WebReporter nr 10 - 1999.11.15
|
Defetysta
|
Internetowy przewr≤t?
Obserwuj▒c szybki rozw≤j technologii komputerowych,
a wraz z nimi nowych twor≤w, w tym chyba najwiΩkszego - Internetu -
jeste╢my tak zafascynowani pozytywnymi aspektami tego┐ rozwoju,
┐e zdajemy siΩ nie dostrzegaµ szerokiego cienia niebezpiecze±stw,
krocz▒cego tu┐ za rozpΩdzon▒ machin▒ postΩpu. Spektakularne
przemiany, kt≤rych naocznym ╢wiadkiem chcia│by byµ
pan Witold ªwirski, nie wydaj▒ mi siΩ byµ a┐ tak nieodzowne
dla codziennego ┐ycia. Dlaczego?
Wystarczy rozejrzeµ siΩ wok≤│ siebie, przyjrzeµ siΩ znajomym, bliskim.
Zabiegani, zapracowani, zestresowani, goni▒cy za sukcesem
i zwi▒zanymi z tym profitami, sprawiaj▒ wra┐enie jakby nic
innego opr≤cz pracy ich nie interesowa│o.
Owszem, spΩdzaj▒ czas wolny na spacerach, sobotnich
seansach filmowych czy nauce gry w tenisa ziemnego, lecz zdarza siΩ to
coraz rzadziej. Czy sytuacja, w kt≤rej pracownik zostanie w swoim
w│asnym domu pod│▒czony do globalnej sieci - bo przecie┐
dla pracodawcy nie bΩdzie mia│o znaczenia gdzie znajduje siΩ jego "robaczek" - bΩdzie faktycznie z korzy╢ci▒ dla tego drugiego?
Wyobra┐am sobie, jak co dzie± rano wstajΩ i szykujΩ siΩ do pracy:
uruchamiam ukochany komputerek, pod│▒czam siΩ do sieci... i ju┐ mogΩ
zabraµ siΩ do swoich codziennych obowi▒zk≤w. W miΩdzyczasie
wysy│am zam≤wienie z list▒ zakup≤w do firmy kurierskiej,
kontaktujΩ siΩ z bankiem w sprawie zaleg│ych (?) rachunk≤w,
w przerwie na obiad (e-lunch?) spotykam siΩ w cybernetycznej kawiarni
ze znajomymi (niekoniecznie z pracy). Po po│udniu wracam do pracy,
a wieczorem po pracy wracam... o, przepraszam - od│▒czam siΩ
od sieci i jestem w domu. Uff, mimo wszystko taki dzie± pracy
niewiele siΩ r≤┐ni od tradycyjnego. Oczywi╢cie zaoszczΩdzi│em
mn≤stwo czasu - nie musia│em staµ w korkach, ani w kolejce w banku,
ani w sklepie... ZaoszczΩdzony czas spΩdzi│em w pracy
(zarobi│em dodatkowe pieni▒dze?). Wieczorem kolacjΩ zjem w domu,
mo┐e obejrzΩ jeszcze co╢ w TV (a zreszt▒ po co, skoro wszystkie
interesuj▒ce mnie wiadomo╢ci otrzyma│em ekspresowo e-mailem,
film te┐ mogΩ obejrzeµ w sieci).
Po tak pracowitym dniu przyjdzie nastΩpny. I tak przez
ca│y tydzie± (z wyj▒tkiem niedziel?), miesi▒c, rok...
Praktycznie zamkniΩci w komputerowo sterowanych domach, z cyfrowymi
│▒czami wideofonicznymi do kontaktu ze ╢wiatem zewnΩtrznym.
Bez ┐ywego kontaktu z drugim cz│owiekiem (chyba, ┐e raz na rok ze specem
od elektroniki, kt≤ry w│a╢nie przyszed│ na przegl▒d cybernetycznego
pieska). Czy o to tu w│a╢nie chodzi? Czy a┐ tak bardzo jest nam,
ludziom, ze sob▒ ╝le, ┐e d▒┐ymy do fizycznej izolacji od siebie samych?
To co to bΩdzie za ┐ycie?
PozwolΩ sobie zacytowaµ fragment z tekstu pana Witolda
ªwirskiego:
"Przemiany, kt≤re siΩ dokonaj▒, bΩd▒ spektakularne.
Straci na znaczeniu transport ludzi do i z pracy.
Dla wielu pracodawc≤w obojΩtne bΩdzie miejsce zamieszkania
ich pracownik≤w. Ludzie z zat│oczonych miast przenios▒ siΩ
na dalekie przedmie╢cia lub wrΩcz na wie╢. Straci te┐ na
znaczeniu transport produkt≤w do sklep≤w, a wzro╢nie
znaczenie firm kurierskich dostarczaj▒cych towar wprost
z fabrycznych magazyn≤w do detalicznego odbiorcy.
Oczywi╢cie murarz czy hydraulik nigdy w Internecie
nie bΩdzie pracowa│, jednak to tam bΩdzie szuka│ ofert pracy,
to w Sieci bΩdzie reklamowa│ swoje us│ugi i znajdowa│
klient≤w na nie. Zmiany dotkn▒ ca│ego spo│ecze±stwa."
Te przewidywania wydaj▒ mi siΩ dosyµ prawdopodobne - i czarne jak noc
listopadowa. Oto jawi siΩ obraz spo│ecze±stwa podzielonego na dwie
kategorie: pracownik≤w tylko umys│owych i tylko fizycznych.
"M≤zgowcy" ca│y czas spΩdzaj▒ przed komputerami pracuj▒c dla
swoich potΩ┐nych pracodawc≤w z sieci. "Fizyczni" dostarczaj▒
umys│owym ╢rodk≤w niezbΩdnych dla ich normalnej egzystencji - g│≤wnie
po┐ywienia. W ko±cu dojdzie do sytuacji, ┐e jedni nie bΩd▒ mogli obej╢µ
siΩ bez drugich. Strach pomy╢leµ co by by│o gdyby...
Do╢µ. Nie mam zamiaru bardziej do│owaµ szanownych czytelnik≤w.
Czarniejsze wizje mo┐emy odnale╝µ w literaturze fantastycznej
czy w filmach science-fiction.
Mam nadziejΩ, ┐e ┐adna z nich siΩ nie spe│ni; ┐e pomimo globalnej
komputeryzacji i "z│apaniu w sieµ" ca│ego ╢wiata pozostaniemy sob▒.
|