|
![Tw≤j ulubiony magazyn on-line](/file/14477/MICD_2000_12_NR1.iso/NoName/dane/gfx/noname.jpg)
Cztery Pory Risingson`a
Przeds│owie
Pos│uchaj najpierw, zanim byµ mo┐e Powiesz ┐e widzΩ tylko w kolorze Czarnym lub bia│y, bez ┐adnych odcieni ...lecz czer± w pewnym stopniu odcieniem jest bieli... I vice versa te┐ siΩ rozumie. W ka┐dym b▒d╝ razie my╢li tu snujΩ WrΩcz podstawowe- ╢mierµ czy te┐ ┐ycie? Tak rozmy╢laj▒c ja ongi╢ skrycie Doszed│em do wniosku do╢µ ciekawego, Doszed│em do wniosku nieco ╢mia│ego, »e te me my╢li "wrΩcz podstawowe" To niepotrzebnie truj▒ mi g│owΩ. »adnej r≤┐nicy zaiste tu nie ma, Najlepszy przyk│ad to Nasza Ziemia. »yje, umiera i zmartwychwstaje, Proces ten toczyµ siΩ nie zaprzestaje. Czas nie gra tutaj najmniejszej roli, Czas nie posiada swej w│asnej woli. Ale to znow≤┐ odrΩbny temat (jakby w sam raz na nowy poemat). A przeczytawszy ju┐ te przeds│owie Jedno choµ zdanie gdzie╢ w Waszej g│owie, Aby╢cie je tam na zawsze mieli: "...czer± w pewnym stopniu odcieniem jest bieli..."
Cztery Pory Risingson`a (Poemat filozoficzno-kontemplacyjny)
"Nareszcie po zimie wiosna jest. Na szczΩ╢cie cykliczny Boga gest. ustawi│ tak na wieki ╢wiat ┐e wszystko krΩci siΩ, w ko│o krΩci siΩ, w ko│o krΩci siΩ" Kazik Staszewski
"Lato"
Go╢ci│em ja kiedy╢ w bajecznej krainie, W kt≤rej tu┐ po wschodzie s│o±ca Moje s│owo by│o wolne Niczym letni, skwarny dzie±.
Leniwe powietrze lekko tylko dr┐a│o...
»ywy ogie± la│ siΩ z nieba Na me my╢li roz┐arzone A wΩdrowne cumulusy Przybiera│y zrΩcznie formy Coraz to piΩkniejszych kobiet O cerach g│adkich niczym niewinny sen.
Spogl▒da│em na to wszystko Z przymru┐eniem oka Poprzez z│ote odn≤┐a oty│ego s│o±ca:
Podziwia│em giΩtko╢µ trzciny Ko│ysz▒cej siΩ na wietrze. Rozmy╢la│em nad przysz│o╢ci▒ Unosz▒c▒ siΩ w powietrzu. Wychwala│em pod niebiosa Starej brzozy zbawczy cie±.
Ty tak┐e tam by│a╢...
I gdy s│o±ce siΩga│o zenitu Zwyk│em studziµ swoj▒ glowΩ W ch│odnym b│Ωkicie Twoich wielkich oczu Lub w wyrozumia│o╢ci Twoich m▒drych ust.
Gdy za╢ nastawa│ wiecz≤r, Usypia│em w Twoich w│osach A Ty dopuszcza│a╢ do mnie R≤wnie┐ te nieprzyzwoite sny...
"Jesie±"
Zobacz, Jak s│odkawe krople Jesiennego deszczu Rozbijaj▒ sobie czaszki O ostre kontury przydro┐nych krawΩ┐nik≤w Lub miΩsistych p│atk≤w r≤┐.
»ar minionego lata ju┐ zastyg│ W sytym br▒zie dorodnego kasztana I w martwym listowiu Cmentarnego dΩbu.
PamiΩtasz?
Tylko wieczory bywa│y ch│odne A nad le╢n▒ polan▒ Rozlewa│a siΩ gΩsta mg│a Niczym bia│a krew Lub p≤│t│uste mleko.
PamiΩtam...
»ar minionego lata Nie powr≤ci tak szybko...
I nie m≤w mi proszΩ ┐e to okrutne, Jesie± ju┐ zawsze kojarzy│a mi siΩ Ze ╢mierci▒...
"Zima"
I w ko±cu blada r▒ka pos│usznego anio│a Szczelnie skrΩpowa│a konaj▒c▒ ju┐ ziemiΩ Druzgoc▒c jej z precyzj▒ Kciukiem g│≤wny nerw.
Lecz tak w│a╢nie brzmia│o polecenie z g≤ry...
»a│oba zaje│a nagich drzew wierzcho│ki, Koniuszki Jego wszechmocnych palc≤w. T│umi▒c beznamiΩtnie Wszelkie boske tchnienie Pogr▒┐y│a w smutku wielkie oczy Twe.
Ponure ptaszyska na bia│ych polanach Pas│ znudzony wiatr.
Wygl▒da│o to zupe│nie... Jakby╢ ju┐ chyba nigdy... Lecz po pewnej chwili U╢miechne│a╢ zn≤w siΩ.
A ja Wydoby│em z piwnicy Rdz▒ podesz│e sanki...
"Wiosna"
Z pod kruchej skorupy bia│ego "reptyla"* Wytryskuj▒ pierwsze przebi╢niegi, Niczym z otwartej rany Ciep│a jeszcze krew...
Natura zmartwychwstaje w zaiste Wielkim Stylu.
Rozpalone stopy zakochanych nastolatk≤w St▒paj▒ bezd╝wiΩcznie po zroszonej trawie Przebudzonych park≤w miejskich ......................................... Za p│otem bez wznios│e Recytuje wiersze.
Pedantyczne bociany patroluj▒ sumiennie Podmok│e │▒ki, A w │agodnym sercu szkar│atnego nied╝wiedzia Rozkwita tuzin s│onecznik≤w O beztroskich twarzach szczΩ╢liwego klauna.
To tak jakby B≤g Popisywa│ siΩ przed now▒ kochank▒...
A Ty rozpu╢µ Swe w│osy Wiosenn▒ t▒ por▒, I b▒d╝ ze mn▒ szczera -czy kochasz, czy nie-
Pos│owie
ªmierµ r≤wna ┐yciu? Czer± r≤wna bieli? Czy┐by nie by│o innych odcieni? Co wiΩc nadaje istestwu memu, Co wiΩc nadaje bytu Naszemu TΩ s│odycz mnog▒, smutek, cierpienie... Czy┐by te stany to tylko z│udzenie? Nie, niemo┐liwe! To wiem na pewno, Nie wiem nic wiΩcej, wiem tylko jedno »e masa rzeczy na Naszej Ziemi Nadaje ┐yciu mnogo╢µ odcieni. Jakie to rzeczy to Twoja sprawa: Mi│o╢µ, muzyka, poezja, s│awa? Pieni▒dz, rodzina, wiara, marzenie? Gdzie╢ w ko±cu znajdziesz Swe ukojenie. Nie szukaj szczΩ╢cia w tak zwanej ╢mierci Kt≤ra byµ mo┐e nieraz CiΩ nΩci, Nic jej od ┐ycia wszak┐e nie dzieli Bo: "...czer± w pewnym stopniu odcieniem jest bieli..."
* Reptyla - lac. gad
Risingson
e-mail: Rising_son@gmx.de
![Ucieczka z piekla - ksiazka on-line](/file/14477/MICD_2000_12_NR1.iso/NoName/dane/gfx/ucieczka.gif)
Copyright (c) 1999 - 2000 NoName |
|