stole, orz▒c nerwowo
ostrogami polepΩ. W rΩce zaciska gicz
wieprzow▒ i my╢li: - "Przeb≤g! Choµbym
mia│ zgin▒µ - zje╢µ muszΩ! Nie ulΩknΩ
siΩ".
Za plecami s│yszy tΩtent konia, parskanie i
ciΩ┐kie kroki. Ogromny cie± przes│ania
wej╢cie. Kroki zbli┐aj▒ siΩ, stal szczΩka o
stal, a g│os powiada:
- A wiΩc to tak! Chojraka zgrywasz? Za to
zrobisz mi laskΩ albo ciΩ zabijΩ!
Nasz rycerz kalkuluje w po╢piechu: -
"Jeszczem nie dojad│, szkoda tak zacnego
prosiaka zostawiaµ. ZrobiΩ mu laskΩ, a potem
je╢µ doko±czΩ". Po czym odwraca siΩ i
nie patrz▒c nawet do g≤ry przyklΩka na kolano
(w zbroi strasznie mu niewygodnie) i robi laskΩ.
S│yszy g│os z g≤ry:
- A uwa┐aj, przy│bic▒ nie przytnij! - Po
chwili czuje dobrotliwe klepanie po g│owie
stalow▒ rΩkawic▒:
- No, no, udatnie to robisz! A po╢piesz siΩ,
bom s│ysza│, ┐e tu Czarny Rycerz rych│o
nadjedzie i bΩdziem musieli spierdalaµ...
- Baca
jest s▒dzony za gwa│t. SΩdzia ┐yczy
sobie us│yszeµ, jak przebiega│o ca│e
zaj╢cie. Baca opowiada:
- Wsed│ek do izby, patrze, Maryna ciasto miesi.
No to mie spar│o, wzionem jo za kiecke i
zdar│em. Potem z│apa│ek jo za prawy cycek...
SΩdzia reaguje gwa│townie: - Baco, nie m≤wi
siΩ za cycek, tylko za pier╢! M≤wcie jeszcze
raz.
- No dobra... Wsed│ek do izby, patrze, Maryna
ciasto miesi. No to mie spar│o, wzionem jo za
kiecke i zdar│em. Potem z│apa│ek jo za prawo
pier╢, potem za lewy cycek....
- Baco, nie m≤wi siΩ za cycek, tylko za pier╢!
Pilnujcie siΩ, jak zeznajecie!
- No dobra... Wsed│ek do izby, patrze, Maryna
ciasto miesi. No to mie spar│o, wzionem jo za
kiecke i zdar│em. Potem z│apa│ek jo za prawo
pier╢, potem za lewo pier╢ i ciep│em jo na
wyrko. Zdjonem portki i jo wydupcy│ek
- Baco, uwa┐ajcie! Macie powiedzieµ:
"odby│em z ni▒ stosunek seksualny"
- No dobra... Wsed│ek do izby, patrze, Maryna
ciasto miesi. No to mie spar│o, wzionem jo za
kiecke i zdar│em. Potem z│apa│ek jo za prawo
pier╢, potem za lewo pier╢ i ciep│em jo na
wyrko. Zdjonem portki i odby│ek z nio stosunek
seksualny. A potem jo galanto wydupcy│ek...
- Rozmawiaj▒
dwa ╢lepe konie:
- BΩdziesz startowa│ jutro w Wielkiej
Pardubickiej?
- Nie widzΩ ┐adnych przeszk≤d...
(Jurek R≤┐ycki)
- Polak,
Rusek i Niemiec dostali od diab│a
zadanie: wytresowaµ psa. Ka┐dy dosta│ worek
kie│basy, psa i dwa tygodnie na tresurΩ. Po tym
czasie odbywa siΩ sprawdzian. Wchodzi Niemiec,
chudy jak patyk, wymΩczony, niewyspany, pies
na┐arty jak bania. Niemiec podaje komendy: siad,
│apa, pro╢, le┐eµ... Pies wykonuje piΩknie
ka┐de polecenie. Diabe│ chwali Niemca. Po
chwili wchodzi Rusek w podobnym do Niemca stanie
- wychudzony, wycie±czony. Pies gruby jak
╢winia, pos│usznie wykonuje wszystkie
polecenia: siad, │apa, pro╢, le┐eµ... Diabe│
chwali Ruska. Wreszcie wchodzi Polak. Na┐arty,
wypasiony, wyluzowany. A pies - szkoda gadaµ:
sk≤ra i ko╢ci. Diabe│ z pyskiem na Polaka:
- Ty durniu, ze┐ar│e╢ ca│▒ kie│basΩ!!! No
i czego nauczy│e╢ psa?
A Polak tylko wycelowa│ palcem w psa i m≤wi: -
Pro╢!
A pies: - Prooooooszeeeee......
- Baca
wlecze do lasu ╢cierwo psa. S▒siad
zagaduje:
- A c≤z to sie sta│o, kumie?
- Aaaa... musio│ek go zastrzeliµ!
- To pewnie by│ w╢ciek│y, co???
- No, zachwycony to nie by│!!!
- W
Hyde Parku kto╢ notorycznie wy┐era│ jab│ka z
drzew. Ogrodnik postanowi│ zaczaiµ
siΩ na z│odzieja. Gdy w nocy co╢ zaczΩ│o
szele╢ciµ w ga│Ωziach, ogrodnik podkrad│
siΩ do jab│onki i ujrza│ na niej ciemn▒
postaµ. Niewiele my╢l▒c, z│apa│ z│odzieja
za jaja. ªcisn▒│ i pyta:
- Gadaj, kto╢ ty?! - Odpowiedzia│a cisza.
ªciska wiΩc mocniej:
- Gadaj, p≤kim dobry, kto╢ ty ??!!!! - Dalej
cisza... ªcisn▒│ z ca│ej si│y:
- Gadaj draniu, kto╢ ty ?????!!!!!!!!!! Zduszony
g│os wyj▒ka│:
- ....J≤zek..... nie...mo...wa.... ze
wsi........
|